{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2903691"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2903691","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επιθετικότητα και Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής – Υπερκινητικότητας","abstract":"Εισαγωγή: Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής-Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ) αποτελεί την πιο συχνή νευροαναπτυξιακή διαταραχή της παιδικής και εφηβικής ηλικίας και παρουσιάζει την πυρηνική συμπτωματολογία: απροσεξία, υπερκινητικότητα και παρορμητικότητα. Η ετερογενής φύση της διαταραχής, τα υψηλά ποσοστά συννόσησης και τα συνοδά προβλήματα συμπεριφοράς έχουν συνέπειες στο ύφος απόδοσης αιτιών των παιδιών που εμφανίζονται με τη μορφή του απαισιόδοξου ύφους απόδοσης αιτιών (Barkley & Cunningham, 1979), το οποίο συνδέεται με επιδείνωση των εσωτερικευμένων προβλημάτων συμπεριφοράς (Abramson et al., 1978), με επακόλουθο την όξυνση των εξωτερικευμένων προβλημάτων συμπεριφοράς και ειδικότερα της επιθετικής συμπεριφοράς (Roecker-Phelps, 2001). Σκοπός: Η παρούσα εργασία επιχειρεί να διερευνήσει τα εξωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς, με την μορφή των προβλημάτων διαγωγής, και τα εσωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς, με τη μορφή προβλημάτων στην αλληλεπίδραση τους με τους συνομηλίκους και με συναισθηματικές δυσκολίες, καθώς και τον τρόπο που οι συγκεκριμένες δυσκολίες συνδέονται με το ύφος απόδοσης αιτιών σε δείγμα παιδιών με ΔΕΠ-Υ. Μέθοδος: Το δείγμα της παρούσας εργασίας αποτελείται από 46 παιδιά, αγόρια (n=23) και κορίτσια (n=23), ηλικίας 9-12 ετών, (Μ.Ο.=10,22, Τ.Α.= 1,72) που συγκεντρώθηκαν από τα Τακτικά Εξωτερικά Ιατρεία του Νοσοκομείου Παίδων Αθηνών. Η συλλογή των δεδομένων έγινε με τη χρήση του Ερωτηματολογίου Δυνατοτήτων και Δυσκολιών για γονείς (ΕΔΔ; Strengths and Difficulties - SDQ-Hel; Μπίμπου-Νάκου και συν., 2002) και του Ερωτηματολογίου Children's Attributional Style Questionnaire – Revised (CASQ-R; Thompson et al., 1998). Αποτελέσματα: Η ανάλυση ανέδειξε: 1) στατιστική αρνητική συσχέτιση ανάμεσα στα εξωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς και το ύφος απόδοσης αιτιών στα θετικά γεγονότα (p=0,035), 2) διαφορά ως προς το φύλο στην υποκλίμακα των προβλημάτων στις σχέσεις με τους συνομηλίκους, με τα κορίτσια να παρουσιάζουν μεγαλύτερο βαθμό προβλημάτων συγκριτικά με τα αγόρια (p = 0,010), 3) διαφορά ως προς το φύλο στην υποκλίμακα των εσωτερικευμένων προβλημάτων συμπεριφοράς, με τα κορίτσια να παρουσιάζουν αυξημένα επίπεδα εσωτερικευμένων προβλημάτων συμπεριφοράς συγκριτικά με τα αγόρια (p=0,006), 4) διαφορά ως προς το φύλο στο σύνολο των δυσκολιών, καθώς τα κορίτσια παρουσίασαν αυξημένα επίπεδα συνολικών δυσκολιών συγκριτικά με τα αγόρια (p=0,028), 5) σημαντική επίδραση στο φύλο βρέθηκε να έχουν μόνο τα προβλήματα με τους συνομηλίκους (p=0,039). Συμπεράσματα: Τα ευρήματα της παρούσας έρευνας επιβεβαιώνουν εν μέρει τη βιβλιογραφία, εστιάζοντας περισσότερο στις διαφυλικές διαφορές στα εσωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς, στα προβλήματα στις σχέσεις με τους συνομηλίκους και στις συνολικές δυσκολίες που προκαλούνται από τα εξωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς με μεγαλύτερη επιβάρυνση των κοριτσιών, συγκριτικά με τα αγόρια. Περαιτέρω έρευνα είναι απαραίτητη προκειμένου να αποτυπωθεί μία συνολική εικόνα των μεταβλητών που μπορεί να επιδρούν σημαντικά στη σχέση ανάμεσα στο ύφος απόδοσης αιτιών και στα εξωτερικευμένα και εσωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς των παιδιών με ΔΕΠ-Υ.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής-Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ) αποτελεί την πιο συχνή νευροαναπτυξιακή διαταραχή της παιδικής και εφηβικής ηλικίας και παρουσιάζει την πυρηνική συμπτωματολογία: απροσεξία, υπερκινητικότητα και παρορμητικότητα. Η ετερογενής φύση της διαταραχής, τα υψηλά ποσοστά συννόσησης και τα συνοδά προβλήματα συμπεριφοράς έχουν συνέπειες στο ύφος απόδοσης αιτιών των παιδιών που εμφανίζονται με τη μορφή του απαισιόδοξου ύφους απόδοσης αιτιών (Barkley &amp; Cunningham, 1979), το οποίο συνδέεται με επιδείνωση των εσωτερικευμένων προβλημάτων συμπεριφοράς (Abramson et al., 1978), με επακόλουθο την όξυνση των εξωτερικευμένων προβλημάτων συμπεριφοράς και ειδικότερα της επιθετικής συμπεριφοράς (Roecker-Phelps, 2001). Σκοπός: Η παρούσα εργασία επιχειρεί να διερευνήσει τα εξωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς, με την μορφή των προβλημάτων διαγωγής, και τα εσωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς, με τη μορφή προβλημάτων στην αλληλεπίδραση τους με τους συνομηλίκους και με συναισθηματικές δυσκολίες, καθώς και τον τρόπο που οι συγκεκριμένες δυσκολίες συνδέονται με το ύφος απόδοσης αιτιών σε δείγμα παιδιών με ΔΕΠ-Υ. Μέθοδος: Το δείγμα της παρούσας εργασίας αποτελείται από 46 παιδιά, αγόρια (n=23) και κορίτσια (n=23), ηλικίας 9-12 ετών, (Μ.Ο.=10,22, Τ.Α.= 1,72) που συγκεντρώθηκαν από τα Τακτικά Εξωτερικά Ιατρεία του Νοσοκομείου Παίδων Αθηνών. Η συλλογή των δεδομένων έγινε με τη χρήση του Ερωτηματολογίου Δυνατοτήτων και Δυσκολιών για γονείς (ΕΔΔ; Strengths and Difficulties - SDQ-Hel; Μπίμπου-Νάκου και συν., 2002) και του Ερωτηματολογίου Children&#x27;s Attributional Style Questionnaire – Revised (CASQ-R; Thompson et al., 1998). Αποτελέσματα: Η ανάλυση ανέδειξε: 1) στατιστική αρνητική συσχέτιση ανάμεσα στα εξωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς και το ύφος απόδοσης αιτιών στα θετικά γεγονότα (p=0,035), 2) διαφορά ως προς το φύλο στην υποκλίμακα των προβλημάτων στις σχέσεις με τους συνομηλίκους, με τα κορίτσια να παρουσιάζουν μεγαλύτερο βαθμό προβλημάτων συγκριτικά με τα αγόρια (p = 0,010), 3) διαφορά ως προς το φύλο στην υποκλίμακα των εσωτερικευμένων προβλημάτων συμπεριφοράς, με τα κορίτσια να παρουσιάζουν αυξημένα επίπεδα εσωτερικευμένων προβλημάτων συμπεριφοράς συγκριτικά με τα αγόρια (p=0,006), 4) διαφορά ως προς το φύλο στο σύνολο των δυσκολιών, καθώς τα κορίτσια παρουσίασαν αυξημένα επίπεδα συνολικών δυσκολιών συγκριτικά με τα αγόρια (p=0,028), 5) σημαντική επίδραση στο φύλο βρέθηκε να έχουν μόνο τα προβλήματα με τους συνομηλίκους (p=0,039). Συμπεράσματα: Τα ευρήματα της παρούσας έρευνας επιβεβαιώνουν εν μέρει τη βιβλιογραφία, εστιάζοντας περισσότερο στις διαφυλικές διαφορές στα εσωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς, στα προβλήματα στις σχέσεις με τους συνομηλίκους και στις συνολικές δυσκολίες που προκαλούνται από τα εξωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς με μεγαλύτερη επιβάρυνση των κοριτσιών, συγκριτικά με τα αγόρια. Περαιτέρω έρευνα είναι απαραίτητη προκειμένου να αποτυπωθεί μία συνολική εικόνα των μεταβλητών που μπορεί να επιδρούν σημαντικά στη σχέση ανάμεσα στο ύφος απόδοσης αιτιών και στα εξωτερικευμένα και εσωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς των παιδιών με ΔΕΠ-Υ.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοτζαμάνη Καλλιόπη","Kotzamani Kalliopi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:11Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2903691"],"render_values":[{"text":"uoadl:2903691","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2903691","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2903691","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2903691","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοτζαμάνη Καλλιόπη","Kotzamani Kalliopi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2903691","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2903691"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής-Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ) αποτελεί την πιο συχνή νευροαναπτυξιακή διαταραχή της παιδικής και εφηβικής ηλικίας και παρουσιάζει την πυρηνική συμπτωματολογία: απροσεξία, υπερκινητικότητα και παρορμητικότητα. Η ετερογενής φύση της διαταραχής, τα υψηλά ποσοστά συννόσησης και τα συνοδά προβλήματα συμπεριφοράς έχουν συνέπειες στο ύφος απόδοσης αιτιών των παιδιών που εμφανίζονται με τη μορφή του απαισιόδοξου ύφους απόδοσης αιτιών (Barkley & Cunningham, 1979), το οποίο συνδέεται με επιδείνωση των εσωτερικευμένων προβλημάτων συμπεριφοράς (Abramson et al., 1978), με επακόλουθο την όξυνση των εξωτερικευμένων προβλημάτων συμπεριφοράς και ειδικότερα της επιθετικής συμπεριφοράς (Roecker-Phelps, 2001). Σκοπός: Η παρούσα εργασία επιχειρεί να διερευνήσει τα εξωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς, με την μορφή των προβλημάτων διαγωγής, και τα εσωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς, με τη μορφή προβλημάτων στην αλληλεπίδραση τους με τους συνομηλίκους και με συναισθηματικές δυσκολίες, καθώς και τον τρόπο που οι συγκεκριμένες δυσκολίες συνδέονται με το ύφος απόδοσης αιτιών σε δείγμα παιδιών με ΔΕΠ-Υ. Μέθοδος: Το δείγμα της παρούσας εργασίας αποτελείται από 46 παιδιά, αγόρια (n=23) και κορίτσια (n=23), ηλικίας 9-12 ετών, (Μ.Ο.=10,22, Τ.Α.= 1,72) που συγκεντρώθηκαν από τα Τακτικά Εξωτερικά Ιατρεία του Νοσοκομείου Παίδων Αθηνών. Η συλλογή των δεδομένων έγινε με τη χρήση του Ερωτηματολογίου Δυνατοτήτων και Δυσκολιών για γονείς (ΕΔΔ; Strengths and Difficulties - SDQ-Hel; Μπίμπου-Νάκου και συν., 2002) και του Ερωτηματολογίου Children's Attributional Style Questionnaire – Revised (CASQ-R; Thompson et al., 1998). Αποτελέσματα: Η ανάλυση ανέδειξε: 1) στατιστική αρνητική συσχέτιση ανάμεσα στα εξωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς και το ύφος απόδοσης αιτιών στα θετικά γεγονότα (p=0,035), 2) διαφορά ως προς το φύλο στην υποκλίμακα των προβλημάτων στις σχέσεις με τους συνομηλίκους, με τα κορίτσια να παρουσιάζουν μεγαλύτερο βαθμό προβλημάτων συγκριτικά με τα αγόρια (p = 0,010), 3) διαφορά ως προς το φύλο στην υποκλίμακα των εσωτερικευμένων προβλημάτων συμπεριφοράς, με τα κορίτσια να παρουσιάζουν αυξημένα επίπεδα εσωτερικευμένων προβλημάτων συμπεριφοράς συγκριτικά με τα αγόρια (p=0,006), 4) διαφορά ως προς το φύλο στο σύνολο των δυσκολιών, καθώς τα κορίτσια παρουσίασαν αυξημένα επίπεδα συνολικών δυσκολιών συγκριτικά με τα αγόρια (p=0,028), 5) σημαντική επίδραση στο φύλο βρέθηκε να έχουν μόνο τα προβλήματα με τους συνομηλίκους (p=0,039). Συμπεράσματα: Τα ευρήματα της παρούσας έρευνας επιβεβαιώνουν εν μέρει τη βιβλιογραφία, εστιάζοντας περισσότερο στις διαφυλικές διαφορές στα εσωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς, στα προβλήματα στις σχέσεις με τους συνομηλίκους και στις συνολικές δυσκολίες που προκαλούνται από τα εξωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς με μεγαλύτερη επιβάρυνση των κοριτσιών, συγκριτικά με τα αγόρια. Περαιτέρω έρευνα είναι απαραίτητη προκειμένου να αποτυπωθεί μία συνολική εικόνα των μεταβλητών που μπορεί να επιδρούν σημαντικά στη σχέση ανάμεσα στο ύφος απόδοσης αιτιών και στα εξωτερικευμένα και εσωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς των παιδιών με ΔΕΠ-Υ.","Introduction: Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) is the most common neurodevelopmental disorder of childhood and adolescence. The main symptomatology comprises of inattention, hyperactivity and impulsivity. The heterogeneous nature of this disorder, the high rates of comorbidity, and subsequent behavioural problems have implications for children's attributional style, thus formulating the pessimistic attributional style (Barkley & Cunningham, 1979), which is linked with the deterioration of internalizing behaviour problems (Abramson et al., 1978), as well as externalizing behavioural problems and, in particular, aggressive behaviour (Roecker-Phelps, 2001). Objective: The present study examines the externalizing behavioural problems, in the form of conduct problems and the internalizing behavioural problems, in the form of peer relationship problems and emotional symptoms, with a view to investigating the correlation between these difficulties and the attributional style in a sample of children with ADHD. Method: The sample of this study consists of 46 children, boys (n= 23) and girls (n= 23), aged between 9-12 years old (Mean=10.22 years, Standard Deviation=1.72) collected by the Outpatient Clinic of the Athens General Children’s Hospital. Data were obtained by administering the Strengths and Difficulties Questionnaire for parents (SDQ-Hel; Μπίμπου-Νάκου et al., 2002) and the Children's Attributional Style Questionnaire - Revised (CASQ-R; Kaslow et al., 1998). Results: The quantitative analysis yielded the following results: 1) statistically significant negative correlation between externalizing behavioural problems and attributional style in positive events (p=.035), 2) gender differences on the subscale of peer relationship problems, as girls indicated increased levels of problems with their peers than boys (p=.010), 3) gender differences on the subscale of internalizing behavioural problems, as girls indicated increased levels of internalizing behaviour problems compared to boys (p=.006), 4) gender differences on the total difficulties subscale, as girls indicated increased levels of total difficulty compared to boys (p=.028), 5) statistically significant effect on the gender of children with ADHD was found to be induced by the peer relationship problems. Conclusion: The findings of the present study partially confirm the existing literature, with a focus on investigating gender differences in internalizing behavioural problems, peer relationships problems and total difficulties arising from externalizing behavioural problems, which appeared more prevalent among girls than boys. Further research is needed, in order to study the variables that may influence significantly the relation between the attributional style and the externalized and internalized behaviour problems of children with ADHD."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επιθετικότητα και Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής – Υπερκινητικότητας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοτζαμάνη Καλλιόπη","Kotzamani Kalliopi"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής-Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ) αποτελεί την πιο συχνή νευροαναπτυξιακή διαταραχή της παιδικής και εφηβικής ηλικίας και παρουσιάζει την πυρηνική συμπτωματολογία: απροσεξία, υπερκινητικότητα και παρορμητικότητα. Η ετερογενής φύση της διαταραχής, τα υψηλά ποσοστά συννόσησης και τα συνοδά προβλήματα συμπεριφοράς έχουν συνέπειες στο ύφος απόδοσης αιτιών των παιδιών που εμφανίζονται με τη μορφή του απαισιόδοξου ύφους απόδοσης αιτιών (Barkley & Cunningham, 1979), το οποίο συνδέεται με επιδείνωση των εσωτερικευμένων προβλημάτων συμπεριφοράς (Abramson et al., 1978), με επακόλουθο την όξυνση των εξωτερικευμένων προβλημάτων συμπεριφοράς και ειδικότερα της επιθετικής συμπεριφοράς (Roecker-Phelps, 2001). Σκοπός: Η παρούσα εργασία επιχειρεί να διερευνήσει τα εξωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς, με την μορφή των προβλημάτων διαγωγής, και τα εσωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς, με τη μορφή προβλημάτων στην αλληλεπίδραση τους με τους συνομηλίκους και με συναισθηματικές δυσκολίες, καθώς και τον τρόπο που οι συγκεκριμένες δυσκολίες συνδέονται με το ύφος απόδοσης αιτιών σε δείγμα παιδιών με ΔΕΠ-Υ. Μέθοδος: Το δείγμα της παρούσας εργασίας αποτελείται από 46 παιδιά, αγόρια (n=23) και κορίτσια (n=23), ηλικίας 9-12 ετών, (Μ.Ο.=10,22, Τ.Α.= 1,72) που συγκεντρώθηκαν από τα Τακτικά Εξωτερικά Ιατρεία του Νοσοκομείου Παίδων Αθηνών. Η συλλογή των δεδομένων έγινε με τη χρήση του Ερωτηματολογίου Δυνατοτήτων και Δυσκολιών για γονείς (ΕΔΔ; Strengths and Difficulties - SDQ-Hel; Μπίμπου-Νάκου και συν., 2002) και του Ερωτηματολογίου Children's Attributional Style Questionnaire – Revised (CASQ-R; Thompson et al., 1998). Αποτελέσματα: Η ανάλυση ανέδειξε: 1) στατιστική αρνητική συσχέτιση ανάμεσα στα εξωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς και το ύφος απόδοσης αιτιών στα θετικά γεγονότα (p=0,035), 2) διαφορά ως προς το φύλο στην υποκλίμακα των προβλημάτων στις σχέσεις με τους συνομηλίκους, με τα κορίτσια να παρουσιάζουν μεγαλύτερο βαθμό προβλημάτων συγκριτικά με τα αγόρια (p = 0,010), 3) διαφορά ως προς το φύλο στην υποκλίμακα των εσωτερικευμένων προβλημάτων συμπεριφοράς, με τα κορίτσια να παρουσιάζουν αυξημένα επίπεδα εσωτερικευμένων προβλημάτων συμπεριφοράς συγκριτικά με τα αγόρια (p=0,006), 4) διαφορά ως προς το φύλο στο σύνολο των δυσκολιών, καθώς τα κορίτσια παρουσίασαν αυξημένα επίπεδα συνολικών δυσκολιών συγκριτικά με τα αγόρια (p=0,028), 5) σημαντική επίδραση στο φύλο βρέθηκε να έχουν μόνο τα προβλήματα με τους συνομηλίκους (p=0,039). Συμπεράσματα: Τα ευρήματα της παρούσας έρευνας επιβεβαιώνουν εν μέρει τη βιβλιογραφία, εστιάζοντας περισσότερο στις διαφυλικές διαφορές στα εσωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς, στα προβλήματα στις σχέσεις με τους συνομηλίκους και στις συνολικές δυσκολίες που προκαλούνται από τα εξωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς με μεγαλύτερη επιβάρυνση των κοριτσιών, συγκριτικά με τα αγόρια. Περαιτέρω έρευνα είναι απαραίτητη προκειμένου να αποτυπωθεί μία συνολική εικόνα των μεταβλητών που μπορεί να επιδρούν σημαντικά στη σχέση ανάμεσα στο ύφος απόδοσης αιτιών και στα εξωτερικευμένα και εσωτερικευμένα προβλήματα συμπεριφοράς των παιδιών με ΔΕΠ-Υ.","Introduction: Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) is the most common neurodevelopmental disorder of childhood and adolescence. The main symptomatology comprises of inattention, hyperactivity and impulsivity. The heterogeneous nature of this disorder, the high rates of comorbidity, and subsequent behavioural problems have implications for children's attributional style, thus formulating the pessimistic attributional style (Barkley & Cunningham, 1979), which is linked with the deterioration of internalizing behaviour problems (Abramson et al., 1978), as well as externalizing behavioural problems and, in particular, aggressive behaviour (Roecker-Phelps, 2001). Objective: The present study examines the externalizing behavioural problems, in the form of conduct problems and the internalizing behavioural problems, in the form of peer relationship problems and emotional symptoms, with a view to investigating the correlation between these difficulties and the attributional style in a sample of children with ADHD. Method: The sample of this study consists of 46 children, boys (n= 23) and girls (n= 23), aged between 9-12 years old (Mean=10.22 years, Standard Deviation=1.72) collected by the Outpatient Clinic of the Athens General Children’s Hospital. Data were obtained by administering the Strengths and Difficulties Questionnaire for parents (SDQ-Hel; Μπίμπου-Νάκου et al., 2002) and the Children's Attributional Style Questionnaire - Revised (CASQ-R; Kaslow et al., 1998). Results: The quantitative analysis yielded the following results: 1) statistically significant negative correlation between externalizing behavioural problems and attributional style in positive events (p=.035), 2) gender differences on the subscale of peer relationship problems, as girls indicated increased levels of problems with their peers than boys (p=.010), 3) gender differences on the subscale of internalizing behavioural problems, as girls indicated increased levels of internalizing behaviour problems compared to boys (p=.006), 4) gender differences on the total difficulties subscale, as girls indicated increased levels of total difficulty compared to boys (p=.028), 5) statistically significant effect on the gender of children with ADHD was found to be induced by the peer relationship problems. Conclusion: The findings of the present study partially confirm the existing literature, with a focus on investigating gender differences in internalizing behavioural problems, peer relationships problems and total difficulties arising from externalizing behavioural problems, which appeared more prevalent among girls than boys. Further research is needed, in order to study the variables that may influence significantly the relation between the attributional style and the externalized and internalized behaviour problems of children with ADHD."],"dc:identifier":["uoadl:2903691","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2903691"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επιθετικότητα και Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής – Υπερκινητικότητας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:11Z"}