{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2916907"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2916907","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Clinical development of carfilzomib in plasma cell dyscrasias","abstract":"Οι αναστολείς πρωτεασώματος αποτελούν βασικά φάρμακα νέας γενιάς για τη θεραπεία του Πολλαπλού Μυελώματος. Η καρφιλζομίμπη, ο δεύτερος κατά σειρά αναστολέας πρωτεασώματος αναπτύχθηκε το 2008 και ονομάστηκε Kyprolis (PR-171). Αργότερα, η καρφιλζομίμπη συμμετείχε σε Κλινικές Δοκιμές φάσης I, II, III και IV προκειμένου να συλλεχθούν δεδομένα για την ασφάλεια, την αποτελεσματικότητα, τη φαρμακοκινητική και τη φαρμακοδυναμική όταν αυτή χορηγείται σε ασθενείς με Υποτροπιάζον και Ανθεκτικό Πολλαπλούν Μυέλωμα. Κατά τη διεξαγωγή των Κλινικών Δοκιμών διαπιστώθηκε το θεραπευτικό πλεονέκτημα της χορήγησης καρφιλζομίμπης σε διαδοχικές ημέρες καθώς και η δοσοεξαρτώμενη επίδρασή της στη ανταπόκριση της νόσου. Η καρφιλζομίμπη χορηγείται ενδοφλεβίως, δύο διαδοχικές ημέρες την εβδομάδα, σε κύκλους τεσσάρων εβδομάδων. Το 2012, μετά τη διεξαγωγή τυχαιοποιημένων Κλινικών Δοκιμών φάσης III η καρφιλζομίμπη πέτυχε την έγκρισή της προς χορήγηση σε ασθενείς με Υποτροπιάζον και Ανθεκτικό Πολλαπλούν Μυέλωμα, ενώ το 2016 αδειοδοτήθηκε η χορήγησή της ως μονοθεραπεία μετά από μία προηγούμενη γραμμή θεραπείας. Οι βασικές ανεπιθύμητες ενέργειες που σημειώθηκαν αφορούσαν αιματολογικές παρενέργειες, πυρεξία, κόπωση καθώς και επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας των ασθενών που έλαβαν καρφιλζομίμπη. Βασικό μειονέκτημα αποτελεί η καρδιαγγειακή τοξικότητα που αποτελεί μείζον πρόβλημα για τη χρήση της σε ηλικιωμένα άτομα με καρδιακή ανεπάρκεια και αρρύθμιστη υπέρταση. Ακόμα και σήμερα, αναμένονται περαιτέρω δεδομένα από κλινικές δοκιμές σε εξέλιξη.","abstract_html":"Οι αναστολείς πρωτεασώματος αποτελούν βασικά φάρμακα νέας γενιάς για τη θεραπεία του Πολλαπλού Μυελώματος. Η καρφιλζομίμπη, ο δεύτερος κατά σειρά αναστολέας πρωτεασώματος αναπτύχθηκε το 2008 και ονομάστηκε Kyprolis (PR-171). Αργότερα, η καρφιλζομίμπη συμμετείχε σε Κλινικές Δοκιμές φάσης I, II, III και IV προκειμένου να συλλεχθούν δεδομένα για την ασφάλεια, την αποτελεσματικότητα, τη φαρμακοκινητική και τη φαρμακοδυναμική όταν αυτή χορηγείται σε ασθενείς με Υποτροπιάζον και Ανθεκτικό Πολλαπλούν Μυέλωμα. Κατά τη διεξαγωγή των Κλινικών Δοκιμών διαπιστώθηκε το θεραπευτικό πλεονέκτημα της χορήγησης καρφιλζομίμπης σε διαδοχικές ημέρες καθώς και η δοσοεξαρτώμενη επίδρασή της στη ανταπόκριση της νόσου. Η καρφιλζομίμπη χορηγείται ενδοφλεβίως, δύο διαδοχικές ημέρες την εβδομάδα, σε κύκλους τεσσάρων εβδομάδων. Το 2012, μετά τη διεξαγωγή τυχαιοποιημένων Κλινικών Δοκιμών φάσης III η καρφιλζομίμπη πέτυχε την έγκρισή της προς χορήγηση σε ασθενείς με Υποτροπιάζον και Ανθεκτικό Πολλαπλούν Μυέλωμα, ενώ το 2016 αδειοδοτήθηκε η χορήγησή της ως μονοθεραπεία μετά από μία προηγούμενη γραμμή θεραπείας. Οι βασικές ανεπιθύμητες ενέργειες που σημειώθηκαν αφορούσαν αιματολογικές παρενέργειες, πυρεξία, κόπωση καθώς και επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας των ασθενών που έλαβαν καρφιλζομίμπη. Βασικό μειονέκτημα αποτελεί η καρδιαγγειακή τοξικότητα που αποτελεί μείζον πρόβλημα για τη χρήση της σε ηλικιωμένα άτομα με καρδιακή ανεπάρκεια και αρρύθμιστη υπέρταση. Ακόμα και σήμερα, αναμένονται περαιτέρω δεδομένα από κλινικές δοκιμές σε εξέλιξη.","abstract_has_math":false,"creators":["Ταγκαρέλη Ρόδω","Tagkareli Rodo"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:27Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2916907"],"render_values":[{"text":"uoadl:2916907","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2916907","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2916907","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2916907","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ταγκαρέλη Ρόδω","Tagkareli Rodo"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2916907","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2916907"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι αναστολείς πρωτεασώματος αποτελούν βασικά φάρμακα νέας γενιάς για τη θεραπεία του Πολλαπλού Μυελώματος. Η καρφιλζομίμπη, ο δεύτερος κατά σειρά αναστολέας πρωτεασώματος αναπτύχθηκε το 2008 και ονομάστηκε Kyprolis (PR-171). Αργότερα, η καρφιλζομίμπη συμμετείχε σε Κλινικές Δοκιμές φάσης I, II, III και IV προκειμένου να συλλεχθούν δεδομένα για την ασφάλεια, την αποτελεσματικότητα, τη φαρμακοκινητική και τη φαρμακοδυναμική όταν αυτή χορηγείται σε ασθενείς με Υποτροπιάζον και Ανθεκτικό Πολλαπλούν Μυέλωμα. Κατά τη διεξαγωγή των Κλινικών Δοκιμών διαπιστώθηκε το θεραπευτικό πλεονέκτημα της χορήγησης καρφιλζομίμπης σε διαδοχικές ημέρες καθώς και η δοσοεξαρτώμενη επίδρασή της στη ανταπόκριση της νόσου. Η καρφιλζομίμπη χορηγείται ενδοφλεβίως, δύο διαδοχικές ημέρες την εβδομάδα, σε κύκλους τεσσάρων εβδομάδων. Το 2012, μετά τη διεξαγωγή τυχαιοποιημένων Κλινικών Δοκιμών φάσης III η καρφιλζομίμπη πέτυχε την έγκρισή της προς χορήγηση σε ασθενείς με Υποτροπιάζον και Ανθεκτικό Πολλαπλούν Μυέλωμα, ενώ το 2016 αδειοδοτήθηκε η χορήγησή της ως μονοθεραπεία μετά από μία προηγούμενη γραμμή θεραπείας. Οι βασικές ανεπιθύμητες ενέργειες που σημειώθηκαν αφορούσαν αιματολογικές παρενέργειες, πυρεξία, κόπωση καθώς και επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας των ασθενών που έλαβαν καρφιλζομίμπη. Βασικό μειονέκτημα αποτελεί η καρδιαγγειακή τοξικότητα που αποτελεί μείζον πρόβλημα για τη χρήση της σε ηλικιωμένα άτομα με καρδιακή ανεπάρκεια και αρρύθμιστη υπέρταση. Ακόμα και σήμερα, αναμένονται περαιτέρω δεδομένα από κλινικές δοκιμές σε εξέλιξη.","Proteasome inhibitors are identified as effective anti-myeloma agents. Carfilzomib, the second generation proteasome inhibitor, was developed in 2008 and was introduced as “Kyprolis” (PR-171). To test the safety, efficacy, pharmacokinetics and pharmacodynamics several clinical trials were conducted on patients diagnosed with Relapsed and Refractory Multiple Myeloma. Carfilzomib was found to be significantly more effective when administered twice weekly, three consecutive weeks on four-week cycles. Carfilzomib was authorized to be administered to patients with Relapsed and Refractory Multiple Myeloma in 2012. Several years later, randomized phase III clinical trials resulted in the approval of carfilzomib as monotherapy to patients who had completed one prior line of therapy. Adverse events, such as hematological abnormalities, fever, fatigue and kidney deterioration were considered to be related to the investigational medicinal product. Cardiovascular toxicities noted on patients treated with carfilzomib made Kyprolis a questionable option for elderly patients with cardiac comorbidities, nevertheless, data from ongoing clinical trials are expected to be emerged."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Clinical development of carfilzomib in plasma cell dyscrasias"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ταγκαρέλη Ρόδω","Tagkareli Rodo"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Οι αναστολείς πρωτεασώματος αποτελούν βασικά φάρμακα νέας γενιάς για τη θεραπεία του Πολλαπλού Μυελώματος. Η καρφιλζομίμπη, ο δεύτερος κατά σειρά αναστολέας πρωτεασώματος αναπτύχθηκε το 2008 και ονομάστηκε Kyprolis (PR-171). Αργότερα, η καρφιλζομίμπη συμμετείχε σε Κλινικές Δοκιμές φάσης I, II, III και IV προκειμένου να συλλεχθούν δεδομένα για την ασφάλεια, την αποτελεσματικότητα, τη φαρμακοκινητική και τη φαρμακοδυναμική όταν αυτή χορηγείται σε ασθενείς με Υποτροπιάζον και Ανθεκτικό Πολλαπλούν Μυέλωμα. Κατά τη διεξαγωγή των Κλινικών Δοκιμών διαπιστώθηκε το θεραπευτικό πλεονέκτημα της χορήγησης καρφιλζομίμπης σε διαδοχικές ημέρες καθώς και η δοσοεξαρτώμενη επίδρασή της στη ανταπόκριση της νόσου. Η καρφιλζομίμπη χορηγείται ενδοφλεβίως, δύο διαδοχικές ημέρες την εβδομάδα, σε κύκλους τεσσάρων εβδομάδων. Το 2012, μετά τη διεξαγωγή τυχαιοποιημένων Κλινικών Δοκιμών φάσης III η καρφιλζομίμπη πέτυχε την έγκρισή της προς χορήγηση σε ασθενείς με Υποτροπιάζον και Ανθεκτικό Πολλαπλούν Μυέλωμα, ενώ το 2016 αδειοδοτήθηκε η χορήγησή της ως μονοθεραπεία μετά από μία προηγούμενη γραμμή θεραπείας. Οι βασικές ανεπιθύμητες ενέργειες που σημειώθηκαν αφορούσαν αιματολογικές παρενέργειες, πυρεξία, κόπωση καθώς και επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας των ασθενών που έλαβαν καρφιλζομίμπη. Βασικό μειονέκτημα αποτελεί η καρδιαγγειακή τοξικότητα που αποτελεί μείζον πρόβλημα για τη χρήση της σε ηλικιωμένα άτομα με καρδιακή ανεπάρκεια και αρρύθμιστη υπέρταση. Ακόμα και σήμερα, αναμένονται περαιτέρω δεδομένα από κλινικές δοκιμές σε εξέλιξη.","Proteasome inhibitors are identified as effective anti-myeloma agents. Carfilzomib, the second generation proteasome inhibitor, was developed in 2008 and was introduced as “Kyprolis” (PR-171). To test the safety, efficacy, pharmacokinetics and pharmacodynamics several clinical trials were conducted on patients diagnosed with Relapsed and Refractory Multiple Myeloma. Carfilzomib was found to be significantly more effective when administered twice weekly, three consecutive weeks on four-week cycles. Carfilzomib was authorized to be administered to patients with Relapsed and Refractory Multiple Myeloma in 2012. Several years later, randomized phase III clinical trials resulted in the approval of carfilzomib as monotherapy to patients who had completed one prior line of therapy. Adverse events, such as hematological abnormalities, fever, fatigue and kidney deterioration were considered to be related to the investigational medicinal product. Cardiovascular toxicities noted on patients treated with carfilzomib made Kyprolis a questionable option for elderly patients with cardiac comorbidities, nevertheless, data from ongoing clinical trials are expected to be emerged."],"dc:identifier":["uoadl:2916907","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2916907"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Clinical development of carfilzomib in plasma cell dyscrasias"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:27Z"}