{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2897751"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2897751","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Βιοδείκτες ποιότητας ωαρίων και εμβρύων σε προεμφυτευτικό στάδιο","abstract":"Οι τεχνολογίες Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής (Assisted Reproductive Technology, ART) αποτελούν τον βασικότερο τρόπο αντιμετώπισης της υπογονιμότητας. Η πιο εξελιγμένη μορφή ART είναι η Εξωσωματική Γονιμοποίηση (in vitro fertilization, IVF). Παρότι οι έρευνες που πραγματοποιούνται στο χώρο της εμβρυολογίας έχουν συμβάλλει σημαντικά στη βελτίωση τόσο των επιμέρους διαδικασιών, όσο και των ποσοστών επιτυχίας, έχει αποδειχθεί πως μόνον το 30%, περίπου, των κύκλων IVF/ICSI καταλήγουν τελικά σε μία επιτυχή εγκυμοσύνη. Σημαντικό αίτιο για τα χαμηλά ποσοστά φαίνεται να είναι τα ανεπαρκή κριτήρια επιλογής γαμετών και εμβρύων για εμβρυομεταφορά. Συχνή προσέγγιση για την αύξηση της πιθανότητας εμφύτευσης αποτελεί η μεταφορά περισσότερων του ενός εμβρύου ανά κύκλο, πρακτική που φέρει τον κίνδυνο πολλαπλής κύησης. Ως εκ τούτου, κρίνεται αναγκαία η εύρεση νέων, κατά προτίμηση μη επεμβατικών, μεθόδων επιλογής των καταλληλότερων προς γονιμοποίηση γαμετών και προς μεταφορά εμβρύων, με ιδανικότερο το σενάριο μεταφοράς ενός εμβρύου ανά κύκλο. Μέχρι σήμερα, η μορφολογική αξιολόγηση και ο έλεγχος χρωμοσωμικών ανωμαλιών των εμβρύων (Preimplantation Genetic Testing for Aneuploidy Screening, PGT-A) αποτελούν τις κυριότερες μεθόδους επιλογής γαμετών και εμβρύων , οι οποίες όμως δεν φαίνεται να μπορούν να συμβάλλουν στην περαιτέρω αύξηση των ποσοστών επιτυχίας. Μία νέα προσέγγιση αποτελεί η ταυτοποίηση βιοδεικτών σε γαμέτες και έμβρυα. Ένα πλήθος διαφορετικών βιοδεικτών έχουν διερευνηθεί από επιστημονικές ομάδες. Κύριος στόχος της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση και αξιολόγηση των διαφόρων τύπων βιοδεικτών στον τομέα της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, εστιάζοντας σε όσους θα μπορούσαν να αντικατοπτρίσουν την ποιότητα των ωαρίων και των εμβρύων. Έρευνες από διεθνή επιστημονικά περιοδικά αναζητήθηκαν σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων, με τη χρήση των κατάλληλων λέξεων – κλειδιών. Εντοπίστηκαν πολυάριθμες έρευνες και ένας μεγάλος αριθμός βιοδεικτών που είτε χρειάζονται περαιτέρω διερεύνηση είτε δυνητικά θα μπορούσαν να εφαρμοστούν στην κλινική πράξη. Γονίδια με διαφορική έκφραση στα ωοθυλακικά κύτταρα, το μιτοχονδριακό DNA, τα microRNAs, το μήκος των τελομερών, οι μεταβολικές διεργασίες στο έμβρυο αλλά και τα μορφοκινητικά χαρακτηριστικά κατά την εμβρυϊκή ανάπτυξη αποτελούν πιθανούς βιοδείκτες, που μελετώνται και αναλύονται στην παρούσα εργασία. Στις περισσότερες περιπτώσεις μελέτης βιοδεικτών κρίνεται απαραίτητη η περαιτέρω έρευνα, προκειμένου να επιβεβαιωθούν τα ευρήματα πριν την κλινική εφαρμογή. Οι έρευνες, όμως, δεν σταματούν στο εν λόγω πεδίο και ολοένα και περισσότερα δεδομένα προκύπτουν, τα οποία μελλοντικά ίσως μπορέσουν να συμβάλλουν στην κλινική εφαρμογή των μοριακών δεικτών, στη βελτίωση του αποτελέσματος των ART, αλλά και στην κατανόηση των μοριακών διαδικασιών που λαμβάνουν χώρα κατά τα πρώτα στάδια της εμβρυϊκής ανάπτυξης.","abstract_html":"Οι τεχνολογίες Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής (Assisted Reproductive Technology, ART) αποτελούν τον βασικότερο τρόπο αντιμετώπισης της υπογονιμότητας. Η πιο εξελιγμένη μορφή ART είναι η Εξωσωματική Γονιμοποίηση (in vitro fertilization, IVF). Παρότι οι έρευνες που πραγματοποιούνται στο χώρο της εμβρυολογίας έχουν συμβάλλει σημαντικά στη βελτίωση τόσο των επιμέρους διαδικασιών, όσο και των ποσοστών επιτυχίας, έχει αποδειχθεί πως μόνον το 30%, περίπου, των κύκλων IVF/ICSI καταλήγουν τελικά σε μία επιτυχή εγκυμοσύνη. Σημαντικό αίτιο για τα χαμηλά ποσοστά φαίνεται να είναι τα ανεπαρκή κριτήρια επιλογής γαμετών και εμβρύων για εμβρυομεταφορά. Συχνή προσέγγιση για την αύξηση της πιθανότητας εμφύτευσης αποτελεί η μεταφορά περισσότερων του ενός εμβρύου ανά κύκλο, πρακτική που φέρει τον κίνδυνο πολλαπλής κύησης. Ως εκ τούτου, κρίνεται αναγκαία η εύρεση νέων, κατά προτίμηση μη επεμβατικών, μεθόδων επιλογής των καταλληλότερων προς γονιμοποίηση γαμετών και προς μεταφορά εμβρύων, με ιδανικότερο το σενάριο μεταφοράς ενός εμβρύου ανά κύκλο. Μέχρι σήμερα, η μορφολογική αξιολόγηση και ο έλεγχος χρωμοσωμικών ανωμαλιών των εμβρύων (Preimplantation Genetic Testing for Aneuploidy Screening, PGT-A) αποτελούν τις κυριότερες μεθόδους επιλογής γαμετών και εμβρύων , οι οποίες όμως δεν φαίνεται να μπορούν να συμβάλλουν στην περαιτέρω αύξηση των ποσοστών επιτυχίας. Μία νέα προσέγγιση αποτελεί η ταυτοποίηση βιοδεικτών σε γαμέτες και έμβρυα. Ένα πλήθος διαφορετικών βιοδεικτών έχουν διερευνηθεί από επιστημονικές ομάδες. Κύριος στόχος της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση και αξιολόγηση των διαφόρων τύπων βιοδεικτών στον τομέα της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, εστιάζοντας σε όσους θα μπορούσαν να αντικατοπτρίσουν την ποιότητα των ωαρίων και των εμβρύων. Έρευνες από διεθνή επιστημονικά περιοδικά αναζητήθηκαν σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων, με τη χρήση των κατάλληλων λέξεων – κλειδιών. Εντοπίστηκαν πολυάριθμες έρευνες και ένας μεγάλος αριθμός βιοδεικτών που είτε χρειάζονται περαιτέρω διερεύνηση είτε δυνητικά θα μπορούσαν να εφαρμοστούν στην κλινική πράξη. Γονίδια με διαφορική έκφραση στα ωοθυλακικά κύτταρα, το μιτοχονδριακό DNA, τα microRNAs, το μήκος των τελομερών, οι μεταβολικές διεργασίες στο έμβρυο αλλά και τα μορφοκινητικά χαρακτηριστικά κατά την εμβρυϊκή ανάπτυξη αποτελούν πιθανούς βιοδείκτες, που μελετώνται και αναλύονται στην παρούσα εργασία. Στις περισσότερες περιπτώσεις μελέτης βιοδεικτών κρίνεται απαραίτητη η περαιτέρω έρευνα, προκειμένου να επιβεβαιωθούν τα ευρήματα πριν την κλινική εφαρμογή. Οι έρευνες, όμως, δεν σταματούν στο εν λόγω πεδίο και ολοένα και περισσότερα δεδομένα προκύπτουν, τα οποία μελλοντικά ίσως μπορέσουν να συμβάλλουν στην κλινική εφαρμογή των μοριακών δεικτών, στη βελτίωση του αποτελέσματος των ART, αλλά και στην κατανόηση των μοριακών διαδικασιών που λαμβάνουν χώρα κατά τα πρώτα στάδια της εμβρυϊκής ανάπτυξης.","abstract_has_math":false,"creators":["Δημητριάδου Δομνίκη","Dimitriadou Domniki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:37:44Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2897751"],"render_values":[{"text":"uoadl:2897751","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2897751","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2897751","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2897751","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δημητριάδου Δομνίκη","Dimitriadou Domniki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2897751","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2897751"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι τεχνολογίες Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής (Assisted Reproductive Technology, ART) αποτελούν τον βασικότερο τρόπο αντιμετώπισης της υπογονιμότητας. Η πιο εξελιγμένη μορφή ART είναι η Εξωσωματική Γονιμοποίηση (in vitro fertilization, IVF). Παρότι οι έρευνες που πραγματοποιούνται στο χώρο της εμβρυολογίας έχουν συμβάλλει σημαντικά στη βελτίωση τόσο των επιμέρους διαδικασιών, όσο και των ποσοστών επιτυχίας, έχει αποδειχθεί πως μόνον το 30%, περίπου, των κύκλων IVF/ICSI καταλήγουν τελικά σε μία επιτυχή εγκυμοσύνη. Σημαντικό αίτιο για τα χαμηλά ποσοστά φαίνεται να είναι τα ανεπαρκή κριτήρια επιλογής γαμετών και εμβρύων για εμβρυομεταφορά. Συχνή προσέγγιση για την αύξηση της πιθανότητας εμφύτευσης αποτελεί η μεταφορά περισσότερων του ενός εμβρύου ανά κύκλο, πρακτική που φέρει τον κίνδυνο πολλαπλής κύησης. Ως εκ τούτου, κρίνεται αναγκαία η εύρεση νέων, κατά προτίμηση μη επεμβατικών, μεθόδων επιλογής των καταλληλότερων προς γονιμοποίηση γαμετών και προς μεταφορά εμβρύων, με ιδανικότερο το σενάριο μεταφοράς ενός εμβρύου ανά κύκλο. Μέχρι σήμερα, η μορφολογική αξιολόγηση και ο έλεγχος χρωμοσωμικών ανωμαλιών των εμβρύων (Preimplantation Genetic Testing for Aneuploidy Screening, PGT-A) αποτελούν τις κυριότερες μεθόδους επιλογής γαμετών και εμβρύων , οι οποίες όμως δεν φαίνεται να μπορούν να συμβάλλουν στην περαιτέρω αύξηση των ποσοστών επιτυχίας. Μία νέα προσέγγιση αποτελεί η ταυτοποίηση βιοδεικτών σε γαμέτες και έμβρυα. Ένα πλήθος διαφορετικών βιοδεικτών έχουν διερευνηθεί από επιστημονικές ομάδες. Κύριος στόχος της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση και αξιολόγηση των διαφόρων τύπων βιοδεικτών στον τομέα της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, εστιάζοντας σε όσους θα μπορούσαν να αντικατοπτρίσουν την ποιότητα των ωαρίων και των εμβρύων. Έρευνες από διεθνή επιστημονικά περιοδικά αναζητήθηκαν σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων, με τη χρήση των κατάλληλων λέξεων – κλειδιών. Εντοπίστηκαν πολυάριθμες έρευνες και ένας μεγάλος αριθμός βιοδεικτών που είτε χρειάζονται περαιτέρω διερεύνηση είτε δυνητικά θα μπορούσαν να εφαρμοστούν στην κλινική πράξη. Γονίδια με διαφορική έκφραση στα ωοθυλακικά κύτταρα, το μιτοχονδριακό DNA, τα microRNAs, το μήκος των τελομερών, οι μεταβολικές διεργασίες στο έμβρυο αλλά και τα μορφοκινητικά χαρακτηριστικά κατά την εμβρυϊκή ανάπτυξη αποτελούν πιθανούς βιοδείκτες, που μελετώνται και αναλύονται στην παρούσα εργασία. Στις περισσότερες περιπτώσεις μελέτης βιοδεικτών κρίνεται απαραίτητη η περαιτέρω έρευνα, προκειμένου να επιβεβαιωθούν τα ευρήματα πριν την κλινική εφαρμογή. Οι έρευνες, όμως, δεν σταματούν στο εν λόγω πεδίο και ολοένα και περισσότερα δεδομένα προκύπτουν, τα οποία μελλοντικά ίσως μπορέσουν να συμβάλλουν στην κλινική εφαρμογή των μοριακών δεικτών, στη βελτίωση του αποτελέσματος των ART, αλλά και στην κατανόηση των μοριακών διαδικασιών που λαμβάνουν χώρα κατά τα πρώτα στάδια της εμβρυϊκής ανάπτυξης.","Assisted Reproductive Technologies (ART) consist of a number of different procedures that have played a major role in treating infertility, the most specialized approach being in vitro fertilization (IVF). Even though substantial research has contributed to the improvement of the ART and, more specifically, IVF/ICSI procedures, today less than 30% of the IVF/ICSI cycles result in a successful pregnancy. A significant reason for these low success rates is the insufficient criteria of gamete and embryo selection. More than one embryo has often been transferred per cycle, in an attempt to increase success rate, i.e. establishment of pregnancy. The most important disadvantage of this approach is the imminent danger of multiple pregnancy, a phenomenon which is notably frequent in ART procedures and considered a public health issue. Therefore, finding new methods for identifying the most competent gametes for fertilization and the most viable embryos for transfer is of great need and may eventually lead to the possibility of selection and transfer of a single embryo, concurrently minimizing the risk of multiple pregnancy. Up to this day, gametes and embryos assessment has involved morphological criteria and investigation of oocyte/embryo chromosomal status through Preimplantation Genetic Testing for Aneuploidy Screening (PGT-A). These methods, however, have failed to contribute to the improvement of pregnancy outcomes and the increase of ART success rates. A new approach is required and may be found in the identification of biomarkers for achieving the selection of the most competent gametes and embryos. In the recent years, numerous scientific groups have focused on attempting to detect such biomarkers for predicting IVF success. The main goal of this thesis is to discover, present and discuss the wide range of different biomarkers that have been investigated in the ART field, focusing on those which specifically reflect oocyte and embryo quality. The relevant keywords were used for search in online databases, in order to detect those articles more closely related to the subject, published in international scientific journals. Numerous types of biomarkers, that could potentially have a clinical application for evaluation of oocyte and embryo quality, were found. The expression level of selected genes in follicular cells, mitochondrial DNA, microRNAs, telomere length, metabolomic profiling and morphokinetics are key biomarkers that are mentioned and analyzed in the present study. Nevertheless, the application of the vast majority of the biomarkers in assisted reproduction is still questionable and requires further investigation. Research on the topic is ongoing and accumulating data is expected to enable the application of selected biomarkers for improving IVF outcomes in the future."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Βιοδείκτες ποιότητας ωαρίων και εμβρύων σε προεμφυτευτικό στάδιο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δημητριάδου Δομνίκη","Dimitriadou Domniki"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Οι τεχνολογίες Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής (Assisted Reproductive Technology, ART) αποτελούν τον βασικότερο τρόπο αντιμετώπισης της υπογονιμότητας. Η πιο εξελιγμένη μορφή ART είναι η Εξωσωματική Γονιμοποίηση (in vitro fertilization, IVF). Παρότι οι έρευνες που πραγματοποιούνται στο χώρο της εμβρυολογίας έχουν συμβάλλει σημαντικά στη βελτίωση τόσο των επιμέρους διαδικασιών, όσο και των ποσοστών επιτυχίας, έχει αποδειχθεί πως μόνον το 30%, περίπου, των κύκλων IVF/ICSI καταλήγουν τελικά σε μία επιτυχή εγκυμοσύνη. Σημαντικό αίτιο για τα χαμηλά ποσοστά φαίνεται να είναι τα ανεπαρκή κριτήρια επιλογής γαμετών και εμβρύων για εμβρυομεταφορά. Συχνή προσέγγιση για την αύξηση της πιθανότητας εμφύτευσης αποτελεί η μεταφορά περισσότερων του ενός εμβρύου ανά κύκλο, πρακτική που φέρει τον κίνδυνο πολλαπλής κύησης. Ως εκ τούτου, κρίνεται αναγκαία η εύρεση νέων, κατά προτίμηση μη επεμβατικών, μεθόδων επιλογής των καταλληλότερων προς γονιμοποίηση γαμετών και προς μεταφορά εμβρύων, με ιδανικότερο το σενάριο μεταφοράς ενός εμβρύου ανά κύκλο. Μέχρι σήμερα, η μορφολογική αξιολόγηση και ο έλεγχος χρωμοσωμικών ανωμαλιών των εμβρύων (Preimplantation Genetic Testing for Aneuploidy Screening, PGT-A) αποτελούν τις κυριότερες μεθόδους επιλογής γαμετών και εμβρύων , οι οποίες όμως δεν φαίνεται να μπορούν να συμβάλλουν στην περαιτέρω αύξηση των ποσοστών επιτυχίας. Μία νέα προσέγγιση αποτελεί η ταυτοποίηση βιοδεικτών σε γαμέτες και έμβρυα. Ένα πλήθος διαφορετικών βιοδεικτών έχουν διερευνηθεί από επιστημονικές ομάδες. Κύριος στόχος της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση και αξιολόγηση των διαφόρων τύπων βιοδεικτών στον τομέα της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, εστιάζοντας σε όσους θα μπορούσαν να αντικατοπτρίσουν την ποιότητα των ωαρίων και των εμβρύων. Έρευνες από διεθνή επιστημονικά περιοδικά αναζητήθηκαν σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων, με τη χρήση των κατάλληλων λέξεων – κλειδιών. Εντοπίστηκαν πολυάριθμες έρευνες και ένας μεγάλος αριθμός βιοδεικτών που είτε χρειάζονται περαιτέρω διερεύνηση είτε δυνητικά θα μπορούσαν να εφαρμοστούν στην κλινική πράξη. Γονίδια με διαφορική έκφραση στα ωοθυλακικά κύτταρα, το μιτοχονδριακό DNA, τα microRNAs, το μήκος των τελομερών, οι μεταβολικές διεργασίες στο έμβρυο αλλά και τα μορφοκινητικά χαρακτηριστικά κατά την εμβρυϊκή ανάπτυξη αποτελούν πιθανούς βιοδείκτες, που μελετώνται και αναλύονται στην παρούσα εργασία. Στις περισσότερες περιπτώσεις μελέτης βιοδεικτών κρίνεται απαραίτητη η περαιτέρω έρευνα, προκειμένου να επιβεβαιωθούν τα ευρήματα πριν την κλινική εφαρμογή. Οι έρευνες, όμως, δεν σταματούν στο εν λόγω πεδίο και ολοένα και περισσότερα δεδομένα προκύπτουν, τα οποία μελλοντικά ίσως μπορέσουν να συμβάλλουν στην κλινική εφαρμογή των μοριακών δεικτών, στη βελτίωση του αποτελέσματος των ART, αλλά και στην κατανόηση των μοριακών διαδικασιών που λαμβάνουν χώρα κατά τα πρώτα στάδια της εμβρυϊκής ανάπτυξης.","Assisted Reproductive Technologies (ART) consist of a number of different procedures that have played a major role in treating infertility, the most specialized approach being in vitro fertilization (IVF). Even though substantial research has contributed to the improvement of the ART and, more specifically, IVF/ICSI procedures, today less than 30% of the IVF/ICSI cycles result in a successful pregnancy. A significant reason for these low success rates is the insufficient criteria of gamete and embryo selection. More than one embryo has often been transferred per cycle, in an attempt to increase success rate, i.e. establishment of pregnancy. The most important disadvantage of this approach is the imminent danger of multiple pregnancy, a phenomenon which is notably frequent in ART procedures and considered a public health issue. Therefore, finding new methods for identifying the most competent gametes for fertilization and the most viable embryos for transfer is of great need and may eventually lead to the possibility of selection and transfer of a single embryo, concurrently minimizing the risk of multiple pregnancy. Up to this day, gametes and embryos assessment has involved morphological criteria and investigation of oocyte/embryo chromosomal status through Preimplantation Genetic Testing for Aneuploidy Screening (PGT-A). These methods, however, have failed to contribute to the improvement of pregnancy outcomes and the increase of ART success rates. A new approach is required and may be found in the identification of biomarkers for achieving the selection of the most competent gametes and embryos. In the recent years, numerous scientific groups have focused on attempting to detect such biomarkers for predicting IVF success. The main goal of this thesis is to discover, present and discuss the wide range of different biomarkers that have been investigated in the ART field, focusing on those which specifically reflect oocyte and embryo quality. The relevant keywords were used for search in online databases, in order to detect those articles more closely related to the subject, published in international scientific journals. Numerous types of biomarkers, that could potentially have a clinical application for evaluation of oocyte and embryo quality, were found. The expression level of selected genes in follicular cells, mitochondrial DNA, microRNAs, telomere length, metabolomic profiling and morphokinetics are key biomarkers that are mentioned and analyzed in the present study. Nevertheless, the application of the vast majority of the biomarkers in assisted reproduction is still questionable and requires further investigation. Research on the topic is ongoing and accumulating data is expected to enable the application of selected biomarkers for improving IVF outcomes in the future."],"dc:identifier":["uoadl:2897751","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2897751"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Βιοδείκτες ποιότητας ωαρίων και εμβρύων σε προεμφυτευτικό στάδιο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:37:44Z"}