{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2917385"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2917385","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαχρονική μεταβολή στο σωματικό βάρος και στη γλυκαιμική ρύθμιση ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η υγιεινοδιαιτητική παρέμβαση είναι σημαντική στην αντιμετώπιση του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2). Στην παρούσα αναδρομική μελέτη εξετάστηκε η σημασία της παρακολούθησης από διαιτολόγο και η προσήλωση στη μεσογειακή διατροφή στην απώλεια σωματικού βάρους και στη γλυκαιμική ρύθμιση ατόμων με ΣΔτ2. ΜΕΘΟΔΟΙ: Μελετήθηκαν αναδρομικά 146 ασθενείς (88 άνδρες και 58 γυναίκες) με ΣΔτ2 μέσης ηλικίας 62 ± 7,9 ετών για 10 έτη (2009-2019 και 2010-2020). Ο αρχικός δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ) ήταν 30,75 ± 5,6 kg/m2, το βάρος 86,09 ± 18,14 kg και η αρχική τιμή της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c) ήταν 7,52 ± 1,58%. Η μέση διάρκεια διαβήτη ήταν 14,56 ± 7,4 έτη. Κριτήριο για την επιλογή ήταν οι ασθενείς να είχαν τουλάχιστον 2 επισκέψεις/έτος στο εξωτερικό διαβητολογικό ιατρείο. Σε ένα υποσύνολο 94 ατόμων, υπολογίστηκε το MedDietScore και καταγράφηκε αν οι συμμετέχοντες είχαν επισκεφθεί διαιτολόγο. Τα δεδομένα αναλύθηκαν στο στατιστικό πρόγραμμα SPSS Statistics. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η διάμεση τιμή του μέσου αριθμού των επισκέψεων ανά έτος ήταν 2,67 (2,2-3). Η μέση τιμή του MedDietScore ήταν 35,56 ± 3,37. Το 66% των ατόμων είχε επισκεφθεί διαιτολόγο, ενώ το 34% δεν είχε επισκεφθεί ποτέ. Σε περίοδο παρακολούθησης 5,6 και 8 ετών υπήρξε σημαντική μείωση του σωματικού βάρους (p<0,001, p=0,045 και p=0,048 αντίστοιχα) η οποία εξασθένησε στα επόμενα έτη. Η μείωση του σωματικού βάρους από την αρχική μέχρι την τελική επίσκεψη στο σύνολο των 146 ασθενών ήταν -3,02 ± 8,71 kg (p<0,001). Οι γυναίκες σημείωσαν μεγαλύτερη απώλεια βάρους σε σχέση με τους άνδρες (p=0,038). Η HbA1c μειώθηκε κατά -0,96 ± 1,54 % (p<0,001) στα 5 έτη και η μείωση διατηρήθηκε μέχρι το 9ο έτος παρακολούθησης. Μεγαλύτερη μείωση της HbA1c παρατηρήθηκε στους συμμετέχοντες που έχασαν βάρος (p=0,027), ενώ δεν βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ της προσκόλλησης στη Μεσογειακή Διατροφή και την μεταβολή του βάρους ή της HbA1c. Η πολυπαραγοντική ανάλυση έδειξε ότι η αντιδιαβητική αγωγή δεν επηρέασε τη μεταβολή του σωματικού βάρους στους ασθενείς του δείγματος. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η μελέτη έδειξε πως διαχρονικά υπάρχει μικρή απώλεια σωματικού βάρους και βελτιώνεται η γλυκαιμική ρύθμιση σε άτομα με ΣΔτ2 ανεξάρτητα από την απώλεια βάρους. Η πλειοψηφία των ασθενών έδειξε πολύ καλή προσκόλληση στη Μεσογειακή Διατροφή. Παρά το ότι η διατροφική εκπαίδευση και συμβουλευτική θεωρούνται απαραίτητα στην αντιμετώπιση του ΣΔτ2, πολλοί ασθενείς ενώ παραπέμπονται, δεν επισκέπτονται τον διαιτολόγο και δεν παρακολουθούνται συστηματικά από αυτόν.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η υγιεινοδιαιτητική παρέμβαση είναι σημαντική στην αντιμετώπιση του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2). Στην παρούσα αναδρομική μελέτη εξετάστηκε η σημασία της παρακολούθησης από διαιτολόγο και η προσήλωση στη μεσογειακή διατροφή στην απώλεια σωματικού βάρους και στη γλυκαιμική ρύθμιση ατόμων με ΣΔτ2. ΜΕΘΟΔΟΙ: Μελετήθηκαν αναδρομικά 146 ασθενείς (88 άνδρες και 58 γυναίκες) με ΣΔτ2 μέσης ηλικίας 62 ± 7,9 ετών για 10 έτη (2009-2019 και 2010-2020). Ο αρχικός δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ) ήταν 30,75 ± 5,6 kg/m2, το βάρος 86,09 ± 18,14 kg και η αρχική τιμή της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c) ήταν 7,52 ± 1,58%. Η μέση διάρκεια διαβήτη ήταν 14,56 ± 7,4 έτη. Κριτήριο για την επιλογή ήταν οι ασθενείς να είχαν τουλάχιστον 2 επισκέψεις/έτος στο εξωτερικό διαβητολογικό ιατρείο. Σε ένα υποσύνολο 94 ατόμων, υπολογίστηκε το MedDietScore και καταγράφηκε αν οι συμμετέχοντες είχαν επισκεφθεί διαιτολόγο. Τα δεδομένα αναλύθηκαν στο στατιστικό πρόγραμμα SPSS Statistics. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η διάμεση τιμή του μέσου αριθμού των επισκέψεων ανά έτος ήταν 2,67 (2,2-3). Η μέση τιμή του MedDietScore ήταν 35,56 ± 3,37. Το 66% των ατόμων είχε επισκεφθεί διαιτολόγο, ενώ το 34% δεν είχε επισκεφθεί ποτέ. Σε περίοδο παρακολούθησης 5,6 και 8 ετών υπήρξε σημαντική μείωση του σωματικού βάρους (p&lt;0,001, p=0,045 και p=0,048 αντίστοιχα) η οποία εξασθένησε στα επόμενα έτη. Η μείωση του σωματικού βάρους από την αρχική μέχρι την τελική επίσκεψη στο σύνολο των 146 ασθενών ήταν -3,02 ± 8,71 kg (p&lt;0,001). Οι γυναίκες σημείωσαν μεγαλύτερη απώλεια βάρους σε σχέση με τους άνδρες (p=0,038). Η HbA1c μειώθηκε κατά -0,96 ± 1,54 % (p&lt;0,001) στα 5 έτη και η μείωση διατηρήθηκε μέχρι το 9ο έτος παρακολούθησης. Μεγαλύτερη μείωση της HbA1c παρατηρήθηκε στους συμμετέχοντες που έχασαν βάρος (p=0,027), ενώ δεν βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ της προσκόλλησης στη Μεσογειακή Διατροφή και την μεταβολή του βάρους ή της HbA1c. Η πολυπαραγοντική ανάλυση έδειξε ότι η αντιδιαβητική αγωγή δεν επηρέασε τη μεταβολή του σωματικού βάρους στους ασθενείς του δείγματος. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η μελέτη έδειξε πως διαχρονικά υπάρχει μικρή απώλεια σωματικού βάρους και βελτιώνεται η γλυκαιμική ρύθμιση σε άτομα με ΣΔτ2 ανεξάρτητα από την απώλεια βάρους. Η πλειοψηφία των ασθενών έδειξε πολύ καλή προσκόλληση στη Μεσογειακή Διατροφή. Παρά το ότι η διατροφική εκπαίδευση και συμβουλευτική θεωρούνται απαραίτητα στην αντιμετώπιση του ΣΔτ2, πολλοί ασθενείς ενώ παραπέμπονται, δεν επισκέπτονται τον διαιτολόγο και δεν παρακολουθούνται συστηματικά από αυτόν.","abstract_has_math":false,"creators":["Κεφαλά Βιργινία","Kefala Virginia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:29Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2917385"],"render_values":[{"text":"uoadl:2917385","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917385","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917385","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2917385","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κεφαλά Βιργινία","Kefala Virginia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2917385","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917385"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η υγιεινοδιαιτητική παρέμβαση είναι σημαντική στην αντιμετώπιση του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2). Στην παρούσα αναδρομική μελέτη εξετάστηκε η σημασία της παρακολούθησης από διαιτολόγο και η προσήλωση στη μεσογειακή διατροφή στην απώλεια σωματικού βάρους και στη γλυκαιμική ρύθμιση ατόμων με ΣΔτ2. ΜΕΘΟΔΟΙ: Μελετήθηκαν αναδρομικά 146 ασθενείς (88 άνδρες και 58 γυναίκες) με ΣΔτ2 μέσης ηλικίας 62 ± 7,9 ετών για 10 έτη (2009-2019 και 2010-2020). Ο αρχικός δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ) ήταν 30,75 ± 5,6 kg/m2, το βάρος 86,09 ± 18,14 kg και η αρχική τιμή της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c) ήταν 7,52 ± 1,58%. Η μέση διάρκεια διαβήτη ήταν 14,56 ± 7,4 έτη. Κριτήριο για την επιλογή ήταν οι ασθενείς να είχαν τουλάχιστον 2 επισκέψεις/έτος στο εξωτερικό διαβητολογικό ιατρείο. Σε ένα υποσύνολο 94 ατόμων, υπολογίστηκε το MedDietScore και καταγράφηκε αν οι συμμετέχοντες είχαν επισκεφθεί διαιτολόγο. Τα δεδομένα αναλύθηκαν στο στατιστικό πρόγραμμα SPSS Statistics. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η διάμεση τιμή του μέσου αριθμού των επισκέψεων ανά έτος ήταν 2,67 (2,2-3). Η μέση τιμή του MedDietScore ήταν 35,56 ± 3,37. Το 66% των ατόμων είχε επισκεφθεί διαιτολόγο, ενώ το 34% δεν είχε επισκεφθεί ποτέ. Σε περίοδο παρακολούθησης 5,6 και 8 ετών υπήρξε σημαντική μείωση του σωματικού βάρους (p<0,001, p=0,045 και p=0,048 αντίστοιχα) η οποία εξασθένησε στα επόμενα έτη. Η μείωση του σωματικού βάρους από την αρχική μέχρι την τελική επίσκεψη στο σύνολο των 146 ασθενών ήταν -3,02 ± 8,71 kg (p<0,001). Οι γυναίκες σημείωσαν μεγαλύτερη απώλεια βάρους σε σχέση με τους άνδρες (p=0,038). Η HbA1c μειώθηκε κατά -0,96 ± 1,54 % (p<0,001) στα 5 έτη και η μείωση διατηρήθηκε μέχρι το 9ο έτος παρακολούθησης. Μεγαλύτερη μείωση της HbA1c παρατηρήθηκε στους συμμετέχοντες που έχασαν βάρος (p=0,027), ενώ δεν βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ της προσκόλλησης στη Μεσογειακή Διατροφή και την μεταβολή του βάρους ή της HbA1c. Η πολυπαραγοντική ανάλυση έδειξε ότι η αντιδιαβητική αγωγή δεν επηρέασε τη μεταβολή του σωματικού βάρους στους ασθενείς του δείγματος. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η μελέτη έδειξε πως διαχρονικά υπάρχει μικρή απώλεια σωματικού βάρους και βελτιώνεται η γλυκαιμική ρύθμιση σε άτομα με ΣΔτ2 ανεξάρτητα από την απώλεια βάρους. Η πλειοψηφία των ασθενών έδειξε πολύ καλή προσκόλληση στη Μεσογειακή Διατροφή. Παρά το ότι η διατροφική εκπαίδευση και συμβουλευτική θεωρούνται απαραίτητα στην αντιμετώπιση του ΣΔτ2, πολλοί ασθενείς ενώ παραπέμπονται, δεν επισκέπτονται τον διαιτολόγο και δεν παρακολουθούνται συστηματικά από αυτόν.","Rational: The dietetic intervention is crucial to diabetes care. This retrospective study examined the significance of dietetic consultation and the adherence to the Mediterranean Diet in weight loss and glycemic control in people with type 2 diabetes (T2DM). Methods: A total of 146 T2DM patients (88 male and 58 female) with mean age 62 ± 7,9 years were retrospectively observed for 10 years (2009-2019 and 2010-2020).The initial body mass index (BMI) was 30,75 ± 5,6 kg/m2, the body weight was 86,09 ± 18,14 kg and the initial glycated hemoglobin (HbA1c) was 7,52 ± 1,58%.The median duration of diabetes was 14,56 ± 7,4 years. Patients who did not have at least 2 visits/year at the outpatient clinic were excluded from the study. In a subgroup of 94 patients, the we calculated the MedDietScore after an interview and we recorded if the patients had consulted a dietitian while being treated for diabetes. The data were processed in SPSS statistics. Results: The median number of visits/year was 2,67 (2,2-3). The mean MedDietScore was 35,56 ± 3,37. 66% of the subjects had consulted a dietitian, while 34% had not. In the 5-year-follow-up period there was observed statistically significant weight loss (p<0,001), as well as in the 6 and 8-year-follow-up (p=0,045, p=0,048). This weight reduction diminished the following years. The weight loss which occurred from the first to the last visit of the 146 subjects was -3,02 ± 8,71 kg (p<0,001). Women lost more weight in comparison with men (p=0,038). The HbA1c was found reduced by 0,96 ± 1,54% in the first 5 years (p<0,001) and the reduction was preserved until the 9th year of follow-up. Greater HbA1c reduction was observed to those who lost weight (p=0,027), while no correlation was found between the adherence to the Mediterranean Diet and the weight change or the HbA1c. Multivariate logistic regression analysis demonstrated that the antidiabetic treatment did not affect the body weight change. Conclusion: The study showed that over time there is small weight loss and better glycemic control in T2DM patients, independently of weight loss. The patients had a high adherence to the Mediterranean Diet. Despite the dietetic and nutritional education and consultation being considered necessary in T2DM treatment, not all patients visit a dietitian although they are advised to."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαχρονική μεταβολή στο σωματικό βάρος και στη γλυκαιμική ρύθμιση ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κεφαλά Βιργινία","Kefala Virginia"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η υγιεινοδιαιτητική παρέμβαση είναι σημαντική στην αντιμετώπιση του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2). Στην παρούσα αναδρομική μελέτη εξετάστηκε η σημασία της παρακολούθησης από διαιτολόγο και η προσήλωση στη μεσογειακή διατροφή στην απώλεια σωματικού βάρους και στη γλυκαιμική ρύθμιση ατόμων με ΣΔτ2. ΜΕΘΟΔΟΙ: Μελετήθηκαν αναδρομικά 146 ασθενείς (88 άνδρες και 58 γυναίκες) με ΣΔτ2 μέσης ηλικίας 62 ± 7,9 ετών για 10 έτη (2009-2019 και 2010-2020). Ο αρχικός δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ) ήταν 30,75 ± 5,6 kg/m2, το βάρος 86,09 ± 18,14 kg και η αρχική τιμή της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c) ήταν 7,52 ± 1,58%. Η μέση διάρκεια διαβήτη ήταν 14,56 ± 7,4 έτη. Κριτήριο για την επιλογή ήταν οι ασθενείς να είχαν τουλάχιστον 2 επισκέψεις/έτος στο εξωτερικό διαβητολογικό ιατρείο. Σε ένα υποσύνολο 94 ατόμων, υπολογίστηκε το MedDietScore και καταγράφηκε αν οι συμμετέχοντες είχαν επισκεφθεί διαιτολόγο. Τα δεδομένα αναλύθηκαν στο στατιστικό πρόγραμμα SPSS Statistics. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η διάμεση τιμή του μέσου αριθμού των επισκέψεων ανά έτος ήταν 2,67 (2,2-3). Η μέση τιμή του MedDietScore ήταν 35,56 ± 3,37. Το 66% των ατόμων είχε επισκεφθεί διαιτολόγο, ενώ το 34% δεν είχε επισκεφθεί ποτέ. Σε περίοδο παρακολούθησης 5,6 και 8 ετών υπήρξε σημαντική μείωση του σωματικού βάρους (p<0,001, p=0,045 και p=0,048 αντίστοιχα) η οποία εξασθένησε στα επόμενα έτη. Η μείωση του σωματικού βάρους από την αρχική μέχρι την τελική επίσκεψη στο σύνολο των 146 ασθενών ήταν -3,02 ± 8,71 kg (p<0,001). Οι γυναίκες σημείωσαν μεγαλύτερη απώλεια βάρους σε σχέση με τους άνδρες (p=0,038). Η HbA1c μειώθηκε κατά -0,96 ± 1,54 % (p<0,001) στα 5 έτη και η μείωση διατηρήθηκε μέχρι το 9ο έτος παρακολούθησης. Μεγαλύτερη μείωση της HbA1c παρατηρήθηκε στους συμμετέχοντες που έχασαν βάρος (p=0,027), ενώ δεν βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ της προσκόλλησης στη Μεσογειακή Διατροφή και την μεταβολή του βάρους ή της HbA1c. Η πολυπαραγοντική ανάλυση έδειξε ότι η αντιδιαβητική αγωγή δεν επηρέασε τη μεταβολή του σωματικού βάρους στους ασθενείς του δείγματος. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η μελέτη έδειξε πως διαχρονικά υπάρχει μικρή απώλεια σωματικού βάρους και βελτιώνεται η γλυκαιμική ρύθμιση σε άτομα με ΣΔτ2 ανεξάρτητα από την απώλεια βάρους. Η πλειοψηφία των ασθενών έδειξε πολύ καλή προσκόλληση στη Μεσογειακή Διατροφή. Παρά το ότι η διατροφική εκπαίδευση και συμβουλευτική θεωρούνται απαραίτητα στην αντιμετώπιση του ΣΔτ2, πολλοί ασθενείς ενώ παραπέμπονται, δεν επισκέπτονται τον διαιτολόγο και δεν παρακολουθούνται συστηματικά από αυτόν.","Rational: The dietetic intervention is crucial to diabetes care. This retrospective study examined the significance of dietetic consultation and the adherence to the Mediterranean Diet in weight loss and glycemic control in people with type 2 diabetes (T2DM). Methods: A total of 146 T2DM patients (88 male and 58 female) with mean age 62 ± 7,9 years were retrospectively observed for 10 years (2009-2019 and 2010-2020).The initial body mass index (BMI) was 30,75 ± 5,6 kg/m2, the body weight was 86,09 ± 18,14 kg and the initial glycated hemoglobin (HbA1c) was 7,52 ± 1,58%.The median duration of diabetes was 14,56 ± 7,4 years. Patients who did not have at least 2 visits/year at the outpatient clinic were excluded from the study. In a subgroup of 94 patients, the we calculated the MedDietScore after an interview and we recorded if the patients had consulted a dietitian while being treated for diabetes. The data were processed in SPSS statistics. Results: The median number of visits/year was 2,67 (2,2-3). The mean MedDietScore was 35,56 ± 3,37. 66% of the subjects had consulted a dietitian, while 34% had not. In the 5-year-follow-up period there was observed statistically significant weight loss (p<0,001), as well as in the 6 and 8-year-follow-up (p=0,045, p=0,048). This weight reduction diminished the following years. The weight loss which occurred from the first to the last visit of the 146 subjects was -3,02 ± 8,71 kg (p<0,001). Women lost more weight in comparison with men (p=0,038). The HbA1c was found reduced by 0,96 ± 1,54% in the first 5 years (p<0,001) and the reduction was preserved until the 9th year of follow-up. Greater HbA1c reduction was observed to those who lost weight (p=0,027), while no correlation was found between the adherence to the Mediterranean Diet and the weight change or the HbA1c. Multivariate logistic regression analysis demonstrated that the antidiabetic treatment did not affect the body weight change. Conclusion: The study showed that over time there is small weight loss and better glycemic control in T2DM patients, independently of weight loss. The patients had a high adherence to the Mediterranean Diet. Despite the dietetic and nutritional education and consultation being considered necessary in T2DM treatment, not all patients visit a dietitian although they are advised to."],"dc:identifier":["uoadl:2917385","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917385"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διαχρονική μεταβολή στο σωματικό βάρος και στη γλυκαιμική ρύθμιση ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:29Z"}