{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2898572"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2898572","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Paleoenvironmental evolution of Pliocene sapropelic layers in the South Aegean Sea, NE Mediterranean","abstract":"Η περίοδος που ακολούθησε μετά την κρίση αλατότητας του Μεσσηνίου (5.971–5.332 Ma) αποτελεί ένα από τα πιο αινιγματικά γεγονότα της γεωλογικής ιστορίας στο χώρο της Μεσογείου καθώς μπορεί να προσφέρει κλιματικά ανάλογα για το κλίμα του μέλλοντος στην Γη της κλιματικής αλλαγής. Το όριο Μειοκένου – Πλειοκαίνου, χαρακτηρίζεται από ένα μεταβατικό διάστημα με πλούσιες σε οργανικό υλικό αποθέσεις, που ακολουθούνται από θαλάσσιες αποθέσεις του Κατώτερου Πλειοκαίνου. Το Κατώτερο Πλειόκαινο, σύμφωνα με κλιματικά μοντέλα, είναι η πιο πρόσφατη περίοδος στην ιστορία της Γης όταν οι μέσες παγκόσμιες θερμοκρασίες ήταν υψηλότερες σε σχέση με σήμερα (2.70–4.05 °C) όπως και η στάθμη της θάλασσας (5–70m). Ταυτόχρονα, οι ατμοσφαιρικές συγκεντρώσεις διοξειδίου του άνθρακα (pCO2) ήταν κοντά ή ελαφρώς πάνω από τις σύγχρονες τιμές (330-400 ppm). Η μελέτη της βιοκοινωνίας βενθονικών τρηματοφόρων είναι πολύ σημαντική, καθώς τα βενθονικά τρηματοφόρα αποτελούν έναν χρήσιμο δείκτη για την ανακατασκευή παλαιοπεριβαλλόντων. Μέσα από τη μελέτη της ολοκληρωμένης βενθονικής πανίδας που είναι διαθέσιμη από τη γεώτρηση στη θέση 378A του προγράμματος DSDP (Deep Sea Drilling Project) η οποία περιέχει αναλυτικές πληροφορίες για την πανίδα των βενθονικών τρηματοφόρων, είναι δυνατή η μελέτη και ο εντοπισμός δυνητικών σαπροπηλικών στρωμάτων, περιοχών με χαμηλά επίπεδα οξυγόνου και περιβάλλον πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά, για την περιοχή της λεκάνης του Κρητικού Πελάγους. Μέσα από αυτή τη μελέτη επιχειρείται να γίνει ένας προσδιορισμός των πιθανών αυτών στρωμάτων που φέρουν χαρακτηριστικά απόθεσης σαπροπηλικού στρώματος κατά το Κατώτερο Πλειόκαινο, η σύγκριση των συνθηκών απόθεσης με εκείνες του Ολοκαινικού σαπροπηλού S1 στην περιοχή του Αιγαίου Πελάγους και μια παλαιοπεριβαλλοντική ανακατασκευή της βενθονικής πανίδας και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της στην λεκάνη της οπισθοτάφρου του Κρητικού Πελάγους. Από τη μελέτη της βενθονικής πανίδας προκύπτει ότι η περιοχή χαρακτηρίζεται από συνθήκες τυπικού περιβάλλοντος ανοιχτής θάλασσας (απόλυτες συγκεντρώσεις με μέγιστο (55,3 f/g), με περιόδους υψηλής οργανικής ροής και χαμηλών συγκεντρώσεων οξυγόνου. Η πανίδα αποτελείται από δείγματα κανονικού μεγέθους με αυξημένη αφθονία ενδοπανιδικών ειδών (π.χ. Bolivina spp., Β. Costata, U. pregrina) και περιοδικές εμφανίσεις κάποιων επιφυτικών ειδών (π.χ. C. lobatulus, Neoconorbina sp ., C. refulgens) που αποτελούν προϊόν μεταφοράς εντός λεκάνης. Πέντε πιθανά σαπροπηλικά στρώματα παρατηρήθηκαν μέσω της μικροπαλαιοντολογικής μελέτης σε βάθος πυρήνα 4 - 437cm. Τα δυνητικά σαπροπηλικά στρώματα παρουσιάζουν χαμηλές τιμές BFOI (-20 – 24,4%) και R.I. (0, 6 – 25%) γεγονός που υποδηλώνει συνθήκες με χαμηλές συγκεντρώσεις διαλυμένου οξυγόνου και υψηλές τιμές σχετικής αφθονίας των ειδών ενδοπανίδας Bolivina spp., B. costata και U. Pregrina. Επιπλέον, εντοπίστηκαν 3 διακριτά γεγονότα με συνθήκες περιορισμένου οξυγόνου σε βάθος πυρήνα 485 - 755cm. Κατά τη διάρκεια αυτών των συμβάντων, οι τιμές BFOI (40,85 – 42,86%) συνεχίζουν να δείχνουν συνθήκες χαμηλής συγκέντρωσης διαλυμένου οξυγόνου, ωστόσο υπάρχει σημαντική αύξηση των ειδών – δεικτών οξικών συνθηκών C. pseudoungerianus και S. reticulata που δηλώνουν καλύτερη οξυγόνωση του θαλάσσιου πυθμένα. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης μπορούν να δώσουν μια εικόνα για τις συνθήκες των αποθέσεων που παρουσιάζουν παρόμοια χαρακτηριστικά με τα σαπροπηλικά στρώματα κατά το Κατώτερο Πλειόκαινο και δείχνουν ότι οι συνθήκες σχηματισμού τους είναι παρόμοιες με αυτές του Ολοκαινικού σαπροπηλού S1 (10.2-6.4 ka BP) στο Αιγαίο Πέλαγος. Οι συναθροίσεις των βενθονικών τρηματοφόρων του Κατώτερου Πλειοκαίνου στην λεκάνη του Κρητικού Πελάγους επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από τις διακυμάνσεις της οργανικής ροής και του διαλυμένου οξυγόνου και ως αποτέλεσμα κυριαρχούν τα ενδοπανιδικά είδη που είναι ανεκτικά σε χαμηλά επίπεδα οξυγόνου στα δυνητικά σαπροπηλικά στρώματα, ενώ στα γεγονότα με χαμηλές συγκεντρώσεις οξυγόνου παρατηρούνται υψηλότερες σχετικές αφθονίες οξικών ειδών-δεικτών που δηλώνουν καλύτερη οξυγόνωση του πυθμένα σε σχέση με τις αποθέσεις πιθανών σαπροπηλικών στρωμάτων, όπως και στην περίπτωση του σαπροπηλού S1 που χαρακτηρίζεται από έντονα δυσοξικές συνθήκες με επεισοδιακά γεγονότα εμπλουτισμού σε οξυγόνο στην περιοχή του Αιγαίου Πελάγους.","abstract_html":"Η περίοδος που ακολούθησε μετά την κρίση αλατότητας του Μεσσηνίου (5.971–5.332 Ma) αποτελεί ένα από τα πιο αινιγματικά γεγονότα της γεωλογικής ιστορίας στο χώρο της Μεσογείου καθώς μπορεί να προσφέρει κλιματικά ανάλογα για το κλίμα του μέλλοντος στην Γη της κλιματικής αλλαγής. Το όριο Μειοκένου – Πλειοκαίνου, χαρακτηρίζεται από ένα μεταβατικό διάστημα με πλούσιες σε οργανικό υλικό αποθέσεις, που ακολουθούνται από θαλάσσιες αποθέσεις του Κατώτερου Πλειοκαίνου. Το Κατώτερο Πλειόκαινο, σύμφωνα με κλιματικά μοντέλα, είναι η πιο πρόσφατη περίοδος στην ιστορία της Γης όταν οι μέσες παγκόσμιες θερμοκρασίες ήταν υψηλότερες σε σχέση με σήμερα (2.70–4.05 °C) όπως και η στάθμη της θάλασσας (5–70m). Ταυτόχρονα, οι ατμοσφαιρικές συγκεντρώσεις διοξειδίου του άνθρακα (pCO2) ήταν κοντά ή ελαφρώς πάνω από τις σύγχρονες τιμές (330-400 ppm). Η μελέτη της βιοκοινωνίας βενθονικών τρηματοφόρων είναι πολύ σημαντική, καθώς τα βενθονικά τρηματοφόρα αποτελούν έναν χρήσιμο δείκτη για την ανακατασκευή παλαιοπεριβαλλόντων. Μέσα από τη μελέτη της ολοκληρωμένης βενθονικής πανίδας που είναι διαθέσιμη από τη γεώτρηση στη θέση 378A του προγράμματος DSDP (Deep Sea Drilling Project) η οποία περιέχει αναλυτικές πληροφορίες για την πανίδα των βενθονικών τρηματοφόρων, είναι δυνατή η μελέτη και ο εντοπισμός δυνητικών σαπροπηλικών στρωμάτων, περιοχών με χαμηλά επίπεδα οξυγόνου και περιβάλλον πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά, για την περιοχή της λεκάνης του Κρητικού Πελάγους. Μέσα από αυτή τη μελέτη επιχειρείται να γίνει ένας προσδιορισμός των πιθανών αυτών στρωμάτων που φέρουν χαρακτηριστικά απόθεσης σαπροπηλικού στρώματος κατά το Κατώτερο Πλειόκαινο, η σύγκριση των συνθηκών απόθεσης με εκείνες του Ολοκαινικού σαπροπηλού S1 στην περιοχή του Αιγαίου Πελάγους και μια παλαιοπεριβαλλοντική ανακατασκευή της βενθονικής πανίδας και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της στην λεκάνη της οπισθοτάφρου του Κρητικού Πελάγους. Από τη μελέτη της βενθονικής πανίδας προκύπτει ότι η περιοχή χαρακτηρίζεται από συνθήκες τυπικού περιβάλλοντος ανοιχτής θάλασσας (απόλυτες συγκεντρώσεις με μέγιστο (55,3 f/g), με περιόδους υψηλής οργανικής ροής και χαμηλών συγκεντρώσεων οξυγόνου. Η πανίδα αποτελείται από δείγματα κανονικού μεγέθους με αυξημένη αφθονία ενδοπανιδικών ειδών (π.χ. Bolivina spp., Β. Costata, U. pregrina) και περιοδικές εμφανίσεις κάποιων επιφυτικών ειδών (π.χ. C. lobatulus, Neoconorbina sp ., C. refulgens) που αποτελούν προϊόν μεταφοράς εντός λεκάνης. Πέντε πιθανά σαπροπηλικά στρώματα παρατηρήθηκαν μέσω της μικροπαλαιοντολογικής μελέτης σε βάθος πυρήνα 4 - 437cm. Τα δυνητικά σαπροπηλικά στρώματα παρουσιάζουν χαμηλές τιμές BFOI (-20 – 24,4%) και R.I. (0, 6 – 25%) γεγονός που υποδηλώνει συνθήκες με χαμηλές συγκεντρώσεις διαλυμένου οξυγόνου και υψηλές τιμές σχετικής αφθονίας των ειδών ενδοπανίδας Bolivina spp., B. costata και U. Pregrina. Επιπλέον, εντοπίστηκαν 3 διακριτά γεγονότα με συνθήκες περιορισμένου οξυγόνου σε βάθος πυρήνα 485 - 755cm. Κατά τη διάρκεια αυτών των συμβάντων, οι τιμές BFOI (40,85 – 42,86%) συνεχίζουν να δείχνουν συνθήκες χαμηλής συγκέντρωσης διαλυμένου οξυγόνου, ωστόσο υπάρχει σημαντική αύξηση των ειδών – δεικτών οξικών συνθηκών C. pseudoungerianus και S. reticulata που δηλώνουν καλύτερη οξυγόνωση του θαλάσσιου πυθμένα. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης μπορούν να δώσουν μια εικόνα για τις συνθήκες των αποθέσεων που παρουσιάζουν παρόμοια χαρακτηριστικά με τα σαπροπηλικά στρώματα κατά το Κατώτερο Πλειόκαινο και δείχνουν ότι οι συνθήκες σχηματισμού τους είναι παρόμοιες με αυτές του Ολοκαινικού σαπροπηλού S1 (10.2-6.4 ka BP) στο Αιγαίο Πέλαγος. Οι συναθροίσεις των βενθονικών τρηματοφόρων του Κατώτερου Πλειοκαίνου στην λεκάνη του Κρητικού Πελάγους επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από τις διακυμάνσεις της οργανικής ροής και του διαλυμένου οξυγόνου και ως αποτέλεσμα κυριαρχούν τα ενδοπανιδικά είδη που είναι ανεκτικά σε χαμηλά επίπεδα οξυγόνου στα δυνητικά σαπροπηλικά στρώματα, ενώ στα γεγονότα με χαμηλές συγκεντρώσεις οξυγόνου παρατηρούνται υψηλότερες σχετικές αφθονίες οξικών ειδών-δεικτών που δηλώνουν καλύτερη οξυγόνωση του πυθμένα σε σχέση με τις αποθέσεις πιθανών σαπροπηλικών στρωμάτων, όπως και στην περίπτωση του σαπροπηλού S1 που χαρακτηρίζεται από έντονα δυσοξικές συνθήκες με επεισοδιακά γεγονότα εμπλουτισμού σε οξυγόνο στην περιοχή του Αιγαίου Πελάγους.","abstract_has_math":false,"creators":["Κατσίγερα Άννα","Katsigera Anna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:37:57Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2898572"],"render_values":[{"text":"uoadl:2898572","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2898572","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2898572","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2898572","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κατσίγερα Άννα","Katsigera Anna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2898572","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2898572"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η περίοδος που ακολούθησε μετά την κρίση αλατότητας του Μεσσηνίου (5.971–5.332 Ma) αποτελεί ένα από τα πιο αινιγματικά γεγονότα της γεωλογικής ιστορίας στο χώρο της Μεσογείου καθώς μπορεί να προσφέρει κλιματικά ανάλογα για το κλίμα του μέλλοντος στην Γη της κλιματικής αλλαγής. Το όριο Μειοκένου – Πλειοκαίνου, χαρακτηρίζεται από ένα μεταβατικό διάστημα με πλούσιες σε οργανικό υλικό αποθέσεις, που ακολουθούνται από θαλάσσιες αποθέσεις του Κατώτερου Πλειοκαίνου. Το Κατώτερο Πλειόκαινο, σύμφωνα με κλιματικά μοντέλα, είναι η πιο πρόσφατη περίοδος στην ιστορία της Γης όταν οι μέσες παγκόσμιες θερμοκρασίες ήταν υψηλότερες σε σχέση με σήμερα (2.70–4.05 °C) όπως και η στάθμη της θάλασσας (5–70m). Ταυτόχρονα, οι ατμοσφαιρικές συγκεντρώσεις διοξειδίου του άνθρακα (pCO2) ήταν κοντά ή ελαφρώς πάνω από τις σύγχρονες τιμές (330-400 ppm). Η μελέτη της βιοκοινωνίας βενθονικών τρηματοφόρων είναι πολύ σημαντική, καθώς τα βενθονικά τρηματοφόρα αποτελούν έναν χρήσιμο δείκτη για την ανακατασκευή παλαιοπεριβαλλόντων. Μέσα από τη μελέτη της ολοκληρωμένης βενθονικής πανίδας που είναι διαθέσιμη από τη γεώτρηση στη θέση 378A του προγράμματος DSDP (Deep Sea Drilling Project) η οποία περιέχει αναλυτικές πληροφορίες για την πανίδα των βενθονικών τρηματοφόρων, είναι δυνατή η μελέτη και ο εντοπισμός δυνητικών σαπροπηλικών στρωμάτων, περιοχών με χαμηλά επίπεδα οξυγόνου και περιβάλλον πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά, για την περιοχή της λεκάνης του Κρητικού Πελάγους. Μέσα από αυτή τη μελέτη επιχειρείται να γίνει ένας προσδιορισμός των πιθανών αυτών στρωμάτων που φέρουν χαρακτηριστικά απόθεσης σαπροπηλικού στρώματος κατά το Κατώτερο Πλειόκαινο, η σύγκριση των συνθηκών απόθεσης με εκείνες του Ολοκαινικού σαπροπηλού S1 στην περιοχή του Αιγαίου Πελάγους και μια παλαιοπεριβαλλοντική ανακατασκευή της βενθονικής πανίδας και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της στην λεκάνη της οπισθοτάφρου του Κρητικού Πελάγους. Από τη μελέτη της βενθονικής πανίδας προκύπτει ότι η περιοχή χαρακτηρίζεται από συνθήκες τυπικού περιβάλλοντος ανοιχτής θάλασσας (απόλυτες συγκεντρώσεις με μέγιστο (55,3 f/g), με περιόδους υψηλής οργανικής ροής και χαμηλών συγκεντρώσεων οξυγόνου. Η πανίδα αποτελείται από δείγματα κανονικού μεγέθους με αυξημένη αφθονία ενδοπανιδικών ειδών (π.χ. Bolivina spp., Β. Costata, U. pregrina) και περιοδικές εμφανίσεις κάποιων επιφυτικών ειδών (π.χ. C. lobatulus, Neoconorbina sp ., C. refulgens) που αποτελούν προϊόν μεταφοράς εντός λεκάνης. Πέντε πιθανά σαπροπηλικά στρώματα παρατηρήθηκαν μέσω της μικροπαλαιοντολογικής μελέτης σε βάθος πυρήνα 4 - 437cm. Τα δυνητικά σαπροπηλικά στρώματα παρουσιάζουν χαμηλές τιμές BFOI (-20 – 24,4%) και R.I. (0, 6 – 25%) γεγονός που υποδηλώνει συνθήκες με χαμηλές συγκεντρώσεις διαλυμένου οξυγόνου και υψηλές τιμές σχετικής αφθονίας των ειδών ενδοπανίδας Bolivina spp., B. costata και U. Pregrina. Επιπλέον, εντοπίστηκαν 3 διακριτά γεγονότα με συνθήκες περιορισμένου οξυγόνου σε βάθος πυρήνα 485 - 755cm. Κατά τη διάρκεια αυτών των συμβάντων, οι τιμές BFOI (40,85 – 42,86%) συνεχίζουν να δείχνουν συνθήκες χαμηλής συγκέντρωσης διαλυμένου οξυγόνου, ωστόσο υπάρχει σημαντική αύξηση των ειδών – δεικτών οξικών συνθηκών C. pseudoungerianus και S. reticulata που δηλώνουν καλύτερη οξυγόνωση του θαλάσσιου πυθμένα. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης μπορούν να δώσουν μια εικόνα για τις συνθήκες των αποθέσεων που παρουσιάζουν παρόμοια χαρακτηριστικά με τα σαπροπηλικά στρώματα κατά το Κατώτερο Πλειόκαινο και δείχνουν ότι οι συνθήκες σχηματισμού τους είναι παρόμοιες με αυτές του Ολοκαινικού σαπροπηλού S1 (10.2-6.4 ka BP) στο Αιγαίο Πέλαγος. Οι συναθροίσεις των βενθονικών τρηματοφόρων του Κατώτερου Πλειοκαίνου στην λεκάνη του Κρητικού Πελάγους επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από τις διακυμάνσεις της οργανικής ροής και του διαλυμένου οξυγόνου και ως αποτέλεσμα κυριαρχούν τα ενδοπανιδικά είδη που είναι ανεκτικά σε χαμηλά επίπεδα οξυγόνου στα δυνητικά σαπροπηλικά στρώματα, ενώ στα γεγονότα με χαμηλές συγκεντρώσεις οξυγόνου παρατηρούνται υψηλότερες σχετικές αφθονίες οξικών ειδών-δεικτών που δηλώνουν καλύτερη οξυγόνωση του πυθμένα σε σχέση με τις αποθέσεις πιθανών σαπροπηλικών στρωμάτων, όπως και στην περίπτωση του σαπροπηλού S1 που χαρακτηρίζεται από έντονα δυσοξικές συνθήκες με επεισοδιακά γεγονότα εμπλουτισμού σε οξυγόνο στην περιοχή του Αιγαίου Πελάγους.","One of the most challenging features of the long-term Cenozoic climatic evolution, with some analog potential for present/ future global climate change, is the last sustained warm and high-atmospheric CO2 interval in Earth's history, which started after the end of the Messinian Salinity Crisis (5.971–5.332 Ma) in the Mediterranean Sea. The Messinian/ Pliocene boundary commonly includes a transitional organic-rich interval, followed by early Pliocene marine deposits. The early Pliocene is the most recent period in Earth history when the average global temperature (2.70–4.05 °C or 3–9 °C according to climatic models) and multi-proxy (e.g. Uk’37) paleothermometers and sea-level (5–70m) were higher than today. Moreover, the atmospheric carbon dioxide concentrations (pCO2) were close to or slightly above modern values, between 330 and 400 ppm. The study of benthic foraminiferal assemblages is of high importance, as benthic foraminifera can be used as indicators for reconstructing environments of the past. The availability of more complete DSDP sedimentary successions containing well - preserved benthic assemblages of the Early Pliocene Cretan Basin, which were studied in order to determine the past environmental conditions, to observe the different foraminiferal assemblages and identify the existence of Early Pliocene potential sapropelic layers and the comparison of the conditions in which Early Pliocene potential sapropelic layers were deposited with the conditions that characterized the deposition of sapropel S1 during Holocene in the Aegean Sea and wether we can observe similar trends. The study of the benthic foraminiferal assemblages of the Early Pliocene Cretan Basin indicates that the area was characterized by open marine conditions with periods of high organic flux and low oxygen rates. The benthic foraminiferal fauna of the area consists of normal-sized specimens with an increasing abundance of lower epibathyal fauna (i.e. Bolivina spp., B. costata, U. pregrina) and periodic occurences of some epiphytic taxa (i.e. C. lobatulus, Neoconorbina sp., C. refulgens) that are the product of in-basin transfer. Five potential sapropelic layers were observed through the micropaleontological study in the interval 4 – 437cm core depth. The potential sapropelic layers showcase low values of Benthic Foraminiferal Oxygen Index and Redeposition Index, indicating low oxic conditions with high values of infaunal species Bolivina spp., B. costata and U. pregrina. Additionally, 3 distinct Low Oxic events occurred in the interval 485 – 755cm core depth. During these low oxic events, BFOI values continue to indicate low oxic conditions, however there is major increase of oxic indicator species C. pseudoungerianus and S. reticulata that point to a better oxygenation of the sea floor. The results that are acquired from this study can offer insight to the deposition trends of the Early Pliocene depositions that share similar characteristics with sapropelic layers and indicate that their formation conditions are similar to those of sapropel S1 (10.2–6.4 ka BP) during Holocene in the Aegean Sea. The Early Pliocene benthic foraminiferal assembladges are heavily impacted by organic flux and dissolved oxygen fluctuations and as a result are dominated by infaunal taxa that can tolerate low oxygen levels in the potential sapropelic layers and with higher abundances of oxic indicator species in the Low Oxic events, as in the case of sapropel S1, which is characterized by severe dysoxic conditions, interrupted with episodes of better oxygenation of bottom waters in the Aegean Sea."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Paleoenvironmental evolution of Pliocene sapropelic layers in the South Aegean Sea, NE Mediterranean"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κατσίγερα Άννα","Katsigera Anna"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η περίοδος που ακολούθησε μετά την κρίση αλατότητας του Μεσσηνίου (5.971–5.332 Ma) αποτελεί ένα από τα πιο αινιγματικά γεγονότα της γεωλογικής ιστορίας στο χώρο της Μεσογείου καθώς μπορεί να προσφέρει κλιματικά ανάλογα για το κλίμα του μέλλοντος στην Γη της κλιματικής αλλαγής. Το όριο Μειοκένου – Πλειοκαίνου, χαρακτηρίζεται από ένα μεταβατικό διάστημα με πλούσιες σε οργανικό υλικό αποθέσεις, που ακολουθούνται από θαλάσσιες αποθέσεις του Κατώτερου Πλειοκαίνου. Το Κατώτερο Πλειόκαινο, σύμφωνα με κλιματικά μοντέλα, είναι η πιο πρόσφατη περίοδος στην ιστορία της Γης όταν οι μέσες παγκόσμιες θερμοκρασίες ήταν υψηλότερες σε σχέση με σήμερα (2.70–4.05 °C) όπως και η στάθμη της θάλασσας (5–70m). Ταυτόχρονα, οι ατμοσφαιρικές συγκεντρώσεις διοξειδίου του άνθρακα (pCO2) ήταν κοντά ή ελαφρώς πάνω από τις σύγχρονες τιμές (330-400 ppm). Η μελέτη της βιοκοινωνίας βενθονικών τρηματοφόρων είναι πολύ σημαντική, καθώς τα βενθονικά τρηματοφόρα αποτελούν έναν χρήσιμο δείκτη για την ανακατασκευή παλαιοπεριβαλλόντων. Μέσα από τη μελέτη της ολοκληρωμένης βενθονικής πανίδας που είναι διαθέσιμη από τη γεώτρηση στη θέση 378A του προγράμματος DSDP (Deep Sea Drilling Project) η οποία περιέχει αναλυτικές πληροφορίες για την πανίδα των βενθονικών τρηματοφόρων, είναι δυνατή η μελέτη και ο εντοπισμός δυνητικών σαπροπηλικών στρωμάτων, περιοχών με χαμηλά επίπεδα οξυγόνου και περιβάλλον πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά, για την περιοχή της λεκάνης του Κρητικού Πελάγους. Μέσα από αυτή τη μελέτη επιχειρείται να γίνει ένας προσδιορισμός των πιθανών αυτών στρωμάτων που φέρουν χαρακτηριστικά απόθεσης σαπροπηλικού στρώματος κατά το Κατώτερο Πλειόκαινο, η σύγκριση των συνθηκών απόθεσης με εκείνες του Ολοκαινικού σαπροπηλού S1 στην περιοχή του Αιγαίου Πελάγους και μια παλαιοπεριβαλλοντική ανακατασκευή της βενθονικής πανίδας και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της στην λεκάνη της οπισθοτάφρου του Κρητικού Πελάγους. Από τη μελέτη της βενθονικής πανίδας προκύπτει ότι η περιοχή χαρακτηρίζεται από συνθήκες τυπικού περιβάλλοντος ανοιχτής θάλασσας (απόλυτες συγκεντρώσεις με μέγιστο (55,3 f/g), με περιόδους υψηλής οργανικής ροής και χαμηλών συγκεντρώσεων οξυγόνου. Η πανίδα αποτελείται από δείγματα κανονικού μεγέθους με αυξημένη αφθονία ενδοπανιδικών ειδών (π.χ. Bolivina spp., Β. Costata, U. pregrina) και περιοδικές εμφανίσεις κάποιων επιφυτικών ειδών (π.χ. C. lobatulus, Neoconorbina sp ., C. refulgens) που αποτελούν προϊόν μεταφοράς εντός λεκάνης. Πέντε πιθανά σαπροπηλικά στρώματα παρατηρήθηκαν μέσω της μικροπαλαιοντολογικής μελέτης σε βάθος πυρήνα 4 - 437cm. Τα δυνητικά σαπροπηλικά στρώματα παρουσιάζουν χαμηλές τιμές BFOI (-20 – 24,4%) και R.I. (0, 6 – 25%) γεγονός που υποδηλώνει συνθήκες με χαμηλές συγκεντρώσεις διαλυμένου οξυγόνου και υψηλές τιμές σχετικής αφθονίας των ειδών ενδοπανίδας Bolivina spp., B. costata και U. Pregrina. Επιπλέον, εντοπίστηκαν 3 διακριτά γεγονότα με συνθήκες περιορισμένου οξυγόνου σε βάθος πυρήνα 485 - 755cm. Κατά τη διάρκεια αυτών των συμβάντων, οι τιμές BFOI (40,85 – 42,86%) συνεχίζουν να δείχνουν συνθήκες χαμηλής συγκέντρωσης διαλυμένου οξυγόνου, ωστόσο υπάρχει σημαντική αύξηση των ειδών – δεικτών οξικών συνθηκών C. pseudoungerianus και S. reticulata που δηλώνουν καλύτερη οξυγόνωση του θαλάσσιου πυθμένα. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης μπορούν να δώσουν μια εικόνα για τις συνθήκες των αποθέσεων που παρουσιάζουν παρόμοια χαρακτηριστικά με τα σαπροπηλικά στρώματα κατά το Κατώτερο Πλειόκαινο και δείχνουν ότι οι συνθήκες σχηματισμού τους είναι παρόμοιες με αυτές του Ολοκαινικού σαπροπηλού S1 (10.2-6.4 ka BP) στο Αιγαίο Πέλαγος. Οι συναθροίσεις των βενθονικών τρηματοφόρων του Κατώτερου Πλειοκαίνου στην λεκάνη του Κρητικού Πελάγους επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από τις διακυμάνσεις της οργανικής ροής και του διαλυμένου οξυγόνου και ως αποτέλεσμα κυριαρχούν τα ενδοπανιδικά είδη που είναι ανεκτικά σε χαμηλά επίπεδα οξυγόνου στα δυνητικά σαπροπηλικά στρώματα, ενώ στα γεγονότα με χαμηλές συγκεντρώσεις οξυγόνου παρατηρούνται υψηλότερες σχετικές αφθονίες οξικών ειδών-δεικτών που δηλώνουν καλύτερη οξυγόνωση του πυθμένα σε σχέση με τις αποθέσεις πιθανών σαπροπηλικών στρωμάτων, όπως και στην περίπτωση του σαπροπηλού S1 που χαρακτηρίζεται από έντονα δυσοξικές συνθήκες με επεισοδιακά γεγονότα εμπλουτισμού σε οξυγόνο στην περιοχή του Αιγαίου Πελάγους.","One of the most challenging features of the long-term Cenozoic climatic evolution, with some analog potential for present/ future global climate change, is the last sustained warm and high-atmospheric CO2 interval in Earth's history, which started after the end of the Messinian Salinity Crisis (5.971–5.332 Ma) in the Mediterranean Sea. The Messinian/ Pliocene boundary commonly includes a transitional organic-rich interval, followed by early Pliocene marine deposits. The early Pliocene is the most recent period in Earth history when the average global temperature (2.70–4.05 °C or 3–9 °C according to climatic models) and multi-proxy (e.g. Uk’37) paleothermometers and sea-level (5–70m) were higher than today. Moreover, the atmospheric carbon dioxide concentrations (pCO2) were close to or slightly above modern values, between 330 and 400 ppm. The study of benthic foraminiferal assemblages is of high importance, as benthic foraminifera can be used as indicators for reconstructing environments of the past. The availability of more complete DSDP sedimentary successions containing well - preserved benthic assemblages of the Early Pliocene Cretan Basin, which were studied in order to determine the past environmental conditions, to observe the different foraminiferal assemblages and identify the existence of Early Pliocene potential sapropelic layers and the comparison of the conditions in which Early Pliocene potential sapropelic layers were deposited with the conditions that characterized the deposition of sapropel S1 during Holocene in the Aegean Sea and wether we can observe similar trends. The study of the benthic foraminiferal assemblages of the Early Pliocene Cretan Basin indicates that the area was characterized by open marine conditions with periods of high organic flux and low oxygen rates. The benthic foraminiferal fauna of the area consists of normal-sized specimens with an increasing abundance of lower epibathyal fauna (i.e. Bolivina spp., B. costata, U. pregrina) and periodic occurences of some epiphytic taxa (i.e. C. lobatulus, Neoconorbina sp., C. refulgens) that are the product of in-basin transfer. Five potential sapropelic layers were observed through the micropaleontological study in the interval 4 – 437cm core depth. The potential sapropelic layers showcase low values of Benthic Foraminiferal Oxygen Index and Redeposition Index, indicating low oxic conditions with high values of infaunal species Bolivina spp., B. costata and U. pregrina. Additionally, 3 distinct Low Oxic events occurred in the interval 485 – 755cm core depth. During these low oxic events, BFOI values continue to indicate low oxic conditions, however there is major increase of oxic indicator species C. pseudoungerianus and S. reticulata that point to a better oxygenation of the sea floor. The results that are acquired from this study can offer insight to the deposition trends of the Early Pliocene depositions that share similar characteristics with sapropelic layers and indicate that their formation conditions are similar to those of sapropel S1 (10.2–6.4 ka BP) during Holocene in the Aegean Sea. The Early Pliocene benthic foraminiferal assembladges are heavily impacted by organic flux and dissolved oxygen fluctuations and as a result are dominated by infaunal taxa that can tolerate low oxygen levels in the potential sapropelic layers and with higher abundances of oxic indicator species in the Low Oxic events, as in the case of sapropel S1, which is characterized by severe dysoxic conditions, interrupted with episodes of better oxygenation of bottom waters in the Aegean Sea."],"dc:identifier":["uoadl:2898572","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2898572"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Paleoenvironmental evolution of Pliocene sapropelic layers in the South Aegean Sea, NE Mediterranean"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:37:57Z"}