{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2899290"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2899290","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος του NATO στην αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών και κρίσεων. Η συμμετοχή της Ελλάδας στο Euro-Atlantic Disaster Response Coordination Centre (EADRCC)","abstract":"Η Ιστορία της εξέλιξης της ανθρωπότητας, διαδραματίζεται στο σκηνικό που καλείται φυσικό περιβάλλον. Αυτό με τη σειρά του στο πέρασμα του χρόνου σμιλεύεται από φαινόμενα γεωλογικής και κλιματολογικής προελεύσεως που δυνητικά εγκυμονούν κινδύνους για τον άνθρωπο, λόγω καταστροφικής επίδρασης στην ύπαρξη του και στις εκφάνσεις των δραστηριοτήτων του. Η συχνότητα των φαινομένων ήταν αυτή που διαφοροποιούνταν, καθώς η πιθανότητα εμφάνισης απορρέει από τους μηχανισμούς λειτουργίας - εξέλιξης του πλανήτη μας, τις λανθασμένες ενέργειες του ανθρώπου στο φυσικό περιβάλλον γενικότερα και τη διείσδυση αυτού σε περιοχές υψηλού κινδύνου εκδήλωσής τους. Στην πιθανότητα εκδήλωσης καταστροφών δρα καταλυτικά και η μη ορθολογική επέμβαση του ανθρώπου στο περιβάλλον, με την υπερκατανάλωση των φυσικών πόρων και με την αστοχία τεχνολογικών του επιτευγμάτων. Η ενεργοποίηση ενός φυσικού κινδύνου εξαιτίας των λόγων που αναφέρθηκαν και οι επιπτώσεις αυτού στον άνθρωπο, στις υποδομές του και στο περιβάλλον, συγκροτούν μια φυσική καταστροφή. Το μέγεθος των επιπτώσεων της καταστροφής εξαρτάται όμως όχι μόνο από τη σφοδρότητα του φυσικού φαινομένου αλλά και από το βαθμό ευπάθειας και ετοιμότητας του ανθρώπου. Οι κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις των φυσικών καταστροφών αυξάνονται συνεχώς. Με την έλευση της επιστήμης και της τεχνολογίας κατά τον προηγούμενο αιώνα, οι φυσικοί κίνδυνοι μπορούν πλέον να κατανοηθούν και να μετρηθούν, αλλά δεν μπορούν να προληφθούν. Ωστόσο, οι επιπτώσεις τους μπορούν να μειωθούν με την κατάλληλη διαχείριση καταστροφών και την αποδοτική αξιοποίηση των σύγχρονων τεχνολογιών της πληροφορίας. Προκειμένου να μετριαστούν αυτές οι επιπτώσεις των καταστροφών καθώς το περιβάλλον ανάπτυξης του ανθρώπινου γένους είναι δεδομένο, έχουν αναπτυχθεί μηχανισμοί για τη διαχείριση των καταστροφών και την αποφυγή κρίσεων από τις κοινωνίες, στο πλαίσιο των διεθνών συμμαχιών, καθώς η καταστροφή δεν οριοθετείται από κρατικά σύνορα. Η Ελλάδα ως μέλος της Συμμαχίας του ΝΑΤΟ, μετέχει στους μηχανισμούς προστασίας που αναπτύσσει, για τη διεθνή προσπάθεια αντιμετώπισης έκτακτων καταστάσεων. Η διεθνής αυτή συνεργασία για την ανάπτυξη μοντέλων κοινής δράσης, την αξιοποίηση δυνατοτήτων, την προώθηση της γνώσης, της καινοτομίας και της εκπαίδευσης έχει ιδιαίτερη αξία και κρισιμότητα, προκειμένου να μειωθούν οι επιπτώσεις των φυσικών καταστροφών. Με τη σύνταξη της παρούσας εργασίας, επιδιώκεται η συνοπτική ενημέρωση του αναγνώστη για τις καταστροφές που οφείλονται σε φυσικά φαινόμενα ή έχουν ανθρωπογενή προέλευση, ώστε να κατανοήσει τη σπουδαιότητα της διαχείρισης φυσικών καταστροφών και κρίσεων, σε εθνική και διεθνή κλίμακα. Ειδικότερα αναλύεται η διαχείριση τους από το ΝΑΤΟ. Έχοντας αναγνωρίσει τους υφιστάμενους εθνικούς μηχανισμούς αντιμετώπισης, με εμβάθυνση στις Ένοπλες Δυνάμεις, αναπτύσσονται σκέψεις και προτάσεις, για την αποτελεσματική συμμετοχή της Ελλάδας, στις προσπάθειες του ΝΑΤΟ. Ειδικότερα και σε συνάρτηση με το υπό διερεύνηση θέμα, η Συμμαχία συνεργάζεται στενά με τα Ηνωμένα Έθνη για τη στήριξη των επιχειρήσεων ανακούφισης από τις φυσικές αλλά και ανθρωπογενείς καταστροφές. Μέσω ενός εξειδικευμένου κέντρου που ιδρύθηκε και αναπτύχθηκε για το σκοπό αυτό, του Ευρω-Ατλαντικού Κέντρου Συντονισμού Αντιμετώπισης Καταστροφών (EADRCC), το ΝΑΤΟ συντονίζει τις προσπάθειες και τη διαχείριση κρίσεων με τον ΟΗΕ και άλλους φορείς και ανταλλάσσει πληροφορίες για βοήθεια σε περιπτώσεις καταστροφών. Όλες οι δράσεις του EADRCC διενεργούνται σε στενή συνεργασία με το Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για το Συντονισμό των Ανθρωπιστικών Υποθέσεων (UN-OCHA), το οποίο διατηρεί την πρωτοβουλία στο συντονισμό των διεθνών επιχειρήσεων για αρωγή και ανακούφιση από καταστροφές. Το EADRCC είναι ουσιαστικά ένας περιφερειακός μηχανισμός συντονισμού, υποστηρίζοντας και συμπληρώνοντας τις προσπάθειες των Ηνωμένων Εθνών. Όποτε όμως του ζητηθεί, στην περίπτωση μιας καταστροφής που απαιτεί διεθνή βοήθεια, εναπόκειται στα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ και τις χώρες εταίρους να αποφασίσουν εάν επιθυμούν να παρέχουν βοήθεια, με βάση τις πληροφορίες που έλαβαν από το EADRCC.","abstract_html":"Η Ιστορία της εξέλιξης της ανθρωπότητας, διαδραματίζεται στο σκηνικό που καλείται φυσικό περιβάλλον. Αυτό με τη σειρά του στο πέρασμα του χρόνου σμιλεύεται από φαινόμενα γεωλογικής και κλιματολογικής προελεύσεως που δυνητικά εγκυμονούν κινδύνους για τον άνθρωπο, λόγω καταστροφικής επίδρασης στην ύπαρξη του και στις εκφάνσεις των δραστηριοτήτων του. Η συχνότητα των φαινομένων ήταν αυτή που διαφοροποιούνταν, καθώς η πιθανότητα εμφάνισης απορρέει από τους μηχανισμούς λειτουργίας - εξέλιξης του πλανήτη μας, τις λανθασμένες ενέργειες του ανθρώπου στο φυσικό περιβάλλον γενικότερα και τη διείσδυση αυτού σε περιοχές υψηλού κινδύνου εκδήλωσής τους. Στην πιθανότητα εκδήλωσης καταστροφών δρα καταλυτικά και η μη ορθολογική επέμβαση του ανθρώπου στο περιβάλλον, με την υπερκατανάλωση των φυσικών πόρων και με την αστοχία τεχνολογικών του επιτευγμάτων. Η ενεργοποίηση ενός φυσικού κινδύνου εξαιτίας των λόγων που αναφέρθηκαν και οι επιπτώσεις αυτού στον άνθρωπο, στις υποδομές του και στο περιβάλλον, συγκροτούν μια φυσική καταστροφή. Το μέγεθος των επιπτώσεων της καταστροφής εξαρτάται όμως όχι μόνο από τη σφοδρότητα του φυσικού φαινομένου αλλά και από το βαθμό ευπάθειας και ετοιμότητας του ανθρώπου. Οι κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις των φυσικών καταστροφών αυξάνονται συνεχώς. Με την έλευση της επιστήμης και της τεχνολογίας κατά τον προηγούμενο αιώνα, οι φυσικοί κίνδυνοι μπορούν πλέον να κατανοηθούν και να μετρηθούν, αλλά δεν μπορούν να προληφθούν. Ωστόσο, οι επιπτώσεις τους μπορούν να μειωθούν με την κατάλληλη διαχείριση καταστροφών και την αποδοτική αξιοποίηση των σύγχρονων τεχνολογιών της πληροφορίας. Προκειμένου να μετριαστούν αυτές οι επιπτώσεις των καταστροφών καθώς το περιβάλλον ανάπτυξης του ανθρώπινου γένους είναι δεδομένο, έχουν αναπτυχθεί μηχανισμοί για τη διαχείριση των καταστροφών και την αποφυγή κρίσεων από τις κοινωνίες, στο πλαίσιο των διεθνών συμμαχιών, καθώς η καταστροφή δεν οριοθετείται από κρατικά σύνορα. Η Ελλάδα ως μέλος της Συμμαχίας του ΝΑΤΟ, μετέχει στους μηχανισμούς προστασίας που αναπτύσσει, για τη διεθνή προσπάθεια αντιμετώπισης έκτακτων καταστάσεων. Η διεθνής αυτή συνεργασία για την ανάπτυξη μοντέλων κοινής δράσης, την αξιοποίηση δυνατοτήτων, την προώθηση της γνώσης, της καινοτομίας και της εκπαίδευσης έχει ιδιαίτερη αξία και κρισιμότητα, προκειμένου να μειωθούν οι επιπτώσεις των φυσικών καταστροφών. Με τη σύνταξη της παρούσας εργασίας, επιδιώκεται η συνοπτική ενημέρωση του αναγνώστη για τις καταστροφές που οφείλονται σε φυσικά φαινόμενα ή έχουν ανθρωπογενή προέλευση, ώστε να κατανοήσει τη σπουδαιότητα της διαχείρισης φυσικών καταστροφών και κρίσεων, σε εθνική και διεθνή κλίμακα. Ειδικότερα αναλύεται η διαχείριση τους από το ΝΑΤΟ. Έχοντας αναγνωρίσει τους υφιστάμενους εθνικούς μηχανισμούς αντιμετώπισης, με εμβάθυνση στις Ένοπλες Δυνάμεις, αναπτύσσονται σκέψεις και προτάσεις, για την αποτελεσματική συμμετοχή της Ελλάδας, στις προσπάθειες του ΝΑΤΟ. Ειδικότερα και σε συνάρτηση με το υπό διερεύνηση θέμα, η Συμμαχία συνεργάζεται στενά με τα Ηνωμένα Έθνη για τη στήριξη των επιχειρήσεων ανακούφισης από τις φυσικές αλλά και ανθρωπογενείς καταστροφές. Μέσω ενός εξειδικευμένου κέντρου που ιδρύθηκε και αναπτύχθηκε για το σκοπό αυτό, του Ευρω-Ατλαντικού Κέντρου Συντονισμού Αντιμετώπισης Καταστροφών (EADRCC), το ΝΑΤΟ συντονίζει τις προσπάθειες και τη διαχείριση κρίσεων με τον ΟΗΕ και άλλους φορείς και ανταλλάσσει πληροφορίες για βοήθεια σε περιπτώσεις καταστροφών. Όλες οι δράσεις του EADRCC διενεργούνται σε στενή συνεργασία με το Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για το Συντονισμό των Ανθρωπιστικών Υποθέσεων (UN-OCHA), το οποίο διατηρεί την πρωτοβουλία στο συντονισμό των διεθνών επιχειρήσεων για αρωγή και ανακούφιση από καταστροφές. Το EADRCC είναι ουσιαστικά ένας περιφερειακός μηχανισμός συντονισμού, υποστηρίζοντας και συμπληρώνοντας τις προσπάθειες των Ηνωμένων Εθνών. Όποτε όμως του ζητηθεί, στην περίπτωση μιας καταστροφής που απαιτεί διεθνή βοήθεια, εναπόκειται στα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ και τις χώρες εταίρους να αποφασίσουν εάν επιθυμούν να παρέχουν βοήθεια, με βάση τις πληροφορίες που έλαβαν από το EADRCC.","abstract_has_math":false,"creators":["Κυρκόπουλος Γεώργιος","Kyrkopoulos Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:01Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2899290"],"render_values":[{"text":"uoadl:2899290","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2899290","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2899290","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2899290","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κυρκόπουλος Γεώργιος","Kyrkopoulos Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2899290","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2899290"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Ιστορία της εξέλιξης της ανθρωπότητας, διαδραματίζεται στο σκηνικό που καλείται φυσικό περιβάλλον. Αυτό με τη σειρά του στο πέρασμα του χρόνου σμιλεύεται από φαινόμενα γεωλογικής και κλιματολογικής προελεύσεως που δυνητικά εγκυμονούν κινδύνους για τον άνθρωπο, λόγω καταστροφικής επίδρασης στην ύπαρξη του και στις εκφάνσεις των δραστηριοτήτων του. Η συχνότητα των φαινομένων ήταν αυτή που διαφοροποιούνταν, καθώς η πιθανότητα εμφάνισης απορρέει από τους μηχανισμούς λειτουργίας - εξέλιξης του πλανήτη μας, τις λανθασμένες ενέργειες του ανθρώπου στο φυσικό περιβάλλον γενικότερα και τη διείσδυση αυτού σε περιοχές υψηλού κινδύνου εκδήλωσής τους. Στην πιθανότητα εκδήλωσης καταστροφών δρα καταλυτικά και η μη ορθολογική επέμβαση του ανθρώπου στο περιβάλλον, με την υπερκατανάλωση των φυσικών πόρων και με την αστοχία τεχνολογικών του επιτευγμάτων. Η ενεργοποίηση ενός φυσικού κινδύνου εξαιτίας των λόγων που αναφέρθηκαν και οι επιπτώσεις αυτού στον άνθρωπο, στις υποδομές του και στο περιβάλλον, συγκροτούν μια φυσική καταστροφή. Το μέγεθος των επιπτώσεων της καταστροφής εξαρτάται όμως όχι μόνο από τη σφοδρότητα του φυσικού φαινομένου αλλά και από το βαθμό ευπάθειας και ετοιμότητας του ανθρώπου. Οι κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις των φυσικών καταστροφών αυξάνονται συνεχώς. Με την έλευση της επιστήμης και της τεχνολογίας κατά τον προηγούμενο αιώνα, οι φυσικοί κίνδυνοι μπορούν πλέον να κατανοηθούν και να μετρηθούν, αλλά δεν μπορούν να προληφθούν. Ωστόσο, οι επιπτώσεις τους μπορούν να μειωθούν με την κατάλληλη διαχείριση καταστροφών και την αποδοτική αξιοποίηση των σύγχρονων τεχνολογιών της πληροφορίας. Προκειμένου να μετριαστούν αυτές οι επιπτώσεις των καταστροφών καθώς το περιβάλλον ανάπτυξης του ανθρώπινου γένους είναι δεδομένο, έχουν αναπτυχθεί μηχανισμοί για τη διαχείριση των καταστροφών και την αποφυγή κρίσεων από τις κοινωνίες, στο πλαίσιο των διεθνών συμμαχιών, καθώς η καταστροφή δεν οριοθετείται από κρατικά σύνορα. Η Ελλάδα ως μέλος της Συμμαχίας του ΝΑΤΟ, μετέχει στους μηχανισμούς προστασίας που αναπτύσσει, για τη διεθνή προσπάθεια αντιμετώπισης έκτακτων καταστάσεων. Η διεθνής αυτή συνεργασία για την ανάπτυξη μοντέλων κοινής δράσης, την αξιοποίηση δυνατοτήτων, την προώθηση της γνώσης, της καινοτομίας και της εκπαίδευσης έχει ιδιαίτερη αξία και κρισιμότητα, προκειμένου να μειωθούν οι επιπτώσεις των φυσικών καταστροφών. Με τη σύνταξη της παρούσας εργασίας, επιδιώκεται η συνοπτική ενημέρωση του αναγνώστη για τις καταστροφές που οφείλονται σε φυσικά φαινόμενα ή έχουν ανθρωπογενή προέλευση, ώστε να κατανοήσει τη σπουδαιότητα της διαχείρισης φυσικών καταστροφών και κρίσεων, σε εθνική και διεθνή κλίμακα. Ειδικότερα αναλύεται η διαχείριση τους από το ΝΑΤΟ. Έχοντας αναγνωρίσει τους υφιστάμενους εθνικούς μηχανισμούς αντιμετώπισης, με εμβάθυνση στις Ένοπλες Δυνάμεις, αναπτύσσονται σκέψεις και προτάσεις, για την αποτελεσματική συμμετοχή της Ελλάδας, στις προσπάθειες του ΝΑΤΟ. Ειδικότερα και σε συνάρτηση με το υπό διερεύνηση θέμα, η Συμμαχία συνεργάζεται στενά με τα Ηνωμένα Έθνη για τη στήριξη των επιχειρήσεων ανακούφισης από τις φυσικές αλλά και ανθρωπογενείς καταστροφές. Μέσω ενός εξειδικευμένου κέντρου που ιδρύθηκε και αναπτύχθηκε για το σκοπό αυτό, του Ευρω-Ατλαντικού Κέντρου Συντονισμού Αντιμετώπισης Καταστροφών (EADRCC), το ΝΑΤΟ συντονίζει τις προσπάθειες και τη διαχείριση κρίσεων με τον ΟΗΕ και άλλους φορείς και ανταλλάσσει πληροφορίες για βοήθεια σε περιπτώσεις καταστροφών. Όλες οι δράσεις του EADRCC διενεργούνται σε στενή συνεργασία με το Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για το Συντονισμό των Ανθρωπιστικών Υποθέσεων (UN-OCHA), το οποίο διατηρεί την πρωτοβουλία στο συντονισμό των διεθνών επιχειρήσεων για αρωγή και ανακούφιση από καταστροφές. Το EADRCC είναι ουσιαστικά ένας περιφερειακός μηχανισμός συντονισμού, υποστηρίζοντας και συμπληρώνοντας τις προσπάθειες των Ηνωμένων Εθνών. Όποτε όμως του ζητηθεί, στην περίπτωση μιας καταστροφής που απαιτεί διεθνή βοήθεια, εναπόκειται στα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ και τις χώρες εταίρους να αποφασίσουν εάν επιθυμούν να παρέχουν βοήθεια, με βάση τις πληροφορίες που έλαβαν από το EADRCC.","The History of the evolution of humanity is played in the setting called the natural environment. This in turn, over time, is confronted with phenomena of geological and climatic origin which potentially pose risks for man, due to a devastating effect on his existence and the manifestations of his activities. The frequency of the phenomena was the one that varied, as the probability of occurrence stems from the mechanisms of our planet's evolution, the wrong actions of man in the natural environment in general and his penetration into areas of high risk of manifestation. Catastrophic and non-rational human intervention in the environment, with the overexploitation of natural resources and the failure of technological achievements, act in the likelihood of disasters. The activation of a natural hazard due to the reasons mentioned and its implications for man, his infrastructure and the environment, constitute a natural disaster. The magnitude of the impact of the disaster depends not only on the severity of the natural phenomenon but also on the degree of human vulnerability and readiness. The social and economic impact of natural disasters is constantly increasing. With the advent of science and technology over the past century, natural hazards can now be understood and measured, but cannot be prevented. However, their impacts can be reduced by appropriate disaster management and efficient use of modern information technologies. NATO has, in the past, been seen as capable of evolving into a powerful security community, something new and perhaps more important. Therefore, from the time of the Cold War, NATO could foresee that it could someday be able to maintain but also control its own Community domain through security policies. With the end of the Cold War, a dynamic political initiative was developed within NATO to create a \"new order of things\", in opposition to the existing one, a class based on liberal democratic values, such as democracy, individual freedoms and the state law. Within this initiative it was decided to promote the political dimension of the Alliance through the creation of political organizations, partnerships and other consortia, as it was now understood that the security of the formerly enclosed North Atlantic Area could not be guaranteed in the future, as long as lack of security in the wider international region. International security that could be achieved primarily politically and, if it was militarily needed, became central to serving a broader political purpose. As a result, and with the ultimate goal of carrying out a political mission where security was secured and based on civilian rather than military means, political institutions and tools were developed in the 1990s, which eventually contributed to the expansion of the Alliance, such as the Euro-Atlantic Cooperation Council (EAPC), the Partnership for Peace (PfP), the NATO-Russia Council etc. The Alliance began undertaking and developing specialized measures specifically in the field of civil protection, and in 1951, NATO established the Civil Defense Committee to oversee efforts to protect the populations of its national members. Soon it became clear that increased capabilities but also military capabilities to protect civilians from armed attack could be used to protect against the effects of both natural and man-made disasters. In order to mitigate these impacts of disasters as the human development environment is established, mechanisms have been developed for disaster management and crisis prevention by societies within the framework of international alliances, as the disaster is not delimited by state borders. Greece, as a member of the NATO Alliance, participates in the protection mechanisms it deploys for the international effort to deal with emergencies. This international cooperation to develop models of joint action, exploiting potential, promoting knowledge, innovation and education is of particular value and criticality in order to reduce the impact of natural disasters. By writing this thesis, it is intended to brief the reader on natural or man-made disasters to understand the importance of managing natural disasters and crises on a national and international scale. In particular, they are analyzed by NATO. Recognizing the existing national response mechanisms, deepening the Armed Forces, thoughts and proposals are being developed for the effective participation of Greece in NATO's efforts. In particular, and in connection with the issue under investigation, the Alliance is working closely with the United Nations to support relief operations from both natural and man-made disasters. Through a specialized center established and developed for this purpose by the Euro-Atlantic Disaster Response Coordination Center (EADRCC), NATO coordinates crisis-management efforts and management with the UN and other agencies and exchanges information on disaster relief. All EADRCC actions are carried out in close cooperation with the United Nations Office for the Coordination of Humanitarian Affairs (UN-OCHA), which maintains the initiative to coordinate international operations for relief and disaster relief. The EADRCC is essentially a regional coordination mechanism, supporting and complementing the efforts of the United Nations. However, whenever requested, in the case of a disaster requiring international assistance, it is up to NATO and partner countries to decide whether they wish to provide assistance, on the basis of the information received from the EADRCC. EADRCC operates on a 24-hour basis so as to be able to respond to any emerging policy emergencies within EAPC's geographical boundaries. A NATO Member (or its partner), who is affected by a disaster and whose forces are not sufficient to deal with it, may at any time apply for assistance to the EADRCC. The EADRCC promotes the request to NATO and its partners, who respond either through the Center and/or directly to the affected country and inform about the assistance they can offer. The Center maintains a dossier with the assistance it offers (including assistance provided by other international organizations), the help that has been received from the affected country, the exact dates that the aid has reached in the affected country, the extra assistance requested (or requests for help updates) as well as the situation in the affected country. This information is sent to NATO member states through daily reports on the state of play, as well as through their display on NATO's website."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος του NATO στην αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών και κρίσεων. Η συμμετοχή της Ελλάδας στο Euro-Atlantic Disaster Response Coordination Centre (EADRCC)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κυρκόπουλος Γεώργιος","Kyrkopoulos Georgios"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η Ιστορία της εξέλιξης της ανθρωπότητας, διαδραματίζεται στο σκηνικό που καλείται φυσικό περιβάλλον. Αυτό με τη σειρά του στο πέρασμα του χρόνου σμιλεύεται από φαινόμενα γεωλογικής και κλιματολογικής προελεύσεως που δυνητικά εγκυμονούν κινδύνους για τον άνθρωπο, λόγω καταστροφικής επίδρασης στην ύπαρξη του και στις εκφάνσεις των δραστηριοτήτων του. Η συχνότητα των φαινομένων ήταν αυτή που διαφοροποιούνταν, καθώς η πιθανότητα εμφάνισης απορρέει από τους μηχανισμούς λειτουργίας - εξέλιξης του πλανήτη μας, τις λανθασμένες ενέργειες του ανθρώπου στο φυσικό περιβάλλον γενικότερα και τη διείσδυση αυτού σε περιοχές υψηλού κινδύνου εκδήλωσής τους. Στην πιθανότητα εκδήλωσης καταστροφών δρα καταλυτικά και η μη ορθολογική επέμβαση του ανθρώπου στο περιβάλλον, με την υπερκατανάλωση των φυσικών πόρων και με την αστοχία τεχνολογικών του επιτευγμάτων. Η ενεργοποίηση ενός φυσικού κινδύνου εξαιτίας των λόγων που αναφέρθηκαν και οι επιπτώσεις αυτού στον άνθρωπο, στις υποδομές του και στο περιβάλλον, συγκροτούν μια φυσική καταστροφή. Το μέγεθος των επιπτώσεων της καταστροφής εξαρτάται όμως όχι μόνο από τη σφοδρότητα του φυσικού φαινομένου αλλά και από το βαθμό ευπάθειας και ετοιμότητας του ανθρώπου. Οι κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις των φυσικών καταστροφών αυξάνονται συνεχώς. Με την έλευση της επιστήμης και της τεχνολογίας κατά τον προηγούμενο αιώνα, οι φυσικοί κίνδυνοι μπορούν πλέον να κατανοηθούν και να μετρηθούν, αλλά δεν μπορούν να προληφθούν. Ωστόσο, οι επιπτώσεις τους μπορούν να μειωθούν με την κατάλληλη διαχείριση καταστροφών και την αποδοτική αξιοποίηση των σύγχρονων τεχνολογιών της πληροφορίας. Προκειμένου να μετριαστούν αυτές οι επιπτώσεις των καταστροφών καθώς το περιβάλλον ανάπτυξης του ανθρώπινου γένους είναι δεδομένο, έχουν αναπτυχθεί μηχανισμοί για τη διαχείριση των καταστροφών και την αποφυγή κρίσεων από τις κοινωνίες, στο πλαίσιο των διεθνών συμμαχιών, καθώς η καταστροφή δεν οριοθετείται από κρατικά σύνορα. Η Ελλάδα ως μέλος της Συμμαχίας του ΝΑΤΟ, μετέχει στους μηχανισμούς προστασίας που αναπτύσσει, για τη διεθνή προσπάθεια αντιμετώπισης έκτακτων καταστάσεων. Η διεθνής αυτή συνεργασία για την ανάπτυξη μοντέλων κοινής δράσης, την αξιοποίηση δυνατοτήτων, την προώθηση της γνώσης, της καινοτομίας και της εκπαίδευσης έχει ιδιαίτερη αξία και κρισιμότητα, προκειμένου να μειωθούν οι επιπτώσεις των φυσικών καταστροφών. Με τη σύνταξη της παρούσας εργασίας, επιδιώκεται η συνοπτική ενημέρωση του αναγνώστη για τις καταστροφές που οφείλονται σε φυσικά φαινόμενα ή έχουν ανθρωπογενή προέλευση, ώστε να κατανοήσει τη σπουδαιότητα της διαχείρισης φυσικών καταστροφών και κρίσεων, σε εθνική και διεθνή κλίμακα. Ειδικότερα αναλύεται η διαχείριση τους από το ΝΑΤΟ. Έχοντας αναγνωρίσει τους υφιστάμενους εθνικούς μηχανισμούς αντιμετώπισης, με εμβάθυνση στις Ένοπλες Δυνάμεις, αναπτύσσονται σκέψεις και προτάσεις, για την αποτελεσματική συμμετοχή της Ελλάδας, στις προσπάθειες του ΝΑΤΟ. Ειδικότερα και σε συνάρτηση με το υπό διερεύνηση θέμα, η Συμμαχία συνεργάζεται στενά με τα Ηνωμένα Έθνη για τη στήριξη των επιχειρήσεων ανακούφισης από τις φυσικές αλλά και ανθρωπογενείς καταστροφές. Μέσω ενός εξειδικευμένου κέντρου που ιδρύθηκε και αναπτύχθηκε για το σκοπό αυτό, του Ευρω-Ατλαντικού Κέντρου Συντονισμού Αντιμετώπισης Καταστροφών (EADRCC), το ΝΑΤΟ συντονίζει τις προσπάθειες και τη διαχείριση κρίσεων με τον ΟΗΕ και άλλους φορείς και ανταλλάσσει πληροφορίες για βοήθεια σε περιπτώσεις καταστροφών. Όλες οι δράσεις του EADRCC διενεργούνται σε στενή συνεργασία με το Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για το Συντονισμό των Ανθρωπιστικών Υποθέσεων (UN-OCHA), το οποίο διατηρεί την πρωτοβουλία στο συντονισμό των διεθνών επιχειρήσεων για αρωγή και ανακούφιση από καταστροφές. Το EADRCC είναι ουσιαστικά ένας περιφερειακός μηχανισμός συντονισμού, υποστηρίζοντας και συμπληρώνοντας τις προσπάθειες των Ηνωμένων Εθνών. Όποτε όμως του ζητηθεί, στην περίπτωση μιας καταστροφής που απαιτεί διεθνή βοήθεια, εναπόκειται στα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ και τις χώρες εταίρους να αποφασίσουν εάν επιθυμούν να παρέχουν βοήθεια, με βάση τις πληροφορίες που έλαβαν από το EADRCC.","The History of the evolution of humanity is played in the setting called the natural environment. This in turn, over time, is confronted with phenomena of geological and climatic origin which potentially pose risks for man, due to a devastating effect on his existence and the manifestations of his activities. The frequency of the phenomena was the one that varied, as the probability of occurrence stems from the mechanisms of our planet's evolution, the wrong actions of man in the natural environment in general and his penetration into areas of high risk of manifestation. Catastrophic and non-rational human intervention in the environment, with the overexploitation of natural resources and the failure of technological achievements, act in the likelihood of disasters. The activation of a natural hazard due to the reasons mentioned and its implications for man, his infrastructure and the environment, constitute a natural disaster. The magnitude of the impact of the disaster depends not only on the severity of the natural phenomenon but also on the degree of human vulnerability and readiness. The social and economic impact of natural disasters is constantly increasing. With the advent of science and technology over the past century, natural hazards can now be understood and measured, but cannot be prevented. However, their impacts can be reduced by appropriate disaster management and efficient use of modern information technologies. NATO has, in the past, been seen as capable of evolving into a powerful security community, something new and perhaps more important. Therefore, from the time of the Cold War, NATO could foresee that it could someday be able to maintain but also control its own Community domain through security policies. With the end of the Cold War, a dynamic political initiative was developed within NATO to create a \"new order of things\", in opposition to the existing one, a class based on liberal democratic values, such as democracy, individual freedoms and the state law. Within this initiative it was decided to promote the political dimension of the Alliance through the creation of political organizations, partnerships and other consortia, as it was now understood that the security of the formerly enclosed North Atlantic Area could not be guaranteed in the future, as long as lack of security in the wider international region. International security that could be achieved primarily politically and, if it was militarily needed, became central to serving a broader political purpose. As a result, and with the ultimate goal of carrying out a political mission where security was secured and based on civilian rather than military means, political institutions and tools were developed in the 1990s, which eventually contributed to the expansion of the Alliance, such as the Euro-Atlantic Cooperation Council (EAPC), the Partnership for Peace (PfP), the NATO-Russia Council etc. The Alliance began undertaking and developing specialized measures specifically in the field of civil protection, and in 1951, NATO established the Civil Defense Committee to oversee efforts to protect the populations of its national members. Soon it became clear that increased capabilities but also military capabilities to protect civilians from armed attack could be used to protect against the effects of both natural and man-made disasters. In order to mitigate these impacts of disasters as the human development environment is established, mechanisms have been developed for disaster management and crisis prevention by societies within the framework of international alliances, as the disaster is not delimited by state borders. Greece, as a member of the NATO Alliance, participates in the protection mechanisms it deploys for the international effort to deal with emergencies. This international cooperation to develop models of joint action, exploiting potential, promoting knowledge, innovation and education is of particular value and criticality in order to reduce the impact of natural disasters. By writing this thesis, it is intended to brief the reader on natural or man-made disasters to understand the importance of managing natural disasters and crises on a national and international scale. In particular, they are analyzed by NATO. Recognizing the existing national response mechanisms, deepening the Armed Forces, thoughts and proposals are being developed for the effective participation of Greece in NATO's efforts. In particular, and in connection with the issue under investigation, the Alliance is working closely with the United Nations to support relief operations from both natural and man-made disasters. Through a specialized center established and developed for this purpose by the Euro-Atlantic Disaster Response Coordination Center (EADRCC), NATO coordinates crisis-management efforts and management with the UN and other agencies and exchanges information on disaster relief. All EADRCC actions are carried out in close cooperation with the United Nations Office for the Coordination of Humanitarian Affairs (UN-OCHA), which maintains the initiative to coordinate international operations for relief and disaster relief. The EADRCC is essentially a regional coordination mechanism, supporting and complementing the efforts of the United Nations. However, whenever requested, in the case of a disaster requiring international assistance, it is up to NATO and partner countries to decide whether they wish to provide assistance, on the basis of the information received from the EADRCC. EADRCC operates on a 24-hour basis so as to be able to respond to any emerging policy emergencies within EAPC's geographical boundaries. A NATO Member (or its partner), who is affected by a disaster and whose forces are not sufficient to deal with it, may at any time apply for assistance to the EADRCC. The EADRCC promotes the request to NATO and its partners, who respond either through the Center and/or directly to the affected country and inform about the assistance they can offer. The Center maintains a dossier with the assistance it offers (including assistance provided by other international organizations), the help that has been received from the affected country, the exact dates that the aid has reached in the affected country, the extra assistance requested (or requests for help updates) as well as the situation in the affected country. This information is sent to NATO member states through daily reports on the state of play, as well as through their display on NATO's website."],"dc:identifier":["uoadl:2899290","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2899290"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Ο ρόλος του NATO στην αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών και κρίσεων. Η συμμετοχή της Ελλάδας στο Euro-Atlantic Disaster Response Coordination Centre (EADRCC)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:01Z"}