{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2916825"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2916825","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αξιολόγηση της συμβουλευτικής για την σωματική άσκηση σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη: Πρακτική και συμπεριφορές ασθενών & επαγγελματιών υγείας","abstract":"ΣΤΟΧΟΙ: Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στη διερεύνηση των πρακτικών ενημέρωσης και συμβουλευτικής για την προαγωγή της σωματικής δραστηριότητας από τους επαγγελματίες υγείας στα άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη (ΣΔ). ΜΕΘΟΔΟΙ: Πρόκειται για μια συγχρονική, ποσοτική και ποιοτική, έρευνα στο είδος της. Η έρευνα έγινε με την συμμετοχή 90 επαγγελματιών υγείας δημόσιου και ιδιωτικού τομέα που φροντίζουν άτομα με διαβήτη και 90 ασθενών με διαβήτη. Το ερωτηματολόγιο αναπτύχθηκε βάσει ξένων ερωτηματολογίων σχετικών δημοσιευμένων μελετών, κατόπιν βιβλιογραφικής ανασκόπησης. Τα ερωτηματολόγια συμπληρώθηκαν δια ζώσης και μέσω διαδικτύου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι επαγγελματίες υγείας που συμμετείχαν ήταν κατά πλειοψηφία Νοσηλευτές, Παθολόγοι/Διαβητολόγοι και Γενικοί Γιατροί, από αστικά κέντρα (79%). Το 75% είχαν εκπαιδευτεί για την άσκηση στον διαβήτη μέσω σεμιναρίων ή εξειδικευμένων προγραμμάτων και 21% μέσω των πανεπιστημιακών τους σπουδών. Το 75,6% των επαγγελματιών υγείας ανέφερε το θέμα της άσκησης σε κάθε ραντεβού αλλά λιγότερο από τους μισούς (43,3%) αφιέρωνε πάνω από 15 λεπτά στη συζήτηση. Οι βασικοί λόγοι μη ενημέρωσης/συμβουλευτικής για την άσκηση κατά τη διάρκεια του ραντεβού ήταν η παρουσία επιπλοκών/συννοσηροτήτων, η περιορισμένη κινητικότητα, η ηλικία των ασθενών και η έλλειψη χρόνου για συζήτηση. Επίσης, το 47,8% δεν παρείχε σχετικό με την άσκηση ενημερωτικό υλικό στους ασθενείς. Όσον αφορά τους ασθενείς ήταν κατά πλειοψηφία (66,7%) κάτοχοι τριτοβάθμειας εκπαίδευσης, από αστικά κέντρα (67,8%). Το 52,3% ήταν παχύσαρκοι και υπέρβαροι, ενώ οι μισοί από τους ερωτώμενους δήλωσαν ότι ασκούνται από δύο έως καθόλου φορές την εβδομάδα. Από τους 90 μόνο οι 14 συμμετέχοντες είχαν εκπαιδευτεί για την διαχείριση των τιμών γλυκόζης αίματος και της άσκησης. Μόνο το 42,2% από τους συμμετέχοντες δήλωσε ότι ερωτάται από τον επαγγελματία υγείας σε κάθε ραντεβού, ενώ το 43,3.7% δήλωσε ότι ερωτάται μια φορά σε διάστημα πάνω των έξι μηνών. Τέλος, 64,4% των ασθενών δήλωσαν ότι δεν έχουν παραπεμφθεί από τον ιατρό τους σε άλλο ειδικό επαγγελματία για το θέμα της προαγωγής της φυσικής άσκησης. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Χρειάζεται περαιτέρω έρευνα σε μεγαλύτερο δείγμα επαγγελματιών υγείας που μπορούν να προσφέρουν ενημέρωση/συμβουλευτική για τη φυσική άσκηση στους ασθενείς με διαβήτη. Ως κυριότερα ζητήματα/εμπόδια για τους επαγγελματίες υγείας προέκυψαν η ανάγκη για ενημέρωση επικαιροποιημένων κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τη διαχείριση των διαφορετικών μορφών φυσικής δραστηριότητας και άσκησης, της χρήσης των νέων τεχνολογιών, η διαχείριση του χρόνου, και η έλλειψη συνεργατικής προσέγγισης στις υπηρεσίες υγείας. Τα εκπαιδευτικά προγράμματα προς τους επαγγελματίες υγείας πρέπει να λάβουν υπόψη τους όλα τα παραπάνω εμπόδια.","abstract_html":"ΣΤΟΧΟΙ: Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στη διερεύνηση των πρακτικών ενημέρωσης και συμβουλευτικής για την προαγωγή της σωματικής δραστηριότητας από τους επαγγελματίες υγείας στα άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη (ΣΔ). ΜΕΘΟΔΟΙ: Πρόκειται για μια συγχρονική, ποσοτική και ποιοτική, έρευνα στο είδος της. Η έρευνα έγινε με την συμμετοχή 90 επαγγελματιών υγείας δημόσιου και ιδιωτικού τομέα που φροντίζουν άτομα με διαβήτη και 90 ασθενών με διαβήτη. Το ερωτηματολόγιο αναπτύχθηκε βάσει ξένων ερωτηματολογίων σχετικών δημοσιευμένων μελετών, κατόπιν βιβλιογραφικής ανασκόπησης. Τα ερωτηματολόγια συμπληρώθηκαν δια ζώσης και μέσω διαδικτύου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι επαγγελματίες υγείας που συμμετείχαν ήταν κατά πλειοψηφία Νοσηλευτές, Παθολόγοι/Διαβητολόγοι και Γενικοί Γιατροί, από αστικά κέντρα (79%). Το 75% είχαν εκπαιδευτεί για την άσκηση στον διαβήτη μέσω σεμιναρίων ή εξειδικευμένων προγραμμάτων και 21% μέσω των πανεπιστημιακών τους σπουδών. Το 75,6% των επαγγελματιών υγείας ανέφερε το θέμα της άσκησης σε κάθε ραντεβού αλλά λιγότερο από τους μισούς (43,3%) αφιέρωνε πάνω από 15 λεπτά στη συζήτηση. Οι βασικοί λόγοι μη ενημέρωσης/συμβουλευτικής για την άσκηση κατά τη διάρκεια του ραντεβού ήταν η παρουσία επιπλοκών/συννοσηροτήτων, η περιορισμένη κινητικότητα, η ηλικία των ασθενών και η έλλειψη χρόνου για συζήτηση. Επίσης, το 47,8% δεν παρείχε σχετικό με την άσκηση ενημερωτικό υλικό στους ασθενείς. Όσον αφορά τους ασθενείς ήταν κατά πλειοψηφία (66,7%) κάτοχοι τριτοβάθμειας εκπαίδευσης, από αστικά κέντρα (67,8%). Το 52,3% ήταν παχύσαρκοι και υπέρβαροι, ενώ οι μισοί από τους ερωτώμενους δήλωσαν ότι ασκούνται από δύο έως καθόλου φορές την εβδομάδα. Από τους 90 μόνο οι 14 συμμετέχοντες είχαν εκπαιδευτεί για την διαχείριση των τιμών γλυκόζης αίματος και της άσκησης. Μόνο το 42,2% από τους συμμετέχοντες δήλωσε ότι ερωτάται από τον επαγγελματία υγείας σε κάθε ραντεβού, ενώ το 43,3.7% δήλωσε ότι ερωτάται μια φορά σε διάστημα πάνω των έξι μηνών. Τέλος, 64,4% των ασθενών δήλωσαν ότι δεν έχουν παραπεμφθεί από τον ιατρό τους σε άλλο ειδικό επαγγελματία για το θέμα της προαγωγής της φυσικής άσκησης. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Χρειάζεται περαιτέρω έρευνα σε μεγαλύτερο δείγμα επαγγελματιών υγείας που μπορούν να προσφέρουν ενημέρωση/συμβουλευτική για τη φυσική άσκηση στους ασθενείς με διαβήτη. Ως κυριότερα ζητήματα/εμπόδια για τους επαγγελματίες υγείας προέκυψαν η ανάγκη για ενημέρωση επικαιροποιημένων κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τη διαχείριση των διαφορετικών μορφών φυσικής δραστηριότητας και άσκησης, της χρήσης των νέων τεχνολογιών, η διαχείριση του χρόνου, και η έλλειψη συνεργατικής προσέγγισης στις υπηρεσίες υγείας. Τα εκπαιδευτικά προγράμματα προς τους επαγγελματίες υγείας πρέπει να λάβουν υπόψη τους όλα τα παραπάνω εμπόδια.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαδοκωνσταντάκης Βαρθολομαίος","Papadokonstantakis Vartholomaios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:27Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2916825"],"render_values":[{"text":"uoadl:2916825","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2916825","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2916825","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2916825","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαδοκωνσταντάκης Βαρθολομαίος","Papadokonstantakis Vartholomaios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2916825","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2916825"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΣΤΟΧΟΙ: Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στη διερεύνηση των πρακτικών ενημέρωσης και συμβουλευτικής για την προαγωγή της σωματικής δραστηριότητας από τους επαγγελματίες υγείας στα άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη (ΣΔ). ΜΕΘΟΔΟΙ: Πρόκειται για μια συγχρονική, ποσοτική και ποιοτική, έρευνα στο είδος της. Η έρευνα έγινε με την συμμετοχή 90 επαγγελματιών υγείας δημόσιου και ιδιωτικού τομέα που φροντίζουν άτομα με διαβήτη και 90 ασθενών με διαβήτη. Το ερωτηματολόγιο αναπτύχθηκε βάσει ξένων ερωτηματολογίων σχετικών δημοσιευμένων μελετών, κατόπιν βιβλιογραφικής ανασκόπησης. Τα ερωτηματολόγια συμπληρώθηκαν δια ζώσης και μέσω διαδικτύου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι επαγγελματίες υγείας που συμμετείχαν ήταν κατά πλειοψηφία Νοσηλευτές, Παθολόγοι/Διαβητολόγοι και Γενικοί Γιατροί, από αστικά κέντρα (79%). Το 75% είχαν εκπαιδευτεί για την άσκηση στον διαβήτη μέσω σεμιναρίων ή εξειδικευμένων προγραμμάτων και 21% μέσω των πανεπιστημιακών τους σπουδών. Το 75,6% των επαγγελματιών υγείας ανέφερε το θέμα της άσκησης σε κάθε ραντεβού αλλά λιγότερο από τους μισούς (43,3%) αφιέρωνε πάνω από 15 λεπτά στη συζήτηση. Οι βασικοί λόγοι μη ενημέρωσης/συμβουλευτικής για την άσκηση κατά τη διάρκεια του ραντεβού ήταν η παρουσία επιπλοκών/συννοσηροτήτων, η περιορισμένη κινητικότητα, η ηλικία των ασθενών και η έλλειψη χρόνου για συζήτηση. Επίσης, το 47,8% δεν παρείχε σχετικό με την άσκηση ενημερωτικό υλικό στους ασθενείς. Όσον αφορά τους ασθενείς ήταν κατά πλειοψηφία (66,7%) κάτοχοι τριτοβάθμειας εκπαίδευσης, από αστικά κέντρα (67,8%). Το 52,3% ήταν παχύσαρκοι και υπέρβαροι, ενώ οι μισοί από τους ερωτώμενους δήλωσαν ότι ασκούνται από δύο έως καθόλου φορές την εβδομάδα. Από τους 90 μόνο οι 14 συμμετέχοντες είχαν εκπαιδευτεί για την διαχείριση των τιμών γλυκόζης αίματος και της άσκησης. Μόνο το 42,2% από τους συμμετέχοντες δήλωσε ότι ερωτάται από τον επαγγελματία υγείας σε κάθε ραντεβού, ενώ το 43,3.7% δήλωσε ότι ερωτάται μια φορά σε διάστημα πάνω των έξι μηνών. Τέλος, 64,4% των ασθενών δήλωσαν ότι δεν έχουν παραπεμφθεί από τον ιατρό τους σε άλλο ειδικό επαγγελματία για το θέμα της προαγωγής της φυσικής άσκησης. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Χρειάζεται περαιτέρω έρευνα σε μεγαλύτερο δείγμα επαγγελματιών υγείας που μπορούν να προσφέρουν ενημέρωση/συμβουλευτική για τη φυσική άσκηση στους ασθενείς με διαβήτη. Ως κυριότερα ζητήματα/εμπόδια για τους επαγγελματίες υγείας προέκυψαν η ανάγκη για ενημέρωση επικαιροποιημένων κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τη διαχείριση των διαφορετικών μορφών φυσικής δραστηριότητας και άσκησης, της χρήσης των νέων τεχνολογιών, η διαχείριση του χρόνου, και η έλλειψη συνεργατικής προσέγγισης στις υπηρεσίες υγείας. Τα εκπαιδευτικά προγράμματα προς τους επαγγελματίες υγείας πρέπει να λάβουν υπόψη τους όλα τα παραπάνω εμπόδια.","AIMS: The purpose of this study is to investigate the information and counseling practices used to promote physical activity by health professionals in people with diabetes mellitus. METHODS: This is a cross-sectional, quantitative and qualitative research of its kind. The study was conducted with the participation of 90 public and private healthcare professionals who work with patients with diabetes and 90 patients with diabetes all located in Greece. The questionnaire was developed based on questionnaires of relevant published studies following bibliographic review. The questionnaires were completed live/on person and online. RESULTS: The majority of healthcare professionals involved in the research were Nurses, Internists / Diabetologists and General Practitioners- from urban centers (79%). 75% were trained to exercise on diabetes through seminars or specialized programs and 21% through their university studies. 75.6% of health professionals addressed the issue of exercise at each appointment but less than half (43.3%) devote more than 15 minutes to the discussion. The main reasons for not informing / counseling during an appointment were the presence of complications / co-morbidities, limited mobility, age of patients and lack of time for discussion. Also, 47.8% do not provided exercise-related information to patients. The majority of patients (66.7%) were in higher education and from urban centers (67.8%). 52.3% were obese and overweight, while half of those surveyed reported exercising two to no times a week. Out of the 90, only 14 participants were trained in blood sugar levels management and exercise. Only 42.2% said they were asked by a health care professional for physical exercise at any appointment, while 43.3.7% said they were asked once over six months. Finally, 64.4% of patients stated that they had not been referred by their physician to another specialist for promoting physical activity to them. CONCLUSION: Further research with larger samples is needed on all possible categories of health professionals who can provide information / counseling for physical exercise to patients with diabetes. The main issues / barriers for health professionals have been the need to keep up-to-date with the guidelines on managing different forms of physical activity and exercise, the use of new technologies, time management, and the lack of a collaborative approach to health services. Training programs for healthcare professionals must take into account all the above barriers."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αξιολόγηση της συμβουλευτικής για την σωματική άσκηση σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη: Πρακτική και συμπεριφορές ασθενών & επαγγελματιών υγείας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαδοκωνσταντάκης Βαρθολομαίος","Papadokonstantakis Vartholomaios"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["ΣΤΟΧΟΙ: Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στη διερεύνηση των πρακτικών ενημέρωσης και συμβουλευτικής για την προαγωγή της σωματικής δραστηριότητας από τους επαγγελματίες υγείας στα άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη (ΣΔ). ΜΕΘΟΔΟΙ: Πρόκειται για μια συγχρονική, ποσοτική και ποιοτική, έρευνα στο είδος της. Η έρευνα έγινε με την συμμετοχή 90 επαγγελματιών υγείας δημόσιου και ιδιωτικού τομέα που φροντίζουν άτομα με διαβήτη και 90 ασθενών με διαβήτη. Το ερωτηματολόγιο αναπτύχθηκε βάσει ξένων ερωτηματολογίων σχετικών δημοσιευμένων μελετών, κατόπιν βιβλιογραφικής ανασκόπησης. Τα ερωτηματολόγια συμπληρώθηκαν δια ζώσης και μέσω διαδικτύου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι επαγγελματίες υγείας που συμμετείχαν ήταν κατά πλειοψηφία Νοσηλευτές, Παθολόγοι/Διαβητολόγοι και Γενικοί Γιατροί, από αστικά κέντρα (79%). Το 75% είχαν εκπαιδευτεί για την άσκηση στον διαβήτη μέσω σεμιναρίων ή εξειδικευμένων προγραμμάτων και 21% μέσω των πανεπιστημιακών τους σπουδών. Το 75,6% των επαγγελματιών υγείας ανέφερε το θέμα της άσκησης σε κάθε ραντεβού αλλά λιγότερο από τους μισούς (43,3%) αφιέρωνε πάνω από 15 λεπτά στη συζήτηση. Οι βασικοί λόγοι μη ενημέρωσης/συμβουλευτικής για την άσκηση κατά τη διάρκεια του ραντεβού ήταν η παρουσία επιπλοκών/συννοσηροτήτων, η περιορισμένη κινητικότητα, η ηλικία των ασθενών και η έλλειψη χρόνου για συζήτηση. Επίσης, το 47,8% δεν παρείχε σχετικό με την άσκηση ενημερωτικό υλικό στους ασθενείς. Όσον αφορά τους ασθενείς ήταν κατά πλειοψηφία (66,7%) κάτοχοι τριτοβάθμειας εκπαίδευσης, από αστικά κέντρα (67,8%). Το 52,3% ήταν παχύσαρκοι και υπέρβαροι, ενώ οι μισοί από τους ερωτώμενους δήλωσαν ότι ασκούνται από δύο έως καθόλου φορές την εβδομάδα. Από τους 90 μόνο οι 14 συμμετέχοντες είχαν εκπαιδευτεί για την διαχείριση των τιμών γλυκόζης αίματος και της άσκησης. Μόνο το 42,2% από τους συμμετέχοντες δήλωσε ότι ερωτάται από τον επαγγελματία υγείας σε κάθε ραντεβού, ενώ το 43,3.7% δήλωσε ότι ερωτάται μια φορά σε διάστημα πάνω των έξι μηνών. Τέλος, 64,4% των ασθενών δήλωσαν ότι δεν έχουν παραπεμφθεί από τον ιατρό τους σε άλλο ειδικό επαγγελματία για το θέμα της προαγωγής της φυσικής άσκησης. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Χρειάζεται περαιτέρω έρευνα σε μεγαλύτερο δείγμα επαγγελματιών υγείας που μπορούν να προσφέρουν ενημέρωση/συμβουλευτική για τη φυσική άσκηση στους ασθενείς με διαβήτη. Ως κυριότερα ζητήματα/εμπόδια για τους επαγγελματίες υγείας προέκυψαν η ανάγκη για ενημέρωση επικαιροποιημένων κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τη διαχείριση των διαφορετικών μορφών φυσικής δραστηριότητας και άσκησης, της χρήσης των νέων τεχνολογιών, η διαχείριση του χρόνου, και η έλλειψη συνεργατικής προσέγγισης στις υπηρεσίες υγείας. Τα εκπαιδευτικά προγράμματα προς τους επαγγελματίες υγείας πρέπει να λάβουν υπόψη τους όλα τα παραπάνω εμπόδια.","AIMS: The purpose of this study is to investigate the information and counseling practices used to promote physical activity by health professionals in people with diabetes mellitus. METHODS: This is a cross-sectional, quantitative and qualitative research of its kind. The study was conducted with the participation of 90 public and private healthcare professionals who work with patients with diabetes and 90 patients with diabetes all located in Greece. The questionnaire was developed based on questionnaires of relevant published studies following bibliographic review. The questionnaires were completed live/on person and online. RESULTS: The majority of healthcare professionals involved in the research were Nurses, Internists / Diabetologists and General Practitioners- from urban centers (79%). 75% were trained to exercise on diabetes through seminars or specialized programs and 21% through their university studies. 75.6% of health professionals addressed the issue of exercise at each appointment but less than half (43.3%) devote more than 15 minutes to the discussion. The main reasons for not informing / counseling during an appointment were the presence of complications / co-morbidities, limited mobility, age of patients and lack of time for discussion. Also, 47.8% do not provided exercise-related information to patients. The majority of patients (66.7%) were in higher education and from urban centers (67.8%). 52.3% were obese and overweight, while half of those surveyed reported exercising two to no times a week. Out of the 90, only 14 participants were trained in blood sugar levels management and exercise. Only 42.2% said they were asked by a health care professional for physical exercise at any appointment, while 43.3.7% said they were asked once over six months. Finally, 64.4% of patients stated that they had not been referred by their physician to another specialist for promoting physical activity to them. CONCLUSION: Further research with larger samples is needed on all possible categories of health professionals who can provide information / counseling for physical exercise to patients with diabetes. The main issues / barriers for health professionals have been the need to keep up-to-date with the guidelines on managing different forms of physical activity and exercise, the use of new technologies, time management, and the lack of a collaborative approach to health services. Training programs for healthcare professionals must take into account all the above barriers."],"dc:identifier":["uoadl:2916825","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2916825"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αξιολόγηση της συμβουλευτικής για την σωματική άσκηση σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη: Πρακτική και συμπεριφορές ασθενών & επαγγελματιών υγείας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:27Z"}