{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2897746"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2897746","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Παραλλαγές της ιστόνης H2A: Ο ρόλος τους στην ανάπτυξη και τη νοσηρότητα","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι ιστόνες είναι πρωτεΐνες συσκευασίας του γενετικού υλικού των ευκαρυωτικών κυττάρων. Διακρίνονται σε δυο κατηγορίες βάσει των χαρακτηριστικών τους, στις ιστονικές παραλλαγές και τις κανονικές ισομορφές. Οι κανονικές ισομορφές τοποθετούνται στο νουκλεόσωμα κατά τη διαδικασία της αντιγραφής, ενώ οι ιστονικές παραλλαγές τις αντικαθιστούν κατά τη διάρκεια διαφόρων διαδικασιών του κυττάρου, όπως η μεταγραφή κι επιδιόρθωση του DNA. Η αντικατάσταση αυτή, αποτελεί έναν από τους μηχανισμούς αναδιαμόρφωσης της χρωματίνης και αποσκοπεί στην πρόσβαση πρωτεϊνών και μεταγραφικών παραγόντων στο DNA. Οι ιστονικές παραλλαγές παρουσιάζουν εξειδικευμένες λειτουργίες στη ρύθμιση της δομής της χρωματίνης, συνεπώς εμπλέκονται σε όλες σχεδόν τις διεργασίες που σχετίζονται με το DNA. Εμπλέκονται στη ρύθμιση της μεταγραφής, την πορεία του κυτταρικού κύκλου, την επιδιόρθωση του DNA, τη σταθερότητα της χρωματίνης, τον διαχωρισμό χρωμοσωμάτων και την απόπτωση. ΣΚΟΠΟΣ: Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η παρουσίαση των γονιδίων και των πρωτεϊνών κανονικών ισομορφών και παραλλαγών της ιστόνης Η2Α, η αναφορά των βασικών χαρακτηριστικών και λειτουργιών που διατελούν, καθώς και η ανάδειξη του ρόλου τους στην ανάπτυξη και τη νοσηρότητα. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Για την υλοποίηση της εργασίας πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση επιστημονικών δημοσιεύσεων. Χρησιμοποιήθηκαν μηχανές αναζήτησης, με κυριότερες τις PubMed και Google Scholar, καθώς και βιοïατρικές βάσεις δεδομένων, με κυριότερη την βάση NCBI. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Βρέθηκαν συνολικά 26 γονίδια που κωδικοποιούν Η2Α ιστόνες στον άνθρωπο. Τα 17 από αυτά τα γονίδια κωδικοποιούν κανονικές Η2Α ισομορφές, ενώ τα 9 κωδικοποιούν Η2Α ιστονικές παραλλαγές. Η ομολογία μεταξύ των κανονικών ισομορφών είναι πολύ μεγάλη (>90%), ενώ οι ιστονικές παραλλαγές εμφανίζουν ποικίλη και σχετικά μικρή ομολογία με τις κανονικές (48%-80%). Εντοπίστηκε διαφορετική έκφραση των ιστονικών παραλλαγών στην εμβρυική ανάπτυξη. Τέλος, βρέθηκε συμμετοχή τόσο των ιστονικών παραλλαγών όσο και των κανονικών ισομορφών σε ασθένειες. ΣΥΖΗΤΗΣΗ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Οι Η2Α ιστονικές παραλλαγές εμφανίζουν ποικίλες και σημαντικές λειτουργίες στο ευκαρυωτικό κύτταρο. Οι Η2Α κανονικές ισομορφές φαίνεται να είναι λειτουργικά διακριτές πρωτεΐνες, σε αντίθεση με ότι πιστεύαμε παλαιότερα. Η απορρύθμιση των ιστονικών παραλλαγών και κανονικών ισομορφών, κυρίως μέσω αλλαγής των επιπέδων έκφρασής τους έχει βρεθεί σε αρκετές νόσους, κυρίως στον καρκίνο. Οι ιστονικές παραλλαγές και ισομορφές συμβάλλουν στην επέκταση της πολυπλοκότητας του γονιδιώματος και είναι άμεσα συνδεδεμένες με επιγενετικούς μηχανισμούς. Οι γνώσεις μας για αυτές έχουν ακόμα πολλά κενά και απαιτείται ευρύτερη έρευνα, κυρίως μέσω λειτουργικών μελετών.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι ιστόνες είναι πρωτεΐνες συσκευασίας του γενετικού υλικού των ευκαρυωτικών κυττάρων. Διακρίνονται σε δυο κατηγορίες βάσει των χαρακτηριστικών τους, στις ιστονικές παραλλαγές και τις κανονικές ισομορφές. Οι κανονικές ισομορφές τοποθετούνται στο νουκλεόσωμα κατά τη διαδικασία της αντιγραφής, ενώ οι ιστονικές παραλλαγές τις αντικαθιστούν κατά τη διάρκεια διαφόρων διαδικασιών του κυττάρου, όπως η μεταγραφή κι επιδιόρθωση του DNA. Η αντικατάσταση αυτή, αποτελεί έναν από τους μηχανισμούς αναδιαμόρφωσης της χρωματίνης και αποσκοπεί στην πρόσβαση πρωτεϊνών και μεταγραφικών παραγόντων στο DNA. Οι ιστονικές παραλλαγές παρουσιάζουν εξειδικευμένες λειτουργίες στη ρύθμιση της δομής της χρωματίνης, συνεπώς εμπλέκονται σε όλες σχεδόν τις διεργασίες που σχετίζονται με το DNA. Εμπλέκονται στη ρύθμιση της μεταγραφής, την πορεία του κυτταρικού κύκλου, την επιδιόρθωση του DNA, τη σταθερότητα της χρωματίνης, τον διαχωρισμό χρωμοσωμάτων και την απόπτωση. ΣΚΟΠΟΣ: Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η παρουσίαση των γονιδίων και των πρωτεϊνών κανονικών ισομορφών και παραλλαγών της ιστόνης Η2Α, η αναφορά των βασικών χαρακτηριστικών και λειτουργιών που διατελούν, καθώς και η ανάδειξη του ρόλου τους στην ανάπτυξη και τη νοσηρότητα. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Για την υλοποίηση της εργασίας πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση επιστημονικών δημοσιεύσεων. Χρησιμοποιήθηκαν μηχανές αναζήτησης, με κυριότερες τις PubMed και Google Scholar, καθώς και βιοïατρικές βάσεις δεδομένων, με κυριότερη την βάση NCBI. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Βρέθηκαν συνολικά 26 γονίδια που κωδικοποιούν Η2Α ιστόνες στον άνθρωπο. Τα 17 από αυτά τα γονίδια κωδικοποιούν κανονικές Η2Α ισομορφές, ενώ τα 9 κωδικοποιούν Η2Α ιστονικές παραλλαγές. Η ομολογία μεταξύ των κανονικών ισομορφών είναι πολύ μεγάλη (&gt;90%), ενώ οι ιστονικές παραλλαγές εμφανίζουν ποικίλη και σχετικά μικρή ομολογία με τις κανονικές (48%-80%). Εντοπίστηκε διαφορετική έκφραση των ιστονικών παραλλαγών στην εμβρυική ανάπτυξη. Τέλος, βρέθηκε συμμετοχή τόσο των ιστονικών παραλλαγών όσο και των κανονικών ισομορφών σε ασθένειες. ΣΥΖΗΤΗΣΗ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Οι Η2Α ιστονικές παραλλαγές εμφανίζουν ποικίλες και σημαντικές λειτουργίες στο ευκαρυωτικό κύτταρο. Οι Η2Α κανονικές ισομορφές φαίνεται να είναι λειτουργικά διακριτές πρωτεΐνες, σε αντίθεση με ότι πιστεύαμε παλαιότερα. Η απορρύθμιση των ιστονικών παραλλαγών και κανονικών ισομορφών, κυρίως μέσω αλλαγής των επιπέδων έκφρασής τους έχει βρεθεί σε αρκετές νόσους, κυρίως στον καρκίνο. Οι ιστονικές παραλλαγές και ισομορφές συμβάλλουν στην επέκταση της πολυπλοκότητας του γονιδιώματος και είναι άμεσα συνδεδεμένες με επιγενετικούς μηχανισμούς. Οι γνώσεις μας για αυτές έχουν ακόμα πολλά κενά και απαιτείται ευρύτερη έρευνα, κυρίως μέσω λειτουργικών μελετών.","abstract_has_math":false,"creators":["Σιγάλα Μαρία","Sigala Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:37:44Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2897746"],"render_values":[{"text":"uoadl:2897746","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2897746","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2897746","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2897746","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σιγάλα Μαρία","Sigala Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2897746","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2897746"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι ιστόνες είναι πρωτεΐνες συσκευασίας του γενετικού υλικού των ευκαρυωτικών κυττάρων. Διακρίνονται σε δυο κατηγορίες βάσει των χαρακτηριστικών τους, στις ιστονικές παραλλαγές και τις κανονικές ισομορφές. Οι κανονικές ισομορφές τοποθετούνται στο νουκλεόσωμα κατά τη διαδικασία της αντιγραφής, ενώ οι ιστονικές παραλλαγές τις αντικαθιστούν κατά τη διάρκεια διαφόρων διαδικασιών του κυττάρου, όπως η μεταγραφή κι επιδιόρθωση του DNA. Η αντικατάσταση αυτή, αποτελεί έναν από τους μηχανισμούς αναδιαμόρφωσης της χρωματίνης και αποσκοπεί στην πρόσβαση πρωτεϊνών και μεταγραφικών παραγόντων στο DNA. Οι ιστονικές παραλλαγές παρουσιάζουν εξειδικευμένες λειτουργίες στη ρύθμιση της δομής της χρωματίνης, συνεπώς εμπλέκονται σε όλες σχεδόν τις διεργασίες που σχετίζονται με το DNA. Εμπλέκονται στη ρύθμιση της μεταγραφής, την πορεία του κυτταρικού κύκλου, την επιδιόρθωση του DNA, τη σταθερότητα της χρωματίνης, τον διαχωρισμό χρωμοσωμάτων και την απόπτωση. ΣΚΟΠΟΣ: Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η παρουσίαση των γονιδίων και των πρωτεϊνών κανονικών ισομορφών και παραλλαγών της ιστόνης Η2Α, η αναφορά των βασικών χαρακτηριστικών και λειτουργιών που διατελούν, καθώς και η ανάδειξη του ρόλου τους στην ανάπτυξη και τη νοσηρότητα. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Για την υλοποίηση της εργασίας πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση επιστημονικών δημοσιεύσεων. Χρησιμοποιήθηκαν μηχανές αναζήτησης, με κυριότερες τις PubMed και Google Scholar, καθώς και βιοïατρικές βάσεις δεδομένων, με κυριότερη την βάση NCBI. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Βρέθηκαν συνολικά 26 γονίδια που κωδικοποιούν Η2Α ιστόνες στον άνθρωπο. Τα 17 από αυτά τα γονίδια κωδικοποιούν κανονικές Η2Α ισομορφές, ενώ τα 9 κωδικοποιούν Η2Α ιστονικές παραλλαγές. Η ομολογία μεταξύ των κανονικών ισομορφών είναι πολύ μεγάλη (>90%), ενώ οι ιστονικές παραλλαγές εμφανίζουν ποικίλη και σχετικά μικρή ομολογία με τις κανονικές (48%-80%). Εντοπίστηκε διαφορετική έκφραση των ιστονικών παραλλαγών στην εμβρυική ανάπτυξη. Τέλος, βρέθηκε συμμετοχή τόσο των ιστονικών παραλλαγών όσο και των κανονικών ισομορφών σε ασθένειες. ΣΥΖΗΤΗΣΗ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Οι Η2Α ιστονικές παραλλαγές εμφανίζουν ποικίλες και σημαντικές λειτουργίες στο ευκαρυωτικό κύτταρο. Οι Η2Α κανονικές ισομορφές φαίνεται να είναι λειτουργικά διακριτές πρωτεΐνες, σε αντίθεση με ότι πιστεύαμε παλαιότερα. Η απορρύθμιση των ιστονικών παραλλαγών και κανονικών ισομορφών, κυρίως μέσω αλλαγής των επιπέδων έκφρασής τους έχει βρεθεί σε αρκετές νόσους, κυρίως στον καρκίνο. Οι ιστονικές παραλλαγές και ισομορφές συμβάλλουν στην επέκταση της πολυπλοκότητας του γονιδιώματος και είναι άμεσα συνδεδεμένες με επιγενετικούς μηχανισμούς. Οι γνώσεις μας για αυτές έχουν ακόμα πολλά κενά και απαιτείται ευρύτερη έρευνα, κυρίως μέσω λειτουργικών μελετών.","BACKGROUND: Histones are proteins that package the genetic material of eukaryotic cells. They are divided into two categories based on their characteristics, the histone variants and the canonical isoforms. Canonical isoforms are placed into the nucleosome during DNA replication, while histone variants replace them during various cell processes, such as transcription and DNA repair. This replacement is one of the mechanisms of chromatin remodeling, and aims to facilitate the access of various proteins and transcription factors to the DNA itself. Histone variants have specialized functions in regulating chromatin structure, so they are involved in almost all DNA-related processes. They are involved in transcriptional regulation, cell cycle progression, DNA repair, chromatin stability, chromosome segregation and apoptosis. AIM: The purpose of this study is to present the gene and protein canonical Η2Α isoforms and H2A histone variants, to describe their main features and functions, as well as to highlight their role in normal development and disease. METHODOLOGY: A bibliographic review of scientific publications was performed to carry out this study. Search engines used, included PubMed and Google Scholar, and biomedical databases, main amongst those included within the National Center for Biotechnology Information (NCBI). RESULTS: A total of 26 genes encoding human H2A histones were found. The 17 of these genes encode canonical H2A isoforms, while 9 encode H2A histone variants. The homology between the canonical isoforms is very high (> 90%), while the histone variants show varying and relatively low homology with the canonical histone isoforms (48% -80%). Differential expression of histone variants in embryonic development has been identified. Also, both histone variants and canonical isoforms are involved in disease mechanisms. DISCUSION-CONCLUSIONS: H2A histone variants exhibit diverse and important functions in the eukaryotic cell. Canonical H2A isoforms appear to be functionally discrete proteins, contrary to what was previously believed. Deregulation of histone variants and canonical isoforms, mainly by altering their expression levels, has been found in several diseases, notably cancer. Histone variants and isoforms contribute to the expansion of genome complexity and are directly linked to epigenetic mechanisms. Our knowledge of these still has many gaps and requires wider research, mainly through functional studies."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Παραλλαγές της ιστόνης H2A: Ο ρόλος τους στην ανάπτυξη και τη νοσηρότητα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σιγάλα Μαρία","Sigala Maria"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι ιστόνες είναι πρωτεΐνες συσκευασίας του γενετικού υλικού των ευκαρυωτικών κυττάρων. Διακρίνονται σε δυο κατηγορίες βάσει των χαρακτηριστικών τους, στις ιστονικές παραλλαγές και τις κανονικές ισομορφές. Οι κανονικές ισομορφές τοποθετούνται στο νουκλεόσωμα κατά τη διαδικασία της αντιγραφής, ενώ οι ιστονικές παραλλαγές τις αντικαθιστούν κατά τη διάρκεια διαφόρων διαδικασιών του κυττάρου, όπως η μεταγραφή κι επιδιόρθωση του DNA. Η αντικατάσταση αυτή, αποτελεί έναν από τους μηχανισμούς αναδιαμόρφωσης της χρωματίνης και αποσκοπεί στην πρόσβαση πρωτεϊνών και μεταγραφικών παραγόντων στο DNA. Οι ιστονικές παραλλαγές παρουσιάζουν εξειδικευμένες λειτουργίες στη ρύθμιση της δομής της χρωματίνης, συνεπώς εμπλέκονται σε όλες σχεδόν τις διεργασίες που σχετίζονται με το DNA. Εμπλέκονται στη ρύθμιση της μεταγραφής, την πορεία του κυτταρικού κύκλου, την επιδιόρθωση του DNA, τη σταθερότητα της χρωματίνης, τον διαχωρισμό χρωμοσωμάτων και την απόπτωση. ΣΚΟΠΟΣ: Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η παρουσίαση των γονιδίων και των πρωτεϊνών κανονικών ισομορφών και παραλλαγών της ιστόνης Η2Α, η αναφορά των βασικών χαρακτηριστικών και λειτουργιών που διατελούν, καθώς και η ανάδειξη του ρόλου τους στην ανάπτυξη και τη νοσηρότητα. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Για την υλοποίηση της εργασίας πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση επιστημονικών δημοσιεύσεων. Χρησιμοποιήθηκαν μηχανές αναζήτησης, με κυριότερες τις PubMed και Google Scholar, καθώς και βιοïατρικές βάσεις δεδομένων, με κυριότερη την βάση NCBI. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Βρέθηκαν συνολικά 26 γονίδια που κωδικοποιούν Η2Α ιστόνες στον άνθρωπο. Τα 17 από αυτά τα γονίδια κωδικοποιούν κανονικές Η2Α ισομορφές, ενώ τα 9 κωδικοποιούν Η2Α ιστονικές παραλλαγές. Η ομολογία μεταξύ των κανονικών ισομορφών είναι πολύ μεγάλη (>90%), ενώ οι ιστονικές παραλλαγές εμφανίζουν ποικίλη και σχετικά μικρή ομολογία με τις κανονικές (48%-80%). Εντοπίστηκε διαφορετική έκφραση των ιστονικών παραλλαγών στην εμβρυική ανάπτυξη. Τέλος, βρέθηκε συμμετοχή τόσο των ιστονικών παραλλαγών όσο και των κανονικών ισομορφών σε ασθένειες. ΣΥΖΗΤΗΣΗ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Οι Η2Α ιστονικές παραλλαγές εμφανίζουν ποικίλες και σημαντικές λειτουργίες στο ευκαρυωτικό κύτταρο. Οι Η2Α κανονικές ισομορφές φαίνεται να είναι λειτουργικά διακριτές πρωτεΐνες, σε αντίθεση με ότι πιστεύαμε παλαιότερα. Η απορρύθμιση των ιστονικών παραλλαγών και κανονικών ισομορφών, κυρίως μέσω αλλαγής των επιπέδων έκφρασής τους έχει βρεθεί σε αρκετές νόσους, κυρίως στον καρκίνο. Οι ιστονικές παραλλαγές και ισομορφές συμβάλλουν στην επέκταση της πολυπλοκότητας του γονιδιώματος και είναι άμεσα συνδεδεμένες με επιγενετικούς μηχανισμούς. Οι γνώσεις μας για αυτές έχουν ακόμα πολλά κενά και απαιτείται ευρύτερη έρευνα, κυρίως μέσω λειτουργικών μελετών.","BACKGROUND: Histones are proteins that package the genetic material of eukaryotic cells. They are divided into two categories based on their characteristics, the histone variants and the canonical isoforms. Canonical isoforms are placed into the nucleosome during DNA replication, while histone variants replace them during various cell processes, such as transcription and DNA repair. This replacement is one of the mechanisms of chromatin remodeling, and aims to facilitate the access of various proteins and transcription factors to the DNA itself. Histone variants have specialized functions in regulating chromatin structure, so they are involved in almost all DNA-related processes. They are involved in transcriptional regulation, cell cycle progression, DNA repair, chromatin stability, chromosome segregation and apoptosis. AIM: The purpose of this study is to present the gene and protein canonical Η2Α isoforms and H2A histone variants, to describe their main features and functions, as well as to highlight their role in normal development and disease. METHODOLOGY: A bibliographic review of scientific publications was performed to carry out this study. Search engines used, included PubMed and Google Scholar, and biomedical databases, main amongst those included within the National Center for Biotechnology Information (NCBI). RESULTS: A total of 26 genes encoding human H2A histones were found. The 17 of these genes encode canonical H2A isoforms, while 9 encode H2A histone variants. The homology between the canonical isoforms is very high (> 90%), while the histone variants show varying and relatively low homology with the canonical histone isoforms (48% -80%). Differential expression of histone variants in embryonic development has been identified. Also, both histone variants and canonical isoforms are involved in disease mechanisms. DISCUSION-CONCLUSIONS: H2A histone variants exhibit diverse and important functions in the eukaryotic cell. Canonical H2A isoforms appear to be functionally discrete proteins, contrary to what was previously believed. Deregulation of histone variants and canonical isoforms, mainly by altering their expression levels, has been found in several diseases, notably cancer. Histone variants and isoforms contribute to the expansion of genome complexity and are directly linked to epigenetic mechanisms. Our knowledge of these still has many gaps and requires wider research, mainly through functional studies."],"dc:identifier":["uoadl:2897746","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2897746"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Παραλλαγές της ιστόνης H2A: Ο ρόλος τους στην ανάπτυξη και τη νοσηρότητα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:37:44Z"}