{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2916338"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2916338","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύγκριση της αποτελεσματικότητας της μεθόδου Ackermann έναντι ενός τυπικού πρωτοκόλλου φυσικοθεραπείας στην αντιμετώπιση του οξέος αυχενικού πόνου","abstract":"Οι μυοσκελετικές διαταραχές απειλούν την ποιότητα ζωής του ανθρώπου, περιορίζοντας τις καθημερινές του δραστηριότητες. Ειδικότερα, η εμφάνιση πόνου στον αυχένα (αυχεναλγία) αποτελεί μία από τις πιο συχνές μυοσκελετικές διαταραχές. Πρόκειται για ένα σύνθετο φαινόμενο με δυσμενείς σωματικές, ψυχολογικές και κοινωνικές επιπτώσεις που απαιτεί μια τεκμηριωμένη θεραπεία αποκατάστασης. H παρούσα μελέτη διερεύνησε την αποτελεσματικότητα της μεθόδου Ackermann έναντι της παραδοσιακής μεθόδου φυσικοθεραπείας, όσον αφορά στην καλύτερη αντιμετώπιση της αυχεναλγίας. Εθελοντές ασθενείς με οξύ αυχενικό πόνο χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, αντίστοιχες με τις δύο διαφορετικές μεθόδους παρέμβασης (Ackermann και παραδοσιακής φυσικοθεραπείας). Για την συλλογή των σχετικών αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκαν μέθοδοι και μέσα τόσο υποκειμενικής όσο και αντικειμενικής αξιολόγησης των συμμετεχόντων ασθενών. Συγκεκριμένα, κατά την υποκειμενική αυτο-αξιολόγηση χρησιμοποιήθηκαν η κλίμακα Visual Analogue Scale (VAS) για τον πόνο και το ερωτηματόλογιο Neck Disability Index (NDI) για την ποιότητα ζωής. Κατά την αντικειμενική αξιολόγηση χρησιμοποιήθηκαν γωνιόμετρο για την αξιολόγηση της κινητικότητας του αυχένα και μετρήσεις των επιπέδων της ορμόνης του στρες κορτιζόλης στο σίελο των ασθενών. Μετά το τέλος των θεραπευτικών παρεμβάσεων διάρκειας 3 εβδομάδων και 6 συνολικά συνεδριών (2/εβδομάδα), βρέθηκε ότι, παρόλο που κι οι δυο ομάδες εμφάνισαν σημαντικές βελτιώσεις, η μέθοδος Ackermann είχε πιο άμεσα και καλύτερα αποτελέσματα, όσον αφορά στον πόνο και στη λειτουργικότητα. Ειδικότερα, τόσο στην αυτό-αξιολόγηση του πόνου και της λειτουργικότητας, που πραγματοποιήθηκε από τους ίδιους τους ασθενείς, όσο και στην αντικειμενική αξιολόγηση μέτρησης των μεταβολών της κορτιζόλης και βελτίωσης της κινητικότητας του αυχένα, τα αποτελέσματα ήταν παρόμοια., Οι ασθενείς που δέχθηκαν θεραπεία με τη μέθοδο Ackermann παρουσίασαν ταχύτερη βελτίωση, ενώ οι ασθενείς που δέχθηκαν παραδοσιακή φυσικοθεραπεία έδειξαν σταδιακή βελτίωση καθ’ όλη τη διάρκεια της παρέμβασης, μικρότερη όμως συνολικά από τη βελτίωση που έδειξαν οι ασθενείς που δέχθηκαν τη μέθοδο Ackermann. Τέλος, παρατηρήθηκε σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ της κορτιζόλης και του αυχενικού πόνου, δηλ. όταν ο πόνος μειώνονταν παράλληλα μειώνονταν και τα επίπεδα της κορτιζόλης σιέλου και αντίστροφα.","abstract_html":"Οι μυοσκελετικές διαταραχές απειλούν την ποιότητα ζωής του ανθρώπου, περιορίζοντας τις καθημερινές του δραστηριότητες. Ειδικότερα, η εμφάνιση πόνου στον αυχένα (αυχεναλγία) αποτελεί μία από τις πιο συχνές μυοσκελετικές διαταραχές. Πρόκειται για ένα σύνθετο φαινόμενο με δυσμενείς σωματικές, ψυχολογικές και κοινωνικές επιπτώσεις που απαιτεί μια τεκμηριωμένη θεραπεία αποκατάστασης. H παρούσα μελέτη διερεύνησε την αποτελεσματικότητα της μεθόδου Ackermann έναντι της παραδοσιακής μεθόδου φυσικοθεραπείας, όσον αφορά στην καλύτερη αντιμετώπιση της αυχεναλγίας. Εθελοντές ασθενείς με οξύ αυχενικό πόνο χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, αντίστοιχες με τις δύο διαφορετικές μεθόδους παρέμβασης (Ackermann και παραδοσιακής φυσικοθεραπείας). Για την συλλογή των σχετικών αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκαν μέθοδοι και μέσα τόσο υποκειμενικής όσο και αντικειμενικής αξιολόγησης των συμμετεχόντων ασθενών. Συγκεκριμένα, κατά την υποκειμενική αυτο-αξιολόγηση χρησιμοποιήθηκαν η κλίμακα Visual Analogue Scale (VAS) για τον πόνο και το ερωτηματόλογιο Neck Disability Index (NDI) για την ποιότητα ζωής. Κατά την αντικειμενική αξιολόγηση χρησιμοποιήθηκαν γωνιόμετρο για την αξιολόγηση της κινητικότητας του αυχένα και μετρήσεις των επιπέδων της ορμόνης του στρες κορτιζόλης στο σίελο των ασθενών. Μετά το τέλος των θεραπευτικών παρεμβάσεων διάρκειας 3 εβδομάδων και 6 συνολικά συνεδριών (2/εβδομάδα), βρέθηκε ότι, παρόλο που κι οι δυο ομάδες εμφάνισαν σημαντικές βελτιώσεις, η μέθοδος Ackermann είχε πιο άμεσα και καλύτερα αποτελέσματα, όσον αφορά στον πόνο και στη λειτουργικότητα. Ειδικότερα, τόσο στην αυτό-αξιολόγηση του πόνου και της λειτουργικότητας, που πραγματοποιήθηκε από τους ίδιους τους ασθενείς, όσο και στην αντικειμενική αξιολόγηση μέτρησης των μεταβολών της κορτιζόλης και βελτίωσης της κινητικότητας του αυχένα, τα αποτελέσματα ήταν παρόμοια., Οι ασθενείς που δέχθηκαν θεραπεία με τη μέθοδο Ackermann παρουσίασαν ταχύτερη βελτίωση, ενώ οι ασθενείς που δέχθηκαν παραδοσιακή φυσικοθεραπεία έδειξαν σταδιακή βελτίωση καθ’ όλη τη διάρκεια της παρέμβασης, μικρότερη όμως συνολικά από τη βελτίωση που έδειξαν οι ασθενείς που δέχθηκαν τη μέθοδο Ackermann. Τέλος, παρατηρήθηκε σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ της κορτιζόλης και του αυχενικού πόνου, δηλ. όταν ο πόνος μειώνονταν παράλληλα μειώνονταν και τα επίπεδα της κορτιζόλης σιέλου και αντίστροφα.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραναστάσης Σταύρος","Karanastasis Stavros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:25Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2916338"],"render_values":[{"text":"uoadl:2916338","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2916338","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2916338","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2916338","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραναστάσης Σταύρος","Karanastasis Stavros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2916338","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2916338"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι μυοσκελετικές διαταραχές απειλούν την ποιότητα ζωής του ανθρώπου, περιορίζοντας τις καθημερινές του δραστηριότητες. Ειδικότερα, η εμφάνιση πόνου στον αυχένα (αυχεναλγία) αποτελεί μία από τις πιο συχνές μυοσκελετικές διαταραχές. Πρόκειται για ένα σύνθετο φαινόμενο με δυσμενείς σωματικές, ψυχολογικές και κοινωνικές επιπτώσεις που απαιτεί μια τεκμηριωμένη θεραπεία αποκατάστασης. H παρούσα μελέτη διερεύνησε την αποτελεσματικότητα της μεθόδου Ackermann έναντι της παραδοσιακής μεθόδου φυσικοθεραπείας, όσον αφορά στην καλύτερη αντιμετώπιση της αυχεναλγίας. Εθελοντές ασθενείς με οξύ αυχενικό πόνο χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, αντίστοιχες με τις δύο διαφορετικές μεθόδους παρέμβασης (Ackermann και παραδοσιακής φυσικοθεραπείας). Για την συλλογή των σχετικών αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκαν μέθοδοι και μέσα τόσο υποκειμενικής όσο και αντικειμενικής αξιολόγησης των συμμετεχόντων ασθενών. Συγκεκριμένα, κατά την υποκειμενική αυτο-αξιολόγηση χρησιμοποιήθηκαν η κλίμακα Visual Analogue Scale (VAS) για τον πόνο και το ερωτηματόλογιο Neck Disability Index (NDI) για την ποιότητα ζωής. Κατά την αντικειμενική αξιολόγηση χρησιμοποιήθηκαν γωνιόμετρο για την αξιολόγηση της κινητικότητας του αυχένα και μετρήσεις των επιπέδων της ορμόνης του στρες κορτιζόλης στο σίελο των ασθενών. Μετά το τέλος των θεραπευτικών παρεμβάσεων διάρκειας 3 εβδομάδων και 6 συνολικά συνεδριών (2/εβδομάδα), βρέθηκε ότι, παρόλο που κι οι δυο ομάδες εμφάνισαν σημαντικές βελτιώσεις, η μέθοδος Ackermann είχε πιο άμεσα και καλύτερα αποτελέσματα, όσον αφορά στον πόνο και στη λειτουργικότητα. Ειδικότερα, τόσο στην αυτό-αξιολόγηση του πόνου και της λειτουργικότητας, που πραγματοποιήθηκε από τους ίδιους τους ασθενείς, όσο και στην αντικειμενική αξιολόγηση μέτρησης των μεταβολών της κορτιζόλης και βελτίωσης της κινητικότητας του αυχένα, τα αποτελέσματα ήταν παρόμοια., Οι ασθενείς που δέχθηκαν θεραπεία με τη μέθοδο Ackermann παρουσίασαν ταχύτερη βελτίωση, ενώ οι ασθενείς που δέχθηκαν παραδοσιακή φυσικοθεραπεία έδειξαν σταδιακή βελτίωση καθ’ όλη τη διάρκεια της παρέμβασης, μικρότερη όμως συνολικά από τη βελτίωση που έδειξαν οι ασθενείς που δέχθηκαν τη μέθοδο Ackermann. Τέλος, παρατηρήθηκε σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ της κορτιζόλης και του αυχενικού πόνου, δηλ. όταν ο πόνος μειώνονταν παράλληλα μειώνονταν και τα επίπεδα της κορτιζόλης σιέλου και αντίστροφα.","Musculoskeletal disorders threaten individuals' quality of life, limiting their daily activities. In particular, neck pain is one of the most common musculoskeletal disorders. It is a complex phenomenon with adverse physical, psychological and social effects that requires a documented rehabilitation approach. The present study investigated the effectiveness of the Ackermann method over the traditional physiotherapy in the treatment of neck pain. Volunteer patients with acute neck pain were divided into two groups, corresponding to the two different methods of intervention (Ackermann and traditional physiotherapy). Methods and means of both subjective and objective evaluation of the patients were used. In particular, in the subjective self-assessment, performed by the patients themselves, the Visual Analogue Scale (VAS) scale for pain and the Neck Disability Index (NDI) questionnaire for quality of life were used. During the objective evaluation, a goniometer was used to assess the mobility of the neck and measurements of the levels of the stress hormone cortisol in the patient's saliva were performed. After 3 weeks of treatment and a total of 6 sessions (2/week), it was found that although both groups showed significant improvement, the Ackermann method had more immediate and better results in terms of pain and functionality. More specifically, both in the self-assessment of pain and functionality and in the objective assessment of cortisol changes and improvement of neck mobility, the results were similar; Patients treated with the Ackermann method showed faster improvement, while patients received traditional physiotherapy showed gradual improvement throughout the intervention, but less overall improvement compared with that of patients treated with the Ackermann method. Α significant positive correlation was also observed between cortisol and cervical pain."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύγκριση της αποτελεσματικότητας της μεθόδου Ackermann έναντι ενός τυπικού πρωτοκόλλου φυσικοθεραπείας στην αντιμετώπιση του οξέος αυχενικού πόνου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραναστάσης Σταύρος","Karanastasis Stavros"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Οι μυοσκελετικές διαταραχές απειλούν την ποιότητα ζωής του ανθρώπου, περιορίζοντας τις καθημερινές του δραστηριότητες. Ειδικότερα, η εμφάνιση πόνου στον αυχένα (αυχεναλγία) αποτελεί μία από τις πιο συχνές μυοσκελετικές διαταραχές. Πρόκειται για ένα σύνθετο φαινόμενο με δυσμενείς σωματικές, ψυχολογικές και κοινωνικές επιπτώσεις που απαιτεί μια τεκμηριωμένη θεραπεία αποκατάστασης. H παρούσα μελέτη διερεύνησε την αποτελεσματικότητα της μεθόδου Ackermann έναντι της παραδοσιακής μεθόδου φυσικοθεραπείας, όσον αφορά στην καλύτερη αντιμετώπιση της αυχεναλγίας. Εθελοντές ασθενείς με οξύ αυχενικό πόνο χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, αντίστοιχες με τις δύο διαφορετικές μεθόδους παρέμβασης (Ackermann και παραδοσιακής φυσικοθεραπείας). Για την συλλογή των σχετικών αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκαν μέθοδοι και μέσα τόσο υποκειμενικής όσο και αντικειμενικής αξιολόγησης των συμμετεχόντων ασθενών. Συγκεκριμένα, κατά την υποκειμενική αυτο-αξιολόγηση χρησιμοποιήθηκαν η κλίμακα Visual Analogue Scale (VAS) για τον πόνο και το ερωτηματόλογιο Neck Disability Index (NDI) για την ποιότητα ζωής. Κατά την αντικειμενική αξιολόγηση χρησιμοποιήθηκαν γωνιόμετρο για την αξιολόγηση της κινητικότητας του αυχένα και μετρήσεις των επιπέδων της ορμόνης του στρες κορτιζόλης στο σίελο των ασθενών. Μετά το τέλος των θεραπευτικών παρεμβάσεων διάρκειας 3 εβδομάδων και 6 συνολικά συνεδριών (2/εβδομάδα), βρέθηκε ότι, παρόλο που κι οι δυο ομάδες εμφάνισαν σημαντικές βελτιώσεις, η μέθοδος Ackermann είχε πιο άμεσα και καλύτερα αποτελέσματα, όσον αφορά στον πόνο και στη λειτουργικότητα. Ειδικότερα, τόσο στην αυτό-αξιολόγηση του πόνου και της λειτουργικότητας, που πραγματοποιήθηκε από τους ίδιους τους ασθενείς, όσο και στην αντικειμενική αξιολόγηση μέτρησης των μεταβολών της κορτιζόλης και βελτίωσης της κινητικότητας του αυχένα, τα αποτελέσματα ήταν παρόμοια., Οι ασθενείς που δέχθηκαν θεραπεία με τη μέθοδο Ackermann παρουσίασαν ταχύτερη βελτίωση, ενώ οι ασθενείς που δέχθηκαν παραδοσιακή φυσικοθεραπεία έδειξαν σταδιακή βελτίωση καθ’ όλη τη διάρκεια της παρέμβασης, μικρότερη όμως συνολικά από τη βελτίωση που έδειξαν οι ασθενείς που δέχθηκαν τη μέθοδο Ackermann. Τέλος, παρατηρήθηκε σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ της κορτιζόλης και του αυχενικού πόνου, δηλ. όταν ο πόνος μειώνονταν παράλληλα μειώνονταν και τα επίπεδα της κορτιζόλης σιέλου και αντίστροφα.","Musculoskeletal disorders threaten individuals' quality of life, limiting their daily activities. In particular, neck pain is one of the most common musculoskeletal disorders. It is a complex phenomenon with adverse physical, psychological and social effects that requires a documented rehabilitation approach. The present study investigated the effectiveness of the Ackermann method over the traditional physiotherapy in the treatment of neck pain. Volunteer patients with acute neck pain were divided into two groups, corresponding to the two different methods of intervention (Ackermann and traditional physiotherapy). Methods and means of both subjective and objective evaluation of the patients were used. In particular, in the subjective self-assessment, performed by the patients themselves, the Visual Analogue Scale (VAS) scale for pain and the Neck Disability Index (NDI) questionnaire for quality of life were used. During the objective evaluation, a goniometer was used to assess the mobility of the neck and measurements of the levels of the stress hormone cortisol in the patient's saliva were performed. After 3 weeks of treatment and a total of 6 sessions (2/week), it was found that although both groups showed significant improvement, the Ackermann method had more immediate and better results in terms of pain and functionality. More specifically, both in the self-assessment of pain and functionality and in the objective assessment of cortisol changes and improvement of neck mobility, the results were similar; Patients treated with the Ackermann method showed faster improvement, while patients received traditional physiotherapy showed gradual improvement throughout the intervention, but less overall improvement compared with that of patients treated with the Ackermann method. Α significant positive correlation was also observed between cortisol and cervical pain."],"dc:identifier":["uoadl:2916338","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2916338"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σύγκριση της αποτελεσματικότητας της μεθόδου Ackermann έναντι ενός τυπικού πρωτοκόλλου φυσικοθεραπείας στην αντιμετώπιση του οξέος αυχενικού πόνου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:25Z"}