{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2905187"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2905187","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Nanotechnology in Ophthalmology, new developments","abstract":"Η νανοτεχνολογία, η οποία περιγράφηκε αρχικά από τον Richard Feynman, αποτελεί ένα πολλά υποσχόμενο διατομεακό πεδίο της επιστήμης με αναφορά στον σχεδιασμό, στην εξέλιξη και στην κατασκευή δομών σε διαστάσεις νανομέτρων. Ο M. Saladin El Naschie το 2006 χαρακτηρίζει την νανοτεχνολογία ως την εφαρμογή της τεχνολογίας στην γκρίζα ζώνη μεταξύ της κλασικής μηχανικής και της κβαντομηχανικής. Σήμερα η ταχεία εξέλιξη της νανοτεχνολογίας οφείλεται στην ανάπτυξη καινοτόμων τεχνικών για την ανίχνευση, τον έλεγχο και τον χαρακτηρισμό των νανοσωματιδίων. Η εφαρμογή της νανοτεχνολογίας στην βιολογία αδρά περιγράφεται ως νανοβιοτεχνολογία με την νανοϊατρική να αποτελεί κλάδο της. Η οφθαλμολογία συνιστά τομέα της ιατρικής που δύναται να ωφεληθεί ουσιαστικά από τις εφαρμογές της νανοτεχνολογίας. Ο ανθρώπινος οφθαλμός ως ένα εξαιρετικά πολύπλοκο μικρό αισθητήριο όργανο, μεταξύ άλλων, διαθέτει πολύ ειδικούς φραγμούς έναντι του εξωτερικού περιβάλλοντος. Φάρμακα και άλλοι φαρμακευτικοί παράγοντες οφείλουν να υπερκεράσουν τέτοιους φραγμούς ώστε να θεραπευθεί η οφθαλμική νόσος. Οι περισσότερες από τις παθήσεις αυτές είναι χρόνιες, απαιτούν μακροχρόνιες θεραπείες και οδηγούν δυστυχώς σε τύφλωση. Επιπλέον οι χρόνιες θεραπείες δεν φείδονται παρενεργειών και εγείρουν δυσκολίες στην συμμόρφωση των ασθενών. Νανοσωματίδια, όπως τα λιποσωμάτια, τα μικύλια, τα δενδριμερή, τα πολυμερή και οι νανογέλες φαίνονται πολύ ελκυστικά ως καινοτόμα συστήματα χορήγησης φαρμάκων στον οφθαλμό. Δύνανται να ξεπεράσουν τους οφθαλμικούς φραγμούς και να παραδώσουν το φαρμακευτικό φορτίο τους με πολύ ειδικό και χωροχρονικά ελεγχόμενο τρόπο. Ως εκ τούτου τέτοιου είδους νανοσωματίδια διευκολύνουν την ελεγχόμενη αποδέσμευση και βιοδιαθεσιμότητα των φαρμάκων. Επιπλέον η επικάλυψη της επιφάνειάς τους με ειδικούς προσδέτες καθιστά δυνατή την στοχευμένη χορήγηση σε κυτταρικό επίπεδο. Η συμβολή της νανοτεχνολογίας στην παρακολούθηση, στην διάγνωση και στην απεικόνιση των οφθαλμικών νόσων είναι επίσης σημαντική. Ο συνδυασμός δε διαγνωστικών και θεραπευτικών προσεγγίσεων στο ίδιο νανοσωμάτιο εισάγει τον πολυτροπικό όρο των “theragnostics” στην οφθαλμολογία. Επίσης η αναγεννητική οφθαλμολογία αποτελεί έναν άλλο τομέα όπου η χρήση των νανοϋλικών στη μορφή νανοϊκριωμάτων και νανοφορέων γονιδίων μπορεί να συνεισφέρει στην αντιμετώπιση εκφυλιστικών οφθαλμικών παθήσεων. Όλες οι παραπάνω προσεγγίσεις οδηγούν στην εποχή της προσωποποιημένης ιατρικής. Εμπόδια που πρέπει να υπερνικηθούν είναι η ασφαλής παραγωγή των νανοδομών σε μεγάλη κλίμακα με οικονομικά πρόσφορους τρόπους. Επίσης θέματα νανοτοξικότητας πρέπει να ληφθούν υπόψη δεδομένης της διαρκώς αυξανόμενης χρήσης των νανοϋλικών.","abstract_html":"Η νανοτεχνολογία, η οποία περιγράφηκε αρχικά από τον Richard Feynman, αποτελεί ένα πολλά υποσχόμενο διατομεακό πεδίο της επιστήμης με αναφορά στον σχεδιασμό, στην εξέλιξη και στην κατασκευή δομών σε διαστάσεις νανομέτρων. Ο M. Saladin El Naschie το 2006 χαρακτηρίζει την νανοτεχνολογία ως την εφαρμογή της τεχνολογίας στην γκρίζα ζώνη μεταξύ της κλασικής μηχανικής και της κβαντομηχανικής. Σήμερα η ταχεία εξέλιξη της νανοτεχνολογίας οφείλεται στην ανάπτυξη καινοτόμων τεχνικών για την ανίχνευση, τον έλεγχο και τον χαρακτηρισμό των νανοσωματιδίων. Η εφαρμογή της νανοτεχνολογίας στην βιολογία αδρά περιγράφεται ως νανοβιοτεχνολογία με την νανοϊατρική να αποτελεί κλάδο της. Η οφθαλμολογία συνιστά τομέα της ιατρικής που δύναται να ωφεληθεί ουσιαστικά από τις εφαρμογές της νανοτεχνολογίας. Ο ανθρώπινος οφθαλμός ως ένα εξαιρετικά πολύπλοκο μικρό αισθητήριο όργανο, μεταξύ άλλων, διαθέτει πολύ ειδικούς φραγμούς έναντι του εξωτερικού περιβάλλοντος. Φάρμακα και άλλοι φαρμακευτικοί παράγοντες οφείλουν να υπερκεράσουν τέτοιους φραγμούς ώστε να θεραπευθεί η οφθαλμική νόσος. Οι περισσότερες από τις παθήσεις αυτές είναι χρόνιες, απαιτούν μακροχρόνιες θεραπείες και οδηγούν δυστυχώς σε τύφλωση. Επιπλέον οι χρόνιες θεραπείες δεν φείδονται παρενεργειών και εγείρουν δυσκολίες στην συμμόρφωση των ασθενών. Νανοσωματίδια, όπως τα λιποσωμάτια, τα μικύλια, τα δενδριμερή, τα πολυμερή και οι νανογέλες φαίνονται πολύ ελκυστικά ως καινοτόμα συστήματα χορήγησης φαρμάκων στον οφθαλμό. Δύνανται να ξεπεράσουν τους οφθαλμικούς φραγμούς και να παραδώσουν το φαρμακευτικό φορτίο τους με πολύ ειδικό και χωροχρονικά ελεγχόμενο τρόπο. Ως εκ τούτου τέτοιου είδους νανοσωματίδια διευκολύνουν την ελεγχόμενη αποδέσμευση και βιοδιαθεσιμότητα των φαρμάκων. Επιπλέον η επικάλυψη της επιφάνειάς τους με ειδικούς προσδέτες καθιστά δυνατή την στοχευμένη χορήγηση σε κυτταρικό επίπεδο. Η συμβολή της νανοτεχνολογίας στην παρακολούθηση, στην διάγνωση και στην απεικόνιση των οφθαλμικών νόσων είναι επίσης σημαντική. Ο συνδυασμός δε διαγνωστικών και θεραπευτικών προσεγγίσεων στο ίδιο νανοσωμάτιο εισάγει τον πολυτροπικό όρο των “theragnostics” στην οφθαλμολογία. Επίσης η αναγεννητική οφθαλμολογία αποτελεί έναν άλλο τομέα όπου η χρήση των νανοϋλικών στη μορφή νανοϊκριωμάτων και νανοφορέων γονιδίων μπορεί να συνεισφέρει στην αντιμετώπιση εκφυλιστικών οφθαλμικών παθήσεων. Όλες οι παραπάνω προσεγγίσεις οδηγούν στην εποχή της προσωποποιημένης ιατρικής. Εμπόδια που πρέπει να υπερνικηθούν είναι η ασφαλής παραγωγή των νανοδομών σε μεγάλη κλίμακα με οικονομικά πρόσφορους τρόπους. Επίσης θέματα νανοτοξικότητας πρέπει να ληφθούν υπόψη δεδομένης της διαρκώς αυξανόμενης χρήσης των νανοϋλικών.","abstract_has_math":false,"creators":["Δημάκης Ανδρέας","Dimakis Andreas"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:13Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2905187"],"render_values":[{"text":"uoadl:2905187","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2905187","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2905187","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2905187","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δημάκης Ανδρέας","Dimakis Andreas"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2905187","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2905187"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η νανοτεχνολογία, η οποία περιγράφηκε αρχικά από τον Richard Feynman, αποτελεί ένα πολλά υποσχόμενο διατομεακό πεδίο της επιστήμης με αναφορά στον σχεδιασμό, στην εξέλιξη και στην κατασκευή δομών σε διαστάσεις νανομέτρων. Ο M. Saladin El Naschie το 2006 χαρακτηρίζει την νανοτεχνολογία ως την εφαρμογή της τεχνολογίας στην γκρίζα ζώνη μεταξύ της κλασικής μηχανικής και της κβαντομηχανικής. Σήμερα η ταχεία εξέλιξη της νανοτεχνολογίας οφείλεται στην ανάπτυξη καινοτόμων τεχνικών για την ανίχνευση, τον έλεγχο και τον χαρακτηρισμό των νανοσωματιδίων. Η εφαρμογή της νανοτεχνολογίας στην βιολογία αδρά περιγράφεται ως νανοβιοτεχνολογία με την νανοϊατρική να αποτελεί κλάδο της. Η οφθαλμολογία συνιστά τομέα της ιατρικής που δύναται να ωφεληθεί ουσιαστικά από τις εφαρμογές της νανοτεχνολογίας. Ο ανθρώπινος οφθαλμός ως ένα εξαιρετικά πολύπλοκο μικρό αισθητήριο όργανο, μεταξύ άλλων, διαθέτει πολύ ειδικούς φραγμούς έναντι του εξωτερικού περιβάλλοντος. Φάρμακα και άλλοι φαρμακευτικοί παράγοντες οφείλουν να υπερκεράσουν τέτοιους φραγμούς ώστε να θεραπευθεί η οφθαλμική νόσος. Οι περισσότερες από τις παθήσεις αυτές είναι χρόνιες, απαιτούν μακροχρόνιες θεραπείες και οδηγούν δυστυχώς σε τύφλωση. Επιπλέον οι χρόνιες θεραπείες δεν φείδονται παρενεργειών και εγείρουν δυσκολίες στην συμμόρφωση των ασθενών. Νανοσωματίδια, όπως τα λιποσωμάτια, τα μικύλια, τα δενδριμερή, τα πολυμερή και οι νανογέλες φαίνονται πολύ ελκυστικά ως καινοτόμα συστήματα χορήγησης φαρμάκων στον οφθαλμό. Δύνανται να ξεπεράσουν τους οφθαλμικούς φραγμούς και να παραδώσουν το φαρμακευτικό φορτίο τους με πολύ ειδικό και χωροχρονικά ελεγχόμενο τρόπο. Ως εκ τούτου τέτοιου είδους νανοσωματίδια διευκολύνουν την ελεγχόμενη αποδέσμευση και βιοδιαθεσιμότητα των φαρμάκων. Επιπλέον η επικάλυψη της επιφάνειάς τους με ειδικούς προσδέτες καθιστά δυνατή την στοχευμένη χορήγηση σε κυτταρικό επίπεδο. Η συμβολή της νανοτεχνολογίας στην παρακολούθηση, στην διάγνωση και στην απεικόνιση των οφθαλμικών νόσων είναι επίσης σημαντική. Ο συνδυασμός δε διαγνωστικών και θεραπευτικών προσεγγίσεων στο ίδιο νανοσωμάτιο εισάγει τον πολυτροπικό όρο των “theragnostics” στην οφθαλμολογία. Επίσης η αναγεννητική οφθαλμολογία αποτελεί έναν άλλο τομέα όπου η χρήση των νανοϋλικών στη μορφή νανοϊκριωμάτων και νανοφορέων γονιδίων μπορεί να συνεισφέρει στην αντιμετώπιση εκφυλιστικών οφθαλμικών παθήσεων. Όλες οι παραπάνω προσεγγίσεις οδηγούν στην εποχή της προσωποποιημένης ιατρικής. Εμπόδια που πρέπει να υπερνικηθούν είναι η ασφαλής παραγωγή των νανοδομών σε μεγάλη κλίμακα με οικονομικά πρόσφορους τρόπους. Επίσης θέματα νανοτοξικότητας πρέπει να ληφθούν υπόψη δεδομένης της διαρκώς αυξανόμενης χρήσης των νανοϋλικών.","Nanotechnology, initially described by Richard Feynman, is a promising multidisciplinary field of science that dealing with the design, development and manufacturing of structures in the dimensions of nanometers. M. Saladin El Naschie’s in 2006 [1] defines nanotechnology as the application of the technology in the gray area between the classical mechanism and quantum mechanics. Nowadays the rapid evolution of nanotechnology is due to the development of novel technological procedures for detection, control and characterization of nanoparticles. The application of nanotechnology in biology is loosely designated nanobiotechnology. Nanomedicine is a derivative of nanobiotechnology. Ophthalmology is a field of medicine that could really be benefit from nanotechnology's applications. The human eye is a very sophisticated small sensory organ that among others includes very specific barriers against the external environment. Drugs and pharmaceutical agents have to overcome these barriers in order to treat ocular diseases. Most of these diseases are chronic in their nature, need chronic expensive treatments and unfortunately commonly result to blindness. Chronic treatments besides of side effects engender issues in compliance and adherence to treatment. Nanoparticles like liposomes, micelles, dendrimers, polymers, nanogels look very attractive as novel ocular drug delivery systems. They can overpass the ocular barriers and deliver their drug load with a very specific spatiotemporal controlled manner. Hence such NPs facilitate the sustained release and bioavailability of medicaments. Furthermore the coating of nanoparticles with surface targeting moieties makes possible the drug delivery precisely to the diseased cell. The contribution of nanotechnology in monitoring, diagnosis and imaging of ocular diseases is also significant. Indeed the combination of diagnostic and therapeutic properties in the same NP introduced the multimodality of theragnostics into the ophthalmology field. Regenerative ophthalmology is another area where the use of nanomaterials in the form of nano scaffolds and genes nanocarriers can conduce to significant improvements mainly in the treatment of degenerative ocular diseases. All the above very promising approaches lead to the era of personalized medicine. Obstacles to be overcome are the scale production of nanostructures in a safety manner and in an economically advantageous way. Likewise nanotoxicity issues must be taken into account as nanoapplications in everyday practice will be increase."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Nanotechnology in Ophthalmology, new developments"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δημάκης Ανδρέας","Dimakis Andreas"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η νανοτεχνολογία, η οποία περιγράφηκε αρχικά από τον Richard Feynman, αποτελεί ένα πολλά υποσχόμενο διατομεακό πεδίο της επιστήμης με αναφορά στον σχεδιασμό, στην εξέλιξη και στην κατασκευή δομών σε διαστάσεις νανομέτρων. Ο M. Saladin El Naschie το 2006 χαρακτηρίζει την νανοτεχνολογία ως την εφαρμογή της τεχνολογίας στην γκρίζα ζώνη μεταξύ της κλασικής μηχανικής και της κβαντομηχανικής. Σήμερα η ταχεία εξέλιξη της νανοτεχνολογίας οφείλεται στην ανάπτυξη καινοτόμων τεχνικών για την ανίχνευση, τον έλεγχο και τον χαρακτηρισμό των νανοσωματιδίων. Η εφαρμογή της νανοτεχνολογίας στην βιολογία αδρά περιγράφεται ως νανοβιοτεχνολογία με την νανοϊατρική να αποτελεί κλάδο της. Η οφθαλμολογία συνιστά τομέα της ιατρικής που δύναται να ωφεληθεί ουσιαστικά από τις εφαρμογές της νανοτεχνολογίας. Ο ανθρώπινος οφθαλμός ως ένα εξαιρετικά πολύπλοκο μικρό αισθητήριο όργανο, μεταξύ άλλων, διαθέτει πολύ ειδικούς φραγμούς έναντι του εξωτερικού περιβάλλοντος. Φάρμακα και άλλοι φαρμακευτικοί παράγοντες οφείλουν να υπερκεράσουν τέτοιους φραγμούς ώστε να θεραπευθεί η οφθαλμική νόσος. Οι περισσότερες από τις παθήσεις αυτές είναι χρόνιες, απαιτούν μακροχρόνιες θεραπείες και οδηγούν δυστυχώς σε τύφλωση. Επιπλέον οι χρόνιες θεραπείες δεν φείδονται παρενεργειών και εγείρουν δυσκολίες στην συμμόρφωση των ασθενών. Νανοσωματίδια, όπως τα λιποσωμάτια, τα μικύλια, τα δενδριμερή, τα πολυμερή και οι νανογέλες φαίνονται πολύ ελκυστικά ως καινοτόμα συστήματα χορήγησης φαρμάκων στον οφθαλμό. Δύνανται να ξεπεράσουν τους οφθαλμικούς φραγμούς και να παραδώσουν το φαρμακευτικό φορτίο τους με πολύ ειδικό και χωροχρονικά ελεγχόμενο τρόπο. Ως εκ τούτου τέτοιου είδους νανοσωματίδια διευκολύνουν την ελεγχόμενη αποδέσμευση και βιοδιαθεσιμότητα των φαρμάκων. Επιπλέον η επικάλυψη της επιφάνειάς τους με ειδικούς προσδέτες καθιστά δυνατή την στοχευμένη χορήγηση σε κυτταρικό επίπεδο. Η συμβολή της νανοτεχνολογίας στην παρακολούθηση, στην διάγνωση και στην απεικόνιση των οφθαλμικών νόσων είναι επίσης σημαντική. Ο συνδυασμός δε διαγνωστικών και θεραπευτικών προσεγγίσεων στο ίδιο νανοσωμάτιο εισάγει τον πολυτροπικό όρο των “theragnostics” στην οφθαλμολογία. Επίσης η αναγεννητική οφθαλμολογία αποτελεί έναν άλλο τομέα όπου η χρήση των νανοϋλικών στη μορφή νανοϊκριωμάτων και νανοφορέων γονιδίων μπορεί να συνεισφέρει στην αντιμετώπιση εκφυλιστικών οφθαλμικών παθήσεων. Όλες οι παραπάνω προσεγγίσεις οδηγούν στην εποχή της προσωποποιημένης ιατρικής. Εμπόδια που πρέπει να υπερνικηθούν είναι η ασφαλής παραγωγή των νανοδομών σε μεγάλη κλίμακα με οικονομικά πρόσφορους τρόπους. Επίσης θέματα νανοτοξικότητας πρέπει να ληφθούν υπόψη δεδομένης της διαρκώς αυξανόμενης χρήσης των νανοϋλικών.","Nanotechnology, initially described by Richard Feynman, is a promising multidisciplinary field of science that dealing with the design, development and manufacturing of structures in the dimensions of nanometers. M. Saladin El Naschie’s in 2006 [1] defines nanotechnology as the application of the technology in the gray area between the classical mechanism and quantum mechanics. Nowadays the rapid evolution of nanotechnology is due to the development of novel technological procedures for detection, control and characterization of nanoparticles. The application of nanotechnology in biology is loosely designated nanobiotechnology. Nanomedicine is a derivative of nanobiotechnology. Ophthalmology is a field of medicine that could really be benefit from nanotechnology's applications. The human eye is a very sophisticated small sensory organ that among others includes very specific barriers against the external environment. Drugs and pharmaceutical agents have to overcome these barriers in order to treat ocular diseases. Most of these diseases are chronic in their nature, need chronic expensive treatments and unfortunately commonly result to blindness. Chronic treatments besides of side effects engender issues in compliance and adherence to treatment. Nanoparticles like liposomes, micelles, dendrimers, polymers, nanogels look very attractive as novel ocular drug delivery systems. They can overpass the ocular barriers and deliver their drug load with a very specific spatiotemporal controlled manner. Hence such NPs facilitate the sustained release and bioavailability of medicaments. Furthermore the coating of nanoparticles with surface targeting moieties makes possible the drug delivery precisely to the diseased cell. The contribution of nanotechnology in monitoring, diagnosis and imaging of ocular diseases is also significant. Indeed the combination of diagnostic and therapeutic properties in the same NP introduced the multimodality of theragnostics into the ophthalmology field. Regenerative ophthalmology is another area where the use of nanomaterials in the form of nano scaffolds and genes nanocarriers can conduce to significant improvements mainly in the treatment of degenerative ocular diseases. All the above very promising approaches lead to the era of personalized medicine. Obstacles to be overcome are the scale production of nanostructures in a safety manner and in an economically advantageous way. Likewise nanotoxicity issues must be taken into account as nanoapplications in everyday practice will be increase."],"dc:identifier":["uoadl:2905187","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2905187"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Nanotechnology in Ophthalmology, new developments"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:13Z"}