{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2904420"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2904420","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Ἀδοξάστως βιοῦμεν». Έχουν δόγματα οι Σκεπτικοί;","abstract":"Ο αρχαίος Σκεπτικισμός, όπως τον ανασυνθέτει ο Σέξτος Εμπειρικός στις Πυρρώνειες Υποτυπώσεις, θέτει στο επίκεντρό του την αμφισβήτηση της ύπαρξης δογμάτων, δηλαδή πεποιθήσεων, και χαρακτηριστικά παρουσιάζεται ως ένας τρόπος ζωής που απεμπολεί δόγματα. Συγκεκριμένα, ο Σκεπτικός ἐπέχει έναντι των θεωριών δογματικών φιλοσόφων, αλλά συγκατατίθεται στα παθήματα που του επιβάλλονται από τις εντυπώσεις του. Άραγε αυτό σημαίνει ότι έχει δόγματα; Αν όμως έχει δόγματα, η εποχή είναι μερική και το ἀδόξαστον του βίου ανακόλουθο. Πώς οφείλουμε να ερμηνεύσουμε, τότε, το ἀδοξάστως βιοῦμεν που οι Σκεπτικοί ισχυρίζονται; Στον πυρήνα του επιχειρήματος εναντίον των Σκεπτικών περί απραξίας βρίσκεται η δογματική κατηγορία ότι προϋποτίθενται δόγματα για την διεξαγωγή ακόμα και των πιο απλών καθημερινών συνηθειών. Διαφορετικά πώς δρα και επιλέγει ο Σκεπτικός; Επίσης, μήπως το πλήθος των αντεπιχειρημάτων που οι Σκεπτικοί κατασκευάζουν ενάντια στις θέσεις των δογματικών υπονοούν την ύπαρξη δογμάτων; Άραγε αυτό δεν φανερώνει μια πιθανή ασυνέπεια; Με αφετηρία το απόσπασμα ΠΥ Ι 13, όπου ο Σέξτος Εμπειρικός θέτει το ερώτημα εάν ο Σκεπτικός έχει δόγματα, θα επικεντρώσω το ενδιαφέρον μου στα ζητήματα που έχουν θέσει οι σύγχρονοι σχολιαστές και στις μεταξύ τους αντιπαραθέσεις (π.χ. Μyles Burnyeat, Michael Frede, Jonathan Barnes). Θα διερευνήσω την έννοια του δόγματος, ώστε να γίνει κατανοητή ως προς τους Πυρρώνειους Σκεπτικούς, μαζί με τις έννοιες: συγκατάθεσις, ἐποχή, βιωτική τήρησις, φαινόμενον. Η ανάλυση του τρόπου που συγκροτούνται αυτές οι έννοιες ελπίζω να διαφωτίσει το εάν οι Σκεπτικοί έχουν ή όχι δόγματα και εάν καταφέρνουν να παραμείνουν συνεπείς στον τρόπο ζωής που προδιέγραψαν, κατακτώντας την ἀταραξία και την επερχόμενη εὐδαιμονία.","abstract_html":"Ο αρχαίος Σκεπτικισμός, όπως τον ανασυνθέτει ο Σέξτος Εμπειρικός στις Πυρρώνειες Υποτυπώσεις, θέτει στο επίκεντρό του την αμφισβήτηση της ύπαρξης δογμάτων, δηλαδή πεποιθήσεων, και χαρακτηριστικά παρουσιάζεται ως ένας τρόπος ζωής που απεμπολεί δόγματα. Συγκεκριμένα, ο Σκεπτικός ἐπέχει έναντι των θεωριών δογματικών φιλοσόφων, αλλά συγκατατίθεται στα παθήματα που του επιβάλλονται από τις εντυπώσεις του. Άραγε αυτό σημαίνει ότι έχει δόγματα; Αν όμως έχει δόγματα, η εποχή είναι μερική και το ἀδόξαστον του βίου ανακόλουθο. Πώς οφείλουμε να ερμηνεύσουμε, τότε, το ἀδοξάστως βιοῦμεν που οι Σκεπτικοί ισχυρίζονται; Στον πυρήνα του επιχειρήματος εναντίον των Σκεπτικών περί απραξίας βρίσκεται η δογματική κατηγορία ότι προϋποτίθενται δόγματα για την διεξαγωγή ακόμα και των πιο απλών καθημερινών συνηθειών. Διαφορετικά πώς δρα και επιλέγει ο Σκεπτικός; Επίσης, μήπως το πλήθος των αντεπιχειρημάτων που οι Σκεπτικοί κατασκευάζουν ενάντια στις θέσεις των δογματικών υπονοούν την ύπαρξη δογμάτων; Άραγε αυτό δεν φανερώνει μια πιθανή ασυνέπεια; Με αφετηρία το απόσπασμα ΠΥ Ι 13, όπου ο Σέξτος Εμπειρικός θέτει το ερώτημα εάν ο Σκεπτικός έχει δόγματα, θα επικεντρώσω το ενδιαφέρον μου στα ζητήματα που έχουν θέσει οι σύγχρονοι σχολιαστές και στις μεταξύ τους αντιπαραθέσεις (π.χ. Μyles Burnyeat, Michael Frede, Jonathan Barnes). Θα διερευνήσω την έννοια του δόγματος, ώστε να γίνει κατανοητή ως προς τους Πυρρώνειους Σκεπτικούς, μαζί με τις έννοιες: συγκατάθεσις, ἐποχή, βιωτική τήρησις, φαινόμενον. Η ανάλυση του τρόπου που συγκροτούνται αυτές οι έννοιες ελπίζω να διαφωτίσει το εάν οι Σκεπτικοί έχουν ή όχι δόγματα και εάν καταφέρνουν να παραμείνουν συνεπείς στον τρόπο ζωής που προδιέγραψαν, κατακτώντας την ἀταραξία και την επερχόμενη εὐδαιμονία.","abstract_has_math":false,"creators":["Ραζή Παναγιώτα","Razi Panagiota"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:13Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2904420"],"render_values":[{"text":"uoadl:2904420","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2904420","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2904420","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2904420","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ραζή Παναγιώτα","Razi Panagiota"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2904420","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2904420"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο αρχαίος Σκεπτικισμός, όπως τον ανασυνθέτει ο Σέξτος Εμπειρικός στις Πυρρώνειες Υποτυπώσεις, θέτει στο επίκεντρό του την αμφισβήτηση της ύπαρξης δογμάτων, δηλαδή πεποιθήσεων, και χαρακτηριστικά παρουσιάζεται ως ένας τρόπος ζωής που απεμπολεί δόγματα. Συγκεκριμένα, ο Σκεπτικός ἐπέχει έναντι των θεωριών δογματικών φιλοσόφων, αλλά συγκατατίθεται στα παθήματα που του επιβάλλονται από τις εντυπώσεις του. Άραγε αυτό σημαίνει ότι έχει δόγματα; Αν όμως έχει δόγματα, η εποχή είναι μερική και το ἀδόξαστον του βίου ανακόλουθο. Πώς οφείλουμε να ερμηνεύσουμε, τότε, το ἀδοξάστως βιοῦμεν που οι Σκεπτικοί ισχυρίζονται; Στον πυρήνα του επιχειρήματος εναντίον των Σκεπτικών περί απραξίας βρίσκεται η δογματική κατηγορία ότι προϋποτίθενται δόγματα για την διεξαγωγή ακόμα και των πιο απλών καθημερινών συνηθειών. Διαφορετικά πώς δρα και επιλέγει ο Σκεπτικός; Επίσης, μήπως το πλήθος των αντεπιχειρημάτων που οι Σκεπτικοί κατασκευάζουν ενάντια στις θέσεις των δογματικών υπονοούν την ύπαρξη δογμάτων; Άραγε αυτό δεν φανερώνει μια πιθανή ασυνέπεια; Με αφετηρία το απόσπασμα ΠΥ Ι 13, όπου ο Σέξτος Εμπειρικός θέτει το ερώτημα εάν ο Σκεπτικός έχει δόγματα, θα επικεντρώσω το ενδιαφέρον μου στα ζητήματα που έχουν θέσει οι σύγχρονοι σχολιαστές και στις μεταξύ τους αντιπαραθέσεις (π.χ. Μyles Burnyeat, Michael Frede, Jonathan Barnes). Θα διερευνήσω την έννοια του δόγματος, ώστε να γίνει κατανοητή ως προς τους Πυρρώνειους Σκεπτικούς, μαζί με τις έννοιες: συγκατάθεσις, ἐποχή, βιωτική τήρησις, φαινόμενον. Η ανάλυση του τρόπου που συγκροτούνται αυτές οι έννοιες ελπίζω να διαφωτίσει το εάν οι Σκεπτικοί έχουν ή όχι δόγματα και εάν καταφέρνουν να παραμείνουν συνεπείς στον τρόπο ζωής που προδιέγραψαν, κατακτώντας την ἀταραξία και την επερχόμενη εὐδαιμονία.","Ancient Scepticism, as described by Sextus Empiricus in the Outlines of Pyrrhonism, focuses on the question of the existence of doctrines, that is, beliefs, and is typically presented as a way of life that dispels doctrines. More specifically, the Sceptic suspends judgement on dogmatic theories, but he assents to the feelings forced upon him by appearances, by his impressions. Does that mean he has doctrines? But if he has doctrines, the suspension of judgement is partial and a life without beliefs is inconsistent. How, then, do we have to interpret the kind of life they claim? At the heart of the inaction argument lies the dogmatic accusation that doctrines are required to carry out even the simplest of everyday habits. Otherwise, how does the Sceptic act and choose? Also, do the number of counter-arguments that Sceptics make against dogmatic positions imply the existence of dogmas? And doesn't that show a possible inconsistency? Starting with the passage I 13 of the Outlines of Pyrrhonism, where Sextus Empiricus raises the question of whether the Sceptic has any beliefs, I will focus my interest on the issues raised by contemporary commentators and on the controversies between them (e. g Myles Burnyeat, Michael Frede, Jonathan Barnes). I will explore the concept of dogma in order to understand the Pyrrhonian reasoning, along with the concepts of: assent, suspension of judgement, everyday observances, appearances. The analysis of how these concepts are formed, I hope, sheds light on whether or not Sceptics have dogmas and whether they are able to remain consistent in the way of life they have set. The Sceptic’s end (τέλος), at the same time, is tranquility in matters of belief (κατά δόξαν) and moderate affection (μετριοπάθεια) in matters that are forced upon them. The Sceptics being free from turmoil encounter the forthcoming happiness."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Ἀδοξάστως βιοῦμεν». Έχουν δόγματα οι Σκεπτικοί;"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ραζή Παναγιώτα","Razi Panagiota"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Ο αρχαίος Σκεπτικισμός, όπως τον ανασυνθέτει ο Σέξτος Εμπειρικός στις Πυρρώνειες Υποτυπώσεις, θέτει στο επίκεντρό του την αμφισβήτηση της ύπαρξης δογμάτων, δηλαδή πεποιθήσεων, και χαρακτηριστικά παρουσιάζεται ως ένας τρόπος ζωής που απεμπολεί δόγματα. Συγκεκριμένα, ο Σκεπτικός ἐπέχει έναντι των θεωριών δογματικών φιλοσόφων, αλλά συγκατατίθεται στα παθήματα που του επιβάλλονται από τις εντυπώσεις του. Άραγε αυτό σημαίνει ότι έχει δόγματα; Αν όμως έχει δόγματα, η εποχή είναι μερική και το ἀδόξαστον του βίου ανακόλουθο. Πώς οφείλουμε να ερμηνεύσουμε, τότε, το ἀδοξάστως βιοῦμεν που οι Σκεπτικοί ισχυρίζονται; Στον πυρήνα του επιχειρήματος εναντίον των Σκεπτικών περί απραξίας βρίσκεται η δογματική κατηγορία ότι προϋποτίθενται δόγματα για την διεξαγωγή ακόμα και των πιο απλών καθημερινών συνηθειών. Διαφορετικά πώς δρα και επιλέγει ο Σκεπτικός; Επίσης, μήπως το πλήθος των αντεπιχειρημάτων που οι Σκεπτικοί κατασκευάζουν ενάντια στις θέσεις των δογματικών υπονοούν την ύπαρξη δογμάτων; Άραγε αυτό δεν φανερώνει μια πιθανή ασυνέπεια; Με αφετηρία το απόσπασμα ΠΥ Ι 13, όπου ο Σέξτος Εμπειρικός θέτει το ερώτημα εάν ο Σκεπτικός έχει δόγματα, θα επικεντρώσω το ενδιαφέρον μου στα ζητήματα που έχουν θέσει οι σύγχρονοι σχολιαστές και στις μεταξύ τους αντιπαραθέσεις (π.χ. Μyles Burnyeat, Michael Frede, Jonathan Barnes). Θα διερευνήσω την έννοια του δόγματος, ώστε να γίνει κατανοητή ως προς τους Πυρρώνειους Σκεπτικούς, μαζί με τις έννοιες: συγκατάθεσις, ἐποχή, βιωτική τήρησις, φαινόμενον. Η ανάλυση του τρόπου που συγκροτούνται αυτές οι έννοιες ελπίζω να διαφωτίσει το εάν οι Σκεπτικοί έχουν ή όχι δόγματα και εάν καταφέρνουν να παραμείνουν συνεπείς στον τρόπο ζωής που προδιέγραψαν, κατακτώντας την ἀταραξία και την επερχόμενη εὐδαιμονία.","Ancient Scepticism, as described by Sextus Empiricus in the Outlines of Pyrrhonism, focuses on the question of the existence of doctrines, that is, beliefs, and is typically presented as a way of life that dispels doctrines. More specifically, the Sceptic suspends judgement on dogmatic theories, but he assents to the feelings forced upon him by appearances, by his impressions. Does that mean he has doctrines? But if he has doctrines, the suspension of judgement is partial and a life without beliefs is inconsistent. How, then, do we have to interpret the kind of life they claim? At the heart of the inaction argument lies the dogmatic accusation that doctrines are required to carry out even the simplest of everyday habits. Otherwise, how does the Sceptic act and choose? Also, do the number of counter-arguments that Sceptics make against dogmatic positions imply the existence of dogmas? And doesn't that show a possible inconsistency? Starting with the passage I 13 of the Outlines of Pyrrhonism, where Sextus Empiricus raises the question of whether the Sceptic has any beliefs, I will focus my interest on the issues raised by contemporary commentators and on the controversies between them (e. g Myles Burnyeat, Michael Frede, Jonathan Barnes). I will explore the concept of dogma in order to understand the Pyrrhonian reasoning, along with the concepts of: assent, suspension of judgement, everyday observances, appearances. The analysis of how these concepts are formed, I hope, sheds light on whether or not Sceptics have dogmas and whether they are able to remain consistent in the way of life they have set. The Sceptic’s end (τέλος), at the same time, is tranquility in matters of belief (κατά δόξαν) and moderate affection (μετριοπάθεια) in matters that are forced upon them. The Sceptics being free from turmoil encounter the forthcoming happiness."],"dc:identifier":["uoadl:2904420","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2904420"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["«Ἀδοξάστως βιοῦμεν». Έχουν δόγματα οι Σκεπτικοί;"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:13Z"}