{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2916586"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2916586","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Deciphering escape from senescence in vivo: Validation and characterization of a CDC6 conditional transgenic mouse model.","abstract":"Η γήρανση είναι μια δυναμική κυτταρική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από μια παρατεταμένη και γενικά μη αναστρέψιμη διακοπή του κυτταρικού κύκλου που προάγει την αναδιαμόρφωση των ιστών, αλλά μπορεί επίσης να επηρεάσει αρνητικά την αναγεννητική ικανότητα των ιστών και να συμβάλει στη φλεγμονή και την εξέλιξη των ασθενειών που σχετίζονται με τη γήρανση, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου. Παρά το γεγονός ότι η γήρανση θεωρήθηκε μη αναστρέψιμη, τα γηράσκοντα κύτταρα έχουν τη δυνατότητα να διαφύγουν από την αδρανή τους κατάσταση και να προχωρήσουν επικίνδυνα στον σχηματισμό όγκων. Μια σειρά από πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει το ρόλο του πολλαπλασιαστικού ή του γονιδιοτοξικού στρες στην «πρόωρη» γήρανση. Σύμφωνα με ένα επαγόμενο από την ενεργοποίηση ογκογονιδίων μοντέλο βλάβης του DNA που προτείναμε για την ανάπτυξη καρκίνου, τα ενεργοποιημένα ογκογονίδια μπορούν να προκαλέσουν τερματισμό και κατάρρευση των διχάλων αντιγραφής του DNA, που οδηγούν σε επαναλαμβανόμενο σχηματισμό δίκλωνων θραύσεων του DNA, συμβάλλοντας έτσι στη γονιδιωματική αστάθεια και τελικά οδηγούν σε εξέλιξη του καρκίνου . Συγκεκριμένα, τα in vitro δεδομένα μας από 2D καλλιέργειες και τρισδιάστατα μοντέλα που περιλαμβάνουν την παράμετρο της αλληλεπίδρασης των στρωματικών κυττάρων αποκάλυψαν ότι τα διαφυγόντα κύτταρα παρουσίασαν επιθετικά χαρακτηριστικά, χημειοανθεκτικότητα και πλαστικότητα. Δεδομένου ότι αρκετές θεραπευτικές ουσίες μπορούν να επάγουν γήρανση σε όγκους ασθενών, είναι σημαντικό να αποκρυπτογραφηθεί η διαφυγή από τη γήρανση in vivo. Τα κύτταρα που \"αναρρώνουν\" και επανεισέρχονται στον κυτταρικό κύκλο μπορεί να συμβάλουν στην υποτροπή του καρκίνου. Ως εκ τούτου, η εις βάθος κατανόηση των μοριακών οδών που εμπλέκονται σε αυτό το βιολογικό φαινόμενο έχει ιδιαίτερη σημασία για την πρόγνωση και τη θεραπεία του καρκίνου. Σε αυτό το πλαίσιο, η ανάπτυξη ενός διαγονιδιακού μοντέλου ποντικού που υπερεκφράζει το CDC6 ως ογκογόνο, μπορεί να χρησιμεύσει ως μέσο για τη μελέτη της εξέλιξης του καρκίνου σε ένα in vivo σύστημα για πρώτη φορά.","abstract_html":"Η γήρανση είναι μια δυναμική κυτταρική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από μια παρατεταμένη και γενικά μη αναστρέψιμη διακοπή του κυτταρικού κύκλου που προάγει την αναδιαμόρφωση των ιστών, αλλά μπορεί επίσης να επηρεάσει αρνητικά την αναγεννητική ικανότητα των ιστών και να συμβάλει στη φλεγμονή και την εξέλιξη των ασθενειών που σχετίζονται με τη γήρανση, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου. Παρά το γεγονός ότι η γήρανση θεωρήθηκε μη αναστρέψιμη, τα γηράσκοντα κύτταρα έχουν τη δυνατότητα να διαφύγουν από την αδρανή τους κατάσταση και να προχωρήσουν επικίνδυνα στον σχηματισμό όγκων. Μια σειρά από πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει το ρόλο του πολλαπλασιαστικού ή του γονιδιοτοξικού στρες στην «πρόωρη» γήρανση. Σύμφωνα με ένα επαγόμενο από την ενεργοποίηση ογκογονιδίων μοντέλο βλάβης του DNA που προτείναμε για την ανάπτυξη καρκίνου, τα ενεργοποιημένα ογκογονίδια μπορούν να προκαλέσουν τερματισμό και κατάρρευση των διχάλων αντιγραφής του DNA, που οδηγούν σε επαναλαμβανόμενο σχηματισμό δίκλωνων θραύσεων του DNA, συμβάλλοντας έτσι στη γονιδιωματική αστάθεια και τελικά οδηγούν σε εξέλιξη του καρκίνου . Συγκεκριμένα, τα in vitro δεδομένα μας από 2D καλλιέργειες και τρισδιάστατα μοντέλα που περιλαμβάνουν την παράμετρο της αλληλεπίδρασης των στρωματικών κυττάρων αποκάλυψαν ότι τα διαφυγόντα κύτταρα παρουσίασαν επιθετικά χαρακτηριστικά, χημειοανθεκτικότητα και πλαστικότητα. Δεδομένου ότι αρκετές θεραπευτικές ουσίες μπορούν να επάγουν γήρανση σε όγκους ασθενών, είναι σημαντικό να αποκρυπτογραφηθεί η διαφυγή από τη γήρανση in vivo. Τα κύτταρα που &quot;αναρρώνουν&quot; και επανεισέρχονται στον κυτταρικό κύκλο μπορεί να συμβάλουν στην υποτροπή του καρκίνου. Ως εκ τούτου, η εις βάθος κατανόηση των μοριακών οδών που εμπλέκονται σε αυτό το βιολογικό φαινόμενο έχει ιδιαίτερη σημασία για την πρόγνωση και τη θεραπεία του καρκίνου. Σε αυτό το πλαίσιο, η ανάπτυξη ενός διαγονιδιακού μοντέλου ποντικού που υπερεκφράζει το CDC6 ως ογκογόνο, μπορεί να χρησιμεύσει ως μέσο για τη μελέτη της εξέλιξης του καρκίνου σε ένα in vivo σύστημα για πρώτη φορά.","abstract_has_math":false,"creators":["Κελεπούρας Κωνσταντίνος","Kelepouras Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:25Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2916586"],"render_values":[{"text":"uoadl:2916586","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2916586","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2916586","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2916586","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κελεπούρας Κωνσταντίνος","Kelepouras Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2916586","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2916586"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η γήρανση είναι μια δυναμική κυτταρική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από μια παρατεταμένη και γενικά μη αναστρέψιμη διακοπή του κυτταρικού κύκλου που προάγει την αναδιαμόρφωση των ιστών, αλλά μπορεί επίσης να επηρεάσει αρνητικά την αναγεννητική ικανότητα των ιστών και να συμβάλει στη φλεγμονή και την εξέλιξη των ασθενειών που σχετίζονται με τη γήρανση, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου. Παρά το γεγονός ότι η γήρανση θεωρήθηκε μη αναστρέψιμη, τα γηράσκοντα κύτταρα έχουν τη δυνατότητα να διαφύγουν από την αδρανή τους κατάσταση και να προχωρήσουν επικίνδυνα στον σχηματισμό όγκων. Μια σειρά από πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει το ρόλο του πολλαπλασιαστικού ή του γονιδιοτοξικού στρες στην «πρόωρη» γήρανση. Σύμφωνα με ένα επαγόμενο από την ενεργοποίηση ογκογονιδίων μοντέλο βλάβης του DNA που προτείναμε για την ανάπτυξη καρκίνου, τα ενεργοποιημένα ογκογονίδια μπορούν να προκαλέσουν τερματισμό και κατάρρευση των διχάλων αντιγραφής του DNA, που οδηγούν σε επαναλαμβανόμενο σχηματισμό δίκλωνων θραύσεων του DNA, συμβάλλοντας έτσι στη γονιδιωματική αστάθεια και τελικά οδηγούν σε εξέλιξη του καρκίνου . Συγκεκριμένα, τα in vitro δεδομένα μας από 2D καλλιέργειες και τρισδιάστατα μοντέλα που περιλαμβάνουν την παράμετρο της αλληλεπίδρασης των στρωματικών κυττάρων αποκάλυψαν ότι τα διαφυγόντα κύτταρα παρουσίασαν επιθετικά χαρακτηριστικά, χημειοανθεκτικότητα και πλαστικότητα. Δεδομένου ότι αρκετές θεραπευτικές ουσίες μπορούν να επάγουν γήρανση σε όγκους ασθενών, είναι σημαντικό να αποκρυπτογραφηθεί η διαφυγή από τη γήρανση in vivo. Τα κύτταρα που \"αναρρώνουν\" και επανεισέρχονται στον κυτταρικό κύκλο μπορεί να συμβάλουν στην υποτροπή του καρκίνου. Ως εκ τούτου, η εις βάθος κατανόηση των μοριακών οδών που εμπλέκονται σε αυτό το βιολογικό φαινόμενο έχει ιδιαίτερη σημασία για την πρόγνωση και τη θεραπεία του καρκίνου. Σε αυτό το πλαίσιο, η ανάπτυξη ενός διαγονιδιακού μοντέλου ποντικού που υπερεκφράζει το CDC6 ως ογκογόνο, μπορεί να χρησιμεύσει ως μέσο για τη μελέτη της εξέλιξης του καρκίνου σε ένα in vivo σύστημα για πρώτη φορά.","Senescence is a dynamic cellular state characterized by a prolonged and generally irreversible cell-cycle arrest that promotes tissue remodeling but it can also negatively affect regenerative capacities of tissues and conduce to inflammation and progression of ageing-related diseases, including cancer. Despite the fact that the senescent arrest was considered irreversible, senescent cells have the potential to escape from their dormant condition and dangerously progress into tumor formation. A series of recent studies have indicated the role of proliferative or genotoxic stress in “premature” senescence. According to an oncogene-induced DNA damage model for cancer development that we proposed, activated oncogenes can induce stalling and collapse of DNA replication forks, which in turn lead to recurrent formation of DNA DSBs, thus contributing to genomic instability and eventually lead to cancer progression. Notably, our in vitro data employing 2D cultures and 3D settings that encompass the parameter of cell-stroma interaction revealed that the escaped cells exhibited aggressive features, chemo-resistance and stemness. Given that several therapeutic modalities can trigger senescence in patient tumors, it is important to decipher in vivo escaped from senescence cells. These cells that recover and re-enter cell cycle may contribute to cancer recurrence. Hence, the in-depth comprehension of the molecular pathways involved in this biological phenomenon is of particular importance for cancer prognosis and therapy. Within this context, the development of a transgenic mouse model that overexpresses CDC6 as a putative oncogene, may serve as a means for the study of cancer progression in an in vivo setting for the first time."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Deciphering escape from senescence in vivo: Validation and characterization of a CDC6 conditional transgenic mouse model."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κελεπούρας Κωνσταντίνος","Kelepouras Konstantinos"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η γήρανση είναι μια δυναμική κυτταρική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από μια παρατεταμένη και γενικά μη αναστρέψιμη διακοπή του κυτταρικού κύκλου που προάγει την αναδιαμόρφωση των ιστών, αλλά μπορεί επίσης να επηρεάσει αρνητικά την αναγεννητική ικανότητα των ιστών και να συμβάλει στη φλεγμονή και την εξέλιξη των ασθενειών που σχετίζονται με τη γήρανση, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου. Παρά το γεγονός ότι η γήρανση θεωρήθηκε μη αναστρέψιμη, τα γηράσκοντα κύτταρα έχουν τη δυνατότητα να διαφύγουν από την αδρανή τους κατάσταση και να προχωρήσουν επικίνδυνα στον σχηματισμό όγκων. Μια σειρά από πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει το ρόλο του πολλαπλασιαστικού ή του γονιδιοτοξικού στρες στην «πρόωρη» γήρανση. Σύμφωνα με ένα επαγόμενο από την ενεργοποίηση ογκογονιδίων μοντέλο βλάβης του DNA που προτείναμε για την ανάπτυξη καρκίνου, τα ενεργοποιημένα ογκογονίδια μπορούν να προκαλέσουν τερματισμό και κατάρρευση των διχάλων αντιγραφής του DNA, που οδηγούν σε επαναλαμβανόμενο σχηματισμό δίκλωνων θραύσεων του DNA, συμβάλλοντας έτσι στη γονιδιωματική αστάθεια και τελικά οδηγούν σε εξέλιξη του καρκίνου . Συγκεκριμένα, τα in vitro δεδομένα μας από 2D καλλιέργειες και τρισδιάστατα μοντέλα που περιλαμβάνουν την παράμετρο της αλληλεπίδρασης των στρωματικών κυττάρων αποκάλυψαν ότι τα διαφυγόντα κύτταρα παρουσίασαν επιθετικά χαρακτηριστικά, χημειοανθεκτικότητα και πλαστικότητα. Δεδομένου ότι αρκετές θεραπευτικές ουσίες μπορούν να επάγουν γήρανση σε όγκους ασθενών, είναι σημαντικό να αποκρυπτογραφηθεί η διαφυγή από τη γήρανση in vivo. Τα κύτταρα που \"αναρρώνουν\" και επανεισέρχονται στον κυτταρικό κύκλο μπορεί να συμβάλουν στην υποτροπή του καρκίνου. Ως εκ τούτου, η εις βάθος κατανόηση των μοριακών οδών που εμπλέκονται σε αυτό το βιολογικό φαινόμενο έχει ιδιαίτερη σημασία για την πρόγνωση και τη θεραπεία του καρκίνου. Σε αυτό το πλαίσιο, η ανάπτυξη ενός διαγονιδιακού μοντέλου ποντικού που υπερεκφράζει το CDC6 ως ογκογόνο, μπορεί να χρησιμεύσει ως μέσο για τη μελέτη της εξέλιξης του καρκίνου σε ένα in vivo σύστημα για πρώτη φορά.","Senescence is a dynamic cellular state characterized by a prolonged and generally irreversible cell-cycle arrest that promotes tissue remodeling but it can also negatively affect regenerative capacities of tissues and conduce to inflammation and progression of ageing-related diseases, including cancer. Despite the fact that the senescent arrest was considered irreversible, senescent cells have the potential to escape from their dormant condition and dangerously progress into tumor formation. A series of recent studies have indicated the role of proliferative or genotoxic stress in “premature” senescence. According to an oncogene-induced DNA damage model for cancer development that we proposed, activated oncogenes can induce stalling and collapse of DNA replication forks, which in turn lead to recurrent formation of DNA DSBs, thus contributing to genomic instability and eventually lead to cancer progression. Notably, our in vitro data employing 2D cultures and 3D settings that encompass the parameter of cell-stroma interaction revealed that the escaped cells exhibited aggressive features, chemo-resistance and stemness. Given that several therapeutic modalities can trigger senescence in patient tumors, it is important to decipher in vivo escaped from senescence cells. These cells that recover and re-enter cell cycle may contribute to cancer recurrence. Hence, the in-depth comprehension of the molecular pathways involved in this biological phenomenon is of particular importance for cancer prognosis and therapy. Within this context, the development of a transgenic mouse model that overexpresses CDC6 as a putative oncogene, may serve as a means for the study of cancer progression in an in vivo setting for the first time."],"dc:identifier":["uoadl:2916586","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2916586"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Deciphering escape from senescence in vivo: Validation and characterization of a CDC6 conditional transgenic mouse model."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:25Z"}