{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2915018"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2915018","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ιn vitro μελέτη της επίδρασης της Δισφαινόλης Α σε παγκρεατικά κύτταρα","abstract":"Η δισφαινόλη Α είναι μια οργανική ένωση που χρησιμοποιείται ευρέως στα πλαστικά προϊόντα. Λειτουργεί ως ενδοκρινικός διαταράκτης ικανός να μιμείται ή να τροποποιεί τη δραστηριότητα των ενδογενών ορμονών. Πρόσφατα δεδομένα έχουν δείξει ότι η έκθεση σε δισφαινόλη Α αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2. Ο στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να εξετάσει τις επιδράσεις της δισφαινόλης Α σε βήτα-TC-6 κύτταρα ποντικού. Τα κύτταρα επωάστηκαν με σειριακές αραιώσεις της δισφαινόλης Α: ομάδα ελέγχου, 0,002 μM, 0,02 μM, 0,1 μM, 0,2 μM και 2 μM για 12, 24, 48 και 72 ώρες. Τα επίπεδα βιωσιμότητας προσδιορίστηκαν με τη μεθόδου του MTT (3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyltetrazolium bromide) και τα επίπεδα πολλαπλασιασμού των κυττάρων μετρώντας τα επίπεδα ενδοκυτταρικού ATP (adenosine triphosphate). Οι επιδράσεις της δισφαινόλης Α στα βήτα-TC-6 κύτταρα διερευνήθηκαν μελετώντας τη γονιδιακή έκφραση που ρυθμίζεται σε μεταγραφικό επίπεδο με την τεχνική της PCR (polymerase chain reaction) πραγματικού χρόνου και τις συγκεντρώσεις των πρωτεϊνών της απόπτωσης που ρυθμίζονται σε μεταφραστικό επίπεδο με την ανάλυση κατά western. Η έκθεση των βήτα-TC-6 κυττάρων σε όλες τις συγκεντρώσεις δισφαινόλης Α είχε ως αποτέλεσμα σημαντικές μειώσεις στη βιωσιμότητα αυτών και στα επίπεδα του ενδοκυττάριου ATP σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (όλα τα p <0,05). Επιπλέον, η έκθεση των βήτα-TC-6 κυττάρων σε συγκέντρωση δισφαινόλης Α 0,2 μM για 24 και 48 ώρες είχε ως αποτέλεσμα σημαντική αύξηση στα σχετικά επίπεδα έκφρασης των γονιδίων και αυξημένη έκφραση των πρωτεϊνών που εμπλέκονται στην απόπτωση. Η δισφαινόλη Α επηρεάζει τη βιωσιμότητα και τη λειτουργία των βήτα-TC-6 κυττάρων. Η δισφαινόλη Α πιθανώς αυξάνει τον ρυθμό απόπτωσης και προκαλεί μιτοχονδριακή δυσλειτουργία στα βήτα-TC-6 κύτταρα με δοσοεξαρτώμενο τρόπο.","abstract_html":"Η δισφαινόλη Α είναι μια οργανική ένωση που χρησιμοποιείται ευρέως στα πλαστικά προϊόντα. Λειτουργεί ως ενδοκρινικός διαταράκτης ικανός να μιμείται ή να τροποποιεί τη δραστηριότητα των ενδογενών ορμονών. Πρόσφατα δεδομένα έχουν δείξει ότι η έκθεση σε δισφαινόλη Α αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2. Ο στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να εξετάσει τις επιδράσεις της δισφαινόλης Α σε βήτα-TC-6 κύτταρα ποντικού. Τα κύτταρα επωάστηκαν με σειριακές αραιώσεις της δισφαινόλης Α: ομάδα ελέγχου, 0,002 μM, 0,02 μM, 0,1 μM, 0,2 μM και 2 μM για 12, 24, 48 και 72 ώρες. Τα επίπεδα βιωσιμότητας προσδιορίστηκαν με τη μεθόδου του MTT (3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyltetrazolium bromide) και τα επίπεδα πολλαπλασιασμού των κυττάρων μετρώντας τα επίπεδα ενδοκυτταρικού ATP (adenosine triphosphate). Οι επιδράσεις της δισφαινόλης Α στα βήτα-TC-6 κύτταρα διερευνήθηκαν μελετώντας τη γονιδιακή έκφραση που ρυθμίζεται σε μεταγραφικό επίπεδο με την τεχνική της PCR (polymerase chain reaction) πραγματικού χρόνου και τις συγκεντρώσεις των πρωτεϊνών της απόπτωσης που ρυθμίζονται σε μεταφραστικό επίπεδο με την ανάλυση κατά western. Η έκθεση των βήτα-TC-6 κυττάρων σε όλες τις συγκεντρώσεις δισφαινόλης Α είχε ως αποτέλεσμα σημαντικές μειώσεις στη βιωσιμότητα αυτών και στα επίπεδα του ενδοκυττάριου ATP σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (όλα τα p &lt;0,05). Επιπλέον, η έκθεση των βήτα-TC-6 κυττάρων σε συγκέντρωση δισφαινόλης Α 0,2 μM για 24 και 48 ώρες είχε ως αποτέλεσμα σημαντική αύξηση στα σχετικά επίπεδα έκφρασης των γονιδίων και αυξημένη έκφραση των πρωτεϊνών που εμπλέκονται στην απόπτωση. Η δισφαινόλη Α επηρεάζει τη βιωσιμότητα και τη λειτουργία των βήτα-TC-6 κυττάρων. Η δισφαινόλη Α πιθανώς αυξάνει τον ρυθμό απόπτωσης και προκαλεί μιτοχονδριακή δυσλειτουργία στα βήτα-TC-6 κύτταρα με δοσοεξαρτώμενο τρόπο.","abstract_has_math":false,"creators":["Αναστασίου Ιωάννα","Anastasiou Ioanna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:15Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2915018"],"render_values":[{"text":"uoadl:2915018","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2915018","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2915018","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2915018","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αναστασίου Ιωάννα","Anastasiou Ioanna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2915018","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2915018"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η δισφαινόλη Α είναι μια οργανική ένωση που χρησιμοποιείται ευρέως στα πλαστικά προϊόντα. Λειτουργεί ως ενδοκρινικός διαταράκτης ικανός να μιμείται ή να τροποποιεί τη δραστηριότητα των ενδογενών ορμονών. Πρόσφατα δεδομένα έχουν δείξει ότι η έκθεση σε δισφαινόλη Α αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2. Ο στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να εξετάσει τις επιδράσεις της δισφαινόλης Α σε βήτα-TC-6 κύτταρα ποντικού. Τα κύτταρα επωάστηκαν με σειριακές αραιώσεις της δισφαινόλης Α: ομάδα ελέγχου, 0,002 μM, 0,02 μM, 0,1 μM, 0,2 μM και 2 μM για 12, 24, 48 και 72 ώρες. Τα επίπεδα βιωσιμότητας προσδιορίστηκαν με τη μεθόδου του MTT (3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyltetrazolium bromide) και τα επίπεδα πολλαπλασιασμού των κυττάρων μετρώντας τα επίπεδα ενδοκυτταρικού ATP (adenosine triphosphate). Οι επιδράσεις της δισφαινόλης Α στα βήτα-TC-6 κύτταρα διερευνήθηκαν μελετώντας τη γονιδιακή έκφραση που ρυθμίζεται σε μεταγραφικό επίπεδο με την τεχνική της PCR (polymerase chain reaction) πραγματικού χρόνου και τις συγκεντρώσεις των πρωτεϊνών της απόπτωσης που ρυθμίζονται σε μεταφραστικό επίπεδο με την ανάλυση κατά western. Η έκθεση των βήτα-TC-6 κυττάρων σε όλες τις συγκεντρώσεις δισφαινόλης Α είχε ως αποτέλεσμα σημαντικές μειώσεις στη βιωσιμότητα αυτών και στα επίπεδα του ενδοκυττάριου ATP σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (όλα τα p <0,05). Επιπλέον, η έκθεση των βήτα-TC-6 κυττάρων σε συγκέντρωση δισφαινόλης Α 0,2 μM για 24 και 48 ώρες είχε ως αποτέλεσμα σημαντική αύξηση στα σχετικά επίπεδα έκφρασης των γονιδίων και αυξημένη έκφραση των πρωτεϊνών που εμπλέκονται στην απόπτωση. Η δισφαινόλη Α επηρεάζει τη βιωσιμότητα και τη λειτουργία των βήτα-TC-6 κυττάρων. Η δισφαινόλη Α πιθανώς αυξάνει τον ρυθμό απόπτωσης και προκαλεί μιτοχονδριακή δυσλειτουργία στα βήτα-TC-6 κύτταρα με δοσοεξαρτώμενο τρόπο.","Bisphenol A (BPA) is an organic compound that is widely used in plastic products. It acts as an endocrine disruptor capable of mimicking or modifying the activity of endogenous hormones. Recent data have shown that exposure to BPA increases the risk of type 2 diabetes. Aim of the present study was to examine the effects of BPA on beta-TC-6 mice cells. Cells were incubated with serial dilutions of BPA: control group, 0.002 μM, 0.02 μM, 0.1 μM 0.2 μM and 2 μM for 12, 24, 48 and 72 hours. Cell viability and proliferation levels were determined by MTT(3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyltetrazolium bromide) and by measuring intracellular ATP (adenosine triphosphate) levels, respectively. BPA effects on beta-TC-6 cells were investigated by studying gene expression regulated at the transcriptional RNA level by real time PCR (polymerase chain reaction) technique and by measuring protein concentrations regulated at the translational levels by western blot analysis. Exposure of beta-TC-6 cells to all BPA concentrations resulted in significant decreases of intracellular ATP levels when compared with the control group (all p<0.05). Moreover, exposure of beta-TC-6 cells to 0,2 μM BPA concentration for 24 and 48 hours resulted in significant increases in the relative gene expression levels and in increased expression of proteins involved in apoptosis. BPA affects viability and function of beta-TC-6 cells. BPA presumably increases apoptosis rate and induces mitochondrial dysfunction on beta-TC-6 cells in a dose-dependent manner."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ιn vitro μελέτη της επίδρασης της Δισφαινόλης Α σε παγκρεατικά κύτταρα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αναστασίου Ιωάννα","Anastasiou Ioanna"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η δισφαινόλη Α είναι μια οργανική ένωση που χρησιμοποιείται ευρέως στα πλαστικά προϊόντα. Λειτουργεί ως ενδοκρινικός διαταράκτης ικανός να μιμείται ή να τροποποιεί τη δραστηριότητα των ενδογενών ορμονών. Πρόσφατα δεδομένα έχουν δείξει ότι η έκθεση σε δισφαινόλη Α αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2. Ο στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να εξετάσει τις επιδράσεις της δισφαινόλης Α σε βήτα-TC-6 κύτταρα ποντικού. Τα κύτταρα επωάστηκαν με σειριακές αραιώσεις της δισφαινόλης Α: ομάδα ελέγχου, 0,002 μM, 0,02 μM, 0,1 μM, 0,2 μM και 2 μM για 12, 24, 48 και 72 ώρες. Τα επίπεδα βιωσιμότητας προσδιορίστηκαν με τη μεθόδου του MTT (3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyltetrazolium bromide) και τα επίπεδα πολλαπλασιασμού των κυττάρων μετρώντας τα επίπεδα ενδοκυτταρικού ATP (adenosine triphosphate). Οι επιδράσεις της δισφαινόλης Α στα βήτα-TC-6 κύτταρα διερευνήθηκαν μελετώντας τη γονιδιακή έκφραση που ρυθμίζεται σε μεταγραφικό επίπεδο με την τεχνική της PCR (polymerase chain reaction) πραγματικού χρόνου και τις συγκεντρώσεις των πρωτεϊνών της απόπτωσης που ρυθμίζονται σε μεταφραστικό επίπεδο με την ανάλυση κατά western. Η έκθεση των βήτα-TC-6 κυττάρων σε όλες τις συγκεντρώσεις δισφαινόλης Α είχε ως αποτέλεσμα σημαντικές μειώσεις στη βιωσιμότητα αυτών και στα επίπεδα του ενδοκυττάριου ATP σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (όλα τα p <0,05). Επιπλέον, η έκθεση των βήτα-TC-6 κυττάρων σε συγκέντρωση δισφαινόλης Α 0,2 μM για 24 και 48 ώρες είχε ως αποτέλεσμα σημαντική αύξηση στα σχετικά επίπεδα έκφρασης των γονιδίων και αυξημένη έκφραση των πρωτεϊνών που εμπλέκονται στην απόπτωση. Η δισφαινόλη Α επηρεάζει τη βιωσιμότητα και τη λειτουργία των βήτα-TC-6 κυττάρων. Η δισφαινόλη Α πιθανώς αυξάνει τον ρυθμό απόπτωσης και προκαλεί μιτοχονδριακή δυσλειτουργία στα βήτα-TC-6 κύτταρα με δοσοεξαρτώμενο τρόπο.","Bisphenol A (BPA) is an organic compound that is widely used in plastic products. It acts as an endocrine disruptor capable of mimicking or modifying the activity of endogenous hormones. Recent data have shown that exposure to BPA increases the risk of type 2 diabetes. Aim of the present study was to examine the effects of BPA on beta-TC-6 mice cells. Cells were incubated with serial dilutions of BPA: control group, 0.002 μM, 0.02 μM, 0.1 μM 0.2 μM and 2 μM for 12, 24, 48 and 72 hours. Cell viability and proliferation levels were determined by MTT(3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyltetrazolium bromide) and by measuring intracellular ATP (adenosine triphosphate) levels, respectively. BPA effects on beta-TC-6 cells were investigated by studying gene expression regulated at the transcriptional RNA level by real time PCR (polymerase chain reaction) technique and by measuring protein concentrations regulated at the translational levels by western blot analysis. Exposure of beta-TC-6 cells to all BPA concentrations resulted in significant decreases of intracellular ATP levels when compared with the control group (all p<0.05). Moreover, exposure of beta-TC-6 cells to 0,2 μM BPA concentration for 24 and 48 hours resulted in significant increases in the relative gene expression levels and in increased expression of proteins involved in apoptosis. BPA affects viability and function of beta-TC-6 cells. BPA presumably increases apoptosis rate and induces mitochondrial dysfunction on beta-TC-6 cells in a dose-dependent manner."],"dc:identifier":["uoadl:2915018","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2915018"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ιn vitro μελέτη της επίδρασης της Δισφαινόλης Α σε παγκρεατικά κύτταρα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:15Z"}