{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2899512"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2899512","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας της Ε.Ε.: Ρόλος, Δομή και προοπτικές.","abstract":"Καθώς η Ευρώπη όδευε προς την δύση της δεύτερης χιλιετίας, οι προσπάθειες για θεσμοθέτηση μιας κοινής ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής και χάραξη μιας ενιαίας γραμμής και ενός αυτόνομου συστήματος ασφάλειας και άμυνας, είχαν ήδη προχωρήσει σημαντικά. Η Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ/CFSP), κατοχυρώθηκε επισήμως με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ (1991) ως ξεχωριστός πυλώνας (2ος) της ΕΕ από τις υπόλοιπες κοινοτικές πολιτικές και αποτελούσε τον μοχλό των πολιτικών ασφάλειας της Ένωσης. Το σημαντικό σημείο καμπής για την Ευρωπαϊκή ασφάλεια και άμυνα, αποτέλεσε η Γάλλο-βρετανική Διακήρυξη του St.Malo (1998). Στα πλαίσια αυτής της Γάλλο-βρετανικής πρωτοβουλίας συμφωνήθηκε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση «θα πρέπει να έχει τις δυνατότητες αυτόνομης δράσης, με την υποστήριξη αξιόπιστων στρατιωτικών δυνάμεων». Άνοιξε δηλαδή για πρώτη φορά ο δρόμος για την απόκτηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση αυτόνομης στρατιωτικής παρουσίας στη διεθνή σκηνή, διακριτής από εκείνης του ΝΑΤΟ. Ακολούθως, στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ της Ουάσιγκτον (Απρίλιος 1999), ξεκαθαρίστηκε, με τη σύμφωνη γνώμη των Ευρωπαίων, το πλαίσιο όσον αφορά τις επιχειρήσεις που θα μπορεί να διεξάγει η ΕΕ. Σύμφωνα με τη νέα στρατηγική ασφάλειας της Συμμαχίας (Μέρος ΙΙΙ – Παρ. 30): η ευρωπαϊκή ταυτότητα ασφάλειας και άμυνας θα συνεχίσει να αναπτύσσεται εντός του ΝΑΤΟ και η Συμμαχία θα βοηθήσει τους Ευρωπαίους συμμάχους της να δρουν μόνοι τους, κάνοντας χρήση των μέσων και των δυνατοτήτων της σε επιχειρήσεις που δεν εμπλέκεται στρατιωτικά η ίδια. Αν και τα παραπάνω συμφωνηθέντα δεν άφηναν περιθώρια για παρερμηνείες όσον αφορά τον ρόλο και τις αρμοδιότητες ΕΕ-ΝΑΤΟ καθώς γίνονταν σαφές ότι η Ευρώπη θα μπορούσε να εμπλακεί μόνο όπου η Συμμαχία δεν επιθυμούσε, εντούτοις αποτέλεσαν την αφορμή για τη γέννηση της ΕΠΑΑ. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να διερευνήσει με την μέθοδο συλλογής πληροφοριών από ανοικτές πηγές την περίπτωση της ΚΕΠΠΑ και το σκέλος της στρατιωτικής ασφάλειας και των επιχειρησιακών δυνατοτήτων της ΕΕ. Θα εξεταστεί αναλυτικά το πλαίσιο των δομών που αποτελούν τον στρατιωτικό σκέλος της ΕΠΑΑ και μέσα από την ιστορική πορεία της ΚΕΠΠΑ και ΕΠΑΑ θα διερευνήσουμε τις μελλοντικές προοπτικές του εγχειρήματος της πολιτικής για την άμυνα και την ασφάλεια της ΕΕ.","abstract_html":"Καθώς η Ευρώπη όδευε προς την δύση της δεύτερης χιλιετίας, οι προσπάθειες για θεσμοθέτηση μιας κοινής ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής και χάραξη μιας ενιαίας γραμμής και ενός αυτόνομου συστήματος ασφάλειας και άμυνας, είχαν ήδη προχωρήσει σημαντικά. Η Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ/CFSP), κατοχυρώθηκε επισήμως με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ (1991) ως ξεχωριστός πυλώνας (2ος) της ΕΕ από τις υπόλοιπες κοινοτικές πολιτικές και αποτελούσε τον μοχλό των πολιτικών ασφάλειας της Ένωσης. Το σημαντικό σημείο καμπής για την Ευρωπαϊκή ασφάλεια και άμυνα, αποτέλεσε η Γάλλο-βρετανική Διακήρυξη του St.Malo (1998). Στα πλαίσια αυτής της Γάλλο-βρετανικής πρωτοβουλίας συμφωνήθηκε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση «θα πρέπει να έχει τις δυνατότητες αυτόνομης δράσης, με την υποστήριξη αξιόπιστων στρατιωτικών δυνάμεων». Άνοιξε δηλαδή για πρώτη φορά ο δρόμος για την απόκτηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση αυτόνομης στρατιωτικής παρουσίας στη διεθνή σκηνή, διακριτής από εκείνης του ΝΑΤΟ. Ακολούθως, στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ της Ουάσιγκτον (Απρίλιος 1999), ξεκαθαρίστηκε, με τη σύμφωνη γνώμη των Ευρωπαίων, το πλαίσιο όσον αφορά τις επιχειρήσεις που θα μπορεί να διεξάγει η ΕΕ. Σύμφωνα με τη νέα στρατηγική ασφάλειας της Συμμαχίας (Μέρος ΙΙΙ – Παρ. 30): η ευρωπαϊκή ταυτότητα ασφάλειας και άμυνας θα συνεχίσει να αναπτύσσεται εντός του ΝΑΤΟ και η Συμμαχία θα βοηθήσει τους Ευρωπαίους συμμάχους της να δρουν μόνοι τους, κάνοντας χρήση των μέσων και των δυνατοτήτων της σε επιχειρήσεις που δεν εμπλέκεται στρατιωτικά η ίδια. Αν και τα παραπάνω συμφωνηθέντα δεν άφηναν περιθώρια για παρερμηνείες όσον αφορά τον ρόλο και τις αρμοδιότητες ΕΕ-ΝΑΤΟ καθώς γίνονταν σαφές ότι η Ευρώπη θα μπορούσε να εμπλακεί μόνο όπου η Συμμαχία δεν επιθυμούσε, εντούτοις αποτέλεσαν την αφορμή για τη γέννηση της ΕΠΑΑ. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να διερευνήσει με την μέθοδο συλλογής πληροφοριών από ανοικτές πηγές την περίπτωση της ΚΕΠΠΑ και το σκέλος της στρατιωτικής ασφάλειας και των επιχειρησιακών δυνατοτήτων της ΕΕ. Θα εξεταστεί αναλυτικά το πλαίσιο των δομών που αποτελούν τον στρατιωτικό σκέλος της ΕΠΑΑ και μέσα από την ιστορική πορεία της ΚΕΠΠΑ και ΕΠΑΑ θα διερευνήσουμε τις μελλοντικές προοπτικές του εγχειρήματος της πολιτικής για την άμυνα και την ασφάλεια της ΕΕ.","abstract_has_math":false,"creators":["Δράκος-Γαλάνης Κωνσταντίνος","Drakos-Galanis Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:08Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2899512"],"render_values":[{"text":"uoadl:2899512","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2899512","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2899512","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2899512","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δράκος-Γαλάνης Κωνσταντίνος","Drakos-Galanis Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2899512","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2899512"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Καθώς η Ευρώπη όδευε προς την δύση της δεύτερης χιλιετίας, οι προσπάθειες για θεσμοθέτηση μιας κοινής ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής και χάραξη μιας ενιαίας γραμμής και ενός αυτόνομου συστήματος ασφάλειας και άμυνας, είχαν ήδη προχωρήσει σημαντικά. Η Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ/CFSP), κατοχυρώθηκε επισήμως με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ (1991) ως ξεχωριστός πυλώνας (2ος) της ΕΕ από τις υπόλοιπες κοινοτικές πολιτικές και αποτελούσε τον μοχλό των πολιτικών ασφάλειας της Ένωσης. Το σημαντικό σημείο καμπής για την Ευρωπαϊκή ασφάλεια και άμυνα, αποτέλεσε η Γάλλο-βρετανική Διακήρυξη του St.Malo (1998). Στα πλαίσια αυτής της Γάλλο-βρετανικής πρωτοβουλίας συμφωνήθηκε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση «θα πρέπει να έχει τις δυνατότητες αυτόνομης δράσης, με την υποστήριξη αξιόπιστων στρατιωτικών δυνάμεων». Άνοιξε δηλαδή για πρώτη φορά ο δρόμος για την απόκτηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση αυτόνομης στρατιωτικής παρουσίας στη διεθνή σκηνή, διακριτής από εκείνης του ΝΑΤΟ. Ακολούθως, στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ της Ουάσιγκτον (Απρίλιος 1999), ξεκαθαρίστηκε, με τη σύμφωνη γνώμη των Ευρωπαίων, το πλαίσιο όσον αφορά τις επιχειρήσεις που θα μπορεί να διεξάγει η ΕΕ. Σύμφωνα με τη νέα στρατηγική ασφάλειας της Συμμαχίας (Μέρος ΙΙΙ – Παρ. 30): η ευρωπαϊκή ταυτότητα ασφάλειας και άμυνας θα συνεχίσει να αναπτύσσεται εντός του ΝΑΤΟ και η Συμμαχία θα βοηθήσει τους Ευρωπαίους συμμάχους της να δρουν μόνοι τους, κάνοντας χρήση των μέσων και των δυνατοτήτων της σε επιχειρήσεις που δεν εμπλέκεται στρατιωτικά η ίδια. Αν και τα παραπάνω συμφωνηθέντα δεν άφηναν περιθώρια για παρερμηνείες όσον αφορά τον ρόλο και τις αρμοδιότητες ΕΕ-ΝΑΤΟ καθώς γίνονταν σαφές ότι η Ευρώπη θα μπορούσε να εμπλακεί μόνο όπου η Συμμαχία δεν επιθυμούσε, εντούτοις αποτέλεσαν την αφορμή για τη γέννηση της ΕΠΑΑ. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να διερευνήσει με την μέθοδο συλλογής πληροφοριών από ανοικτές πηγές την περίπτωση της ΚΕΠΠΑ και το σκέλος της στρατιωτικής ασφάλειας και των επιχειρησιακών δυνατοτήτων της ΕΕ. Θα εξεταστεί αναλυτικά το πλαίσιο των δομών που αποτελούν τον στρατιωτικό σκέλος της ΕΠΑΑ και μέσα από την ιστορική πορεία της ΚΕΠΠΑ και ΕΠΑΑ θα διερευνήσουμε τις μελλοντικές προοπτικές του εγχειρήματος της πολιτικής για την άμυνα και την ασφάλεια της ΕΕ.","As Europe progressed towards the end of the second millennium, the efforts to establish a common European foreign policy and to establish a single line and an autonomous security and defense system had already made considerable progress. The Common Foreign and Security Policy (CFSP) was formally enshrined in the Maastricht Treaty as a separate pillar (2) of the EU from other Community policies and was the lever of Union security policies. An important turning point for European security and defense was the French-British Declaration of St. Malo (1998). As part of this French-British initiative, it was agreed that the European Union should \"have the capacity to act autonomously, with the support of credible military forces\". That is, for the first time, the way for the European Union to obtain an independent military presence on the international stage, distinct from that of NATO, has been opened. Subsequently, at the NATO Summit in Washington (April 1999), with the agreement of the Europeans, the framework for EU-led operations could be clarified. According to the Alliance's new security strategy (Part III - Part I) 30): European security and defense identity will continue to develop within NATO, and the Alliance will help its European allies act on their own, using its resources and capabilities in operations that are not militarily involved. Although the above agreements left no room for misinterpretation of the role and responsibilities of EU-NATO as it became clear that Europe could only engage where the Alliance did not wish, they nevertheless gave rise to the birth of ESDP. The purpose of this paper is to investigate the method of collecting information from the open source on the case of the CFSP and the aspect of EU security and operational capabilities. The framework of the structures forming the military strand will be examined in detail and through the historical course of the CFSP and ESDP we will explore the future prospects of the EU defense and security policy exercise."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας της Ε.Ε.: Ρόλος, Δομή και προοπτικές."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δράκος-Γαλάνης Κωνσταντίνος","Drakos-Galanis Konstantinos"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Καθώς η Ευρώπη όδευε προς την δύση της δεύτερης χιλιετίας, οι προσπάθειες για θεσμοθέτηση μιας κοινής ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής και χάραξη μιας ενιαίας γραμμής και ενός αυτόνομου συστήματος ασφάλειας και άμυνας, είχαν ήδη προχωρήσει σημαντικά. Η Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ/CFSP), κατοχυρώθηκε επισήμως με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ (1991) ως ξεχωριστός πυλώνας (2ος) της ΕΕ από τις υπόλοιπες κοινοτικές πολιτικές και αποτελούσε τον μοχλό των πολιτικών ασφάλειας της Ένωσης. Το σημαντικό σημείο καμπής για την Ευρωπαϊκή ασφάλεια και άμυνα, αποτέλεσε η Γάλλο-βρετανική Διακήρυξη του St.Malo (1998). Στα πλαίσια αυτής της Γάλλο-βρετανικής πρωτοβουλίας συμφωνήθηκε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση «θα πρέπει να έχει τις δυνατότητες αυτόνομης δράσης, με την υποστήριξη αξιόπιστων στρατιωτικών δυνάμεων». Άνοιξε δηλαδή για πρώτη φορά ο δρόμος για την απόκτηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση αυτόνομης στρατιωτικής παρουσίας στη διεθνή σκηνή, διακριτής από εκείνης του ΝΑΤΟ. Ακολούθως, στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ της Ουάσιγκτον (Απρίλιος 1999), ξεκαθαρίστηκε, με τη σύμφωνη γνώμη των Ευρωπαίων, το πλαίσιο όσον αφορά τις επιχειρήσεις που θα μπορεί να διεξάγει η ΕΕ. Σύμφωνα με τη νέα στρατηγική ασφάλειας της Συμμαχίας (Μέρος ΙΙΙ – Παρ. 30): η ευρωπαϊκή ταυτότητα ασφάλειας και άμυνας θα συνεχίσει να αναπτύσσεται εντός του ΝΑΤΟ και η Συμμαχία θα βοηθήσει τους Ευρωπαίους συμμάχους της να δρουν μόνοι τους, κάνοντας χρήση των μέσων και των δυνατοτήτων της σε επιχειρήσεις που δεν εμπλέκεται στρατιωτικά η ίδια. Αν και τα παραπάνω συμφωνηθέντα δεν άφηναν περιθώρια για παρερμηνείες όσον αφορά τον ρόλο και τις αρμοδιότητες ΕΕ-ΝΑΤΟ καθώς γίνονταν σαφές ότι η Ευρώπη θα μπορούσε να εμπλακεί μόνο όπου η Συμμαχία δεν επιθυμούσε, εντούτοις αποτέλεσαν την αφορμή για τη γέννηση της ΕΠΑΑ. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να διερευνήσει με την μέθοδο συλλογής πληροφοριών από ανοικτές πηγές την περίπτωση της ΚΕΠΠΑ και το σκέλος της στρατιωτικής ασφάλειας και των επιχειρησιακών δυνατοτήτων της ΕΕ. Θα εξεταστεί αναλυτικά το πλαίσιο των δομών που αποτελούν τον στρατιωτικό σκέλος της ΕΠΑΑ και μέσα από την ιστορική πορεία της ΚΕΠΠΑ και ΕΠΑΑ θα διερευνήσουμε τις μελλοντικές προοπτικές του εγχειρήματος της πολιτικής για την άμυνα και την ασφάλεια της ΕΕ.","As Europe progressed towards the end of the second millennium, the efforts to establish a common European foreign policy and to establish a single line and an autonomous security and defense system had already made considerable progress. The Common Foreign and Security Policy (CFSP) was formally enshrined in the Maastricht Treaty as a separate pillar (2) of the EU from other Community policies and was the lever of Union security policies. An important turning point for European security and defense was the French-British Declaration of St. Malo (1998). As part of this French-British initiative, it was agreed that the European Union should \"have the capacity to act autonomously, with the support of credible military forces\". That is, for the first time, the way for the European Union to obtain an independent military presence on the international stage, distinct from that of NATO, has been opened. Subsequently, at the NATO Summit in Washington (April 1999), with the agreement of the Europeans, the framework for EU-led operations could be clarified. According to the Alliance's new security strategy (Part III - Part I) 30): European security and defense identity will continue to develop within NATO, and the Alliance will help its European allies act on their own, using its resources and capabilities in operations that are not militarily involved. Although the above agreements left no room for misinterpretation of the role and responsibilities of EU-NATO as it became clear that Europe could only engage where the Alliance did not wish, they nevertheless gave rise to the birth of ESDP. The purpose of this paper is to investigate the method of collecting information from the open source on the case of the CFSP and the aspect of EU security and operational capabilities. The framework of the structures forming the military strand will be examined in detail and through the historical course of the CFSP and ESDP we will explore the future prospects of the EU defense and security policy exercise."],"dc:identifier":["uoadl:2899512","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2899512"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας της Ε.Ε.: Ρόλος, Δομή και προοπτικές."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:08Z"}