{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2900431"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2900431","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Γνώσεις, στάσεις και συμπεριφορές των φαρμακοποιών ως προς την υποστήριξη ατόμων με ψυχικές ασθένειες: μια συγχρονική μελέτη","abstract":"Πλαίσιο: Για πολλές ψυχικές διαταραχές, όπως η κατάθλιψη, η διπολική διαταραχή και η σχιζοφρένεια, τα φάρμακα παραμένουν βασική μέθοδος θεραπείας. Με το αυξανόμενο βάρος των ψυχικών διαταραχών παγκοσμίως, οι φαρμακοποιοί μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην υποστήριξη ατόμων με ψυχικές ασθένειες, καθώς αλληλοεπιδρούν καθημερινά μαζί τους. Ωστόσο, ατομικά και θεσμικά εμπόδια ενδέχεται να αποτρέψουν την πλήρη δέσμευση. Σκοπός: Η μελέτη αυτή αποσκοπεί στη διερεύνηση των γνώσεων, στάσεων και συμπεριφορών των Ελλήνων φαρμακοποιών που εξυπηρετούν άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας. Πιο συγκεκριμένα, μετρούνται τα χαρακτηριστικά παροχής υπηρεσιών (άνεση, εμπιστοσύνη, προθυμία, ενδιαφέρον) και συγκριτικές απόψεις (στίγμα, στάσεις, πεποιθήσεις) ψυχικών ασθενειών. Μεθοδολογία: Η προσέγγιση του θέματος γίνεται με ποσοτική έρευνα και αφορά συγχρονική μελέτη με δομημένο ερωτηματολόγιο που διανεμήθηκε σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή σε τυχαίο δείγμα 155 φαρμακοποιών από διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Το ερωτηματολόγιο βασίστηκε σε αντίστοιχες μελέτες της ξένης βιβλιογραφίας. Αποτελέσματα: Το 68,4% των φαρμακοποιών απάντησε ότι έχει ρόλο στην παροχή φροντίδας στην ψυχική υγεία, κυρίως με παραπομπές ασθενών σε επαγγελματίες ψυχικής υγείας (62%) και συμβουλευτική ασθενών σχετικά με τα ψυχοτρόπα φάρμακα (53%). Το 92,3% δεν έχει εξειδικευμένη εκπαίδευση για τις ψυχικές ασθένειες, και μόλις το 37,4 δηλώνει επαρκή γνώση σχετικά με τις τρέχουσες φαρμακευτικές θεραπείες για ψυχικές ασθένειες. Ωστόσο, 85,5% συμφωνούν ότι η παρακολούθηση σεμιναρίων για την ψυχική υγεία θα τους προσφέρει αυτοπεποίθηση για τις γνώσεις τους. Σχετικά με τις προκαταλήψεις, πάνω από 1 στους 2 συμμετέχοντες δήλωσαν ότι δεν θα ήταν πρόθυμοι να προτείνουν ένα άτομο με ψυχική ασθένεια για εργασία ή να προσλάβουν οι ίδιοι στο φαρμακείο τους. Ως εμπόδια, εκτός από την έλλειψη εξειδικευμένης κατάρτισης, καταγράφηκαν η έλλειψη χρόνου για συμβουλευτική ασθενών (57,5%) και η έλλειψη ιδιωτικού καθορισμένου χώρου στο φαρμακείο για συμβουλευτική, είτε αυτοπροσώπως είτε τηλεφωνικώς (71%). Ως σημαντικός διευκολυντικός παράγοντας καταγράφηκε και η καλύτερη επικοινωνία μεταξύ ιατρών και φαρμακοποιών (95,5%). Συμπεράσματα: Τα άτομα με ψυχικές διαταραχές χρήζουν ιδιαίτερης παρακολούθησης και υποστήριξης. Το 87,7% των φαρμακοποιών του δείγματος συμφωνεί ότι οι κοινοτικοί φαρμακοποιοί θα πρέπει να καταβάλουν προσπάθεια ώστε να είναι ενεργοί υποστηρικτές των προσπαθειών ανάκαμψης που πραγματοποιούνται από άτομα με ψυχικές ασθένειες. Η καλύτερη επικοινωνία μεταξύ ιατρών και φαρμακοποιών, η δημιουργία ιδιωτικού χώρου εντός του φαρμακείου για συμβουλευτική, η εκπαίδευση των κοινοτικών φαρμακοποιών σχετικά με τις ψυχικές ασθένειες θα ενίσχυαν τα αποτελέσματα της εκάστοτε θεραπείας και θα ήταν καθοριστικά για την εξάλειψη του στίγματος της ψυχικής ασθένειας. Η λήψη κλινικής απόφασης από κοινού με τον ασθενή είναι επίσης απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξη μιας ολοκληρωμένης φροντίδας και απαιτεί έναν επαρκώς ενημερωμένο ασθενή.","abstract_html":"Πλαίσιο: Για πολλές ψυχικές διαταραχές, όπως η κατάθλιψη, η διπολική διαταραχή και η σχιζοφρένεια, τα φάρμακα παραμένουν βασική μέθοδος θεραπείας. Με το αυξανόμενο βάρος των ψυχικών διαταραχών παγκοσμίως, οι φαρμακοποιοί μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην υποστήριξη ατόμων με ψυχικές ασθένειες, καθώς αλληλοεπιδρούν καθημερινά μαζί τους. Ωστόσο, ατομικά και θεσμικά εμπόδια ενδέχεται να αποτρέψουν την πλήρη δέσμευση. Σκοπός: Η μελέτη αυτή αποσκοπεί στη διερεύνηση των γνώσεων, στάσεων και συμπεριφορών των Ελλήνων φαρμακοποιών που εξυπηρετούν άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας. Πιο συγκεκριμένα, μετρούνται τα χαρακτηριστικά παροχής υπηρεσιών (άνεση, εμπιστοσύνη, προθυμία, ενδιαφέρον) και συγκριτικές απόψεις (στίγμα, στάσεις, πεποιθήσεις) ψυχικών ασθενειών. Μεθοδολογία: Η προσέγγιση του θέματος γίνεται με ποσοτική έρευνα και αφορά συγχρονική μελέτη με δομημένο ερωτηματολόγιο που διανεμήθηκε σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή σε τυχαίο δείγμα 155 φαρμακοποιών από διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Το ερωτηματολόγιο βασίστηκε σε αντίστοιχες μελέτες της ξένης βιβλιογραφίας. Αποτελέσματα: Το 68,4% των φαρμακοποιών απάντησε ότι έχει ρόλο στην παροχή φροντίδας στην ψυχική υγεία, κυρίως με παραπομπές ασθενών σε επαγγελματίες ψυχικής υγείας (62%) και συμβουλευτική ασθενών σχετικά με τα ψυχοτρόπα φάρμακα (53%). Το 92,3% δεν έχει εξειδικευμένη εκπαίδευση για τις ψυχικές ασθένειες, και μόλις το 37,4 δηλώνει επαρκή γνώση σχετικά με τις τρέχουσες φαρμακευτικές θεραπείες για ψυχικές ασθένειες. Ωστόσο, 85,5% συμφωνούν ότι η παρακολούθηση σεμιναρίων για την ψυχική υγεία θα τους προσφέρει αυτοπεποίθηση για τις γνώσεις τους. Σχετικά με τις προκαταλήψεις, πάνω από 1 στους 2 συμμετέχοντες δήλωσαν ότι δεν θα ήταν πρόθυμοι να προτείνουν ένα άτομο με ψυχική ασθένεια για εργασία ή να προσλάβουν οι ίδιοι στο φαρμακείο τους. Ως εμπόδια, εκτός από την έλλειψη εξειδικευμένης κατάρτισης, καταγράφηκαν η έλλειψη χρόνου για συμβουλευτική ασθενών (57,5%) και η έλλειψη ιδιωτικού καθορισμένου χώρου στο φαρμακείο για συμβουλευτική, είτε αυτοπροσώπως είτε τηλεφωνικώς (71%). Ως σημαντικός διευκολυντικός παράγοντας καταγράφηκε και η καλύτερη επικοινωνία μεταξύ ιατρών και φαρμακοποιών (95,5%). Συμπεράσματα: Τα άτομα με ψυχικές διαταραχές χρήζουν ιδιαίτερης παρακολούθησης και υποστήριξης. Το 87,7% των φαρμακοποιών του δείγματος συμφωνεί ότι οι κοινοτικοί φαρμακοποιοί θα πρέπει να καταβάλουν προσπάθεια ώστε να είναι ενεργοί υποστηρικτές των προσπαθειών ανάκαμψης που πραγματοποιούνται από άτομα με ψυχικές ασθένειες. Η καλύτερη επικοινωνία μεταξύ ιατρών και φαρμακοποιών, η δημιουργία ιδιωτικού χώρου εντός του φαρμακείου για συμβουλευτική, η εκπαίδευση των κοινοτικών φαρμακοποιών σχετικά με τις ψυχικές ασθένειες θα ενίσχυαν τα αποτελέσματα της εκάστοτε θεραπείας και θα ήταν καθοριστικά για την εξάλειψη του στίγματος της ψυχικής ασθένειας. Η λήψη κλινικής απόφασης από κοινού με τον ασθενή είναι επίσης απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξη μιας ολοκληρωμένης φροντίδας και απαιτεί έναν επαρκώς ενημερωμένο ασθενή.","abstract_has_math":false,"creators":["Σταύρου Ευαγγελία","Stavrou Evangelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:09Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2900431"],"render_values":[{"text":"uoadl:2900431","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2900431","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2900431","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2900431","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σταύρου Ευαγγελία","Stavrou Evangelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2900431","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2900431"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Πλαίσιο: Για πολλές ψυχικές διαταραχές, όπως η κατάθλιψη, η διπολική διαταραχή και η σχιζοφρένεια, τα φάρμακα παραμένουν βασική μέθοδος θεραπείας. Με το αυξανόμενο βάρος των ψυχικών διαταραχών παγκοσμίως, οι φαρμακοποιοί μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην υποστήριξη ατόμων με ψυχικές ασθένειες, καθώς αλληλοεπιδρούν καθημερινά μαζί τους. Ωστόσο, ατομικά και θεσμικά εμπόδια ενδέχεται να αποτρέψουν την πλήρη δέσμευση. Σκοπός: Η μελέτη αυτή αποσκοπεί στη διερεύνηση των γνώσεων, στάσεων και συμπεριφορών των Ελλήνων φαρμακοποιών που εξυπηρετούν άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας. Πιο συγκεκριμένα, μετρούνται τα χαρακτηριστικά παροχής υπηρεσιών (άνεση, εμπιστοσύνη, προθυμία, ενδιαφέρον) και συγκριτικές απόψεις (στίγμα, στάσεις, πεποιθήσεις) ψυχικών ασθενειών. Μεθοδολογία: Η προσέγγιση του θέματος γίνεται με ποσοτική έρευνα και αφορά συγχρονική μελέτη με δομημένο ερωτηματολόγιο που διανεμήθηκε σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή σε τυχαίο δείγμα 155 φαρμακοποιών από διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Το ερωτηματολόγιο βασίστηκε σε αντίστοιχες μελέτες της ξένης βιβλιογραφίας. Αποτελέσματα: Το 68,4% των φαρμακοποιών απάντησε ότι έχει ρόλο στην παροχή φροντίδας στην ψυχική υγεία, κυρίως με παραπομπές ασθενών σε επαγγελματίες ψυχικής υγείας (62%) και συμβουλευτική ασθενών σχετικά με τα ψυχοτρόπα φάρμακα (53%). Το 92,3% δεν έχει εξειδικευμένη εκπαίδευση για τις ψυχικές ασθένειες, και μόλις το 37,4 δηλώνει επαρκή γνώση σχετικά με τις τρέχουσες φαρμακευτικές θεραπείες για ψυχικές ασθένειες. Ωστόσο, 85,5% συμφωνούν ότι η παρακολούθηση σεμιναρίων για την ψυχική υγεία θα τους προσφέρει αυτοπεποίθηση για τις γνώσεις τους. Σχετικά με τις προκαταλήψεις, πάνω από 1 στους 2 συμμετέχοντες δήλωσαν ότι δεν θα ήταν πρόθυμοι να προτείνουν ένα άτομο με ψυχική ασθένεια για εργασία ή να προσλάβουν οι ίδιοι στο φαρμακείο τους. Ως εμπόδια, εκτός από την έλλειψη εξειδικευμένης κατάρτισης, καταγράφηκαν η έλλειψη χρόνου για συμβουλευτική ασθενών (57,5%) και η έλλειψη ιδιωτικού καθορισμένου χώρου στο φαρμακείο για συμβουλευτική, είτε αυτοπροσώπως είτε τηλεφωνικώς (71%). Ως σημαντικός διευκολυντικός παράγοντας καταγράφηκε και η καλύτερη επικοινωνία μεταξύ ιατρών και φαρμακοποιών (95,5%). Συμπεράσματα: Τα άτομα με ψυχικές διαταραχές χρήζουν ιδιαίτερης παρακολούθησης και υποστήριξης. Το 87,7% των φαρμακοποιών του δείγματος συμφωνεί ότι οι κοινοτικοί φαρμακοποιοί θα πρέπει να καταβάλουν προσπάθεια ώστε να είναι ενεργοί υποστηρικτές των προσπαθειών ανάκαμψης που πραγματοποιούνται από άτομα με ψυχικές ασθένειες. Η καλύτερη επικοινωνία μεταξύ ιατρών και φαρμακοποιών, η δημιουργία ιδιωτικού χώρου εντός του φαρμακείου για συμβουλευτική, η εκπαίδευση των κοινοτικών φαρμακοποιών σχετικά με τις ψυχικές ασθένειες θα ενίσχυαν τα αποτελέσματα της εκάστοτε θεραπείας και θα ήταν καθοριστικά για την εξάλειψη του στίγματος της ψυχικής ασθένειας. Η λήψη κλινικής απόφασης από κοινού με τον ασθενή είναι επίσης απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξη μιας ολοκληρωμένης φροντίδας και απαιτεί έναν επαρκώς ενημερωμένο ασθενή.","Background: For many mental disorders such as depression, bipolar disorder and schizophrenia, medications remain the main method of treatment. With the increasing burden of mental disorders worldwide, pharmacists can play an important role in supporting people with mental illness as they interact with them daily. However, personal and practical obstacles may prevent complete commitment. Objective: The purpose of this study is to investigate the knowledge, attitudes and behaviors of Greek pharmacists towards mentally ill people who visit their pharmacy. More specifically, the study measures aspects of service provision (comfort, confidence, willingness and interest) and comparative views (stigma, attitudes, and beliefs) of mentally ill people. Methodology: The approach is based on a quantitative survey of primary data, with a structured questionnaire distributed printed and electronically to a random sample of 155 pharmacists in different regions of Greece. The questionnaire is based on international literature studies. Research aims to outline demographics, modern pharmacists' knowledge of \"mental illness\", their comfort level and their willingness to provide services to people with mental illnesses. Results: More than half of the pharmacists (68.4%) responded that they played a role in mental health care, mainly by referring patients to mental health professionals (62%) and counseling patients on psychotropic medicines (53%). The vast majority of them (92.3%) do not have specialized training in mental illness, and only 37.4% report sufficient knowledge of current medications for mental illness. However, 85.5% agree that attending mental health seminars will make them more confident about their knowledge. Regarding prejudice, over 1 in 2 participants stated that they would not be willing to recommend a person with a mental illness for work or to hire themselves in their pharmacy. Barriers aside from the lack of specialized training were the lack of time for consulting patients (57.5%) and the lack of a private designated pharmacy space for counseling, either in person or by telephone (71%). Better communication between physicians and pharmacists (95.5%) was also reported as an important facilitator. Conclusion: People with mental disorders need special care and support. Most of the pharmacists (87.7%) agree that community pharmacists should strive to be active supporters of recovery efforts made by people with mental illnesses. Better communication between doctors and pharmacists, the development of a private space within the pharmacy for counseling, the training of community pharmacists on mental illness would enhance the effects of each treatment and would be crucial to eliminating the stigma of mental illness. Taking clinical decision along with the patient is also a prerequisite for achieving integrated care and requires a sufficiently informed patient."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Γνώσεις, στάσεις και συμπεριφορές των φαρμακοποιών ως προς την υποστήριξη ατόμων με ψυχικές ασθένειες: μια συγχρονική μελέτη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σταύρου Ευαγγελία","Stavrou Evangelia"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Πλαίσιο: Για πολλές ψυχικές διαταραχές, όπως η κατάθλιψη, η διπολική διαταραχή και η σχιζοφρένεια, τα φάρμακα παραμένουν βασική μέθοδος θεραπείας. Με το αυξανόμενο βάρος των ψυχικών διαταραχών παγκοσμίως, οι φαρμακοποιοί μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην υποστήριξη ατόμων με ψυχικές ασθένειες, καθώς αλληλοεπιδρούν καθημερινά μαζί τους. Ωστόσο, ατομικά και θεσμικά εμπόδια ενδέχεται να αποτρέψουν την πλήρη δέσμευση. Σκοπός: Η μελέτη αυτή αποσκοπεί στη διερεύνηση των γνώσεων, στάσεων και συμπεριφορών των Ελλήνων φαρμακοποιών που εξυπηρετούν άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας. Πιο συγκεκριμένα, μετρούνται τα χαρακτηριστικά παροχής υπηρεσιών (άνεση, εμπιστοσύνη, προθυμία, ενδιαφέρον) και συγκριτικές απόψεις (στίγμα, στάσεις, πεποιθήσεις) ψυχικών ασθενειών. Μεθοδολογία: Η προσέγγιση του θέματος γίνεται με ποσοτική έρευνα και αφορά συγχρονική μελέτη με δομημένο ερωτηματολόγιο που διανεμήθηκε σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή σε τυχαίο δείγμα 155 φαρμακοποιών από διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Το ερωτηματολόγιο βασίστηκε σε αντίστοιχες μελέτες της ξένης βιβλιογραφίας. Αποτελέσματα: Το 68,4% των φαρμακοποιών απάντησε ότι έχει ρόλο στην παροχή φροντίδας στην ψυχική υγεία, κυρίως με παραπομπές ασθενών σε επαγγελματίες ψυχικής υγείας (62%) και συμβουλευτική ασθενών σχετικά με τα ψυχοτρόπα φάρμακα (53%). Το 92,3% δεν έχει εξειδικευμένη εκπαίδευση για τις ψυχικές ασθένειες, και μόλις το 37,4 δηλώνει επαρκή γνώση σχετικά με τις τρέχουσες φαρμακευτικές θεραπείες για ψυχικές ασθένειες. Ωστόσο, 85,5% συμφωνούν ότι η παρακολούθηση σεμιναρίων για την ψυχική υγεία θα τους προσφέρει αυτοπεποίθηση για τις γνώσεις τους. Σχετικά με τις προκαταλήψεις, πάνω από 1 στους 2 συμμετέχοντες δήλωσαν ότι δεν θα ήταν πρόθυμοι να προτείνουν ένα άτομο με ψυχική ασθένεια για εργασία ή να προσλάβουν οι ίδιοι στο φαρμακείο τους. Ως εμπόδια, εκτός από την έλλειψη εξειδικευμένης κατάρτισης, καταγράφηκαν η έλλειψη χρόνου για συμβουλευτική ασθενών (57,5%) και η έλλειψη ιδιωτικού καθορισμένου χώρου στο φαρμακείο για συμβουλευτική, είτε αυτοπροσώπως είτε τηλεφωνικώς (71%). Ως σημαντικός διευκολυντικός παράγοντας καταγράφηκε και η καλύτερη επικοινωνία μεταξύ ιατρών και φαρμακοποιών (95,5%). Συμπεράσματα: Τα άτομα με ψυχικές διαταραχές χρήζουν ιδιαίτερης παρακολούθησης και υποστήριξης. Το 87,7% των φαρμακοποιών του δείγματος συμφωνεί ότι οι κοινοτικοί φαρμακοποιοί θα πρέπει να καταβάλουν προσπάθεια ώστε να είναι ενεργοί υποστηρικτές των προσπαθειών ανάκαμψης που πραγματοποιούνται από άτομα με ψυχικές ασθένειες. Η καλύτερη επικοινωνία μεταξύ ιατρών και φαρμακοποιών, η δημιουργία ιδιωτικού χώρου εντός του φαρμακείου για συμβουλευτική, η εκπαίδευση των κοινοτικών φαρμακοποιών σχετικά με τις ψυχικές ασθένειες θα ενίσχυαν τα αποτελέσματα της εκάστοτε θεραπείας και θα ήταν καθοριστικά για την εξάλειψη του στίγματος της ψυχικής ασθένειας. Η λήψη κλινικής απόφασης από κοινού με τον ασθενή είναι επίσης απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξη μιας ολοκληρωμένης φροντίδας και απαιτεί έναν επαρκώς ενημερωμένο ασθενή.","Background: For many mental disorders such as depression, bipolar disorder and schizophrenia, medications remain the main method of treatment. With the increasing burden of mental disorders worldwide, pharmacists can play an important role in supporting people with mental illness as they interact with them daily. However, personal and practical obstacles may prevent complete commitment. Objective: The purpose of this study is to investigate the knowledge, attitudes and behaviors of Greek pharmacists towards mentally ill people who visit their pharmacy. More specifically, the study measures aspects of service provision (comfort, confidence, willingness and interest) and comparative views (stigma, attitudes, and beliefs) of mentally ill people. Methodology: The approach is based on a quantitative survey of primary data, with a structured questionnaire distributed printed and electronically to a random sample of 155 pharmacists in different regions of Greece. The questionnaire is based on international literature studies. Research aims to outline demographics, modern pharmacists' knowledge of \"mental illness\", their comfort level and their willingness to provide services to people with mental illnesses. Results: More than half of the pharmacists (68.4%) responded that they played a role in mental health care, mainly by referring patients to mental health professionals (62%) and counseling patients on psychotropic medicines (53%). The vast majority of them (92.3%) do not have specialized training in mental illness, and only 37.4% report sufficient knowledge of current medications for mental illness. However, 85.5% agree that attending mental health seminars will make them more confident about their knowledge. Regarding prejudice, over 1 in 2 participants stated that they would not be willing to recommend a person with a mental illness for work or to hire themselves in their pharmacy. Barriers aside from the lack of specialized training were the lack of time for consulting patients (57.5%) and the lack of a private designated pharmacy space for counseling, either in person or by telephone (71%). Better communication between physicians and pharmacists (95.5%) was also reported as an important facilitator. Conclusion: People with mental disorders need special care and support. Most of the pharmacists (87.7%) agree that community pharmacists should strive to be active supporters of recovery efforts made by people with mental illnesses. Better communication between doctors and pharmacists, the development of a private space within the pharmacy for counseling, the training of community pharmacists on mental illness would enhance the effects of each treatment and would be crucial to eliminating the stigma of mental illness. Taking clinical decision along with the patient is also a prerequisite for achieving integrated care and requires a sufficiently informed patient."],"dc:identifier":["uoadl:2900431","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2900431"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Γνώσεις, στάσεις και συμπεριφορές των φαρμακοποιών ως προς την υποστήριξη ατόμων με ψυχικές ασθένειες: μια συγχρονική μελέτη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:09Z"}