{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2917179"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2917179","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σχέση οστεοπροτεγερίνης και αδιπονεκτίνης με τα ανευρύσματα και το διαχωρισμό ανιούσης θωρακικής αορτής","abstract":"Εισαγωγή: Τα ανευρύσματα και οι διαχωρισμοί ανιούσης αορτής αποτελούν παθήσεις του καρδιαγγειακού συστήματος με υψηλή θνησιμότητα. Η οστεοπροτεγερίνη και η αδιπονεκτίνη είναι μόρια που έχει διαπιστωθεί ότι συμμετέχουν στην παθογένεια πολλών καρδιαγγειακών παθήσεων, χωρίς ωστόσο να έχουν μελετηθεί στα ανευρύσματα και ιδίως σε αυτά της θωρακικής αορτής. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης είναι η διερεύνηση πιθανής συσχέτισης των επιπέδων της οστεοπροτεγερίνης και της αδιπονεκτίνης ορού με την ανευρυσματική διάταση και το διαχωρισμό της ανιούσης θωρακικής αορτής. Υλικά-Μέθοδος: Στη μελέτη αυτή συμπεριλήφθηκαν συνολικά 45 ασθενείς που χειρουργήθηκαν στις Καρδιοχειρουργικές Κλινικές του ΓΝΑ «Ιπποκρατείου». Από όλους τους ασθενείς ελήφθησαν δείγματα ορού προ του χειρουργείου, από τα οποία μετρήθηκαν τα επίπεδα οστεοπροτεγερίνης και αδιπονεκτίνης με την εργαστηριακή μέθοδο ELISA. Αποτελέσματα: Από τους 45 συμμετέχοντες οι 19 είχαν ανεύρυσμα ή διάταση ανιούσης αορτής, 10 είχαν διαχωρισμό ανιούσης αορτής και 16 είχαν φυσιολογικές διαστάσεις ανιούσης αορτής που υπεβλήθησαν σε άλλη καρδιοχειρουργική επέμβαση (ομάδα ελέγχου). Από τη μελέτη αυτή προέκυψε ότι υπάρχει στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων οστεοπροτεγερίνης ορού και του αορτικού διαχωρισμού (p=0.030), ενώ δεν προκύπτει στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων οστεοπροτεγερίνης και της ανεπίπλεκτης διάτασης ανιούσης αορτής (p=0.34). Δεν προέκυψε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων αδιπονεκτίνης και των ανευρυσμάτων ή του διαχωρισμού ανιούσης αορτής). Συμπεράσματα: Σε αυτή τη μελέτη φάνηκε ότι υπάρχει συσχέτιση της οστεοπροτεγερίνης με τον διαχωρισμό ανιούσης αορτής αλλά όχι με την απλή ανεπίπλεκτη διάταση ανιούσης αορτής. Αυτό ενδεχομένως να σημαίνει ότι η οστεοπροτεγερίνη εμπλέκεται στην παθοφυσιολογία του αορτικού διαχωρισμού και όχι της διάτασης. Θα μπορούσε επομένως να χρησιμοποιηθεί η οστεοπροτεγερίνη ως βιοδείκτης για την ανίχνευση των ανευρυσμάτων με αυξημένες πιθανότητες διαχωρισμού, βοηθώντας έτσι τη λήψη κλινικών αποφάσεων.","abstract_html":"Εισαγωγή: Τα ανευρύσματα και οι διαχωρισμοί ανιούσης αορτής αποτελούν παθήσεις του καρδιαγγειακού συστήματος με υψηλή θνησιμότητα. Η οστεοπροτεγερίνη και η αδιπονεκτίνη είναι μόρια που έχει διαπιστωθεί ότι συμμετέχουν στην παθογένεια πολλών καρδιαγγειακών παθήσεων, χωρίς ωστόσο να έχουν μελετηθεί στα ανευρύσματα και ιδίως σε αυτά της θωρακικής αορτής. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης είναι η διερεύνηση πιθανής συσχέτισης των επιπέδων της οστεοπροτεγερίνης και της αδιπονεκτίνης ορού με την ανευρυσματική διάταση και το διαχωρισμό της ανιούσης θωρακικής αορτής. Υλικά-Μέθοδος: Στη μελέτη αυτή συμπεριλήφθηκαν συνολικά 45 ασθενείς που χειρουργήθηκαν στις Καρδιοχειρουργικές Κλινικές του ΓΝΑ «Ιπποκρατείου». Από όλους τους ασθενείς ελήφθησαν δείγματα ορού προ του χειρουργείου, από τα οποία μετρήθηκαν τα επίπεδα οστεοπροτεγερίνης και αδιπονεκτίνης με την εργαστηριακή μέθοδο ELISA. Αποτελέσματα: Από τους 45 συμμετέχοντες οι 19 είχαν ανεύρυσμα ή διάταση ανιούσης αορτής, 10 είχαν διαχωρισμό ανιούσης αορτής και 16 είχαν φυσιολογικές διαστάσεις ανιούσης αορτής που υπεβλήθησαν σε άλλη καρδιοχειρουργική επέμβαση (ομάδα ελέγχου). Από τη μελέτη αυτή προέκυψε ότι υπάρχει στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων οστεοπροτεγερίνης ορού και του αορτικού διαχωρισμού (p=0.030), ενώ δεν προκύπτει στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων οστεοπροτεγερίνης και της ανεπίπλεκτης διάτασης ανιούσης αορτής (p=0.34). Δεν προέκυψε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων αδιπονεκτίνης και των ανευρυσμάτων ή του διαχωρισμού ανιούσης αορτής). Συμπεράσματα: Σε αυτή τη μελέτη φάνηκε ότι υπάρχει συσχέτιση της οστεοπροτεγερίνης με τον διαχωρισμό ανιούσης αορτής αλλά όχι με την απλή ανεπίπλεκτη διάταση ανιούσης αορτής. Αυτό ενδεχομένως να σημαίνει ότι η οστεοπροτεγερίνη εμπλέκεται στην παθοφυσιολογία του αορτικού διαχωρισμού και όχι της διάτασης. Θα μπορούσε επομένως να χρησιμοποιηθεί η οστεοπροτεγερίνη ως βιοδείκτης για την ανίχνευση των ανευρυσμάτων με αυξημένες πιθανότητες διαχωρισμού, βοηθώντας έτσι τη λήψη κλινικών αποφάσεων.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκολιοπούλου Αθηνά","Gkoliopoulou Athina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:27Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2917179"],"render_values":[{"text":"uoadl:2917179","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917179","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917179","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2917179","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκολιοπούλου Αθηνά","Gkoliopoulou Athina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2917179","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917179"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Τα ανευρύσματα και οι διαχωρισμοί ανιούσης αορτής αποτελούν παθήσεις του καρδιαγγειακού συστήματος με υψηλή θνησιμότητα. Η οστεοπροτεγερίνη και η αδιπονεκτίνη είναι μόρια που έχει διαπιστωθεί ότι συμμετέχουν στην παθογένεια πολλών καρδιαγγειακών παθήσεων, χωρίς ωστόσο να έχουν μελετηθεί στα ανευρύσματα και ιδίως σε αυτά της θωρακικής αορτής. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης είναι η διερεύνηση πιθανής συσχέτισης των επιπέδων της οστεοπροτεγερίνης και της αδιπονεκτίνης ορού με την ανευρυσματική διάταση και το διαχωρισμό της ανιούσης θωρακικής αορτής. Υλικά-Μέθοδος: Στη μελέτη αυτή συμπεριλήφθηκαν συνολικά 45 ασθενείς που χειρουργήθηκαν στις Καρδιοχειρουργικές Κλινικές του ΓΝΑ «Ιπποκρατείου». Από όλους τους ασθενείς ελήφθησαν δείγματα ορού προ του χειρουργείου, από τα οποία μετρήθηκαν τα επίπεδα οστεοπροτεγερίνης και αδιπονεκτίνης με την εργαστηριακή μέθοδο ELISA. Αποτελέσματα: Από τους 45 συμμετέχοντες οι 19 είχαν ανεύρυσμα ή διάταση ανιούσης αορτής, 10 είχαν διαχωρισμό ανιούσης αορτής και 16 είχαν φυσιολογικές διαστάσεις ανιούσης αορτής που υπεβλήθησαν σε άλλη καρδιοχειρουργική επέμβαση (ομάδα ελέγχου). Από τη μελέτη αυτή προέκυψε ότι υπάρχει στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων οστεοπροτεγερίνης ορού και του αορτικού διαχωρισμού (p=0.030), ενώ δεν προκύπτει στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων οστεοπροτεγερίνης και της ανεπίπλεκτης διάτασης ανιούσης αορτής (p=0.34). Δεν προέκυψε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων αδιπονεκτίνης και των ανευρυσμάτων ή του διαχωρισμού ανιούσης αορτής). Συμπεράσματα: Σε αυτή τη μελέτη φάνηκε ότι υπάρχει συσχέτιση της οστεοπροτεγερίνης με τον διαχωρισμό ανιούσης αορτής αλλά όχι με την απλή ανεπίπλεκτη διάταση ανιούσης αορτής. Αυτό ενδεχομένως να σημαίνει ότι η οστεοπροτεγερίνη εμπλέκεται στην παθοφυσιολογία του αορτικού διαχωρισμού και όχι της διάτασης. Θα μπορούσε επομένως να χρησιμοποιηθεί η οστεοπροτεγερίνη ως βιοδείκτης για την ανίχνευση των ανευρυσμάτων με αυξημένες πιθανότητες διαχωρισμού, βοηθώντας έτσι τη λήψη κλινικών αποφάσεων.","Introduction: Ascending aortic aneurysms and dissections are among the cardiovascular diseases with the highest mortality rates. There is, therefore, the need to investigate possible methods, such as easily detectable biomarkers, to facilitate their detection and follow-up. Osteoprotegerin and adiponectin are molecules proven to participate in the pathogenesis of cardiovascular diseases. However, their possible role in aortic aneurysms has not yet been studied. Purpose: The purpose of the study is to examine a possible correlation of serum osteoprotegerin and adiponectin levels with aortic dilatation and ascending aortic dissection. Methods: Serum samples were obtained from all patients preoperatively and osteoprotegerin and adiponectin levels were measured with ELISA method. Results: This clinical study included 45 patients who had cardiac surgery in “Hippokrateion” General Hospital of Athens. 19 patients had an ascending aortic aneurysm or dilatation, 10 patients had acute ascending aortic dissection and 16 were patients with normal aortic diameter, undergoing cardiac surgery for other indications (control group). The study revealed a significant association between the examined groups of patients and levels of osteoprotegerin, with osteoprotegerin levels found to be increased in patients with acute ascending aortic dissection compared to patients with uncomplicated ascending aortic aneurysms (p=0.03), whereas there was no statistically significant difference between patients with ascending aortic aneurysms and the control group (p=0.34). No statistically significant difference was found between adiponectin levels of the different groups of examined patients. Conclusions: In this study, osteoprotegerin was found to be associated with ascending aortic dissection yet not with uncomplicated ascending aortic aneurysms. This novel information might suggest osteoprotegerin participation in aortic dissection but not in aortic dilatation. Therefore, detection of elevated osteoprotegerin levels in patients with diagnosed ascending aortic aneurysms might suggest an increased probability of dissection and, hence, aid the decision-making process that physicians go through facing such patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σχέση οστεοπροτεγερίνης και αδιπονεκτίνης με τα ανευρύσματα και το διαχωρισμό ανιούσης θωρακικής αορτής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκολιοπούλου Αθηνά","Gkoliopoulou Athina"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Εισαγωγή: Τα ανευρύσματα και οι διαχωρισμοί ανιούσης αορτής αποτελούν παθήσεις του καρδιαγγειακού συστήματος με υψηλή θνησιμότητα. Η οστεοπροτεγερίνη και η αδιπονεκτίνη είναι μόρια που έχει διαπιστωθεί ότι συμμετέχουν στην παθογένεια πολλών καρδιαγγειακών παθήσεων, χωρίς ωστόσο να έχουν μελετηθεί στα ανευρύσματα και ιδίως σε αυτά της θωρακικής αορτής. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης είναι η διερεύνηση πιθανής συσχέτισης των επιπέδων της οστεοπροτεγερίνης και της αδιπονεκτίνης ορού με την ανευρυσματική διάταση και το διαχωρισμό της ανιούσης θωρακικής αορτής. Υλικά-Μέθοδος: Στη μελέτη αυτή συμπεριλήφθηκαν συνολικά 45 ασθενείς που χειρουργήθηκαν στις Καρδιοχειρουργικές Κλινικές του ΓΝΑ «Ιπποκρατείου». Από όλους τους ασθενείς ελήφθησαν δείγματα ορού προ του χειρουργείου, από τα οποία μετρήθηκαν τα επίπεδα οστεοπροτεγερίνης και αδιπονεκτίνης με την εργαστηριακή μέθοδο ELISA. Αποτελέσματα: Από τους 45 συμμετέχοντες οι 19 είχαν ανεύρυσμα ή διάταση ανιούσης αορτής, 10 είχαν διαχωρισμό ανιούσης αορτής και 16 είχαν φυσιολογικές διαστάσεις ανιούσης αορτής που υπεβλήθησαν σε άλλη καρδιοχειρουργική επέμβαση (ομάδα ελέγχου). Από τη μελέτη αυτή προέκυψε ότι υπάρχει στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων οστεοπροτεγερίνης ορού και του αορτικού διαχωρισμού (p=0.030), ενώ δεν προκύπτει στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων οστεοπροτεγερίνης και της ανεπίπλεκτης διάτασης ανιούσης αορτής (p=0.34). Δεν προέκυψε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων αδιπονεκτίνης και των ανευρυσμάτων ή του διαχωρισμού ανιούσης αορτής). Συμπεράσματα: Σε αυτή τη μελέτη φάνηκε ότι υπάρχει συσχέτιση της οστεοπροτεγερίνης με τον διαχωρισμό ανιούσης αορτής αλλά όχι με την απλή ανεπίπλεκτη διάταση ανιούσης αορτής. Αυτό ενδεχομένως να σημαίνει ότι η οστεοπροτεγερίνη εμπλέκεται στην παθοφυσιολογία του αορτικού διαχωρισμού και όχι της διάτασης. Θα μπορούσε επομένως να χρησιμοποιηθεί η οστεοπροτεγερίνη ως βιοδείκτης για την ανίχνευση των ανευρυσμάτων με αυξημένες πιθανότητες διαχωρισμού, βοηθώντας έτσι τη λήψη κλινικών αποφάσεων.","Introduction: Ascending aortic aneurysms and dissections are among the cardiovascular diseases with the highest mortality rates. There is, therefore, the need to investigate possible methods, such as easily detectable biomarkers, to facilitate their detection and follow-up. Osteoprotegerin and adiponectin are molecules proven to participate in the pathogenesis of cardiovascular diseases. However, their possible role in aortic aneurysms has not yet been studied. Purpose: The purpose of the study is to examine a possible correlation of serum osteoprotegerin and adiponectin levels with aortic dilatation and ascending aortic dissection. Methods: Serum samples were obtained from all patients preoperatively and osteoprotegerin and adiponectin levels were measured with ELISA method. Results: This clinical study included 45 patients who had cardiac surgery in “Hippokrateion” General Hospital of Athens. 19 patients had an ascending aortic aneurysm or dilatation, 10 patients had acute ascending aortic dissection and 16 were patients with normal aortic diameter, undergoing cardiac surgery for other indications (control group). The study revealed a significant association between the examined groups of patients and levels of osteoprotegerin, with osteoprotegerin levels found to be increased in patients with acute ascending aortic dissection compared to patients with uncomplicated ascending aortic aneurysms (p=0.03), whereas there was no statistically significant difference between patients with ascending aortic aneurysms and the control group (p=0.34). No statistically significant difference was found between adiponectin levels of the different groups of examined patients. Conclusions: In this study, osteoprotegerin was found to be associated with ascending aortic dissection yet not with uncomplicated ascending aortic aneurysms. This novel information might suggest osteoprotegerin participation in aortic dissection but not in aortic dilatation. Therefore, detection of elevated osteoprotegerin levels in patients with diagnosed ascending aortic aneurysms might suggest an increased probability of dissection and, hence, aid the decision-making process that physicians go through facing such patients."],"dc:identifier":["uoadl:2917179","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917179"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σχέση οστεοπροτεγερίνης και αδιπονεκτίνης με τα ανευρύσματα και το διαχωρισμό ανιούσης θωρακικής αορτής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:27Z"}