{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2917126"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2917126","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύγκριση των αρρυθμιολογικών συμβαμάτων κατά τη διάρκεια δυναμικής σπινθηρογραφικής μελέτης αναφορικά με το επίπεδο καρδιακής φόρτισης, το βαθμό ισχαιμίας και την ανατομική εντόπιση των τοιχωμάτων της αριστερής κοιλίας","abstract":"Εισαγωγή: Η δυναμική σπινθηρογραφική μελέτη του μυοκαρδίου αποτελεί μία σύνθετη δοκιμασία κόπωσης, με συχνή εφαρμογή στην καθημερινή κλινική πράξη και τελικό σκοπό την ανίχνευση της στεφανιαίας νόσου ή και την τεκμηρίωση πιθανής εξέλιξης αυτής. Σκοπός: Βασικός σκοπός της έρευνας είναι να διερευνηθεί η συχνότητα εμφάνισης αρρυθμιολογικών συμβαμάτων κατά τη διάρκεια δυναμικής σπινθηρογραφικής μελέτης σε ασθενείς, σε σχέση με συγκεκριμένες παραμέτρους όπως α) το επίπεδο καρδιακής φόρτισης, β) ο βαθμός ισχαιμίας ή νέκρωσης και γ) η ανατομική εντόπιση αυτής στα τοιχώματα της αριστερής κοιλίας. Υλικό και Μέθοδος: Μελετήθηκαν τα ηλεκτροκαρδιογραφικά και απεικονιστικά ευρήματα από 151 ασθενείς, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε δυναμική σπινθηρογραφική μελέτη. Για τη διερεύνηση της ύπαρξης σχέσης μεταξύ δυο κατηγορικών μεταβλητών χρησιμοποιήθηκε ο έλεγχος x2 και το αμφίπλευρο επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε ίσο με 0,05. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία του μελετώμενου πληθυσμού ήταν 69,8 έτη. Τα συμβάματα που εμφανίστηκαν στους ασθενείς ήταν οι έκτακτες μονήρεις κοιλιακές συστολές (19,2%), τα ζεύγη κοιλιακών συστολών (5,3%), οι έκτακτες υπερκοιλιακές συστολές (4%), η κολπική μαρμαρυγή (1,3%), οι πολύμορφες κοιλιακές συστολές (1,3%) και η μη εμμένουσα κοιλιακή ταχυκαρδία (1,3%). Όλοι οι ασθενείς είχαν βαθμολογία METs ≥4, (96,9%) Το 58,3% των ασθενών είχαν υποστεί μικρής έκτασης ισχαιμία και το 21,2% μέτριας. Το 25,2% είχε υποστεί μικρού βαθμού νέκρωση, το 14,6% μετρίου και το 6,6% σοβαρού. Οι περισσότεροι είχαν υποστεί νέκρωση σε δύο τοιχώματα με συχνότερες εντοπίσεις το κατώτερο, το κορυφαίο, το πλάγιο, και το πρόσθιο τοίχωμα. Βρέθηκε οριακά στατιστικά σημαντική σχέση (p=0,1) ανάμεσα στην έκταση της ισχαιμίας και τις έκτακτες μονήρεις κοιλιακές συστολές, ανάμεσα στην ισχαιμία στο κορυφαίο τοίχωμα και τις έκτακτες μονήρεις κοιλιακές συστολές, (p=0,1), ανάμεσα στην ισχαιμία στο κορυφαίο τοίχωμα και τα ζεύγη κοιλιακών συστολών,( p=0,03), ανάμεσα στην ισχαιμία στο μεσοκοιλιακό τοίχωμα και τις έκτακτες υπερκοιλιακές συστολές, (p=0,03) και .ανάμεσα στη νέκρωση στο κατώτερο τοίχωμα και τις έκτακτες υπερκοιλιακές συστολές, (p=0,04). Συμπέρασμα: Από τη μελέτη διαπιστώθηκε ότι σε ανίχνευση ισχαιμίας ή νέκρωσης σε περισσότερα του ενός τοιχώματα και σε υψηλό επίπεδο καρδιακής φόρτισης, τα αρρυθμιολογικά συμβάματα είναι συχνότερα, καθώς και με συγκεκριμένη σχέση ανάμεσα στα τοιχώματα της αριστερής κοιλίας και το είδος των αρρυθμιολογικών ευρημάτων","abstract_html":"Εισαγωγή: Η δυναμική σπινθηρογραφική μελέτη του μυοκαρδίου αποτελεί μία σύνθετη δοκιμασία κόπωσης, με συχνή εφαρμογή στην καθημερινή κλινική πράξη και τελικό σκοπό την ανίχνευση της στεφανιαίας νόσου ή και την τεκμηρίωση πιθανής εξέλιξης αυτής. Σκοπός: Βασικός σκοπός της έρευνας είναι να διερευνηθεί η συχνότητα εμφάνισης αρρυθμιολογικών συμβαμάτων κατά τη διάρκεια δυναμικής σπινθηρογραφικής μελέτης σε ασθενείς, σε σχέση με συγκεκριμένες παραμέτρους όπως α) το επίπεδο καρδιακής φόρτισης, β) ο βαθμός ισχαιμίας ή νέκρωσης και γ) η ανατομική εντόπιση αυτής στα τοιχώματα της αριστερής κοιλίας. Υλικό και Μέθοδος: Μελετήθηκαν τα ηλεκτροκαρδιογραφικά και απεικονιστικά ευρήματα από 151 ασθενείς, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε δυναμική σπινθηρογραφική μελέτη. Για τη διερεύνηση της ύπαρξης σχέσης μεταξύ δυο κατηγορικών μεταβλητών χρησιμοποιήθηκε ο έλεγχος x2 και το αμφίπλευρο επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε ίσο με 0,05. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία του μελετώμενου πληθυσμού ήταν 69,8 έτη. Τα συμβάματα που εμφανίστηκαν στους ασθενείς ήταν οι έκτακτες μονήρεις κοιλιακές συστολές (19,2%), τα ζεύγη κοιλιακών συστολών (5,3%), οι έκτακτες υπερκοιλιακές συστολές (4%), η κολπική μαρμαρυγή (1,3%), οι πολύμορφες κοιλιακές συστολές (1,3%) και η μη εμμένουσα κοιλιακή ταχυκαρδία (1,3%). Όλοι οι ασθενείς είχαν βαθμολογία METs ≥4, (96,9%) Το 58,3% των ασθενών είχαν υποστεί μικρής έκτασης ισχαιμία και το 21,2% μέτριας. Το 25,2% είχε υποστεί μικρού βαθμού νέκρωση, το 14,6% μετρίου και το 6,6% σοβαρού. Οι περισσότεροι είχαν υποστεί νέκρωση σε δύο τοιχώματα με συχνότερες εντοπίσεις το κατώτερο, το κορυφαίο, το πλάγιο, και το πρόσθιο τοίχωμα. Βρέθηκε οριακά στατιστικά σημαντική σχέση (p=0,1) ανάμεσα στην έκταση της ισχαιμίας και τις έκτακτες μονήρεις κοιλιακές συστολές, ανάμεσα στην ισχαιμία στο κορυφαίο τοίχωμα και τις έκτακτες μονήρεις κοιλιακές συστολές, (p=0,1), ανάμεσα στην ισχαιμία στο κορυφαίο τοίχωμα και τα ζεύγη κοιλιακών συστολών,( p=0,03), ανάμεσα στην ισχαιμία στο μεσοκοιλιακό τοίχωμα και τις έκτακτες υπερκοιλιακές συστολές, (p=0,03) και .ανάμεσα στη νέκρωση στο κατώτερο τοίχωμα και τις έκτακτες υπερκοιλιακές συστολές, (p=0,04). Συμπέρασμα: Από τη μελέτη διαπιστώθηκε ότι σε ανίχνευση ισχαιμίας ή νέκρωσης σε περισσότερα του ενός τοιχώματα και σε υψηλό επίπεδο καρδιακής φόρτισης, τα αρρυθμιολογικά συμβάματα είναι συχνότερα, καθώς και με συγκεκριμένη σχέση ανάμεσα στα τοιχώματα της αριστερής κοιλίας και το είδος των αρρυθμιολογικών ευρημάτων","abstract_has_math":false,"creators":["Μουστόγιαννης Γεώργιος","Moustogiannis Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:27Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2917126"],"render_values":[{"text":"uoadl:2917126","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917126","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917126","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2917126","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μουστόγιαννης Γεώργιος","Moustogiannis Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2917126","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917126"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η δυναμική σπινθηρογραφική μελέτη του μυοκαρδίου αποτελεί μία σύνθετη δοκιμασία κόπωσης, με συχνή εφαρμογή στην καθημερινή κλινική πράξη και τελικό σκοπό την ανίχνευση της στεφανιαίας νόσου ή και την τεκμηρίωση πιθανής εξέλιξης αυτής. Σκοπός: Βασικός σκοπός της έρευνας είναι να διερευνηθεί η συχνότητα εμφάνισης αρρυθμιολογικών συμβαμάτων κατά τη διάρκεια δυναμικής σπινθηρογραφικής μελέτης σε ασθενείς, σε σχέση με συγκεκριμένες παραμέτρους όπως α) το επίπεδο καρδιακής φόρτισης, β) ο βαθμός ισχαιμίας ή νέκρωσης και γ) η ανατομική εντόπιση αυτής στα τοιχώματα της αριστερής κοιλίας. Υλικό και Μέθοδος: Μελετήθηκαν τα ηλεκτροκαρδιογραφικά και απεικονιστικά ευρήματα από 151 ασθενείς, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε δυναμική σπινθηρογραφική μελέτη. Για τη διερεύνηση της ύπαρξης σχέσης μεταξύ δυο κατηγορικών μεταβλητών χρησιμοποιήθηκε ο έλεγχος x2 και το αμφίπλευρο επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε ίσο με 0,05. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία του μελετώμενου πληθυσμού ήταν 69,8 έτη. Τα συμβάματα που εμφανίστηκαν στους ασθενείς ήταν οι έκτακτες μονήρεις κοιλιακές συστολές (19,2%), τα ζεύγη κοιλιακών συστολών (5,3%), οι έκτακτες υπερκοιλιακές συστολές (4%), η κολπική μαρμαρυγή (1,3%), οι πολύμορφες κοιλιακές συστολές (1,3%) και η μη εμμένουσα κοιλιακή ταχυκαρδία (1,3%). Όλοι οι ασθενείς είχαν βαθμολογία METs ≥4, (96,9%) Το 58,3% των ασθενών είχαν υποστεί μικρής έκτασης ισχαιμία και το 21,2% μέτριας. Το 25,2% είχε υποστεί μικρού βαθμού νέκρωση, το 14,6% μετρίου και το 6,6% σοβαρού. Οι περισσότεροι είχαν υποστεί νέκρωση σε δύο τοιχώματα με συχνότερες εντοπίσεις το κατώτερο, το κορυφαίο, το πλάγιο, και το πρόσθιο τοίχωμα. Βρέθηκε οριακά στατιστικά σημαντική σχέση (p=0,1) ανάμεσα στην έκταση της ισχαιμίας και τις έκτακτες μονήρεις κοιλιακές συστολές, ανάμεσα στην ισχαιμία στο κορυφαίο τοίχωμα και τις έκτακτες μονήρεις κοιλιακές συστολές, (p=0,1), ανάμεσα στην ισχαιμία στο κορυφαίο τοίχωμα και τα ζεύγη κοιλιακών συστολών,( p=0,03), ανάμεσα στην ισχαιμία στο μεσοκοιλιακό τοίχωμα και τις έκτακτες υπερκοιλιακές συστολές, (p=0,03) και .ανάμεσα στη νέκρωση στο κατώτερο τοίχωμα και τις έκτακτες υπερκοιλιακές συστολές, (p=0,04). Συμπέρασμα: Από τη μελέτη διαπιστώθηκε ότι σε ανίχνευση ισχαιμίας ή νέκρωσης σε περισσότερα του ενός τοιχώματα και σε υψηλό επίπεδο καρδιακής φόρτισης, τα αρρυθμιολογικά συμβάματα είναι συχνότερα, καθώς και με συγκεκριμένη σχέση ανάμεσα στα τοιχώματα της αριστερής κοιλίας και το είδος των αρρυθμιολογικών ευρημάτων","Background:Myocardial perfusion imaging using single-photon emission computed tomography (SPECT) is a complex stress test, widely used in routine clinical practice, aiming at detecting the presence of coronary artery disease or documenting its progression. Objective:The primary objective of the present study is to investigate the incidence of arrhythmic events occurring during myocardial perfusion imaging using SPECT in relation to: a. cardiac stress level; b. ischemia or necrosis extent; and c. anatomic location of ischemia in left ventricular walls. Material and methods:Myocardial perfusing imaging using SPECT was performed in 151 patients; electrocardiographic and imaging findings were recorded and analysed. The correlation between categorical variables was assessed usingx2-test. A P value of 0.05 determined two-sided statistical significance. Results:Mean age of study population was 69.8 years. The observed events included single ventricular ectopics (19.2%);pairs of ventricular ectopic beats (5.3%); supraventricular ectopics (4%); atrial fibrillation (1.3%); polymorphic ventricular ectopics (1.3%); and non-sustained ventricular tachycardia (1.3%). All patients reached ≥4 METs. 58.3% of patients had mild ischemia extent and 21.2% of patients had moderate ischemia extent. 25.2% of patients showed limited area of necrosis, 14.6% moderate and 6.6% severe. Most patients showed necrotic areas in two regions of left ventricular walls, with most common locations the inferior, the apical, the lateral and the anterior walls. The correlation between ischemia extent and single ventricular ectopics, as well as between apical ischemia and single ventricular ectopicsshowed marginal statistical significance (P=0.1). Apical ischemia and pairs of ventricular ectopicsshowed significant correlation (P=0.03). Ischemia located in interventricular septum correlated significantly to supraventricular ectopy (P=0.03). Inferior wall necrosis also correlated to supraventricular ectopy (P=0.04). Conclusion:The present study has demonstrated that arrhythmic events are more common in the presence of ischemia or necrosis in more than one wall, as well as in higher stress level. Furthermore, there is a definite correlation between the location of ischemia/necrosis in left ventricular walls and the nature of arrhythmic events."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύγκριση των αρρυθμιολογικών συμβαμάτων κατά τη διάρκεια δυναμικής σπινθηρογραφικής μελέτης αναφορικά με το επίπεδο καρδιακής φόρτισης, το βαθμό ισχαιμίας και την ανατομική εντόπιση των τοιχωμάτων της αριστερής κοιλίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μουστόγιαννης Γεώργιος","Moustogiannis Georgios"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η δυναμική σπινθηρογραφική μελέτη του μυοκαρδίου αποτελεί μία σύνθετη δοκιμασία κόπωσης, με συχνή εφαρμογή στην καθημερινή κλινική πράξη και τελικό σκοπό την ανίχνευση της στεφανιαίας νόσου ή και την τεκμηρίωση πιθανής εξέλιξης αυτής. Σκοπός: Βασικός σκοπός της έρευνας είναι να διερευνηθεί η συχνότητα εμφάνισης αρρυθμιολογικών συμβαμάτων κατά τη διάρκεια δυναμικής σπινθηρογραφικής μελέτης σε ασθενείς, σε σχέση με συγκεκριμένες παραμέτρους όπως α) το επίπεδο καρδιακής φόρτισης, β) ο βαθμός ισχαιμίας ή νέκρωσης και γ) η ανατομική εντόπιση αυτής στα τοιχώματα της αριστερής κοιλίας. Υλικό και Μέθοδος: Μελετήθηκαν τα ηλεκτροκαρδιογραφικά και απεικονιστικά ευρήματα από 151 ασθενείς, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε δυναμική σπινθηρογραφική μελέτη. Για τη διερεύνηση της ύπαρξης σχέσης μεταξύ δυο κατηγορικών μεταβλητών χρησιμοποιήθηκε ο έλεγχος x2 και το αμφίπλευρο επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε ίσο με 0,05. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία του μελετώμενου πληθυσμού ήταν 69,8 έτη. Τα συμβάματα που εμφανίστηκαν στους ασθενείς ήταν οι έκτακτες μονήρεις κοιλιακές συστολές (19,2%), τα ζεύγη κοιλιακών συστολών (5,3%), οι έκτακτες υπερκοιλιακές συστολές (4%), η κολπική μαρμαρυγή (1,3%), οι πολύμορφες κοιλιακές συστολές (1,3%) και η μη εμμένουσα κοιλιακή ταχυκαρδία (1,3%). Όλοι οι ασθενείς είχαν βαθμολογία METs ≥4, (96,9%) Το 58,3% των ασθενών είχαν υποστεί μικρής έκτασης ισχαιμία και το 21,2% μέτριας. Το 25,2% είχε υποστεί μικρού βαθμού νέκρωση, το 14,6% μετρίου και το 6,6% σοβαρού. Οι περισσότεροι είχαν υποστεί νέκρωση σε δύο τοιχώματα με συχνότερες εντοπίσεις το κατώτερο, το κορυφαίο, το πλάγιο, και το πρόσθιο τοίχωμα. Βρέθηκε οριακά στατιστικά σημαντική σχέση (p=0,1) ανάμεσα στην έκταση της ισχαιμίας και τις έκτακτες μονήρεις κοιλιακές συστολές, ανάμεσα στην ισχαιμία στο κορυφαίο τοίχωμα και τις έκτακτες μονήρεις κοιλιακές συστολές, (p=0,1), ανάμεσα στην ισχαιμία στο κορυφαίο τοίχωμα και τα ζεύγη κοιλιακών συστολών,( p=0,03), ανάμεσα στην ισχαιμία στο μεσοκοιλιακό τοίχωμα και τις έκτακτες υπερκοιλιακές συστολές, (p=0,03) και .ανάμεσα στη νέκρωση στο κατώτερο τοίχωμα και τις έκτακτες υπερκοιλιακές συστολές, (p=0,04). Συμπέρασμα: Από τη μελέτη διαπιστώθηκε ότι σε ανίχνευση ισχαιμίας ή νέκρωσης σε περισσότερα του ενός τοιχώματα και σε υψηλό επίπεδο καρδιακής φόρτισης, τα αρρυθμιολογικά συμβάματα είναι συχνότερα, καθώς και με συγκεκριμένη σχέση ανάμεσα στα τοιχώματα της αριστερής κοιλίας και το είδος των αρρυθμιολογικών ευρημάτων","Background:Myocardial perfusion imaging using single-photon emission computed tomography (SPECT) is a complex stress test, widely used in routine clinical practice, aiming at detecting the presence of coronary artery disease or documenting its progression. Objective:The primary objective of the present study is to investigate the incidence of arrhythmic events occurring during myocardial perfusion imaging using SPECT in relation to: a. cardiac stress level; b. ischemia or necrosis extent; and c. anatomic location of ischemia in left ventricular walls. Material and methods:Myocardial perfusing imaging using SPECT was performed in 151 patients; electrocardiographic and imaging findings were recorded and analysed. The correlation between categorical variables was assessed usingx2-test. A P value of 0.05 determined two-sided statistical significance. Results:Mean age of study population was 69.8 years. The observed events included single ventricular ectopics (19.2%);pairs of ventricular ectopic beats (5.3%); supraventricular ectopics (4%); atrial fibrillation (1.3%); polymorphic ventricular ectopics (1.3%); and non-sustained ventricular tachycardia (1.3%). All patients reached ≥4 METs. 58.3% of patients had mild ischemia extent and 21.2% of patients had moderate ischemia extent. 25.2% of patients showed limited area of necrosis, 14.6% moderate and 6.6% severe. Most patients showed necrotic areas in two regions of left ventricular walls, with most common locations the inferior, the apical, the lateral and the anterior walls. The correlation between ischemia extent and single ventricular ectopics, as well as between apical ischemia and single ventricular ectopicsshowed marginal statistical significance (P=0.1). Apical ischemia and pairs of ventricular ectopicsshowed significant correlation (P=0.03). Ischemia located in interventricular septum correlated significantly to supraventricular ectopy (P=0.03). Inferior wall necrosis also correlated to supraventricular ectopy (P=0.04). Conclusion:The present study has demonstrated that arrhythmic events are more common in the presence of ischemia or necrosis in more than one wall, as well as in higher stress level. Furthermore, there is a definite correlation between the location of ischemia/necrosis in left ventricular walls and the nature of arrhythmic events."],"dc:identifier":["uoadl:2917126","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917126"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σύγκριση των αρρυθμιολογικών συμβαμάτων κατά τη διάρκεια δυναμικής σπινθηρογραφικής μελέτης αναφορικά με το επίπεδο καρδιακής φόρτισης, το βαθμό ισχαιμίας και την ανατομική εντόπιση των τοιχωμάτων της αριστερής κοιλίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:27Z"}