{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2905193"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2905193","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"In Vivo δοσιμετρία με χρήση δοσιμέτρων φωτοφωταύγειας (OSLs) σε εφαρμογές ακτινοθεραπείας καρκίνου μαστού","abstract":"O σκοπός της εργασίας είναι η μέτρηση της δόσης εισόδου δέρματος σε ασθενείς που υποβάλλονται σε ακτινοθεραπεία σε περιπτώσεις καρκίνου του μαστού, με γραμμικό επιταχυντή. Η δόση δέρματος είναι μια παράμετρος που υπολογίζεται δύσκολα. Λόγω της σταδιακής αύξησης της δόσης στην είσοδο του δέρματος (build-up), υπάρχει ανακρίβεια στον υπολογισμό της, ακόμα και από τα σύγχρονα συστήματα σχεδιασμού θεραπείας (ΣΣΘ), ιδιαίτερα για τους γραμμικούς επιταχυντές που η δέσμη τους είναι πιο διεισδυτική από του κοβαλτίου (το μέγιστο της δόσης για ένα γραμμικό επιταχυντή 6 MV είναι στο 1,5 cm ενώ για το κοβάλτιο είναι στο 0,5 cm). Για το σκοπό της μελέτης χρησιμοποιήθηκαν δοσίμετρα TLD (Thermo-Luminescent Dosimeter), τα οποία χρησιμοποιούνται για πολλά χρόνια, τόσο στην ακτινοθεραπεία όσο και στην ακτινολογία, αλλά παρουσιάζουν κάποια μειονεκτήματα σε πρακτικό επίπεδο. Επίσης, χρησιμοποιήθηκαν τα νέου τύπου δοσιμέτρα OSL (Optically Stimulated Luminescence), που σύμφωνα με κάποιες μελέτες, παρουσιάζουν κάποια σημαντικά πλεονεκτήματα συγκριτικά με τα TLD . Μέθοδος: Χρησιμοποιήθηκαν τα δοσίμετρα OSLDs (Nanodot dosimeters - Al2O3: C, Landauer, Inc., Glenwood, IL), τα οποία είναι λεπτοί δίσκοι διαμέτρου 4 mm και πάχους 0,3 mm 0,3 mm που βρίσκονται εγκλεισμένοι σε πλαστική θήκη διαστάσεων 10 × 10 × 2 mm καθώς και αντίστοιχα χρησιμοποιήθηκαν μικροκύβοι TLD Lif 1x1 mm. Στη συνέχεια βαθμονομήθηκαν χρησιμοποιώντας γραμμικό επιταχυντή 6 MV και χρησιμοποιήθηκαν για μετρήσεις επιφανειακής δόσης σε ένα ομοίωμα στερεού ύδατος καθώς και σε 16 θεραπείες ασθενών με καρκίνο του μαστού ακτινοβολημένες με εφαπτομενικά πεδία. Για τις μετρήσεις στο ομοίωμα, τα OSLD ακτινοβολήθηκαν με τον κεντρικό άξονα της προσπίπτουσας δέσμης κάθετα προς το επίπεδο του δοσιμέτρου. Για τις μετρήσεις in-vivo ασθενών κατά τη διάρκεια της ακτινοβόλησης τοποθετήθηκαν όσο το δυνατόν πλησιέστερα μεταξύ τους τέσσερα δοσίμετρα (δύο OSLD και δύο TLD) με τα επίπεδά τους σε επαφή με την επιφάνεια του ασθενούς. Τα δοσίμετρα τοποθετήθηκαν στην επιφάνεια του δέρματος. Λόγω του μικρού μεγέθους που έχουν, εφαρμόστηκαν στο δέρμα με απλή κολλητική ταινία (τύπου λευκοπλάστ) και έτσι δεν επηρέασαν τη θεραπεία ούτε προκάλεσαν στον ασθενή κάποια ενόχληση. Τα αποτελέσματα των μετρήσεων με τους δυο διαφορετικούς τύπους δοσιμέτρων συγκρίθηκαν τόσο μεταξύ τους όσο και με τις τιμές δόσης εισόδου δέρματος που υπολογίζονται από το ΣΣΘ, προκειμένου να εκτιμηθεί η ακρίβεια της κάθε μεθόδου στην κλινική πρακτική. Επίσης αξιολογήθηκαν πιθανές διαφοροποιήσεις στη δόση δέρματος από μέρα σε μέρα, ανάλογα με την τοποθέτηση κάθε ασθενούς. Αποτελέσματα: Στις μετρήσεις σε ομοίωμα όπου το επίπεδο των OSLD ήταν κάθετο προς τη δέσμη και το πάχος του ανιχνευτή παράλληλα προς τον άξονα δέσμης της τάξης στα 0,3 mm και χαμηλότερο από το αντίστοιχο πάχος του ανιχνευτή TLD (1mm), οι μετρήσεις OSLD βρέθηκαν ~ 4% χαμηλότερες σε σύγκριση με τις αντίστοιχες μετρήσεις TLD λόγω του γεγονότος ότι το ενεργό σημείο μέτρησης και στους δύο ανιχνευτές τοποθετήθηκε στην περιοχή συσσώρευσης και για τα OSLDs αντιστοιχούσε σε χαμηλότερη απόσταση από την επιφάνεια. Αντίστοιχα σε μετρήσεις ασθενών in-vivo όπου το επίπεδο των OSLDs (διάμετρος 4 mm σε πλαστικό δίσκο διαμέτρου 10 mm) ήταν παράλληλο με τον άξονα της δέσμης και το πραγματικό σημείο μέτρησης αντιστοιχούσε σε μεγαλύτερη απόσταση από την επιφάνεια σε σύγκριση με το TLD ( πάχος 1 mm), οι μετρήσεις nanoDot βρέθηκαν κατά μέσο όρο 11% υψηλότερες από τις αντίστοιχες μετρήσεις TLD. Συμπέρασμα : Τα δοσίμετρα φωτοφωταύγειας (OSLDs) έδειξαν ότι μπορούν να είναι χρήσιμα για in-vivo μετρήσεις επιφανειακής δόσης σε θεραπείες ακτινοθεραπείας του μαστού. Το αποτελεσματικό σημείο μέτρησης και η απόκριση του ανιχνευτή, ωστόσο, εξαρτώνται από τον προσανατολισμό του δίσκου ανιχνευτή σε σχέση με τον άξονα δέσμης και αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στις μετρήσεις αυτές.","abstract_html":"O σκοπός της εργασίας είναι η μέτρηση της δόσης εισόδου δέρματος σε ασθενείς που υποβάλλονται σε ακτινοθεραπεία σε περιπτώσεις καρκίνου του μαστού, με γραμμικό επιταχυντή. Η δόση δέρματος είναι μια παράμετρος που υπολογίζεται δύσκολα. Λόγω της σταδιακής αύξησης της δόσης στην είσοδο του δέρματος (build-up), υπάρχει ανακρίβεια στον υπολογισμό της, ακόμα και από τα σύγχρονα συστήματα σχεδιασμού θεραπείας (ΣΣΘ), ιδιαίτερα για τους γραμμικούς επιταχυντές που η δέσμη τους είναι πιο διεισδυτική από του κοβαλτίου (το μέγιστο της δόσης για ένα γραμμικό επιταχυντή 6 MV είναι στο 1,5 cm ενώ για το κοβάλτιο είναι στο 0,5 cm). Για το σκοπό της μελέτης χρησιμοποιήθηκαν δοσίμετρα TLD (Thermo-Luminescent Dosimeter), τα οποία χρησιμοποιούνται για πολλά χρόνια, τόσο στην ακτινοθεραπεία όσο και στην ακτινολογία, αλλά παρουσιάζουν κάποια μειονεκτήματα σε πρακτικό επίπεδο. Επίσης, χρησιμοποιήθηκαν τα νέου τύπου δοσιμέτρα OSL (Optically Stimulated Luminescence), που σύμφωνα με κάποιες μελέτες, παρουσιάζουν κάποια σημαντικά πλεονεκτήματα συγκριτικά με τα TLD . Μέθοδος: Χρησιμοποιήθηκαν τα δοσίμετρα OSLDs (Nanodot dosimeters - Al2O3: C, Landauer, Inc., Glenwood, IL), τα οποία είναι λεπτοί δίσκοι διαμέτρου 4 mm και πάχους 0,3 mm 0,3 mm που βρίσκονται εγκλεισμένοι σε πλαστική θήκη διαστάσεων 10 × 10 × 2 mm καθώς και αντίστοιχα χρησιμοποιήθηκαν μικροκύβοι TLD Lif 1x1 mm. Στη συνέχεια βαθμονομήθηκαν χρησιμοποιώντας γραμμικό επιταχυντή 6 MV και χρησιμοποιήθηκαν για μετρήσεις επιφανειακής δόσης σε ένα ομοίωμα στερεού ύδατος καθώς και σε 16 θεραπείες ασθενών με καρκίνο του μαστού ακτινοβολημένες με εφαπτομενικά πεδία. Για τις μετρήσεις στο ομοίωμα, τα OSLD ακτινοβολήθηκαν με τον κεντρικό άξονα της προσπίπτουσας δέσμης κάθετα προς το επίπεδο του δοσιμέτρου. Για τις μετρήσεις in-vivo ασθενών κατά τη διάρκεια της ακτινοβόλησης τοποθετήθηκαν όσο το δυνατόν πλησιέστερα μεταξύ τους τέσσερα δοσίμετρα (δύο OSLD και δύο TLD) με τα επίπεδά τους σε επαφή με την επιφάνεια του ασθενούς. Τα δοσίμετρα τοποθετήθηκαν στην επιφάνεια του δέρματος. Λόγω του μικρού μεγέθους που έχουν, εφαρμόστηκαν στο δέρμα με απλή κολλητική ταινία (τύπου λευκοπλάστ) και έτσι δεν επηρέασαν τη θεραπεία ούτε προκάλεσαν στον ασθενή κάποια ενόχληση. Τα αποτελέσματα των μετρήσεων με τους δυο διαφορετικούς τύπους δοσιμέτρων συγκρίθηκαν τόσο μεταξύ τους όσο και με τις τιμές δόσης εισόδου δέρματος που υπολογίζονται από το ΣΣΘ, προκειμένου να εκτιμηθεί η ακρίβεια της κάθε μεθόδου στην κλινική πρακτική. Επίσης αξιολογήθηκαν πιθανές διαφοροποιήσεις στη δόση δέρματος από μέρα σε μέρα, ανάλογα με την τοποθέτηση κάθε ασθενούς. Αποτελέσματα: Στις μετρήσεις σε ομοίωμα όπου το επίπεδο των OSLD ήταν κάθετο προς τη δέσμη και το πάχος του ανιχνευτή παράλληλα προς τον άξονα δέσμης της τάξης στα 0,3 mm και χαμηλότερο από το αντίστοιχο πάχος του ανιχνευτή TLD (1mm), οι μετρήσεις OSLD βρέθηκαν ~ 4% χαμηλότερες σε σύγκριση με τις αντίστοιχες μετρήσεις TLD λόγω του γεγονότος ότι το ενεργό σημείο μέτρησης και στους δύο ανιχνευτές τοποθετήθηκε στην περιοχή συσσώρευσης και για τα OSLDs αντιστοιχούσε σε χαμηλότερη απόσταση από την επιφάνεια. Αντίστοιχα σε μετρήσεις ασθενών in-vivo όπου το επίπεδο των OSLDs (διάμετρος 4 mm σε πλαστικό δίσκο διαμέτρου 10 mm) ήταν παράλληλο με τον άξονα της δέσμης και το πραγματικό σημείο μέτρησης αντιστοιχούσε σε μεγαλύτερη απόσταση από την επιφάνεια σε σύγκριση με το TLD ( πάχος 1 mm), οι μετρήσεις nanoDot βρέθηκαν κατά μέσο όρο 11% υψηλότερες από τις αντίστοιχες μετρήσεις TLD. Συμπέρασμα : Τα δοσίμετρα φωτοφωταύγειας (OSLDs) έδειξαν ότι μπορούν να είναι χρήσιμα για in-vivo μετρήσεις επιφανειακής δόσης σε θεραπείες ακτινοθεραπείας του μαστού. Το αποτελεσματικό σημείο μέτρησης και η απόκριση του ανιχνευτή, ωστόσο, εξαρτώνται από τον προσανατολισμό του δίσκου ανιχνευτή σε σχέση με τον άξονα δέσμης και αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στις μετρήσεις αυτές.","abstract_has_math":false,"creators":["Βαλιαντή Άννα","Valianti Anna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:13Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2905193"],"render_values":[{"text":"uoadl:2905193","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2905193","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2905193","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2905193","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βαλιαντή Άννα","Valianti Anna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2905193","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2905193"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["O σκοπός της εργασίας είναι η μέτρηση της δόσης εισόδου δέρματος σε ασθενείς που υποβάλλονται σε ακτινοθεραπεία σε περιπτώσεις καρκίνου του μαστού, με γραμμικό επιταχυντή. Η δόση δέρματος είναι μια παράμετρος που υπολογίζεται δύσκολα. Λόγω της σταδιακής αύξησης της δόσης στην είσοδο του δέρματος (build-up), υπάρχει ανακρίβεια στον υπολογισμό της, ακόμα και από τα σύγχρονα συστήματα σχεδιασμού θεραπείας (ΣΣΘ), ιδιαίτερα για τους γραμμικούς επιταχυντές που η δέσμη τους είναι πιο διεισδυτική από του κοβαλτίου (το μέγιστο της δόσης για ένα γραμμικό επιταχυντή 6 MV είναι στο 1,5 cm ενώ για το κοβάλτιο είναι στο 0,5 cm). Για το σκοπό της μελέτης χρησιμοποιήθηκαν δοσίμετρα TLD (Thermo-Luminescent Dosimeter), τα οποία χρησιμοποιούνται για πολλά χρόνια, τόσο στην ακτινοθεραπεία όσο και στην ακτινολογία, αλλά παρουσιάζουν κάποια μειονεκτήματα σε πρακτικό επίπεδο. Επίσης, χρησιμοποιήθηκαν τα νέου τύπου δοσιμέτρα OSL (Optically Stimulated Luminescence), που σύμφωνα με κάποιες μελέτες, παρουσιάζουν κάποια σημαντικά πλεονεκτήματα συγκριτικά με τα TLD . Μέθοδος: Χρησιμοποιήθηκαν τα δοσίμετρα OSLDs (Nanodot dosimeters - Al2O3: C, Landauer, Inc., Glenwood, IL), τα οποία είναι λεπτοί δίσκοι διαμέτρου 4 mm και πάχους 0,3 mm 0,3 mm που βρίσκονται εγκλεισμένοι σε πλαστική θήκη διαστάσεων 10 × 10 × 2 mm καθώς και αντίστοιχα χρησιμοποιήθηκαν μικροκύβοι TLD Lif 1x1 mm. Στη συνέχεια βαθμονομήθηκαν χρησιμοποιώντας γραμμικό επιταχυντή 6 MV και χρησιμοποιήθηκαν για μετρήσεις επιφανειακής δόσης σε ένα ομοίωμα στερεού ύδατος καθώς και σε 16 θεραπείες ασθενών με καρκίνο του μαστού ακτινοβολημένες με εφαπτομενικά πεδία. Για τις μετρήσεις στο ομοίωμα, τα OSLD ακτινοβολήθηκαν με τον κεντρικό άξονα της προσπίπτουσας δέσμης κάθετα προς το επίπεδο του δοσιμέτρου. Για τις μετρήσεις in-vivo ασθενών κατά τη διάρκεια της ακτινοβόλησης τοποθετήθηκαν όσο το δυνατόν πλησιέστερα μεταξύ τους τέσσερα δοσίμετρα (δύο OSLD και δύο TLD) με τα επίπεδά τους σε επαφή με την επιφάνεια του ασθενούς. Τα δοσίμετρα τοποθετήθηκαν στην επιφάνεια του δέρματος. Λόγω του μικρού μεγέθους που έχουν, εφαρμόστηκαν στο δέρμα με απλή κολλητική ταινία (τύπου λευκοπλάστ) και έτσι δεν επηρέασαν τη θεραπεία ούτε προκάλεσαν στον ασθενή κάποια ενόχληση. Τα αποτελέσματα των μετρήσεων με τους δυο διαφορετικούς τύπους δοσιμέτρων συγκρίθηκαν τόσο μεταξύ τους όσο και με τις τιμές δόσης εισόδου δέρματος που υπολογίζονται από το ΣΣΘ, προκειμένου να εκτιμηθεί η ακρίβεια της κάθε μεθόδου στην κλινική πρακτική. Επίσης αξιολογήθηκαν πιθανές διαφοροποιήσεις στη δόση δέρματος από μέρα σε μέρα, ανάλογα με την τοποθέτηση κάθε ασθενούς. Αποτελέσματα: Στις μετρήσεις σε ομοίωμα όπου το επίπεδο των OSLD ήταν κάθετο προς τη δέσμη και το πάχος του ανιχνευτή παράλληλα προς τον άξονα δέσμης της τάξης στα 0,3 mm και χαμηλότερο από το αντίστοιχο πάχος του ανιχνευτή TLD (1mm), οι μετρήσεις OSLD βρέθηκαν ~ 4% χαμηλότερες σε σύγκριση με τις αντίστοιχες μετρήσεις TLD λόγω του γεγονότος ότι το ενεργό σημείο μέτρησης και στους δύο ανιχνευτές τοποθετήθηκε στην περιοχή συσσώρευσης και για τα OSLDs αντιστοιχούσε σε χαμηλότερη απόσταση από την επιφάνεια. Αντίστοιχα σε μετρήσεις ασθενών in-vivo όπου το επίπεδο των OSLDs (διάμετρος 4 mm σε πλαστικό δίσκο διαμέτρου 10 mm) ήταν παράλληλο με τον άξονα της δέσμης και το πραγματικό σημείο μέτρησης αντιστοιχούσε σε μεγαλύτερη απόσταση από την επιφάνεια σε σύγκριση με το TLD ( πάχος 1 mm), οι μετρήσεις nanoDot βρέθηκαν κατά μέσο όρο 11% υψηλότερες από τις αντίστοιχες μετρήσεις TLD. Συμπέρασμα : Τα δοσίμετρα φωτοφωταύγειας (OSLDs) έδειξαν ότι μπορούν να είναι χρήσιμα για in-vivo μετρήσεις επιφανειακής δόσης σε θεραπείες ακτινοθεραπείας του μαστού. Το αποτελεσματικό σημείο μέτρησης και η απόκριση του ανιχνευτή, ωστόσο, εξαρτώνται από τον προσανατολισμό του δίσκου ανιχνευτή σε σχέση με τον άξονα δέσμης και αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στις μετρήσεις αυτές.","Purpose: Optically stimulated luminescent detectors (OSLDs) are recently used as passive dosimeters for a variety of applications in medicine including radiotherapy. The aim of this study is to investigate the suitability of using OSLDs in measuring surface dose during breast radiotherapy and to compare results with LiF Thermoluminescence Dosimeters (TLDs) Materials and Method: Commercially available OSLDs (Nanodot dosimeters - Al2O3:C, Landauer, Inc., Glenwood, IL), which are thin discs of 4mm in diameter and 0.3 mm thickness 0.3mm enclosed in a plastic cassette measuring 10 × 10 × 2 mm as well as Lif TLD 1x1 mm microcubes were used. Both detectors were calibrated using a 6 MV linear accelerator and used for surface dose measurements in a solid water phantom as well as in 15 patient treatments with breast cancer, irradiated with tangential fields. For phantom measurements OSLDs were irradiated with gantry 0o with the central axis of the incident beam perpendicular to the plane of the dosimeter. For in-vivo patient measurements at least four dosimeters (two OSLDs and two TLDs) were placed as close as possible to each other during irradiation with their planes in contact with the surface of the patient. Results: In phantom measurements where the plane of the OSLDs was perpendicular to the beam and the thickness of the detector parallel to the beam axis of the order to 0.3 mm and lower than the corresponding thickness of the TLD detector (1mm), OSLD measurements were found ~4% lower compared to the corresponding TLD measurements due to the fact that the effective point of measurement in both detectors was positioned in the build-up region and for the OSLDs corresponded to a lower distance from the surface. In vi-vo patient measurements where the plane of the OSLDs (4mm in diameter within a plastic disk of 10mm in diameter) was parallel to the beam axis and the effective point of measurement corresponded to a larger distance from the surface compared to the TLD (1mm thickness) and still in the build-up region, the nanoDot measurements were found 11% on average higher from the corresponding TLD measurements. Conclusions: Optically stimulated luminescent detectors (OSLDs) can be useful for in-vivo measurements of surface dose in breast radiotherapy treatments. The effective point of measurement and the detector response, however, depend on the orientation of the detector disk relative to the beam axis and this has to be taken into account in such measurements."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["In Vivo δοσιμετρία με χρήση δοσιμέτρων φωτοφωταύγειας (OSLs) σε εφαρμογές ακτινοθεραπείας καρκίνου μαστού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βαλιαντή Άννα","Valianti Anna"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["O σκοπός της εργασίας είναι η μέτρηση της δόσης εισόδου δέρματος σε ασθενείς που υποβάλλονται σε ακτινοθεραπεία σε περιπτώσεις καρκίνου του μαστού, με γραμμικό επιταχυντή. Η δόση δέρματος είναι μια παράμετρος που υπολογίζεται δύσκολα. Λόγω της σταδιακής αύξησης της δόσης στην είσοδο του δέρματος (build-up), υπάρχει ανακρίβεια στον υπολογισμό της, ακόμα και από τα σύγχρονα συστήματα σχεδιασμού θεραπείας (ΣΣΘ), ιδιαίτερα για τους γραμμικούς επιταχυντές που η δέσμη τους είναι πιο διεισδυτική από του κοβαλτίου (το μέγιστο της δόσης για ένα γραμμικό επιταχυντή 6 MV είναι στο 1,5 cm ενώ για το κοβάλτιο είναι στο 0,5 cm). Για το σκοπό της μελέτης χρησιμοποιήθηκαν δοσίμετρα TLD (Thermo-Luminescent Dosimeter), τα οποία χρησιμοποιούνται για πολλά χρόνια, τόσο στην ακτινοθεραπεία όσο και στην ακτινολογία, αλλά παρουσιάζουν κάποια μειονεκτήματα σε πρακτικό επίπεδο. Επίσης, χρησιμοποιήθηκαν τα νέου τύπου δοσιμέτρα OSL (Optically Stimulated Luminescence), που σύμφωνα με κάποιες μελέτες, παρουσιάζουν κάποια σημαντικά πλεονεκτήματα συγκριτικά με τα TLD . Μέθοδος: Χρησιμοποιήθηκαν τα δοσίμετρα OSLDs (Nanodot dosimeters - Al2O3: C, Landauer, Inc., Glenwood, IL), τα οποία είναι λεπτοί δίσκοι διαμέτρου 4 mm και πάχους 0,3 mm 0,3 mm που βρίσκονται εγκλεισμένοι σε πλαστική θήκη διαστάσεων 10 × 10 × 2 mm καθώς και αντίστοιχα χρησιμοποιήθηκαν μικροκύβοι TLD Lif 1x1 mm. Στη συνέχεια βαθμονομήθηκαν χρησιμοποιώντας γραμμικό επιταχυντή 6 MV και χρησιμοποιήθηκαν για μετρήσεις επιφανειακής δόσης σε ένα ομοίωμα στερεού ύδατος καθώς και σε 16 θεραπείες ασθενών με καρκίνο του μαστού ακτινοβολημένες με εφαπτομενικά πεδία. Για τις μετρήσεις στο ομοίωμα, τα OSLD ακτινοβολήθηκαν με τον κεντρικό άξονα της προσπίπτουσας δέσμης κάθετα προς το επίπεδο του δοσιμέτρου. Για τις μετρήσεις in-vivo ασθενών κατά τη διάρκεια της ακτινοβόλησης τοποθετήθηκαν όσο το δυνατόν πλησιέστερα μεταξύ τους τέσσερα δοσίμετρα (δύο OSLD και δύο TLD) με τα επίπεδά τους σε επαφή με την επιφάνεια του ασθενούς. Τα δοσίμετρα τοποθετήθηκαν στην επιφάνεια του δέρματος. Λόγω του μικρού μεγέθους που έχουν, εφαρμόστηκαν στο δέρμα με απλή κολλητική ταινία (τύπου λευκοπλάστ) και έτσι δεν επηρέασαν τη θεραπεία ούτε προκάλεσαν στον ασθενή κάποια ενόχληση. Τα αποτελέσματα των μετρήσεων με τους δυο διαφορετικούς τύπους δοσιμέτρων συγκρίθηκαν τόσο μεταξύ τους όσο και με τις τιμές δόσης εισόδου δέρματος που υπολογίζονται από το ΣΣΘ, προκειμένου να εκτιμηθεί η ακρίβεια της κάθε μεθόδου στην κλινική πρακτική. Επίσης αξιολογήθηκαν πιθανές διαφοροποιήσεις στη δόση δέρματος από μέρα σε μέρα, ανάλογα με την τοποθέτηση κάθε ασθενούς. Αποτελέσματα: Στις μετρήσεις σε ομοίωμα όπου το επίπεδο των OSLD ήταν κάθετο προς τη δέσμη και το πάχος του ανιχνευτή παράλληλα προς τον άξονα δέσμης της τάξης στα 0,3 mm και χαμηλότερο από το αντίστοιχο πάχος του ανιχνευτή TLD (1mm), οι μετρήσεις OSLD βρέθηκαν ~ 4% χαμηλότερες σε σύγκριση με τις αντίστοιχες μετρήσεις TLD λόγω του γεγονότος ότι το ενεργό σημείο μέτρησης και στους δύο ανιχνευτές τοποθετήθηκε στην περιοχή συσσώρευσης και για τα OSLDs αντιστοιχούσε σε χαμηλότερη απόσταση από την επιφάνεια. Αντίστοιχα σε μετρήσεις ασθενών in-vivo όπου το επίπεδο των OSLDs (διάμετρος 4 mm σε πλαστικό δίσκο διαμέτρου 10 mm) ήταν παράλληλο με τον άξονα της δέσμης και το πραγματικό σημείο μέτρησης αντιστοιχούσε σε μεγαλύτερη απόσταση από την επιφάνεια σε σύγκριση με το TLD ( πάχος 1 mm), οι μετρήσεις nanoDot βρέθηκαν κατά μέσο όρο 11% υψηλότερες από τις αντίστοιχες μετρήσεις TLD. Συμπέρασμα : Τα δοσίμετρα φωτοφωταύγειας (OSLDs) έδειξαν ότι μπορούν να είναι χρήσιμα για in-vivo μετρήσεις επιφανειακής δόσης σε θεραπείες ακτινοθεραπείας του μαστού. Το αποτελεσματικό σημείο μέτρησης και η απόκριση του ανιχνευτή, ωστόσο, εξαρτώνται από τον προσανατολισμό του δίσκου ανιχνευτή σε σχέση με τον άξονα δέσμης και αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στις μετρήσεις αυτές.","Purpose: Optically stimulated luminescent detectors (OSLDs) are recently used as passive dosimeters for a variety of applications in medicine including radiotherapy. The aim of this study is to investigate the suitability of using OSLDs in measuring surface dose during breast radiotherapy and to compare results with LiF Thermoluminescence Dosimeters (TLDs) Materials and Method: Commercially available OSLDs (Nanodot dosimeters - Al2O3:C, Landauer, Inc., Glenwood, IL), which are thin discs of 4mm in diameter and 0.3 mm thickness 0.3mm enclosed in a plastic cassette measuring 10 × 10 × 2 mm as well as Lif TLD 1x1 mm microcubes were used. Both detectors were calibrated using a 6 MV linear accelerator and used for surface dose measurements in a solid water phantom as well as in 15 patient treatments with breast cancer, irradiated with tangential fields. For phantom measurements OSLDs were irradiated with gantry 0o with the central axis of the incident beam perpendicular to the plane of the dosimeter. For in-vivo patient measurements at least four dosimeters (two OSLDs and two TLDs) were placed as close as possible to each other during irradiation with their planes in contact with the surface of the patient. Results: In phantom measurements where the plane of the OSLDs was perpendicular to the beam and the thickness of the detector parallel to the beam axis of the order to 0.3 mm and lower than the corresponding thickness of the TLD detector (1mm), OSLD measurements were found ~4% lower compared to the corresponding TLD measurements due to the fact that the effective point of measurement in both detectors was positioned in the build-up region and for the OSLDs corresponded to a lower distance from the surface. In vi-vo patient measurements where the plane of the OSLDs (4mm in diameter within a plastic disk of 10mm in diameter) was parallel to the beam axis and the effective point of measurement corresponded to a larger distance from the surface compared to the TLD (1mm thickness) and still in the build-up region, the nanoDot measurements were found 11% on average higher from the corresponding TLD measurements. Conclusions: Optically stimulated luminescent detectors (OSLDs) can be useful for in-vivo measurements of surface dose in breast radiotherapy treatments. The effective point of measurement and the detector response, however, depend on the orientation of the detector disk relative to the beam axis and this has to be taken into account in such measurements."],"dc:identifier":["uoadl:2905193","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2905193"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["In Vivo δοσιμετρία με χρήση δοσιμέτρων φωτοφωταύγειας (OSLs) σε εφαρμογές ακτινοθεραπείας καρκίνου μαστού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:13Z"}