{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2898849"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2898849","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η Επίδραση της Εμπαγλιφλοζίνης στο Στρες του Ενδοπλασματικού Δικτύου στη Λιπώδη Διήθηση του Ήπατος σε Ζωικό Μοντέλο Μυός","abstract":"Η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος χαρακτηρίζεται από τη συσσώρευση λιπιδίων στο ήπαρ και εμφανίζεται όλο και περισσότερο στον πληθυσμό λόγω υιοθέτησης κακών διατροφικών συνηθειών. Συνήθως συνυπάρχει σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 ή/και με μεταβολικό σύνδρομο. Οι SGLT2 αναστολείς αποτελούν μια κατηγορία αντιδιαβητικών φαρμάκων που έχει φανεί ότι μπορούν να επιδράσουν θετικά στη λιπώδη διήθηση. Στην παρούσα μελέτη πραγματοποιήθηκε σύγκριση της επίδρασης μεταξύ της μακροχρόνιας και της βραχυχρόνιας χορήγησης SGLT2 αναστολέα σε παραμέτρους που σχετίζονται με τη μη αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος, χρησιμοποιώντας ζωικό μοντέλο αθηρωμάτωσης που αναπτύσσει σιτιογενή λιπώδη διήθηση. Ειδικότερα, μελετήθηκε η επίδραση της εμπαγλιφλοζίνης στο στρες του ενδοπλασματικού δικτύου που επάγεται από αθηρογόνο δίαιτα στο ήπαρ ApoE (-/-) μυών. Προσδιορίστηκαν βιοχημικοί δείκτες στον ορό των μυών στους οποίους χορηγήθηκε καθημερινά από του στόματος εμπαγλιφλοζίνη για 5 και 10 εβδομάδες σε σύγκριση με τις ομάδες ελέγχου όπου χορηγήθηκε μόνο ο διαλύτης του φαρμάκου για τα ίδια χρονικά διαστήματα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα επίπεδα γλυκόζης νηστείας και ολικής χοληστερόλης μειώθηκαν στατιστικά σημαντικά και στις δύο ομάδες παρέμβασης, όμως δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές μεταβολές στα επίπεδα LDL χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων σε σχέση με τις ομάδες ελέγχου. Στη συνέχεια, με ποσοτική PCR μελετήθηκε η έκφραση γονιδίων που εμπλέκονται στα σηματοδοτικά μονοπάτια του ER stress στο ήπαρ των APOE (-/-) μυών και συγκεκριμένα των eIF2α, ATF4, GRP78, CHOP, GRP94, Xbp1 και IRE1. Ακολούθησε ανοσοαποτύπωση κατά Western, με την οποία μελετήσαμε την πρωτεϊνική έκφραση των eIF2α, p-eIF2α και CHOP. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η βραχυχρόνια χορήγηση της εμπαγλιφλοζίνης μείωσε στατιστικά σημαντικά τη γονιδιακή έκφραση των eIF2α, ATF4, GRP78, CHOP, GRP94, Xbp1 και IRE1 και την πρωτεϊνική έκφραση των CHOP, eIF2α και p-eIF2α (p≤0.05). Αντίθετα, η μακροχρόνια χορήγησή της αύξησε στατιστικά σημαντικά τα επίπεδα έκφρασης mRNA των GRP78, IRE1 και eIF2α (p≤0.05), ενώ αυξήθηκαν και τα επίπεδα mRNA των Xbp1, GRP94, CHOP και ATF4 αλλά όχι με στατιστική σημαντικότητα. Τα αποτελέσματα της Western Blot έδειξαν αύξηση της πρωτεϊνικής έκφρασης των eIF2α, p-eIF2α και CHOP αλλά όχι με στατιστική σημαντικότητα. Η ιστομορφομετρία επιβεβαίωσε τα ευρήματά μας, καθώς η χορήγηση εμπαγλιφλοζίνης για 10 εβδομάδες προκάλεσε σημαντική συσσώρευση λιπιδίων στο ήπαρ σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου, ενώ η χορήγησή της για 5 εβδομάδες βελτίωσε την ηπατική στεάτωση. Συμπερασματικά, η μελέτη μας έδειξε ότι η μακροχρόνια χορήγηση της εμπαγλιφλοζίνης σε μοντέλο αθηρωμάτωσης μυός ApoE (-/-) προωθεί την NAFLD και επάγει τη συσσώρευση λιπιδίων στο ήπαρ, τουλάχιστον εν μέρει μέσω επαγωγής της έκφρασης γονιδίων που συμμετέχουν στα σηματοδοτικά μονοπάτια του στρες του ενδοπλασματικού δικτύου. Εν αντιθέσει με τη βραχυπρόθεσμη χορήγηση της εμπαγλιφλοζίνης στο ίδιο ζωικό μοντέλο, η οποία καταστέλλει τη λιπώδη διήθηση και το ER stress.","abstract_html":"Η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος χαρακτηρίζεται από τη συσσώρευση λιπιδίων στο ήπαρ και εμφανίζεται όλο και περισσότερο στον πληθυσμό λόγω υιοθέτησης κακών διατροφικών συνηθειών. Συνήθως συνυπάρχει σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 ή/και με μεταβολικό σύνδρομο. Οι SGLT2 αναστολείς αποτελούν μια κατηγορία αντιδιαβητικών φαρμάκων που έχει φανεί ότι μπορούν να επιδράσουν θετικά στη λιπώδη διήθηση. Στην παρούσα μελέτη πραγματοποιήθηκε σύγκριση της επίδρασης μεταξύ της μακροχρόνιας και της βραχυχρόνιας χορήγησης SGLT2 αναστολέα σε παραμέτρους που σχετίζονται με τη μη αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος, χρησιμοποιώντας ζωικό μοντέλο αθηρωμάτωσης που αναπτύσσει σιτιογενή λιπώδη διήθηση. Ειδικότερα, μελετήθηκε η επίδραση της εμπαγλιφλοζίνης στο στρες του ενδοπλασματικού δικτύου που επάγεται από αθηρογόνο δίαιτα στο ήπαρ ApoE (-/-) μυών. Προσδιορίστηκαν βιοχημικοί δείκτες στον ορό των μυών στους οποίους χορηγήθηκε καθημερινά από του στόματος εμπαγλιφλοζίνη για 5 και 10 εβδομάδες σε σύγκριση με τις ομάδες ελέγχου όπου χορηγήθηκε μόνο ο διαλύτης του φαρμάκου για τα ίδια χρονικά διαστήματα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα επίπεδα γλυκόζης νηστείας και ολικής χοληστερόλης μειώθηκαν στατιστικά σημαντικά και στις δύο ομάδες παρέμβασης, όμως δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές μεταβολές στα επίπεδα LDL χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων σε σχέση με τις ομάδες ελέγχου. Στη συνέχεια, με ποσοτική PCR μελετήθηκε η έκφραση γονιδίων που εμπλέκονται στα σηματοδοτικά μονοπάτια του ER stress στο ήπαρ των APOE (-/-) μυών και συγκεκριμένα των eIF2α, ATF4, GRP78, CHOP, GRP94, Xbp1 και IRE1. Ακολούθησε ανοσοαποτύπωση κατά Western, με την οποία μελετήσαμε την πρωτεϊνική έκφραση των eIF2α, p-eIF2α και CHOP. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η βραχυχρόνια χορήγηση της εμπαγλιφλοζίνης μείωσε στατιστικά σημαντικά τη γονιδιακή έκφραση των eIF2α, ATF4, GRP78, CHOP, GRP94, Xbp1 και IRE1 και την πρωτεϊνική έκφραση των CHOP, eIF2α και p-eIF2α (p≤0.05). Αντίθετα, η μακροχρόνια χορήγησή της αύξησε στατιστικά σημαντικά τα επίπεδα έκφρασης mRNA των GRP78, IRE1 και eIF2α (p≤0.05), ενώ αυξήθηκαν και τα επίπεδα mRNA των Xbp1, GRP94, CHOP και ATF4 αλλά όχι με στατιστική σημαντικότητα. Τα αποτελέσματα της Western Blot έδειξαν αύξηση της πρωτεϊνικής έκφρασης των eIF2α, p-eIF2α και CHOP αλλά όχι με στατιστική σημαντικότητα. Η ιστομορφομετρία επιβεβαίωσε τα ευρήματά μας, καθώς η χορήγηση εμπαγλιφλοζίνης για 10 εβδομάδες προκάλεσε σημαντική συσσώρευση λιπιδίων στο ήπαρ σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου, ενώ η χορήγησή της για 5 εβδομάδες βελτίωσε την ηπατική στεάτωση. Συμπερασματικά, η μελέτη μας έδειξε ότι η μακροχρόνια χορήγηση της εμπαγλιφλοζίνης σε μοντέλο αθηρωμάτωσης μυός ApoE (-/-) προωθεί την NAFLD και επάγει τη συσσώρευση λιπιδίων στο ήπαρ, τουλάχιστον εν μέρει μέσω επαγωγής της έκφρασης γονιδίων που συμμετέχουν στα σηματοδοτικά μονοπάτια του στρες του ενδοπλασματικού δικτύου. Εν αντιθέσει με τη βραχυπρόθεσμη χορήγηση της εμπαγλιφλοζίνης στο ίδιο ζωικό μοντέλο, η οποία καταστέλλει τη λιπώδη διήθηση και το ER stress.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπουτσή Αικατερίνη","Papoutsi Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:37:59Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2898849"],"render_values":[{"text":"uoadl:2898849","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2898849","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2898849","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2898849","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπουτσή Αικατερίνη","Papoutsi Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2898849","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2898849"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος χαρακτηρίζεται από τη συσσώρευση λιπιδίων στο ήπαρ και εμφανίζεται όλο και περισσότερο στον πληθυσμό λόγω υιοθέτησης κακών διατροφικών συνηθειών. Συνήθως συνυπάρχει σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 ή/και με μεταβολικό σύνδρομο. Οι SGLT2 αναστολείς αποτελούν μια κατηγορία αντιδιαβητικών φαρμάκων που έχει φανεί ότι μπορούν να επιδράσουν θετικά στη λιπώδη διήθηση. Στην παρούσα μελέτη πραγματοποιήθηκε σύγκριση της επίδρασης μεταξύ της μακροχρόνιας και της βραχυχρόνιας χορήγησης SGLT2 αναστολέα σε παραμέτρους που σχετίζονται με τη μη αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος, χρησιμοποιώντας ζωικό μοντέλο αθηρωμάτωσης που αναπτύσσει σιτιογενή λιπώδη διήθηση. Ειδικότερα, μελετήθηκε η επίδραση της εμπαγλιφλοζίνης στο στρες του ενδοπλασματικού δικτύου που επάγεται από αθηρογόνο δίαιτα στο ήπαρ ApoE (-/-) μυών. Προσδιορίστηκαν βιοχημικοί δείκτες στον ορό των μυών στους οποίους χορηγήθηκε καθημερινά από του στόματος εμπαγλιφλοζίνη για 5 και 10 εβδομάδες σε σύγκριση με τις ομάδες ελέγχου όπου χορηγήθηκε μόνο ο διαλύτης του φαρμάκου για τα ίδια χρονικά διαστήματα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα επίπεδα γλυκόζης νηστείας και ολικής χοληστερόλης μειώθηκαν στατιστικά σημαντικά και στις δύο ομάδες παρέμβασης, όμως δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές μεταβολές στα επίπεδα LDL χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων σε σχέση με τις ομάδες ελέγχου. Στη συνέχεια, με ποσοτική PCR μελετήθηκε η έκφραση γονιδίων που εμπλέκονται στα σηματοδοτικά μονοπάτια του ER stress στο ήπαρ των APOE (-/-) μυών και συγκεκριμένα των eIF2α, ATF4, GRP78, CHOP, GRP94, Xbp1 και IRE1. Ακολούθησε ανοσοαποτύπωση κατά Western, με την οποία μελετήσαμε την πρωτεϊνική έκφραση των eIF2α, p-eIF2α και CHOP. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η βραχυχρόνια χορήγηση της εμπαγλιφλοζίνης μείωσε στατιστικά σημαντικά τη γονιδιακή έκφραση των eIF2α, ATF4, GRP78, CHOP, GRP94, Xbp1 και IRE1 και την πρωτεϊνική έκφραση των CHOP, eIF2α και p-eIF2α (p≤0.05). Αντίθετα, η μακροχρόνια χορήγησή της αύξησε στατιστικά σημαντικά τα επίπεδα έκφρασης mRNA των GRP78, IRE1 και eIF2α (p≤0.05), ενώ αυξήθηκαν και τα επίπεδα mRNA των Xbp1, GRP94, CHOP και ATF4 αλλά όχι με στατιστική σημαντικότητα. Τα αποτελέσματα της Western Blot έδειξαν αύξηση της πρωτεϊνικής έκφρασης των eIF2α, p-eIF2α και CHOP αλλά όχι με στατιστική σημαντικότητα. Η ιστομορφομετρία επιβεβαίωσε τα ευρήματά μας, καθώς η χορήγηση εμπαγλιφλοζίνης για 10 εβδομάδες προκάλεσε σημαντική συσσώρευση λιπιδίων στο ήπαρ σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου, ενώ η χορήγησή της για 5 εβδομάδες βελτίωσε την ηπατική στεάτωση. Συμπερασματικά, η μελέτη μας έδειξε ότι η μακροχρόνια χορήγηση της εμπαγλιφλοζίνης σε μοντέλο αθηρωμάτωσης μυός ApoE (-/-) προωθεί την NAFLD και επάγει τη συσσώρευση λιπιδίων στο ήπαρ, τουλάχιστον εν μέρει μέσω επαγωγής της έκφρασης γονιδίων που συμμετέχουν στα σηματοδοτικά μονοπάτια του στρες του ενδοπλασματικού δικτύου. Εν αντιθέσει με τη βραχυπρόθεσμη χορήγηση της εμπαγλιφλοζίνης στο ίδιο ζωικό μοντέλο, η οποία καταστέλλει τη λιπώδη διήθηση και το ER stress.","Non-alcoholic fatty liver disease is characterized by the accumulation of lipids in the liver and it is increasingly occurring in the population due to the adoption of bad eating habits. It is usually present in patients with type 2 diabetes mellitus and/or metabolic syndrome. SGLT2 inhibitors are a class of antidiabetic drugs that have been shown to have a positive effect on fatty infiltration. In this study, we aimed to compare the effect of long-term and short-term administration of an SGLT2 inhibitor on parameters associated with non-alcoholic fatty liver disease. In particular, we investigated the effect of empagliflozin on diet-induced endoplasmic reticulum stress in the liver of ApoE (-/-) mice. Biochemical markers were measured at the onset and at the end of the interventions. The mRNA levels of genes that are involved in ER stress including eIF2α, ATF4, GRP78, CHOP, GRP94, Xbp1, IRE1 were measured by qPCR and the protein levels of eIF2α, p-eIF2α and CHOP by Western Blot. Liver sections were stained with H&E and histomorphometric analysis was performed. For both interventions (short-term and long-term), the results showed that there was a statistically significant reduction in fasting glucose and total cholesterol levels, but no significant changes were observed in LDL cholesterol and triglyceride levels compared to the control group. Histomorphometry indicated that long-term administration of empagliflozin significantly induced lipid accumulation and inflammation in liver, compared to Control group, while short-term administration reduced the concentration of hepatic lipids. The results from qPCR and Western Blot revealed that short-term administration of empagliflozin reduced gene expression of eIF2α, ATF4, GRP78, CHOP, GRP94, Xbp1 and IRE1 and protein expression of CHOP, eIF2α and eIF2α respectively (p≤0.05). In contrast, long-term administration significantly increased the levels of mRNA expression of GRP78, IRE1 and eIF2α (p≤0.05), while mRNA levels of Xbp1, GRP94, CHOP and ATF4 were also increased but not statistically significant. Western Blot results showed an increase in protein expression of eIF2α, p-eIF2α and CHOP with no statistical significance. So, our study revealed that long-term administration of empagliflozin in ApoE (-/-) atherosclerosis mouse model promotes NAFLD and induces lipid accumulation and inflammation in the liver, at least partially via inducing the expression of genes involved in ER stress. In contrast, short-term administration of empagliflozin in the same animal model suppresses fatty infiltration and ER stress."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η Επίδραση της Εμπαγλιφλοζίνης στο Στρες του Ενδοπλασματικού Δικτύου στη Λιπώδη Διήθηση του Ήπατος σε Ζωικό Μοντέλο Μυός"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπουτσή Αικατερίνη","Papoutsi Aikaterini"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος χαρακτηρίζεται από τη συσσώρευση λιπιδίων στο ήπαρ και εμφανίζεται όλο και περισσότερο στον πληθυσμό λόγω υιοθέτησης κακών διατροφικών συνηθειών. Συνήθως συνυπάρχει σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 ή/και με μεταβολικό σύνδρομο. Οι SGLT2 αναστολείς αποτελούν μια κατηγορία αντιδιαβητικών φαρμάκων που έχει φανεί ότι μπορούν να επιδράσουν θετικά στη λιπώδη διήθηση. Στην παρούσα μελέτη πραγματοποιήθηκε σύγκριση της επίδρασης μεταξύ της μακροχρόνιας και της βραχυχρόνιας χορήγησης SGLT2 αναστολέα σε παραμέτρους που σχετίζονται με τη μη αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος, χρησιμοποιώντας ζωικό μοντέλο αθηρωμάτωσης που αναπτύσσει σιτιογενή λιπώδη διήθηση. Ειδικότερα, μελετήθηκε η επίδραση της εμπαγλιφλοζίνης στο στρες του ενδοπλασματικού δικτύου που επάγεται από αθηρογόνο δίαιτα στο ήπαρ ApoE (-/-) μυών. Προσδιορίστηκαν βιοχημικοί δείκτες στον ορό των μυών στους οποίους χορηγήθηκε καθημερινά από του στόματος εμπαγλιφλοζίνη για 5 και 10 εβδομάδες σε σύγκριση με τις ομάδες ελέγχου όπου χορηγήθηκε μόνο ο διαλύτης του φαρμάκου για τα ίδια χρονικά διαστήματα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα επίπεδα γλυκόζης νηστείας και ολικής χοληστερόλης μειώθηκαν στατιστικά σημαντικά και στις δύο ομάδες παρέμβασης, όμως δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές μεταβολές στα επίπεδα LDL χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων σε σχέση με τις ομάδες ελέγχου. Στη συνέχεια, με ποσοτική PCR μελετήθηκε η έκφραση γονιδίων που εμπλέκονται στα σηματοδοτικά μονοπάτια του ER stress στο ήπαρ των APOE (-/-) μυών και συγκεκριμένα των eIF2α, ATF4, GRP78, CHOP, GRP94, Xbp1 και IRE1. Ακολούθησε ανοσοαποτύπωση κατά Western, με την οποία μελετήσαμε την πρωτεϊνική έκφραση των eIF2α, p-eIF2α και CHOP. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η βραχυχρόνια χορήγηση της εμπαγλιφλοζίνης μείωσε στατιστικά σημαντικά τη γονιδιακή έκφραση των eIF2α, ATF4, GRP78, CHOP, GRP94, Xbp1 και IRE1 και την πρωτεϊνική έκφραση των CHOP, eIF2α και p-eIF2α (p≤0.05). Αντίθετα, η μακροχρόνια χορήγησή της αύξησε στατιστικά σημαντικά τα επίπεδα έκφρασης mRNA των GRP78, IRE1 και eIF2α (p≤0.05), ενώ αυξήθηκαν και τα επίπεδα mRNA των Xbp1, GRP94, CHOP και ATF4 αλλά όχι με στατιστική σημαντικότητα. Τα αποτελέσματα της Western Blot έδειξαν αύξηση της πρωτεϊνικής έκφρασης των eIF2α, p-eIF2α και CHOP αλλά όχι με στατιστική σημαντικότητα. Η ιστομορφομετρία επιβεβαίωσε τα ευρήματά μας, καθώς η χορήγηση εμπαγλιφλοζίνης για 10 εβδομάδες προκάλεσε σημαντική συσσώρευση λιπιδίων στο ήπαρ σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου, ενώ η χορήγησή της για 5 εβδομάδες βελτίωσε την ηπατική στεάτωση. Συμπερασματικά, η μελέτη μας έδειξε ότι η μακροχρόνια χορήγηση της εμπαγλιφλοζίνης σε μοντέλο αθηρωμάτωσης μυός ApoE (-/-) προωθεί την NAFLD και επάγει τη συσσώρευση λιπιδίων στο ήπαρ, τουλάχιστον εν μέρει μέσω επαγωγής της έκφρασης γονιδίων που συμμετέχουν στα σηματοδοτικά μονοπάτια του στρες του ενδοπλασματικού δικτύου. Εν αντιθέσει με τη βραχυπρόθεσμη χορήγηση της εμπαγλιφλοζίνης στο ίδιο ζωικό μοντέλο, η οποία καταστέλλει τη λιπώδη διήθηση και το ER stress.","Non-alcoholic fatty liver disease is characterized by the accumulation of lipids in the liver and it is increasingly occurring in the population due to the adoption of bad eating habits. It is usually present in patients with type 2 diabetes mellitus and/or metabolic syndrome. SGLT2 inhibitors are a class of antidiabetic drugs that have been shown to have a positive effect on fatty infiltration. In this study, we aimed to compare the effect of long-term and short-term administration of an SGLT2 inhibitor on parameters associated with non-alcoholic fatty liver disease. In particular, we investigated the effect of empagliflozin on diet-induced endoplasmic reticulum stress in the liver of ApoE (-/-) mice. Biochemical markers were measured at the onset and at the end of the interventions. The mRNA levels of genes that are involved in ER stress including eIF2α, ATF4, GRP78, CHOP, GRP94, Xbp1, IRE1 were measured by qPCR and the protein levels of eIF2α, p-eIF2α and CHOP by Western Blot. Liver sections were stained with H&E and histomorphometric analysis was performed. For both interventions (short-term and long-term), the results showed that there was a statistically significant reduction in fasting glucose and total cholesterol levels, but no significant changes were observed in LDL cholesterol and triglyceride levels compared to the control group. Histomorphometry indicated that long-term administration of empagliflozin significantly induced lipid accumulation and inflammation in liver, compared to Control group, while short-term administration reduced the concentration of hepatic lipids. The results from qPCR and Western Blot revealed that short-term administration of empagliflozin reduced gene expression of eIF2α, ATF4, GRP78, CHOP, GRP94, Xbp1 and IRE1 and protein expression of CHOP, eIF2α and eIF2α respectively (p≤0.05). In contrast, long-term administration significantly increased the levels of mRNA expression of GRP78, IRE1 and eIF2α (p≤0.05), while mRNA levels of Xbp1, GRP94, CHOP and ATF4 were also increased but not statistically significant. Western Blot results showed an increase in protein expression of eIF2α, p-eIF2α and CHOP with no statistical significance. So, our study revealed that long-term administration of empagliflozin in ApoE (-/-) atherosclerosis mouse model promotes NAFLD and induces lipid accumulation and inflammation in the liver, at least partially via inducing the expression of genes involved in ER stress. In contrast, short-term administration of empagliflozin in the same animal model suppresses fatty infiltration and ER stress."],"dc:identifier":["uoadl:2898849","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2898849"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Η Επίδραση της Εμπαγλιφλοζίνης στο Στρες του Ενδοπλασματικού Δικτύου στη Λιπώδη Διήθηση του Ήπατος σε Ζωικό Μοντέλο Μυός"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:37:59Z"}