{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2897583"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2897583","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανάπτυξη και επικύρωση μεθόδου HPLC για τον προσδιορισμό ολικής κολιστίνης σε σκεύασμα σουλφομεθυλιωμένης κολιστίνης","abstract":"Οι πολυμυξίνες είναι αντιβιοτικά που παράγονται κυρίως από διάφορα στελέχη του Bacillus polymyxa. Παρόλο που οι πολυμυξίνες είναι πολύ ισχυρά αντιβιοτικά, δεν χρησιμοποιούνται σε καθημερινή βάση λόγω της εγγενούς τοξικότητάς τους στον ανθρώπινο ξενιστή και της διαθεσιμότητας άλλων λιγότερο τοξικών αντιβιοτικών. Ωστόσο, η εμφάνιση ανθεκτικότητας των Gram (-) βακτηρίων σε πολλαπλά αντιβιοτικά και η εγγενής τους ευαισθησία στις πολυμυξίνες οδήγησε σε επανεξέταση αυτών των αντιβιοτικών. Πέντε κύρια, χημικώς διακριτά μέλη της ομάδας έχουν αναγνωριστεί και έχουν οριστεί ως, πολυμυξίνες Α, Β, C, D και Ε. Η πολυμυξίνη Β έχει εγκριθεί για τοπική χρήση, αλλά μόνο η πολυμυξίνη Ε, που αναφέρεται συνήθως ως κολιστίνη, έχει εγκριθεί για στοματική, παρεντερική και δια εισπνοής χρήση. Η σουλφομεθυλιωμένη κολιστίνη παράγεται από την κολιστίνη με αντίδραση σουλφομεθυλίωσης. Η τρέχουσα μονογραφία της Ευρωπαϊκής Φαρμακοποιίας για το Colistimethate Sodium κολιστίνη περιλαμβάνει έναν ημι-ποσοτικό έλεγχο \"υγρoχημικής ανάλυσης\" για την ύπαρξη ελεύθερης κολιστίνης σε σουλφομεθυλιωμένη κολιστίνη, με βάση τον βαθμό της θολερότητας μετά την προσθήκη πυριτιο-βολφραμικού οξέος. Αυτός ο έλεγχος δεν έχει αλλάξει από την πρώτη δημοσίευση της μονογραφίας και θα μπορούσε να αντικατασταθεί με μια σύγχρονη χρωματογραφική μέθοδο. Στην παρούσα εργασία αναπτύχθηκε και επικυρώθηκε μια μέθοδος υγροχρωματογραφίας υψηλής απόδοσης για τον ποσοτικό προσδιορισμό της ελεύθερης κολιστίνης σε λυόφιλο ενέσιμο σκεύασμα. Αυτή η αναλυτική μέθοδος περιλαμβάνει σύστημα αντιστρόφου φάσης υγροχρωματογραφίας υψηλής απόδοσης (RP-HPLC) με ανιχνευτή υπεριώδους (UV) σε μήκος κύματος 210 nm. Ο χρωματογραφικός διαχωρισμός πραγματοποιήθηκε σε χρωματογραφική στήλη Xbridge C18 με διαστάσεις 150 x 4,6 mm και διάμετρο σωματιδίων 3,5 μm της εταιρίας Waters. Ως κινητή φάση Α χρησιμοποιήθηκε υδατικό διάλυμα 50 mM TBAHS – 20 mM (NH4)2SO4, ενώ ως κινητή φάση Β χρησιμοποιήθηκε ακετονιτρίλιο. Για τον χρωματογραφικό διαχωρισμό εφαρμόστηκε πρόγραμμα βαθμιδωτής έκλουσης. Η μέθοδος επιτρέπει τον προσδιορισμό κολιστίνης στην περιοχή 0,60 μg/mL – 10,0 μg/mL.","abstract_html":"Οι πολυμυξίνες είναι αντιβιοτικά που παράγονται κυρίως από διάφορα στελέχη του Bacillus polymyxa. Παρόλο που οι πολυμυξίνες είναι πολύ ισχυρά αντιβιοτικά, δεν χρησιμοποιούνται σε καθημερινή βάση λόγω της εγγενούς τοξικότητάς τους στον ανθρώπινο ξενιστή και της διαθεσιμότητας άλλων λιγότερο τοξικών αντιβιοτικών. Ωστόσο, η εμφάνιση ανθεκτικότητας των Gram (-) βακτηρίων σε πολλαπλά αντιβιοτικά και η εγγενής τους ευαισθησία στις πολυμυξίνες οδήγησε σε επανεξέταση αυτών των αντιβιοτικών. Πέντε κύρια, χημικώς διακριτά μέλη της ομάδας έχουν αναγνωριστεί και έχουν οριστεί ως, πολυμυξίνες Α, Β, C, D και Ε. Η πολυμυξίνη Β έχει εγκριθεί για τοπική χρήση, αλλά μόνο η πολυμυξίνη Ε, που αναφέρεται συνήθως ως κολιστίνη, έχει εγκριθεί για στοματική, παρεντερική και δια εισπνοής χρήση. Η σουλφομεθυλιωμένη κολιστίνη παράγεται από την κολιστίνη με αντίδραση σουλφομεθυλίωσης. Η τρέχουσα μονογραφία της Ευρωπαϊκής Φαρμακοποιίας για το Colistimethate Sodium κολιστίνη περιλαμβάνει έναν ημι-ποσοτικό έλεγχο &quot;υγρoχημικής ανάλυσης&quot; για την ύπαρξη ελεύθερης κολιστίνης σε σουλφομεθυλιωμένη κολιστίνη, με βάση τον βαθμό της θολερότητας μετά την προσθήκη πυριτιο-βολφραμικού οξέος. Αυτός ο έλεγχος δεν έχει αλλάξει από την πρώτη δημοσίευση της μονογραφίας και θα μπορούσε να αντικατασταθεί με μια σύγχρονη χρωματογραφική μέθοδο. Στην παρούσα εργασία αναπτύχθηκε και επικυρώθηκε μια μέθοδος υγροχρωματογραφίας υψηλής απόδοσης για τον ποσοτικό προσδιορισμό της ελεύθερης κολιστίνης σε λυόφιλο ενέσιμο σκεύασμα. Αυτή η αναλυτική μέθοδος περιλαμβάνει σύστημα αντιστρόφου φάσης υγροχρωματογραφίας υψηλής απόδοσης (RP-HPLC) με ανιχνευτή υπεριώδους (UV) σε μήκος κύματος 210 nm. Ο χρωματογραφικός διαχωρισμός πραγματοποιήθηκε σε χρωματογραφική στήλη Xbridge C18 με διαστάσεις 150 x 4,6 mm και διάμετρο σωματιδίων 3,5 μm της εταιρίας Waters. Ως κινητή φάση Α χρησιμοποιήθηκε υδατικό διάλυμα 50 mM TBAHS – 20 mM (NH4)2SO4, ενώ ως κινητή φάση Β χρησιμοποιήθηκε ακετονιτρίλιο. Για τον χρωματογραφικό διαχωρισμό εφαρμόστηκε πρόγραμμα βαθμιδωτής έκλουσης. Η μέθοδος επιτρέπει τον προσδιορισμό κολιστίνης στην περιοχή 0,60 μg/mL – 10,0 μg/mL.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπαγουράκης Γεώργιος-Μάριος","Bagourakis Georgios-Marios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:37:42Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2897583"],"render_values":[{"text":"uoadl:2897583","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2897583","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2897583","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2897583","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπαγουράκης Γεώργιος-Μάριος","Bagourakis Georgios-Marios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2897583","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2897583"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι πολυμυξίνες είναι αντιβιοτικά που παράγονται κυρίως από διάφορα στελέχη του Bacillus polymyxa. Παρόλο που οι πολυμυξίνες είναι πολύ ισχυρά αντιβιοτικά, δεν χρησιμοποιούνται σε καθημερινή βάση λόγω της εγγενούς τοξικότητάς τους στον ανθρώπινο ξενιστή και της διαθεσιμότητας άλλων λιγότερο τοξικών αντιβιοτικών. Ωστόσο, η εμφάνιση ανθεκτικότητας των Gram (-) βακτηρίων σε πολλαπλά αντιβιοτικά και η εγγενής τους ευαισθησία στις πολυμυξίνες οδήγησε σε επανεξέταση αυτών των αντιβιοτικών. Πέντε κύρια, χημικώς διακριτά μέλη της ομάδας έχουν αναγνωριστεί και έχουν οριστεί ως, πολυμυξίνες Α, Β, C, D και Ε. Η πολυμυξίνη Β έχει εγκριθεί για τοπική χρήση, αλλά μόνο η πολυμυξίνη Ε, που αναφέρεται συνήθως ως κολιστίνη, έχει εγκριθεί για στοματική, παρεντερική και δια εισπνοής χρήση. Η σουλφομεθυλιωμένη κολιστίνη παράγεται από την κολιστίνη με αντίδραση σουλφομεθυλίωσης. Η τρέχουσα μονογραφία της Ευρωπαϊκής Φαρμακοποιίας για το Colistimethate Sodium κολιστίνη περιλαμβάνει έναν ημι-ποσοτικό έλεγχο \"υγρoχημικής ανάλυσης\" για την ύπαρξη ελεύθερης κολιστίνης σε σουλφομεθυλιωμένη κολιστίνη, με βάση τον βαθμό της θολερότητας μετά την προσθήκη πυριτιο-βολφραμικού οξέος. Αυτός ο έλεγχος δεν έχει αλλάξει από την πρώτη δημοσίευση της μονογραφίας και θα μπορούσε να αντικατασταθεί με μια σύγχρονη χρωματογραφική μέθοδο. Στην παρούσα εργασία αναπτύχθηκε και επικυρώθηκε μια μέθοδος υγροχρωματογραφίας υψηλής απόδοσης για τον ποσοτικό προσδιορισμό της ελεύθερης κολιστίνης σε λυόφιλο ενέσιμο σκεύασμα. Αυτή η αναλυτική μέθοδος περιλαμβάνει σύστημα αντιστρόφου φάσης υγροχρωματογραφίας υψηλής απόδοσης (RP-HPLC) με ανιχνευτή υπεριώδους (UV) σε μήκος κύματος 210 nm. Ο χρωματογραφικός διαχωρισμός πραγματοποιήθηκε σε χρωματογραφική στήλη Xbridge C18 με διαστάσεις 150 x 4,6 mm και διάμετρο σωματιδίων 3,5 μm της εταιρίας Waters. Ως κινητή φάση Α χρησιμοποιήθηκε υδατικό διάλυμα 50 mM TBAHS – 20 mM (NH4)2SO4, ενώ ως κινητή φάση Β χρησιμοποιήθηκε ακετονιτρίλιο. Για τον χρωματογραφικό διαχωρισμό εφαρμόστηκε πρόγραμμα βαθμιδωτής έκλουσης. Η μέθοδος επιτρέπει τον προσδιορισμό κολιστίνης στην περιοχή 0,60 μg/mL – 10,0 μg/mL.","Polymyxins are antibiotics that are mainly produced by different species of Bacillus polymyxa. Although polymyxins are very potent antibiotics, they are not used on a daily basis because of their inherent toxicity to the human host and because of the availability of other less toxic antibiotics. However, the emergence of resistance of Gram (-) bacteria in many antibiotics and their intrinsic sensitivity to polymyxins led to a re-evaluation of these antibiotics. Five main, chemically distinct members of the group have been identified and designated as polymyxins A, B, C, D and E. Polymyxin B has been authorized for topical use but only polymyxin E, which is referred to as colistin, has been approved for oral, parenteral and inhalation use. Sulfomethylated colistin is produced by colistin by sulfomethylation reaction. The current European Pharmacopoeia monograph for Colistimethate Sodium includes a semi-quantitative \"wet chemical\" control for the presence of free colistin, based on the degree of opalence following the addition of silicon tungstic acid. This test has not changed since the first publication of the monograph and could be replaced by a novel chromatographic method. In the present work, a high-performance liquid chromatography method was developed and validated for the quantification of the free colistin in a lyophilized product. This analytical method includes a reverse-phase high performance liquid chromatography (RP-HPLC) with a UV / Vis detector at a wavelength of 210 nm. Chromatographic separation was performed on a 150 x 4.6 mm (3.5 μm particle diameter) Xbridge C18 column of Waters. An aqueous solution of 50 mM TBAHS and 20 mM (NH4)2SO4 78%, and acetonitrile 22% was used as mobile phase A, while acetonitrile was used as mobile phase B.A gradient elution program was applied for the chromatographic separation. The method allows the determination of colistin in the range 0.60 μg/mL – 10.0 μg/mL."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανάπτυξη και επικύρωση μεθόδου HPLC για τον προσδιορισμό ολικής κολιστίνης σε σκεύασμα σουλφομεθυλιωμένης κολιστίνης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπαγουράκης Γεώργιος-Μάριος","Bagourakis Georgios-Marios"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Οι πολυμυξίνες είναι αντιβιοτικά που παράγονται κυρίως από διάφορα στελέχη του Bacillus polymyxa. Παρόλο που οι πολυμυξίνες είναι πολύ ισχυρά αντιβιοτικά, δεν χρησιμοποιούνται σε καθημερινή βάση λόγω της εγγενούς τοξικότητάς τους στον ανθρώπινο ξενιστή και της διαθεσιμότητας άλλων λιγότερο τοξικών αντιβιοτικών. Ωστόσο, η εμφάνιση ανθεκτικότητας των Gram (-) βακτηρίων σε πολλαπλά αντιβιοτικά και η εγγενής τους ευαισθησία στις πολυμυξίνες οδήγησε σε επανεξέταση αυτών των αντιβιοτικών. Πέντε κύρια, χημικώς διακριτά μέλη της ομάδας έχουν αναγνωριστεί και έχουν οριστεί ως, πολυμυξίνες Α, Β, C, D και Ε. Η πολυμυξίνη Β έχει εγκριθεί για τοπική χρήση, αλλά μόνο η πολυμυξίνη Ε, που αναφέρεται συνήθως ως κολιστίνη, έχει εγκριθεί για στοματική, παρεντερική και δια εισπνοής χρήση. Η σουλφομεθυλιωμένη κολιστίνη παράγεται από την κολιστίνη με αντίδραση σουλφομεθυλίωσης. Η τρέχουσα μονογραφία της Ευρωπαϊκής Φαρμακοποιίας για το Colistimethate Sodium κολιστίνη περιλαμβάνει έναν ημι-ποσοτικό έλεγχο \"υγρoχημικής ανάλυσης\" για την ύπαρξη ελεύθερης κολιστίνης σε σουλφομεθυλιωμένη κολιστίνη, με βάση τον βαθμό της θολερότητας μετά την προσθήκη πυριτιο-βολφραμικού οξέος. Αυτός ο έλεγχος δεν έχει αλλάξει από την πρώτη δημοσίευση της μονογραφίας και θα μπορούσε να αντικατασταθεί με μια σύγχρονη χρωματογραφική μέθοδο. Στην παρούσα εργασία αναπτύχθηκε και επικυρώθηκε μια μέθοδος υγροχρωματογραφίας υψηλής απόδοσης για τον ποσοτικό προσδιορισμό της ελεύθερης κολιστίνης σε λυόφιλο ενέσιμο σκεύασμα. Αυτή η αναλυτική μέθοδος περιλαμβάνει σύστημα αντιστρόφου φάσης υγροχρωματογραφίας υψηλής απόδοσης (RP-HPLC) με ανιχνευτή υπεριώδους (UV) σε μήκος κύματος 210 nm. Ο χρωματογραφικός διαχωρισμός πραγματοποιήθηκε σε χρωματογραφική στήλη Xbridge C18 με διαστάσεις 150 x 4,6 mm και διάμετρο σωματιδίων 3,5 μm της εταιρίας Waters. Ως κινητή φάση Α χρησιμοποιήθηκε υδατικό διάλυμα 50 mM TBAHS – 20 mM (NH4)2SO4, ενώ ως κινητή φάση Β χρησιμοποιήθηκε ακετονιτρίλιο. Για τον χρωματογραφικό διαχωρισμό εφαρμόστηκε πρόγραμμα βαθμιδωτής έκλουσης. Η μέθοδος επιτρέπει τον προσδιορισμό κολιστίνης στην περιοχή 0,60 μg/mL – 10,0 μg/mL.","Polymyxins are antibiotics that are mainly produced by different species of Bacillus polymyxa. Although polymyxins are very potent antibiotics, they are not used on a daily basis because of their inherent toxicity to the human host and because of the availability of other less toxic antibiotics. However, the emergence of resistance of Gram (-) bacteria in many antibiotics and their intrinsic sensitivity to polymyxins led to a re-evaluation of these antibiotics. Five main, chemically distinct members of the group have been identified and designated as polymyxins A, B, C, D and E. Polymyxin B has been authorized for topical use but only polymyxin E, which is referred to as colistin, has been approved for oral, parenteral and inhalation use. Sulfomethylated colistin is produced by colistin by sulfomethylation reaction. The current European Pharmacopoeia monograph for Colistimethate Sodium includes a semi-quantitative \"wet chemical\" control for the presence of free colistin, based on the degree of opalence following the addition of silicon tungstic acid. This test has not changed since the first publication of the monograph and could be replaced by a novel chromatographic method. In the present work, a high-performance liquid chromatography method was developed and validated for the quantification of the free colistin in a lyophilized product. This analytical method includes a reverse-phase high performance liquid chromatography (RP-HPLC) with a UV / Vis detector at a wavelength of 210 nm. Chromatographic separation was performed on a 150 x 4.6 mm (3.5 μm particle diameter) Xbridge C18 column of Waters. An aqueous solution of 50 mM TBAHS and 20 mM (NH4)2SO4 78%, and acetonitrile 22% was used as mobile phase A, while acetonitrile was used as mobile phase B.A gradient elution program was applied for the chromatographic separation. The method allows the determination of colistin in the range 0.60 μg/mL – 10.0 μg/mL."],"dc:identifier":["uoadl:2897583","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2897583"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Ανάπτυξη και επικύρωση μεθόδου HPLC για τον προσδιορισμό ολικής κολιστίνης σε σκεύασμα σουλφομεθυλιωμένης κολιστίνης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:37:42Z"}