{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2899455"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2899455","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η μικροκυκλοφορία στη χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια","abstract":"Σκοπός : Oι επαγόμενες από την ΚαρδιοΑναπνευστική Δοκιμασία Κόπωσης (ΚΑΔΚ) παράμετροι,VO2peak και VE/VCO2 slope, έχουν καθιερωθεί ως προγνωστικοί παράγοντες της Χρόνιας Καρδιακής Ανεπάρκειας (ΧΚΑ). Υποθέσαμε ότι η βαρύτητα της ΧΚΑ, όπως αυτή εκφράζεται μέσω των μετρήσεων VO2peak και VE/VCO2 slope, σχετίζεται με την επιδείνωση της μικροκυκλοφορίας των σκελετικών μυών όπως αυτή προσεγγίζεται με τη μέθοδο NIRS σε συνδυασμό με VOT. Μέθοδοι: Εικοσιπέντε ασθενείς (23 άρρενες) , με ΧΚΑ, σε σταθερή κατάσταση, περιπατητικοί, με μέση ηλικία 57 ± 9,6 έτη, δείκτη μάζας σώματος 29,2 ± 6,0 Kgr / m2 και EF = 34,2 ± 7,9%, υπεβλήθησαν σε μετρήσεις NIRS σε συνδυασμό με VOT, που ακολουθήθηκαν από ΚαρδιοΑναπνευστική Δοκιμασία Κόπωσης (ΚΑΔΚ). Ο ιστικός κορεσμός οξυγόνου (StO2) μετρήθηκε στο μυ του θέναρος των ασθενών πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από 3-λεπτο αποκλεισμό της βραχιονίου αρτηρίας , διαμορφώνοντας τις τιμές των StO2baseline, StO2min και StO2 max, αντιστοίχως. Οι επαγόμενες από τη μεθοδολογία NIRS μετρήσεις συμπληρώθηκαν με τις μετρήσεις OCR (Oxygen Consumption Rate, Ρυθμός Κατανάλωσης Οξυγόνου, %/min) και RR(Reperfusion Rate,Ρυθμός Επαναιμάτωσης, %/min).Όλοι οι ασθενείς ολοκλήρωσαν την αξιολόγησή τους με μια ΚΑΔΚ σε κυκλοεργόμετρο, η οποία συνεχιζόταν μέχρι να διακοπεί λόγω συμπτωμάτων. Οι μετρήσεις κατά την ΚΑΔΚ περιελάμβαναν το VO2 στην κορύφωση της άσκησης (VO2peak) και την κλίση του αναπνευστικού ισοδυνάμου ως προς το διοξείδιο του άνθρακα (κλίση VE / VCO2). Οι ασθενείς ταξινομήθηκαν σε δύο -διαφορετικές κάθε φορά- ομάδες «σοβαρής» και «ήπιας» ΧΚΑ, κατά τη διάρκεια τεσσάρων διαδοχικών ταξινομήσεων που πραγματοποιήθηκαν με τη χρήση : α) του VO2peak = 14ml/kgr/min, β) του VE / VCO2slope = 35, γ) της διαμέσου του VO2peak= 17,6 ml/kgr/min και δ) της διαμέσου τιμής του VE /VCO2 slope = 33. Πραγματοποιήθηκαν συγκρίσεις των μετρήσεων που παράγονται με τη μέθοδο NIRS και τροποποιούνται μέσω VOT, μεταξύ των ομάδων \"σοβαρής/βαριάς \" και \"ήπιας\" ΧΚΑ, όπως αυτές διαμορφώνονται σε κάθε ταξινόμηση. Αποτελέσματα: Στη Σύγκριση A’ , οι ασθενείς ταξινομήθηκαν σε δύο ομάδες, «βαρύτερης» (με VO2peak ≤14 ml/kgr/min) και «ηπιότερης»(με VO2peak >14 ml/kgr/min) ΧΚΑ . Οι ασθενείς με «βαρύτερη» ΧΚΑ παρουσίασαν StO2baseline 79,7±3,1% έναντι 78,2±5,2% , p=0,642, StO2min 44,3±12% έναντι 37,8±8%, p=0,137 , StO2max 94±1,8 % έναντι 92,2±4,9%, p=0,687, OCR 13±2,9 %/min έναντι 13,1±4,1%/min , p=0,962 και RR 4,3±1,3%/min έναντι 4,5±1,3%/min , p=0,616, των ασθενών με «ήπια» ΧΚΑ. Στη Σύγκριση B’, οι ασθενείς ταξινομήθηκαν στην ομάδα της «βαρύτερης» ΧΚΑ ( VE/VCO2 slope>35) και στην ομάδα της «ήπιας» ΧΚΑ (VE/VCO2 slope≤35). Οι ασθενείς της «βαρύτερης» ΧΚΑ παρουσίασαν StO2baseline 80,9±4,4% έναντι 77,5±4,7% , p=0,037, StO2min 35,9±11,5% έναντι 41,1±7,8%, p=0,198 , StO2max 92,6±5 % vs 92,7±4,2%, p=0,628, OCR 14,4±5,2 %/min έναντι 12,5±2,9%/min ,p=0,237 και RR 4,5±1,5%/min έναντι 4,5±1,2 %/min, p=0,892, σε σύγκριση με τους ασθενείς της ομάδας της «ήπιας» ΧΚΑ. Στη Σύγκριση Γ’ , οι ασθενείς ταξινομήθηκαν στην ομάδα της «βαρύτερης» ΧΚΑ( με VO2peak≤17,6 ml/kgr/min, όπου 17,6 είναι η διάμεσος του VO2peak) και στην ομάδα της «ηπιότερης» ΧΚΑ (με VO2peak>17,6 ml/kgr/min) . Οι ασθενείς με «βαρύτερη» ΧΚΑ παρουσίασαν StO2baseline 77,2±5,6 % έναντι 80±3,5% ,p=0,205, StO2min 41,9±9,2% έναντι 36,8±8,9%, p=0,174 , StO2max 91,8±4,4 % έναντι 93,6±4,3%, p=0,137, OCR 12,1±3 %/min έναντι 14,2±4,3%/min ,p=0,162 and RR 4,1±1%/min έναντι 4,9±1,5%/min , p=0,133, σε σύγκριση με την ομάδα της «ηπιότερης» ΧΚΑ. Στη Σύγκριση Δ’, οι ασθενείς ταξινομήθηκαν στην ομάδα της «βαρύτερης» ΧΚΑ (με VE/VCO2 slope>33, όπου 33 είναι η διάμεσος του VE/VCO2 slope) και στην ομάδα της «ηπιότερης» ΧΚΑ (με VE/VCO2 slope ≤33).Οι ασθενείς με «σοβαρή/βαριά» ΧΚΑ παρουσίασαν StO2baseline 80,7±3,7% έναντι 76,9±5% ,p=0,018, StO2min 38,3±11,2% έναντι 40,3±7,7%, p=0,600 , StO2max 92,8±4,2 % έναντι 92,5±4,7%, p=0,809, OCR 14,1±4,6 %/min έναντι 12,3±2,9%/min ,p=0,237 και RR 4,3±1,4 %/min έναντι 4,7±1,2%/min , p=0,572, σε σύγκριση με τους ασθενείς της ομάδας της «ήπιας» ΧΚΑ. Στη μεγάλη πλειοψηφία των μετρήσεων που επάγονται από τη μέθοδο NIRS, στη μελέτη μας, δεν ευρέθη στατιστικώς σημαντική διαφορά μεταξύ των ασθενών των ομάδων με «σοβαρή» και «ήπια» ΧΚΑ. Η μόνη εξαίρεση αφορούσε τη μέτρηση του StO2 baseline, όταν ο διαχωρισμός των ομάδων των ασθενών με «βαριά» και «ήπια» ΧΚΑ γινόταν βάσει του VE/VCO2 slope (Σύγκριση Β’ και Δ’). Oι ασθενείς με «βαριά» ΧΚΑ παρουσίαζαν στατιστικώς σημαντικά μεγαλύτερες τιμές StO2baseline (κατά την ηρεμία) (80,9±4,4 % έναντι 77,5±4,7% , p=0,037 στη Σύγκριση B’ , και 80,7±3,7% έναντι 76,9±5% , p=0,018 στη Σύγκριση Δ’ ) των ασθενών με «ήπια» ΧΚΑ. Παρά ταύτα, είναι δυνατόν να θεωρηθεί ότι στη «Σύγκριση Γ΄» (όπου η ταξινόμηση γίνεται με τη χρήση της διαμέσου του VO2peak),υπάρχει μια ξεκάθαρη (αλλά όχι στατιστικώς σημαντική-) τάση για υψηλότερες μετρήσεις StO2max, OCR και RR των ασθενών με ήπια ΧΚΑ, σε σχέση με όσους έχουν σοβαρή ΧΚΑ. Συμπεράσματα: H μικροκυκλοφορία των περιφερικών μυών, όπως αξιολογείται με τη μέθοδο NIRS σε συνδυασμό με VOT, είναι (ως γνωστόν) επηρεασμένη στους ασθενείς με XKA. Προσπαθήσαμε να διερευνήσουμε πιθανή συσχέτιση των NIRS-επαγομένων παραμέτρων, με τη βαρύτητα της ΧΚΑ. Στη μεγάλη πλειοψηφία των NIRS-επαγομένων μετρήσεων , στη μελέτη μας, δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων της «σοβαρής/βαριάς» και της «ήπιας» ΧΚΑ. Oι μετρήσεις του StO2 ηρεμίας (StO2 baseline) ευρέθησαν στατιστικώς σημαντικά υψηλότερες στους ασθενείς με «σοβαρή» , έναντι αυτών με «ήπια» ΧΚΑ, όταν η σύγκριση έγινε με βάση το VE/VCO2 slope. Μόνο στη σύγκριση στην οποία η ταξινόμηση έγινε βάσει της διαμέσου του VO2peak («Σύγκριση Γ΄»), υπήρξε μια ξεκάθαρη (αλλά όχι στατιστικώς σημαντική) τάση για υψηλότερες τιμές StO2max , OCR και RR , στους ασθενείς με ήπια ΧΚΑ.","abstract_html":"Σκοπός : Oι επαγόμενες από την ΚαρδιοΑναπνευστική Δοκιμασία Κόπωσης (ΚΑΔΚ) παράμετροι,VO2peak και VE/VCO2 slope, έχουν καθιερωθεί ως προγνωστικοί παράγοντες της Χρόνιας Καρδιακής Ανεπάρκειας (ΧΚΑ). Υποθέσαμε ότι η βαρύτητα της ΧΚΑ, όπως αυτή εκφράζεται μέσω των μετρήσεων VO2peak και VE/VCO2 slope, σχετίζεται με την επιδείνωση της μικροκυκλοφορίας των σκελετικών μυών όπως αυτή προσεγγίζεται με τη μέθοδο NIRS σε συνδυασμό με VOT. Μέθοδοι: Εικοσιπέντε ασθενείς (23 άρρενες) , με ΧΚΑ, σε σταθερή κατάσταση, περιπατητικοί, με μέση ηλικία 57 ± 9,6 έτη, δείκτη μάζας σώματος 29,2 ± 6,0 Kgr / m2 και EF = 34,2 ± 7,9%, υπεβλήθησαν σε μετρήσεις NIRS σε συνδυασμό με VOT, που ακολουθήθηκαν από ΚαρδιοΑναπνευστική Δοκιμασία Κόπωσης (ΚΑΔΚ). Ο ιστικός κορεσμός οξυγόνου (StO2) μετρήθηκε στο μυ του θέναρος των ασθενών πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από 3-λεπτο αποκλεισμό της βραχιονίου αρτηρίας , διαμορφώνοντας τις τιμές των StO2baseline, StO2min και StO2 max, αντιστοίχως. Οι επαγόμενες από τη μεθοδολογία NIRS μετρήσεις συμπληρώθηκαν με τις μετρήσεις OCR (Oxygen Consumption Rate, Ρυθμός Κατανάλωσης Οξυγόνου, %/min) και RR(Reperfusion Rate,Ρυθμός Επαναιμάτωσης, %/min).Όλοι οι ασθενείς ολοκλήρωσαν την αξιολόγησή τους με μια ΚΑΔΚ σε κυκλοεργόμετρο, η οποία συνεχιζόταν μέχρι να διακοπεί λόγω συμπτωμάτων. Οι μετρήσεις κατά την ΚΑΔΚ περιελάμβαναν το VO2 στην κορύφωση της άσκησης (VO2peak) και την κλίση του αναπνευστικού ισοδυνάμου ως προς το διοξείδιο του άνθρακα (κλίση VE / VCO2). Οι ασθενείς ταξινομήθηκαν σε δύο -διαφορετικές κάθε φορά- ομάδες «σοβαρής» και «ήπιας» ΧΚΑ, κατά τη διάρκεια τεσσάρων διαδοχικών ταξινομήσεων που πραγματοποιήθηκαν με τη χρήση : α) του VO2peak = 14ml/kgr/min, β) του VE / VCO2slope = 35, γ) της διαμέσου του VO2peak= 17,6 ml/kgr/min και δ) της διαμέσου τιμής του VE /VCO2 slope = 33. Πραγματοποιήθηκαν συγκρίσεις των μετρήσεων που παράγονται με τη μέθοδο NIRS και τροποποιούνται μέσω VOT, μεταξύ των ομάδων &quot;σοβαρής/βαριάς &quot; και &quot;ήπιας&quot; ΧΚΑ, όπως αυτές διαμορφώνονται σε κάθε ταξινόμηση. Αποτελέσματα: Στη Σύγκριση A’ , οι ασθενείς ταξινομήθηκαν σε δύο ομάδες, «βαρύτερης» (με VO2peak ≤14 ml/kgr/min) και «ηπιότερης»(με VO2peak &gt;14 ml/kgr/min) ΧΚΑ . Οι ασθενείς με «βαρύτερη» ΧΚΑ παρουσίασαν StO2baseline 79,7±3,1% έναντι 78,2±5,2% , p=0,642, StO2min 44,3±12% έναντι 37,8±8%, p=0,137 , StO2max 94±1,8 % έναντι 92,2±4,9%, p=0,687, OCR 13±2,9 %/min έναντι 13,1±4,1%/min , p=0,962 και RR 4,3±1,3%/min έναντι 4,5±1,3%/min , p=0,616, των ασθενών με «ήπια» ΧΚΑ. Στη Σύγκριση B’, οι ασθενείς ταξινομήθηκαν στην ομάδα της «βαρύτερης» ΧΚΑ ( VE/VCO2 slope&gt;35) και στην ομάδα της «ήπιας» ΧΚΑ (VE/VCO2 slope≤35). Οι ασθενείς της «βαρύτερης» ΧΚΑ παρουσίασαν StO2baseline 80,9±4,4% έναντι 77,5±4,7% , p=0,037, StO2min 35,9±11,5% έναντι 41,1±7,8%, p=0,198 , StO2max 92,6±5 % vs 92,7±4,2%, p=0,628, OCR 14,4±5,2 %/min έναντι 12,5±2,9%/min ,p=0,237 και RR 4,5±1,5%/min έναντι 4,5±1,2 %/min, p=0,892, σε σύγκριση με τους ασθενείς της ομάδας της «ήπιας» ΧΚΑ. Στη Σύγκριση Γ’ , οι ασθενείς ταξινομήθηκαν στην ομάδα της «βαρύτερης» ΧΚΑ( με VO2peak≤17,6 ml/kgr/min, όπου 17,6 είναι η διάμεσος του VO2peak) και στην ομάδα της «ηπιότερης» ΧΚΑ (με VO2peak&gt;17,6 ml/kgr/min) . Οι ασθενείς με «βαρύτερη» ΧΚΑ παρουσίασαν StO2baseline 77,2±5,6 % έναντι 80±3,5% ,p=0,205, StO2min 41,9±9,2% έναντι 36,8±8,9%, p=0,174 , StO2max 91,8±4,4 % έναντι 93,6±4,3%, p=0,137, OCR 12,1±3 %/min έναντι 14,2±4,3%/min ,p=0,162 and RR 4,1±1%/min έναντι 4,9±1,5%/min , p=0,133, σε σύγκριση με την ομάδα της «ηπιότερης» ΧΚΑ. Στη Σύγκριση Δ’, οι ασθενείς ταξινομήθηκαν στην ομάδα της «βαρύτερης» ΧΚΑ (με VE/VCO2 slope&gt;33, όπου 33 είναι η διάμεσος του VE/VCO2 slope) και στην ομάδα της «ηπιότερης» ΧΚΑ (με VE/VCO2 slope ≤33).Οι ασθενείς με «σοβαρή/βαριά» ΧΚΑ παρουσίασαν StO2baseline 80,7±3,7% έναντι 76,9±5% ,p=0,018, StO2min 38,3±11,2% έναντι 40,3±7,7%, p=0,600 , StO2max 92,8±4,2 % έναντι 92,5±4,7%, p=0,809, OCR 14,1±4,6 %/min έναντι 12,3±2,9%/min ,p=0,237 και RR 4,3±1,4 %/min έναντι 4,7±1,2%/min , p=0,572, σε σύγκριση με τους ασθενείς της ομάδας της «ήπιας» ΧΚΑ. Στη μεγάλη πλειοψηφία των μετρήσεων που επάγονται από τη μέθοδο NIRS, στη μελέτη μας, δεν ευρέθη στατιστικώς σημαντική διαφορά μεταξύ των ασθενών των ομάδων με «σοβαρή» και «ήπια» ΧΚΑ. Η μόνη εξαίρεση αφορούσε τη μέτρηση του StO2 baseline, όταν ο διαχωρισμός των ομάδων των ασθενών με «βαριά» και «ήπια» ΧΚΑ γινόταν βάσει του VE/VCO2 slope (Σύγκριση Β’ και Δ’). Oι ασθενείς με «βαριά» ΧΚΑ παρουσίαζαν στατιστικώς σημαντικά μεγαλύτερες τιμές StO2baseline (κατά την ηρεμία) (80,9±4,4 % έναντι 77,5±4,7% , p=0,037 στη Σύγκριση B’ , και 80,7±3,7% έναντι 76,9±5% , p=0,018 στη Σύγκριση Δ’ ) των ασθενών με «ήπια» ΧΚΑ. Παρά ταύτα, είναι δυνατόν να θεωρηθεί ότι στη «Σύγκριση Γ΄» (όπου η ταξινόμηση γίνεται με τη χρήση της διαμέσου του VO2peak),υπάρχει μια ξεκάθαρη (αλλά όχι στατιστικώς σημαντική-) τάση για υψηλότερες μετρήσεις StO2max, OCR και RR των ασθενών με ήπια ΧΚΑ, σε σχέση με όσους έχουν σοβαρή ΧΚΑ. Συμπεράσματα: H μικροκυκλοφορία των περιφερικών μυών, όπως αξιολογείται με τη μέθοδο NIRS σε συνδυασμό με VOT, είναι (ως γνωστόν) επηρεασμένη στους ασθενείς με XKA. Προσπαθήσαμε να διερευνήσουμε πιθανή συσχέτιση των NIRS-επαγομένων παραμέτρων, με τη βαρύτητα της ΧΚΑ. Στη μεγάλη πλειοψηφία των NIRS-επαγομένων μετρήσεων , στη μελέτη μας, δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων της «σοβαρής/βαριάς» και της «ήπιας» ΧΚΑ. Oι μετρήσεις του StO2 ηρεμίας (StO2 baseline) ευρέθησαν στατιστικώς σημαντικά υψηλότερες στους ασθενείς με «σοβαρή» , έναντι αυτών με «ήπια» ΧΚΑ, όταν η σύγκριση έγινε με βάση το VE/VCO2 slope. Μόνο στη σύγκριση στην οποία η ταξινόμηση έγινε βάσει της διαμέσου του VO2peak («Σύγκριση Γ΄»), υπήρξε μια ξεκάθαρη (αλλά όχι στατιστικώς σημαντική) τάση για υψηλότερες τιμές StO2max , OCR και RR , στους ασθενείς με ήπια ΧΚΑ.","abstract_has_math":false,"creators":["Αρσένογλου Αθανάσιος","Arsenoglou Athanasios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:08Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2899455"],"render_values":[{"text":"uoadl:2899455","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2899455","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2899455","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2899455","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αρσένογλου Αθανάσιος","Arsenoglou Athanasios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2899455","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2899455"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός : Oι επαγόμενες από την ΚαρδιοΑναπνευστική Δοκιμασία Κόπωσης (ΚΑΔΚ) παράμετροι,VO2peak και VE/VCO2 slope, έχουν καθιερωθεί ως προγνωστικοί παράγοντες της Χρόνιας Καρδιακής Ανεπάρκειας (ΧΚΑ). Υποθέσαμε ότι η βαρύτητα της ΧΚΑ, όπως αυτή εκφράζεται μέσω των μετρήσεων VO2peak και VE/VCO2 slope, σχετίζεται με την επιδείνωση της μικροκυκλοφορίας των σκελετικών μυών όπως αυτή προσεγγίζεται με τη μέθοδο NIRS σε συνδυασμό με VOT. Μέθοδοι: Εικοσιπέντε ασθενείς (23 άρρενες) , με ΧΚΑ, σε σταθερή κατάσταση, περιπατητικοί, με μέση ηλικία 57 ± 9,6 έτη, δείκτη μάζας σώματος 29,2 ± 6,0 Kgr / m2 και EF = 34,2 ± 7,9%, υπεβλήθησαν σε μετρήσεις NIRS σε συνδυασμό με VOT, που ακολουθήθηκαν από ΚαρδιοΑναπνευστική Δοκιμασία Κόπωσης (ΚΑΔΚ). Ο ιστικός κορεσμός οξυγόνου (StO2) μετρήθηκε στο μυ του θέναρος των ασθενών πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από 3-λεπτο αποκλεισμό της βραχιονίου αρτηρίας , διαμορφώνοντας τις τιμές των StO2baseline, StO2min και StO2 max, αντιστοίχως. Οι επαγόμενες από τη μεθοδολογία NIRS μετρήσεις συμπληρώθηκαν με τις μετρήσεις OCR (Oxygen Consumption Rate, Ρυθμός Κατανάλωσης Οξυγόνου, %/min) και RR(Reperfusion Rate,Ρυθμός Επαναιμάτωσης, %/min).Όλοι οι ασθενείς ολοκλήρωσαν την αξιολόγησή τους με μια ΚΑΔΚ σε κυκλοεργόμετρο, η οποία συνεχιζόταν μέχρι να διακοπεί λόγω συμπτωμάτων. Οι μετρήσεις κατά την ΚΑΔΚ περιελάμβαναν το VO2 στην κορύφωση της άσκησης (VO2peak) και την κλίση του αναπνευστικού ισοδυνάμου ως προς το διοξείδιο του άνθρακα (κλίση VE / VCO2). Οι ασθενείς ταξινομήθηκαν σε δύο -διαφορετικές κάθε φορά- ομάδες «σοβαρής» και «ήπιας» ΧΚΑ, κατά τη διάρκεια τεσσάρων διαδοχικών ταξινομήσεων που πραγματοποιήθηκαν με τη χρήση : α) του VO2peak = 14ml/kgr/min, β) του VE / VCO2slope = 35, γ) της διαμέσου του VO2peak= 17,6 ml/kgr/min και δ) της διαμέσου τιμής του VE /VCO2 slope = 33. Πραγματοποιήθηκαν συγκρίσεις των μετρήσεων που παράγονται με τη μέθοδο NIRS και τροποποιούνται μέσω VOT, μεταξύ των ομάδων \"σοβαρής/βαριάς \" και \"ήπιας\" ΧΚΑ, όπως αυτές διαμορφώνονται σε κάθε ταξινόμηση. Αποτελέσματα: Στη Σύγκριση A’ , οι ασθενείς ταξινομήθηκαν σε δύο ομάδες, «βαρύτερης» (με VO2peak ≤14 ml/kgr/min) και «ηπιότερης»(με VO2peak >14 ml/kgr/min) ΧΚΑ . Οι ασθενείς με «βαρύτερη» ΧΚΑ παρουσίασαν StO2baseline 79,7±3,1% έναντι 78,2±5,2% , p=0,642, StO2min 44,3±12% έναντι 37,8±8%, p=0,137 , StO2max 94±1,8 % έναντι 92,2±4,9%, p=0,687, OCR 13±2,9 %/min έναντι 13,1±4,1%/min , p=0,962 και RR 4,3±1,3%/min έναντι 4,5±1,3%/min , p=0,616, των ασθενών με «ήπια» ΧΚΑ. Στη Σύγκριση B’, οι ασθενείς ταξινομήθηκαν στην ομάδα της «βαρύτερης» ΧΚΑ ( VE/VCO2 slope>35) και στην ομάδα της «ήπιας» ΧΚΑ (VE/VCO2 slope≤35). Οι ασθενείς της «βαρύτερης» ΧΚΑ παρουσίασαν StO2baseline 80,9±4,4% έναντι 77,5±4,7% , p=0,037, StO2min 35,9±11,5% έναντι 41,1±7,8%, p=0,198 , StO2max 92,6±5 % vs 92,7±4,2%, p=0,628, OCR 14,4±5,2 %/min έναντι 12,5±2,9%/min ,p=0,237 και RR 4,5±1,5%/min έναντι 4,5±1,2 %/min, p=0,892, σε σύγκριση με τους ασθενείς της ομάδας της «ήπιας» ΧΚΑ. Στη Σύγκριση Γ’ , οι ασθενείς ταξινομήθηκαν στην ομάδα της «βαρύτερης» ΧΚΑ( με VO2peak≤17,6 ml/kgr/min, όπου 17,6 είναι η διάμεσος του VO2peak) και στην ομάδα της «ηπιότερης» ΧΚΑ (με VO2peak>17,6 ml/kgr/min) . Οι ασθενείς με «βαρύτερη» ΧΚΑ παρουσίασαν StO2baseline 77,2±5,6 % έναντι 80±3,5% ,p=0,205, StO2min 41,9±9,2% έναντι 36,8±8,9%, p=0,174 , StO2max 91,8±4,4 % έναντι 93,6±4,3%, p=0,137, OCR 12,1±3 %/min έναντι 14,2±4,3%/min ,p=0,162 and RR 4,1±1%/min έναντι 4,9±1,5%/min , p=0,133, σε σύγκριση με την ομάδα της «ηπιότερης» ΧΚΑ. Στη Σύγκριση Δ’, οι ασθενείς ταξινομήθηκαν στην ομάδα της «βαρύτερης» ΧΚΑ (με VE/VCO2 slope>33, όπου 33 είναι η διάμεσος του VE/VCO2 slope) και στην ομάδα της «ηπιότερης» ΧΚΑ (με VE/VCO2 slope ≤33).Οι ασθενείς με «σοβαρή/βαριά» ΧΚΑ παρουσίασαν StO2baseline 80,7±3,7% έναντι 76,9±5% ,p=0,018, StO2min 38,3±11,2% έναντι 40,3±7,7%, p=0,600 , StO2max 92,8±4,2 % έναντι 92,5±4,7%, p=0,809, OCR 14,1±4,6 %/min έναντι 12,3±2,9%/min ,p=0,237 και RR 4,3±1,4 %/min έναντι 4,7±1,2%/min , p=0,572, σε σύγκριση με τους ασθενείς της ομάδας της «ήπιας» ΧΚΑ. Στη μεγάλη πλειοψηφία των μετρήσεων που επάγονται από τη μέθοδο NIRS, στη μελέτη μας, δεν ευρέθη στατιστικώς σημαντική διαφορά μεταξύ των ασθενών των ομάδων με «σοβαρή» και «ήπια» ΧΚΑ. Η μόνη εξαίρεση αφορούσε τη μέτρηση του StO2 baseline, όταν ο διαχωρισμός των ομάδων των ασθενών με «βαριά» και «ήπια» ΧΚΑ γινόταν βάσει του VE/VCO2 slope (Σύγκριση Β’ και Δ’). Oι ασθενείς με «βαριά» ΧΚΑ παρουσίαζαν στατιστικώς σημαντικά μεγαλύτερες τιμές StO2baseline (κατά την ηρεμία) (80,9±4,4 % έναντι 77,5±4,7% , p=0,037 στη Σύγκριση B’ , και 80,7±3,7% έναντι 76,9±5% , p=0,018 στη Σύγκριση Δ’ ) των ασθενών με «ήπια» ΧΚΑ. Παρά ταύτα, είναι δυνατόν να θεωρηθεί ότι στη «Σύγκριση Γ΄» (όπου η ταξινόμηση γίνεται με τη χρήση της διαμέσου του VO2peak),υπάρχει μια ξεκάθαρη (αλλά όχι στατιστικώς σημαντική-) τάση για υψηλότερες μετρήσεις StO2max, OCR και RR των ασθενών με ήπια ΧΚΑ, σε σχέση με όσους έχουν σοβαρή ΧΚΑ. Συμπεράσματα: H μικροκυκλοφορία των περιφερικών μυών, όπως αξιολογείται με τη μέθοδο NIRS σε συνδυασμό με VOT, είναι (ως γνωστόν) επηρεασμένη στους ασθενείς με XKA. Προσπαθήσαμε να διερευνήσουμε πιθανή συσχέτιση των NIRS-επαγομένων παραμέτρων, με τη βαρύτητα της ΧΚΑ. Στη μεγάλη πλειοψηφία των NIRS-επαγομένων μετρήσεων , στη μελέτη μας, δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων της «σοβαρής/βαριάς» και της «ήπιας» ΧΚΑ. Oι μετρήσεις του StO2 ηρεμίας (StO2 baseline) ευρέθησαν στατιστικώς σημαντικά υψηλότερες στους ασθενείς με «σοβαρή» , έναντι αυτών με «ήπια» ΧΚΑ, όταν η σύγκριση έγινε με βάση το VE/VCO2 slope. Μόνο στη σύγκριση στην οποία η ταξινόμηση έγινε βάσει της διαμέσου του VO2peak («Σύγκριση Γ΄»), υπήρξε μια ξεκάθαρη (αλλά όχι στατιστικώς σημαντική) τάση για υψηλότερες τιμές StO2max , OCR και RR , στους ασθενείς με ήπια ΧΚΑ.","Purpose: CardioPulmonary Exercise Test (CPET)-derived parameters, VO2peak and VE/VCO2 slope, are established as Chronic Heart Failure (CHF) prognostic factors. We hypothesized that the severity of CHF , as it is expressed with VO2peak and VE/VCO2slope measurements , is associated with deterioration of skeletal muscle microcirculation, as it is assessed by Near InfraRed Spectroscopy (NIRS) in combination with Vascular Occlusion Technique (VOT). Methods: Twenty-five ambulatory, stable CHF patients (23 males), mean age 57±9.6 years , body mass index 29.2±6.0 Kgr/m2 and EF= 34.2±7.9 %, underwent NIRS in combination with VOT, followed by a CardioPulmonary Exercise Test (CPET). Tissue Oxygen Saturation (StO2) in patients’ thenar muscle was measured by NIRS before, during and after a 3-minute occlusion of the brachial artery. StO2 at baseline, StO2min and StO2max measurements, were recorded . NIRS-derived measurements included Oxygen Consumption Rate (OCR, %/min) and Reperfusion Rate (RR, %/min). All patients concluded their evaluation with a symptom-limited CPET on a cycle-ergometer. Measurements included VO2 at peak exercise (VO2peak) and the slope of the ventilatory equivalent for carbon dioxide output (VE/VCO2 slope). Patients were classified by a) VO2peak=14ml/kgr/min, b) VE/VCO2slope=35, c) VO2peak median=17.6 ml/kgr /min and d) VE/VCO2 slope median=33, into two groups every time, of “mild” and “severe” CHF, and were compared with each other during four consecutive comparisons. Comparisons were made in the field of NIRS-derived and VOT-modified measurements, between groups of “severe” and “mild” CHF, in every single classification. Results: In Comparison A’ , patients were divided in the “severe” CHF group ( VO2peak≤14 ml/kgr/min) and the “mild”CHF group (with VO2peak>14 ml/kgr/min). Patients with “severe” CHF presented StO2baseline 79.7±3.1% vs 78.2±5.2% ,p=0.642, StO2min 44.3±12% vs 37.8±8%, p=0.137 , StO2max 94±1.8 % vs 92.2±4.9%, p=0.687, OCR 13±2.9 %/min vs 13.1±4.1%/min ,p=0.962 and RR 4.3±1.3%/min vs 4.5±1.3%/min, p=0.616, compared with “mild” CHF group of patients . In Comparison B’, patients were divided in the “severe” CHF group (VE/VCO2 slope>35) and the “mild”CHF group (with VE/VCO2 slope≤35). Patients with “severe” CHF presented StO2baseline 80.9±4.4% vs 77.5±4.7% ,p=0.037, StO2min 35.9±11.5% vs 41.1±7.8%, p=0.198 , StO2max 92.6±5 % vs 92.7±4.2%, p=0.628, OCR 14.4±5.2 %/min vs 12.5±2.9%/min ,p=0.237 and RR 4.5±1.5%/min vs 4.5±1.2%/min, p=0,892, compared with “mild” CHF group of patients. In Comparison C’ , patients were divided in the “severe” CHF group ( with VO2peak≤17.6 ml/kgr/min, where 17.6 is the VO2peak median) and the “mild”CHF group (with VO2peak>17.6 ml/kgr/min). Patients with “severe” CHF presented StO2baseline 77.2±5.6 % vs 80±3.5% ,p=0.205, StO2min 41.9±9.2% vs 36.8±8.9%, p=0.174 , StO2max 91.8±4.4 % vs 93.6±4.3%, p=0.137, OCR 12.1±3 %/min vs 14.2±4.3%/min ,p=0.162 and RR 4.1±1%/min vs 4.9±1.5%/min, p=0.133, compared with “mild” CHF group of patients. In Comparison D’, patients were divided in the “severe” CHF group (VE/VCO2 slope>33, where VE/VCO2slope median=33) and the “mild”CHF group (with VE/VCO2 slope≤33). Patients with “severe” CHF presented StO2baseline 80.7±3.7% vs 76.9±5% ,p=0.018, StO2min 38.3±11.2% vs 40.3±7.7%, p=0.600 , StO2max 92.8±4.2 % vs 92.5±4.7%, p=0.809, OCR 14.1±4.6 %/min vs 12.3±2.9%/min ,p=0.237 and RR 4.3±1.4 vs 4.7±1.2, p=0.572, compared with “mild” CHF group of patients. In the vast majority of NIRS-derived measurements in our study, there was no statistically significant difference between groups of “severe” and “mild” CHF. The only exception was found in StO2 baseline measurements, when the classification of “severe” and “mild” CHF had been made by VE/VCO2 slope (Classification B’ and D’). Unexpectedly, “severe” CHF patients had significantly higher StO2baseline values (80.9±4.4% vs 77.5±4.7%, p=0.037 in Comparison B’, and 80.7±3.7% vs 76.9±5%, p=0.018 in Comparison D’) compared with “mild” CHF patients. It can be considered , although, that in “Comparison C” (where the classification was made by means of the median value of VO2peak), there is a clear (-but without statistical significance-) trend , for higher measurements of StO2max, OCR and RR in patients with mild CHF, compared to those with severe CHF. Conclusions: Peripheral muscle microcirculation, as assessed by NIRS and VOT, is (known to be) impaired in CHF patients. We tried to investigate possible association of the NIRS-derived parameters with CHF severity. In the vast majority of NIRS-derived measurements in our study, there was no statistically significant difference between groups of “severe” and “mild” CHF. Unexpectedly, StO2-baseline measurements were found significantly higher in patients with severe CHF compared to patients with mild CHF, when the comparison was made by means of VE/VCO2 slope. Only in the comparison in which the classification was made by means of median value of VO2peak , there was a clear (but not statistically significant) trend for higher measurements of StO2max, OCR and RR in patients with mild CHF."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η μικροκυκλοφορία στη χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αρσένογλου Αθανάσιος","Arsenoglou Athanasios"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Σκοπός : Oι επαγόμενες από την ΚαρδιοΑναπνευστική Δοκιμασία Κόπωσης (ΚΑΔΚ) παράμετροι,VO2peak και VE/VCO2 slope, έχουν καθιερωθεί ως προγνωστικοί παράγοντες της Χρόνιας Καρδιακής Ανεπάρκειας (ΧΚΑ). Υποθέσαμε ότι η βαρύτητα της ΧΚΑ, όπως αυτή εκφράζεται μέσω των μετρήσεων VO2peak και VE/VCO2 slope, σχετίζεται με την επιδείνωση της μικροκυκλοφορίας των σκελετικών μυών όπως αυτή προσεγγίζεται με τη μέθοδο NIRS σε συνδυασμό με VOT. Μέθοδοι: Εικοσιπέντε ασθενείς (23 άρρενες) , με ΧΚΑ, σε σταθερή κατάσταση, περιπατητικοί, με μέση ηλικία 57 ± 9,6 έτη, δείκτη μάζας σώματος 29,2 ± 6,0 Kgr / m2 και EF = 34,2 ± 7,9%, υπεβλήθησαν σε μετρήσεις NIRS σε συνδυασμό με VOT, που ακολουθήθηκαν από ΚαρδιοΑναπνευστική Δοκιμασία Κόπωσης (ΚΑΔΚ). Ο ιστικός κορεσμός οξυγόνου (StO2) μετρήθηκε στο μυ του θέναρος των ασθενών πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από 3-λεπτο αποκλεισμό της βραχιονίου αρτηρίας , διαμορφώνοντας τις τιμές των StO2baseline, StO2min και StO2 max, αντιστοίχως. Οι επαγόμενες από τη μεθοδολογία NIRS μετρήσεις συμπληρώθηκαν με τις μετρήσεις OCR (Oxygen Consumption Rate, Ρυθμός Κατανάλωσης Οξυγόνου, %/min) και RR(Reperfusion Rate,Ρυθμός Επαναιμάτωσης, %/min).Όλοι οι ασθενείς ολοκλήρωσαν την αξιολόγησή τους με μια ΚΑΔΚ σε κυκλοεργόμετρο, η οποία συνεχιζόταν μέχρι να διακοπεί λόγω συμπτωμάτων. Οι μετρήσεις κατά την ΚΑΔΚ περιελάμβαναν το VO2 στην κορύφωση της άσκησης (VO2peak) και την κλίση του αναπνευστικού ισοδυνάμου ως προς το διοξείδιο του άνθρακα (κλίση VE / VCO2). Οι ασθενείς ταξινομήθηκαν σε δύο -διαφορετικές κάθε φορά- ομάδες «σοβαρής» και «ήπιας» ΧΚΑ, κατά τη διάρκεια τεσσάρων διαδοχικών ταξινομήσεων που πραγματοποιήθηκαν με τη χρήση : α) του VO2peak = 14ml/kgr/min, β) του VE / VCO2slope = 35, γ) της διαμέσου του VO2peak= 17,6 ml/kgr/min και δ) της διαμέσου τιμής του VE /VCO2 slope = 33. Πραγματοποιήθηκαν συγκρίσεις των μετρήσεων που παράγονται με τη μέθοδο NIRS και τροποποιούνται μέσω VOT, μεταξύ των ομάδων \"σοβαρής/βαριάς \" και \"ήπιας\" ΧΚΑ, όπως αυτές διαμορφώνονται σε κάθε ταξινόμηση. Αποτελέσματα: Στη Σύγκριση A’ , οι ασθενείς ταξινομήθηκαν σε δύο ομάδες, «βαρύτερης» (με VO2peak ≤14 ml/kgr/min) και «ηπιότερης»(με VO2peak >14 ml/kgr/min) ΧΚΑ . Οι ασθενείς με «βαρύτερη» ΧΚΑ παρουσίασαν StO2baseline 79,7±3,1% έναντι 78,2±5,2% , p=0,642, StO2min 44,3±12% έναντι 37,8±8%, p=0,137 , StO2max 94±1,8 % έναντι 92,2±4,9%, p=0,687, OCR 13±2,9 %/min έναντι 13,1±4,1%/min , p=0,962 και RR 4,3±1,3%/min έναντι 4,5±1,3%/min , p=0,616, των ασθενών με «ήπια» ΧΚΑ. Στη Σύγκριση B’, οι ασθενείς ταξινομήθηκαν στην ομάδα της «βαρύτερης» ΧΚΑ ( VE/VCO2 slope>35) και στην ομάδα της «ήπιας» ΧΚΑ (VE/VCO2 slope≤35). Οι ασθενείς της «βαρύτερης» ΧΚΑ παρουσίασαν StO2baseline 80,9±4,4% έναντι 77,5±4,7% , p=0,037, StO2min 35,9±11,5% έναντι 41,1±7,8%, p=0,198 , StO2max 92,6±5 % vs 92,7±4,2%, p=0,628, OCR 14,4±5,2 %/min έναντι 12,5±2,9%/min ,p=0,237 και RR 4,5±1,5%/min έναντι 4,5±1,2 %/min, p=0,892, σε σύγκριση με τους ασθενείς της ομάδας της «ήπιας» ΧΚΑ. Στη Σύγκριση Γ’ , οι ασθενείς ταξινομήθηκαν στην ομάδα της «βαρύτερης» ΧΚΑ( με VO2peak≤17,6 ml/kgr/min, όπου 17,6 είναι η διάμεσος του VO2peak) και στην ομάδα της «ηπιότερης» ΧΚΑ (με VO2peak>17,6 ml/kgr/min) . Οι ασθενείς με «βαρύτερη» ΧΚΑ παρουσίασαν StO2baseline 77,2±5,6 % έναντι 80±3,5% ,p=0,205, StO2min 41,9±9,2% έναντι 36,8±8,9%, p=0,174 , StO2max 91,8±4,4 % έναντι 93,6±4,3%, p=0,137, OCR 12,1±3 %/min έναντι 14,2±4,3%/min ,p=0,162 and RR 4,1±1%/min έναντι 4,9±1,5%/min , p=0,133, σε σύγκριση με την ομάδα της «ηπιότερης» ΧΚΑ. Στη Σύγκριση Δ’, οι ασθενείς ταξινομήθηκαν στην ομάδα της «βαρύτερης» ΧΚΑ (με VE/VCO2 slope>33, όπου 33 είναι η διάμεσος του VE/VCO2 slope) και στην ομάδα της «ηπιότερης» ΧΚΑ (με VE/VCO2 slope ≤33).Οι ασθενείς με «σοβαρή/βαριά» ΧΚΑ παρουσίασαν StO2baseline 80,7±3,7% έναντι 76,9±5% ,p=0,018, StO2min 38,3±11,2% έναντι 40,3±7,7%, p=0,600 , StO2max 92,8±4,2 % έναντι 92,5±4,7%, p=0,809, OCR 14,1±4,6 %/min έναντι 12,3±2,9%/min ,p=0,237 και RR 4,3±1,4 %/min έναντι 4,7±1,2%/min , p=0,572, σε σύγκριση με τους ασθενείς της ομάδας της «ήπιας» ΧΚΑ. Στη μεγάλη πλειοψηφία των μετρήσεων που επάγονται από τη μέθοδο NIRS, στη μελέτη μας, δεν ευρέθη στατιστικώς σημαντική διαφορά μεταξύ των ασθενών των ομάδων με «σοβαρή» και «ήπια» ΧΚΑ. Η μόνη εξαίρεση αφορούσε τη μέτρηση του StO2 baseline, όταν ο διαχωρισμός των ομάδων των ασθενών με «βαριά» και «ήπια» ΧΚΑ γινόταν βάσει του VE/VCO2 slope (Σύγκριση Β’ και Δ’). Oι ασθενείς με «βαριά» ΧΚΑ παρουσίαζαν στατιστικώς σημαντικά μεγαλύτερες τιμές StO2baseline (κατά την ηρεμία) (80,9±4,4 % έναντι 77,5±4,7% , p=0,037 στη Σύγκριση B’ , και 80,7±3,7% έναντι 76,9±5% , p=0,018 στη Σύγκριση Δ’ ) των ασθενών με «ήπια» ΧΚΑ. Παρά ταύτα, είναι δυνατόν να θεωρηθεί ότι στη «Σύγκριση Γ΄» (όπου η ταξινόμηση γίνεται με τη χρήση της διαμέσου του VO2peak),υπάρχει μια ξεκάθαρη (αλλά όχι στατιστικώς σημαντική-) τάση για υψηλότερες μετρήσεις StO2max, OCR και RR των ασθενών με ήπια ΧΚΑ, σε σχέση με όσους έχουν σοβαρή ΧΚΑ. Συμπεράσματα: H μικροκυκλοφορία των περιφερικών μυών, όπως αξιολογείται με τη μέθοδο NIRS σε συνδυασμό με VOT, είναι (ως γνωστόν) επηρεασμένη στους ασθενείς με XKA. Προσπαθήσαμε να διερευνήσουμε πιθανή συσχέτιση των NIRS-επαγομένων παραμέτρων, με τη βαρύτητα της ΧΚΑ. Στη μεγάλη πλειοψηφία των NIRS-επαγομένων μετρήσεων , στη μελέτη μας, δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων της «σοβαρής/βαριάς» και της «ήπιας» ΧΚΑ. Oι μετρήσεις του StO2 ηρεμίας (StO2 baseline) ευρέθησαν στατιστικώς σημαντικά υψηλότερες στους ασθενείς με «σοβαρή» , έναντι αυτών με «ήπια» ΧΚΑ, όταν η σύγκριση έγινε με βάση το VE/VCO2 slope. Μόνο στη σύγκριση στην οποία η ταξινόμηση έγινε βάσει της διαμέσου του VO2peak («Σύγκριση Γ΄»), υπήρξε μια ξεκάθαρη (αλλά όχι στατιστικώς σημαντική) τάση για υψηλότερες τιμές StO2max , OCR και RR , στους ασθενείς με ήπια ΧΚΑ.","Purpose: CardioPulmonary Exercise Test (CPET)-derived parameters, VO2peak and VE/VCO2 slope, are established as Chronic Heart Failure (CHF) prognostic factors. We hypothesized that the severity of CHF , as it is expressed with VO2peak and VE/VCO2slope measurements , is associated with deterioration of skeletal muscle microcirculation, as it is assessed by Near InfraRed Spectroscopy (NIRS) in combination with Vascular Occlusion Technique (VOT). Methods: Twenty-five ambulatory, stable CHF patients (23 males), mean age 57±9.6 years , body mass index 29.2±6.0 Kgr/m2 and EF= 34.2±7.9 %, underwent NIRS in combination with VOT, followed by a CardioPulmonary Exercise Test (CPET). Tissue Oxygen Saturation (StO2) in patients’ thenar muscle was measured by NIRS before, during and after a 3-minute occlusion of the brachial artery. StO2 at baseline, StO2min and StO2max measurements, were recorded . NIRS-derived measurements included Oxygen Consumption Rate (OCR, %/min) and Reperfusion Rate (RR, %/min). All patients concluded their evaluation with a symptom-limited CPET on a cycle-ergometer. Measurements included VO2 at peak exercise (VO2peak) and the slope of the ventilatory equivalent for carbon dioxide output (VE/VCO2 slope). Patients were classified by a) VO2peak=14ml/kgr/min, b) VE/VCO2slope=35, c) VO2peak median=17.6 ml/kgr /min and d) VE/VCO2 slope median=33, into two groups every time, of “mild” and “severe” CHF, and were compared with each other during four consecutive comparisons. Comparisons were made in the field of NIRS-derived and VOT-modified measurements, between groups of “severe” and “mild” CHF, in every single classification. Results: In Comparison A’ , patients were divided in the “severe” CHF group ( VO2peak≤14 ml/kgr/min) and the “mild”CHF group (with VO2peak>14 ml/kgr/min). Patients with “severe” CHF presented StO2baseline 79.7±3.1% vs 78.2±5.2% ,p=0.642, StO2min 44.3±12% vs 37.8±8%, p=0.137 , StO2max 94±1.8 % vs 92.2±4.9%, p=0.687, OCR 13±2.9 %/min vs 13.1±4.1%/min ,p=0.962 and RR 4.3±1.3%/min vs 4.5±1.3%/min, p=0.616, compared with “mild” CHF group of patients . In Comparison B’, patients were divided in the “severe” CHF group (VE/VCO2 slope>35) and the “mild”CHF group (with VE/VCO2 slope≤35). Patients with “severe” CHF presented StO2baseline 80.9±4.4% vs 77.5±4.7% ,p=0.037, StO2min 35.9±11.5% vs 41.1±7.8%, p=0.198 , StO2max 92.6±5 % vs 92.7±4.2%, p=0.628, OCR 14.4±5.2 %/min vs 12.5±2.9%/min ,p=0.237 and RR 4.5±1.5%/min vs 4.5±1.2%/min, p=0,892, compared with “mild” CHF group of patients. In Comparison C’ , patients were divided in the “severe” CHF group ( with VO2peak≤17.6 ml/kgr/min, where 17.6 is the VO2peak median) and the “mild”CHF group (with VO2peak>17.6 ml/kgr/min). Patients with “severe” CHF presented StO2baseline 77.2±5.6 % vs 80±3.5% ,p=0.205, StO2min 41.9±9.2% vs 36.8±8.9%, p=0.174 , StO2max 91.8±4.4 % vs 93.6±4.3%, p=0.137, OCR 12.1±3 %/min vs 14.2±4.3%/min ,p=0.162 and RR 4.1±1%/min vs 4.9±1.5%/min, p=0.133, compared with “mild” CHF group of patients. In Comparison D’, patients were divided in the “severe” CHF group (VE/VCO2 slope>33, where VE/VCO2slope median=33) and the “mild”CHF group (with VE/VCO2 slope≤33). Patients with “severe” CHF presented StO2baseline 80.7±3.7% vs 76.9±5% ,p=0.018, StO2min 38.3±11.2% vs 40.3±7.7%, p=0.600 , StO2max 92.8±4.2 % vs 92.5±4.7%, p=0.809, OCR 14.1±4.6 %/min vs 12.3±2.9%/min ,p=0.237 and RR 4.3±1.4 vs 4.7±1.2, p=0.572, compared with “mild” CHF group of patients. In the vast majority of NIRS-derived measurements in our study, there was no statistically significant difference between groups of “severe” and “mild” CHF. The only exception was found in StO2 baseline measurements, when the classification of “severe” and “mild” CHF had been made by VE/VCO2 slope (Classification B’ and D’). Unexpectedly, “severe” CHF patients had significantly higher StO2baseline values (80.9±4.4% vs 77.5±4.7%, p=0.037 in Comparison B’, and 80.7±3.7% vs 76.9±5%, p=0.018 in Comparison D’) compared with “mild” CHF patients. It can be considered , although, that in “Comparison C” (where the classification was made by means of the median value of VO2peak), there is a clear (-but without statistical significance-) trend , for higher measurements of StO2max, OCR and RR in patients with mild CHF, compared to those with severe CHF. Conclusions: Peripheral muscle microcirculation, as assessed by NIRS and VOT, is (known to be) impaired in CHF patients. We tried to investigate possible association of the NIRS-derived parameters with CHF severity. In the vast majority of NIRS-derived measurements in our study, there was no statistically significant difference between groups of “severe” and “mild” CHF. Unexpectedly, StO2-baseline measurements were found significantly higher in patients with severe CHF compared to patients with mild CHF, when the comparison was made by means of VE/VCO2 slope. Only in the comparison in which the classification was made by means of median value of VO2peak , there was a clear (but not statistically significant) trend for higher measurements of StO2max, OCR and RR in patients with mild CHF."],"dc:identifier":["uoadl:2899455","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2899455"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η μικροκυκλοφορία στη χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:08Z"}