{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2907078"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2907078","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Δυνατότητες κύησης σε γυναίκες με συγγενείς ανωμαλίες του γεννητικού συστήματος","abstract":"Εισαγωγή: Οι συγγενείς ανωμαλίες του γεννητικού συστήματος της γυναίκας είναι αρκετά συχνές βλάβες (7% στο γενικό πληθυσμό), οι οποίες ανάλογα με τη βαρύτητα του αναπτυξιακού λάθους μπορεί να είναι ασυμπτωματικές ή να προκαλούν σοβαρά προβλήματα υγείας ή γονιμότητας. Σκοπός: Η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για τις συχνότερες συγγενείς ανωμαλίες των οργάνων του γεννητικού συστήματος (γονάδων, ωαγωγών, μήτρας, τραχήλου και κόλπου), τους τρόπους διάγνωσης, τη δυνατότητα χειρουργικής διόρθωσης, τις επιπτώσεις τους στη γονιμότητα και στην έκβαση της κύησης, με απώτερο στόχο την περιγραφή των δυνατοτήτων επίτευξης κύησης στις ασθενείς αυτές. Υλικό - Μέθοδος: Η έρευνα έγινε με αναζήτηση άρθρων και συγγραμμάτων στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων Pubmed, Medline, Uptodate, Scholar και Cochrane Library. Αποτελέσματα: Οι ανωμαλίες αυτές, κυρίως της μήτρας, έχουν συσχετιστεί με ενδομητρίωση, υπογονιμότητα και δυσμενείς μαιευτικές επιπλοκές, όπως καθ’ έξιν αποβολές, προεκλαμψία, πρόωρο τοκετό και περιγεννητική θνησιμότητα. Οι περισσότερες ανωμαλίες επιδέχονται χειρουργική αποκατάσταση και για κάποιες χειρουργικές τεχνικές (όπως η υστεροσκοπική μητροπλαστική για το διάφραγμα μήτρας) φαίνεται από τα δεδομένα ότι μετά το χειρουργείο αποκαθίσταται η γονιμότητα και αυξάνονται οι πιθανότητες τελειόμηνης κύησης. Για κάποιες νεότερες χειρουργικές τεχνικές που έχουν προταθεί (όπως η υστεροπλαστική διεύρυνση υποπλαστικής μήτρας), χρειάζεται ακόμα να επιβεβαιωθεί η αποτελεσματικότητά τους μέσω περισσότερων κλινικών μελετών. Συμπεράσματα: Είναι σημαντικό να είναι γνωστές στους κλινικούς ιατρούς οι επιπλοκές των συγγενών ανωμαλιών του γεννητικού συστήματος στην κύηση και οι τρόποι αντιμετώπισής τους, ώστε να μπορούν να παρέχουν έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία και σωστή προγεννητική παρακολούθηση στις ασθενείς.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι συγγενείς ανωμαλίες του γεννητικού συστήματος της γυναίκας είναι αρκετά συχνές βλάβες (7% στο γενικό πληθυσμό), οι οποίες ανάλογα με τη βαρύτητα του αναπτυξιακού λάθους μπορεί να είναι ασυμπτωματικές ή να προκαλούν σοβαρά προβλήματα υγείας ή γονιμότητας. Σκοπός: Η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για τις συχνότερες συγγενείς ανωμαλίες των οργάνων του γεννητικού συστήματος (γονάδων, ωαγωγών, μήτρας, τραχήλου και κόλπου), τους τρόπους διάγνωσης, τη δυνατότητα χειρουργικής διόρθωσης, τις επιπτώσεις τους στη γονιμότητα και στην έκβαση της κύησης, με απώτερο στόχο την περιγραφή των δυνατοτήτων επίτευξης κύησης στις ασθενείς αυτές. Υλικό - Μέθοδος: Η έρευνα έγινε με αναζήτηση άρθρων και συγγραμμάτων στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων Pubmed, Medline, Uptodate, Scholar και Cochrane Library. Αποτελέσματα: Οι ανωμαλίες αυτές, κυρίως της μήτρας, έχουν συσχετιστεί με ενδομητρίωση, υπογονιμότητα και δυσμενείς μαιευτικές επιπλοκές, όπως καθ’ έξιν αποβολές, προεκλαμψία, πρόωρο τοκετό και περιγεννητική θνησιμότητα. Οι περισσότερες ανωμαλίες επιδέχονται χειρουργική αποκατάσταση και για κάποιες χειρουργικές τεχνικές (όπως η υστεροσκοπική μητροπλαστική για το διάφραγμα μήτρας) φαίνεται από τα δεδομένα ότι μετά το χειρουργείο αποκαθίσταται η γονιμότητα και αυξάνονται οι πιθανότητες τελειόμηνης κύησης. Για κάποιες νεότερες χειρουργικές τεχνικές που έχουν προταθεί (όπως η υστεροπλαστική διεύρυνση υποπλαστικής μήτρας), χρειάζεται ακόμα να επιβεβαιωθεί η αποτελεσματικότητά τους μέσω περισσότερων κλινικών μελετών. Συμπεράσματα: Είναι σημαντικό να είναι γνωστές στους κλινικούς ιατρούς οι επιπλοκές των συγγενών ανωμαλιών του γεννητικού συστήματος στην κύηση και οι τρόποι αντιμετώπισής τους, ώστε να μπορούν να παρέχουν έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία και σωστή προγεννητική παρακολούθηση στις ασθενείς.","abstract_has_math":false,"creators":["Γαλάτη Ελπίς","Galati Elpis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:13Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2907078"],"render_values":[{"text":"uoadl:2907078","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2907078","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2907078","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2907078","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γαλάτη Ελπίς","Galati Elpis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2907078","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2907078"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι συγγενείς ανωμαλίες του γεννητικού συστήματος της γυναίκας είναι αρκετά συχνές βλάβες (7% στο γενικό πληθυσμό), οι οποίες ανάλογα με τη βαρύτητα του αναπτυξιακού λάθους μπορεί να είναι ασυμπτωματικές ή να προκαλούν σοβαρά προβλήματα υγείας ή γονιμότητας. Σκοπός: Η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για τις συχνότερες συγγενείς ανωμαλίες των οργάνων του γεννητικού συστήματος (γονάδων, ωαγωγών, μήτρας, τραχήλου και κόλπου), τους τρόπους διάγνωσης, τη δυνατότητα χειρουργικής διόρθωσης, τις επιπτώσεις τους στη γονιμότητα και στην έκβαση της κύησης, με απώτερο στόχο την περιγραφή των δυνατοτήτων επίτευξης κύησης στις ασθενείς αυτές. Υλικό - Μέθοδος: Η έρευνα έγινε με αναζήτηση άρθρων και συγγραμμάτων στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων Pubmed, Medline, Uptodate, Scholar και Cochrane Library. Αποτελέσματα: Οι ανωμαλίες αυτές, κυρίως της μήτρας, έχουν συσχετιστεί με ενδομητρίωση, υπογονιμότητα και δυσμενείς μαιευτικές επιπλοκές, όπως καθ’ έξιν αποβολές, προεκλαμψία, πρόωρο τοκετό και περιγεννητική θνησιμότητα. Οι περισσότερες ανωμαλίες επιδέχονται χειρουργική αποκατάσταση και για κάποιες χειρουργικές τεχνικές (όπως η υστεροσκοπική μητροπλαστική για το διάφραγμα μήτρας) φαίνεται από τα δεδομένα ότι μετά το χειρουργείο αποκαθίσταται η γονιμότητα και αυξάνονται οι πιθανότητες τελειόμηνης κύησης. Για κάποιες νεότερες χειρουργικές τεχνικές που έχουν προταθεί (όπως η υστεροπλαστική διεύρυνση υποπλαστικής μήτρας), χρειάζεται ακόμα να επιβεβαιωθεί η αποτελεσματικότητά τους μέσω περισσότερων κλινικών μελετών. Συμπεράσματα: Είναι σημαντικό να είναι γνωστές στους κλινικούς ιατρούς οι επιπλοκές των συγγενών ανωμαλιών του γεννητικού συστήματος στην κύηση και οι τρόποι αντιμετώπισής τους, ώστε να μπορούν να παρέχουν έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία και σωστή προγεννητική παρακολούθηση στις ασθενείς.","Introduction: Congenital anomalies of the female reproductive system are rather common (7% of the general population). Depending on the type of defect of the differentiation of the genital ducts, they may be asymptomatic or present with serious health or fertility problems. Objective: To conduct a systematic review of the relevant literature concerning the most common congenital anomalies of the female reproductive system (gonads, fallopian tubes, uterus, uterine cervix and vagina), to review the available diagnostic tools, the surgical management of these anomalies and to describe their impact on fertility and pregnancy in order to describe the possibilities of having an uneventful pregnancy in a patient with a congenital anomaly of the genital system. Materials and methods: A number of relevant books and articles was obtained by using Pubmed, Medline, Uptodate, Scholar and Cochrane Library databases. Results: These anomalies have been associated with endometriosis, subfertility and adverse pregnancy outcomes, such as recurrent pregnancy loss, preeclampsia, preterm premature rupture of membranes and perinatal mortality. Most of the cases can be treated surgically with favorable outcomes in pregnancy rates and full term pregnancy after surgery, for example hysteroscopic metroplasty for septate uterus. New surgical techniques have been described, such as hysteroscopic outpatient metroplasty for expanding a hypoplastic uterus, but more clinical trials need to be conducted to define their utility in clinical practice. Conclusion: Clinicians should be aware of the proper management of congenital anomalies of the genital system and their complications in pregnancy and the follow up of a pregnant woman with such an anomaly."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Δυνατότητες κύησης σε γυναίκες με συγγενείς ανωμαλίες του γεννητικού συστήματος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γαλάτη Ελπίς","Galati Elpis"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι συγγενείς ανωμαλίες του γεννητικού συστήματος της γυναίκας είναι αρκετά συχνές βλάβες (7% στο γενικό πληθυσμό), οι οποίες ανάλογα με τη βαρύτητα του αναπτυξιακού λάθους μπορεί να είναι ασυμπτωματικές ή να προκαλούν σοβαρά προβλήματα υγείας ή γονιμότητας. Σκοπός: Η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για τις συχνότερες συγγενείς ανωμαλίες των οργάνων του γεννητικού συστήματος (γονάδων, ωαγωγών, μήτρας, τραχήλου και κόλπου), τους τρόπους διάγνωσης, τη δυνατότητα χειρουργικής διόρθωσης, τις επιπτώσεις τους στη γονιμότητα και στην έκβαση της κύησης, με απώτερο στόχο την περιγραφή των δυνατοτήτων επίτευξης κύησης στις ασθενείς αυτές. Υλικό - Μέθοδος: Η έρευνα έγινε με αναζήτηση άρθρων και συγγραμμάτων στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων Pubmed, Medline, Uptodate, Scholar και Cochrane Library. Αποτελέσματα: Οι ανωμαλίες αυτές, κυρίως της μήτρας, έχουν συσχετιστεί με ενδομητρίωση, υπογονιμότητα και δυσμενείς μαιευτικές επιπλοκές, όπως καθ’ έξιν αποβολές, προεκλαμψία, πρόωρο τοκετό και περιγεννητική θνησιμότητα. Οι περισσότερες ανωμαλίες επιδέχονται χειρουργική αποκατάσταση και για κάποιες χειρουργικές τεχνικές (όπως η υστεροσκοπική μητροπλαστική για το διάφραγμα μήτρας) φαίνεται από τα δεδομένα ότι μετά το χειρουργείο αποκαθίσταται η γονιμότητα και αυξάνονται οι πιθανότητες τελειόμηνης κύησης. Για κάποιες νεότερες χειρουργικές τεχνικές που έχουν προταθεί (όπως η υστεροπλαστική διεύρυνση υποπλαστικής μήτρας), χρειάζεται ακόμα να επιβεβαιωθεί η αποτελεσματικότητά τους μέσω περισσότερων κλινικών μελετών. Συμπεράσματα: Είναι σημαντικό να είναι γνωστές στους κλινικούς ιατρούς οι επιπλοκές των συγγενών ανωμαλιών του γεννητικού συστήματος στην κύηση και οι τρόποι αντιμετώπισής τους, ώστε να μπορούν να παρέχουν έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία και σωστή προγεννητική παρακολούθηση στις ασθενείς.","Introduction: Congenital anomalies of the female reproductive system are rather common (7% of the general population). Depending on the type of defect of the differentiation of the genital ducts, they may be asymptomatic or present with serious health or fertility problems. Objective: To conduct a systematic review of the relevant literature concerning the most common congenital anomalies of the female reproductive system (gonads, fallopian tubes, uterus, uterine cervix and vagina), to review the available diagnostic tools, the surgical management of these anomalies and to describe their impact on fertility and pregnancy in order to describe the possibilities of having an uneventful pregnancy in a patient with a congenital anomaly of the genital system. Materials and methods: A number of relevant books and articles was obtained by using Pubmed, Medline, Uptodate, Scholar and Cochrane Library databases. Results: These anomalies have been associated with endometriosis, subfertility and adverse pregnancy outcomes, such as recurrent pregnancy loss, preeclampsia, preterm premature rupture of membranes and perinatal mortality. Most of the cases can be treated surgically with favorable outcomes in pregnancy rates and full term pregnancy after surgery, for example hysteroscopic metroplasty for septate uterus. New surgical techniques have been described, such as hysteroscopic outpatient metroplasty for expanding a hypoplastic uterus, but more clinical trials need to be conducted to define their utility in clinical practice. Conclusion: Clinicians should be aware of the proper management of congenital anomalies of the genital system and their complications in pregnancy and the follow up of a pregnant woman with such an anomaly."],"dc:identifier":["uoadl:2907078","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2907078"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Δυνατότητες κύησης σε γυναίκες με συγγενείς ανωμαλίες του γεννητικού συστήματος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:13Z"}