{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2916150"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2916150","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της αναπνευστικής φυσικοθεραπείας σε υπερήλικες ασθενείς με περιοριστικού τύπου αναπνευστικό νόσημα και νευρολογική συννοσηρότητα.","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ Μέχρι σήμερα, έχουν διεξαχθεί αρκετές έρευνες για την επίδραση φυσικοθεραπευτικών πρωτοκόλλων πνευμονικής αποκατάστασης σε ασθενείς με ΧΑΠ ενώ κάποιες από αυτές έχουν μελετήσει εξειδικευμένα την επίδραση των εν λόγω πρωτοκόλλων σε πληθυσμούς τρίτης ηλικίας, με θετικά αποτελέσματα και στις δύο περιπτώσεις. Από την άλλη οι πληθυσμοί με περιοριστικού τύπου νόσημα δεν έχουν ερευνηθεί τόσο διεξοδικά σε σχέση με τα ευεργετικά οφέλη τέτοιων πρωτοκόλλων, όμως και στους ασθενείς με αυτά τα χαρακτηριστικά, η γενική εντύπωση από τα αποτελέσματα των ερευνών είναι ότι τέτοια πρωτόκολλα βοηθούν τόσο στη μείωση της δύσπνοιας όσο και γενικότερα στη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους. Με αυτά τα δεδομένα μας γεννήθηκε το ερώτημα αν η εφαρμογή ενός κατάλληλα προσαρμοσμένου φυσικοθεραπευτικού πρωτοκόλλου σε έναν αρκετά επιβαρυμένο πληθυσμό όπως είναι οι ασθενείς με περιοριστικού τύπου νόσημα με συνύπαρξη κάποιας νευρολογικής πάθησης, που να ανήκουν στην τρίτη ηλικία, θα μπορούσε να έχει θετικά αποτελέσματα στην υγεία τους και στην βελτίωση της ποιότητας ζωής τους, δεδομένου ότι παρόμοια έρευνα σε μία τέτοια πληθυσμιακή κατηγορία δεν εντοπίστηκε. Για το σκοπό αυτό επελέγη δείγμα 14 ασθενών που εμφάνιζαν τα ανωτέρω χαρακτηριστικά , εκ των οποίων οι 7 αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου και οι 7 την ομάδα παρέμβασης στην οποία και εφαρμόστηκε το θεραπευτικό πρωτόκολλο. Οι ερευνητικές υποθέσεις που διατυπώθηκαν ήταν οι κάτωθι : 1. Θα εμφανιστούν στατιστικά σημαντικές διαφορές στις αξιολογούμενες παραμέτρους των ζωτικών σημείων, της οξυμετρίας, της κλίμακας Borg, της δοκιμασίας 6λεπτης βάδισης, του δείκτη μάζας σώματος και της σπιρομέτρησης μεταξύ των δύο ομάδων μετά το πρωτόκολλο αποκατάστασης; 2. Θα εμφανιστούν στατιστικά σημαντικές διαφορές στις αξιολογούμενες παραμέτρους της δοκιμασίας έγερσης και του εξασκητή αναπνοής για την ομάδα παρέμβασης κατά τη μέτρηση στην ενδιάμεση περίοδο του πρωτοκόλλου και μετά; 3. Θα εμφανιστούν στατιστικά σημαντικές διαφορές στο ερωτηματολόγιο SF-36 μεταξύ των δύο ομάδων μετά το πρωτόκολλο αποκατάστασης; ΜΕΘΟΔΟΣ Αξιολογήθηκαν (n=14) ασθενείς με μετρήσεις όπως: σπιρομέτρηση, 6λεπτη δοκιμασία βάδισης, δοκιμασία έγερσης, κλίμακα Borg, SF-36, μέτρηση ζωτικών σημείων, οξυμετρία, εξασκητής αναπνοής. Χωρίστηκαν σε δυο ομάδες Α) ομάδα παρέμβασης (n=7) και Β) ομάδα ελέγχου (n=7). Η Α ομάδα ακολούθησε πρωτόκολλο φυσικοθεραπευτικής αποκατάστασης διάρκειας 6 εβδομάδων με 2φορές/ εβδομάδα με επίβλεψη και 1/εβδομάδα χωρίς επίβλεψη. Μετά την 6η εβδομάδα μετρήθηκαν εκ νέου και οι δυο ομάδες με τις ίδιες αρχικές μετρήσεις. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Από τις μετρήσεις προέκυψαν τα κάτωθι αποτελέσματα για την ομάδα παρέμβασης: α) στη δοκιμασία έγερσης : P2= 0.002, β) στον εξασκητή αναπνοής: P2=0.001, γ) στην κλίμακα Borg P2= 0.003, δ) στη σπιρομέτρηση: FEV1 η P2=0.009, ε) στο SF-36 στη σωματική λειτουργικότητα P2=0.001, στ) στο σωματικό ρόλο P2= 0.002, ζ) στην κόπωση P2=0.016, η) στη συναισθηματική λειτουργικότητα P2= 0.001, θ) στην κοινωνική λειτουργικότητα P2= 0.002, ι) στον πόνο P2= 0.013 και ια) στη γενική υγεία P2=0.001. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Μετά την ερευνητική παρέμβαση προέκυψαν σημαντικές βελτιώσεις στην πλειονότητα των μεταβλητών που μετρήθηκαν με περισσότερο αξιοσημείωτες και στατιστικά σημαντικές τη δοκιμασία έγερσης , τον εξασκητή αναπνοής, την κλίμακα Borg και το ερωτηματολόγιο για την ποιότητα της ζωής τους. Λόγω του ότι η παρούσα συνιστά τη μοναδική έρευνα που εντοπίσαμε να μελετά πληθυσμό με τέτοια χαρακτηριστικά , κρίνεται σκόπιμη η διεξαγωγή περισσότερων ερευνών σε μεγαλύτερο δείγμα και με μεγαλύτερης διάρκειας πρωτόκολλα για την εξαγωγή ασφαλέστερων συμπερασμάτων σχετικά με την ευεργετική τους επίδραση στη συγκεκριμένη πληθυσμιακή κατηγορία.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ Μέχρι σήμερα, έχουν διεξαχθεί αρκετές έρευνες για την επίδραση φυσικοθεραπευτικών πρωτοκόλλων πνευμονικής αποκατάστασης σε ασθενείς με ΧΑΠ ενώ κάποιες από αυτές έχουν μελετήσει εξειδικευμένα την επίδραση των εν λόγω πρωτοκόλλων σε πληθυσμούς τρίτης ηλικίας, με θετικά αποτελέσματα και στις δύο περιπτώσεις. Από την άλλη οι πληθυσμοί με περιοριστικού τύπου νόσημα δεν έχουν ερευνηθεί τόσο διεξοδικά σε σχέση με τα ευεργετικά οφέλη τέτοιων πρωτοκόλλων, όμως και στους ασθενείς με αυτά τα χαρακτηριστικά, η γενική εντύπωση από τα αποτελέσματα των ερευνών είναι ότι τέτοια πρωτόκολλα βοηθούν τόσο στη μείωση της δύσπνοιας όσο και γενικότερα στη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους. Με αυτά τα δεδομένα μας γεννήθηκε το ερώτημα αν η εφαρμογή ενός κατάλληλα προσαρμοσμένου φυσικοθεραπευτικού πρωτοκόλλου σε έναν αρκετά επιβαρυμένο πληθυσμό όπως είναι οι ασθενείς με περιοριστικού τύπου νόσημα με συνύπαρξη κάποιας νευρολογικής πάθησης, που να ανήκουν στην τρίτη ηλικία, θα μπορούσε να έχει θετικά αποτελέσματα στην υγεία τους και στην βελτίωση της ποιότητας ζωής τους, δεδομένου ότι παρόμοια έρευνα σε μία τέτοια πληθυσμιακή κατηγορία δεν εντοπίστηκε. Για το σκοπό αυτό επελέγη δείγμα 14 ασθενών που εμφάνιζαν τα ανωτέρω χαρακτηριστικά , εκ των οποίων οι 7 αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου και οι 7 την ομάδα παρέμβασης στην οποία και εφαρμόστηκε το θεραπευτικό πρωτόκολλο. Οι ερευνητικές υποθέσεις που διατυπώθηκαν ήταν οι κάτωθι : 1. Θα εμφανιστούν στατιστικά σημαντικές διαφορές στις αξιολογούμενες παραμέτρους των ζωτικών σημείων, της οξυμετρίας, της κλίμακας Borg, της δοκιμασίας 6λεπτης βάδισης, του δείκτη μάζας σώματος και της σπιρομέτρησης μεταξύ των δύο ομάδων μετά το πρωτόκολλο αποκατάστασης; 2. Θα εμφανιστούν στατιστικά σημαντικές διαφορές στις αξιολογούμενες παραμέτρους της δοκιμασίας έγερσης και του εξασκητή αναπνοής για την ομάδα παρέμβασης κατά τη μέτρηση στην ενδιάμεση περίοδο του πρωτοκόλλου και μετά; 3. Θα εμφανιστούν στατιστικά σημαντικές διαφορές στο ερωτηματολόγιο SF-36 μεταξύ των δύο ομάδων μετά το πρωτόκολλο αποκατάστασης; ΜΕΘΟΔΟΣ Αξιολογήθηκαν (n=14) ασθενείς με μετρήσεις όπως: σπιρομέτρηση, 6λεπτη δοκιμασία βάδισης, δοκιμασία έγερσης, κλίμακα Borg, SF-36, μέτρηση ζωτικών σημείων, οξυμετρία, εξασκητής αναπνοής. Χωρίστηκαν σε δυο ομάδες Α) ομάδα παρέμβασης (n=7) και Β) ομάδα ελέγχου (n=7). Η Α ομάδα ακολούθησε πρωτόκολλο φυσικοθεραπευτικής αποκατάστασης διάρκειας 6 εβδομάδων με 2φορές/ εβδομάδα με επίβλεψη και 1/εβδομάδα χωρίς επίβλεψη. Μετά την 6η εβδομάδα μετρήθηκαν εκ νέου και οι δυο ομάδες με τις ίδιες αρχικές μετρήσεις. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Από τις μετρήσεις προέκυψαν τα κάτωθι αποτελέσματα για την ομάδα παρέμβασης: α) στη δοκιμασία έγερσης : P2= 0.002, β) στον εξασκητή αναπνοής: P2=0.001, γ) στην κλίμακα Borg P2= 0.003, δ) στη σπιρομέτρηση: FEV1 η P2=0.009, ε) στο SF-36 στη σωματική λειτουργικότητα P2=0.001, στ) στο σωματικό ρόλο P2= 0.002, ζ) στην κόπωση P2=0.016, η) στη συναισθηματική λειτουργικότητα P2= 0.001, θ) στην κοινωνική λειτουργικότητα P2= 0.002, ι) στον πόνο P2= 0.013 και ια) στη γενική υγεία P2=0.001. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Μετά την ερευνητική παρέμβαση προέκυψαν σημαντικές βελτιώσεις στην πλειονότητα των μεταβλητών που μετρήθηκαν με περισσότερο αξιοσημείωτες και στατιστικά σημαντικές τη δοκιμασία έγερσης , τον εξασκητή αναπνοής, την κλίμακα Borg και το ερωτηματολόγιο για την ποιότητα της ζωής τους. Λόγω του ότι η παρούσα συνιστά τη μοναδική έρευνα που εντοπίσαμε να μελετά πληθυσμό με τέτοια χαρακτηριστικά , κρίνεται σκόπιμη η διεξαγωγή περισσότερων ερευνών σε μεγαλύτερο δείγμα και με μεγαλύτερης διάρκειας πρωτόκολλα για την εξαγωγή ασφαλέστερων συμπερασμάτων σχετικά με την ευεργετική τους επίδραση στη συγκεκριμένη πληθυσμιακή κατηγορία.","abstract_has_math":false,"creators":["Βαζά Βασιλική","Vaza Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:23Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2916150"],"render_values":[{"text":"uoadl:2916150","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2916150","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2916150","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2916150","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βαζά Βασιλική","Vaza Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2916150","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2916150"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ Μέχρι σήμερα, έχουν διεξαχθεί αρκετές έρευνες για την επίδραση φυσικοθεραπευτικών πρωτοκόλλων πνευμονικής αποκατάστασης σε ασθενείς με ΧΑΠ ενώ κάποιες από αυτές έχουν μελετήσει εξειδικευμένα την επίδραση των εν λόγω πρωτοκόλλων σε πληθυσμούς τρίτης ηλικίας, με θετικά αποτελέσματα και στις δύο περιπτώσεις. Από την άλλη οι πληθυσμοί με περιοριστικού τύπου νόσημα δεν έχουν ερευνηθεί τόσο διεξοδικά σε σχέση με τα ευεργετικά οφέλη τέτοιων πρωτοκόλλων, όμως και στους ασθενείς με αυτά τα χαρακτηριστικά, η γενική εντύπωση από τα αποτελέσματα των ερευνών είναι ότι τέτοια πρωτόκολλα βοηθούν τόσο στη μείωση της δύσπνοιας όσο και γενικότερα στη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους. Με αυτά τα δεδομένα μας γεννήθηκε το ερώτημα αν η εφαρμογή ενός κατάλληλα προσαρμοσμένου φυσικοθεραπευτικού πρωτοκόλλου σε έναν αρκετά επιβαρυμένο πληθυσμό όπως είναι οι ασθενείς με περιοριστικού τύπου νόσημα με συνύπαρξη κάποιας νευρολογικής πάθησης, που να ανήκουν στην τρίτη ηλικία, θα μπορούσε να έχει θετικά αποτελέσματα στην υγεία τους και στην βελτίωση της ποιότητας ζωής τους, δεδομένου ότι παρόμοια έρευνα σε μία τέτοια πληθυσμιακή κατηγορία δεν εντοπίστηκε. Για το σκοπό αυτό επελέγη δείγμα 14 ασθενών που εμφάνιζαν τα ανωτέρω χαρακτηριστικά , εκ των οποίων οι 7 αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου και οι 7 την ομάδα παρέμβασης στην οποία και εφαρμόστηκε το θεραπευτικό πρωτόκολλο. Οι ερευνητικές υποθέσεις που διατυπώθηκαν ήταν οι κάτωθι : 1. Θα εμφανιστούν στατιστικά σημαντικές διαφορές στις αξιολογούμενες παραμέτρους των ζωτικών σημείων, της οξυμετρίας, της κλίμακας Borg, της δοκιμασίας 6λεπτης βάδισης, του δείκτη μάζας σώματος και της σπιρομέτρησης μεταξύ των δύο ομάδων μετά το πρωτόκολλο αποκατάστασης; 2. Θα εμφανιστούν στατιστικά σημαντικές διαφορές στις αξιολογούμενες παραμέτρους της δοκιμασίας έγερσης και του εξασκητή αναπνοής για την ομάδα παρέμβασης κατά τη μέτρηση στην ενδιάμεση περίοδο του πρωτοκόλλου και μετά; 3. Θα εμφανιστούν στατιστικά σημαντικές διαφορές στο ερωτηματολόγιο SF-36 μεταξύ των δύο ομάδων μετά το πρωτόκολλο αποκατάστασης; ΜΕΘΟΔΟΣ Αξιολογήθηκαν (n=14) ασθενείς με μετρήσεις όπως: σπιρομέτρηση, 6λεπτη δοκιμασία βάδισης, δοκιμασία έγερσης, κλίμακα Borg, SF-36, μέτρηση ζωτικών σημείων, οξυμετρία, εξασκητής αναπνοής. Χωρίστηκαν σε δυο ομάδες Α) ομάδα παρέμβασης (n=7) και Β) ομάδα ελέγχου (n=7). Η Α ομάδα ακολούθησε πρωτόκολλο φυσικοθεραπευτικής αποκατάστασης διάρκειας 6 εβδομάδων με 2φορές/ εβδομάδα με επίβλεψη και 1/εβδομάδα χωρίς επίβλεψη. Μετά την 6η εβδομάδα μετρήθηκαν εκ νέου και οι δυο ομάδες με τις ίδιες αρχικές μετρήσεις. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Από τις μετρήσεις προέκυψαν τα κάτωθι αποτελέσματα για την ομάδα παρέμβασης: α) στη δοκιμασία έγερσης : P2= 0.002, β) στον εξασκητή αναπνοής: P2=0.001, γ) στην κλίμακα Borg P2= 0.003, δ) στη σπιρομέτρηση: FEV1 η P2=0.009, ε) στο SF-36 στη σωματική λειτουργικότητα P2=0.001, στ) στο σωματικό ρόλο P2= 0.002, ζ) στην κόπωση P2=0.016, η) στη συναισθηματική λειτουργικότητα P2= 0.001, θ) στην κοινωνική λειτουργικότητα P2= 0.002, ι) στον πόνο P2= 0.013 και ια) στη γενική υγεία P2=0.001. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Μετά την ερευνητική παρέμβαση προέκυψαν σημαντικές βελτιώσεις στην πλειονότητα των μεταβλητών που μετρήθηκαν με περισσότερο αξιοσημείωτες και στατιστικά σημαντικές τη δοκιμασία έγερσης , τον εξασκητή αναπνοής, την κλίμακα Borg και το ερωτηματολόγιο για την ποιότητα της ζωής τους. Λόγω του ότι η παρούσα συνιστά τη μοναδική έρευνα που εντοπίσαμε να μελετά πληθυσμό με τέτοια χαρακτηριστικά , κρίνεται σκόπιμη η διεξαγωγή περισσότερων ερευνών σε μεγαλύτερο δείγμα και με μεγαλύτερης διάρκειας πρωτόκολλα για την εξαγωγή ασφαλέστερων συμπερασμάτων σχετικά με την ευεργετική τους επίδραση στη συγκεκριμένη πληθυσμιακή κατηγορία.","INTRODUCTION To date, several studies have been conducted on the effect of pulmonary rehabilitation treatment protocols on COPD patients, and some of them have specifically studied the effect of these protocols on elderly populations, with positive results in both cases. On the other hand, populations with restrictive diseases have not been as thoroughly investigated in terms of the beneficial benefits of such protocols, but even in patients with these characteristics, the general impression from the research results is that such protocols help to reduce dyspnea as well as improve their quality of life in general. This data raises the question of whether applying an appropriately tailored physiotherapy protocol to a rather burdened population such as patients with restrictive disease with coexistence of a neurological disorder, who may be elderly, could have positive health effects and improve their quality of life given that no such research has been identified. For this purpose, a sample of 14 patients with the above characteristics was selected, 7 of whom were the control group and 7 the intervention group to whom the treatment protocol was applied. The research hypotheses made were: 1. Will there be statistically significant differences in the evaluated parameters of vital signs, oximetry, Borg scale, 6-minute walk test, body mass index, and spirometry between the two groups after the rehabilitation protocol? 2. Will there be statistically significant differences in the evaluated parameters of the sit-to stand test and the incentive spirometer (tri – flow) for the intervention group when measured in the interim period of the protocol? 3. Will there be statistically significant differences in the SF-36 questionnaire between the two groups after the recovery protocol? METHOD Patients were evaluated (n = 14) with measurements such as: spirometry, 6m walk test, sit-to stand test, Borg scale, SF-36, vital point signs measurement, oximetry, incentive spirometer (tri – flow). They were divided into two groups A) intervention group (n = 7) and B) control group (n = 7). Group A followed a 6-week physiotherapeutic rehabilitation protocol with 2 trials / week with supervision and 1 / week with no supervision. After 6 weeks, both groups were re-measured with the same initial measurements. RESULTS The measurements provided the following results for the intervention group: a) sit-to stand test : P2 = 0.002, b) incentive spirometer (tri – flow): P2 = 0.001, c) Borg scale P2 = 0.003, d) spirometry: FEV1 or P2 = 0.009, e) SF-36 in physical function P2 = 0.001, f) physical function P2 = 0.002, g) fatigue P2 = 0.016, h) emotional functioning P2 = 0.001, i) social functioning P2 = 0.002, g) pain P2 = 0.013 and k) general health P2 = 0.001. CONCLUSIONS After the intervention, significant improvements were found in the majority of the variables measured with the most notable and statistically significant being the sit-to stand test, the incentive spirometer (tri – flow), the Borg scale and quality of life questionnaire. Because this is the only research, we have identified to study a population with such characteristics, it is advisable more research to be conducted in a larger sample and with longer duration protocols to draw safer conclusions about their beneficial effect on this population."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της αναπνευστικής φυσικοθεραπείας σε υπερήλικες ασθενείς με περιοριστικού τύπου αναπνευστικό νόσημα και νευρολογική συννοσηρότητα."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βαζά Βασιλική","Vaza Vasiliki"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ Μέχρι σήμερα, έχουν διεξαχθεί αρκετές έρευνες για την επίδραση φυσικοθεραπευτικών πρωτοκόλλων πνευμονικής αποκατάστασης σε ασθενείς με ΧΑΠ ενώ κάποιες από αυτές έχουν μελετήσει εξειδικευμένα την επίδραση των εν λόγω πρωτοκόλλων σε πληθυσμούς τρίτης ηλικίας, με θετικά αποτελέσματα και στις δύο περιπτώσεις. Από την άλλη οι πληθυσμοί με περιοριστικού τύπου νόσημα δεν έχουν ερευνηθεί τόσο διεξοδικά σε σχέση με τα ευεργετικά οφέλη τέτοιων πρωτοκόλλων, όμως και στους ασθενείς με αυτά τα χαρακτηριστικά, η γενική εντύπωση από τα αποτελέσματα των ερευνών είναι ότι τέτοια πρωτόκολλα βοηθούν τόσο στη μείωση της δύσπνοιας όσο και γενικότερα στη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους. Με αυτά τα δεδομένα μας γεννήθηκε το ερώτημα αν η εφαρμογή ενός κατάλληλα προσαρμοσμένου φυσικοθεραπευτικού πρωτοκόλλου σε έναν αρκετά επιβαρυμένο πληθυσμό όπως είναι οι ασθενείς με περιοριστικού τύπου νόσημα με συνύπαρξη κάποιας νευρολογικής πάθησης, που να ανήκουν στην τρίτη ηλικία, θα μπορούσε να έχει θετικά αποτελέσματα στην υγεία τους και στην βελτίωση της ποιότητας ζωής τους, δεδομένου ότι παρόμοια έρευνα σε μία τέτοια πληθυσμιακή κατηγορία δεν εντοπίστηκε. Για το σκοπό αυτό επελέγη δείγμα 14 ασθενών που εμφάνιζαν τα ανωτέρω χαρακτηριστικά , εκ των οποίων οι 7 αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου και οι 7 την ομάδα παρέμβασης στην οποία και εφαρμόστηκε το θεραπευτικό πρωτόκολλο. Οι ερευνητικές υποθέσεις που διατυπώθηκαν ήταν οι κάτωθι : 1. Θα εμφανιστούν στατιστικά σημαντικές διαφορές στις αξιολογούμενες παραμέτρους των ζωτικών σημείων, της οξυμετρίας, της κλίμακας Borg, της δοκιμασίας 6λεπτης βάδισης, του δείκτη μάζας σώματος και της σπιρομέτρησης μεταξύ των δύο ομάδων μετά το πρωτόκολλο αποκατάστασης; 2. Θα εμφανιστούν στατιστικά σημαντικές διαφορές στις αξιολογούμενες παραμέτρους της δοκιμασίας έγερσης και του εξασκητή αναπνοής για την ομάδα παρέμβασης κατά τη μέτρηση στην ενδιάμεση περίοδο του πρωτοκόλλου και μετά; 3. Θα εμφανιστούν στατιστικά σημαντικές διαφορές στο ερωτηματολόγιο SF-36 μεταξύ των δύο ομάδων μετά το πρωτόκολλο αποκατάστασης; ΜΕΘΟΔΟΣ Αξιολογήθηκαν (n=14) ασθενείς με μετρήσεις όπως: σπιρομέτρηση, 6λεπτη δοκιμασία βάδισης, δοκιμασία έγερσης, κλίμακα Borg, SF-36, μέτρηση ζωτικών σημείων, οξυμετρία, εξασκητής αναπνοής. Χωρίστηκαν σε δυο ομάδες Α) ομάδα παρέμβασης (n=7) και Β) ομάδα ελέγχου (n=7). Η Α ομάδα ακολούθησε πρωτόκολλο φυσικοθεραπευτικής αποκατάστασης διάρκειας 6 εβδομάδων με 2φορές/ εβδομάδα με επίβλεψη και 1/εβδομάδα χωρίς επίβλεψη. Μετά την 6η εβδομάδα μετρήθηκαν εκ νέου και οι δυο ομάδες με τις ίδιες αρχικές μετρήσεις. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Από τις μετρήσεις προέκυψαν τα κάτωθι αποτελέσματα για την ομάδα παρέμβασης: α) στη δοκιμασία έγερσης : P2= 0.002, β) στον εξασκητή αναπνοής: P2=0.001, γ) στην κλίμακα Borg P2= 0.003, δ) στη σπιρομέτρηση: FEV1 η P2=0.009, ε) στο SF-36 στη σωματική λειτουργικότητα P2=0.001, στ) στο σωματικό ρόλο P2= 0.002, ζ) στην κόπωση P2=0.016, η) στη συναισθηματική λειτουργικότητα P2= 0.001, θ) στην κοινωνική λειτουργικότητα P2= 0.002, ι) στον πόνο P2= 0.013 και ια) στη γενική υγεία P2=0.001. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Μετά την ερευνητική παρέμβαση προέκυψαν σημαντικές βελτιώσεις στην πλειονότητα των μεταβλητών που μετρήθηκαν με περισσότερο αξιοσημείωτες και στατιστικά σημαντικές τη δοκιμασία έγερσης , τον εξασκητή αναπνοής, την κλίμακα Borg και το ερωτηματολόγιο για την ποιότητα της ζωής τους. Λόγω του ότι η παρούσα συνιστά τη μοναδική έρευνα που εντοπίσαμε να μελετά πληθυσμό με τέτοια χαρακτηριστικά , κρίνεται σκόπιμη η διεξαγωγή περισσότερων ερευνών σε μεγαλύτερο δείγμα και με μεγαλύτερης διάρκειας πρωτόκολλα για την εξαγωγή ασφαλέστερων συμπερασμάτων σχετικά με την ευεργετική τους επίδραση στη συγκεκριμένη πληθυσμιακή κατηγορία.","INTRODUCTION To date, several studies have been conducted on the effect of pulmonary rehabilitation treatment protocols on COPD patients, and some of them have specifically studied the effect of these protocols on elderly populations, with positive results in both cases. On the other hand, populations with restrictive diseases have not been as thoroughly investigated in terms of the beneficial benefits of such protocols, but even in patients with these characteristics, the general impression from the research results is that such protocols help to reduce dyspnea as well as improve their quality of life in general. This data raises the question of whether applying an appropriately tailored physiotherapy protocol to a rather burdened population such as patients with restrictive disease with coexistence of a neurological disorder, who may be elderly, could have positive health effects and improve their quality of life given that no such research has been identified. For this purpose, a sample of 14 patients with the above characteristics was selected, 7 of whom were the control group and 7 the intervention group to whom the treatment protocol was applied. The research hypotheses made were: 1. Will there be statistically significant differences in the evaluated parameters of vital signs, oximetry, Borg scale, 6-minute walk test, body mass index, and spirometry between the two groups after the rehabilitation protocol? 2. Will there be statistically significant differences in the evaluated parameters of the sit-to stand test and the incentive spirometer (tri – flow) for the intervention group when measured in the interim period of the protocol? 3. Will there be statistically significant differences in the SF-36 questionnaire between the two groups after the recovery protocol? METHOD Patients were evaluated (n = 14) with measurements such as: spirometry, 6m walk test, sit-to stand test, Borg scale, SF-36, vital point signs measurement, oximetry, incentive spirometer (tri – flow). They were divided into two groups A) intervention group (n = 7) and B) control group (n = 7). Group A followed a 6-week physiotherapeutic rehabilitation protocol with 2 trials / week with supervision and 1 / week with no supervision. After 6 weeks, both groups were re-measured with the same initial measurements. RESULTS The measurements provided the following results for the intervention group: a) sit-to stand test : P2 = 0.002, b) incentive spirometer (tri – flow): P2 = 0.001, c) Borg scale P2 = 0.003, d) spirometry: FEV1 or P2 = 0.009, e) SF-36 in physical function P2 = 0.001, f) physical function P2 = 0.002, g) fatigue P2 = 0.016, h) emotional functioning P2 = 0.001, i) social functioning P2 = 0.002, g) pain P2 = 0.013 and k) general health P2 = 0.001. CONCLUSIONS After the intervention, significant improvements were found in the majority of the variables measured with the most notable and statistically significant being the sit-to stand test, the incentive spirometer (tri – flow), the Borg scale and quality of life questionnaire. Because this is the only research, we have identified to study a population with such characteristics, it is advisable more research to be conducted in a larger sample and with longer duration protocols to draw safer conclusions about their beneficial effect on this population."],"dc:identifier":["uoadl:2916150","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2916150"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση της αναπνευστικής φυσικοθεραπείας σε υπερήλικες ασθενείς με περιοριστικού τύπου αναπνευστικό νόσημα και νευρολογική συννοσηρότητα."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:23Z"}