{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2916791"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2916791","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επιδημιολογία των δερματοφύτων. Μοριακή ταυτοποίηση και έλεγχος ευαισθησίας στα αντιμυκητιακά φάρμακα.","abstract":"Τα δερματόφυτα αποτελούν το κυριότερο παράγοντα επιπολής μυκητιάσεων και αποτελούν σημαντικό κεφάλαιο της ιατρικής μυκητολογίας. Η εργαστηριακή διάγνωση των δερματόφυτων περιλαμβάνει την καλλιέργεια, την απομόνωση, την ταυτοποίηση καθώς και τη μελέτη ευαισθησίας τους. Η μεγάλη ποικιλομορφία τους αλλά και η υψηλή συχνότητα εμφάνισης τους ως παθογόνοι παράγοντες τα καθιστούν ιδιαίτερα ενδιαφέρον ως αντικείμενο μελέτης. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η μελέτη της επιδημιολογίας των δερματοφυτιών στη χώρα μας, η μοριακή ταυτοποίηση και έλεγχος ευαισθησίας των δερματοφύτων. Για το σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση που αφορούσε τις δερματοφυτίες στην Ελλάδα. Ακολούθως μελετήθηκε η σύγχρονη επιδημιολογία των δερματοφυτιών με αναδρομική μελέτη σε εξωτερικούς ασθενείς του ΠΓΝ «Αττικόν» στο διάστημα 2010-2019 προκειμένου να εκτιμηθούν η συχνότητα εμφάνισης και η κατανομή των ειδών. Η συμβατική ταυτοποίηση των δερματοφύτων βασίζεται κυρίως στα μορφολογικά χαρακτηριστικά των στελεχών και απαιτεί εξειδίκευση. Διαπιστώνοντας τη μεγάλη εξέλιξη των μοριακών τεχνικών στις μέρες μας και τη χρηστικότητα τους σε διάφορους εργαστηριακούς τομείς αναπτύξαμε μια μοριακή μέθοδο η οποία να μπορεί να αυτοματοποιήσει το χρονοβόρο στάδιο της ταυτοποίησης δερματόφυτων. Συγκεκριμένα χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος πολυμορφισμού μεγέθους περιοριστικών τμημάτων DNA (PCR-RFLP). Τα τελευταία χρόνια έχουν αναφερθεί ανησυχητικά ποσοστά αντοχής στην τερμπιναφίνη στα πιο συχνά απομονωθέντα είδη Trichophyton spp όπως το T. rubrum και το T. interdigitale , στην Ινδία και μετέπειτα στη Δανία .Η EUCAST πρόσφατα πρότεινε πρωτόκολλο ελέγχου in vitro ευαισθησίας δερματοφύτων. Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν καθόλου δεδομένα ευαισθησίας για ελληνικά κλινικά στελέχη Trichophyton spp. , μελετήθηκε in vitro ευαισθησία σε στελέχη Trichophyton spp. στην τερμπιναφίνη, ιτρακοναζόλη και αμορολφίνη χρησιμοποιώντας την πρότυπη μέθοδο μικροαραιώσεων σε ζωμό. Το πρωτόκολλο ελέγχου που πρότεινε η EUCAST είναι τεχνικά απαιτητικό με αποτέλεσμα να μην εφαρμόζεται ευρέως στην εργαστηριακή πρακτική. Ως εκ τούτου, ο τελευταίος στόχος της μελέτης ήταν η ανάπτυξη μιας μεθόδου διαλογής σε άγαρ για την ανίχνευση στελεχών Trichophyton spp. με φαινότυπο μη-άγριου τύπου σε τερμπιναφίνη, ιτρακοναζόλη και αμορολφίνη, Η μέθοδος σκοπό έχει να ενσωματωθεί ευκολότερα στην καθημερινή εργαστηριακή πράξη και να οδηγεί τα στελέχη με μειωμένη ευαισθησία για περαιτέρω διερεύνηση.","abstract_html":"Τα δερματόφυτα αποτελούν το κυριότερο παράγοντα επιπολής μυκητιάσεων και αποτελούν σημαντικό κεφάλαιο της ιατρικής μυκητολογίας. Η εργαστηριακή διάγνωση των δερματόφυτων περιλαμβάνει την καλλιέργεια, την απομόνωση, την ταυτοποίηση καθώς και τη μελέτη ευαισθησίας τους. Η μεγάλη ποικιλομορφία τους αλλά και η υψηλή συχνότητα εμφάνισης τους ως παθογόνοι παράγοντες τα καθιστούν ιδιαίτερα ενδιαφέρον ως αντικείμενο μελέτης. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η μελέτη της επιδημιολογίας των δερματοφυτιών στη χώρα μας, η μοριακή ταυτοποίηση και έλεγχος ευαισθησίας των δερματοφύτων. Για το σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση που αφορούσε τις δερματοφυτίες στην Ελλάδα. Ακολούθως μελετήθηκε η σύγχρονη επιδημιολογία των δερματοφυτιών με αναδρομική μελέτη σε εξωτερικούς ασθενείς του ΠΓΝ «Αττικόν» στο διάστημα 2010-2019 προκειμένου να εκτιμηθούν η συχνότητα εμφάνισης και η κατανομή των ειδών. Η συμβατική ταυτοποίηση των δερματοφύτων βασίζεται κυρίως στα μορφολογικά χαρακτηριστικά των στελεχών και απαιτεί εξειδίκευση. Διαπιστώνοντας τη μεγάλη εξέλιξη των μοριακών τεχνικών στις μέρες μας και τη χρηστικότητα τους σε διάφορους εργαστηριακούς τομείς αναπτύξαμε μια μοριακή μέθοδο η οποία να μπορεί να αυτοματοποιήσει το χρονοβόρο στάδιο της ταυτοποίησης δερματόφυτων. Συγκεκριμένα χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος πολυμορφισμού μεγέθους περιοριστικών τμημάτων DNA (PCR-RFLP). Τα τελευταία χρόνια έχουν αναφερθεί ανησυχητικά ποσοστά αντοχής στην τερμπιναφίνη στα πιο συχνά απομονωθέντα είδη Trichophyton spp όπως το T. rubrum και το T. interdigitale , στην Ινδία και μετέπειτα στη Δανία .Η EUCAST πρόσφατα πρότεινε πρωτόκολλο ελέγχου in vitro ευαισθησίας δερματοφύτων. Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν καθόλου δεδομένα ευαισθησίας για ελληνικά κλινικά στελέχη Trichophyton spp. , μελετήθηκε in vitro ευαισθησία σε στελέχη Trichophyton spp. στην τερμπιναφίνη, ιτρακοναζόλη και αμορολφίνη χρησιμοποιώντας την πρότυπη μέθοδο μικροαραιώσεων σε ζωμό. Το πρωτόκολλο ελέγχου που πρότεινε η EUCAST είναι τεχνικά απαιτητικό με αποτέλεσμα να μην εφαρμόζεται ευρέως στην εργαστηριακή πρακτική. Ως εκ τούτου, ο τελευταίος στόχος της μελέτης ήταν η ανάπτυξη μιας μεθόδου διαλογής σε άγαρ για την ανίχνευση στελεχών Trichophyton spp. με φαινότυπο μη-άγριου τύπου σε τερμπιναφίνη, ιτρακοναζόλη και αμορολφίνη, Η μέθοδος σκοπό έχει να ενσωματωθεί ευκολότερα στην καθημερινή εργαστηριακή πράξη και να οδηγεί τα στελέχη με μειωμένη ευαισθησία για περαιτέρω διερεύνηση.","abstract_has_math":false,"creators":["Ευσταθίου Ιωάννα","Efstathiou Ioanna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:27Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2916791"],"render_values":[{"text":"uoadl:2916791","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2916791","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2916791","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2916791","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ευσταθίου Ιωάννα","Efstathiou Ioanna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2916791","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2916791"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα δερματόφυτα αποτελούν το κυριότερο παράγοντα επιπολής μυκητιάσεων και αποτελούν σημαντικό κεφάλαιο της ιατρικής μυκητολογίας. Η εργαστηριακή διάγνωση των δερματόφυτων περιλαμβάνει την καλλιέργεια, την απομόνωση, την ταυτοποίηση καθώς και τη μελέτη ευαισθησίας τους. Η μεγάλη ποικιλομορφία τους αλλά και η υψηλή συχνότητα εμφάνισης τους ως παθογόνοι παράγοντες τα καθιστούν ιδιαίτερα ενδιαφέρον ως αντικείμενο μελέτης. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η μελέτη της επιδημιολογίας των δερματοφυτιών στη χώρα μας, η μοριακή ταυτοποίηση και έλεγχος ευαισθησίας των δερματοφύτων. Για το σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση που αφορούσε τις δερματοφυτίες στην Ελλάδα. Ακολούθως μελετήθηκε η σύγχρονη επιδημιολογία των δερματοφυτιών με αναδρομική μελέτη σε εξωτερικούς ασθενείς του ΠΓΝ «Αττικόν» στο διάστημα 2010-2019 προκειμένου να εκτιμηθούν η συχνότητα εμφάνισης και η κατανομή των ειδών. Η συμβατική ταυτοποίηση των δερματοφύτων βασίζεται κυρίως στα μορφολογικά χαρακτηριστικά των στελεχών και απαιτεί εξειδίκευση. Διαπιστώνοντας τη μεγάλη εξέλιξη των μοριακών τεχνικών στις μέρες μας και τη χρηστικότητα τους σε διάφορους εργαστηριακούς τομείς αναπτύξαμε μια μοριακή μέθοδο η οποία να μπορεί να αυτοματοποιήσει το χρονοβόρο στάδιο της ταυτοποίησης δερματόφυτων. Συγκεκριμένα χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος πολυμορφισμού μεγέθους περιοριστικών τμημάτων DNA (PCR-RFLP). Τα τελευταία χρόνια έχουν αναφερθεί ανησυχητικά ποσοστά αντοχής στην τερμπιναφίνη στα πιο συχνά απομονωθέντα είδη Trichophyton spp όπως το T. rubrum και το T. interdigitale , στην Ινδία και μετέπειτα στη Δανία .Η EUCAST πρόσφατα πρότεινε πρωτόκολλο ελέγχου in vitro ευαισθησίας δερματοφύτων. Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν καθόλου δεδομένα ευαισθησίας για ελληνικά κλινικά στελέχη Trichophyton spp. , μελετήθηκε in vitro ευαισθησία σε στελέχη Trichophyton spp. στην τερμπιναφίνη, ιτρακοναζόλη και αμορολφίνη χρησιμοποιώντας την πρότυπη μέθοδο μικροαραιώσεων σε ζωμό. Το πρωτόκολλο ελέγχου που πρότεινε η EUCAST είναι τεχνικά απαιτητικό με αποτέλεσμα να μην εφαρμόζεται ευρέως στην εργαστηριακή πρακτική. Ως εκ τούτου, ο τελευταίος στόχος της μελέτης ήταν η ανάπτυξη μιας μεθόδου διαλογής σε άγαρ για την ανίχνευση στελεχών Trichophyton spp. με φαινότυπο μη-άγριου τύπου σε τερμπιναφίνη, ιτρακοναζόλη και αμορολφίνη, Η μέθοδος σκοπό έχει να ενσωματωθεί ευκολότερα στην καθημερινή εργαστηριακή πράξη και να οδηγεί τα στελέχη με μειωμένη ευαισθησία για περαιτέρω διερεύνηση.","Dermatophytoses are among the most frequently diagnosed skin infections worldwide. However, the distribution of pathogenic species and the predominating anatomical sites of infection vary by geographical location and change over time. Therefore, a systematic literature review on dermatophytosis in Greece and a retrospective surveillance study in a tertiary university hospital during 2010-2019 were conducted. Conventional identification of dermatophyte species relies mainly on the morphological characteristics of the strains and requires expertise. A proper identification of the infection agent is essential from an epidemiological point of view as well as for the choice of the antifungal treatment regimen and determining the source of infection. Thus, the second objective of the study was to develop a simple, sensitive and reproducible molecular method using restriction fragment length polymorphism analysis of PCR-amplified fragments (PCR-RFLP) for the accurate identification of dermatophytes to a species level. Antifungal resistance in dermatophytes was first reported shortly after the turn of the millennium. The high rates of resistance observed in India (36% and 68% for terbinafine and fluconazole, respectively), involve the spread of a unique clade related to the T. mentagrophytes/T. interdigitale complex. The EUCAST-AFST has recently released a new method for the antifungal susceptibility testing against microconidia-forming dermatophytes. Since data on Greek clinical Trichophyton spp. isolates are lacking, the in vitro susceptibility pattern of different Trichophyton spp. strains against three commercially available antifungal agents recommended for treatment was investigated following the EUCAST recommendations. The reference broth microdilution method for antifungal susceptibility testing is technically demanding and as a result it is often not broadly applicable in routine laboratory practice. Therefore, the last objective of the study was to develop an accurate and easy-to-use agar-based screening method discriminating terbinafine, itraconazole and amorolfine WT and non-WT Trichophyton spp. isolates, which will allow the fast and reliable detection of strains with reduced susceptibility for further investigation."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επιδημιολογία των δερματοφύτων. Μοριακή ταυτοποίηση και έλεγχος ευαισθησίας στα αντιμυκητιακά φάρμακα."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ευσταθίου Ιωάννα","Efstathiou Ioanna"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Τα δερματόφυτα αποτελούν το κυριότερο παράγοντα επιπολής μυκητιάσεων και αποτελούν σημαντικό κεφάλαιο της ιατρικής μυκητολογίας. Η εργαστηριακή διάγνωση των δερματόφυτων περιλαμβάνει την καλλιέργεια, την απομόνωση, την ταυτοποίηση καθώς και τη μελέτη ευαισθησίας τους. Η μεγάλη ποικιλομορφία τους αλλά και η υψηλή συχνότητα εμφάνισης τους ως παθογόνοι παράγοντες τα καθιστούν ιδιαίτερα ενδιαφέρον ως αντικείμενο μελέτης. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η μελέτη της επιδημιολογίας των δερματοφυτιών στη χώρα μας, η μοριακή ταυτοποίηση και έλεγχος ευαισθησίας των δερματοφύτων. Για το σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση που αφορούσε τις δερματοφυτίες στην Ελλάδα. Ακολούθως μελετήθηκε η σύγχρονη επιδημιολογία των δερματοφυτιών με αναδρομική μελέτη σε εξωτερικούς ασθενείς του ΠΓΝ «Αττικόν» στο διάστημα 2010-2019 προκειμένου να εκτιμηθούν η συχνότητα εμφάνισης και η κατανομή των ειδών. Η συμβατική ταυτοποίηση των δερματοφύτων βασίζεται κυρίως στα μορφολογικά χαρακτηριστικά των στελεχών και απαιτεί εξειδίκευση. Διαπιστώνοντας τη μεγάλη εξέλιξη των μοριακών τεχνικών στις μέρες μας και τη χρηστικότητα τους σε διάφορους εργαστηριακούς τομείς αναπτύξαμε μια μοριακή μέθοδο η οποία να μπορεί να αυτοματοποιήσει το χρονοβόρο στάδιο της ταυτοποίησης δερματόφυτων. Συγκεκριμένα χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος πολυμορφισμού μεγέθους περιοριστικών τμημάτων DNA (PCR-RFLP). Τα τελευταία χρόνια έχουν αναφερθεί ανησυχητικά ποσοστά αντοχής στην τερμπιναφίνη στα πιο συχνά απομονωθέντα είδη Trichophyton spp όπως το T. rubrum και το T. interdigitale , στην Ινδία και μετέπειτα στη Δανία .Η EUCAST πρόσφατα πρότεινε πρωτόκολλο ελέγχου in vitro ευαισθησίας δερματοφύτων. Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν καθόλου δεδομένα ευαισθησίας για ελληνικά κλινικά στελέχη Trichophyton spp. , μελετήθηκε in vitro ευαισθησία σε στελέχη Trichophyton spp. στην τερμπιναφίνη, ιτρακοναζόλη και αμορολφίνη χρησιμοποιώντας την πρότυπη μέθοδο μικροαραιώσεων σε ζωμό. Το πρωτόκολλο ελέγχου που πρότεινε η EUCAST είναι τεχνικά απαιτητικό με αποτέλεσμα να μην εφαρμόζεται ευρέως στην εργαστηριακή πρακτική. Ως εκ τούτου, ο τελευταίος στόχος της μελέτης ήταν η ανάπτυξη μιας μεθόδου διαλογής σε άγαρ για την ανίχνευση στελεχών Trichophyton spp. με φαινότυπο μη-άγριου τύπου σε τερμπιναφίνη, ιτρακοναζόλη και αμορολφίνη, Η μέθοδος σκοπό έχει να ενσωματωθεί ευκολότερα στην καθημερινή εργαστηριακή πράξη και να οδηγεί τα στελέχη με μειωμένη ευαισθησία για περαιτέρω διερεύνηση.","Dermatophytoses are among the most frequently diagnosed skin infections worldwide. However, the distribution of pathogenic species and the predominating anatomical sites of infection vary by geographical location and change over time. Therefore, a systematic literature review on dermatophytosis in Greece and a retrospective surveillance study in a tertiary university hospital during 2010-2019 were conducted. Conventional identification of dermatophyte species relies mainly on the morphological characteristics of the strains and requires expertise. A proper identification of the infection agent is essential from an epidemiological point of view as well as for the choice of the antifungal treatment regimen and determining the source of infection. Thus, the second objective of the study was to develop a simple, sensitive and reproducible molecular method using restriction fragment length polymorphism analysis of PCR-amplified fragments (PCR-RFLP) for the accurate identification of dermatophytes to a species level. Antifungal resistance in dermatophytes was first reported shortly after the turn of the millennium. The high rates of resistance observed in India (36% and 68% for terbinafine and fluconazole, respectively), involve the spread of a unique clade related to the T. mentagrophytes/T. interdigitale complex. The EUCAST-AFST has recently released a new method for the antifungal susceptibility testing against microconidia-forming dermatophytes. Since data on Greek clinical Trichophyton spp. isolates are lacking, the in vitro susceptibility pattern of different Trichophyton spp. strains against three commercially available antifungal agents recommended for treatment was investigated following the EUCAST recommendations. The reference broth microdilution method for antifungal susceptibility testing is technically demanding and as a result it is often not broadly applicable in routine laboratory practice. Therefore, the last objective of the study was to develop an accurate and easy-to-use agar-based screening method discriminating terbinafine, itraconazole and amorolfine WT and non-WT Trichophyton spp. isolates, which will allow the fast and reliable detection of strains with reduced susceptibility for further investigation."],"dc:identifier":["uoadl:2916791","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2916791"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επιδημιολογία των δερματοφύτων. Μοριακή ταυτοποίηση και έλεγχος ευαισθησίας στα αντιμυκητιακά φάρμακα."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:27Z"}