{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2902850"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2902850","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ηγεσία και Διαχείριση Κρίσεων. Η ηγεσία ως σύνολο σε όλο το φάσμα προπαρασκευής, διαχείρισης, σταθεροποίησης και απακατάστασης στην κρίση ή καταστροφή.","abstract":"Σ’ ένα κόσμο που είναι απρόβλεπτος συχνά, ζώντας σε μια αβεβαιότητα κάτω από απειλές συγκρούσεων, φανατικών ομάδων, οικονομικών και φυσικών καταστροφών, μεγαλύτερες και μικρότερες κρίσεις διαφόρων μορφών, απειλείται σοβαρά η καλή λειτουργία, η οικονομική κατάσταση, η φήμη και συχνά η βιωσιμότητα ενός οργανισμού. Κυριολεκτικά μια κρίση σοβαρή μπορεί να καταστρέψει μια εταιρεία, έναν οργανισμό, αν δεν αντιμετωπιστεί σοβαρά και έγκαιρα ώστε να ξεφύγει από την τρικυμία και να αποτραπεί το χειρότερο. Η «καλύτερη» κρίση είναι σίγουρα αυτή που μπορεί να αποφευχθεί. Δηλαδή αυτή που μπορεί να προβλεφθεί και να αποτραπεί. Η δεύτερη καλύτερη κρίση είναι αυτή που μπορεί να περιορισθεί σε διάρκεια, κόστος και απώλειες και να οδηγήσει γρήγορα στην ανάκαμψη. Τα καλά νέα είναι ότι αυτό μπορεί κάποιος να το διδαχτεί. Αντίθετα με ό,τι πιστεύουν πολλοί, οι περισσότερες κρίσεις δεν είναι «ξαφνικές» αλλά «υποβόσκουσες», πράγμα που σημαίνει ότι έχουμε το χρόνο να προετοιμαστούμε και να τις προλάβουμε, αρκεί να μπορούμε να τις ανιχνεύσουμε εγκαίρως. Με άλλα λόγια, αντί του «χτύπα ξύλο» για να μη συμβεί κάτι κακό, είναι σοφότερο να έχουμε ένα σχέδιο που να μπορεί να τεθεί άμεσα σε εφαρμογή. Φυσικά «αχρείαστο να’ ναι», εφόσον όμως χρειαστεί είναι αυτό που βοηθάει ώστε ο οργανισμός, ο φορέας ή η επιχείρηση που το έχει να επιβιώσει. Πώς όμως αντιδρούν οι επιχειρήσεις σε περίοδο κρίσης ή καταστροφής; Το σίγουρο είναι, δεν υπάρχει λύση ίδια αλλά αλλά ούτε καν έτοιμη λύση για εφαρμογή. Άλλες καταρρέουν κάτω από τις συνθήκες πίεσης, άλλες απλά επιβιώνουν και άλλες βγαίνουν ισχυρότερες μέσα από την κρίση. Τι είναι αυτό, λοιπόν, που διαφοροποιεί τις επιχειρήσεις ως προς την ανταπόκριση τους απέναντι στην κρίση; Η απάντηση είναι η ηγεσία. Η ορθή αποτελεσματική ηγεσία σε όλα τα επίπεδα, είναι ο καθοριστικός παράγοντας που διαμορφώνει το δείκτη ανθεκτικότητας μιας επιχείρησης, ενός οργανισμού, ενός κρατικού ή μη φορέα. Όσο πιο ανθεκτικοί εμφανίζονται οι εργαζόμενοι, τόσο η επιχείρηση καταφέρνει να αντέξει την κρίση, πράγμα που επιβεβαιώνεται και από σχετικές έρευνες. Και επειδή η διαχείριση δύσκολων καταστάσεων απαιτεί λήψη αποφάσεων και ανάληψη ρίσκου, θα λέγαμε ότι οι οριακές καταστάσεις αναδεικνύουν ηγέτες σε οποιοδήποτε επίπεδο ιεραρχίας. «Σα δε φτάσει ο άνθρωπος στην άκρη του γκρεμού, δε βγάζει στην πλάτη του φτερούγες να πετάξει» όπως έχει πει ο Ν. Καζαντζάκης. Ο ηγέτης είναι αισιόδοξος και εμφυσεί στο προσωπικό του, την αισιοδοξία μέσα από τη ύπαρξη ενός θετικού και συνάμα ρεαλιστικού περιβάλλοντος. Προσπαθεί συνέχεια να διατηρήσει το ηθικό των ανθρώπων του σε υψηλό επίπεδο μέσα από την παρακίνηση σε ατομικό και ομαδικό επίπεδο και την δέσμευση της δίκαιης και ίσης μεταχείρισης. Η ηγεσία είναι αποτελεσματική διαμέσου της αποτελεσματικής επικοινωνίας στοχεύοντας στην καθαρότητα των μηνυμάτων και στην επιθυμία να έχουν φωνή όλες οι ιδέες και απόψεις, από όπου και αν προέρχονται αυτές. Ο ίδιος ο ηγέτης είναι που δίνει το παράδειγμα, δεν είναι καθισμένος και κλεισμένος στο γραφείο του δίνοντας μόνο οδηγίες και κατευθύνσεις, αλλά ενσωματώνεται δηλαδή γίνεται ένα με τις ομάδες του και τους ανθρώπους του. Κερδίζει την εμπιστοσύνη των ανθρώπων του κάθε μέρα και περισσότερο μιλώντας στην καρδιά, στην ψυχή και στο μυαλό τους. Ο αποτελεσματικός ηγέτες δεν φοβάται να ρωτήσει για συμβουλές, ιδέες και προτάσεις στους εργαζόμενούς του ή τους συνεργάτες του. Αντιθέτως, τους εμπλέκει όλους στην επίλυση των προβλημάτων ενδυναμώνοντας το ομαδικό πνεύμα και τη συνεργασία δίνοντας χώρο στην καινοτομία και στη διαφορετικότητα. Ο ηγέτης είναι πάνω απ’ όλα αυθεντικός. Παραδέχεται και δεν «στρουθοκαμηλίζει» στη κάθε δυσκολία της στιγμής, αντιμετωπίζοντας την κρίση και την καταστροφή, με πίστη ότι όλοι μαζί θα κερδίσουν ξεπερνώντας τα όποια εμπόδια. Ηγετική συμπεριφορά κατά τον καθηγητή Δ. Μπουραντά είναι τόσο διάθεση για άσκηση ηγεσίας (ανάγκες, κίνητρα, αξίες, πιστεύω κ.ά.) όσο και ικανότητα. Η προσωπικότητα και τα στοιχεία της διαμορφώνονται συνήθως στα πρώτα χρόνια της ηλικίας ενός ατόμου ενώ οι ικανότητες, όταν υπάρχει διάθεση, αναπτύσσονται ανεξάρτητα της ηλικίας","abstract_html":"Σ’ ένα κόσμο που είναι απρόβλεπτος συχνά, ζώντας σε μια αβεβαιότητα κάτω από απειλές συγκρούσεων, φανατικών ομάδων, οικονομικών και φυσικών καταστροφών, μεγαλύτερες και μικρότερες κρίσεις διαφόρων μορφών, απειλείται σοβαρά η καλή λειτουργία, η οικονομική κατάσταση, η φήμη και συχνά η βιωσιμότητα ενός οργανισμού. Κυριολεκτικά μια κρίση σοβαρή μπορεί να καταστρέψει μια εταιρεία, έναν οργανισμό, αν δεν αντιμετωπιστεί σοβαρά και έγκαιρα ώστε να ξεφύγει από την τρικυμία και να αποτραπεί το χειρότερο. Η «καλύτερη» κρίση είναι σίγουρα αυτή που μπορεί να αποφευχθεί. Δηλαδή αυτή που μπορεί να προβλεφθεί και να αποτραπεί. Η δεύτερη καλύτερη κρίση είναι αυτή που μπορεί να περιορισθεί σε διάρκεια, κόστος και απώλειες και να οδηγήσει γρήγορα στην ανάκαμψη. Τα καλά νέα είναι ότι αυτό μπορεί κάποιος να το διδαχτεί. Αντίθετα με ό,τι πιστεύουν πολλοί, οι περισσότερες κρίσεις δεν είναι «ξαφνικές» αλλά «υποβόσκουσες», πράγμα που σημαίνει ότι έχουμε το χρόνο να προετοιμαστούμε και να τις προλάβουμε, αρκεί να μπορούμε να τις ανιχνεύσουμε εγκαίρως. Με άλλα λόγια, αντί του «χτύπα ξύλο» για να μη συμβεί κάτι κακό, είναι σοφότερο να έχουμε ένα σχέδιο που να μπορεί να τεθεί άμεσα σε εφαρμογή. Φυσικά «αχρείαστο να’ ναι», εφόσον όμως χρειαστεί είναι αυτό που βοηθάει ώστε ο οργανισμός, ο φορέας ή η επιχείρηση που το έχει να επιβιώσει. Πώς όμως αντιδρούν οι επιχειρήσεις σε περίοδο κρίσης ή καταστροφής; Το σίγουρο είναι, δεν υπάρχει λύση ίδια αλλά αλλά ούτε καν έτοιμη λύση για εφαρμογή. Άλλες καταρρέουν κάτω από τις συνθήκες πίεσης, άλλες απλά επιβιώνουν και άλλες βγαίνουν ισχυρότερες μέσα από την κρίση. Τι είναι αυτό, λοιπόν, που διαφοροποιεί τις επιχειρήσεις ως προς την ανταπόκριση τους απέναντι στην κρίση; Η απάντηση είναι η ηγεσία. Η ορθή αποτελεσματική ηγεσία σε όλα τα επίπεδα, είναι ο καθοριστικός παράγοντας που διαμορφώνει το δείκτη ανθεκτικότητας μιας επιχείρησης, ενός οργανισμού, ενός κρατικού ή μη φορέα. Όσο πιο ανθεκτικοί εμφανίζονται οι εργαζόμενοι, τόσο η επιχείρηση καταφέρνει να αντέξει την κρίση, πράγμα που επιβεβαιώνεται και από σχετικές έρευνες. Και επειδή η διαχείριση δύσκολων καταστάσεων απαιτεί λήψη αποφάσεων και ανάληψη ρίσκου, θα λέγαμε ότι οι οριακές καταστάσεις αναδεικνύουν ηγέτες σε οποιοδήποτε επίπεδο ιεραρχίας. «Σα δε φτάσει ο άνθρωπος στην άκρη του γκρεμού, δε βγάζει στην πλάτη του φτερούγες να πετάξει» όπως έχει πει ο Ν. Καζαντζάκης. Ο ηγέτης είναι αισιόδοξος και εμφυσεί στο προσωπικό του, την αισιοδοξία μέσα από τη ύπαρξη ενός θετικού και συνάμα ρεαλιστικού περιβάλλοντος. Προσπαθεί συνέχεια να διατηρήσει το ηθικό των ανθρώπων του σε υψηλό επίπεδο μέσα από την παρακίνηση σε ατομικό και ομαδικό επίπεδο και την δέσμευση της δίκαιης και ίσης μεταχείρισης. Η ηγεσία είναι αποτελεσματική διαμέσου της αποτελεσματικής επικοινωνίας στοχεύοντας στην καθαρότητα των μηνυμάτων και στην επιθυμία να έχουν φωνή όλες οι ιδέες και απόψεις, από όπου και αν προέρχονται αυτές. Ο ίδιος ο ηγέτης είναι που δίνει το παράδειγμα, δεν είναι καθισμένος και κλεισμένος στο γραφείο του δίνοντας μόνο οδηγίες και κατευθύνσεις, αλλά ενσωματώνεται δηλαδή γίνεται ένα με τις ομάδες του και τους ανθρώπους του. Κερδίζει την εμπιστοσύνη των ανθρώπων του κάθε μέρα και περισσότερο μιλώντας στην καρδιά, στην ψυχή και στο μυαλό τους. Ο αποτελεσματικός ηγέτες δεν φοβάται να ρωτήσει για συμβουλές, ιδέες και προτάσεις στους εργαζόμενούς του ή τους συνεργάτες του. Αντιθέτως, τους εμπλέκει όλους στην επίλυση των προβλημάτων ενδυναμώνοντας το ομαδικό πνεύμα και τη συνεργασία δίνοντας χώρο στην καινοτομία και στη διαφορετικότητα. Ο ηγέτης είναι πάνω απ’ όλα αυθεντικός. Παραδέχεται και δεν «στρουθοκαμηλίζει» στη κάθε δυσκολία της στιγμής, αντιμετωπίζοντας την κρίση και την καταστροφή, με πίστη ότι όλοι μαζί θα κερδίσουν ξεπερνώντας τα όποια εμπόδια. Ηγετική συμπεριφορά κατά τον καθηγητή Δ. Μπουραντά είναι τόσο διάθεση για άσκηση ηγεσίας (ανάγκες, κίνητρα, αξίες, πιστεύω κ.ά.) όσο και ικανότητα. Η προσωπικότητα και τα στοιχεία της διαμορφώνονται συνήθως στα πρώτα χρόνια της ηλικίας ενός ατόμου ενώ οι ικανότητες, όταν υπάρχει διάθεση, αναπτύσσονται ανεξάρτητα της ηλικίας","abstract_has_math":false,"creators":["Σμυρνής Παναγιώτης","Smyrnis Panagiotis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:11Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2902850"],"render_values":[{"text":"uoadl:2902850","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2902850","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2902850","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2902850","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σμυρνής Παναγιώτης","Smyrnis Panagiotis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2902850","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2902850"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σ’ ένα κόσμο που είναι απρόβλεπτος συχνά, ζώντας σε μια αβεβαιότητα κάτω από απειλές συγκρούσεων, φανατικών ομάδων, οικονομικών και φυσικών καταστροφών, μεγαλύτερες και μικρότερες κρίσεις διαφόρων μορφών, απειλείται σοβαρά η καλή λειτουργία, η οικονομική κατάσταση, η φήμη και συχνά η βιωσιμότητα ενός οργανισμού. Κυριολεκτικά μια κρίση σοβαρή μπορεί να καταστρέψει μια εταιρεία, έναν οργανισμό, αν δεν αντιμετωπιστεί σοβαρά και έγκαιρα ώστε να ξεφύγει από την τρικυμία και να αποτραπεί το χειρότερο. Η «καλύτερη» κρίση είναι σίγουρα αυτή που μπορεί να αποφευχθεί. Δηλαδή αυτή που μπορεί να προβλεφθεί και να αποτραπεί. Η δεύτερη καλύτερη κρίση είναι αυτή που μπορεί να περιορισθεί σε διάρκεια, κόστος και απώλειες και να οδηγήσει γρήγορα στην ανάκαμψη. Τα καλά νέα είναι ότι αυτό μπορεί κάποιος να το διδαχτεί. Αντίθετα με ό,τι πιστεύουν πολλοί, οι περισσότερες κρίσεις δεν είναι «ξαφνικές» αλλά «υποβόσκουσες», πράγμα που σημαίνει ότι έχουμε το χρόνο να προετοιμαστούμε και να τις προλάβουμε, αρκεί να μπορούμε να τις ανιχνεύσουμε εγκαίρως. Με άλλα λόγια, αντί του «χτύπα ξύλο» για να μη συμβεί κάτι κακό, είναι σοφότερο να έχουμε ένα σχέδιο που να μπορεί να τεθεί άμεσα σε εφαρμογή. Φυσικά «αχρείαστο να’ ναι», εφόσον όμως χρειαστεί είναι αυτό που βοηθάει ώστε ο οργανισμός, ο φορέας ή η επιχείρηση που το έχει να επιβιώσει. Πώς όμως αντιδρούν οι επιχειρήσεις σε περίοδο κρίσης ή καταστροφής; Το σίγουρο είναι, δεν υπάρχει λύση ίδια αλλά αλλά ούτε καν έτοιμη λύση για εφαρμογή. Άλλες καταρρέουν κάτω από τις συνθήκες πίεσης, άλλες απλά επιβιώνουν και άλλες βγαίνουν ισχυρότερες μέσα από την κρίση. Τι είναι αυτό, λοιπόν, που διαφοροποιεί τις επιχειρήσεις ως προς την ανταπόκριση τους απέναντι στην κρίση; Η απάντηση είναι η ηγεσία. Η ορθή αποτελεσματική ηγεσία σε όλα τα επίπεδα, είναι ο καθοριστικός παράγοντας που διαμορφώνει το δείκτη ανθεκτικότητας μιας επιχείρησης, ενός οργανισμού, ενός κρατικού ή μη φορέα. Όσο πιο ανθεκτικοί εμφανίζονται οι εργαζόμενοι, τόσο η επιχείρηση καταφέρνει να αντέξει την κρίση, πράγμα που επιβεβαιώνεται και από σχετικές έρευνες. Και επειδή η διαχείριση δύσκολων καταστάσεων απαιτεί λήψη αποφάσεων και ανάληψη ρίσκου, θα λέγαμε ότι οι οριακές καταστάσεις αναδεικνύουν ηγέτες σε οποιοδήποτε επίπεδο ιεραρχίας. «Σα δε φτάσει ο άνθρωπος στην άκρη του γκρεμού, δε βγάζει στην πλάτη του φτερούγες να πετάξει» όπως έχει πει ο Ν. Καζαντζάκης. Ο ηγέτης είναι αισιόδοξος και εμφυσεί στο προσωπικό του, την αισιοδοξία μέσα από τη ύπαρξη ενός θετικού και συνάμα ρεαλιστικού περιβάλλοντος. Προσπαθεί συνέχεια να διατηρήσει το ηθικό των ανθρώπων του σε υψηλό επίπεδο μέσα από την παρακίνηση σε ατομικό και ομαδικό επίπεδο και την δέσμευση της δίκαιης και ίσης μεταχείρισης. Η ηγεσία είναι αποτελεσματική διαμέσου της αποτελεσματικής επικοινωνίας στοχεύοντας στην καθαρότητα των μηνυμάτων και στην επιθυμία να έχουν φωνή όλες οι ιδέες και απόψεις, από όπου και αν προέρχονται αυτές. Ο ίδιος ο ηγέτης είναι που δίνει το παράδειγμα, δεν είναι καθισμένος και κλεισμένος στο γραφείο του δίνοντας μόνο οδηγίες και κατευθύνσεις, αλλά ενσωματώνεται δηλαδή γίνεται ένα με τις ομάδες του και τους ανθρώπους του. Κερδίζει την εμπιστοσύνη των ανθρώπων του κάθε μέρα και περισσότερο μιλώντας στην καρδιά, στην ψυχή και στο μυαλό τους. Ο αποτελεσματικός ηγέτες δεν φοβάται να ρωτήσει για συμβουλές, ιδέες και προτάσεις στους εργαζόμενούς του ή τους συνεργάτες του. Αντιθέτως, τους εμπλέκει όλους στην επίλυση των προβλημάτων ενδυναμώνοντας το ομαδικό πνεύμα και τη συνεργασία δίνοντας χώρο στην καινοτομία και στη διαφορετικότητα. Ο ηγέτης είναι πάνω απ’ όλα αυθεντικός. Παραδέχεται και δεν «στρουθοκαμηλίζει» στη κάθε δυσκολία της στιγμής, αντιμετωπίζοντας την κρίση και την καταστροφή, με πίστη ότι όλοι μαζί θα κερδίσουν ξεπερνώντας τα όποια εμπόδια. Ηγετική συμπεριφορά κατά τον καθηγητή Δ. Μπουραντά είναι τόσο διάθεση για άσκηση ηγεσίας (ανάγκες, κίνητρα, αξίες, πιστεύω κ.ά.) όσο και ικανότητα. Η προσωπικότητα και τα στοιχεία της διαμορφώνονται συνήθως στα πρώτα χρόνια της ηλικίας ενός ατόμου ενώ οι ικανότητες, όταν υπάρχει διάθεση, αναπτύσσονται ανεξάρτητα της ηλικίας","In a world that is often unpredictable, living in an uncertainty under threats and conflicts, fanaticism group, economic and natural disasters, larger and smaller crises of various forms, is threatened the good functioning, financial status, reputation and often the viability of a organization. A serious crisis can destroy a company, an organization literally, if not treated seriously and in a timely manner in order to escape the tragedy and prevent the worst. The \"best\" crisis is certainly the one that can be avoided, predicted and prevented. The second best crisis is one that not only can be limited in duration, cost and loss but also can quickly lead to recovery. The good news is that this can be taught. Contrary to what many believe, most crises are not 'sudden' but 'underwhelming', which means we have time to prepare and prevent them, as long as we can detect them in a timely manner. In other words, instead of 'hitting the wood' for something bad to happen, it is wiser to have a plan that can be implemented immediately. Of course it is 'unnecessary to be', but if needed it is what helps the organization or the society that survives it. But how do businesses respond in times of crisis or disaster? Sure, there is no solution, but not even a ready solution for implementation. Others collapse under pressure, some simply survive and others emerge stronger through the crisis. So what is it that differentiates businesses in their response to the crisis? The answer is leadership. Good effective leadership at all levels is the determining factor in determining the resilience index of a business, an organization or a state. The more resilient employees appear, the more company manages to withstand the crisis, which is confirmed by related research. And because managing difficult situations requires decision-making and risk-taking, we would say that borderline situations bring up leaders to any level of hierarchy. \"The man does not get to the edge of the cliff, if he does not take the wings off his back\" as N. Kazantzakis has said. The leader is optimistic and instills in his staff, optimism through the existence of a positive and at the same time realistic environment. It continually strives to maintain the morale of its people at a high level through the motivation at the individual and group level and the commitment to fair and equal treatment. Leadership is effective through effective communication, aiming at the clearness of the messages and the desire to have all ideas and opinions wherever they come from. It is the leader himself who sets the example, not seated and locked in his office giving only instructions and directions, but being integrated into becoming one with his teams and his people. He earns the trust of his people every day and more by talking to their heart, soul and mind. Effective leaders are not afraid to ask for advice, ideas and suggestions to their employees or associates. On the contrary, it engages everyone in problem-solving by fostering team spirit and collaboration, giving space to innovation and diversity. The leader is above all authentic and real. He admits and does not \"ostracize\" himself in every difficulty of the moment, facing crisis and disaster, in the belief that together they will win by overcoming any obstacles. Leadership behavior is both a disposition for leadership (needs, motivations, values, beliefs, etc.) as well as ability. The elements of personality are usually formed in the first years of a person's age, while skills, when these need and they are developing independently of the age"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ηγεσία και Διαχείριση Κρίσεων. Η ηγεσία ως σύνολο σε όλο το φάσμα προπαρασκευής, διαχείρισης, σταθεροποίησης και απακατάστασης στην κρίση ή καταστροφή."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σμυρνής Παναγιώτης","Smyrnis Panagiotis"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Σ’ ένα κόσμο που είναι απρόβλεπτος συχνά, ζώντας σε μια αβεβαιότητα κάτω από απειλές συγκρούσεων, φανατικών ομάδων, οικονομικών και φυσικών καταστροφών, μεγαλύτερες και μικρότερες κρίσεις διαφόρων μορφών, απειλείται σοβαρά η καλή λειτουργία, η οικονομική κατάσταση, η φήμη και συχνά η βιωσιμότητα ενός οργανισμού. Κυριολεκτικά μια κρίση σοβαρή μπορεί να καταστρέψει μια εταιρεία, έναν οργανισμό, αν δεν αντιμετωπιστεί σοβαρά και έγκαιρα ώστε να ξεφύγει από την τρικυμία και να αποτραπεί το χειρότερο. Η «καλύτερη» κρίση είναι σίγουρα αυτή που μπορεί να αποφευχθεί. Δηλαδή αυτή που μπορεί να προβλεφθεί και να αποτραπεί. Η δεύτερη καλύτερη κρίση είναι αυτή που μπορεί να περιορισθεί σε διάρκεια, κόστος και απώλειες και να οδηγήσει γρήγορα στην ανάκαμψη. Τα καλά νέα είναι ότι αυτό μπορεί κάποιος να το διδαχτεί. Αντίθετα με ό,τι πιστεύουν πολλοί, οι περισσότερες κρίσεις δεν είναι «ξαφνικές» αλλά «υποβόσκουσες», πράγμα που σημαίνει ότι έχουμε το χρόνο να προετοιμαστούμε και να τις προλάβουμε, αρκεί να μπορούμε να τις ανιχνεύσουμε εγκαίρως. Με άλλα λόγια, αντί του «χτύπα ξύλο» για να μη συμβεί κάτι κακό, είναι σοφότερο να έχουμε ένα σχέδιο που να μπορεί να τεθεί άμεσα σε εφαρμογή. Φυσικά «αχρείαστο να’ ναι», εφόσον όμως χρειαστεί είναι αυτό που βοηθάει ώστε ο οργανισμός, ο φορέας ή η επιχείρηση που το έχει να επιβιώσει. Πώς όμως αντιδρούν οι επιχειρήσεις σε περίοδο κρίσης ή καταστροφής; Το σίγουρο είναι, δεν υπάρχει λύση ίδια αλλά αλλά ούτε καν έτοιμη λύση για εφαρμογή. Άλλες καταρρέουν κάτω από τις συνθήκες πίεσης, άλλες απλά επιβιώνουν και άλλες βγαίνουν ισχυρότερες μέσα από την κρίση. Τι είναι αυτό, λοιπόν, που διαφοροποιεί τις επιχειρήσεις ως προς την ανταπόκριση τους απέναντι στην κρίση; Η απάντηση είναι η ηγεσία. Η ορθή αποτελεσματική ηγεσία σε όλα τα επίπεδα, είναι ο καθοριστικός παράγοντας που διαμορφώνει το δείκτη ανθεκτικότητας μιας επιχείρησης, ενός οργανισμού, ενός κρατικού ή μη φορέα. Όσο πιο ανθεκτικοί εμφανίζονται οι εργαζόμενοι, τόσο η επιχείρηση καταφέρνει να αντέξει την κρίση, πράγμα που επιβεβαιώνεται και από σχετικές έρευνες. Και επειδή η διαχείριση δύσκολων καταστάσεων απαιτεί λήψη αποφάσεων και ανάληψη ρίσκου, θα λέγαμε ότι οι οριακές καταστάσεις αναδεικνύουν ηγέτες σε οποιοδήποτε επίπεδο ιεραρχίας. «Σα δε φτάσει ο άνθρωπος στην άκρη του γκρεμού, δε βγάζει στην πλάτη του φτερούγες να πετάξει» όπως έχει πει ο Ν. Καζαντζάκης. Ο ηγέτης είναι αισιόδοξος και εμφυσεί στο προσωπικό του, την αισιοδοξία μέσα από τη ύπαρξη ενός θετικού και συνάμα ρεαλιστικού περιβάλλοντος. Προσπαθεί συνέχεια να διατηρήσει το ηθικό των ανθρώπων του σε υψηλό επίπεδο μέσα από την παρακίνηση σε ατομικό και ομαδικό επίπεδο και την δέσμευση της δίκαιης και ίσης μεταχείρισης. Η ηγεσία είναι αποτελεσματική διαμέσου της αποτελεσματικής επικοινωνίας στοχεύοντας στην καθαρότητα των μηνυμάτων και στην επιθυμία να έχουν φωνή όλες οι ιδέες και απόψεις, από όπου και αν προέρχονται αυτές. Ο ίδιος ο ηγέτης είναι που δίνει το παράδειγμα, δεν είναι καθισμένος και κλεισμένος στο γραφείο του δίνοντας μόνο οδηγίες και κατευθύνσεις, αλλά ενσωματώνεται δηλαδή γίνεται ένα με τις ομάδες του και τους ανθρώπους του. Κερδίζει την εμπιστοσύνη των ανθρώπων του κάθε μέρα και περισσότερο μιλώντας στην καρδιά, στην ψυχή και στο μυαλό τους. Ο αποτελεσματικός ηγέτες δεν φοβάται να ρωτήσει για συμβουλές, ιδέες και προτάσεις στους εργαζόμενούς του ή τους συνεργάτες του. Αντιθέτως, τους εμπλέκει όλους στην επίλυση των προβλημάτων ενδυναμώνοντας το ομαδικό πνεύμα και τη συνεργασία δίνοντας χώρο στην καινοτομία και στη διαφορετικότητα. Ο ηγέτης είναι πάνω απ’ όλα αυθεντικός. Παραδέχεται και δεν «στρουθοκαμηλίζει» στη κάθε δυσκολία της στιγμής, αντιμετωπίζοντας την κρίση και την καταστροφή, με πίστη ότι όλοι μαζί θα κερδίσουν ξεπερνώντας τα όποια εμπόδια. Ηγετική συμπεριφορά κατά τον καθηγητή Δ. Μπουραντά είναι τόσο διάθεση για άσκηση ηγεσίας (ανάγκες, κίνητρα, αξίες, πιστεύω κ.ά.) όσο και ικανότητα. Η προσωπικότητα και τα στοιχεία της διαμορφώνονται συνήθως στα πρώτα χρόνια της ηλικίας ενός ατόμου ενώ οι ικανότητες, όταν υπάρχει διάθεση, αναπτύσσονται ανεξάρτητα της ηλικίας","In a world that is often unpredictable, living in an uncertainty under threats and conflicts, fanaticism group, economic and natural disasters, larger and smaller crises of various forms, is threatened the good functioning, financial status, reputation and often the viability of a organization. A serious crisis can destroy a company, an organization literally, if not treated seriously and in a timely manner in order to escape the tragedy and prevent the worst. The \"best\" crisis is certainly the one that can be avoided, predicted and prevented. The second best crisis is one that not only can be limited in duration, cost and loss but also can quickly lead to recovery. The good news is that this can be taught. Contrary to what many believe, most crises are not 'sudden' but 'underwhelming', which means we have time to prepare and prevent them, as long as we can detect them in a timely manner. In other words, instead of 'hitting the wood' for something bad to happen, it is wiser to have a plan that can be implemented immediately. Of course it is 'unnecessary to be', but if needed it is what helps the organization or the society that survives it. But how do businesses respond in times of crisis or disaster? Sure, there is no solution, but not even a ready solution for implementation. Others collapse under pressure, some simply survive and others emerge stronger through the crisis. So what is it that differentiates businesses in their response to the crisis? The answer is leadership. Good effective leadership at all levels is the determining factor in determining the resilience index of a business, an organization or a state. The more resilient employees appear, the more company manages to withstand the crisis, which is confirmed by related research. And because managing difficult situations requires decision-making and risk-taking, we would say that borderline situations bring up leaders to any level of hierarchy. \"The man does not get to the edge of the cliff, if he does not take the wings off his back\" as N. Kazantzakis has said. The leader is optimistic and instills in his staff, optimism through the existence of a positive and at the same time realistic environment. It continually strives to maintain the morale of its people at a high level through the motivation at the individual and group level and the commitment to fair and equal treatment. Leadership is effective through effective communication, aiming at the clearness of the messages and the desire to have all ideas and opinions wherever they come from. It is the leader himself who sets the example, not seated and locked in his office giving only instructions and directions, but being integrated into becoming one with his teams and his people. He earns the trust of his people every day and more by talking to their heart, soul and mind. Effective leaders are not afraid to ask for advice, ideas and suggestions to their employees or associates. On the contrary, it engages everyone in problem-solving by fostering team spirit and collaboration, giving space to innovation and diversity. The leader is above all authentic and real. He admits and does not \"ostracize\" himself in every difficulty of the moment, facing crisis and disaster, in the belief that together they will win by overcoming any obstacles. Leadership behavior is both a disposition for leadership (needs, motivations, values, beliefs, etc.) as well as ability. The elements of personality are usually formed in the first years of a person's age, while skills, when these need and they are developing independently of the age"],"dc:identifier":["uoadl:2902850","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2902850"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Ηγεσία και Διαχείριση Κρίσεων. Η ηγεσία ως σύνολο σε όλο το φάσμα προπαρασκευής, διαχείρισης, σταθεροποίησης και απακατάστασης στην κρίση ή καταστροφή."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:11Z"}