{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2899367"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2899367","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανοσολογικές προσεγγίσεις σε φλεγμονή και εκφύλιση στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα","abstract":"Το ανοσοποιητικό σύστημα κατέχει σημαντικό ρόλο στην ρύθμιση της φλεγμονής στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ), καθώς παρέχει προστασία ενάντια στα παθογόνα και προάγει την ιστική επιδιόρθωση. Παρόλα αυτά, η χρόνια, 'χαμηλού δυναμικού' ('low-grade'), συνεχής και μη αυτοπεριοριζόμενη φλεγμονή ενδέχεται να αποβεί καταστροφική και αποτελεί κοινό χαρακτηριστικό πολλών νοσημάτων του ΚΝΣ. Στην χρόνια φλεγμονή ποικίλοι μοριακοί και κυτταρικοί μηχανισμοί λειτουργούν ως μεσολαβητές. Τα αυτοάνοσα/φλεγμονώδη νοσήματα του ΚΝΣ χαρακτηρίζονται από Τ-λεμφοκυτταρική διήθηση, αυξημένη παραγωγή (αυτo)αντισωμάτων, παρουσία ενεργοποιημένων CD4+ λεμφοκυττάρων και Β-κυττάρων. Στην νευροεκφύλιση η μικρογλοία προεξάρχει της ανοσολογικής απάντησης. Φαίνεται ότι οι Toll-likereceptors (TLRs) και τα ενδογενή σηματοδοτικά μόρια κινδύνου (DAMPs) αναγνωρίζουν τα συσσωματώματα πρωτεϊνών, επάγωντας ενεργοποίηση των κυττάρων της φυσικής ανοσίας και ιδιαίτερα της μικρογλοίας. Η ενεργοποιημένη μικρογλοία αποκτά νευροτοξικό ή νευροπροστατευτικό φαινότυπο. Αυτή η διεργασία εξαρτάται από το μικροπεριβάλλον στο ΚΝΣ και ρυθμίζεται από μοριακές διακυτταρικές αλληλεπιδράσεις, που περιλαμβάνουν την έκκριση κυτταροκινών, την παραγωγή συμπληρώματος και την αλληλεπίδραση με στοιχεία του Αιματοεγκεφαλικού φραγμού (ΑΕΦ). Φλεγμονώδεις και εκφυλιστικές διεργασίες είναι παρούσες σε νευρολογικά νοσήματα όπως η νόσος Alzheimer, η νόσος Parkinson, η Πλάγια Αμυατροφική Σκλήρυνση και η Πολλαπλή Σκλήρυνση. Φαίνεται ότι η επαγωγή αυτών τωνδιεργασιών διαφέρουν σε κάθε νόσημα. Ωστόσο, υπάρχει σημαντική αλληλοεπικάλυψη στην εξέλιξη του καταρράκτη της φλεγμονής.Αυτό αφορά την ανίχνευση, τη μετάδοση, την ρύθμιση και την παραγωγή νευροτοξικών μεσολαβητών. O κοινός παρονομαστής φλεγμονωδών/αυτοάνοσων και εκφυλιστικών νοσημάτων είανι ο συνδυασμός αυξημένωνκυτταρικών ενεργειακών απαιτήσεις με ταυτόχρονα μειωμένη κυτταρική παραγωγή ενέργειας. Αυτές οι διεργασίες μακροπρόθεσμαπροάγουν την αξονική βλάβη και τον κυτταρικό θάνατο. Φλεγμονή και εκφύλιση μπορεί να συνυπάρχουν στο ίδιο ΚΝΣ νόσημα. Οι μηχανισμοί με τους οποίους επικρατεί η μία διαδικασία έναντι της άλλης δεν είναιπλήρως διευκρινισμένοι. Στο άρθρο ανασκόπησης που ακολουθεί γίνεται προσπάθεια αναλυτικής περιγραφήςτων μηχανισμών φλεγμονής και εκφύλισης όπως αυτοί ορίζονται από βασικές αρχές της νευροανοσολογίας, και οι οποίοι εμπλέκονται σε σημαντικά νοσήματα του ΚΝΣ. H πλήρης κατανόηση των διαδικασιών αυτών είναι βασική προϋπόθεση στηνέρευνα για την ανάπτυξη στοχευμένων θεραπειών των νοσημάτων αυτών στο μέλλον.","abstract_html":"Το ανοσοποιητικό σύστημα κατέχει σημαντικό ρόλο στην ρύθμιση της φλεγμονής στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ), καθώς παρέχει προστασία ενάντια στα παθογόνα και προάγει την ιστική επιδιόρθωση. Παρόλα αυτά, η χρόνια, &#x27;χαμηλού δυναμικού&#x27; (&#x27;low-grade&#x27;), συνεχής και μη αυτοπεριοριζόμενη φλεγμονή ενδέχεται να αποβεί καταστροφική και αποτελεί κοινό χαρακτηριστικό πολλών νοσημάτων του ΚΝΣ. Στην χρόνια φλεγμονή ποικίλοι μοριακοί και κυτταρικοί μηχανισμοί λειτουργούν ως μεσολαβητές. Τα αυτοάνοσα/φλεγμονώδη νοσήματα του ΚΝΣ χαρακτηρίζονται από Τ-λεμφοκυτταρική διήθηση, αυξημένη παραγωγή (αυτo)αντισωμάτων, παρουσία ενεργοποιημένων CD4+ λεμφοκυττάρων και Β-κυττάρων. Στην νευροεκφύλιση η μικρογλοία προεξάρχει της ανοσολογικής απάντησης. Φαίνεται ότι οι Toll-likereceptors (TLRs) και τα ενδογενή σηματοδοτικά μόρια κινδύνου (DAMPs) αναγνωρίζουν τα συσσωματώματα πρωτεϊνών, επάγωντας ενεργοποίηση των κυττάρων της φυσικής ανοσίας και ιδιαίτερα της μικρογλοίας. Η ενεργοποιημένη μικρογλοία αποκτά νευροτοξικό ή νευροπροστατευτικό φαινότυπο. Αυτή η διεργασία εξαρτάται από το μικροπεριβάλλον στο ΚΝΣ και ρυθμίζεται από μοριακές διακυτταρικές αλληλεπιδράσεις, που περιλαμβάνουν την έκκριση κυτταροκινών, την παραγωγή συμπληρώματος και την αλληλεπίδραση με στοιχεία του Αιματοεγκεφαλικού φραγμού (ΑΕΦ). Φλεγμονώδεις και εκφυλιστικές διεργασίες είναι παρούσες σε νευρολογικά νοσήματα όπως η νόσος Alzheimer, η νόσος Parkinson, η Πλάγια Αμυατροφική Σκλήρυνση και η Πολλαπλή Σκλήρυνση. Φαίνεται ότι η επαγωγή αυτών τωνδιεργασιών διαφέρουν σε κάθε νόσημα. Ωστόσο, υπάρχει σημαντική αλληλοεπικάλυψη στην εξέλιξη του καταρράκτη της φλεγμονής.Αυτό αφορά την ανίχνευση, τη μετάδοση, την ρύθμιση και την παραγωγή νευροτοξικών μεσολαβητών. O κοινός παρονομαστής φλεγμονωδών/αυτοάνοσων και εκφυλιστικών νοσημάτων είανι ο συνδυασμός αυξημένωνκυτταρικών ενεργειακών απαιτήσεις με ταυτόχρονα μειωμένη κυτταρική παραγωγή ενέργειας. Αυτές οι διεργασίες μακροπρόθεσμαπροάγουν την αξονική βλάβη και τον κυτταρικό θάνατο. Φλεγμονή και εκφύλιση μπορεί να συνυπάρχουν στο ίδιο ΚΝΣ νόσημα. Οι μηχανισμοί με τους οποίους επικρατεί η μία διαδικασία έναντι της άλλης δεν είναιπλήρως διευκρινισμένοι. Στο άρθρο ανασκόπησης που ακολουθεί γίνεται προσπάθεια αναλυτικής περιγραφήςτων μηχανισμών φλεγμονής και εκφύλισης όπως αυτοί ορίζονται από βασικές αρχές της νευροανοσολογίας, και οι οποίοι εμπλέκονται σε σημαντικά νοσήματα του ΚΝΣ. H πλήρης κατανόηση των διαδικασιών αυτών είναι βασική προϋπόθεση στηνέρευνα για την ανάπτυξη στοχευμένων θεραπειών των νοσημάτων αυτών στο μέλλον.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσόγκα Ανθή","Tsogka Anthi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:08Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2899367"],"render_values":[{"text":"uoadl:2899367","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2899367","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2899367","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2899367","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσόγκα Ανθή","Tsogka Anthi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2899367","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2899367"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το ανοσοποιητικό σύστημα κατέχει σημαντικό ρόλο στην ρύθμιση της φλεγμονής στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ), καθώς παρέχει προστασία ενάντια στα παθογόνα και προάγει την ιστική επιδιόρθωση. Παρόλα αυτά, η χρόνια, 'χαμηλού δυναμικού' ('low-grade'), συνεχής και μη αυτοπεριοριζόμενη φλεγμονή ενδέχεται να αποβεί καταστροφική και αποτελεί κοινό χαρακτηριστικό πολλών νοσημάτων του ΚΝΣ. Στην χρόνια φλεγμονή ποικίλοι μοριακοί και κυτταρικοί μηχανισμοί λειτουργούν ως μεσολαβητές. Τα αυτοάνοσα/φλεγμονώδη νοσήματα του ΚΝΣ χαρακτηρίζονται από Τ-λεμφοκυτταρική διήθηση, αυξημένη παραγωγή (αυτo)αντισωμάτων, παρουσία ενεργοποιημένων CD4+ λεμφοκυττάρων και Β-κυττάρων. Στην νευροεκφύλιση η μικρογλοία προεξάρχει της ανοσολογικής απάντησης. Φαίνεται ότι οι Toll-likereceptors (TLRs) και τα ενδογενή σηματοδοτικά μόρια κινδύνου (DAMPs) αναγνωρίζουν τα συσσωματώματα πρωτεϊνών, επάγωντας ενεργοποίηση των κυττάρων της φυσικής ανοσίας και ιδιαίτερα της μικρογλοίας. Η ενεργοποιημένη μικρογλοία αποκτά νευροτοξικό ή νευροπροστατευτικό φαινότυπο. Αυτή η διεργασία εξαρτάται από το μικροπεριβάλλον στο ΚΝΣ και ρυθμίζεται από μοριακές διακυτταρικές αλληλεπιδράσεις, που περιλαμβάνουν την έκκριση κυτταροκινών, την παραγωγή συμπληρώματος και την αλληλεπίδραση με στοιχεία του Αιματοεγκεφαλικού φραγμού (ΑΕΦ). Φλεγμονώδεις και εκφυλιστικές διεργασίες είναι παρούσες σε νευρολογικά νοσήματα όπως η νόσος Alzheimer, η νόσος Parkinson, η Πλάγια Αμυατροφική Σκλήρυνση και η Πολλαπλή Σκλήρυνση. Φαίνεται ότι η επαγωγή αυτών τωνδιεργασιών διαφέρουν σε κάθε νόσημα. Ωστόσο, υπάρχει σημαντική αλληλοεπικάλυψη στην εξέλιξη του καταρράκτη της φλεγμονής.Αυτό αφορά την ανίχνευση, τη μετάδοση, την ρύθμιση και την παραγωγή νευροτοξικών μεσολαβητών. O κοινός παρονομαστής φλεγμονωδών/αυτοάνοσων και εκφυλιστικών νοσημάτων είανι ο συνδυασμός αυξημένωνκυτταρικών ενεργειακών απαιτήσεις με ταυτόχρονα μειωμένη κυτταρική παραγωγή ενέργειας. Αυτές οι διεργασίες μακροπρόθεσμαπροάγουν την αξονική βλάβη και τον κυτταρικό θάνατο. Φλεγμονή και εκφύλιση μπορεί να συνυπάρχουν στο ίδιο ΚΝΣ νόσημα. Οι μηχανισμοί με τους οποίους επικρατεί η μία διαδικασία έναντι της άλλης δεν είναιπλήρως διευκρινισμένοι. Στο άρθρο ανασκόπησης που ακολουθεί γίνεται προσπάθεια αναλυτικής περιγραφήςτων μηχανισμών φλεγμονής και εκφύλισης όπως αυτοί ορίζονται από βασικές αρχές της νευροανοσολογίας, και οι οποίοι εμπλέκονται σε σημαντικά νοσήματα του ΚΝΣ. H πλήρης κατανόηση των διαδικασιών αυτών είναι βασική προϋπόθεση στηνέρευνα για την ανάπτυξη στοχευμένων θεραπειών των νοσημάτων αυτών στο μέλλον.","The immune system plays an important role in the regulation of the neuroinflammation, as it provides protection against pathogens and also promotes tissue repair. On the other hand, chronic low-grade inflammation can be detrimental and may be a common pathogenic feature among severe Central Nervous System (CNS) diseases. Chronic inflammation is induced by diverse molecular and cellular mechanisms.Autoimmune/inflammatory CNS diseases are characterized by T-cell infiltration, increased production of (auto)antibodies, presence of activated CD4+ Tcells, as well as T-memory cells and B-cells. In neurodegeneration, microglial cells are the prominent cellular component in immune response. Toll-like receptors (TLRs) and damage-associated molecular patterns(DAMPs) recognize protein aggregates and promote cellular activation of microglial cells. These cells adopt either a neurotoxic or a neuroprotective phenotype. The latter process depends on the CNS microenvironment and is regulated by molecular intracellular interactions between cytokines, complement, and blood-brain barrier elements. Inflammatory and degenerative processes are present in severe CNS diseases, such as Alzheimer's disease, Parkinson's disease, Amyatrophic Lateral Sclerosisand Multiple Sclerosis. The induction of the inflammatory/degenerative process is unique for each disease entity. Nevertheless, there is significant overlap in the propagation of the inflammatory/degenerative cascades,as far as detection, transmittion, regulation and production of neurotoxic mediators are concerned. The common denominator between inflammatory/autoimmune and degenerative diseases is the combination of highcellular energy demands along withdeficient cellularenergy production. These processes promote axonal loss and apoptosis in the long run. Inflammation and degeneration may coexist in the same CNS disease. The mechanisms,by which one of these two different processes prevails over the other, are still not fully understood. In this review article we attempt to analytically describetheinflammatory and degenerative mechanismswhich underpin the pathogenesis of major CNS diseases, as defined by basic neuroimmunologyprinciples. The complete understanding of these processesis essential in the future research for the development of targeted therapies against such severe CNS diseases."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανοσολογικές προσεγγίσεις σε φλεγμονή και εκφύλιση στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσόγκα Ανθή","Tsogka Anthi"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Το ανοσοποιητικό σύστημα κατέχει σημαντικό ρόλο στην ρύθμιση της φλεγμονής στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ), καθώς παρέχει προστασία ενάντια στα παθογόνα και προάγει την ιστική επιδιόρθωση. Παρόλα αυτά, η χρόνια, 'χαμηλού δυναμικού' ('low-grade'), συνεχής και μη αυτοπεριοριζόμενη φλεγμονή ενδέχεται να αποβεί καταστροφική και αποτελεί κοινό χαρακτηριστικό πολλών νοσημάτων του ΚΝΣ. Στην χρόνια φλεγμονή ποικίλοι μοριακοί και κυτταρικοί μηχανισμοί λειτουργούν ως μεσολαβητές. Τα αυτοάνοσα/φλεγμονώδη νοσήματα του ΚΝΣ χαρακτηρίζονται από Τ-λεμφοκυτταρική διήθηση, αυξημένη παραγωγή (αυτo)αντισωμάτων, παρουσία ενεργοποιημένων CD4+ λεμφοκυττάρων και Β-κυττάρων. Στην νευροεκφύλιση η μικρογλοία προεξάρχει της ανοσολογικής απάντησης. Φαίνεται ότι οι Toll-likereceptors (TLRs) και τα ενδογενή σηματοδοτικά μόρια κινδύνου (DAMPs) αναγνωρίζουν τα συσσωματώματα πρωτεϊνών, επάγωντας ενεργοποίηση των κυττάρων της φυσικής ανοσίας και ιδιαίτερα της μικρογλοίας. Η ενεργοποιημένη μικρογλοία αποκτά νευροτοξικό ή νευροπροστατευτικό φαινότυπο. Αυτή η διεργασία εξαρτάται από το μικροπεριβάλλον στο ΚΝΣ και ρυθμίζεται από μοριακές διακυτταρικές αλληλεπιδράσεις, που περιλαμβάνουν την έκκριση κυτταροκινών, την παραγωγή συμπληρώματος και την αλληλεπίδραση με στοιχεία του Αιματοεγκεφαλικού φραγμού (ΑΕΦ). Φλεγμονώδεις και εκφυλιστικές διεργασίες είναι παρούσες σε νευρολογικά νοσήματα όπως η νόσος Alzheimer, η νόσος Parkinson, η Πλάγια Αμυατροφική Σκλήρυνση και η Πολλαπλή Σκλήρυνση. Φαίνεται ότι η επαγωγή αυτών τωνδιεργασιών διαφέρουν σε κάθε νόσημα. Ωστόσο, υπάρχει σημαντική αλληλοεπικάλυψη στην εξέλιξη του καταρράκτη της φλεγμονής.Αυτό αφορά την ανίχνευση, τη μετάδοση, την ρύθμιση και την παραγωγή νευροτοξικών μεσολαβητών. O κοινός παρονομαστής φλεγμονωδών/αυτοάνοσων και εκφυλιστικών νοσημάτων είανι ο συνδυασμός αυξημένωνκυτταρικών ενεργειακών απαιτήσεις με ταυτόχρονα μειωμένη κυτταρική παραγωγή ενέργειας. Αυτές οι διεργασίες μακροπρόθεσμαπροάγουν την αξονική βλάβη και τον κυτταρικό θάνατο. Φλεγμονή και εκφύλιση μπορεί να συνυπάρχουν στο ίδιο ΚΝΣ νόσημα. Οι μηχανισμοί με τους οποίους επικρατεί η μία διαδικασία έναντι της άλλης δεν είναιπλήρως διευκρινισμένοι. Στο άρθρο ανασκόπησης που ακολουθεί γίνεται προσπάθεια αναλυτικής περιγραφήςτων μηχανισμών φλεγμονής και εκφύλισης όπως αυτοί ορίζονται από βασικές αρχές της νευροανοσολογίας, και οι οποίοι εμπλέκονται σε σημαντικά νοσήματα του ΚΝΣ. H πλήρης κατανόηση των διαδικασιών αυτών είναι βασική προϋπόθεση στηνέρευνα για την ανάπτυξη στοχευμένων θεραπειών των νοσημάτων αυτών στο μέλλον.","The immune system plays an important role in the regulation of the neuroinflammation, as it provides protection against pathogens and also promotes tissue repair. On the other hand, chronic low-grade inflammation can be detrimental and may be a common pathogenic feature among severe Central Nervous System (CNS) diseases. Chronic inflammation is induced by diverse molecular and cellular mechanisms.Autoimmune/inflammatory CNS diseases are characterized by T-cell infiltration, increased production of (auto)antibodies, presence of activated CD4+ Tcells, as well as T-memory cells and B-cells. In neurodegeneration, microglial cells are the prominent cellular component in immune response. Toll-like receptors (TLRs) and damage-associated molecular patterns(DAMPs) recognize protein aggregates and promote cellular activation of microglial cells. These cells adopt either a neurotoxic or a neuroprotective phenotype. The latter process depends on the CNS microenvironment and is regulated by molecular intracellular interactions between cytokines, complement, and blood-brain barrier elements. Inflammatory and degenerative processes are present in severe CNS diseases, such as Alzheimer's disease, Parkinson's disease, Amyatrophic Lateral Sclerosisand Multiple Sclerosis. The induction of the inflammatory/degenerative process is unique for each disease entity. Nevertheless, there is significant overlap in the propagation of the inflammatory/degenerative cascades,as far as detection, transmittion, regulation and production of neurotoxic mediators are concerned. The common denominator between inflammatory/autoimmune and degenerative diseases is the combination of highcellular energy demands along withdeficient cellularenergy production. These processes promote axonal loss and apoptosis in the long run. Inflammation and degeneration may coexist in the same CNS disease. The mechanisms,by which one of these two different processes prevails over the other, are still not fully understood. In this review article we attempt to analytically describetheinflammatory and degenerative mechanismswhich underpin the pathogenesis of major CNS diseases, as defined by basic neuroimmunologyprinciples. The complete understanding of these processesis essential in the future research for the development of targeted therapies against such severe CNS diseases."],"dc:identifier":["uoadl:2899367","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2899367"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ανοσολογικές προσεγγίσεις σε φλεγμονή και εκφύλιση στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:08Z"}