{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2898048"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2898048","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μοριακή Επιδημιολογία και Εξέλιξη Στελεχών του ιού της Ηπατίτιδας C","abstract":"Η Ηπατίτιδα C, αποτελεί ένα λοιμώδες νόσημα, το οποίο προσβάλλει κυρίως το ήπαρ και οφείλεται στον ιό της Ηπατίτιδας C (HCV). Πρόκειται για έναν μικρό RNA ιό, που ανήκει στην οικογένεια Flaviviridae, του γένους των Ηπατοϊών. Η λοίμωξη που προκαλείται από τον ιό της Ηπατίτιδας C, αποτελεί δαμόκλειο σπάθη για τη δημόσια υγεία παγκοσμίως, αλλά και την άρχουσα αιτία της χρόνια ηπατικής λοίμωξης με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης κίρρωσης και ηπατοκυτταρικού καρκινώματος. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), το 3% του πληθυσμού παγκοσμίως έχει μολυνθεί από τον ιό, και πάνω από 185 εκατομμύρια άτομα πάσχουν από χρόνια λοίμωξη, με 3-4 εκατομμύρια νέες μολύνσεις και 350.000 θανάτους σχετιζόμενους με τον ιό, να καταγράφονται κάθε έτος (Mohd Hanafiah K et al, 2013, WHO,2015). Ο επιπολασμός του ιού της ηπατίτιδας C, διαφέρει ανά τον κόσμο, με τα υψηλότερα ποσοστά να εντοπίζονται στη Μέση Ανατολή, την Κεντρική και Ανατολική Ασία και την Αφρική. Παρόλα αυτά, η πλειοψηφία των περιστατικών χρόνιας HCV λοίμωξης είναι χωρίς διάγνωση λόγω της ασυμπτωματικής, κυρίως, μορφής της νόσου κατά τα πρώτα χρόνια, ή και λίγες δεκαετίες μετά την πρωτολοίμωξη, αποτελώντας, όμως, ως αποτέλεσμα μία παγκόσμια σιωπηλή επιδημία με υψηλή νοσηρότητα και θνητότητα. . Η τεράστια γενετική ετερογένεια που χαρακτηρίζει τον HCV τόσο μεταξύ γονοτύπων και υποτύπων στελεχών του, όσο και εντός πληθυσμών του ιδίου στελέχους σε έναν συγκεκριμένο ασθενή οφείλεται κυρίως σε υψηλό ρυθμό μεταλλάξεων λόγω των λαθών της RNA-εξαρτώμενης RNA πολυμεράσης κατά την αντιγραφή του RNA γενετικού υλικού, αλλά και σε φαινόμενα γενετικού ανασυνδυασμού (Simmonds P.et al, 2005). Εκτός όμως από τη υψηλή γενετική ποικιλομορφία του ιού, αποτυπώνεται μέσα από επιδημιολογικές και φυλογενετικές μελέτες και μία ετερογενής γεωγραφική κατανομή των γονοτύπων του. Η εύρεση του ρόλου των HCV γονοτύπων, αποτελεί ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα πεδία στην έρευνα για τον ιό της Ηπατίτιδας C. Ο προσδιορισμός του γονοτύπου είναι σημαντικός, διότι μπορεί να επηρεάσει την έκβαση της νόσου και την ανταπόκριση στην αντιιική θεραπεία, αποτελώντας το επίκεντρο πολλών μελετών. Επίσης, η εξαιρετικά υψηλή γενετική ποικιλομορφία του ιού με την ευρεία γεωγραφική κατανομή όλων αυτών των διαφορετικών γονοτύπων έχουν αποτελέσει τροχοπέδη τόσο στην ολοκληρωτική θεραπεία της λοίμωξης, όσο και στην παραγωγή εμβολίου. Επομένως, ο προσδιορισμός των γονοτύπων του ιού, εκτός από τις επιδημιολογικές πληροφορίες που μας παρέχει σχετικά με τη μετάδοση του ιού, είναι θεμελιώδης για την επιλογή της θεραπείας, η οποία διαφοροποιείται ανάλογα με το γονότυπο και για την τελική πρόγνωση του ασθενή","abstract_html":"Η Ηπατίτιδα C, αποτελεί ένα λοιμώδες νόσημα, το οποίο προσβάλλει κυρίως το ήπαρ και οφείλεται στον ιό της Ηπατίτιδας C (HCV). Πρόκειται για έναν μικρό RNA ιό, που ανήκει στην οικογένεια Flaviviridae, του γένους των Ηπατοϊών. Η λοίμωξη που προκαλείται από τον ιό της Ηπατίτιδας C, αποτελεί δαμόκλειο σπάθη για τη δημόσια υγεία παγκοσμίως, αλλά και την άρχουσα αιτία της χρόνια ηπατικής λοίμωξης με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης κίρρωσης και ηπατοκυτταρικού καρκινώματος. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), το 3% του πληθυσμού παγκοσμίως έχει μολυνθεί από τον ιό, και πάνω από 185 εκατομμύρια άτομα πάσχουν από χρόνια λοίμωξη, με 3-4 εκατομμύρια νέες μολύνσεις και 350.000 θανάτους σχετιζόμενους με τον ιό, να καταγράφονται κάθε έτος (Mohd Hanafiah K et al, 2013, WHO,2015). Ο επιπολασμός του ιού της ηπατίτιδας C, διαφέρει ανά τον κόσμο, με τα υψηλότερα ποσοστά να εντοπίζονται στη Μέση Ανατολή, την Κεντρική και Ανατολική Ασία και την Αφρική. Παρόλα αυτά, η πλειοψηφία των περιστατικών χρόνιας HCV λοίμωξης είναι χωρίς διάγνωση λόγω της ασυμπτωματικής, κυρίως, μορφής της νόσου κατά τα πρώτα χρόνια, ή και λίγες δεκαετίες μετά την πρωτολοίμωξη, αποτελώντας, όμως, ως αποτέλεσμα μία παγκόσμια σιωπηλή επιδημία με υψηλή νοσηρότητα και θνητότητα. . Η τεράστια γενετική ετερογένεια που χαρακτηρίζει τον HCV τόσο μεταξύ γονοτύπων και υποτύπων στελεχών του, όσο και εντός πληθυσμών του ιδίου στελέχους σε έναν συγκεκριμένο ασθενή οφείλεται κυρίως σε υψηλό ρυθμό μεταλλάξεων λόγω των λαθών της RNA-εξαρτώμενης RNA πολυμεράσης κατά την αντιγραφή του RNA γενετικού υλικού, αλλά και σε φαινόμενα γενετικού ανασυνδυασμού (Simmonds P.et al, 2005). Εκτός όμως από τη υψηλή γενετική ποικιλομορφία του ιού, αποτυπώνεται μέσα από επιδημιολογικές και φυλογενετικές μελέτες και μία ετερογενής γεωγραφική κατανομή των γονοτύπων του. Η εύρεση του ρόλου των HCV γονοτύπων, αποτελεί ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα πεδία στην έρευνα για τον ιό της Ηπατίτιδας C. Ο προσδιορισμός του γονοτύπου είναι σημαντικός, διότι μπορεί να επηρεάσει την έκβαση της νόσου και την ανταπόκριση στην αντιιική θεραπεία, αποτελώντας το επίκεντρο πολλών μελετών. Επίσης, η εξαιρετικά υψηλή γενετική ποικιλομορφία του ιού με την ευρεία γεωγραφική κατανομή όλων αυτών των διαφορετικών γονοτύπων έχουν αποτελέσει τροχοπέδη τόσο στην ολοκληρωτική θεραπεία της λοίμωξης, όσο και στην παραγωγή εμβολίου. Επομένως, ο προσδιορισμός των γονοτύπων του ιού, εκτός από τις επιδημιολογικές πληροφορίες που μας παρέχει σχετικά με τη μετάδοση του ιού, είναι θεμελιώδης για την επιλογή της θεραπείας, η οποία διαφοροποιείται ανάλογα με το γονότυπο και για την τελική πρόγνωση του ασθενή","abstract_has_math":false,"creators":["Ηλιοπούλου Ασπασία","Iliopoulou Aspasia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:37:55Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2898048"],"render_values":[{"text":"uoadl:2898048","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2898048","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2898048","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2898048","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ηλιοπούλου Ασπασία","Iliopoulou Aspasia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2898048","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2898048"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Ηπατίτιδα C, αποτελεί ένα λοιμώδες νόσημα, το οποίο προσβάλλει κυρίως το ήπαρ και οφείλεται στον ιό της Ηπατίτιδας C (HCV). Πρόκειται για έναν μικρό RNA ιό, που ανήκει στην οικογένεια Flaviviridae, του γένους των Ηπατοϊών. Η λοίμωξη που προκαλείται από τον ιό της Ηπατίτιδας C, αποτελεί δαμόκλειο σπάθη για τη δημόσια υγεία παγκοσμίως, αλλά και την άρχουσα αιτία της χρόνια ηπατικής λοίμωξης με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης κίρρωσης και ηπατοκυτταρικού καρκινώματος. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), το 3% του πληθυσμού παγκοσμίως έχει μολυνθεί από τον ιό, και πάνω από 185 εκατομμύρια άτομα πάσχουν από χρόνια λοίμωξη, με 3-4 εκατομμύρια νέες μολύνσεις και 350.000 θανάτους σχετιζόμενους με τον ιό, να καταγράφονται κάθε έτος (Mohd Hanafiah K et al, 2013, WHO,2015). Ο επιπολασμός του ιού της ηπατίτιδας C, διαφέρει ανά τον κόσμο, με τα υψηλότερα ποσοστά να εντοπίζονται στη Μέση Ανατολή, την Κεντρική και Ανατολική Ασία και την Αφρική. Παρόλα αυτά, η πλειοψηφία των περιστατικών χρόνιας HCV λοίμωξης είναι χωρίς διάγνωση λόγω της ασυμπτωματικής, κυρίως, μορφής της νόσου κατά τα πρώτα χρόνια, ή και λίγες δεκαετίες μετά την πρωτολοίμωξη, αποτελώντας, όμως, ως αποτέλεσμα μία παγκόσμια σιωπηλή επιδημία με υψηλή νοσηρότητα και θνητότητα. . Η τεράστια γενετική ετερογένεια που χαρακτηρίζει τον HCV τόσο μεταξύ γονοτύπων και υποτύπων στελεχών του, όσο και εντός πληθυσμών του ιδίου στελέχους σε έναν συγκεκριμένο ασθενή οφείλεται κυρίως σε υψηλό ρυθμό μεταλλάξεων λόγω των λαθών της RNA-εξαρτώμενης RNA πολυμεράσης κατά την αντιγραφή του RNA γενετικού υλικού, αλλά και σε φαινόμενα γενετικού ανασυνδυασμού (Simmonds P.et al, 2005). Εκτός όμως από τη υψηλή γενετική ποικιλομορφία του ιού, αποτυπώνεται μέσα από επιδημιολογικές και φυλογενετικές μελέτες και μία ετερογενής γεωγραφική κατανομή των γονοτύπων του. Η εύρεση του ρόλου των HCV γονοτύπων, αποτελεί ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα πεδία στην έρευνα για τον ιό της Ηπατίτιδας C. Ο προσδιορισμός του γονοτύπου είναι σημαντικός, διότι μπορεί να επηρεάσει την έκβαση της νόσου και την ανταπόκριση στην αντιιική θεραπεία, αποτελώντας το επίκεντρο πολλών μελετών. Επίσης, η εξαιρετικά υψηλή γενετική ποικιλομορφία του ιού με την ευρεία γεωγραφική κατανομή όλων αυτών των διαφορετικών γονοτύπων έχουν αποτελέσει τροχοπέδη τόσο στην ολοκληρωτική θεραπεία της λοίμωξης, όσο και στην παραγωγή εμβολίου. Επομένως, ο προσδιορισμός των γονοτύπων του ιού, εκτός από τις επιδημιολογικές πληροφορίες που μας παρέχει σχετικά με τη μετάδοση του ιού, είναι θεμελιώδης για την επιλογή της θεραπείας, η οποία διαφοροποιείται ανάλογα με το γονότυπο και για την τελική πρόγνωση του ασθενή","Hepatitis C is an infectious disease that mainly affects the liver caused by Hepatitis C virus (HCV). It is a small RNA virus, member of the family Flaviviridae, of the genus Hepatoviruses. Hepatitis C virus infection is a public health scourge worldwide, as the leading cause of chronic hepatic infection with an increased risk of developing cirrhosis and hepatocellular carcinoma. According to the World Health Organization (WHO), 3% of the world population is infected with the virus, and over 185 million people are suffering from chronic infection, with 3-4 million new infections and 350,000 deaths related to the virus being recorded every year (Mohd Hanafiah K et al, 2013, WHO, 2015). The prevalence of hepatitis C virus varies worldwide, with the highest rates being found in the Middle East, Central and East Asia and Africa. However, the majority of patients with chronic hepatitis C remain undiagnosed because the disease is asymptomatic, constituting a worldwide silent epidemic with high morbidity and mortality. The enormous genetic heterogeneity between both genotypes and subtypes, but also within the same subtype of the same patient, is characteristic of the virus, and is attributed to the error-prone nature of RNA-dependent RNA polymerase function during RNA genome replication. Thus, the increased rate of mutations, accompanied by genetic recombination events to a lesser extent, lead to the establishment of viral populations with extremely high genetic diversity (Simmonds P. et al, 2005). Moreover, in addition to genetic heterogeneity within the virus a heterogeneous geographical distribution of its genotypes has been illustrated by epidemiological and phylogenetic studies. The precise role of HCV genotypes in disease outcome and treatment comprises one of the most controversial areas in Hepatitis C virus research. High mutation rates in conjunction with evolutionary success and wide geographical distribution have hampered overall treatment and vaccine production. Therefore, genotypic identification is essential in order not only to obtain significant epidemiological data, including routes of transmission within and between certain social and national groups, but also to ascertain the best possible choice of treatment, which varies according to genotype."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μοριακή Επιδημιολογία και Εξέλιξη Στελεχών του ιού της Ηπατίτιδας C"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ηλιοπούλου Ασπασία","Iliopoulou Aspasia"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η Ηπατίτιδα C, αποτελεί ένα λοιμώδες νόσημα, το οποίο προσβάλλει κυρίως το ήπαρ και οφείλεται στον ιό της Ηπατίτιδας C (HCV). Πρόκειται για έναν μικρό RNA ιό, που ανήκει στην οικογένεια Flaviviridae, του γένους των Ηπατοϊών. Η λοίμωξη που προκαλείται από τον ιό της Ηπατίτιδας C, αποτελεί δαμόκλειο σπάθη για τη δημόσια υγεία παγκοσμίως, αλλά και την άρχουσα αιτία της χρόνια ηπατικής λοίμωξης με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης κίρρωσης και ηπατοκυτταρικού καρκινώματος. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), το 3% του πληθυσμού παγκοσμίως έχει μολυνθεί από τον ιό, και πάνω από 185 εκατομμύρια άτομα πάσχουν από χρόνια λοίμωξη, με 3-4 εκατομμύρια νέες μολύνσεις και 350.000 θανάτους σχετιζόμενους με τον ιό, να καταγράφονται κάθε έτος (Mohd Hanafiah K et al, 2013, WHO,2015). Ο επιπολασμός του ιού της ηπατίτιδας C, διαφέρει ανά τον κόσμο, με τα υψηλότερα ποσοστά να εντοπίζονται στη Μέση Ανατολή, την Κεντρική και Ανατολική Ασία και την Αφρική. Παρόλα αυτά, η πλειοψηφία των περιστατικών χρόνιας HCV λοίμωξης είναι χωρίς διάγνωση λόγω της ασυμπτωματικής, κυρίως, μορφής της νόσου κατά τα πρώτα χρόνια, ή και λίγες δεκαετίες μετά την πρωτολοίμωξη, αποτελώντας, όμως, ως αποτέλεσμα μία παγκόσμια σιωπηλή επιδημία με υψηλή νοσηρότητα και θνητότητα. . Η τεράστια γενετική ετερογένεια που χαρακτηρίζει τον HCV τόσο μεταξύ γονοτύπων και υποτύπων στελεχών του, όσο και εντός πληθυσμών του ιδίου στελέχους σε έναν συγκεκριμένο ασθενή οφείλεται κυρίως σε υψηλό ρυθμό μεταλλάξεων λόγω των λαθών της RNA-εξαρτώμενης RNA πολυμεράσης κατά την αντιγραφή του RNA γενετικού υλικού, αλλά και σε φαινόμενα γενετικού ανασυνδυασμού (Simmonds P.et al, 2005). Εκτός όμως από τη υψηλή γενετική ποικιλομορφία του ιού, αποτυπώνεται μέσα από επιδημιολογικές και φυλογενετικές μελέτες και μία ετερογενής γεωγραφική κατανομή των γονοτύπων του. Η εύρεση του ρόλου των HCV γονοτύπων, αποτελεί ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα πεδία στην έρευνα για τον ιό της Ηπατίτιδας C. Ο προσδιορισμός του γονοτύπου είναι σημαντικός, διότι μπορεί να επηρεάσει την έκβαση της νόσου και την ανταπόκριση στην αντιιική θεραπεία, αποτελώντας το επίκεντρο πολλών μελετών. Επίσης, η εξαιρετικά υψηλή γενετική ποικιλομορφία του ιού με την ευρεία γεωγραφική κατανομή όλων αυτών των διαφορετικών γονοτύπων έχουν αποτελέσει τροχοπέδη τόσο στην ολοκληρωτική θεραπεία της λοίμωξης, όσο και στην παραγωγή εμβολίου. Επομένως, ο προσδιορισμός των γονοτύπων του ιού, εκτός από τις επιδημιολογικές πληροφορίες που μας παρέχει σχετικά με τη μετάδοση του ιού, είναι θεμελιώδης για την επιλογή της θεραπείας, η οποία διαφοροποιείται ανάλογα με το γονότυπο και για την τελική πρόγνωση του ασθενή","Hepatitis C is an infectious disease that mainly affects the liver caused by Hepatitis C virus (HCV). It is a small RNA virus, member of the family Flaviviridae, of the genus Hepatoviruses. Hepatitis C virus infection is a public health scourge worldwide, as the leading cause of chronic hepatic infection with an increased risk of developing cirrhosis and hepatocellular carcinoma. According to the World Health Organization (WHO), 3% of the world population is infected with the virus, and over 185 million people are suffering from chronic infection, with 3-4 million new infections and 350,000 deaths related to the virus being recorded every year (Mohd Hanafiah K et al, 2013, WHO, 2015). The prevalence of hepatitis C virus varies worldwide, with the highest rates being found in the Middle East, Central and East Asia and Africa. However, the majority of patients with chronic hepatitis C remain undiagnosed because the disease is asymptomatic, constituting a worldwide silent epidemic with high morbidity and mortality. The enormous genetic heterogeneity between both genotypes and subtypes, but also within the same subtype of the same patient, is characteristic of the virus, and is attributed to the error-prone nature of RNA-dependent RNA polymerase function during RNA genome replication. Thus, the increased rate of mutations, accompanied by genetic recombination events to a lesser extent, lead to the establishment of viral populations with extremely high genetic diversity (Simmonds P. et al, 2005). Moreover, in addition to genetic heterogeneity within the virus a heterogeneous geographical distribution of its genotypes has been illustrated by epidemiological and phylogenetic studies. The precise role of HCV genotypes in disease outcome and treatment comprises one of the most controversial areas in Hepatitis C virus research. High mutation rates in conjunction with evolutionary success and wide geographical distribution have hampered overall treatment and vaccine production. Therefore, genotypic identification is essential in order not only to obtain significant epidemiological data, including routes of transmission within and between certain social and national groups, but also to ascertain the best possible choice of treatment, which varies according to genotype."],"dc:identifier":["uoadl:2898048","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2898048"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μοριακή Επιδημιολογία και Εξέλιξη Στελεχών του ιού της Ηπατίτιδας C"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:37:55Z"}