{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2897849"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2897849","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εκτίμηση γνώσεων νοσηλευτών στην αναγνώριση και διαχείριση των ρυθμών ανακοπής","abstract":"Εισαγωγή: Η καρδιακή ανακοπή αποτελεί την κυριότερη αιτία θνησιμότητας και είναι υπεύθυνη για το 50% σχεδόν όλων των θανάτων από καρδιαγγειακές παθήσεις. Η γνώση των ρυθμών ανακοπής από τους επαγγελματίες υγείας είναι ιδιαίτερα σημαντική για την έγκαιρη αναγνώριση, αλλά και τη σωστή αντιμετώπισή τους. Σκοπός: Η διερεύνηση του επιπέδου γνώσεων των νοσηλευτών σχετικά με τους ρυθμούς ανακοπής, καθώς και οι πιθανοί παράγοντες που επηρεάζουν το επίπεδο αυτό. Μέθοδος: Διεξήχθη προοπτική συγχρονική μελέτη σε 4 νοσοκομεία του νομού Αττικής κατά το χρονικό διάστημα Ιούλιος - Σεπτέμβριος 2019. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 184 νοσηλευτές. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με ειδικά διαμορφωμένο αυτοσυμπληρούμενο ερωτηματολόγιο, που περιλάμβανε δημογραφικά και επαγγελματικά στοιχεία, 16 ερωτήσεις γνώσεων στην αναγνώριση και αντιμετώπιση των ρυθμών ανακοπής, καθώς και 2 ερωτήσεις αυτοαξιολόγησης του επιπέδου γνώσεων. Ως ικανοποιητικό επίπεδο γνώσεων ορίσθηκε η σωστή απάντηση τουλάχιστον 12 ερωτήσεων (ποσοστό 75%). Πραγματοποιήθηκε περιγραφική στατιστική, μελέτη συσχετίσεων με μη παραμετρικές δοκιμασίες (δοκιμασία χ2, Mann-Whitney, Kruskal-Wallis και Spearman) και λογιστική παλινδρόμηση με εξαρτημένη μεταβλητή το επίπεδο γνώσεων των νοσηλευτών (SPSS v.24, α=0,05). Αποτελέσματα: Το 78% των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες. Η μέση ηλικία των νοσηλευτών ήταν 34 (±8) έτη. Το 13% των νοσηλευτών ήταν κάτοχοι μεταπτυχιακού ή διδακτορικού και το 21% ήταν απόφοιτοι ΑΕΙ. Το 51% των νοσηλευτών εργάζονταν σε κλειστό τμήμα και το 53% παρακολουθούσε καθημερινά το συνεχές καρδιογραφήματος (ΗΚΓ) των ασθενών. Μόνο το 25% των συμμετεχόντων είχε ικανοποιητικό επίπεδο γνώσεων αναγνώρισης και αντιμετώπισης των ρυθμών ανακοπής. Το επίπεδο γνώσεων διέφερε σημαντικά ως προς τη σχολή απόκτησης του βασικού πτυχίου των νοσηλευτών (p=0,046), ως προς το τμήμα εργασίας τους (p=0,05), ως προς τη συχνότητα παρακολούθησης του συνεχούς καρδιογράφηματος των ασθενών (p=0,000) και ως προς το επίπεδο αυτοαξιολόγησης της ικανότητας αναγνώρισης και αντιμετώπισης των ρυθμών ανακοπής (p=0,000). Κατά την πολυμεταβλητή λογιστική παλινδρόμηση, ο μόνος παράγοντας που σχετίστηκε ανεξάρτητα με το υψηλότερο επίπεδο γνώσεων των νοσηλευτών ήταν η παρακολούθηση του ηλεκτροκαρδιογραφήματος (OR: 0,048, 95% CI: 0,005 – 0,417, p=0,006). Συμπεράσματα: Το επίπεδο των νοσηλευτών στην αναγνώριση και αντιμετώπιση των ρυθμών ανακοπής ήταν χαμηλό και σχετίστηκε με τη σχολή απόκτησης του βασικού πτυχίου, το τμήμα εργασίας και τη συχνότητα παρακολούθησης του ΗΚΓ. Τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής καταδεικνύουν την ανάγκη για συστηματική και συνεχή εκπαίδευση των νοσηλευτών στην καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση και τους ρυθμούς ανακοπής.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η καρδιακή ανακοπή αποτελεί την κυριότερη αιτία θνησιμότητας και είναι υπεύθυνη για το 50% σχεδόν όλων των θανάτων από καρδιαγγειακές παθήσεις. Η γνώση των ρυθμών ανακοπής από τους επαγγελματίες υγείας είναι ιδιαίτερα σημαντική για την έγκαιρη αναγνώριση, αλλά και τη σωστή αντιμετώπισή τους. Σκοπός: Η διερεύνηση του επιπέδου γνώσεων των νοσηλευτών σχετικά με τους ρυθμούς ανακοπής, καθώς και οι πιθανοί παράγοντες που επηρεάζουν το επίπεδο αυτό. Μέθοδος: Διεξήχθη προοπτική συγχρονική μελέτη σε 4 νοσοκομεία του νομού Αττικής κατά το χρονικό διάστημα Ιούλιος - Σεπτέμβριος 2019. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 184 νοσηλευτές. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με ειδικά διαμορφωμένο αυτοσυμπληρούμενο ερωτηματολόγιο, που περιλάμβανε δημογραφικά και επαγγελματικά στοιχεία, 16 ερωτήσεις γνώσεων στην αναγνώριση και αντιμετώπιση των ρυθμών ανακοπής, καθώς και 2 ερωτήσεις αυτοαξιολόγησης του επιπέδου γνώσεων. Ως ικανοποιητικό επίπεδο γνώσεων ορίσθηκε η σωστή απάντηση τουλάχιστον 12 ερωτήσεων (ποσοστό 75%). Πραγματοποιήθηκε περιγραφική στατιστική, μελέτη συσχετίσεων με μη παραμετρικές δοκιμασίες (δοκιμασία χ2, Mann-Whitney, Kruskal-Wallis και Spearman) και λογιστική παλινδρόμηση με εξαρτημένη μεταβλητή το επίπεδο γνώσεων των νοσηλευτών (SPSS v.24, α=0,05). Αποτελέσματα: Το 78% των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες. Η μέση ηλικία των νοσηλευτών ήταν 34 (±8) έτη. Το 13% των νοσηλευτών ήταν κάτοχοι μεταπτυχιακού ή διδακτορικού και το 21% ήταν απόφοιτοι ΑΕΙ. Το 51% των νοσηλευτών εργάζονταν σε κλειστό τμήμα και το 53% παρακολουθούσε καθημερινά το συνεχές καρδιογραφήματος (ΗΚΓ) των ασθενών. Μόνο το 25% των συμμετεχόντων είχε ικανοποιητικό επίπεδο γνώσεων αναγνώρισης και αντιμετώπισης των ρυθμών ανακοπής. Το επίπεδο γνώσεων διέφερε σημαντικά ως προς τη σχολή απόκτησης του βασικού πτυχίου των νοσηλευτών (p=0,046), ως προς το τμήμα εργασίας τους (p=0,05), ως προς τη συχνότητα παρακολούθησης του συνεχούς καρδιογράφηματος των ασθενών (p=0,000) και ως προς το επίπεδο αυτοαξιολόγησης της ικανότητας αναγνώρισης και αντιμετώπισης των ρυθμών ανακοπής (p=0,000). Κατά την πολυμεταβλητή λογιστική παλινδρόμηση, ο μόνος παράγοντας που σχετίστηκε ανεξάρτητα με το υψηλότερο επίπεδο γνώσεων των νοσηλευτών ήταν η παρακολούθηση του ηλεκτροκαρδιογραφήματος (OR: 0,048, 95% CI: 0,005 – 0,417, p=0,006). Συμπεράσματα: Το επίπεδο των νοσηλευτών στην αναγνώριση και αντιμετώπιση των ρυθμών ανακοπής ήταν χαμηλό και σχετίστηκε με τη σχολή απόκτησης του βασικού πτυχίου, το τμήμα εργασίας και τη συχνότητα παρακολούθησης του ΗΚΓ. Τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής καταδεικνύουν την ανάγκη για συστηματική και συνεχή εκπαίδευση των νοσηλευτών στην καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση και τους ρυθμούς ανακοπής.","abstract_has_math":false,"creators":["Βλάχου Πανωραία","Vlachou Panoraia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:37:44Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2897849"],"render_values":[{"text":"uoadl:2897849","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2897849","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2897849","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2897849","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βλάχου Πανωραία","Vlachou Panoraia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2897849","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2897849"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η καρδιακή ανακοπή αποτελεί την κυριότερη αιτία θνησιμότητας και είναι υπεύθυνη για το 50% σχεδόν όλων των θανάτων από καρδιαγγειακές παθήσεις. Η γνώση των ρυθμών ανακοπής από τους επαγγελματίες υγείας είναι ιδιαίτερα σημαντική για την έγκαιρη αναγνώριση, αλλά και τη σωστή αντιμετώπισή τους. Σκοπός: Η διερεύνηση του επιπέδου γνώσεων των νοσηλευτών σχετικά με τους ρυθμούς ανακοπής, καθώς και οι πιθανοί παράγοντες που επηρεάζουν το επίπεδο αυτό. Μέθοδος: Διεξήχθη προοπτική συγχρονική μελέτη σε 4 νοσοκομεία του νομού Αττικής κατά το χρονικό διάστημα Ιούλιος - Σεπτέμβριος 2019. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 184 νοσηλευτές. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με ειδικά διαμορφωμένο αυτοσυμπληρούμενο ερωτηματολόγιο, που περιλάμβανε δημογραφικά και επαγγελματικά στοιχεία, 16 ερωτήσεις γνώσεων στην αναγνώριση και αντιμετώπιση των ρυθμών ανακοπής, καθώς και 2 ερωτήσεις αυτοαξιολόγησης του επιπέδου γνώσεων. Ως ικανοποιητικό επίπεδο γνώσεων ορίσθηκε η σωστή απάντηση τουλάχιστον 12 ερωτήσεων (ποσοστό 75%). Πραγματοποιήθηκε περιγραφική στατιστική, μελέτη συσχετίσεων με μη παραμετρικές δοκιμασίες (δοκιμασία χ2, Mann-Whitney, Kruskal-Wallis και Spearman) και λογιστική παλινδρόμηση με εξαρτημένη μεταβλητή το επίπεδο γνώσεων των νοσηλευτών (SPSS v.24, α=0,05). Αποτελέσματα: Το 78% των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες. Η μέση ηλικία των νοσηλευτών ήταν 34 (±8) έτη. Το 13% των νοσηλευτών ήταν κάτοχοι μεταπτυχιακού ή διδακτορικού και το 21% ήταν απόφοιτοι ΑΕΙ. Το 51% των νοσηλευτών εργάζονταν σε κλειστό τμήμα και το 53% παρακολουθούσε καθημερινά το συνεχές καρδιογραφήματος (ΗΚΓ) των ασθενών. Μόνο το 25% των συμμετεχόντων είχε ικανοποιητικό επίπεδο γνώσεων αναγνώρισης και αντιμετώπισης των ρυθμών ανακοπής. Το επίπεδο γνώσεων διέφερε σημαντικά ως προς τη σχολή απόκτησης του βασικού πτυχίου των νοσηλευτών (p=0,046), ως προς το τμήμα εργασίας τους (p=0,05), ως προς τη συχνότητα παρακολούθησης του συνεχούς καρδιογράφηματος των ασθενών (p=0,000) και ως προς το επίπεδο αυτοαξιολόγησης της ικανότητας αναγνώρισης και αντιμετώπισης των ρυθμών ανακοπής (p=0,000). Κατά την πολυμεταβλητή λογιστική παλινδρόμηση, ο μόνος παράγοντας που σχετίστηκε ανεξάρτητα με το υψηλότερο επίπεδο γνώσεων των νοσηλευτών ήταν η παρακολούθηση του ηλεκτροκαρδιογραφήματος (OR: 0,048, 95% CI: 0,005 – 0,417, p=0,006). Συμπεράσματα: Το επίπεδο των νοσηλευτών στην αναγνώριση και αντιμετώπιση των ρυθμών ανακοπής ήταν χαμηλό και σχετίστηκε με τη σχολή απόκτησης του βασικού πτυχίου, το τμήμα εργασίας και τη συχνότητα παρακολούθησης του ΗΚΓ. Τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής καταδεικνύουν την ανάγκη για συστηματική και συνεχή εκπαίδευση των νοσηλευτών στην καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση και τους ρυθμούς ανακοπής.","Introduction: Cardiac arrest is one of the leading causes of mortality and is responsible for nearly 50% of all deaths from cardiovascular diseases. The knowledge of the arrest rhythms from health professionals is considered particularly important for the early recognition and proper treatment. Aim: The investigation of the level of knowledge of nurses on arrest rhythms, as well as the possible factors that influence this level. Method: A prospective cross-sectional study was conducted in 4 hospitals of Athens during July - September 2019. The sample studied included 184 nurses. Data collection was performed with specially designed self-administered questionnaire that, apart from demographics and occupational data, included 16 knowledge questions related to recognition and treatment of arrest rhythms’ and also 2 self-assessment questions of their level of knowledge. Satisfactory level of knowledge was defined as correct answer of at least 12 questions (75%). Descriptive statistics, correlations study with non-parametric tests (χ2, Mann-Whitney, Kruskal-Wallis and Spearman tests), and logistic regression with dependent variable the nursing knowledge were performed (SPSS v.24, a=0.05). Results: A 78% of the participants were women. The mean age of nurses was 34 (± 8) years. 13% of nurses had a master's or doctoral degree and 21% were university graduates. A 51% of the nurses worked in a closed ward and 53% were monitoring the patients' continuous cardiogram (ECG) daily. Only 25% of the participants had a satisfactory level of knowledge of how to recognize and treat the arrest rhythms. The level of knowledge differed significantly according to the nursing school degree (p = 0.046), the type of ward (p = 0.05), the frequency of continuous cardiogram monitoring (p = 0,000), and the level of self-assessment ability to recognize and treat arrest rhythms (p = 0,000). In multivariate logistic regression, the only factor that was independently related to the higher level of nurses knowledge was daily electrocardiogram monitoring (OR: 0.048, 95% CI: 0.005 - 0.417, p = 0.006). Conclusion: Nurses’ level of recognition and treatment of arrest rhythms was low, and was related to the nursing school degree, the type of ward, and the ECG monitoring frequency. The results of this research demonstrate the need for systematic and continuous training of nurses in cardiopulmonary resuscitation and the arrest rhythms."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εκτίμηση γνώσεων νοσηλευτών στην αναγνώριση και διαχείριση των ρυθμών ανακοπής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βλάχου Πανωραία","Vlachou Panoraia"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η καρδιακή ανακοπή αποτελεί την κυριότερη αιτία θνησιμότητας και είναι υπεύθυνη για το 50% σχεδόν όλων των θανάτων από καρδιαγγειακές παθήσεις. Η γνώση των ρυθμών ανακοπής από τους επαγγελματίες υγείας είναι ιδιαίτερα σημαντική για την έγκαιρη αναγνώριση, αλλά και τη σωστή αντιμετώπισή τους. Σκοπός: Η διερεύνηση του επιπέδου γνώσεων των νοσηλευτών σχετικά με τους ρυθμούς ανακοπής, καθώς και οι πιθανοί παράγοντες που επηρεάζουν το επίπεδο αυτό. Μέθοδος: Διεξήχθη προοπτική συγχρονική μελέτη σε 4 νοσοκομεία του νομού Αττικής κατά το χρονικό διάστημα Ιούλιος - Σεπτέμβριος 2019. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 184 νοσηλευτές. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με ειδικά διαμορφωμένο αυτοσυμπληρούμενο ερωτηματολόγιο, που περιλάμβανε δημογραφικά και επαγγελματικά στοιχεία, 16 ερωτήσεις γνώσεων στην αναγνώριση και αντιμετώπιση των ρυθμών ανακοπής, καθώς και 2 ερωτήσεις αυτοαξιολόγησης του επιπέδου γνώσεων. Ως ικανοποιητικό επίπεδο γνώσεων ορίσθηκε η σωστή απάντηση τουλάχιστον 12 ερωτήσεων (ποσοστό 75%). Πραγματοποιήθηκε περιγραφική στατιστική, μελέτη συσχετίσεων με μη παραμετρικές δοκιμασίες (δοκιμασία χ2, Mann-Whitney, Kruskal-Wallis και Spearman) και λογιστική παλινδρόμηση με εξαρτημένη μεταβλητή το επίπεδο γνώσεων των νοσηλευτών (SPSS v.24, α=0,05). Αποτελέσματα: Το 78% των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες. Η μέση ηλικία των νοσηλευτών ήταν 34 (±8) έτη. Το 13% των νοσηλευτών ήταν κάτοχοι μεταπτυχιακού ή διδακτορικού και το 21% ήταν απόφοιτοι ΑΕΙ. Το 51% των νοσηλευτών εργάζονταν σε κλειστό τμήμα και το 53% παρακολουθούσε καθημερινά το συνεχές καρδιογραφήματος (ΗΚΓ) των ασθενών. Μόνο το 25% των συμμετεχόντων είχε ικανοποιητικό επίπεδο γνώσεων αναγνώρισης και αντιμετώπισης των ρυθμών ανακοπής. Το επίπεδο γνώσεων διέφερε σημαντικά ως προς τη σχολή απόκτησης του βασικού πτυχίου των νοσηλευτών (p=0,046), ως προς το τμήμα εργασίας τους (p=0,05), ως προς τη συχνότητα παρακολούθησης του συνεχούς καρδιογράφηματος των ασθενών (p=0,000) και ως προς το επίπεδο αυτοαξιολόγησης της ικανότητας αναγνώρισης και αντιμετώπισης των ρυθμών ανακοπής (p=0,000). Κατά την πολυμεταβλητή λογιστική παλινδρόμηση, ο μόνος παράγοντας που σχετίστηκε ανεξάρτητα με το υψηλότερο επίπεδο γνώσεων των νοσηλευτών ήταν η παρακολούθηση του ηλεκτροκαρδιογραφήματος (OR: 0,048, 95% CI: 0,005 – 0,417, p=0,006). Συμπεράσματα: Το επίπεδο των νοσηλευτών στην αναγνώριση και αντιμετώπιση των ρυθμών ανακοπής ήταν χαμηλό και σχετίστηκε με τη σχολή απόκτησης του βασικού πτυχίου, το τμήμα εργασίας και τη συχνότητα παρακολούθησης του ΗΚΓ. Τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής καταδεικνύουν την ανάγκη για συστηματική και συνεχή εκπαίδευση των νοσηλευτών στην καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση και τους ρυθμούς ανακοπής.","Introduction: Cardiac arrest is one of the leading causes of mortality and is responsible for nearly 50% of all deaths from cardiovascular diseases. The knowledge of the arrest rhythms from health professionals is considered particularly important for the early recognition and proper treatment. Aim: The investigation of the level of knowledge of nurses on arrest rhythms, as well as the possible factors that influence this level. Method: A prospective cross-sectional study was conducted in 4 hospitals of Athens during July - September 2019. The sample studied included 184 nurses. Data collection was performed with specially designed self-administered questionnaire that, apart from demographics and occupational data, included 16 knowledge questions related to recognition and treatment of arrest rhythms’ and also 2 self-assessment questions of their level of knowledge. Satisfactory level of knowledge was defined as correct answer of at least 12 questions (75%). Descriptive statistics, correlations study with non-parametric tests (χ2, Mann-Whitney, Kruskal-Wallis and Spearman tests), and logistic regression with dependent variable the nursing knowledge were performed (SPSS v.24, a=0.05). Results: A 78% of the participants were women. The mean age of nurses was 34 (± 8) years. 13% of nurses had a master's or doctoral degree and 21% were university graduates. A 51% of the nurses worked in a closed ward and 53% were monitoring the patients' continuous cardiogram (ECG) daily. Only 25% of the participants had a satisfactory level of knowledge of how to recognize and treat the arrest rhythms. The level of knowledge differed significantly according to the nursing school degree (p = 0.046), the type of ward (p = 0.05), the frequency of continuous cardiogram monitoring (p = 0,000), and the level of self-assessment ability to recognize and treat arrest rhythms (p = 0,000). In multivariate logistic regression, the only factor that was independently related to the higher level of nurses knowledge was daily electrocardiogram monitoring (OR: 0.048, 95% CI: 0.005 - 0.417, p = 0.006). Conclusion: Nurses’ level of recognition and treatment of arrest rhythms was low, and was related to the nursing school degree, the type of ward, and the ECG monitoring frequency. The results of this research demonstrate the need for systematic and continuous training of nurses in cardiopulmonary resuscitation and the arrest rhythms."],"dc:identifier":["uoadl:2897849","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2897849"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εκτίμηση γνώσεων νοσηλευτών στην αναγνώριση και διαχείριση των ρυθμών ανακοπής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:37:44Z"}