{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2904284"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2904284","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ ΔΕΥΤΕΡΟΓΕΝΩΝ ΜΕΤΑΒΟΛΙΤΩΝ ΑΠΟ ΜΙΚΡΟΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΗ ΕΠΙΔΡΑΣΗΣ ΤΟΥΣ ΣΕ ΚΑΡΚΙΝΙΚΑ ΚΥΤΤΑΡΑ ΩΟΘΗΚΗΣ.","abstract":"Ο καρκίνος των ωοθηκών είναι ένας κακοήθης όγκος που προσβάλλει τη μία ή και τις δύο ωοθήκες. Είναι ένας απο τους πιο συχνούς καρκίνους στις γυναίκες παγκοσμίως και εκτιμάται οτι έχει τη μεγαλύτερη θνησιμότητα από όλους τους γυναικολογικούς καρκίνους. Η υψηλή επικινδυνότητα του καρκίνου των ωοθηκών οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι δεν προκαλεί εμφανή συμπτώματα έως ότου είναι πια αρκετά προχωρημένος και επομένως είναι πιο δύσκολο να αντιμετωπιστεί. Η θεραπεία εξαρτάται από το στάδιο και την ποιότητα του όγκου καθώς και από τον ιστολογικό τύπο. Οι περισσότερες επιδημιολογικές μελέτες επικεντρώνονται στον επιθηλιακό καρκίνο των ωοθηκών. Επί του παρόντος, η θεραπεία του καρκίνου των ωοθηκών βασίζεται στη χειρουργική επέμβαση και την επικουρική χημειοθεραπεία. Παρ΄όλα αυτά, το ποσοστό επανεμφάνισης της νόσου είναι υψηλό και αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός οτι το μεγαλύτερο ποσοστό των περιπτώσεων διαγιγνώσκεται σε προχωρημένο στάδιο. Συνεπώς, η αναζήτηση νέων φαρμάκων αποτελεί επιτακτική ανάγκη και είναι ζωτικής σημασίας για την αντιμετώπιση της νόσου. Οι μικροβιακοί δευτερογενείς μεταβολίτες είναι από τους σημαντικότερους χημειοθεραπευτικούς παράγοντες για την αντιμετώπιση του καρκίνου με το μεγαλύτερο ποσοστό των σημερινών ενώσεων με αντινεοπλασματική δραστηριότητα να έχουν απομονωθεί απο μικροβιακές πηγές. Η παρούσα ερευνητική εργασία είχε ως σκοπό τη μελέτη της επίδρασης δευτερογενών μεταβολιτών που απομονώθηκαν απο μικροοργανιμούς σε καρκινικά κύτταρα ωοθήκης. Έπειτα απο μία σειρά διαδοχικών εκχυλίσεων που υπέστη η αρχική ξηρή προς ανάλυση βιομάζα των μικροοργανισμών, απομονώθηκαν η τριχοστατίνη Α, το τριχοστατικό οξύ και το ανάλογο της τριχοστατίνης απο τον ακτινομύκητα Streptomyces hygroscopicus και το φουλβικό οξύ, η βιναξανθόνη και η πενιαλιδίνη F απο τον μήκυτα Cercospora. Τόσο η κλασματοποίηση των εκχυλισμάτων όσο και η απομόνωση των μεταβολιτών έγινε με χρήση των τεχνικών CPC και HPLC αντίστοιχα, ενώ η ταυτοποίηση των δομών τους διασαφηνίστηκε μέσω LC-HRMS και NMR. Εν συνεχεία, για τη μελέτη της επίδρασης των μεταβολιτών σε καρκινικά κύτταρα ωοθήκης χρησιμοποιήθηκαν οι κυτταρικές σειρές SKOV-3 και MDAH-2774 ως ένα πρώτυπο σύστημα μελέτης. Αρχικά, προσδιορίστηκε η συγκέντρωση εκείνη όπου τα κύτταρα βρίσκονται σε εκθετική ανάπτυξη. Πιο συγκεκριμένα, για την κυτταρική σειρά SKOV-3 επιλέχθηκε η συγκέντρωση 0.7 x 105 cell/mL και η συγκέντρωση 0.5 x 105 cells/mL για την καρκινική κυτταρική σειρά MDAH-2774 αντίστοιχα. Οι έξι μεταβολίτες εφαρμόστηκαν σε ένα μεγάλο και αυξανόμενο εύρος συγκεντρώσεων στις δύο αυτές κυτταρικές σειρές για τα χρονικά σημεία 24 48 και 72 ώρες και προσδιορίστηκε η επίδρασή τους με χρήση της μεθόδου MTT. Απο τα αποτελέσματα της πειραματικής αυτής διαδικασίας καταλήξαμε στο συμπέρασμα οτι οι μεταβολίτες, τριχοστατικό οξύ, ανάλογο τριχοστατίνης, φουλβικό οξύ, βιναξανθόνη και πενιαλιδίνη F δεν έδειξαν κάποια σημαντική επίδραση στις δύο αυτές κυτταρικές σειρές έπειτα απο το πέρας των 72 ωρών επώασης. Αντίθετα, η τριχοστατίνη Α, ως αναστολέας αποακετυλάσης ιστόνης αν και δεν έδειξε κάποια ευαισθησία έναντι της κυτταρικής σειράς MDAH-2774, ωστόσο, έδειξε σημαντική επίδραση στην κυτταρική σειρά SKOV-3 μειώνοντας το ποσοστό βιωσιμότητας των κυττάρων περίπου στο 50%, έπειτα απο το πέρας των 72 ωρών επώασης σε συγκέντρωση 10.000nM. Για το λόγο αυτό διερευνήσαμε περαιτέρω την επίδραση της τριχοστατίνης Α στην καρκινική κυτταρική σειρά SKOV-3 μελετώντας την έκφραση της οικογένειας γονιδίων BCL-2. Για το σκοπό αυτό απομονώθηκε ολικό RNA των κυττάρων με επίδραση της τριχοστατίνης στη συγκέντρωση των 10.000nM καθώς και των κυττάτων χωρίς επίδραση της τριχοστατίνης Α (θετικό control) για τα αντίστοιχα χρονικά σημεία των 24, 48, και 72 ωρών και αφού προσδιορίστηκε η καθαρότητα του ολικού απομονωθέντος RNA ακολούθησε αντίδραση αντίστροφης μεταγραφής για τη σύνθεση c-DNA και μελετήθηκε η έκφραση των γονιδίων της οικογένειας BCL-2, με τη μέθοδο qPCR. Απο την επεξεργασία και την ανάλυση των αποτελεσμάτων δεν παρατηρείται σημαντική μεταβολή στην έκφραση του mRNA των μεταγράφων των γονιδίων της οικογένειας BCL-2 σε επίπεδα που να μπορούμε να υποστηρίξουμε την επαγωγή απόπτωσης, αλλά ούτε ωστόσο μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα οτι δεν υφίσταται. Γεγονός που καθιστά αναγκαία την περαιτέρω διερεύνηση της δράσης του μεταβολίτη.","abstract_html":"Ο καρκίνος των ωοθηκών είναι ένας κακοήθης όγκος που προσβάλλει τη μία ή και τις δύο ωοθήκες. Είναι ένας απο τους πιο συχνούς καρκίνους στις γυναίκες παγκοσμίως και εκτιμάται οτι έχει τη μεγαλύτερη θνησιμότητα από όλους τους γυναικολογικούς καρκίνους. Η υψηλή επικινδυνότητα του καρκίνου των ωοθηκών οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι δεν προκαλεί εμφανή συμπτώματα έως ότου είναι πια αρκετά προχωρημένος και επομένως είναι πιο δύσκολο να αντιμετωπιστεί. Η θεραπεία εξαρτάται από το στάδιο και την ποιότητα του όγκου καθώς και από τον ιστολογικό τύπο. Οι περισσότερες επιδημιολογικές μελέτες επικεντρώνονται στον επιθηλιακό καρκίνο των ωοθηκών. Επί του παρόντος, η θεραπεία του καρκίνου των ωοθηκών βασίζεται στη χειρουργική επέμβαση και την επικουρική χημειοθεραπεία. Παρ΄όλα αυτά, το ποσοστό επανεμφάνισης της νόσου είναι υψηλό και αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός οτι το μεγαλύτερο ποσοστό των περιπτώσεων διαγιγνώσκεται σε προχωρημένο στάδιο. Συνεπώς, η αναζήτηση νέων φαρμάκων αποτελεί επιτακτική ανάγκη και είναι ζωτικής σημασίας για την αντιμετώπιση της νόσου. Οι μικροβιακοί δευτερογενείς μεταβολίτες είναι από τους σημαντικότερους χημειοθεραπευτικούς παράγοντες για την αντιμετώπιση του καρκίνου με το μεγαλύτερο ποσοστό των σημερινών ενώσεων με αντινεοπλασματική δραστηριότητα να έχουν απομονωθεί απο μικροβιακές πηγές. Η παρούσα ερευνητική εργασία είχε ως σκοπό τη μελέτη της επίδρασης δευτερογενών μεταβολιτών που απομονώθηκαν απο μικροοργανιμούς σε καρκινικά κύτταρα ωοθήκης. Έπειτα απο μία σειρά διαδοχικών εκχυλίσεων που υπέστη η αρχική ξηρή προς ανάλυση βιομάζα των μικροοργανισμών, απομονώθηκαν η τριχοστατίνη Α, το τριχοστατικό οξύ και το ανάλογο της τριχοστατίνης απο τον ακτινομύκητα Streptomyces hygroscopicus και το φουλβικό οξύ, η βιναξανθόνη και η πενιαλιδίνη F απο τον μήκυτα Cercospora. Τόσο η κλασματοποίηση των εκχυλισμάτων όσο και η απομόνωση των μεταβολιτών έγινε με χρήση των τεχνικών CPC και HPLC αντίστοιχα, ενώ η ταυτοποίηση των δομών τους διασαφηνίστηκε μέσω LC-HRMS και NMR. Εν συνεχεία, για τη μελέτη της επίδρασης των μεταβολιτών σε καρκινικά κύτταρα ωοθήκης χρησιμοποιήθηκαν οι κυτταρικές σειρές SKOV-3 και MDAH-2774 ως ένα πρώτυπο σύστημα μελέτης. Αρχικά, προσδιορίστηκε η συγκέντρωση εκείνη όπου τα κύτταρα βρίσκονται σε εκθετική ανάπτυξη. Πιο συγκεκριμένα, για την κυτταρική σειρά SKOV-3 επιλέχθηκε η συγκέντρωση 0.7 x 105 cell/mL και η συγκέντρωση 0.5 x 105 cells/mL για την καρκινική κυτταρική σειρά MDAH-2774 αντίστοιχα. Οι έξι μεταβολίτες εφαρμόστηκαν σε ένα μεγάλο και αυξανόμενο εύρος συγκεντρώσεων στις δύο αυτές κυτταρικές σειρές για τα χρονικά σημεία 24 48 και 72 ώρες και προσδιορίστηκε η επίδρασή τους με χρήση της μεθόδου MTT. Απο τα αποτελέσματα της πειραματικής αυτής διαδικασίας καταλήξαμε στο συμπέρασμα οτι οι μεταβολίτες, τριχοστατικό οξύ, ανάλογο τριχοστατίνης, φουλβικό οξύ, βιναξανθόνη και πενιαλιδίνη F δεν έδειξαν κάποια σημαντική επίδραση στις δύο αυτές κυτταρικές σειρές έπειτα απο το πέρας των 72 ωρών επώασης. Αντίθετα, η τριχοστατίνη Α, ως αναστολέας αποακετυλάσης ιστόνης αν και δεν έδειξε κάποια ευαισθησία έναντι της κυτταρικής σειράς MDAH-2774, ωστόσο, έδειξε σημαντική επίδραση στην κυτταρική σειρά SKOV-3 μειώνοντας το ποσοστό βιωσιμότητας των κυττάρων περίπου στο 50%, έπειτα απο το πέρας των 72 ωρών επώασης σε συγκέντρωση 10.000nM. Για το λόγο αυτό διερευνήσαμε περαιτέρω την επίδραση της τριχοστατίνης Α στην καρκινική κυτταρική σειρά SKOV-3 μελετώντας την έκφραση της οικογένειας γονιδίων BCL-2. Για το σκοπό αυτό απομονώθηκε ολικό RNA των κυττάρων με επίδραση της τριχοστατίνης στη συγκέντρωση των 10.000nM καθώς και των κυττάτων χωρίς επίδραση της τριχοστατίνης Α (θετικό control) για τα αντίστοιχα χρονικά σημεία των 24, 48, και 72 ωρών και αφού προσδιορίστηκε η καθαρότητα του ολικού απομονωθέντος RNA ακολούθησε αντίδραση αντίστροφης μεταγραφής για τη σύνθεση c-DNA και μελετήθηκε η έκφραση των γονιδίων της οικογένειας BCL-2, με τη μέθοδο qPCR. Απο την επεξεργασία και την ανάλυση των αποτελεσμάτων δεν παρατηρείται σημαντική μεταβολή στην έκφραση του mRNA των μεταγράφων των γονιδίων της οικογένειας BCL-2 σε επίπεδα που να μπορούμε να υποστηρίξουμε την επαγωγή απόπτωσης, αλλά ούτε ωστόσο μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα οτι δεν υφίσταται. Γεγονός που καθιστά αναγκαία την περαιτέρω διερεύνηση της δράσης του μεταβολίτη.","abstract_has_math":false,"creators":["ΠΑΝΤΙΩΡΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΒΑΪΑ","PANTIORA KONSTANTINA VAIA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:11Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2904284"],"render_values":[{"text":"uoadl:2904284","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2904284","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2904284","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2904284","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΠΑΝΤΙΩΡΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΒΑΪΑ","PANTIORA KONSTANTINA VAIA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2904284","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2904284"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος των ωοθηκών είναι ένας κακοήθης όγκος που προσβάλλει τη μία ή και τις δύο ωοθήκες. Είναι ένας απο τους πιο συχνούς καρκίνους στις γυναίκες παγκοσμίως και εκτιμάται οτι έχει τη μεγαλύτερη θνησιμότητα από όλους τους γυναικολογικούς καρκίνους. Η υψηλή επικινδυνότητα του καρκίνου των ωοθηκών οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι δεν προκαλεί εμφανή συμπτώματα έως ότου είναι πια αρκετά προχωρημένος και επομένως είναι πιο δύσκολο να αντιμετωπιστεί. Η θεραπεία εξαρτάται από το στάδιο και την ποιότητα του όγκου καθώς και από τον ιστολογικό τύπο. Οι περισσότερες επιδημιολογικές μελέτες επικεντρώνονται στον επιθηλιακό καρκίνο των ωοθηκών. Επί του παρόντος, η θεραπεία του καρκίνου των ωοθηκών βασίζεται στη χειρουργική επέμβαση και την επικουρική χημειοθεραπεία. Παρ΄όλα αυτά, το ποσοστό επανεμφάνισης της νόσου είναι υψηλό και αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός οτι το μεγαλύτερο ποσοστό των περιπτώσεων διαγιγνώσκεται σε προχωρημένο στάδιο. Συνεπώς, η αναζήτηση νέων φαρμάκων αποτελεί επιτακτική ανάγκη και είναι ζωτικής σημασίας για την αντιμετώπιση της νόσου. Οι μικροβιακοί δευτερογενείς μεταβολίτες είναι από τους σημαντικότερους χημειοθεραπευτικούς παράγοντες για την αντιμετώπιση του καρκίνου με το μεγαλύτερο ποσοστό των σημερινών ενώσεων με αντινεοπλασματική δραστηριότητα να έχουν απομονωθεί απο μικροβιακές πηγές. Η παρούσα ερευνητική εργασία είχε ως σκοπό τη μελέτη της επίδρασης δευτερογενών μεταβολιτών που απομονώθηκαν απο μικροοργανιμούς σε καρκινικά κύτταρα ωοθήκης. Έπειτα απο μία σειρά διαδοχικών εκχυλίσεων που υπέστη η αρχική ξηρή προς ανάλυση βιομάζα των μικροοργανισμών, απομονώθηκαν η τριχοστατίνη Α, το τριχοστατικό οξύ και το ανάλογο της τριχοστατίνης απο τον ακτινομύκητα Streptomyces hygroscopicus και το φουλβικό οξύ, η βιναξανθόνη και η πενιαλιδίνη F απο τον μήκυτα Cercospora. Τόσο η κλασματοποίηση των εκχυλισμάτων όσο και η απομόνωση των μεταβολιτών έγινε με χρήση των τεχνικών CPC και HPLC αντίστοιχα, ενώ η ταυτοποίηση των δομών τους διασαφηνίστηκε μέσω LC-HRMS και NMR. Εν συνεχεία, για τη μελέτη της επίδρασης των μεταβολιτών σε καρκινικά κύτταρα ωοθήκης χρησιμοποιήθηκαν οι κυτταρικές σειρές SKOV-3 και MDAH-2774 ως ένα πρώτυπο σύστημα μελέτης. Αρχικά, προσδιορίστηκε η συγκέντρωση εκείνη όπου τα κύτταρα βρίσκονται σε εκθετική ανάπτυξη. Πιο συγκεκριμένα, για την κυτταρική σειρά SKOV-3 επιλέχθηκε η συγκέντρωση 0.7 x 105 cell/mL και η συγκέντρωση 0.5 x 105 cells/mL για την καρκινική κυτταρική σειρά MDAH-2774 αντίστοιχα. Οι έξι μεταβολίτες εφαρμόστηκαν σε ένα μεγάλο και αυξανόμενο εύρος συγκεντρώσεων στις δύο αυτές κυτταρικές σειρές για τα χρονικά σημεία 24 48 και 72 ώρες και προσδιορίστηκε η επίδρασή τους με χρήση της μεθόδου MTT. Απο τα αποτελέσματα της πειραματικής αυτής διαδικασίας καταλήξαμε στο συμπέρασμα οτι οι μεταβολίτες, τριχοστατικό οξύ, ανάλογο τριχοστατίνης, φουλβικό οξύ, βιναξανθόνη και πενιαλιδίνη F δεν έδειξαν κάποια σημαντική επίδραση στις δύο αυτές κυτταρικές σειρές έπειτα απο το πέρας των 72 ωρών επώασης. Αντίθετα, η τριχοστατίνη Α, ως αναστολέας αποακετυλάσης ιστόνης αν και δεν έδειξε κάποια ευαισθησία έναντι της κυτταρικής σειράς MDAH-2774, ωστόσο, έδειξε σημαντική επίδραση στην κυτταρική σειρά SKOV-3 μειώνοντας το ποσοστό βιωσιμότητας των κυττάρων περίπου στο 50%, έπειτα απο το πέρας των 72 ωρών επώασης σε συγκέντρωση 10.000nM. Για το λόγο αυτό διερευνήσαμε περαιτέρω την επίδραση της τριχοστατίνης Α στην καρκινική κυτταρική σειρά SKOV-3 μελετώντας την έκφραση της οικογένειας γονιδίων BCL-2. Για το σκοπό αυτό απομονώθηκε ολικό RNA των κυττάρων με επίδραση της τριχοστατίνης στη συγκέντρωση των 10.000nM καθώς και των κυττάτων χωρίς επίδραση της τριχοστατίνης Α (θετικό control) για τα αντίστοιχα χρονικά σημεία των 24, 48, και 72 ωρών και αφού προσδιορίστηκε η καθαρότητα του ολικού απομονωθέντος RNA ακολούθησε αντίδραση αντίστροφης μεταγραφής για τη σύνθεση c-DNA και μελετήθηκε η έκφραση των γονιδίων της οικογένειας BCL-2, με τη μέθοδο qPCR. Απο την επεξεργασία και την ανάλυση των αποτελεσμάτων δεν παρατηρείται σημαντική μεταβολή στην έκφραση του mRNA των μεταγράφων των γονιδίων της οικογένειας BCL-2 σε επίπεδα που να μπορούμε να υποστηρίξουμε την επαγωγή απόπτωσης, αλλά ούτε ωστόσο μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα οτι δεν υφίσταται. Γεγονός που καθιστά αναγκαία την περαιτέρω διερεύνηση της δράσης του μεταβολίτη.","Ovarian cancer is a malignancy that affects one or both ovaries. It is one of the most common cancers in women worldwide and is estimated to have the highest mortality of all gynecological cancers. The high risk of ovarian cancer is partly due to the lack of early symptoms and thus to late stage diagnosis. The treatment depends on the stage and quality of the tumor as well as the histological type. Most epidemiological studies focus on epithelial ovarian cancer, since it is responsible for approximately 90% of all ovarian cancers. Currently, treatment of ovarian cancer is based on cytoreductive surgery and adjuvant chemotherapy. Unfortunately, the majority of women suffering from ovarian cancer will become reccurent. Therefore, the identification of new medicines is an urgent need and is vital for the management of the disease. Microbial secondary metabolites are one of the most important chemotherapeutic agents for the treatment of cancer with most of the present compounds having antineoplastic activity isolated from microbial sources. The present study aimed to study the effect of secondary metabolites isolated from microorganisms on ovarian cancer cells. Following a series of sequential extractions of the initial dry biomass of the microorganisms, trichostatin A, trichostatic acid and the trichostatin analogue were isolated from the Streptomyces hygroscopicus actinomyces, while fulvic acid, vinaxanthone and penialidine F were isolated from the fungus Cercospora. Both fractionation of the extracts and isolation of metabolites were done using CPC and HPLC techniques respectively, and their structures were identified by LC-HRMS and NMR. Subsequently, SKOV-3 and MDAH-2774 cell lines were used as a prototype study system to study the effect of metabolites on ovarian cancer cells. Initially, the concentration at which the cells are in exponential growth was determined. In particular, the concentration of 0.7 x 105 cells / mL was selected for the SKOV-3 cell line and the concentration of 0.5 x 105 cells / mL was selected for the MDAH-2774 cancer cell line. The six metabolites were applied to a large and increasing range of concentrations in these two cell lines, for time points: 24 h, 48 h and 72 h and their effect was determined using the MTT method. From the results of this experimental procedure, we concluded that the metabolites, trichostatic acid, trichostatin analogue, fulvic acid, vinaxanthone, and penialidine F showed no significant effect on these two cell lines after incubation for 72 h. In contrast, trichostatin A as a histone deacetylase inhibitor, although it did not show any sensitivity to the MDAH-2774 cell line, however, it had a significant effect on the SKOV-3 cell line, reducing the viability of the cells to approximately 50% after 72 hours of spinning at a concentration of 10,000 nM. Therefore, we further investigated the effect of trichostatin A on the SKOV-3 cancer cell line by studying the expression of the BCL-2 gene family. For this purpose, total RNA was isolated from cells with the effect of trichostatin A at a concentration of 10,000 nM and from cells without the effect of trichostatin A (positive control) for the corresponding time points of 24, 48, and 72 hours and then purification of total isolated RNA was determined. After that, reverse transcription reaction for c-DNA synthesis was performed and expression of the BCL-2 family genes was studied using the qPCR method. From the processing and analysis of the results, there is no significant change in the mRNA expression of BCL-2 family gene transcripts, at levels that can support induction of apoptosis, but we can not also say for sure that it does not exist, requiring further research of trichostatin A activity."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ ΔΕΥΤΕΡΟΓΕΝΩΝ ΜΕΤΑΒΟΛΙΤΩΝ ΑΠΟ ΜΙΚΡΟΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΗ ΕΠΙΔΡΑΣΗΣ ΤΟΥΣ ΣΕ ΚΑΡΚΙΝΙΚΑ ΚΥΤΤΑΡΑ ΩΟΘΗΚΗΣ."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΠΑΝΤΙΩΡΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΒΑΪΑ","PANTIORA KONSTANTINA VAIA"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Ο καρκίνος των ωοθηκών είναι ένας κακοήθης όγκος που προσβάλλει τη μία ή και τις δύο ωοθήκες. Είναι ένας απο τους πιο συχνούς καρκίνους στις γυναίκες παγκοσμίως και εκτιμάται οτι έχει τη μεγαλύτερη θνησιμότητα από όλους τους γυναικολογικούς καρκίνους. Η υψηλή επικινδυνότητα του καρκίνου των ωοθηκών οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι δεν προκαλεί εμφανή συμπτώματα έως ότου είναι πια αρκετά προχωρημένος και επομένως είναι πιο δύσκολο να αντιμετωπιστεί. Η θεραπεία εξαρτάται από το στάδιο και την ποιότητα του όγκου καθώς και από τον ιστολογικό τύπο. Οι περισσότερες επιδημιολογικές μελέτες επικεντρώνονται στον επιθηλιακό καρκίνο των ωοθηκών. Επί του παρόντος, η θεραπεία του καρκίνου των ωοθηκών βασίζεται στη χειρουργική επέμβαση και την επικουρική χημειοθεραπεία. Παρ΄όλα αυτά, το ποσοστό επανεμφάνισης της νόσου είναι υψηλό και αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός οτι το μεγαλύτερο ποσοστό των περιπτώσεων διαγιγνώσκεται σε προχωρημένο στάδιο. Συνεπώς, η αναζήτηση νέων φαρμάκων αποτελεί επιτακτική ανάγκη και είναι ζωτικής σημασίας για την αντιμετώπιση της νόσου. Οι μικροβιακοί δευτερογενείς μεταβολίτες είναι από τους σημαντικότερους χημειοθεραπευτικούς παράγοντες για την αντιμετώπιση του καρκίνου με το μεγαλύτερο ποσοστό των σημερινών ενώσεων με αντινεοπλασματική δραστηριότητα να έχουν απομονωθεί απο μικροβιακές πηγές. Η παρούσα ερευνητική εργασία είχε ως σκοπό τη μελέτη της επίδρασης δευτερογενών μεταβολιτών που απομονώθηκαν απο μικροοργανιμούς σε καρκινικά κύτταρα ωοθήκης. Έπειτα απο μία σειρά διαδοχικών εκχυλίσεων που υπέστη η αρχική ξηρή προς ανάλυση βιομάζα των μικροοργανισμών, απομονώθηκαν η τριχοστατίνη Α, το τριχοστατικό οξύ και το ανάλογο της τριχοστατίνης απο τον ακτινομύκητα Streptomyces hygroscopicus και το φουλβικό οξύ, η βιναξανθόνη και η πενιαλιδίνη F απο τον μήκυτα Cercospora. Τόσο η κλασματοποίηση των εκχυλισμάτων όσο και η απομόνωση των μεταβολιτών έγινε με χρήση των τεχνικών CPC και HPLC αντίστοιχα, ενώ η ταυτοποίηση των δομών τους διασαφηνίστηκε μέσω LC-HRMS και NMR. Εν συνεχεία, για τη μελέτη της επίδρασης των μεταβολιτών σε καρκινικά κύτταρα ωοθήκης χρησιμοποιήθηκαν οι κυτταρικές σειρές SKOV-3 και MDAH-2774 ως ένα πρώτυπο σύστημα μελέτης. Αρχικά, προσδιορίστηκε η συγκέντρωση εκείνη όπου τα κύτταρα βρίσκονται σε εκθετική ανάπτυξη. Πιο συγκεκριμένα, για την κυτταρική σειρά SKOV-3 επιλέχθηκε η συγκέντρωση 0.7 x 105 cell/mL και η συγκέντρωση 0.5 x 105 cells/mL για την καρκινική κυτταρική σειρά MDAH-2774 αντίστοιχα. Οι έξι μεταβολίτες εφαρμόστηκαν σε ένα μεγάλο και αυξανόμενο εύρος συγκεντρώσεων στις δύο αυτές κυτταρικές σειρές για τα χρονικά σημεία 24 48 και 72 ώρες και προσδιορίστηκε η επίδρασή τους με χρήση της μεθόδου MTT. Απο τα αποτελέσματα της πειραματικής αυτής διαδικασίας καταλήξαμε στο συμπέρασμα οτι οι μεταβολίτες, τριχοστατικό οξύ, ανάλογο τριχοστατίνης, φουλβικό οξύ, βιναξανθόνη και πενιαλιδίνη F δεν έδειξαν κάποια σημαντική επίδραση στις δύο αυτές κυτταρικές σειρές έπειτα απο το πέρας των 72 ωρών επώασης. Αντίθετα, η τριχοστατίνη Α, ως αναστολέας αποακετυλάσης ιστόνης αν και δεν έδειξε κάποια ευαισθησία έναντι της κυτταρικής σειράς MDAH-2774, ωστόσο, έδειξε σημαντική επίδραση στην κυτταρική σειρά SKOV-3 μειώνοντας το ποσοστό βιωσιμότητας των κυττάρων περίπου στο 50%, έπειτα απο το πέρας των 72 ωρών επώασης σε συγκέντρωση 10.000nM. Για το λόγο αυτό διερευνήσαμε περαιτέρω την επίδραση της τριχοστατίνης Α στην καρκινική κυτταρική σειρά SKOV-3 μελετώντας την έκφραση της οικογένειας γονιδίων BCL-2. Για το σκοπό αυτό απομονώθηκε ολικό RNA των κυττάρων με επίδραση της τριχοστατίνης στη συγκέντρωση των 10.000nM καθώς και των κυττάτων χωρίς επίδραση της τριχοστατίνης Α (θετικό control) για τα αντίστοιχα χρονικά σημεία των 24, 48, και 72 ωρών και αφού προσδιορίστηκε η καθαρότητα του ολικού απομονωθέντος RNA ακολούθησε αντίδραση αντίστροφης μεταγραφής για τη σύνθεση c-DNA και μελετήθηκε η έκφραση των γονιδίων της οικογένειας BCL-2, με τη μέθοδο qPCR. Απο την επεξεργασία και την ανάλυση των αποτελεσμάτων δεν παρατηρείται σημαντική μεταβολή στην έκφραση του mRNA των μεταγράφων των γονιδίων της οικογένειας BCL-2 σε επίπεδα που να μπορούμε να υποστηρίξουμε την επαγωγή απόπτωσης, αλλά ούτε ωστόσο μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα οτι δεν υφίσταται. Γεγονός που καθιστά αναγκαία την περαιτέρω διερεύνηση της δράσης του μεταβολίτη.","Ovarian cancer is a malignancy that affects one or both ovaries. It is one of the most common cancers in women worldwide and is estimated to have the highest mortality of all gynecological cancers. The high risk of ovarian cancer is partly due to the lack of early symptoms and thus to late stage diagnosis. The treatment depends on the stage and quality of the tumor as well as the histological type. Most epidemiological studies focus on epithelial ovarian cancer, since it is responsible for approximately 90% of all ovarian cancers. Currently, treatment of ovarian cancer is based on cytoreductive surgery and adjuvant chemotherapy. Unfortunately, the majority of women suffering from ovarian cancer will become reccurent. Therefore, the identification of new medicines is an urgent need and is vital for the management of the disease. Microbial secondary metabolites are one of the most important chemotherapeutic agents for the treatment of cancer with most of the present compounds having antineoplastic activity isolated from microbial sources. The present study aimed to study the effect of secondary metabolites isolated from microorganisms on ovarian cancer cells. Following a series of sequential extractions of the initial dry biomass of the microorganisms, trichostatin A, trichostatic acid and the trichostatin analogue were isolated from the Streptomyces hygroscopicus actinomyces, while fulvic acid, vinaxanthone and penialidine F were isolated from the fungus Cercospora. Both fractionation of the extracts and isolation of metabolites were done using CPC and HPLC techniques respectively, and their structures were identified by LC-HRMS and NMR. Subsequently, SKOV-3 and MDAH-2774 cell lines were used as a prototype study system to study the effect of metabolites on ovarian cancer cells. Initially, the concentration at which the cells are in exponential growth was determined. In particular, the concentration of 0.7 x 105 cells / mL was selected for the SKOV-3 cell line and the concentration of 0.5 x 105 cells / mL was selected for the MDAH-2774 cancer cell line. The six metabolites were applied to a large and increasing range of concentrations in these two cell lines, for time points: 24 h, 48 h and 72 h and their effect was determined using the MTT method. From the results of this experimental procedure, we concluded that the metabolites, trichostatic acid, trichostatin analogue, fulvic acid, vinaxanthone, and penialidine F showed no significant effect on these two cell lines after incubation for 72 h. In contrast, trichostatin A as a histone deacetylase inhibitor, although it did not show any sensitivity to the MDAH-2774 cell line, however, it had a significant effect on the SKOV-3 cell line, reducing the viability of the cells to approximately 50% after 72 hours of spinning at a concentration of 10,000 nM. Therefore, we further investigated the effect of trichostatin A on the SKOV-3 cancer cell line by studying the expression of the BCL-2 gene family. For this purpose, total RNA was isolated from cells with the effect of trichostatin A at a concentration of 10,000 nM and from cells without the effect of trichostatin A (positive control) for the corresponding time points of 24, 48, and 72 hours and then purification of total isolated RNA was determined. After that, reverse transcription reaction for c-DNA synthesis was performed and expression of the BCL-2 family genes was studied using the qPCR method. From the processing and analysis of the results, there is no significant change in the mRNA expression of BCL-2 family gene transcripts, at levels that can support induction of apoptosis, but we can not also say for sure that it does not exist, requiring further research of trichostatin A activity."],"dc:identifier":["uoadl:2904284","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2904284"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ ΔΕΥΤΕΡΟΓΕΝΩΝ ΜΕΤΑΒΟΛΙΤΩΝ ΑΠΟ ΜΙΚΡΟΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΗ ΕΠΙΔΡΑΣΗΣ ΤΟΥΣ ΣΕ ΚΑΡΚΙΝΙΚΑ ΚΥΤΤΑΡΑ ΩΟΘΗΚΗΣ."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:11Z"}