{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2898643"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2898643","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Πως επηρεάζουν οι φυσικές καταστροφές τις Διεθνείς και Περιφερειακές Σχέσεις : Περίπτωση μελέτης Ελλάδας - Τουρκίας.","abstract":"Ο αριθμός των καταστροφικών είτε λόγω φυσικών φαινομένων είτε λόγω τεχνολογικών ατυχημάτων που πλήττουν την ανθρωπότητα, αυξάνεται συνεχώς. Σκοπός της εργασίας είναι να μελετήσει αν και σε ποιο βαθμό οι φυσικές καταστροφές επηρεάζουν τις διεθνείς και περιφερειακές σχέσεις. Επίσης, θα εξετάσει αν η διπλωματία της καταστροφής συμβάλει στη βελτίωση των σχέσεων μεταξύ των χωρών που παραδοσιακά είναι εχθροί. Στη συνέχεια θα εστιάσει στη μελέτη των ελληνοτουρκικών σχέσεων και πως η διπλωματία που ακολούθησε τους σεισμούς του 1999 επηρέασε την προσέγγιση Ελλάδας και Τουρκίας. Επιπλέον, θα διερευνηθεί κατά πόσο η «διπλωματία της καταστροφής» μπορεί να διατηρήσει μακροχρόνια τη προσέγγιση των δύο χωρών και να συμβάλει στην σύγκληση και τελικά στην επίλυση παραδοσιακών διαφορών που αφορούν ζητήματα υψηλής πολιτικής. Οι εργασία είναι δομημένη σε έξι μέρη. Στο πρώτο μέρος γίνεται μια ανασκόπηση της εξέλιξης των φυσικών καταστροφών στην πορεία του χρόνου και των επιπτώσεων που είχαν στις ανθρώπινες κοινωνίες. Δίδονται οι ορισμοί της καταστροφής και οι θεωρίες για τα αίτια των φυσικών καταστροφών. Επίσης, γίνεται μια ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για τις γενικότερες συνέπειες της καταστροφής με σκοπό να αναδειχθεί ότι το μείζον αυτό κοινωνικό φαινόμενο μπορεί να προκαλέσει αλλαγές στις κοινωνικές και πολιτικές σχέσεις. Στο δεύτερο μέρος αναλύονται οι έννοια της διπλωματίας και οι διάφορες σχολές σκέψεις. Επίσης, γίνεται μια σφαιρική προσέγγιση το πως η διπλωματία αποτελεί εργαλείο για την ειρηνική επίλυση των διαφορών σε κρατικό, περιφερειακό και διεθνές επίπεδο. Στη συνέχεια, μελετάται το πως δημιουργήθηκε ο όρος «διπλωματία της καταστροφής\" και πως αυτό αποτέλεσε εργαλείο μελέτης για το αν οι τοπικές και περιφερειακές καταστροφές επηρεάζουν τις διμερείς διπλωματικές σχέσεις και συμβάλουν στην προσέγγιση των χωρών που βρίσκονται σε σύγκρουση και προωθούν πολιτικές διεργασίες και συνεργασίες σε διεθνές και περιφερειακό επίπεδο. Παρουσιάζονται κάποιες περιπτώσεις μελέτης κρατών και τα αποτελέσματα από την εφαρμογή της διπλωματίας της καταστροφής. Επίσης, μελετάται ο ρόλος τη ανθρωπιστικής διπλωματίας και το πως και σε πιο βαθμό η κλιματική αλλαγή επηρεάζει την προσέγγιση και συνεργασία σε διεθνές και περιφερειακό επίπεδο. Στο τρίτο μέρος η μελέτη εστιάζεται στους σεισμούς του 1999 σε Ελλάδα και Τουρκία και πως η διπλωματία των σεισμών συνέβαλε στην προσέγγιση των δύο λαών. Επίσης, αναλύονται οι σχέσεις των δύο χορών πριν και μετά τους σεισμούς της Αθήνας και του Ιζμίτ το 1999, ο ρόλος των ΜΜΕ, ο ρόλος των πολιτών και τα πολιτικά αίτια που συνέβαλαν ουσιαστικά στην πρόσκαιρη προσέγγιση τους. Αναλύονται επίσης, οι προοπτικές της ελληνοτουρκικής προσέγγισης και σε πιο βαθμό η διπλωματία της καταστροφής μπορεί να επηρεάσει τις σχέσεις των δύο χωρών ανεξάρτητα από το πλαίσιο των πολιτικών συνθηκών. Τέλος παρουσιάζονται τα συστήματα Πολιτικής Προστασίας των δύο χωρών έως τους σεισμούς του 1999. Στο τέταρτο μέρος μελετώνται οι συνθήκες και οι παράγοντες που συνέβαλαν στην σύσταση της Κοινής Ελληνοτουρκικής Μονάδας Αντιμετώπισης Καταστροφών (JHET – SDRU). Αναλύεται η εξέλιξη των ελληνοτουρκικών σχέσεων μετά τους σεισμούς. Γίνεται μνεία στη τριπλή συνεργασία Ελλάδας – Τουρκίας και ΟΗΕ στον τομέα των καταστροφών με την υπογραφή Μνημονίου Συνεργασίας (OCHA) και αναπτύσσονται οι δραστηριότητες της JHET – SDRU καθώς και οι συναντήσεις της Συντονιστικής Επιτροπής. Στη συνέχεια αναλύονται οι θεσμικές αλλαγές που προέκυψαν στα συστήματα Πολιτικής Προστασίας των δύο χωρών μετά τους σεισμούς ως απόρροια της αποκτηθείσας εμπειρίας αλλά και της συμβολής της JHET – SDRU και της συνεργασίας με τον ΟΗΕ. Γίνεται επίσης, αναφορά στις διμερείς και πολυμερείς συμφωνίες που υπέγραψαν οι δύο χώρες μετά τους σεισμούς. Στο έκτο και τελευταίο μέρος παρατίθενται τα αποτελέσματα της μελέτης. Τίθενται προβληματισμοί κατά πόσο η διπλωματία της καταστροφής μπορεί να επηρεάσει τις σχέσεις κρατών που βρίσκονται σε σύγκρουση. Μπορεί η διπλωματία της καταστροφής να επεκταθεί και σε τομείς παραδοσιακής διπλωματίας. Γιατί η διπλωματία της καταστροφής έχει βραχυχρόνια ισχύ και πως αυτό μπορεί να αλλάξει στο μέλλον. Μπορεί η κλιματική αλλαγή και οι νέες συνθήκες που διαμορφώνονται ως συνέπεια της να συμβάλουν στη συνεργασία σε τοπικό, περιφερειακό και διεθνές επίπεδο για τη μείωση του κινδύνου από φυσικές καταστροφές. Όλοι αυτοί οι προβληματισμοί αποτελούν το έναυσμα για περαιτέρω προτάσεις και πρωτοβουλίες πάνω στο θέμα που διαπραγματεύεται η παρούσα εργασία.","abstract_html":"Ο αριθμός των καταστροφικών είτε λόγω φυσικών φαινομένων είτε λόγω τεχνολογικών ατυχημάτων που πλήττουν την ανθρωπότητα, αυξάνεται συνεχώς. Σκοπός της εργασίας είναι να μελετήσει αν και σε ποιο βαθμό οι φυσικές καταστροφές επηρεάζουν τις διεθνείς και περιφερειακές σχέσεις. Επίσης, θα εξετάσει αν η διπλωματία της καταστροφής συμβάλει στη βελτίωση των σχέσεων μεταξύ των χωρών που παραδοσιακά είναι εχθροί. Στη συνέχεια θα εστιάσει στη μελέτη των ελληνοτουρκικών σχέσεων και πως η διπλωματία που ακολούθησε τους σεισμούς του 1999 επηρέασε την προσέγγιση Ελλάδας και Τουρκίας. Επιπλέον, θα διερευνηθεί κατά πόσο η «διπλωματία της καταστροφής» μπορεί να διατηρήσει μακροχρόνια τη προσέγγιση των δύο χωρών και να συμβάλει στην σύγκληση και τελικά στην επίλυση παραδοσιακών διαφορών που αφορούν ζητήματα υψηλής πολιτικής. Οι εργασία είναι δομημένη σε έξι μέρη. Στο πρώτο μέρος γίνεται μια ανασκόπηση της εξέλιξης των φυσικών καταστροφών στην πορεία του χρόνου και των επιπτώσεων που είχαν στις ανθρώπινες κοινωνίες. Δίδονται οι ορισμοί της καταστροφής και οι θεωρίες για τα αίτια των φυσικών καταστροφών. Επίσης, γίνεται μια ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για τις γενικότερες συνέπειες της καταστροφής με σκοπό να αναδειχθεί ότι το μείζον αυτό κοινωνικό φαινόμενο μπορεί να προκαλέσει αλλαγές στις κοινωνικές και πολιτικές σχέσεις. Στο δεύτερο μέρος αναλύονται οι έννοια της διπλωματίας και οι διάφορες σχολές σκέψεις. Επίσης, γίνεται μια σφαιρική προσέγγιση το πως η διπλωματία αποτελεί εργαλείο για την ειρηνική επίλυση των διαφορών σε κρατικό, περιφερειακό και διεθνές επίπεδο. Στη συνέχεια, μελετάται το πως δημιουργήθηκε ο όρος «διπλωματία της καταστροφής&quot; και πως αυτό αποτέλεσε εργαλείο μελέτης για το αν οι τοπικές και περιφερειακές καταστροφές επηρεάζουν τις διμερείς διπλωματικές σχέσεις και συμβάλουν στην προσέγγιση των χωρών που βρίσκονται σε σύγκρουση και προωθούν πολιτικές διεργασίες και συνεργασίες σε διεθνές και περιφερειακό επίπεδο. Παρουσιάζονται κάποιες περιπτώσεις μελέτης κρατών και τα αποτελέσματα από την εφαρμογή της διπλωματίας της καταστροφής. Επίσης, μελετάται ο ρόλος τη ανθρωπιστικής διπλωματίας και το πως και σε πιο βαθμό η κλιματική αλλαγή επηρεάζει την προσέγγιση και συνεργασία σε διεθνές και περιφερειακό επίπεδο. Στο τρίτο μέρος η μελέτη εστιάζεται στους σεισμούς του 1999 σε Ελλάδα και Τουρκία και πως η διπλωματία των σεισμών συνέβαλε στην προσέγγιση των δύο λαών. Επίσης, αναλύονται οι σχέσεις των δύο χορών πριν και μετά τους σεισμούς της Αθήνας και του Ιζμίτ το 1999, ο ρόλος των ΜΜΕ, ο ρόλος των πολιτών και τα πολιτικά αίτια που συνέβαλαν ουσιαστικά στην πρόσκαιρη προσέγγιση τους. Αναλύονται επίσης, οι προοπτικές της ελληνοτουρκικής προσέγγισης και σε πιο βαθμό η διπλωματία της καταστροφής μπορεί να επηρεάσει τις σχέσεις των δύο χωρών ανεξάρτητα από το πλαίσιο των πολιτικών συνθηκών. Τέλος παρουσιάζονται τα συστήματα Πολιτικής Προστασίας των δύο χωρών έως τους σεισμούς του 1999. Στο τέταρτο μέρος μελετώνται οι συνθήκες και οι παράγοντες που συνέβαλαν στην σύσταση της Κοινής Ελληνοτουρκικής Μονάδας Αντιμετώπισης Καταστροφών (JHET – SDRU). Αναλύεται η εξέλιξη των ελληνοτουρκικών σχέσεων μετά τους σεισμούς. Γίνεται μνεία στη τριπλή συνεργασία Ελλάδας – Τουρκίας και ΟΗΕ στον τομέα των καταστροφών με την υπογραφή Μνημονίου Συνεργασίας (OCHA) και αναπτύσσονται οι δραστηριότητες της JHET – SDRU καθώς και οι συναντήσεις της Συντονιστικής Επιτροπής. Στη συνέχεια αναλύονται οι θεσμικές αλλαγές που προέκυψαν στα συστήματα Πολιτικής Προστασίας των δύο χωρών μετά τους σεισμούς ως απόρροια της αποκτηθείσας εμπειρίας αλλά και της συμβολής της JHET – SDRU και της συνεργασίας με τον ΟΗΕ. Γίνεται επίσης, αναφορά στις διμερείς και πολυμερείς συμφωνίες που υπέγραψαν οι δύο χώρες μετά τους σεισμούς. Στο έκτο και τελευταίο μέρος παρατίθενται τα αποτελέσματα της μελέτης. Τίθενται προβληματισμοί κατά πόσο η διπλωματία της καταστροφής μπορεί να επηρεάσει τις σχέσεις κρατών που βρίσκονται σε σύγκρουση. Μπορεί η διπλωματία της καταστροφής να επεκταθεί και σε τομείς παραδοσιακής διπλωματίας. Γιατί η διπλωματία της καταστροφής έχει βραχυχρόνια ισχύ και πως αυτό μπορεί να αλλάξει στο μέλλον. Μπορεί η κλιματική αλλαγή και οι νέες συνθήκες που διαμορφώνονται ως συνέπεια της να συμβάλουν στη συνεργασία σε τοπικό, περιφερειακό και διεθνές επίπεδο για τη μείωση του κινδύνου από φυσικές καταστροφές. Όλοι αυτοί οι προβληματισμοί αποτελούν το έναυσμα για περαιτέρω προτάσεις και πρωτοβουλίες πάνω στο θέμα που διαπραγματεύεται η παρούσα εργασία.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκουζούμα Σοφία","Gkouzouma Sofia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:37:57Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2898643"],"render_values":[{"text":"uoadl:2898643","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2898643","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2898643","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2898643","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκουζούμα Σοφία","Gkouzouma Sofia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2898643","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2898643"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο αριθμός των καταστροφικών είτε λόγω φυσικών φαινομένων είτε λόγω τεχνολογικών ατυχημάτων που πλήττουν την ανθρωπότητα, αυξάνεται συνεχώς. Σκοπός της εργασίας είναι να μελετήσει αν και σε ποιο βαθμό οι φυσικές καταστροφές επηρεάζουν τις διεθνείς και περιφερειακές σχέσεις. Επίσης, θα εξετάσει αν η διπλωματία της καταστροφής συμβάλει στη βελτίωση των σχέσεων μεταξύ των χωρών που παραδοσιακά είναι εχθροί. Στη συνέχεια θα εστιάσει στη μελέτη των ελληνοτουρκικών σχέσεων και πως η διπλωματία που ακολούθησε τους σεισμούς του 1999 επηρέασε την προσέγγιση Ελλάδας και Τουρκίας. Επιπλέον, θα διερευνηθεί κατά πόσο η «διπλωματία της καταστροφής» μπορεί να διατηρήσει μακροχρόνια τη προσέγγιση των δύο χωρών και να συμβάλει στην σύγκληση και τελικά στην επίλυση παραδοσιακών διαφορών που αφορούν ζητήματα υψηλής πολιτικής. Οι εργασία είναι δομημένη σε έξι μέρη. Στο πρώτο μέρος γίνεται μια ανασκόπηση της εξέλιξης των φυσικών καταστροφών στην πορεία του χρόνου και των επιπτώσεων που είχαν στις ανθρώπινες κοινωνίες. Δίδονται οι ορισμοί της καταστροφής και οι θεωρίες για τα αίτια των φυσικών καταστροφών. Επίσης, γίνεται μια ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για τις γενικότερες συνέπειες της καταστροφής με σκοπό να αναδειχθεί ότι το μείζον αυτό κοινωνικό φαινόμενο μπορεί να προκαλέσει αλλαγές στις κοινωνικές και πολιτικές σχέσεις. Στο δεύτερο μέρος αναλύονται οι έννοια της διπλωματίας και οι διάφορες σχολές σκέψεις. Επίσης, γίνεται μια σφαιρική προσέγγιση το πως η διπλωματία αποτελεί εργαλείο για την ειρηνική επίλυση των διαφορών σε κρατικό, περιφερειακό και διεθνές επίπεδο. Στη συνέχεια, μελετάται το πως δημιουργήθηκε ο όρος «διπλωματία της καταστροφής\" και πως αυτό αποτέλεσε εργαλείο μελέτης για το αν οι τοπικές και περιφερειακές καταστροφές επηρεάζουν τις διμερείς διπλωματικές σχέσεις και συμβάλουν στην προσέγγιση των χωρών που βρίσκονται σε σύγκρουση και προωθούν πολιτικές διεργασίες και συνεργασίες σε διεθνές και περιφερειακό επίπεδο. Παρουσιάζονται κάποιες περιπτώσεις μελέτης κρατών και τα αποτελέσματα από την εφαρμογή της διπλωματίας της καταστροφής. Επίσης, μελετάται ο ρόλος τη ανθρωπιστικής διπλωματίας και το πως και σε πιο βαθμό η κλιματική αλλαγή επηρεάζει την προσέγγιση και συνεργασία σε διεθνές και περιφερειακό επίπεδο. Στο τρίτο μέρος η μελέτη εστιάζεται στους σεισμούς του 1999 σε Ελλάδα και Τουρκία και πως η διπλωματία των σεισμών συνέβαλε στην προσέγγιση των δύο λαών. Επίσης, αναλύονται οι σχέσεις των δύο χορών πριν και μετά τους σεισμούς της Αθήνας και του Ιζμίτ το 1999, ο ρόλος των ΜΜΕ, ο ρόλος των πολιτών και τα πολιτικά αίτια που συνέβαλαν ουσιαστικά στην πρόσκαιρη προσέγγιση τους. Αναλύονται επίσης, οι προοπτικές της ελληνοτουρκικής προσέγγισης και σε πιο βαθμό η διπλωματία της καταστροφής μπορεί να επηρεάσει τις σχέσεις των δύο χωρών ανεξάρτητα από το πλαίσιο των πολιτικών συνθηκών. Τέλος παρουσιάζονται τα συστήματα Πολιτικής Προστασίας των δύο χωρών έως τους σεισμούς του 1999. Στο τέταρτο μέρος μελετώνται οι συνθήκες και οι παράγοντες που συνέβαλαν στην σύσταση της Κοινής Ελληνοτουρκικής Μονάδας Αντιμετώπισης Καταστροφών (JHET – SDRU). Αναλύεται η εξέλιξη των ελληνοτουρκικών σχέσεων μετά τους σεισμούς. Γίνεται μνεία στη τριπλή συνεργασία Ελλάδας – Τουρκίας και ΟΗΕ στον τομέα των καταστροφών με την υπογραφή Μνημονίου Συνεργασίας (OCHA) και αναπτύσσονται οι δραστηριότητες της JHET – SDRU καθώς και οι συναντήσεις της Συντονιστικής Επιτροπής. Στη συνέχεια αναλύονται οι θεσμικές αλλαγές που προέκυψαν στα συστήματα Πολιτικής Προστασίας των δύο χωρών μετά τους σεισμούς ως απόρροια της αποκτηθείσας εμπειρίας αλλά και της συμβολής της JHET – SDRU και της συνεργασίας με τον ΟΗΕ. Γίνεται επίσης, αναφορά στις διμερείς και πολυμερείς συμφωνίες που υπέγραψαν οι δύο χώρες μετά τους σεισμούς. Στο έκτο και τελευταίο μέρος παρατίθενται τα αποτελέσματα της μελέτης. Τίθενται προβληματισμοί κατά πόσο η διπλωματία της καταστροφής μπορεί να επηρεάσει τις σχέσεις κρατών που βρίσκονται σε σύγκρουση. Μπορεί η διπλωματία της καταστροφής να επεκταθεί και σε τομείς παραδοσιακής διπλωματίας. Γιατί η διπλωματία της καταστροφής έχει βραχυχρόνια ισχύ και πως αυτό μπορεί να αλλάξει στο μέλλον. Μπορεί η κλιματική αλλαγή και οι νέες συνθήκες που διαμορφώνονται ως συνέπεια της να συμβάλουν στη συνεργασία σε τοπικό, περιφερειακό και διεθνές επίπεδο για τη μείωση του κινδύνου από φυσικές καταστροφές. Όλοι αυτοί οι προβληματισμοί αποτελούν το έναυσμα για περαιτέρω προτάσεις και πρωτοβουλίες πάνω στο θέμα που διαπραγματεύεται η παρούσα εργασία.","Natural disaster that afflict humanity caused as a result of either natural phenomena or technological accidents are constantly increasing. The purpose of this paper is to study whether and to what extent natural disasters affect international and regional relations. It will also examine whether disaster diplomacy helps to improve relations between countries that are traditional enemies. Next, it will focus on the study of the relations between Greece and Turkey and on how the diplomacy that followed the 1999 earthquakes affected the rapprochement between these two countries. In addition, it will investigate whether \"disaster diplomacy\" can make this rapprochement long - standing and whether it can contribute to the convergence and finally to the resolution of traditional disputes in high political issues. This paper is structured in six parts. The first part reviews the evolution of natural disaster over time and their impact on human societies. Disaster definitions and theories of the causes of natural disasters are presented. There is also a review of the literature on the general consequences of disasters with a view to showing that this major social phenomenon can cause changes in social and political relations. The second part analyses the concept of diplomacy and the various schools of thought. There is also a comprehensive approach to how diplomacy is a tool for the peaceful resolution of disputes at state, regional and international levels. Next, we examine how the term \"disaster diplomacy» was created and how it became a tool for studying whether local and regional disasters affect bilateral diplomatic relations, contribute to closer ties between countries in conflict and promote international and regional political processes and partnerships. We present some studies on certain State and the results of the implementation of disaster diplomacy. We also examine humanitarian diplomacy and to what extent climate change affects the approach and cooperation at international and regional levels. The third part of the study focuses on the 1999 earthquakes in Greece and Turkey and on how earthquake diplomacy helped bring the two peoples closer. It also analyses the relations between the two countries before and after the Athens and Izmit earthquakes of 1999, the role of the media, the role of the citizens and the political factors that contributed significantly to the temporary rapprochement between the two countries. We also analyse in detail the prospects of the Greek - Turkish approach and to what extent disaster diplomacy can affect the relations between the two countries regardless of the context of political conditions. Finally, the Civil Protection Systems of the two countries until the earthquakes of the two countries until the earthquakes of 1999 are presented. The fourth section examine the conditions and factors that contributed to the establishment of the Joint Hellenic Turkish Standby Disaster Response Unit (JHET - SDRU). We analyse the development of the relations between Greece and Turkey after the earthquakes. Reference is made to the critical Greece - Turkey and EMU disaster cooperation with the signing of a Memorandum of Understanding (MoU) and the activities of the JHET - SDUR as well as the meetings of the Steering Committee. The institutional changes in the civil protection systems of the two countries after the earthquakes are analysed below as a result of the experience gained, of the contribution of JHET - SDRU and of the cooperation with the United Nations. Reference is also made to the bilateral and multilateral agreements signed by the two countries after the earthquakes. The sixth and final part presents the results of the study. Concerns are raised about whether disaster diplomacy can affect the relations of states in conflict. Can disaster diplomacy be also extended to areas of traditional diplomacy? Why disaster diplomacy is of short duration and how this can change in the future? Can climate changes and new conditions created as a result thereof contribute to the cooperation at local, regional and international levels in order to reduce the risks of natural disasters? All of these considerations give rise to further suggestions and initiatives on the topic of this paper."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Πως επηρεάζουν οι φυσικές καταστροφές τις Διεθνείς και Περιφερειακές Σχέσεις : Περίπτωση μελέτης Ελλάδας - Τουρκίας."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκουζούμα Σοφία","Gkouzouma Sofia"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Ο αριθμός των καταστροφικών είτε λόγω φυσικών φαινομένων είτε λόγω τεχνολογικών ατυχημάτων που πλήττουν την ανθρωπότητα, αυξάνεται συνεχώς. Σκοπός της εργασίας είναι να μελετήσει αν και σε ποιο βαθμό οι φυσικές καταστροφές επηρεάζουν τις διεθνείς και περιφερειακές σχέσεις. Επίσης, θα εξετάσει αν η διπλωματία της καταστροφής συμβάλει στη βελτίωση των σχέσεων μεταξύ των χωρών που παραδοσιακά είναι εχθροί. Στη συνέχεια θα εστιάσει στη μελέτη των ελληνοτουρκικών σχέσεων και πως η διπλωματία που ακολούθησε τους σεισμούς του 1999 επηρέασε την προσέγγιση Ελλάδας και Τουρκίας. Επιπλέον, θα διερευνηθεί κατά πόσο η «διπλωματία της καταστροφής» μπορεί να διατηρήσει μακροχρόνια τη προσέγγιση των δύο χωρών και να συμβάλει στην σύγκληση και τελικά στην επίλυση παραδοσιακών διαφορών που αφορούν ζητήματα υψηλής πολιτικής. Οι εργασία είναι δομημένη σε έξι μέρη. Στο πρώτο μέρος γίνεται μια ανασκόπηση της εξέλιξης των φυσικών καταστροφών στην πορεία του χρόνου και των επιπτώσεων που είχαν στις ανθρώπινες κοινωνίες. Δίδονται οι ορισμοί της καταστροφής και οι θεωρίες για τα αίτια των φυσικών καταστροφών. Επίσης, γίνεται μια ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για τις γενικότερες συνέπειες της καταστροφής με σκοπό να αναδειχθεί ότι το μείζον αυτό κοινωνικό φαινόμενο μπορεί να προκαλέσει αλλαγές στις κοινωνικές και πολιτικές σχέσεις. Στο δεύτερο μέρος αναλύονται οι έννοια της διπλωματίας και οι διάφορες σχολές σκέψεις. Επίσης, γίνεται μια σφαιρική προσέγγιση το πως η διπλωματία αποτελεί εργαλείο για την ειρηνική επίλυση των διαφορών σε κρατικό, περιφερειακό και διεθνές επίπεδο. Στη συνέχεια, μελετάται το πως δημιουργήθηκε ο όρος «διπλωματία της καταστροφής\" και πως αυτό αποτέλεσε εργαλείο μελέτης για το αν οι τοπικές και περιφερειακές καταστροφές επηρεάζουν τις διμερείς διπλωματικές σχέσεις και συμβάλουν στην προσέγγιση των χωρών που βρίσκονται σε σύγκρουση και προωθούν πολιτικές διεργασίες και συνεργασίες σε διεθνές και περιφερειακό επίπεδο. Παρουσιάζονται κάποιες περιπτώσεις μελέτης κρατών και τα αποτελέσματα από την εφαρμογή της διπλωματίας της καταστροφής. Επίσης, μελετάται ο ρόλος τη ανθρωπιστικής διπλωματίας και το πως και σε πιο βαθμό η κλιματική αλλαγή επηρεάζει την προσέγγιση και συνεργασία σε διεθνές και περιφερειακό επίπεδο. Στο τρίτο μέρος η μελέτη εστιάζεται στους σεισμούς του 1999 σε Ελλάδα και Τουρκία και πως η διπλωματία των σεισμών συνέβαλε στην προσέγγιση των δύο λαών. Επίσης, αναλύονται οι σχέσεις των δύο χορών πριν και μετά τους σεισμούς της Αθήνας και του Ιζμίτ το 1999, ο ρόλος των ΜΜΕ, ο ρόλος των πολιτών και τα πολιτικά αίτια που συνέβαλαν ουσιαστικά στην πρόσκαιρη προσέγγιση τους. Αναλύονται επίσης, οι προοπτικές της ελληνοτουρκικής προσέγγισης και σε πιο βαθμό η διπλωματία της καταστροφής μπορεί να επηρεάσει τις σχέσεις των δύο χωρών ανεξάρτητα από το πλαίσιο των πολιτικών συνθηκών. Τέλος παρουσιάζονται τα συστήματα Πολιτικής Προστασίας των δύο χωρών έως τους σεισμούς του 1999. Στο τέταρτο μέρος μελετώνται οι συνθήκες και οι παράγοντες που συνέβαλαν στην σύσταση της Κοινής Ελληνοτουρκικής Μονάδας Αντιμετώπισης Καταστροφών (JHET – SDRU). Αναλύεται η εξέλιξη των ελληνοτουρκικών σχέσεων μετά τους σεισμούς. Γίνεται μνεία στη τριπλή συνεργασία Ελλάδας – Τουρκίας και ΟΗΕ στον τομέα των καταστροφών με την υπογραφή Μνημονίου Συνεργασίας (OCHA) και αναπτύσσονται οι δραστηριότητες της JHET – SDRU καθώς και οι συναντήσεις της Συντονιστικής Επιτροπής. Στη συνέχεια αναλύονται οι θεσμικές αλλαγές που προέκυψαν στα συστήματα Πολιτικής Προστασίας των δύο χωρών μετά τους σεισμούς ως απόρροια της αποκτηθείσας εμπειρίας αλλά και της συμβολής της JHET – SDRU και της συνεργασίας με τον ΟΗΕ. Γίνεται επίσης, αναφορά στις διμερείς και πολυμερείς συμφωνίες που υπέγραψαν οι δύο χώρες μετά τους σεισμούς. Στο έκτο και τελευταίο μέρος παρατίθενται τα αποτελέσματα της μελέτης. Τίθενται προβληματισμοί κατά πόσο η διπλωματία της καταστροφής μπορεί να επηρεάσει τις σχέσεις κρατών που βρίσκονται σε σύγκρουση. Μπορεί η διπλωματία της καταστροφής να επεκταθεί και σε τομείς παραδοσιακής διπλωματίας. Γιατί η διπλωματία της καταστροφής έχει βραχυχρόνια ισχύ και πως αυτό μπορεί να αλλάξει στο μέλλον. Μπορεί η κλιματική αλλαγή και οι νέες συνθήκες που διαμορφώνονται ως συνέπεια της να συμβάλουν στη συνεργασία σε τοπικό, περιφερειακό και διεθνές επίπεδο για τη μείωση του κινδύνου από φυσικές καταστροφές. Όλοι αυτοί οι προβληματισμοί αποτελούν το έναυσμα για περαιτέρω προτάσεις και πρωτοβουλίες πάνω στο θέμα που διαπραγματεύεται η παρούσα εργασία.","Natural disaster that afflict humanity caused as a result of either natural phenomena or technological accidents are constantly increasing. The purpose of this paper is to study whether and to what extent natural disasters affect international and regional relations. It will also examine whether disaster diplomacy helps to improve relations between countries that are traditional enemies. Next, it will focus on the study of the relations between Greece and Turkey and on how the diplomacy that followed the 1999 earthquakes affected the rapprochement between these two countries. In addition, it will investigate whether \"disaster diplomacy\" can make this rapprochement long - standing and whether it can contribute to the convergence and finally to the resolution of traditional disputes in high political issues. This paper is structured in six parts. The first part reviews the evolution of natural disaster over time and their impact on human societies. Disaster definitions and theories of the causes of natural disasters are presented. There is also a review of the literature on the general consequences of disasters with a view to showing that this major social phenomenon can cause changes in social and political relations. The second part analyses the concept of diplomacy and the various schools of thought. There is also a comprehensive approach to how diplomacy is a tool for the peaceful resolution of disputes at state, regional and international levels. Next, we examine how the term \"disaster diplomacy» was created and how it became a tool for studying whether local and regional disasters affect bilateral diplomatic relations, contribute to closer ties between countries in conflict and promote international and regional political processes and partnerships. We present some studies on certain State and the results of the implementation of disaster diplomacy. We also examine humanitarian diplomacy and to what extent climate change affects the approach and cooperation at international and regional levels. The third part of the study focuses on the 1999 earthquakes in Greece and Turkey and on how earthquake diplomacy helped bring the two peoples closer. It also analyses the relations between the two countries before and after the Athens and Izmit earthquakes of 1999, the role of the media, the role of the citizens and the political factors that contributed significantly to the temporary rapprochement between the two countries. We also analyse in detail the prospects of the Greek - Turkish approach and to what extent disaster diplomacy can affect the relations between the two countries regardless of the context of political conditions. Finally, the Civil Protection Systems of the two countries until the earthquakes of the two countries until the earthquakes of 1999 are presented. The fourth section examine the conditions and factors that contributed to the establishment of the Joint Hellenic Turkish Standby Disaster Response Unit (JHET - SDRU). We analyse the development of the relations between Greece and Turkey after the earthquakes. Reference is made to the critical Greece - Turkey and EMU disaster cooperation with the signing of a Memorandum of Understanding (MoU) and the activities of the JHET - SDUR as well as the meetings of the Steering Committee. The institutional changes in the civil protection systems of the two countries after the earthquakes are analysed below as a result of the experience gained, of the contribution of JHET - SDRU and of the cooperation with the United Nations. Reference is also made to the bilateral and multilateral agreements signed by the two countries after the earthquakes. The sixth and final part presents the results of the study. Concerns are raised about whether disaster diplomacy can affect the relations of states in conflict. Can disaster diplomacy be also extended to areas of traditional diplomacy? Why disaster diplomacy is of short duration and how this can change in the future? Can climate changes and new conditions created as a result thereof contribute to the cooperation at local, regional and international levels in order to reduce the risks of natural disasters? All of these considerations give rise to further suggestions and initiatives on the topic of this paper."],"dc:identifier":["uoadl:2898643","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2898643"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Πως επηρεάζουν οι φυσικές καταστροφές τις Διεθνείς και Περιφερειακές Σχέσεις : Περίπτωση μελέτης Ελλάδας - Τουρκίας."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:37:57Z"}