{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2915893"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2915893","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κλωνοποίηση, έκφραση των ισοενζύμων της σιρτουίνης και μελέτη αλληλεπίδρασης με βιοδραστικά εκχυλίσματα","abstract":"Οι σιρτουίνες αποτελούν μια εξαιρετικά συντηρημένη οικογένεια, NAD+-εξαρτώμενων, αποακετυλασών. Πολλές μελέτες διαυγάζουν την συμμετοχή των σιρτουινών σε ένα ευρή φάσμα φυσιολογικών και παθολογικών μηχανισμών. Η εξαρτώμενη φύση τους από τον συμπαράγοντα NAD+, τους επιτρέπει να λειτουργούν ως μεταβολικοί αισθητήρες, με αποτέλεσμα να συμμετέχουν στους προσαρμοστικούς μηχανισμούς της φυσιολογίας των κυττάρων. Στα θηλαστικά απαντάνε 7 ισομορφές της σιρτουίνης (SIRT1-7) και μοιράζονται ένα εξαιρετικά συντηρημένο καταλυτικό κέντρο. Η πυρηνική SIRT1 παρουσιάζεται ως αντιγηραντικός παράγοντας, με αποτέλεσμα να αποτελεί θεραπευτικό στόχο σε ασθένειες που σχετίζονται με την γήρανση. Πράγματι, πρόσφατες μελέτες ενισχύουν τον προστατευτικό ρόλο που έχει η SIRT1 στην εξέλιξη των καρδιαγγειακών νοσημάτων, στον καρκίνο, στην χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (χαπ), στον διαβήτη τύπου 2 και σε διάφορες νευροεκφυλιστικές ασθένειες όπως π.χ. νόσος του Alzheimer, Parkinson, Huntington. Οι μιτοχονδριακές σιρτουίνες, SIRT3 και SIRT5 διαθέτουν έναν σημαντικό ρόλο στην διατήρηση της μιτοχονδριακής λειτουργίας. Αξίζει να αναφερθεί ότι η απορρύθμιση της λειτουργίας των μιτοχονδρίων, συνδέεται με πολλές παθολογικές καταστάσεις που σχετίζονται με την κυτταρική γήρανση. Μια από τις πιο σημαντικές λειτουργίες των μιτοχονδριακών σιρτουινών είναι η αποτοξίνωση του οργανισμού και ο περιορισμός της παραγωγής των ROS. Ουσιαστικά, η λειτουργική σημασία των σιρτουινών στα θηλαστικά οφείλεται στο γεγονός ότι αυξάνουν τον οξειδωτικό μεταβολισμό και την βιογένεση των μιτοχονδρίων, ενώ παράλληλα μειώνουν τις δραστικές μορφές οξυγόνου και εμποδίζουν την δημιουργία φλεγμονών. Η ανακάλυψη φυσικών βιομορίων με ικανότητα να επηρεάζουν την ενζυμική δράση των σιρτουινών αποτελεί ένα πολύ ενδιαφέρον και σπουδαίο αντικείμενο μελέτης. Η πρόσληψη λειτουργικών φωτοχημικών ενώσεων μέσω της διατροφής θα μπορούσε να αποτελέσει μια στρατηγική για την πρόληψη και πιθανότατα για την αντιμετώπιση ορισμένων παθολογικών καταστάσεων. Ο φυτικός κόσμος αποτελεί μια σημαντική πηγή βιοδραστικών μορίων που διαθέτουν συνήθως χαμηλή τοξικότητα και χάρη στην αλληλεπίδρασή τους με τις σιρτουίνες, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη φαρμακευτικών παραγόντων με αντιφλεγμονώδη, καρδιοπροστατευτική, νευροπροστατευτική και αντικαρκινική δράση. Στην παρούσα μελέτη αξιολογήθηκε η επίδραση που έχουν διάφορα φυτικά εκχυλίσματα και άλλα που προέρχονται από μικροφύκη, στην ενζυμική δράση του ενζύμου, χάρη στην βοήθεια της τεχνολογίας «SIRT1 Assay Kit» της SIGMA®. Για κάθε εξεταζόμενο εκχύλισμα χρησιμοποιήθηκαν δύο διαφορετικά εκχυλιστικά μέσα, ένα υδατικό διάλυμα δις-όξινου φωσφορικού καλίου συγκέντρωσης 20mM με pH 7 και ένα διάλυμα μεθανόλης/νερού σε αναλογία 70:30 v/v. Τα διαλύματα μικροφυκών που μελετήθηκαν περιλαμβάνει τρία διαφορετικά γένη τα οποία είναι Phaeodactylum, Tetraselmis και Nanochloropsis. Από τα φυτικά εκχυλίσματα εκείνα που μελετήθηκαν και ανήκουν στο είδος των Ψυχανθών της οικογένειας των Κυαμοειδών αφορούν το γένος Phaseolus vulgaris (φασόλι), Cicer arietinum (ρεβίθι), Lathyrus sativus (φάβα) και Lens culinaris (φακές). Τα υπόλοιπα εκχυλίσματα προέρχονται από τα φυτά Hibiscus syriacus (Ιβίσκος), Taraxacum officinale, (ταραξάκι), Aloysia citrodora (Λουίζα), Crocus sativus (σαφράν), Sesamum indicum (σήσαμον), Cinnamomun verum (κανέλα) και Curcuma longa (κουρκουμάς). Στην συνέχεια της πειραματικής διαδικασίας εκτιμήθηκε η ολική αντιοξειδωτική δραστηριότητα των δειγμάτων καθώς επίσης έγινε και η αναγνώριση και ποσοτικοποίηση των αντιοξειδωτικών ουσιών που περιέχονται σε αυτά. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν είναι οι DPPH, FRAP, Folin-Ciocalteu (F-C) και ORAC. Με την μέθοδο DPPH έγινε, επιπλέον, ο προσδιορισμός της τιμής ανασταλτικής ισχύος, IC50, για κάθε δείγμα. Η πειραματική διαδικασία συνέχισε με την μοριακή κλωνοποίηση των γονιδίων sirt3 και sirt5. Για την διαδικασία αυτή χρησιμοποιήθηκε ο πλασμιδιακός φορέας pEXP5-CT/TOPΟ®. Ακολούθησε η είσοδος του ανασυνδυασμένου πλασμιδίου αρχικά σε δεκτικά βακτηριακά κύτταρα E. coli (Stellar) τα οποία χρησιμοποιήθηκαν ως σημείο ελέγχου σύμφωνα με το οποίο έγινε η απομόνωση του πλασμιδιακού DNA και επαληθεύτηκε αν το ανασυνδυασμένο αυτό μόριο περιέχει τα υπό μελέτη γονίδια. Αφού έγινε ο προσδιορισμός της αλληλουχίας των γονιδίων που περιέχονται στα ανασυνδυασμένα πλασμίδια, ακολούθησε ο μετασχηματισμός εκφραστικών κυττάρων με στόχο την επαγωγή της έκφρασης των ισοενζύμων SIRT3 και SIRT5. Σε αυτή την μελέτη χρησιμοποιήθηκαν ως συστήματα ετερόλογης έκφρασης ανασυνδυασμένων γονιδίων, τα στελέχη BL21(DE3), BL21(DE3) Rosetta, BL21(DE3) pLysS, του βακτηρίου E.coli. Μετά από την λύση των μετασχηματισμένων βακτηριακών κυττάρων έγινε η παραλαβή του ενζυμικού εκχυλίσματος και ακολούθησε ο καθαρισμός των εν λόγω ενζύμων σε χρωματογραφική στήλη μεταλλοχηλικής έκλουσης.","abstract_html":"Οι σιρτουίνες αποτελούν μια εξαιρετικά συντηρημένη οικογένεια, NAD+-εξαρτώμενων, αποακετυλασών. Πολλές μελέτες διαυγάζουν την συμμετοχή των σιρτουινών σε ένα ευρή φάσμα φυσιολογικών και παθολογικών μηχανισμών. Η εξαρτώμενη φύση τους από τον συμπαράγοντα NAD+, τους επιτρέπει να λειτουργούν ως μεταβολικοί αισθητήρες, με αποτέλεσμα να συμμετέχουν στους προσαρμοστικούς μηχανισμούς της φυσιολογίας των κυττάρων. Στα θηλαστικά απαντάνε 7 ισομορφές της σιρτουίνης (SIRT1-7) και μοιράζονται ένα εξαιρετικά συντηρημένο καταλυτικό κέντρο. Η πυρηνική SIRT1 παρουσιάζεται ως αντιγηραντικός παράγοντας, με αποτέλεσμα να αποτελεί θεραπευτικό στόχο σε ασθένειες που σχετίζονται με την γήρανση. Πράγματι, πρόσφατες μελέτες ενισχύουν τον προστατευτικό ρόλο που έχει η SIRT1 στην εξέλιξη των καρδιαγγειακών νοσημάτων, στον καρκίνο, στην χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (χαπ), στον διαβήτη τύπου 2 και σε διάφορες νευροεκφυλιστικές ασθένειες όπως π.χ. νόσος του Alzheimer, Parkinson, Huntington. Οι μιτοχονδριακές σιρτουίνες, SIRT3 και SIRT5 διαθέτουν έναν σημαντικό ρόλο στην διατήρηση της μιτοχονδριακής λειτουργίας. Αξίζει να αναφερθεί ότι η απορρύθμιση της λειτουργίας των μιτοχονδρίων, συνδέεται με πολλές παθολογικές καταστάσεις που σχετίζονται με την κυτταρική γήρανση. Μια από τις πιο σημαντικές λειτουργίες των μιτοχονδριακών σιρτουινών είναι η αποτοξίνωση του οργανισμού και ο περιορισμός της παραγωγής των ROS. Ουσιαστικά, η λειτουργική σημασία των σιρτουινών στα θηλαστικά οφείλεται στο γεγονός ότι αυξάνουν τον οξειδωτικό μεταβολισμό και την βιογένεση των μιτοχονδρίων, ενώ παράλληλα μειώνουν τις δραστικές μορφές οξυγόνου και εμποδίζουν την δημιουργία φλεγμονών. Η ανακάλυψη φυσικών βιομορίων με ικανότητα να επηρεάζουν την ενζυμική δράση των σιρτουινών αποτελεί ένα πολύ ενδιαφέρον και σπουδαίο αντικείμενο μελέτης. Η πρόσληψη λειτουργικών φωτοχημικών ενώσεων μέσω της διατροφής θα μπορούσε να αποτελέσει μια στρατηγική για την πρόληψη και πιθανότατα για την αντιμετώπιση ορισμένων παθολογικών καταστάσεων. Ο φυτικός κόσμος αποτελεί μια σημαντική πηγή βιοδραστικών μορίων που διαθέτουν συνήθως χαμηλή τοξικότητα και χάρη στην αλληλεπίδρασή τους με τις σιρτουίνες, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη φαρμακευτικών παραγόντων με αντιφλεγμονώδη, καρδιοπροστατευτική, νευροπροστατευτική και αντικαρκινική δράση. Στην παρούσα μελέτη αξιολογήθηκε η επίδραση που έχουν διάφορα φυτικά εκχυλίσματα και άλλα που προέρχονται από μικροφύκη, στην ενζυμική δράση του ενζύμου, χάρη στην βοήθεια της τεχνολογίας «SIRT1 Assay Kit» της SIGMA®. Για κάθε εξεταζόμενο εκχύλισμα χρησιμοποιήθηκαν δύο διαφορετικά εκχυλιστικά μέσα, ένα υδατικό διάλυμα δις-όξινου φωσφορικού καλίου συγκέντρωσης 20mM με pH 7 και ένα διάλυμα μεθανόλης/νερού σε αναλογία 70:30 v/v. Τα διαλύματα μικροφυκών που μελετήθηκαν περιλαμβάνει τρία διαφορετικά γένη τα οποία είναι Phaeodactylum, Tetraselmis και Nanochloropsis. Από τα φυτικά εκχυλίσματα εκείνα που μελετήθηκαν και ανήκουν στο είδος των Ψυχανθών της οικογένειας των Κυαμοειδών αφορούν το γένος Phaseolus vulgaris (φασόλι), Cicer arietinum (ρεβίθι), Lathyrus sativus (φάβα) και Lens culinaris (φακές). Τα υπόλοιπα εκχυλίσματα προέρχονται από τα φυτά Hibiscus syriacus (Ιβίσκος), Taraxacum officinale, (ταραξάκι), Aloysia citrodora (Λουίζα), Crocus sativus (σαφράν), Sesamum indicum (σήσαμον), Cinnamomun verum (κανέλα) και Curcuma longa (κουρκουμάς). Στην συνέχεια της πειραματικής διαδικασίας εκτιμήθηκε η ολική αντιοξειδωτική δραστηριότητα των δειγμάτων καθώς επίσης έγινε και η αναγνώριση και ποσοτικοποίηση των αντιοξειδωτικών ουσιών που περιέχονται σε αυτά. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν είναι οι DPPH, FRAP, Folin-Ciocalteu (F-C) και ORAC. Με την μέθοδο DPPH έγινε, επιπλέον, ο προσδιορισμός της τιμής ανασταλτικής ισχύος, IC50, για κάθε δείγμα. Η πειραματική διαδικασία συνέχισε με την μοριακή κλωνοποίηση των γονιδίων sirt3 και sirt5. Για την διαδικασία αυτή χρησιμοποιήθηκε ο πλασμιδιακός φορέας pEXP5-CT/TOPΟ®. Ακολούθησε η είσοδος του ανασυνδυασμένου πλασμιδίου αρχικά σε δεκτικά βακτηριακά κύτταρα E. coli (Stellar) τα οποία χρησιμοποιήθηκαν ως σημείο ελέγχου σύμφωνα με το οποίο έγινε η απομόνωση του πλασμιδιακού DNA και επαληθεύτηκε αν το ανασυνδυασμένο αυτό μόριο περιέχει τα υπό μελέτη γονίδια. Αφού έγινε ο προσδιορισμός της αλληλουχίας των γονιδίων που περιέχονται στα ανασυνδυασμένα πλασμίδια, ακολούθησε ο μετασχηματισμός εκφραστικών κυττάρων με στόχο την επαγωγή της έκφρασης των ισοενζύμων SIRT3 και SIRT5. Σε αυτή την μελέτη χρησιμοποιήθηκαν ως συστήματα ετερόλογης έκφρασης ανασυνδυασμένων γονιδίων, τα στελέχη BL21(DE3), BL21(DE3) Rosetta, BL21(DE3) pLysS, του βακτηρίου E.coli. Μετά από την λύση των μετασχηματισμένων βακτηριακών κυττάρων έγινε η παραλαβή του ενζυμικού εκχυλίσματος και ακολούθησε ο καθαρισμός των εν λόγω ενζύμων σε χρωματογραφική στήλη μεταλλοχηλικής έκλουσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Κονταρίνη Χριστίνα","Kontarini Christina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:15Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2915893"],"render_values":[{"text":"uoadl:2915893","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2915893","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2915893","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2915893","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κονταρίνη Χριστίνα","Kontarini Christina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2915893","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2915893"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι σιρτουίνες αποτελούν μια εξαιρετικά συντηρημένη οικογένεια, NAD+-εξαρτώμενων, αποακετυλασών. Πολλές μελέτες διαυγάζουν την συμμετοχή των σιρτουινών σε ένα ευρή φάσμα φυσιολογικών και παθολογικών μηχανισμών. Η εξαρτώμενη φύση τους από τον συμπαράγοντα NAD+, τους επιτρέπει να λειτουργούν ως μεταβολικοί αισθητήρες, με αποτέλεσμα να συμμετέχουν στους προσαρμοστικούς μηχανισμούς της φυσιολογίας των κυττάρων. Στα θηλαστικά απαντάνε 7 ισομορφές της σιρτουίνης (SIRT1-7) και μοιράζονται ένα εξαιρετικά συντηρημένο καταλυτικό κέντρο. Η πυρηνική SIRT1 παρουσιάζεται ως αντιγηραντικός παράγοντας, με αποτέλεσμα να αποτελεί θεραπευτικό στόχο σε ασθένειες που σχετίζονται με την γήρανση. Πράγματι, πρόσφατες μελέτες ενισχύουν τον προστατευτικό ρόλο που έχει η SIRT1 στην εξέλιξη των καρδιαγγειακών νοσημάτων, στον καρκίνο, στην χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (χαπ), στον διαβήτη τύπου 2 και σε διάφορες νευροεκφυλιστικές ασθένειες όπως π.χ. νόσος του Alzheimer, Parkinson, Huntington. Οι μιτοχονδριακές σιρτουίνες, SIRT3 και SIRT5 διαθέτουν έναν σημαντικό ρόλο στην διατήρηση της μιτοχονδριακής λειτουργίας. Αξίζει να αναφερθεί ότι η απορρύθμιση της λειτουργίας των μιτοχονδρίων, συνδέεται με πολλές παθολογικές καταστάσεις που σχετίζονται με την κυτταρική γήρανση. Μια από τις πιο σημαντικές λειτουργίες των μιτοχονδριακών σιρτουινών είναι η αποτοξίνωση του οργανισμού και ο περιορισμός της παραγωγής των ROS. Ουσιαστικά, η λειτουργική σημασία των σιρτουινών στα θηλαστικά οφείλεται στο γεγονός ότι αυξάνουν τον οξειδωτικό μεταβολισμό και την βιογένεση των μιτοχονδρίων, ενώ παράλληλα μειώνουν τις δραστικές μορφές οξυγόνου και εμποδίζουν την δημιουργία φλεγμονών. Η ανακάλυψη φυσικών βιομορίων με ικανότητα να επηρεάζουν την ενζυμική δράση των σιρτουινών αποτελεί ένα πολύ ενδιαφέρον και σπουδαίο αντικείμενο μελέτης. Η πρόσληψη λειτουργικών φωτοχημικών ενώσεων μέσω της διατροφής θα μπορούσε να αποτελέσει μια στρατηγική για την πρόληψη και πιθανότατα για την αντιμετώπιση ορισμένων παθολογικών καταστάσεων. Ο φυτικός κόσμος αποτελεί μια σημαντική πηγή βιοδραστικών μορίων που διαθέτουν συνήθως χαμηλή τοξικότητα και χάρη στην αλληλεπίδρασή τους με τις σιρτουίνες, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη φαρμακευτικών παραγόντων με αντιφλεγμονώδη, καρδιοπροστατευτική, νευροπροστατευτική και αντικαρκινική δράση. Στην παρούσα μελέτη αξιολογήθηκε η επίδραση που έχουν διάφορα φυτικά εκχυλίσματα και άλλα που προέρχονται από μικροφύκη, στην ενζυμική δράση του ενζύμου, χάρη στην βοήθεια της τεχνολογίας «SIRT1 Assay Kit» της SIGMA®. Για κάθε εξεταζόμενο εκχύλισμα χρησιμοποιήθηκαν δύο διαφορετικά εκχυλιστικά μέσα, ένα υδατικό διάλυμα δις-όξινου φωσφορικού καλίου συγκέντρωσης 20mM με pH 7 και ένα διάλυμα μεθανόλης/νερού σε αναλογία 70:30 v/v. Τα διαλύματα μικροφυκών που μελετήθηκαν περιλαμβάνει τρία διαφορετικά γένη τα οποία είναι Phaeodactylum, Tetraselmis και Nanochloropsis. Από τα φυτικά εκχυλίσματα εκείνα που μελετήθηκαν και ανήκουν στο είδος των Ψυχανθών της οικογένειας των Κυαμοειδών αφορούν το γένος Phaseolus vulgaris (φασόλι), Cicer arietinum (ρεβίθι), Lathyrus sativus (φάβα) και Lens culinaris (φακές). Τα υπόλοιπα εκχυλίσματα προέρχονται από τα φυτά Hibiscus syriacus (Ιβίσκος), Taraxacum officinale, (ταραξάκι), Aloysia citrodora (Λουίζα), Crocus sativus (σαφράν), Sesamum indicum (σήσαμον), Cinnamomun verum (κανέλα) και Curcuma longa (κουρκουμάς). Στην συνέχεια της πειραματικής διαδικασίας εκτιμήθηκε η ολική αντιοξειδωτική δραστηριότητα των δειγμάτων καθώς επίσης έγινε και η αναγνώριση και ποσοτικοποίηση των αντιοξειδωτικών ουσιών που περιέχονται σε αυτά. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν είναι οι DPPH, FRAP, Folin-Ciocalteu (F-C) και ORAC. Με την μέθοδο DPPH έγινε, επιπλέον, ο προσδιορισμός της τιμής ανασταλτικής ισχύος, IC50, για κάθε δείγμα. Η πειραματική διαδικασία συνέχισε με την μοριακή κλωνοποίηση των γονιδίων sirt3 και sirt5. Για την διαδικασία αυτή χρησιμοποιήθηκε ο πλασμιδιακός φορέας pEXP5-CT/TOPΟ®. Ακολούθησε η είσοδος του ανασυνδυασμένου πλασμιδίου αρχικά σε δεκτικά βακτηριακά κύτταρα E. coli (Stellar) τα οποία χρησιμοποιήθηκαν ως σημείο ελέγχου σύμφωνα με το οποίο έγινε η απομόνωση του πλασμιδιακού DNA και επαληθεύτηκε αν το ανασυνδυασμένο αυτό μόριο περιέχει τα υπό μελέτη γονίδια. Αφού έγινε ο προσδιορισμός της αλληλουχίας των γονιδίων που περιέχονται στα ανασυνδυασμένα πλασμίδια, ακολούθησε ο μετασχηματισμός εκφραστικών κυττάρων με στόχο την επαγωγή της έκφρασης των ισοενζύμων SIRT3 και SIRT5. Σε αυτή την μελέτη χρησιμοποιήθηκαν ως συστήματα ετερόλογης έκφρασης ανασυνδυασμένων γονιδίων, τα στελέχη BL21(DE3), BL21(DE3) Rosetta, BL21(DE3) pLysS, του βακτηρίου E.coli. Μετά από την λύση των μετασχηματισμένων βακτηριακών κυττάρων έγινε η παραλαβή του ενζυμικού εκχυλίσματος και ακολούθησε ο καθαρισμός των εν λόγω ενζύμων σε χρωματογραφική στήλη μεταλλοχηλικής έκλουσης.","Sirtuins form an extremely conserved family of NAD+-dependent deacetylases. Many studies elucidate the involvement of sirtuins in a wide range of physiological and pathological mechanisms. The dependence of sirtuins on cofactor NAD+, allows them to act as metabolic sensors and their enzymatic activity is linked directly to the adaptive mechanisms of cell physiology. In mammals, sirtuins are found in 7 distinct isoforms, (SIRT1-7) and they share a highly conserved catalytic site. The nuclear SIRT1 appears to be an anti-aging factor and raise promising possibilities to be used as a therapeutic target in age-related diseases. Indeed, recent studies have strengthened the evidence that SIRT1 has a protective role in the development of cardiovascular disease, cancer, chronic obstructive pulmonary disease (HAP), type 2 diabetes and various neurodegenerative diseases such as e.g. Alzheimer's disease, Parkinson's, Huntington's. The mitochondrial sirtuins, SIRT3 and SIRT5, play an important role in maintenance of the mitochondrial function. It should be noted that the dysregulation of mitochondrial function is linked with many age-related pathological condition. One of the most protective effects of mitochondrial sirtuins is related to their ability to modulate reactive oxygen species (ROS) production and detoxification. In essence, the functional importance of sirtuins in mammals is linked with their ability to increase oxidative metabolism and biogenesis of mitochondria, while reducing the reactive oxygen species and prevent chronic inflammation. The discovery of natural compounds with the ability to effect the enzymatic activity of sirtuins is a very interesting and important field of study. The dietary intake of functional phytochemical compounds may be a useful strategy for the prevention and possibly for the treatment of certain pathological conditions. The plants offers an important source of bioactive compounds with relatively low toxicity in most cases and thanks to their interaction with sirtuins they could be used to develop pharmaceuticals with anti-inflammatory, cardioprotective, neuroprotective and anti-cancer effects. In the present study, the effect of various extracts from plants and microalgae on the enzymatic activity of SIRT1 were evaluated with the use of SIGMA®s technologies «SIRT1 Assay Kit». For each sample two different extraction agents were used, a 20mM aqueous solution of potassium bicarbonate (pH 7) and a methanol/water solution in a ratio of 70:30 v/v. The samples examined include three major types of microalgae, Phaeodactylum, Tetraselmis και Nanochloropsis. Among the examined plants some belong to the family of Fabaceae or Leguminosae including Phaseolus vulgaris, Cicer arietinum, Lathyrus sativus and Lens culinaris. The rest of the samples belong to the plants of Hibiscus syriacus, Taraxacum officinale, Aloysia citrodora, Crocus sativus, Sesamum indicum, Cinnamomun verum και Curcuma longa. The experimental process continues with the determination of the total antioxidant activity of the samples as well as the identification and quantification content of the antioxidants compounds. The antioxidant activity was assessed with DPPH, FRAP, Folin-Ciocalteu (F-C) and ORAC. Additionally, the DPPH method was used to estimate the IC50 value for each sample. The experimental process continues with the cloning of the genes that expresses SIRT3 and SIRT5 using the plasmid vector pEXP5-CT/TOPO®. The recombinant plasmid was initially inserted into a bacterial host of E. coli (Stellar cells) which was used as a control point in order to isolate the recombinant plasmid and verify it contained the genes of interest. By determining the amino acid sequences the presence of SIRT3 and SIRT5 enzymes was confirmed. The next step was to insert the recombinant plasmid into expressive bacterial cells in order to induce the gene expression of the enzymes. For this purpose three different strains of the bacterium E. coli were used BL21 (DE3), BL21 (DE3) Rosetta and BL21 (DE3) pLysS. The recombinant bacterial cells were disrupted and the enzymatic extract was collected with the objective of obtaining the purification of these enzymes using metal ion chromatography method."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κλωνοποίηση, έκφραση των ισοενζύμων της σιρτουίνης και μελέτη αλληλεπίδρασης με βιοδραστικά εκχυλίσματα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κονταρίνη Χριστίνα","Kontarini Christina"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Οι σιρτουίνες αποτελούν μια εξαιρετικά συντηρημένη οικογένεια, NAD+-εξαρτώμενων, αποακετυλασών. Πολλές μελέτες διαυγάζουν την συμμετοχή των σιρτουινών σε ένα ευρή φάσμα φυσιολογικών και παθολογικών μηχανισμών. Η εξαρτώμενη φύση τους από τον συμπαράγοντα NAD+, τους επιτρέπει να λειτουργούν ως μεταβολικοί αισθητήρες, με αποτέλεσμα να συμμετέχουν στους προσαρμοστικούς μηχανισμούς της φυσιολογίας των κυττάρων. Στα θηλαστικά απαντάνε 7 ισομορφές της σιρτουίνης (SIRT1-7) και μοιράζονται ένα εξαιρετικά συντηρημένο καταλυτικό κέντρο. Η πυρηνική SIRT1 παρουσιάζεται ως αντιγηραντικός παράγοντας, με αποτέλεσμα να αποτελεί θεραπευτικό στόχο σε ασθένειες που σχετίζονται με την γήρανση. Πράγματι, πρόσφατες μελέτες ενισχύουν τον προστατευτικό ρόλο που έχει η SIRT1 στην εξέλιξη των καρδιαγγειακών νοσημάτων, στον καρκίνο, στην χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (χαπ), στον διαβήτη τύπου 2 και σε διάφορες νευροεκφυλιστικές ασθένειες όπως π.χ. νόσος του Alzheimer, Parkinson, Huntington. Οι μιτοχονδριακές σιρτουίνες, SIRT3 και SIRT5 διαθέτουν έναν σημαντικό ρόλο στην διατήρηση της μιτοχονδριακής λειτουργίας. Αξίζει να αναφερθεί ότι η απορρύθμιση της λειτουργίας των μιτοχονδρίων, συνδέεται με πολλές παθολογικές καταστάσεις που σχετίζονται με την κυτταρική γήρανση. Μια από τις πιο σημαντικές λειτουργίες των μιτοχονδριακών σιρτουινών είναι η αποτοξίνωση του οργανισμού και ο περιορισμός της παραγωγής των ROS. Ουσιαστικά, η λειτουργική σημασία των σιρτουινών στα θηλαστικά οφείλεται στο γεγονός ότι αυξάνουν τον οξειδωτικό μεταβολισμό και την βιογένεση των μιτοχονδρίων, ενώ παράλληλα μειώνουν τις δραστικές μορφές οξυγόνου και εμποδίζουν την δημιουργία φλεγμονών. Η ανακάλυψη φυσικών βιομορίων με ικανότητα να επηρεάζουν την ενζυμική δράση των σιρτουινών αποτελεί ένα πολύ ενδιαφέρον και σπουδαίο αντικείμενο μελέτης. Η πρόσληψη λειτουργικών φωτοχημικών ενώσεων μέσω της διατροφής θα μπορούσε να αποτελέσει μια στρατηγική για την πρόληψη και πιθανότατα για την αντιμετώπιση ορισμένων παθολογικών καταστάσεων. Ο φυτικός κόσμος αποτελεί μια σημαντική πηγή βιοδραστικών μορίων που διαθέτουν συνήθως χαμηλή τοξικότητα και χάρη στην αλληλεπίδρασή τους με τις σιρτουίνες, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη φαρμακευτικών παραγόντων με αντιφλεγμονώδη, καρδιοπροστατευτική, νευροπροστατευτική και αντικαρκινική δράση. Στην παρούσα μελέτη αξιολογήθηκε η επίδραση που έχουν διάφορα φυτικά εκχυλίσματα και άλλα που προέρχονται από μικροφύκη, στην ενζυμική δράση του ενζύμου, χάρη στην βοήθεια της τεχνολογίας «SIRT1 Assay Kit» της SIGMA®. Για κάθε εξεταζόμενο εκχύλισμα χρησιμοποιήθηκαν δύο διαφορετικά εκχυλιστικά μέσα, ένα υδατικό διάλυμα δις-όξινου φωσφορικού καλίου συγκέντρωσης 20mM με pH 7 και ένα διάλυμα μεθανόλης/νερού σε αναλογία 70:30 v/v. Τα διαλύματα μικροφυκών που μελετήθηκαν περιλαμβάνει τρία διαφορετικά γένη τα οποία είναι Phaeodactylum, Tetraselmis και Nanochloropsis. Από τα φυτικά εκχυλίσματα εκείνα που μελετήθηκαν και ανήκουν στο είδος των Ψυχανθών της οικογένειας των Κυαμοειδών αφορούν το γένος Phaseolus vulgaris (φασόλι), Cicer arietinum (ρεβίθι), Lathyrus sativus (φάβα) και Lens culinaris (φακές). Τα υπόλοιπα εκχυλίσματα προέρχονται από τα φυτά Hibiscus syriacus (Ιβίσκος), Taraxacum officinale, (ταραξάκι), Aloysia citrodora (Λουίζα), Crocus sativus (σαφράν), Sesamum indicum (σήσαμον), Cinnamomun verum (κανέλα) και Curcuma longa (κουρκουμάς). Στην συνέχεια της πειραματικής διαδικασίας εκτιμήθηκε η ολική αντιοξειδωτική δραστηριότητα των δειγμάτων καθώς επίσης έγινε και η αναγνώριση και ποσοτικοποίηση των αντιοξειδωτικών ουσιών που περιέχονται σε αυτά. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν είναι οι DPPH, FRAP, Folin-Ciocalteu (F-C) και ORAC. Με την μέθοδο DPPH έγινε, επιπλέον, ο προσδιορισμός της τιμής ανασταλτικής ισχύος, IC50, για κάθε δείγμα. Η πειραματική διαδικασία συνέχισε με την μοριακή κλωνοποίηση των γονιδίων sirt3 και sirt5. Για την διαδικασία αυτή χρησιμοποιήθηκε ο πλασμιδιακός φορέας pEXP5-CT/TOPΟ®. Ακολούθησε η είσοδος του ανασυνδυασμένου πλασμιδίου αρχικά σε δεκτικά βακτηριακά κύτταρα E. coli (Stellar) τα οποία χρησιμοποιήθηκαν ως σημείο ελέγχου σύμφωνα με το οποίο έγινε η απομόνωση του πλασμιδιακού DNA και επαληθεύτηκε αν το ανασυνδυασμένο αυτό μόριο περιέχει τα υπό μελέτη γονίδια. Αφού έγινε ο προσδιορισμός της αλληλουχίας των γονιδίων που περιέχονται στα ανασυνδυασμένα πλασμίδια, ακολούθησε ο μετασχηματισμός εκφραστικών κυττάρων με στόχο την επαγωγή της έκφρασης των ισοενζύμων SIRT3 και SIRT5. Σε αυτή την μελέτη χρησιμοποιήθηκαν ως συστήματα ετερόλογης έκφρασης ανασυνδυασμένων γονιδίων, τα στελέχη BL21(DE3), BL21(DE3) Rosetta, BL21(DE3) pLysS, του βακτηρίου E.coli. Μετά από την λύση των μετασχηματισμένων βακτηριακών κυττάρων έγινε η παραλαβή του ενζυμικού εκχυλίσματος και ακολούθησε ο καθαρισμός των εν λόγω ενζύμων σε χρωματογραφική στήλη μεταλλοχηλικής έκλουσης.","Sirtuins form an extremely conserved family of NAD+-dependent deacetylases. Many studies elucidate the involvement of sirtuins in a wide range of physiological and pathological mechanisms. The dependence of sirtuins on cofactor NAD+, allows them to act as metabolic sensors and their enzymatic activity is linked directly to the adaptive mechanisms of cell physiology. In mammals, sirtuins are found in 7 distinct isoforms, (SIRT1-7) and they share a highly conserved catalytic site. The nuclear SIRT1 appears to be an anti-aging factor and raise promising possibilities to be used as a therapeutic target in age-related diseases. Indeed, recent studies have strengthened the evidence that SIRT1 has a protective role in the development of cardiovascular disease, cancer, chronic obstructive pulmonary disease (HAP), type 2 diabetes and various neurodegenerative diseases such as e.g. Alzheimer's disease, Parkinson's, Huntington's. The mitochondrial sirtuins, SIRT3 and SIRT5, play an important role in maintenance of the mitochondrial function. It should be noted that the dysregulation of mitochondrial function is linked with many age-related pathological condition. One of the most protective effects of mitochondrial sirtuins is related to their ability to modulate reactive oxygen species (ROS) production and detoxification. In essence, the functional importance of sirtuins in mammals is linked with their ability to increase oxidative metabolism and biogenesis of mitochondria, while reducing the reactive oxygen species and prevent chronic inflammation. The discovery of natural compounds with the ability to effect the enzymatic activity of sirtuins is a very interesting and important field of study. The dietary intake of functional phytochemical compounds may be a useful strategy for the prevention and possibly for the treatment of certain pathological conditions. The plants offers an important source of bioactive compounds with relatively low toxicity in most cases and thanks to their interaction with sirtuins they could be used to develop pharmaceuticals with anti-inflammatory, cardioprotective, neuroprotective and anti-cancer effects. In the present study, the effect of various extracts from plants and microalgae on the enzymatic activity of SIRT1 were evaluated with the use of SIGMA®s technologies «SIRT1 Assay Kit». For each sample two different extraction agents were used, a 20mM aqueous solution of potassium bicarbonate (pH 7) and a methanol/water solution in a ratio of 70:30 v/v. The samples examined include three major types of microalgae, Phaeodactylum, Tetraselmis και Nanochloropsis. Among the examined plants some belong to the family of Fabaceae or Leguminosae including Phaseolus vulgaris, Cicer arietinum, Lathyrus sativus and Lens culinaris. The rest of the samples belong to the plants of Hibiscus syriacus, Taraxacum officinale, Aloysia citrodora, Crocus sativus, Sesamum indicum, Cinnamomun verum και Curcuma longa. The experimental process continues with the determination of the total antioxidant activity of the samples as well as the identification and quantification content of the antioxidants compounds. The antioxidant activity was assessed with DPPH, FRAP, Folin-Ciocalteu (F-C) and ORAC. Additionally, the DPPH method was used to estimate the IC50 value for each sample. The experimental process continues with the cloning of the genes that expresses SIRT3 and SIRT5 using the plasmid vector pEXP5-CT/TOPO®. The recombinant plasmid was initially inserted into a bacterial host of E. coli (Stellar cells) which was used as a control point in order to isolate the recombinant plasmid and verify it contained the genes of interest. By determining the amino acid sequences the presence of SIRT3 and SIRT5 enzymes was confirmed. The next step was to insert the recombinant plasmid into expressive bacterial cells in order to induce the gene expression of the enzymes. For this purpose three different strains of the bacterium E. coli were used BL21 (DE3), BL21 (DE3) Rosetta and BL21 (DE3) pLysS. The recombinant bacterial cells were disrupted and the enzymatic extract was collected with the objective of obtaining the purification of these enzymes using metal ion chromatography method."],"dc:identifier":["uoadl:2915893","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2915893"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Κλωνοποίηση, έκφραση των ισοενζύμων της σιρτουίνης και μελέτη αλληλεπίδρασης με βιοδραστικά εκχυλίσματα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:15Z"}