{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2916434"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2916434","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Παθήσεις των μυών και πτητικά αναισθητικά","abstract":"Οι μυοπάθειες περιλαμβάνουν μία ευρεία ποικιλία διαταραχών που βλάπτουν τόσο την λειτουργία και τον μεταβολισμό, όσο και την δομική ακεραιότητα του μυϊκού ιστού. Τα νεώτερα πτητικά αναισθητικά φάρμακα (σεβοφλουράνιο, δεσφλουράνιο, ισοφλουράνιο) που έχουν εισαχθεί στην αναισθησιολογική πρακτική για την διαχείριση των χειρουργικών ασθενών, παρουσιάζουν σημαντικά πλεονεκτήματα σε σύγκριση με παλαιότερα πτητικά αναισθητικά. Σε ασθενείς με γενετική προδιάθεση για εμφάνιση κακοήθους υπερθερμίας αντενδείκνυται η χορήγηση πτητικών αναισθητικών και δεν υπάρχει σαφές πλεονέκτημα κάποιου από αυτά, όσον αφορά την μη εμφάνιση της συγκεκριμμένης επιπλοκής. Η αντιμετώπιση των ασθενών με μυοπάθεια αποτελεί ιδιαίτερη πρόκληση για τον αναισθησιολόγο, λαμβάνοντας υπ΄όψιν την συν-νοσηρότητα και τις επιπτώσεις που ενδεχομένως έχει σε αυτούς τους ασθενείς η αναισθησία με πτητικά (εισπνεόμενα) αναισθητικά, αλλά και με ενδοφλέβια αναισθητικά φάρμακα. Η χορήγηση αποπολωτικών νευρομυϊκών αποκλειστών ( ΝΜΑ), αποτελεί πλήρη αντένδειξη (σουκκινυλχολίνη). Η περιοχική αναισθησία (επισκληρίδιος ή περιφερεεική) μπορεί να εφαρμοσθεί ως εναλλακτική λύση σε ασθενείς με μυοπάθεια. Η γενική ενδοφλέβια αναισθησία θεωρείται ασφαλής μέθοδος όσον αφορά τους ασθενείς που βρίσκονται σε υψηλό κίνδυνο εμφάνισης κακοήθους υπερθερμίας. Η συνεχής ενδοφλέβια έγχυση προποφόλης ως γενική αναισθησία ή ως καταστολή στήν ΜΕΘ σε βαρέως πάσχοντες από μιτοχονδριακές μυοπάθειες, αποτελεί σαφή αντένδειξη. Στόχος του προ-εγχειρητικού ελέγχου στους ασθενείς με μυοπάθεια είναι εκτός όλων των άλλων και ή έγκαιρη ανίχνευση μη διαγεγνωσμένων μυοπαθειών υψηλού κινδύνου για εμφάνιση κακοήθους υπερθερμίας ή και οξείας ραβδομυόλυσης.","abstract_html":"Οι μυοπάθειες περιλαμβάνουν μία ευρεία ποικιλία διαταραχών που βλάπτουν τόσο την λειτουργία και τον μεταβολισμό, όσο και την δομική ακεραιότητα του μυϊκού ιστού. Τα νεώτερα πτητικά αναισθητικά φάρμακα (σεβοφλουράνιο, δεσφλουράνιο, ισοφλουράνιο) που έχουν εισαχθεί στην αναισθησιολογική πρακτική για την διαχείριση των χειρουργικών ασθενών, παρουσιάζουν σημαντικά πλεονεκτήματα σε σύγκριση με παλαιότερα πτητικά αναισθητικά. Σε ασθενείς με γενετική προδιάθεση για εμφάνιση κακοήθους υπερθερμίας αντενδείκνυται η χορήγηση πτητικών αναισθητικών και δεν υπάρχει σαφές πλεονέκτημα κάποιου από αυτά, όσον αφορά την μη εμφάνιση της συγκεκριμμένης επιπλοκής. Η αντιμετώπιση των ασθενών με μυοπάθεια αποτελεί ιδιαίτερη πρόκληση για τον αναισθησιολόγο, λαμβάνοντας υπ΄όψιν την συν-νοσηρότητα και τις επιπτώσεις που ενδεχομένως έχει σε αυτούς τους ασθενείς η αναισθησία με πτητικά (εισπνεόμενα) αναισθητικά, αλλά και με ενδοφλέβια αναισθητικά φάρμακα. Η χορήγηση αποπολωτικών νευρομυϊκών αποκλειστών ( ΝΜΑ), αποτελεί πλήρη αντένδειξη (σουκκινυλχολίνη). Η περιοχική αναισθησία (επισκληρίδιος ή περιφερεεική) μπορεί να εφαρμοσθεί ως εναλλακτική λύση σε ασθενείς με μυοπάθεια. Η γενική ενδοφλέβια αναισθησία θεωρείται ασφαλής μέθοδος όσον αφορά τους ασθενείς που βρίσκονται σε υψηλό κίνδυνο εμφάνισης κακοήθους υπερθερμίας. Η συνεχής ενδοφλέβια έγχυση προποφόλης ως γενική αναισθησία ή ως καταστολή στήν ΜΕΘ σε βαρέως πάσχοντες από μιτοχονδριακές μυοπάθειες, αποτελεί σαφή αντένδειξη. Στόχος του προ-εγχειρητικού ελέγχου στους ασθενείς με μυοπάθεια είναι εκτός όλων των άλλων και ή έγκαιρη ανίχνευση μη διαγεγνωσμένων μυοπαθειών υψηλού κινδύνου για εμφάνιση κακοήθους υπερθερμίας ή και οξείας ραβδομυόλυσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Χατζηβασιλειάδης Ηρακλής","Chtzivasileiadis Iraklis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:25Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2916434"],"render_values":[{"text":"uoadl:2916434","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2916434","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2916434","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2916434","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χατζηβασιλειάδης Ηρακλής","Chtzivasileiadis Iraklis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2916434","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2916434"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι μυοπάθειες περιλαμβάνουν μία ευρεία ποικιλία διαταραχών που βλάπτουν τόσο την λειτουργία και τον μεταβολισμό, όσο και την δομική ακεραιότητα του μυϊκού ιστού. Τα νεώτερα πτητικά αναισθητικά φάρμακα (σεβοφλουράνιο, δεσφλουράνιο, ισοφλουράνιο) που έχουν εισαχθεί στην αναισθησιολογική πρακτική για την διαχείριση των χειρουργικών ασθενών, παρουσιάζουν σημαντικά πλεονεκτήματα σε σύγκριση με παλαιότερα πτητικά αναισθητικά. Σε ασθενείς με γενετική προδιάθεση για εμφάνιση κακοήθους υπερθερμίας αντενδείκνυται η χορήγηση πτητικών αναισθητικών και δεν υπάρχει σαφές πλεονέκτημα κάποιου από αυτά, όσον αφορά την μη εμφάνιση της συγκεκριμμένης επιπλοκής. Η αντιμετώπιση των ασθενών με μυοπάθεια αποτελεί ιδιαίτερη πρόκληση για τον αναισθησιολόγο, λαμβάνοντας υπ΄όψιν την συν-νοσηρότητα και τις επιπτώσεις που ενδεχομένως έχει σε αυτούς τους ασθενείς η αναισθησία με πτητικά (εισπνεόμενα) αναισθητικά, αλλά και με ενδοφλέβια αναισθητικά φάρμακα. Η χορήγηση αποπολωτικών νευρομυϊκών αποκλειστών ( ΝΜΑ), αποτελεί πλήρη αντένδειξη (σουκκινυλχολίνη). Η περιοχική αναισθησία (επισκληρίδιος ή περιφερεεική) μπορεί να εφαρμοσθεί ως εναλλακτική λύση σε ασθενείς με μυοπάθεια. Η γενική ενδοφλέβια αναισθησία θεωρείται ασφαλής μέθοδος όσον αφορά τους ασθενείς που βρίσκονται σε υψηλό κίνδυνο εμφάνισης κακοήθους υπερθερμίας. Η συνεχής ενδοφλέβια έγχυση προποφόλης ως γενική αναισθησία ή ως καταστολή στήν ΜΕΘ σε βαρέως πάσχοντες από μιτοχονδριακές μυοπάθειες, αποτελεί σαφή αντένδειξη. Στόχος του προ-εγχειρητικού ελέγχου στους ασθενείς με μυοπάθεια είναι εκτός όλων των άλλων και ή έγκαιρη ανίχνευση μη διαγεγνωσμένων μυοπαθειών υψηλού κινδύνου για εμφάνιση κακοήθους υπερθερμίας ή και οξείας ραβδομυόλυσης.","Myopathies include a wide variety of disorders that impair both function and metabolism, as well as the structural integrity of muscle tissue. New generation volatile anaesthetics (sevoflurane, desflurane, isoflurane) that have been introduced into anaesthesia practice for the management of surgical patients, have significant advantages over older inhaled anaesthetics. Patients with a genetic predisposition to malignant hyperthermia are contraindicated in the administration of volatile anaesthetics and there is no clear association of any of these anaesthetics with a specific complication. The treatment of patients with myopathy is a particular challenge for the anesthesiologist, taking into account the comorbidities and the effects that anaesthesia may have on these patients receiving either volatile (inhaled) anaesthetics, or intravenous anaesthetic drugs. The administration of depolarizing neuromuscular blockers (NMAs) is a complete contraindication (succinylcholine). Regional anaesthesia (epidural, spinal, peripheral nerve blocks) is an optional alternative in patients with myopathy. General intravenous anaesthesia is considered a safe method for patients at high risk for malignant hyperthermia. Continuous intravenous infusion of propofol as general anaesthesia (TIVA) or as ICU sedation in severely affected mitochondrial myopathies is a clear contraindication. The goal of preoperative screening in patients with myopathy is, among other things, the early detection of high-risk undiagnosed myopathies for malignant hyperthermia or acute rhabdomyolysis."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Παθήσεις των μυών και πτητικά αναισθητικά"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χατζηβασιλειάδης Ηρακλής","Chtzivasileiadis Iraklis"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Οι μυοπάθειες περιλαμβάνουν μία ευρεία ποικιλία διαταραχών που βλάπτουν τόσο την λειτουργία και τον μεταβολισμό, όσο και την δομική ακεραιότητα του μυϊκού ιστού. Τα νεώτερα πτητικά αναισθητικά φάρμακα (σεβοφλουράνιο, δεσφλουράνιο, ισοφλουράνιο) που έχουν εισαχθεί στην αναισθησιολογική πρακτική για την διαχείριση των χειρουργικών ασθενών, παρουσιάζουν σημαντικά πλεονεκτήματα σε σύγκριση με παλαιότερα πτητικά αναισθητικά. Σε ασθενείς με γενετική προδιάθεση για εμφάνιση κακοήθους υπερθερμίας αντενδείκνυται η χορήγηση πτητικών αναισθητικών και δεν υπάρχει σαφές πλεονέκτημα κάποιου από αυτά, όσον αφορά την μη εμφάνιση της συγκεκριμμένης επιπλοκής. Η αντιμετώπιση των ασθενών με μυοπάθεια αποτελεί ιδιαίτερη πρόκληση για τον αναισθησιολόγο, λαμβάνοντας υπ΄όψιν την συν-νοσηρότητα και τις επιπτώσεις που ενδεχομένως έχει σε αυτούς τους ασθενείς η αναισθησία με πτητικά (εισπνεόμενα) αναισθητικά, αλλά και με ενδοφλέβια αναισθητικά φάρμακα. Η χορήγηση αποπολωτικών νευρομυϊκών αποκλειστών ( ΝΜΑ), αποτελεί πλήρη αντένδειξη (σουκκινυλχολίνη). Η περιοχική αναισθησία (επισκληρίδιος ή περιφερεεική) μπορεί να εφαρμοσθεί ως εναλλακτική λύση σε ασθενείς με μυοπάθεια. Η γενική ενδοφλέβια αναισθησία θεωρείται ασφαλής μέθοδος όσον αφορά τους ασθενείς που βρίσκονται σε υψηλό κίνδυνο εμφάνισης κακοήθους υπερθερμίας. Η συνεχής ενδοφλέβια έγχυση προποφόλης ως γενική αναισθησία ή ως καταστολή στήν ΜΕΘ σε βαρέως πάσχοντες από μιτοχονδριακές μυοπάθειες, αποτελεί σαφή αντένδειξη. Στόχος του προ-εγχειρητικού ελέγχου στους ασθενείς με μυοπάθεια είναι εκτός όλων των άλλων και ή έγκαιρη ανίχνευση μη διαγεγνωσμένων μυοπαθειών υψηλού κινδύνου για εμφάνιση κακοήθους υπερθερμίας ή και οξείας ραβδομυόλυσης.","Myopathies include a wide variety of disorders that impair both function and metabolism, as well as the structural integrity of muscle tissue. New generation volatile anaesthetics (sevoflurane, desflurane, isoflurane) that have been introduced into anaesthesia practice for the management of surgical patients, have significant advantages over older inhaled anaesthetics. Patients with a genetic predisposition to malignant hyperthermia are contraindicated in the administration of volatile anaesthetics and there is no clear association of any of these anaesthetics with a specific complication. The treatment of patients with myopathy is a particular challenge for the anesthesiologist, taking into account the comorbidities and the effects that anaesthesia may have on these patients receiving either volatile (inhaled) anaesthetics, or intravenous anaesthetic drugs. The administration of depolarizing neuromuscular blockers (NMAs) is a complete contraindication (succinylcholine). Regional anaesthesia (epidural, spinal, peripheral nerve blocks) is an optional alternative in patients with myopathy. General intravenous anaesthesia is considered a safe method for patients at high risk for malignant hyperthermia. Continuous intravenous infusion of propofol as general anaesthesia (TIVA) or as ICU sedation in severely affected mitochondrial myopathies is a clear contraindication. The goal of preoperative screening in patients with myopathy is, among other things, the early detection of high-risk undiagnosed myopathies for malignant hyperthermia or acute rhabdomyolysis."],"dc:identifier":["uoadl:2916434","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2916434"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Παθήσεις των μυών και πτητικά αναισθητικά"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:25Z"}