{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2914837"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2914837","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη πιθανής συσχέτισης πρώιμων τραυματικών εμπειριών ουσιοεξαρτήσεων και ακαδημαϊκής επίδοσης φοιτητών ΔΙΕΚ","abstract":"Tο παιδικό ή πρώιμο τραύμα, ΠΤΕ (πρώιμες τραυματικές εμπειρίες) ορίζεται ως κάθε τραυματική εμπειρία, η οποία έχει λάβει χώρα πριν από την ηλικία των 18 ετών (Bishop, 2014). Το πρώιμο τραύμα πραγματοποιείται σε μία αναπτυξιακή ηλικία κατά την οποία δεν έχει ολοκληρωθεί η σωματική, ψυχική, συναισθητική, ανάπτυξη του ατόμου και για αυτό το λόγο δεν είναι εύκολη η επεξεργασία και η αντιμετώπιση του, και όταν είναι χρόνιο όπως στην περίπτωση της παραμέλησης και κακοποίησης οδηγεί σε κατασκευαστικές αλλαγές στην διαμόρφωση και την αρχιτεκτονική του εγκεφάλου με αποτέλεσμα την δυσλειτουργική έκκριση ορμονών, ελλείμματα στην επεξεργασία και κατανόηση των πληροφοριών, στην αντιληπτική ικανότητα του ατόμου, στην επικοινωνία, και την μαθησιακή του ικανότητα. Επιπλέον όπως δείχνουν τα διεθνή ερευνητικά δεδομένα οι ΠΤΕ οδηγούν στην χρήση αλκοόλ και καπνού αλλά και άλλων παράνομων ουσιών όπως μαριχουάνα, κοκαΐνη και ηρωίνη. Ο ψυχικός πόνος, το άγχος, η νευρικότητα που προέρχεται από αυτά τα βιώματα ανακουφίζεται προσωρινά ενώ την ίδια στιγμή ή χρήση αυτών των ουσιών περιορίζει την κοινωνική φοβία, ευνοεί έτσι την ανάπτυξη και διατήρηση κοινωνικών επαφών, εργασιακής συνεργασίας και διαπροσωπικών σχέσεων.(Menard, 2007),(Hovdestad, 2011), (Afifi, 2012). Επιπροσθέτως έχει μελετηθεί και έχει παρατηρηθεί ότι η συχνότητα εμφάνισης των εξαρτήσεων σχετίζεται άρρηκτα με το πλήθος και την βαρύτητα των πρώιμων τραυματικών εμπειριών. Στην παρούσα μελέτη θα εξετάσουμε την σχέση των ΠΤΕ (πρώιμες τραυματικές εμπειρίες) με τις ουσιοεξαρτήσεις Σε αυτή την έρευνα ερευνάται το πλήθος και το είδος των τραυματικών εμπειριών σε ένα νεαρό κατά βάση πληθυσμό καταρτιζόμενων (18-30)που έχει εκτεθεί στις καταστροφικές συνέπειες της οικονομικής κρίσης κατά την διάρκεια της πιο τρυφερής ηλικίας τους, την δεύτερη δεκαετία της ζωής και αναμένεται μεγάλο ποσοστό αυτών να αναφέρουν αξιοσημείωτο αριθμό ΠΤΕ. Οι ΠΤΕ συνδέονται με την έναρξη ουσιοεξαρτήσεων μέσω δυσλειτουργικής έκκρισης ορμονών (ντοπαμίνης, ωκυτοκίνης, ΗΡΑ υποθάλαμος-υπόφυση-επινεφρίδια). Η ντοπαμίνη, ή ορμόνη της ευτυχίας εκκρίνεται σε μικρές ποσότητες στα άτομα με πρώιμες τραυματικές . Ή έλλειψη ντοπαμίνης έχει παρατηρηθεί ότι συνδέεται κατά την εφηβεία και μεταγενέστερα με συναισθηματική και σεξουαλική αστάθεια, επικίνδυνες συμπεριφορές όπως παραβατικότητα, επικίνδυνα αθλήματα με δυνατές συγκινήσεις, χρήση ναρκωτικών ουσιών, καπνού και αλκοόλ που οδηγούν σε αύξηση της έκκρισης της ουσίας που υπολείπεται αναζητώντας έτσι τα άτομα αυτά την ευχαρίστηση και ικανοποίηση που στερήθηκαν τα παιδικά τους χρόνια από τον φροντιστή τους (Macri, S. & H. Wurbel., 2006) (Rondriguez, 2011) (Champaign, 2004,2008), (Brake, 2004), (Rondriguez, 2011), (Buchmann,20 15). Επιπροσθέτως η ωκυτοκίνη η ορμόνη της αγάπης που συνδέεται με την κοινωνικότητα, την ποιότητα και την εγγύτητα των διαπροσωπικών σχέσεων εκκρίνεται σε μειωμένες ποσότητες στα άτομα με πρώιμες τραυματικές εμπειρίες. Οι μειωμένες δεξιότητες επικοινωνίας και τα κοινωνικά ελλείμματα καθώς και η επακόλουθη κοινωνική απομόνωση είναι σοβαρός προδιαθεσικός παράγοντας έναρξης ουσιοεξαρτήσεων και εμφάνιση ψυχικών διαταραχών ( Meyer-Lindenberg,A ,2011),( Neumann, 2012),( Buisman-Pijlman,2014), (Macri, 2006),( Rondriguez, 2011 ). Τέλος στο σύστημα υποθάλαμος-υπόφυση-επινεφρίδια (the hypothalamus–pituitary–adrenal axis)(ΗΡΑ) παρουσιάζονται μακροχρόνιες και μη αντιστρεπτές αλλαγές που οδηγεί σε υπερδιέγερση του άξονα και υπερέκκριση ορμονών άγχους που σχετίζονται με αγχώδεις διαταραχές, φοβίες, κατάθλιψη και εξαρτητικές συμπεριφορές που καταπραΰνουν τα συμπτώματα των ψυχικών παθήσεων.(Sanchez, 2006),(Gunnar, 2001),(Gunnar, 1996), ( Sanchez,2010), ( Anisman, 1998), ( Caldji, 2000). Όσον αφορά την σχέση των πρώιμων τραυματικών εμπειριών με την ακαδημαϊκή επίδοση αυτών των παιδιών μακροχρόνιες έρευνες αποδεικνύουν ότι οι δομικές αλλαγές στην αρχιτεκτονική του εγκεφάλου καθώς και η δυσλειτουργική έκκριση των ορμονών του στρες, ή μειωμένη έκκριση των ψυχοδιεγερτικών ορμονών χαράς, ευεξίας, ευτυχίας και αγάπης οδηγούν σε δυσκολίες συγκέντρωσης, προγραμματισμού, επεξεργασίας πληροφοριών και αφηρημένης σκέψης (De Bellis, 2009) (Alokan,2010). Επιπροσθέτως η ανάπτυξη ΜΤΔΣ (Μετατραυματική Διαταραχή στρες) που εμφανίζουν όλα τα περισσότερα άτομα που έχουν υποστεί τραυματικό σοκ από ένα, περισσότερα ή συνεχή τραυματικά γεγονότα έχει ως κύριο χαρακτηριστικό της την διαταραχή, κατακερματισμό των αναμνήσεων και κυρίως όσων συνέβησαν κατά τον τραυματισμό αλλά και πολλές φορές όσων έπονται αυτού (Daniels, 2010), (Morey, 2009) ,(Leskin, 2007). Οι ανεπαρκείς σχολικές επιδόσεις λόγω των νευροορμονικών ελλειμμάτων αλλά της ΜΤΔΣ οδηγούν πολλά παιδιά σε προβλήματα συμπεριφοράς στο σχολειό, αποτυχία σε σχολικές εξετάσεις, αντικοινωνικές συμπεριφορές όπως παραβατικότητα, ανυπακοή, νεανική εγκληματικότητα, σχολική διαρροή (Lysaker,2001), (Grassi-Oliveira,2008), (Shannon,2011), (Grassi-Oliveira, 2011). Αναφορικά με τη μεθοδολογία της ποσοτικής μελέτης, το δείγμα αποτελούνταν από 142 καταρτιζόμενοι του τρίτου εξαμήνου σπουδών του ΔΙΕΚ Χαϊδαρίου οι οποίοι συμπλήρωσαν δύο ερωτηματολόγια- κλίμακες το πρώτο μέτρησης παιδικού τραύματος (Early Trauma Inventory-Self-Report-Short-Form, ETI-SR-SF) και το δεύτερο αυτοσχέδιο δημογραφικό δελτίο το οποίο περιείχε πληροφορίες αφορούσαν την κοινωνικοδημογραφική κατάσταση των καταρτιζόμενων. Συγκεκριμένα ερωτήθηκε το φύλο, η ηλικία, η οικογενειακή κατάσταση και ακολούθησαν ερωτήσεις για την χρήση καπνού ( καπνίζετε ΝΑΙ/ΟΧΙ).Όσον αφορά την χρήση αλκοόλ υπήρχαν ερωτήσεις για την συχνότητα αλλά και την ποσότητα κατανάλωσης αλκοόλ. Τέλος οι συμμετέχοντες έπρεπε να δώσουν πληροφορίες όσον αφορά τον μέσο όρο βαθμολογίας του προηγούμενου έτους. Τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας συνάδουν με τα διεθνή ερευνητικά ευρήματα καθώς παρουσιάζονται θετικές σχέσεις μεταξύ του αριθμού, της συχνότητας και της βαρύτητας των τραυματικών εμπειριών με την έναρξη των ουσιοεξαρτήσεων και συγκεκριμένα της χρήσης καπνού και αλκοόλ καθώς και με την χαμηλή ακαδημαϊκή επίδοση στους καταρτιζόμενους του ΔΙΕΚ Χαϊδαρίου που έχουν βιώσει πάνω από 4 τραυματικές εμπειρίες κατά την συμπλήρωση του ερευνητικού εργαλείου, ερωτηματολόγιο των πρώιμων τραυματικών εμπειριών. Αναλυτικότερα παρατηρήθηκαν ότι τα ποσοστά των πρώιμων τραυματικών εμπειριών στους καταρτιζόμενους του ΔΙΕΚ Χαϊδαρίου είναι υψηλά αφού 98 άτομα από τα 142, το 69,1 %, περίπου το 70% δηλαδή τα 2/3 του δείγματος έχουν από 5 έως σχεδόν 20 τραυματικές εμπειρίες. Η ομάδα με τις περισσότερες τραυματικές εμπειρίες ήταν και η μεγαλύτερη ομάδα. Επίσης βρέθηκε ότι στο πρώτο μέρος του ερωτηματολόγιου που ανιχνεύει τραυματικές εμπειρίες ποικίλης αιτιολογίας τα άτομα με πολλές τραυματικές εμπειρίες έχουν εκτεθεί σε βίαιες καταστάσεις που έλαβαν χώρα στην οικογένεια ή στο στενό κοινωνικό περιβάλλον. Στο δεύτερο και τρίτο μέρος του ερωτηματολογίου των πρώιμων τραυματικών εμπειριών που αφορούσε επεισόδια σωματικών και συναισθηματικών τραυματικών εμπειριών, η ομάδα με τις πολλές τραυματικές εμπειρίες συγκέντρωσε πολύ υψηλή βαθμολογία αφού απάντησε θετικά σε όλες τις ερωτήσεις αυτού του μέρους αναδεικνύοντας κυρίως την συναισθηματική κακοποίηση την πιο συχνή μορφή κακοποίησης σε αυτή την ομάδα. Επιπροσθέτως, οι ομάδες με πάνω από πέντε τραυματικές εμπειρίες παρουσίασαν διπλάσια ποσοστά καπνιζόντων και ποσοστών κατανάλωσης αλκοόλ σε σχέση με την ομάδα χωρίς τραυματικές εμπειρίες. Αξιοσημείωτες είναι επίσης οι διαφορές μεταξύ των ομάδων με μέτριες και πολλές τραυματικές εμπειρίες και με αυτών με λίγες όπου οι τελευταίοι εμφανίζονται να παρουσιάζουν πολύ μεγαλύτερο ποσοστό αριστούχων (9-10 μέσο όρο βαθμολογίας προηγούμενου έτους) σε σχέση με τις άλλες δύο ομάδες. Όσον αφορά τις συγκρίσεις μεταξύ δημογραφικών παραγόντων όπως ηλικία, φύλο και τραυματικών εμπειριών ενδιαφέροντα αποτελέσματα καταγράφηκαν από τη στατιστική ανάλυση. Από την μία πλευρά το ανδρικό φύλο παρουσιάζει μεγαλύτερα ποσοστά τραυματικών εμπειριών, δηλαδή πάνω από 10 τραυματικές εμπειρίες συμπεριλαμβανομένων περισσότερες τραυματικές εμπειρίες σωματικής και συναισθηματικής κακοποίησης και από την άλλη οι νεότεροι καταρτιζόμενοι παρουσίασαν πολύ μεγαλύτερα ποσοστά τραυματικών σε σύγκριση με τους μεγαλύτερους σε ηλικία συναδέλφους τους. Όσο δηλαδή αυξάνεται η ηλικία τόσο μειώνονται οι τραυματικές εμπειρίες και το αντίθετο, όσο δηλαδή μειώνεται η ηλικία τόσο αυξάνονται οι τραυματικές εμπειρίες. Συνοπτικά τα ευρήματα της μελέτης, αν και δεν μπορούν να γενικευτούν, υποδεικνύουν ότι οι τραυματικές εμπειρίες που λαμβάνουν χώρα πριν την ηλικία των 18 δύναται να έχουν καταστροφικές συνέπειες σε όλους τους τομείς της ζωής του ατόμου αφού επηρεάζονται τόσο η κοινωνικότητα, οι διαπροσωπικές σχέσεις, η σωματική , ψυχική υγεία και ευεξία του ατόμου. Η εξάλειψη των πιο γνωστών επιβαρυντικών και προδιαθεσικών παραγόντων που οδηγούν στις ΠΤΕ όπως φτώχεια, ανεργία, κοινωνικές και φυλετικές ανισότητες καθώς και η υποστήριξη της μητρότητας, της οικογένειας, η ανάπτυξη των κοινωνικών υπηρεσιών, των υπηρεσιών υγείας και εκπαιδευτικών δομών θα αποτελέσουν ουσιαστικό υποστηρικτικό δίκτυο που θα ανακουφίσουν και θα ενισχύσουν τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και συμβάλουν αποτελεσματικά στην μείωση των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας και κακοποίησης, θα βελτιώσουν την ψυχική υγεία και ανθεκτικότητα των φροντιστών αλλά και των νεότερων μελών της κοινωνίας.","abstract_html":"Tο παιδικό ή πρώιμο τραύμα, ΠΤΕ (πρώιμες τραυματικές εμπειρίες) ορίζεται ως κάθε τραυματική εμπειρία, η οποία έχει λάβει χώρα πριν από την ηλικία των 18 ετών (Bishop, 2014). Το πρώιμο τραύμα πραγματοποιείται σε μία αναπτυξιακή ηλικία κατά την οποία δεν έχει ολοκληρωθεί η σωματική, ψυχική, συναισθητική, ανάπτυξη του ατόμου και για αυτό το λόγο δεν είναι εύκολη η επεξεργασία και η αντιμετώπιση του, και όταν είναι χρόνιο όπως στην περίπτωση της παραμέλησης και κακοποίησης οδηγεί σε κατασκευαστικές αλλαγές στην διαμόρφωση και την αρχιτεκτονική του εγκεφάλου με αποτέλεσμα την δυσλειτουργική έκκριση ορμονών, ελλείμματα στην επεξεργασία και κατανόηση των πληροφοριών, στην αντιληπτική ικανότητα του ατόμου, στην επικοινωνία, και την μαθησιακή του ικανότητα. Επιπλέον όπως δείχνουν τα διεθνή ερευνητικά δεδομένα οι ΠΤΕ οδηγούν στην χρήση αλκοόλ και καπνού αλλά και άλλων παράνομων ουσιών όπως μαριχουάνα, κοκαΐνη και ηρωίνη. Ο ψυχικός πόνος, το άγχος, η νευρικότητα που προέρχεται από αυτά τα βιώματα ανακουφίζεται προσωρινά ενώ την ίδια στιγμή ή χρήση αυτών των ουσιών περιορίζει την κοινωνική φοβία, ευνοεί έτσι την ανάπτυξη και διατήρηση κοινωνικών επαφών, εργασιακής συνεργασίας και διαπροσωπικών σχέσεων.(Menard, 2007),(Hovdestad, 2011), (Afifi, 2012). Επιπροσθέτως έχει μελετηθεί και έχει παρατηρηθεί ότι η συχνότητα εμφάνισης των εξαρτήσεων σχετίζεται άρρηκτα με το πλήθος και την βαρύτητα των πρώιμων τραυματικών εμπειριών. Στην παρούσα μελέτη θα εξετάσουμε την σχέση των ΠΤΕ (πρώιμες τραυματικές εμπειρίες) με τις ουσιοεξαρτήσεις Σε αυτή την έρευνα ερευνάται το πλήθος και το είδος των τραυματικών εμπειριών σε ένα νεαρό κατά βάση πληθυσμό καταρτιζόμενων (18-30)που έχει εκτεθεί στις καταστροφικές συνέπειες της οικονομικής κρίσης κατά την διάρκεια της πιο τρυφερής ηλικίας τους, την δεύτερη δεκαετία της ζωής και αναμένεται μεγάλο ποσοστό αυτών να αναφέρουν αξιοσημείωτο αριθμό ΠΤΕ. Οι ΠΤΕ συνδέονται με την έναρξη ουσιοεξαρτήσεων μέσω δυσλειτουργικής έκκρισης ορμονών (ντοπαμίνης, ωκυτοκίνης, ΗΡΑ υποθάλαμος-υπόφυση-επινεφρίδια). Η ντοπαμίνη, ή ορμόνη της ευτυχίας εκκρίνεται σε μικρές ποσότητες στα άτομα με πρώιμες τραυματικές . Ή έλλειψη ντοπαμίνης έχει παρατηρηθεί ότι συνδέεται κατά την εφηβεία και μεταγενέστερα με συναισθηματική και σεξουαλική αστάθεια, επικίνδυνες συμπεριφορές όπως παραβατικότητα, επικίνδυνα αθλήματα με δυνατές συγκινήσεις, χρήση ναρκωτικών ουσιών, καπνού και αλκοόλ που οδηγούν σε αύξηση της έκκρισης της ουσίας που υπολείπεται αναζητώντας έτσι τα άτομα αυτά την ευχαρίστηση και ικανοποίηση που στερήθηκαν τα παιδικά τους χρόνια από τον φροντιστή τους (Macri, S. &amp; H. Wurbel., 2006) (Rondriguez, 2011) (Champaign, 2004,2008), (Brake, 2004), (Rondriguez, 2011), (Buchmann,20 15). Επιπροσθέτως η ωκυτοκίνη η ορμόνη της αγάπης που συνδέεται με την κοινωνικότητα, την ποιότητα και την εγγύτητα των διαπροσωπικών σχέσεων εκκρίνεται σε μειωμένες ποσότητες στα άτομα με πρώιμες τραυματικές εμπειρίες. Οι μειωμένες δεξιότητες επικοινωνίας και τα κοινωνικά ελλείμματα καθώς και η επακόλουθη κοινωνική απομόνωση είναι σοβαρός προδιαθεσικός παράγοντας έναρξης ουσιοεξαρτήσεων και εμφάνιση ψυχικών διαταραχών ( Meyer-Lindenberg,A ,2011),( Neumann, 2012),( Buisman-Pijlman,2014), (Macri, 2006),( Rondriguez, 2011 ). Τέλος στο σύστημα υποθάλαμος-υπόφυση-επινεφρίδια (the hypothalamus–pituitary–adrenal axis)(ΗΡΑ) παρουσιάζονται μακροχρόνιες και μη αντιστρεπτές αλλαγές που οδηγεί σε υπερδιέγερση του άξονα και υπερέκκριση ορμονών άγχους που σχετίζονται με αγχώδεις διαταραχές, φοβίες, κατάθλιψη και εξαρτητικές συμπεριφορές που καταπραΰνουν τα συμπτώματα των ψυχικών παθήσεων.(Sanchez, 2006),(Gunnar, 2001),(Gunnar, 1996), ( Sanchez,2010), ( Anisman, 1998), ( Caldji, 2000). Όσον αφορά την σχέση των πρώιμων τραυματικών εμπειριών με την ακαδημαϊκή επίδοση αυτών των παιδιών μακροχρόνιες έρευνες αποδεικνύουν ότι οι δομικές αλλαγές στην αρχιτεκτονική του εγκεφάλου καθώς και η δυσλειτουργική έκκριση των ορμονών του στρες, ή μειωμένη έκκριση των ψυχοδιεγερτικών ορμονών χαράς, ευεξίας, ευτυχίας και αγάπης οδηγούν σε δυσκολίες συγκέντρωσης, προγραμματισμού, επεξεργασίας πληροφοριών και αφηρημένης σκέψης (De Bellis, 2009) (Alokan,2010). Επιπροσθέτως η ανάπτυξη ΜΤΔΣ (Μετατραυματική Διαταραχή στρες) που εμφανίζουν όλα τα περισσότερα άτομα που έχουν υποστεί τραυματικό σοκ από ένα, περισσότερα ή συνεχή τραυματικά γεγονότα έχει ως κύριο χαρακτηριστικό της την διαταραχή, κατακερματισμό των αναμνήσεων και κυρίως όσων συνέβησαν κατά τον τραυματισμό αλλά και πολλές φορές όσων έπονται αυτού (Daniels, 2010), (Morey, 2009) ,(Leskin, 2007). Οι ανεπαρκείς σχολικές επιδόσεις λόγω των νευροορμονικών ελλειμμάτων αλλά της ΜΤΔΣ οδηγούν πολλά παιδιά σε προβλήματα συμπεριφοράς στο σχολειό, αποτυχία σε σχολικές εξετάσεις, αντικοινωνικές συμπεριφορές όπως παραβατικότητα, ανυπακοή, νεανική εγκληματικότητα, σχολική διαρροή (Lysaker,2001), (Grassi-Oliveira,2008), (Shannon,2011), (Grassi-Oliveira, 2011). Αναφορικά με τη μεθοδολογία της ποσοτικής μελέτης, το δείγμα αποτελούνταν από 142 καταρτιζόμενοι του τρίτου εξαμήνου σπουδών του ΔΙΕΚ Χαϊδαρίου οι οποίοι συμπλήρωσαν δύο ερωτηματολόγια- κλίμακες το πρώτο μέτρησης παιδικού τραύματος (Early Trauma Inventory-Self-Report-Short-Form, ETI-SR-SF) και το δεύτερο αυτοσχέδιο δημογραφικό δελτίο το οποίο περιείχε πληροφορίες αφορούσαν την κοινωνικοδημογραφική κατάσταση των καταρτιζόμενων. Συγκεκριμένα ερωτήθηκε το φύλο, η ηλικία, η οικογενειακή κατάσταση και ακολούθησαν ερωτήσεις για την χρήση καπνού ( καπνίζετε ΝΑΙ/ΟΧΙ).Όσον αφορά την χρήση αλκοόλ υπήρχαν ερωτήσεις για την συχνότητα αλλά και την ποσότητα κατανάλωσης αλκοόλ. Τέλος οι συμμετέχοντες έπρεπε να δώσουν πληροφορίες όσον αφορά τον μέσο όρο βαθμολογίας του προηγούμενου έτους. Τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας συνάδουν με τα διεθνή ερευνητικά ευρήματα καθώς παρουσιάζονται θετικές σχέσεις μεταξύ του αριθμού, της συχνότητας και της βαρύτητας των τραυματικών εμπειριών με την έναρξη των ουσιοεξαρτήσεων και συγκεκριμένα της χρήσης καπνού και αλκοόλ καθώς και με την χαμηλή ακαδημαϊκή επίδοση στους καταρτιζόμενους του ΔΙΕΚ Χαϊδαρίου που έχουν βιώσει πάνω από 4 τραυματικές εμπειρίες κατά την συμπλήρωση του ερευνητικού εργαλείου, ερωτηματολόγιο των πρώιμων τραυματικών εμπειριών. Αναλυτικότερα παρατηρήθηκαν ότι τα ποσοστά των πρώιμων τραυματικών εμπειριών στους καταρτιζόμενους του ΔΙΕΚ Χαϊδαρίου είναι υψηλά αφού 98 άτομα από τα 142, το 69,1 %, περίπου το 70% δηλαδή τα 2/3 του δείγματος έχουν από 5 έως σχεδόν 20 τραυματικές εμπειρίες. Η ομάδα με τις περισσότερες τραυματικές εμπειρίες ήταν και η μεγαλύτερη ομάδα. Επίσης βρέθηκε ότι στο πρώτο μέρος του ερωτηματολόγιου που ανιχνεύει τραυματικές εμπειρίες ποικίλης αιτιολογίας τα άτομα με πολλές τραυματικές εμπειρίες έχουν εκτεθεί σε βίαιες καταστάσεις που έλαβαν χώρα στην οικογένεια ή στο στενό κοινωνικό περιβάλλον. Στο δεύτερο και τρίτο μέρος του ερωτηματολογίου των πρώιμων τραυματικών εμπειριών που αφορούσε επεισόδια σωματικών και συναισθηματικών τραυματικών εμπειριών, η ομάδα με τις πολλές τραυματικές εμπειρίες συγκέντρωσε πολύ υψηλή βαθμολογία αφού απάντησε θετικά σε όλες τις ερωτήσεις αυτού του μέρους αναδεικνύοντας κυρίως την συναισθηματική κακοποίηση την πιο συχνή μορφή κακοποίησης σε αυτή την ομάδα. Επιπροσθέτως, οι ομάδες με πάνω από πέντε τραυματικές εμπειρίες παρουσίασαν διπλάσια ποσοστά καπνιζόντων και ποσοστών κατανάλωσης αλκοόλ σε σχέση με την ομάδα χωρίς τραυματικές εμπειρίες. Αξιοσημείωτες είναι επίσης οι διαφορές μεταξύ των ομάδων με μέτριες και πολλές τραυματικές εμπειρίες και με αυτών με λίγες όπου οι τελευταίοι εμφανίζονται να παρουσιάζουν πολύ μεγαλύτερο ποσοστό αριστούχων (9-10 μέσο όρο βαθμολογίας προηγούμενου έτους) σε σχέση με τις άλλες δύο ομάδες. Όσον αφορά τις συγκρίσεις μεταξύ δημογραφικών παραγόντων όπως ηλικία, φύλο και τραυματικών εμπειριών ενδιαφέροντα αποτελέσματα καταγράφηκαν από τη στατιστική ανάλυση. Από την μία πλευρά το ανδρικό φύλο παρουσιάζει μεγαλύτερα ποσοστά τραυματικών εμπειριών, δηλαδή πάνω από 10 τραυματικές εμπειρίες συμπεριλαμβανομένων περισσότερες τραυματικές εμπειρίες σωματικής και συναισθηματικής κακοποίησης και από την άλλη οι νεότεροι καταρτιζόμενοι παρουσίασαν πολύ μεγαλύτερα ποσοστά τραυματικών σε σύγκριση με τους μεγαλύτερους σε ηλικία συναδέλφους τους. Όσο δηλαδή αυξάνεται η ηλικία τόσο μειώνονται οι τραυματικές εμπειρίες και το αντίθετο, όσο δηλαδή μειώνεται η ηλικία τόσο αυξάνονται οι τραυματικές εμπειρίες. Συνοπτικά τα ευρήματα της μελέτης, αν και δεν μπορούν να γενικευτούν, υποδεικνύουν ότι οι τραυματικές εμπειρίες που λαμβάνουν χώρα πριν την ηλικία των 18 δύναται να έχουν καταστροφικές συνέπειες σε όλους τους τομείς της ζωής του ατόμου αφού επηρεάζονται τόσο η κοινωνικότητα, οι διαπροσωπικές σχέσεις, η σωματική , ψυχική υγεία και ευεξία του ατόμου. Η εξάλειψη των πιο γνωστών επιβαρυντικών και προδιαθεσικών παραγόντων που οδηγούν στις ΠΤΕ όπως φτώχεια, ανεργία, κοινωνικές και φυλετικές ανισότητες καθώς και η υποστήριξη της μητρότητας, της οικογένειας, η ανάπτυξη των κοινωνικών υπηρεσιών, των υπηρεσιών υγείας και εκπαιδευτικών δομών θα αποτελέσουν ουσιαστικό υποστηρικτικό δίκτυο που θα ανακουφίσουν και θα ενισχύσουν τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και συμβάλουν αποτελεσματικά στην μείωση των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας και κακοποίησης, θα βελτιώσουν την ψυχική υγεία και ανθεκτικότητα των φροντιστών αλλά και των νεότερων μελών της κοινωνίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουτρούλη Ειρήνη","Koutrouli Irini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:13Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2914837"],"render_values":[{"text":"uoadl:2914837","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2914837","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2914837","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2914837","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουτρούλη Ειρήνη","Koutrouli Irini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2914837","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2914837"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Tο παιδικό ή πρώιμο τραύμα, ΠΤΕ (πρώιμες τραυματικές εμπειρίες) ορίζεται ως κάθε τραυματική εμπειρία, η οποία έχει λάβει χώρα πριν από την ηλικία των 18 ετών (Bishop, 2014). Το πρώιμο τραύμα πραγματοποιείται σε μία αναπτυξιακή ηλικία κατά την οποία δεν έχει ολοκληρωθεί η σωματική, ψυχική, συναισθητική, ανάπτυξη του ατόμου και για αυτό το λόγο δεν είναι εύκολη η επεξεργασία και η αντιμετώπιση του, και όταν είναι χρόνιο όπως στην περίπτωση της παραμέλησης και κακοποίησης οδηγεί σε κατασκευαστικές αλλαγές στην διαμόρφωση και την αρχιτεκτονική του εγκεφάλου με αποτέλεσμα την δυσλειτουργική έκκριση ορμονών, ελλείμματα στην επεξεργασία και κατανόηση των πληροφοριών, στην αντιληπτική ικανότητα του ατόμου, στην επικοινωνία, και την μαθησιακή του ικανότητα. Επιπλέον όπως δείχνουν τα διεθνή ερευνητικά δεδομένα οι ΠΤΕ οδηγούν στην χρήση αλκοόλ και καπνού αλλά και άλλων παράνομων ουσιών όπως μαριχουάνα, κοκαΐνη και ηρωίνη. Ο ψυχικός πόνος, το άγχος, η νευρικότητα που προέρχεται από αυτά τα βιώματα ανακουφίζεται προσωρινά ενώ την ίδια στιγμή ή χρήση αυτών των ουσιών περιορίζει την κοινωνική φοβία, ευνοεί έτσι την ανάπτυξη και διατήρηση κοινωνικών επαφών, εργασιακής συνεργασίας και διαπροσωπικών σχέσεων.(Menard, 2007),(Hovdestad, 2011), (Afifi, 2012). Επιπροσθέτως έχει μελετηθεί και έχει παρατηρηθεί ότι η συχνότητα εμφάνισης των εξαρτήσεων σχετίζεται άρρηκτα με το πλήθος και την βαρύτητα των πρώιμων τραυματικών εμπειριών. Στην παρούσα μελέτη θα εξετάσουμε την σχέση των ΠΤΕ (πρώιμες τραυματικές εμπειρίες) με τις ουσιοεξαρτήσεις Σε αυτή την έρευνα ερευνάται το πλήθος και το είδος των τραυματικών εμπειριών σε ένα νεαρό κατά βάση πληθυσμό καταρτιζόμενων (18-30)που έχει εκτεθεί στις καταστροφικές συνέπειες της οικονομικής κρίσης κατά την διάρκεια της πιο τρυφερής ηλικίας τους, την δεύτερη δεκαετία της ζωής και αναμένεται μεγάλο ποσοστό αυτών να αναφέρουν αξιοσημείωτο αριθμό ΠΤΕ. Οι ΠΤΕ συνδέονται με την έναρξη ουσιοεξαρτήσεων μέσω δυσλειτουργικής έκκρισης ορμονών (ντοπαμίνης, ωκυτοκίνης, ΗΡΑ υποθάλαμος-υπόφυση-επινεφρίδια). Η ντοπαμίνη, ή ορμόνη της ευτυχίας εκκρίνεται σε μικρές ποσότητες στα άτομα με πρώιμες τραυματικές . Ή έλλειψη ντοπαμίνης έχει παρατηρηθεί ότι συνδέεται κατά την εφηβεία και μεταγενέστερα με συναισθηματική και σεξουαλική αστάθεια, επικίνδυνες συμπεριφορές όπως παραβατικότητα, επικίνδυνα αθλήματα με δυνατές συγκινήσεις, χρήση ναρκωτικών ουσιών, καπνού και αλκοόλ που οδηγούν σε αύξηση της έκκρισης της ουσίας που υπολείπεται αναζητώντας έτσι τα άτομα αυτά την ευχαρίστηση και ικανοποίηση που στερήθηκαν τα παιδικά τους χρόνια από τον φροντιστή τους (Macri, S. & H. Wurbel., 2006) (Rondriguez, 2011) (Champaign, 2004,2008), (Brake, 2004), (Rondriguez, 2011), (Buchmann,20 15). Επιπροσθέτως η ωκυτοκίνη η ορμόνη της αγάπης που συνδέεται με την κοινωνικότητα, την ποιότητα και την εγγύτητα των διαπροσωπικών σχέσεων εκκρίνεται σε μειωμένες ποσότητες στα άτομα με πρώιμες τραυματικές εμπειρίες. Οι μειωμένες δεξιότητες επικοινωνίας και τα κοινωνικά ελλείμματα καθώς και η επακόλουθη κοινωνική απομόνωση είναι σοβαρός προδιαθεσικός παράγοντας έναρξης ουσιοεξαρτήσεων και εμφάνιση ψυχικών διαταραχών ( Meyer-Lindenberg,A ,2011),( Neumann, 2012),( Buisman-Pijlman,2014), (Macri, 2006),( Rondriguez, 2011 ). Τέλος στο σύστημα υποθάλαμος-υπόφυση-επινεφρίδια (the hypothalamus–pituitary–adrenal axis)(ΗΡΑ) παρουσιάζονται μακροχρόνιες και μη αντιστρεπτές αλλαγές που οδηγεί σε υπερδιέγερση του άξονα και υπερέκκριση ορμονών άγχους που σχετίζονται με αγχώδεις διαταραχές, φοβίες, κατάθλιψη και εξαρτητικές συμπεριφορές που καταπραΰνουν τα συμπτώματα των ψυχικών παθήσεων.(Sanchez, 2006),(Gunnar, 2001),(Gunnar, 1996), ( Sanchez,2010), ( Anisman, 1998), ( Caldji, 2000). Όσον αφορά την σχέση των πρώιμων τραυματικών εμπειριών με την ακαδημαϊκή επίδοση αυτών των παιδιών μακροχρόνιες έρευνες αποδεικνύουν ότι οι δομικές αλλαγές στην αρχιτεκτονική του εγκεφάλου καθώς και η δυσλειτουργική έκκριση των ορμονών του στρες, ή μειωμένη έκκριση των ψυχοδιεγερτικών ορμονών χαράς, ευεξίας, ευτυχίας και αγάπης οδηγούν σε δυσκολίες συγκέντρωσης, προγραμματισμού, επεξεργασίας πληροφοριών και αφηρημένης σκέψης (De Bellis, 2009) (Alokan,2010). Επιπροσθέτως η ανάπτυξη ΜΤΔΣ (Μετατραυματική Διαταραχή στρες) που εμφανίζουν όλα τα περισσότερα άτομα που έχουν υποστεί τραυματικό σοκ από ένα, περισσότερα ή συνεχή τραυματικά γεγονότα έχει ως κύριο χαρακτηριστικό της την διαταραχή, κατακερματισμό των αναμνήσεων και κυρίως όσων συνέβησαν κατά τον τραυματισμό αλλά και πολλές φορές όσων έπονται αυτού (Daniels, 2010), (Morey, 2009) ,(Leskin, 2007). Οι ανεπαρκείς σχολικές επιδόσεις λόγω των νευροορμονικών ελλειμμάτων αλλά της ΜΤΔΣ οδηγούν πολλά παιδιά σε προβλήματα συμπεριφοράς στο σχολειό, αποτυχία σε σχολικές εξετάσεις, αντικοινωνικές συμπεριφορές όπως παραβατικότητα, ανυπακοή, νεανική εγκληματικότητα, σχολική διαρροή (Lysaker,2001), (Grassi-Oliveira,2008), (Shannon,2011), (Grassi-Oliveira, 2011). Αναφορικά με τη μεθοδολογία της ποσοτικής μελέτης, το δείγμα αποτελούνταν από 142 καταρτιζόμενοι του τρίτου εξαμήνου σπουδών του ΔΙΕΚ Χαϊδαρίου οι οποίοι συμπλήρωσαν δύο ερωτηματολόγια- κλίμακες το πρώτο μέτρησης παιδικού τραύματος (Early Trauma Inventory-Self-Report-Short-Form, ETI-SR-SF) και το δεύτερο αυτοσχέδιο δημογραφικό δελτίο το οποίο περιείχε πληροφορίες αφορούσαν την κοινωνικοδημογραφική κατάσταση των καταρτιζόμενων. Συγκεκριμένα ερωτήθηκε το φύλο, η ηλικία, η οικογενειακή κατάσταση και ακολούθησαν ερωτήσεις για την χρήση καπνού ( καπνίζετε ΝΑΙ/ΟΧΙ).Όσον αφορά την χρήση αλκοόλ υπήρχαν ερωτήσεις για την συχνότητα αλλά και την ποσότητα κατανάλωσης αλκοόλ. Τέλος οι συμμετέχοντες έπρεπε να δώσουν πληροφορίες όσον αφορά τον μέσο όρο βαθμολογίας του προηγούμενου έτους. Τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας συνάδουν με τα διεθνή ερευνητικά ευρήματα καθώς παρουσιάζονται θετικές σχέσεις μεταξύ του αριθμού, της συχνότητας και της βαρύτητας των τραυματικών εμπειριών με την έναρξη των ουσιοεξαρτήσεων και συγκεκριμένα της χρήσης καπνού και αλκοόλ καθώς και με την χαμηλή ακαδημαϊκή επίδοση στους καταρτιζόμενους του ΔΙΕΚ Χαϊδαρίου που έχουν βιώσει πάνω από 4 τραυματικές εμπειρίες κατά την συμπλήρωση του ερευνητικού εργαλείου, ερωτηματολόγιο των πρώιμων τραυματικών εμπειριών. Αναλυτικότερα παρατηρήθηκαν ότι τα ποσοστά των πρώιμων τραυματικών εμπειριών στους καταρτιζόμενους του ΔΙΕΚ Χαϊδαρίου είναι υψηλά αφού 98 άτομα από τα 142, το 69,1 %, περίπου το 70% δηλαδή τα 2/3 του δείγματος έχουν από 5 έως σχεδόν 20 τραυματικές εμπειρίες. Η ομάδα με τις περισσότερες τραυματικές εμπειρίες ήταν και η μεγαλύτερη ομάδα. Επίσης βρέθηκε ότι στο πρώτο μέρος του ερωτηματολόγιου που ανιχνεύει τραυματικές εμπειρίες ποικίλης αιτιολογίας τα άτομα με πολλές τραυματικές εμπειρίες έχουν εκτεθεί σε βίαιες καταστάσεις που έλαβαν χώρα στην οικογένεια ή στο στενό κοινωνικό περιβάλλον. Στο δεύτερο και τρίτο μέρος του ερωτηματολογίου των πρώιμων τραυματικών εμπειριών που αφορούσε επεισόδια σωματικών και συναισθηματικών τραυματικών εμπειριών, η ομάδα με τις πολλές τραυματικές εμπειρίες συγκέντρωσε πολύ υψηλή βαθμολογία αφού απάντησε θετικά σε όλες τις ερωτήσεις αυτού του μέρους αναδεικνύοντας κυρίως την συναισθηματική κακοποίηση την πιο συχνή μορφή κακοποίησης σε αυτή την ομάδα. Επιπροσθέτως, οι ομάδες με πάνω από πέντε τραυματικές εμπειρίες παρουσίασαν διπλάσια ποσοστά καπνιζόντων και ποσοστών κατανάλωσης αλκοόλ σε σχέση με την ομάδα χωρίς τραυματικές εμπειρίες. Αξιοσημείωτες είναι επίσης οι διαφορές μεταξύ των ομάδων με μέτριες και πολλές τραυματικές εμπειρίες και με αυτών με λίγες όπου οι τελευταίοι εμφανίζονται να παρουσιάζουν πολύ μεγαλύτερο ποσοστό αριστούχων (9-10 μέσο όρο βαθμολογίας προηγούμενου έτους) σε σχέση με τις άλλες δύο ομάδες. Όσον αφορά τις συγκρίσεις μεταξύ δημογραφικών παραγόντων όπως ηλικία, φύλο και τραυματικών εμπειριών ενδιαφέροντα αποτελέσματα καταγράφηκαν από τη στατιστική ανάλυση. Από την μία πλευρά το ανδρικό φύλο παρουσιάζει μεγαλύτερα ποσοστά τραυματικών εμπειριών, δηλαδή πάνω από 10 τραυματικές εμπειρίες συμπεριλαμβανομένων περισσότερες τραυματικές εμπειρίες σωματικής και συναισθηματικής κακοποίησης και από την άλλη οι νεότεροι καταρτιζόμενοι παρουσίασαν πολύ μεγαλύτερα ποσοστά τραυματικών σε σύγκριση με τους μεγαλύτερους σε ηλικία συναδέλφους τους. Όσο δηλαδή αυξάνεται η ηλικία τόσο μειώνονται οι τραυματικές εμπειρίες και το αντίθετο, όσο δηλαδή μειώνεται η ηλικία τόσο αυξάνονται οι τραυματικές εμπειρίες. Συνοπτικά τα ευρήματα της μελέτης, αν και δεν μπορούν να γενικευτούν, υποδεικνύουν ότι οι τραυματικές εμπειρίες που λαμβάνουν χώρα πριν την ηλικία των 18 δύναται να έχουν καταστροφικές συνέπειες σε όλους τους τομείς της ζωής του ατόμου αφού επηρεάζονται τόσο η κοινωνικότητα, οι διαπροσωπικές σχέσεις, η σωματική , ψυχική υγεία και ευεξία του ατόμου. Η εξάλειψη των πιο γνωστών επιβαρυντικών και προδιαθεσικών παραγόντων που οδηγούν στις ΠΤΕ όπως φτώχεια, ανεργία, κοινωνικές και φυλετικές ανισότητες καθώς και η υποστήριξη της μητρότητας, της οικογένειας, η ανάπτυξη των κοινωνικών υπηρεσιών, των υπηρεσιών υγείας και εκπαιδευτικών δομών θα αποτελέσουν ουσιαστικό υποστηρικτικό δίκτυο που θα ανακουφίσουν και θα ενισχύσουν τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και συμβάλουν αποτελεσματικά στην μείωση των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας και κακοποίησης, θα βελτιώσουν την ψυχική υγεία και ανθεκτικότητα των φροντιστών αλλά και των νεότερων μελών της κοινωνίας.","Adverse childhood Experiences (ACE) are called the result of negative events or experiences that take place before adulthood ( before the age of 18). Adverse childhood Experiences occur during a developmental period where physical and mental maturity have not accomplished. For these reasons the interpretation and analysis of traumatic events cannot be accomplished successfully. When traumatic experiences are recurring such as neglect and abuse, brain structural and functional changes can promote dysfunctional hormonal secretion, reduced brain capacity in handling, decoding and interpreting information, and contribute to cognitive, interactive and learning skills deficiencies. In this study it will be explored the relationship between ACE (Adverse Childhood Experiences) and addictive attitudes such as substance addictions, smoking and alcohol consume to young adults studying at DIEK (Public Institution of Educational Training) that have been exposed to the devastating consequences of Greek debt crisis which lasted for more than ten years during their second decade of their life, a developmentally crucial period of them. International research data have related the number and the frequency of ACE with the early onset and gravity of substance addictions. Trauma mental suffering, stress and anxiety, social phobia can be eased during the use while social activity, interpersonal communication, team cooperation is further facilitated (Menard, 2007), (Hovdestad, 2011), (Afifi,2012). Moreover, ACE early in life can contribute to dysfunctional hormonal secretion such as Dopamine, the hormone of happiness that is deficient in children with ACE. Lack of dopamine during adolescence is related to affective and sexual instability, risky behaviors, juvenile delinquency, adrenaline related extreme sports, substance use and misuse. These risky, excited and adrenaline related activities is considered to raise dopamine blood levels relieving anxiety and stress stemming from neglect and abuse (Macri, S. & H. Wurbel., 2006)( Rondriguez, 2011 )(Champaign, 2004,2008), (Brake, 2004), (Rondriguez, 2011), ( Buchmann ,2015). Furthermore, oxytocine, love and attachment hormone that is strongly connected to sociability and qualitative attachment bonds is also produced in reduced amounts to people with ACE. Diminished social motivation, reduced affiliative behavior, impaired social learning, increased aggressive behavior, dysfunctional communication skills are leading causes to alienation, marginalization and substance misuse (Meyer-Lindenberg ,2011),( Neumann, 2012),( Buisman-Pijlman,2014), (Macri, 2006),( Rondriguez, 2011). Last but not least the HPA axis (the hypothalamus–pituitary–adrenal axis-ΗΡΑ) is over stimulated in individuals that have experienced ACE. The overflow of stress hormones that this system meanly produces is associated with anxiety and mood disorders that further are correlated to susceptibility to substance misuse.(Sanchez, 2006),(Gunnar, 2001),(Gunnar, 1996), ( Sanchez,2010), ( Anisman, 1998), ( Caldji, 2000). Longlasting researches have established the strong negative association between ACE and academic attainment. Structural brain alterations which lead to dysfunctional stress hormonal secretion, diminished dopamine and oxytocine secretion as well as PTSD can be manifested as learning, concentration, organization and memory difficulties and deficiencies(De Bellis, 2009), (Alokan,2010). Academic underperformance is a precipitating factor for behavioral difficulties, exams failure, juvenile delinquency and school drops out and substance misuse.(Lysaker,2001), (Grassi-Oliveira,2008), (Shannon,2011), (Grassi-Oliveira, 2011). As far as regarding the methodology of quantitative study, 142 adults learners that study at DIEK Chaidariou (Public Institution of Educational Training ) attending the second year of VET courses is the study sample. The trainees have filled two questionnaires-measures, the first is the (Early Trauma Inventory-Self-Report-Short-Form, ETI-SR-SF) and the second is also a self-report questionnaire measuring sociodemographic learners’ data. In detail, it contained data about the sex, the age, family status and questions about smoking habits (Do you smoking? YES/NO). As far as the alcohol use there were questions about the quantity and the frequency of alcohol consumption. The final question was about last year average grade score. The main findings of the present study are correspondent to those of previous published data about the detrimental consequences of ACE during the lifetime. Firstly the number, the frequency and the gravity of ACE in those learners who have experienced more than 4 traumatic events according to their answer to trauma questionnaire is positively related to smoking and alcohol use and misuse while it is negatively related to academic performance. In detail, the rate of ACE in sample is very high because 98 from 142 learners 69.1% almost 70%, 2/3 of the sample have experienced 5 to 20 traumatic events. The group with the majority of ACE was the biggest in number. Moreover, subjects with many traumatic experiences have referred during the first part of ACE questionnaire which detects trauma of several sources that have exposed to many abusive events in domestic or close social cycle. At the second and third part of ACE questionnaire where incidents of physical and emotional abuse are detected the group with more than 5-20 traumatic experiences scored very high especially at questions involving emotional abuse providing evidences that emotional abuse in the leading cause of ACE in young adults. Additionally, groups with more than five ACE manifest double smoking rates than the group with less than five ACE. Almost the same results have been extracted from the analysis of alcohol use. Significant differences were also found between groups regarding academic attainment, revealing that the group with fewer ACE has attained higher grades. Regarding the comparisons between demographic variables such as age, sex and ACE interesting results have been extracted. On the one hand men refer more ACE experiences than women, scoring very high, usually more than 10 traumatic events including more physical and emotional abuse and on the other hand younger adults have encountered larger numbers of abusive experiences than older colleagues. In summary, the findings of the study, although they cannot be generalized, are indicative that traumatic experiences, occurring before the age of 18 can have devastating consequences because many human qualities and personality features such as sociability, interpersonal relationships, physical, mental health can be affected. The eradication of the fundamental, promoting factors that can lead to ACE such as, poverty, unemployment, social and racial inequality and the promotion of maternity and family support, the development of social, health and educational services and will provide buffer effect that will relieve, support vulnerable groups, will substantially reduce domestic violence and abuse, and finally improve societal mental health and resilience."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη πιθανής συσχέτισης πρώιμων τραυματικών εμπειριών ουσιοεξαρτήσεων και ακαδημαϊκής επίδοσης φοιτητών ΔΙΕΚ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουτρούλη Ειρήνη","Koutrouli Irini"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Tο παιδικό ή πρώιμο τραύμα, ΠΤΕ (πρώιμες τραυματικές εμπειρίες) ορίζεται ως κάθε τραυματική εμπειρία, η οποία έχει λάβει χώρα πριν από την ηλικία των 18 ετών (Bishop, 2014). Το πρώιμο τραύμα πραγματοποιείται σε μία αναπτυξιακή ηλικία κατά την οποία δεν έχει ολοκληρωθεί η σωματική, ψυχική, συναισθητική, ανάπτυξη του ατόμου και για αυτό το λόγο δεν είναι εύκολη η επεξεργασία και η αντιμετώπιση του, και όταν είναι χρόνιο όπως στην περίπτωση της παραμέλησης και κακοποίησης οδηγεί σε κατασκευαστικές αλλαγές στην διαμόρφωση και την αρχιτεκτονική του εγκεφάλου με αποτέλεσμα την δυσλειτουργική έκκριση ορμονών, ελλείμματα στην επεξεργασία και κατανόηση των πληροφοριών, στην αντιληπτική ικανότητα του ατόμου, στην επικοινωνία, και την μαθησιακή του ικανότητα. Επιπλέον όπως δείχνουν τα διεθνή ερευνητικά δεδομένα οι ΠΤΕ οδηγούν στην χρήση αλκοόλ και καπνού αλλά και άλλων παράνομων ουσιών όπως μαριχουάνα, κοκαΐνη και ηρωίνη. Ο ψυχικός πόνος, το άγχος, η νευρικότητα που προέρχεται από αυτά τα βιώματα ανακουφίζεται προσωρινά ενώ την ίδια στιγμή ή χρήση αυτών των ουσιών περιορίζει την κοινωνική φοβία, ευνοεί έτσι την ανάπτυξη και διατήρηση κοινωνικών επαφών, εργασιακής συνεργασίας και διαπροσωπικών σχέσεων.(Menard, 2007),(Hovdestad, 2011), (Afifi, 2012). Επιπροσθέτως έχει μελετηθεί και έχει παρατηρηθεί ότι η συχνότητα εμφάνισης των εξαρτήσεων σχετίζεται άρρηκτα με το πλήθος και την βαρύτητα των πρώιμων τραυματικών εμπειριών. Στην παρούσα μελέτη θα εξετάσουμε την σχέση των ΠΤΕ (πρώιμες τραυματικές εμπειρίες) με τις ουσιοεξαρτήσεις Σε αυτή την έρευνα ερευνάται το πλήθος και το είδος των τραυματικών εμπειριών σε ένα νεαρό κατά βάση πληθυσμό καταρτιζόμενων (18-30)που έχει εκτεθεί στις καταστροφικές συνέπειες της οικονομικής κρίσης κατά την διάρκεια της πιο τρυφερής ηλικίας τους, την δεύτερη δεκαετία της ζωής και αναμένεται μεγάλο ποσοστό αυτών να αναφέρουν αξιοσημείωτο αριθμό ΠΤΕ. Οι ΠΤΕ συνδέονται με την έναρξη ουσιοεξαρτήσεων μέσω δυσλειτουργικής έκκρισης ορμονών (ντοπαμίνης, ωκυτοκίνης, ΗΡΑ υποθάλαμος-υπόφυση-επινεφρίδια). Η ντοπαμίνη, ή ορμόνη της ευτυχίας εκκρίνεται σε μικρές ποσότητες στα άτομα με πρώιμες τραυματικές . Ή έλλειψη ντοπαμίνης έχει παρατηρηθεί ότι συνδέεται κατά την εφηβεία και μεταγενέστερα με συναισθηματική και σεξουαλική αστάθεια, επικίνδυνες συμπεριφορές όπως παραβατικότητα, επικίνδυνα αθλήματα με δυνατές συγκινήσεις, χρήση ναρκωτικών ουσιών, καπνού και αλκοόλ που οδηγούν σε αύξηση της έκκρισης της ουσίας που υπολείπεται αναζητώντας έτσι τα άτομα αυτά την ευχαρίστηση και ικανοποίηση που στερήθηκαν τα παιδικά τους χρόνια από τον φροντιστή τους (Macri, S. & H. Wurbel., 2006) (Rondriguez, 2011) (Champaign, 2004,2008), (Brake, 2004), (Rondriguez, 2011), (Buchmann,20 15). Επιπροσθέτως η ωκυτοκίνη η ορμόνη της αγάπης που συνδέεται με την κοινωνικότητα, την ποιότητα και την εγγύτητα των διαπροσωπικών σχέσεων εκκρίνεται σε μειωμένες ποσότητες στα άτομα με πρώιμες τραυματικές εμπειρίες. Οι μειωμένες δεξιότητες επικοινωνίας και τα κοινωνικά ελλείμματα καθώς και η επακόλουθη κοινωνική απομόνωση είναι σοβαρός προδιαθεσικός παράγοντας έναρξης ουσιοεξαρτήσεων και εμφάνιση ψυχικών διαταραχών ( Meyer-Lindenberg,A ,2011),( Neumann, 2012),( Buisman-Pijlman,2014), (Macri, 2006),( Rondriguez, 2011 ). Τέλος στο σύστημα υποθάλαμος-υπόφυση-επινεφρίδια (the hypothalamus–pituitary–adrenal axis)(ΗΡΑ) παρουσιάζονται μακροχρόνιες και μη αντιστρεπτές αλλαγές που οδηγεί σε υπερδιέγερση του άξονα και υπερέκκριση ορμονών άγχους που σχετίζονται με αγχώδεις διαταραχές, φοβίες, κατάθλιψη και εξαρτητικές συμπεριφορές που καταπραΰνουν τα συμπτώματα των ψυχικών παθήσεων.(Sanchez, 2006),(Gunnar, 2001),(Gunnar, 1996), ( Sanchez,2010), ( Anisman, 1998), ( Caldji, 2000). Όσον αφορά την σχέση των πρώιμων τραυματικών εμπειριών με την ακαδημαϊκή επίδοση αυτών των παιδιών μακροχρόνιες έρευνες αποδεικνύουν ότι οι δομικές αλλαγές στην αρχιτεκτονική του εγκεφάλου καθώς και η δυσλειτουργική έκκριση των ορμονών του στρες, ή μειωμένη έκκριση των ψυχοδιεγερτικών ορμονών χαράς, ευεξίας, ευτυχίας και αγάπης οδηγούν σε δυσκολίες συγκέντρωσης, προγραμματισμού, επεξεργασίας πληροφοριών και αφηρημένης σκέψης (De Bellis, 2009) (Alokan,2010). Επιπροσθέτως η ανάπτυξη ΜΤΔΣ (Μετατραυματική Διαταραχή στρες) που εμφανίζουν όλα τα περισσότερα άτομα που έχουν υποστεί τραυματικό σοκ από ένα, περισσότερα ή συνεχή τραυματικά γεγονότα έχει ως κύριο χαρακτηριστικό της την διαταραχή, κατακερματισμό των αναμνήσεων και κυρίως όσων συνέβησαν κατά τον τραυματισμό αλλά και πολλές φορές όσων έπονται αυτού (Daniels, 2010), (Morey, 2009) ,(Leskin, 2007). Οι ανεπαρκείς σχολικές επιδόσεις λόγω των νευροορμονικών ελλειμμάτων αλλά της ΜΤΔΣ οδηγούν πολλά παιδιά σε προβλήματα συμπεριφοράς στο σχολειό, αποτυχία σε σχολικές εξετάσεις, αντικοινωνικές συμπεριφορές όπως παραβατικότητα, ανυπακοή, νεανική εγκληματικότητα, σχολική διαρροή (Lysaker,2001), (Grassi-Oliveira,2008), (Shannon,2011), (Grassi-Oliveira, 2011). Αναφορικά με τη μεθοδολογία της ποσοτικής μελέτης, το δείγμα αποτελούνταν από 142 καταρτιζόμενοι του τρίτου εξαμήνου σπουδών του ΔΙΕΚ Χαϊδαρίου οι οποίοι συμπλήρωσαν δύο ερωτηματολόγια- κλίμακες το πρώτο μέτρησης παιδικού τραύματος (Early Trauma Inventory-Self-Report-Short-Form, ETI-SR-SF) και το δεύτερο αυτοσχέδιο δημογραφικό δελτίο το οποίο περιείχε πληροφορίες αφορούσαν την κοινωνικοδημογραφική κατάσταση των καταρτιζόμενων. Συγκεκριμένα ερωτήθηκε το φύλο, η ηλικία, η οικογενειακή κατάσταση και ακολούθησαν ερωτήσεις για την χρήση καπνού ( καπνίζετε ΝΑΙ/ΟΧΙ).Όσον αφορά την χρήση αλκοόλ υπήρχαν ερωτήσεις για την συχνότητα αλλά και την ποσότητα κατανάλωσης αλκοόλ. Τέλος οι συμμετέχοντες έπρεπε να δώσουν πληροφορίες όσον αφορά τον μέσο όρο βαθμολογίας του προηγούμενου έτους. Τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας συνάδουν με τα διεθνή ερευνητικά ευρήματα καθώς παρουσιάζονται θετικές σχέσεις μεταξύ του αριθμού, της συχνότητας και της βαρύτητας των τραυματικών εμπειριών με την έναρξη των ουσιοεξαρτήσεων και συγκεκριμένα της χρήσης καπνού και αλκοόλ καθώς και με την χαμηλή ακαδημαϊκή επίδοση στους καταρτιζόμενους του ΔΙΕΚ Χαϊδαρίου που έχουν βιώσει πάνω από 4 τραυματικές εμπειρίες κατά την συμπλήρωση του ερευνητικού εργαλείου, ερωτηματολόγιο των πρώιμων τραυματικών εμπειριών. Αναλυτικότερα παρατηρήθηκαν ότι τα ποσοστά των πρώιμων τραυματικών εμπειριών στους καταρτιζόμενους του ΔΙΕΚ Χαϊδαρίου είναι υψηλά αφού 98 άτομα από τα 142, το 69,1 %, περίπου το 70% δηλαδή τα 2/3 του δείγματος έχουν από 5 έως σχεδόν 20 τραυματικές εμπειρίες. Η ομάδα με τις περισσότερες τραυματικές εμπειρίες ήταν και η μεγαλύτερη ομάδα. Επίσης βρέθηκε ότι στο πρώτο μέρος του ερωτηματολόγιου που ανιχνεύει τραυματικές εμπειρίες ποικίλης αιτιολογίας τα άτομα με πολλές τραυματικές εμπειρίες έχουν εκτεθεί σε βίαιες καταστάσεις που έλαβαν χώρα στην οικογένεια ή στο στενό κοινωνικό περιβάλλον. Στο δεύτερο και τρίτο μέρος του ερωτηματολογίου των πρώιμων τραυματικών εμπειριών που αφορούσε επεισόδια σωματικών και συναισθηματικών τραυματικών εμπειριών, η ομάδα με τις πολλές τραυματικές εμπειρίες συγκέντρωσε πολύ υψηλή βαθμολογία αφού απάντησε θετικά σε όλες τις ερωτήσεις αυτού του μέρους αναδεικνύοντας κυρίως την συναισθηματική κακοποίηση την πιο συχνή μορφή κακοποίησης σε αυτή την ομάδα. Επιπροσθέτως, οι ομάδες με πάνω από πέντε τραυματικές εμπειρίες παρουσίασαν διπλάσια ποσοστά καπνιζόντων και ποσοστών κατανάλωσης αλκοόλ σε σχέση με την ομάδα χωρίς τραυματικές εμπειρίες. Αξιοσημείωτες είναι επίσης οι διαφορές μεταξύ των ομάδων με μέτριες και πολλές τραυματικές εμπειρίες και με αυτών με λίγες όπου οι τελευταίοι εμφανίζονται να παρουσιάζουν πολύ μεγαλύτερο ποσοστό αριστούχων (9-10 μέσο όρο βαθμολογίας προηγούμενου έτους) σε σχέση με τις άλλες δύο ομάδες. Όσον αφορά τις συγκρίσεις μεταξύ δημογραφικών παραγόντων όπως ηλικία, φύλο και τραυματικών εμπειριών ενδιαφέροντα αποτελέσματα καταγράφηκαν από τη στατιστική ανάλυση. Από την μία πλευρά το ανδρικό φύλο παρουσιάζει μεγαλύτερα ποσοστά τραυματικών εμπειριών, δηλαδή πάνω από 10 τραυματικές εμπειρίες συμπεριλαμβανομένων περισσότερες τραυματικές εμπειρίες σωματικής και συναισθηματικής κακοποίησης και από την άλλη οι νεότεροι καταρτιζόμενοι παρουσίασαν πολύ μεγαλύτερα ποσοστά τραυματικών σε σύγκριση με τους μεγαλύτερους σε ηλικία συναδέλφους τους. Όσο δηλαδή αυξάνεται η ηλικία τόσο μειώνονται οι τραυματικές εμπειρίες και το αντίθετο, όσο δηλαδή μειώνεται η ηλικία τόσο αυξάνονται οι τραυματικές εμπειρίες. Συνοπτικά τα ευρήματα της μελέτης, αν και δεν μπορούν να γενικευτούν, υποδεικνύουν ότι οι τραυματικές εμπειρίες που λαμβάνουν χώρα πριν την ηλικία των 18 δύναται να έχουν καταστροφικές συνέπειες σε όλους τους τομείς της ζωής του ατόμου αφού επηρεάζονται τόσο η κοινωνικότητα, οι διαπροσωπικές σχέσεις, η σωματική , ψυχική υγεία και ευεξία του ατόμου. Η εξάλειψη των πιο γνωστών επιβαρυντικών και προδιαθεσικών παραγόντων που οδηγούν στις ΠΤΕ όπως φτώχεια, ανεργία, κοινωνικές και φυλετικές ανισότητες καθώς και η υποστήριξη της μητρότητας, της οικογένειας, η ανάπτυξη των κοινωνικών υπηρεσιών, των υπηρεσιών υγείας και εκπαιδευτικών δομών θα αποτελέσουν ουσιαστικό υποστηρικτικό δίκτυο που θα ανακουφίσουν και θα ενισχύσουν τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και συμβάλουν αποτελεσματικά στην μείωση των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας και κακοποίησης, θα βελτιώσουν την ψυχική υγεία και ανθεκτικότητα των φροντιστών αλλά και των νεότερων μελών της κοινωνίας.","Adverse childhood Experiences (ACE) are called the result of negative events or experiences that take place before adulthood ( before the age of 18). Adverse childhood Experiences occur during a developmental period where physical and mental maturity have not accomplished. For these reasons the interpretation and analysis of traumatic events cannot be accomplished successfully. When traumatic experiences are recurring such as neglect and abuse, brain structural and functional changes can promote dysfunctional hormonal secretion, reduced brain capacity in handling, decoding and interpreting information, and contribute to cognitive, interactive and learning skills deficiencies. In this study it will be explored the relationship between ACE (Adverse Childhood Experiences) and addictive attitudes such as substance addictions, smoking and alcohol consume to young adults studying at DIEK (Public Institution of Educational Training) that have been exposed to the devastating consequences of Greek debt crisis which lasted for more than ten years during their second decade of their life, a developmentally crucial period of them. International research data have related the number and the frequency of ACE with the early onset and gravity of substance addictions. Trauma mental suffering, stress and anxiety, social phobia can be eased during the use while social activity, interpersonal communication, team cooperation is further facilitated (Menard, 2007), (Hovdestad, 2011), (Afifi,2012). Moreover, ACE early in life can contribute to dysfunctional hormonal secretion such as Dopamine, the hormone of happiness that is deficient in children with ACE. Lack of dopamine during adolescence is related to affective and sexual instability, risky behaviors, juvenile delinquency, adrenaline related extreme sports, substance use and misuse. These risky, excited and adrenaline related activities is considered to raise dopamine blood levels relieving anxiety and stress stemming from neglect and abuse (Macri, S. & H. Wurbel., 2006)( Rondriguez, 2011 )(Champaign, 2004,2008), (Brake, 2004), (Rondriguez, 2011), ( Buchmann ,2015). Furthermore, oxytocine, love and attachment hormone that is strongly connected to sociability and qualitative attachment bonds is also produced in reduced amounts to people with ACE. Diminished social motivation, reduced affiliative behavior, impaired social learning, increased aggressive behavior, dysfunctional communication skills are leading causes to alienation, marginalization and substance misuse (Meyer-Lindenberg ,2011),( Neumann, 2012),( Buisman-Pijlman,2014), (Macri, 2006),( Rondriguez, 2011). Last but not least the HPA axis (the hypothalamus–pituitary–adrenal axis-ΗΡΑ) is over stimulated in individuals that have experienced ACE. The overflow of stress hormones that this system meanly produces is associated with anxiety and mood disorders that further are correlated to susceptibility to substance misuse.(Sanchez, 2006),(Gunnar, 2001),(Gunnar, 1996), ( Sanchez,2010), ( Anisman, 1998), ( Caldji, 2000). Longlasting researches have established the strong negative association between ACE and academic attainment. Structural brain alterations which lead to dysfunctional stress hormonal secretion, diminished dopamine and oxytocine secretion as well as PTSD can be manifested as learning, concentration, organization and memory difficulties and deficiencies(De Bellis, 2009), (Alokan,2010). Academic underperformance is a precipitating factor for behavioral difficulties, exams failure, juvenile delinquency and school drops out and substance misuse.(Lysaker,2001), (Grassi-Oliveira,2008), (Shannon,2011), (Grassi-Oliveira, 2011). As far as regarding the methodology of quantitative study, 142 adults learners that study at DIEK Chaidariou (Public Institution of Educational Training ) attending the second year of VET courses is the study sample. The trainees have filled two questionnaires-measures, the first is the (Early Trauma Inventory-Self-Report-Short-Form, ETI-SR-SF) and the second is also a self-report questionnaire measuring sociodemographic learners’ data. In detail, it contained data about the sex, the age, family status and questions about smoking habits (Do you smoking? YES/NO). As far as the alcohol use there were questions about the quantity and the frequency of alcohol consumption. The final question was about last year average grade score. The main findings of the present study are correspondent to those of previous published data about the detrimental consequences of ACE during the lifetime. Firstly the number, the frequency and the gravity of ACE in those learners who have experienced more than 4 traumatic events according to their answer to trauma questionnaire is positively related to smoking and alcohol use and misuse while it is negatively related to academic performance. In detail, the rate of ACE in sample is very high because 98 from 142 learners 69.1% almost 70%, 2/3 of the sample have experienced 5 to 20 traumatic events. The group with the majority of ACE was the biggest in number. Moreover, subjects with many traumatic experiences have referred during the first part of ACE questionnaire which detects trauma of several sources that have exposed to many abusive events in domestic or close social cycle. At the second and third part of ACE questionnaire where incidents of physical and emotional abuse are detected the group with more than 5-20 traumatic experiences scored very high especially at questions involving emotional abuse providing evidences that emotional abuse in the leading cause of ACE in young adults. Additionally, groups with more than five ACE manifest double smoking rates than the group with less than five ACE. Almost the same results have been extracted from the analysis of alcohol use. Significant differences were also found between groups regarding academic attainment, revealing that the group with fewer ACE has attained higher grades. Regarding the comparisons between demographic variables such as age, sex and ACE interesting results have been extracted. On the one hand men refer more ACE experiences than women, scoring very high, usually more than 10 traumatic events including more physical and emotional abuse and on the other hand younger adults have encountered larger numbers of abusive experiences than older colleagues. In summary, the findings of the study, although they cannot be generalized, are indicative that traumatic experiences, occurring before the age of 18 can have devastating consequences because many human qualities and personality features such as sociability, interpersonal relationships, physical, mental health can be affected. The eradication of the fundamental, promoting factors that can lead to ACE such as, poverty, unemployment, social and racial inequality and the promotion of maternity and family support, the development of social, health and educational services and will provide buffer effect that will relieve, support vulnerable groups, will substantially reduce domestic violence and abuse, and finally improve societal mental health and resilience."],"dc:identifier":["uoadl:2914837","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2914837"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη πιθανής συσχέτισης πρώιμων τραυματικών εμπειριών ουσιοεξαρτήσεων και ακαδημαϊκής επίδοσης φοιτητών ΔΙΕΚ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:13Z"}