{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2917556"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2917556","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος των μονοκλωνικών αντισωμάτων anti-CD38 και anti-SLAMF7 στο πολλαπλό μυέλωμα: από τις προκλινικές μελέτες στις εγκρίσεις κυκλοφορίας","abstract":"Εισαγωγή: Το πολλαπλό μυέλωμα αποτελεί μια πλασματοκυτταρική δυσκρασία η οποία χαρακτηρίζεται ως χρόνια και ανίατη με συχνές περιόδους ύφεσης και υποτροπής. Την τελευταία δεκαετία υπάρχει σημαντική πρόοδος στην κατανόηση των δεδομένων της παθοφυσιολογίας της νόσου , η οποία έχει ως επακόλουθο την ανάπτυξη νέων αποτελεσματικότερων και ασφαλέστερων μορίων που βελτιώνουν την ποιότητα ζωής των ασθενών και επιμηκύνουν το προσδόκιμο όριο ζωής τους. Τα μονοκλωνικά αντισώματα αποτελούν ίσως την πιο ραγδαία αναπτυσσόμενη και πλέον υποσχόμενη κατηγορία αντιμυελωματικών φαρμάκων. Αποτελούν πλέον θεραπεία επιλογής σε ασθενείς με υποτροπιάζον ή και ανθεκτικό πολλαπλό μυέλωμα και σε νεοδιαγνωσθέντες ασθενείς. Σκοπός: Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η βιβλιογραφική ανασκόπηση των κλινικών μελετών που συντέλεσαν στην χορήγηση έγκρισης κυκλοφορίας από τον FDA και τον ΕΜΑ, σε δύο μονοκλωνικά αντισώματα, το Daratumumab και το Elotuzumab. Υλικά-Μέθοδος: Έγινε βιβλιογραφική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων Pub-Med και clinicaltrials.gov και συμπεριλήφθηκαν δεδομένα που αντιστοιχούν σε 15 κλινικές μελέτες, ενώ γίνεται αναφορά σε δεδομένα που αντλήθηκαν από 68 σχετιζόμενα ,δημοσιευμένα papers. Για το σκοπό της εργασίας επιλέχθηκαν μόνο κλινικές μελέτες για τις οποίες έχει ολοκληρωθεί η ανάλυση των δεδομένων τους και έχει γίνει γνωστοποίησή τους. Οι επελεγμένες μελέτες είναι φάσης 1,2,3 και 4 , με ολοκληρωμένη τη φάση ένταξης ασθενών. Αποτελέσματα: Οι 15 κλινικές μελέτες που επιλέχθηκαν συνετέλεσαν στην έγκριση που έδωσε ο FDA και ο ΕΜΑ στα δύο μελετώμενα mAbs. To Daratumumab εγκρίθηκε ως μονοθεραπεία με όφελος ORR 29% και μέσο PFS 3.7 μήνες σύμφωνα με τη μελέτη SIRIUS. Ως συνδυαστική θεραπεία με Lenalidomide/dexamethasone με όφελος ORR 31% και μέσο PFS 3.8 μήνες σύμφωνα με τη μελέτη ΜΜΥ3003, σε συνδυασμό με Bortezomib/dexamethasone με όφελος ORR 79.3% σύμφωνα με τη μελέτη CASTOR, σε συνδυασμό με Pomalidomide/dexamethasone με όφελος ORR 60% και μέσο PFS 8.8 μήνες σύμφωνα με τη μελέτη ΕQUULEUS, συνδυαστικά με Bortezomib/Melphalan/Prednisone με όφελος ORR 90.9% και μέσο PFS 71.6% σύμφωνα με τη μελέτη ALCYONE και σε συνδυασμό με Bortezomib/thalidomide/dexamethasone με δεδομένα της μελέτης CASSIOPEIA. Το Elotuzumab, εγκρίθηκε ως συνδυαστική θεραπεία με Lenalidomide/Dexamethasone με όφελος PFS-ELd 68% έναντι PFS-Ld 57% στη μελέτη ELOQUENT-2 και σε συνδιασμό με Pomalidomide/Dexamethasone με PFS-EPd 10.25 μήνες έναντι PFS-Pd 4.67 μήνες στη μελέτη ELOQUENT-3, σε ασθενείς με πολλαπλό μυέλωμα. Πρόσφατη έγκριση χορηγήθηκε σε ένα ακόμα mAb ,το isatuximab ,βασισμένη στα αποτελέσματα της μελέτης ICARIA. Συμπεράσματα: Τα μονοκλωνικά αντισώματα αποτελούν τη θεραπευτική επιλογή του παρόντος και του μέλλοντος όσον αφορά στο πολλαπλό μυέλωμα, και η έρευνα σχετικά με νέα μονοκλωνικά αντισώματα, βρίσκεται σε συνεχή εξέλιξη και αναμένεται στο σύντομο μέλλον έγκριση και νέων μορίων είτε ως μονοθεραπεία είτε ως συνδυαστική θεραπεία.","abstract_html":"Εισαγωγή: Το πολλαπλό μυέλωμα αποτελεί μια πλασματοκυτταρική δυσκρασία η οποία χαρακτηρίζεται ως χρόνια και ανίατη με συχνές περιόδους ύφεσης και υποτροπής. Την τελευταία δεκαετία υπάρχει σημαντική πρόοδος στην κατανόηση των δεδομένων της παθοφυσιολογίας της νόσου , η οποία έχει ως επακόλουθο την ανάπτυξη νέων αποτελεσματικότερων και ασφαλέστερων μορίων που βελτιώνουν την ποιότητα ζωής των ασθενών και επιμηκύνουν το προσδόκιμο όριο ζωής τους. Τα μονοκλωνικά αντισώματα αποτελούν ίσως την πιο ραγδαία αναπτυσσόμενη και πλέον υποσχόμενη κατηγορία αντιμυελωματικών φαρμάκων. Αποτελούν πλέον θεραπεία επιλογής σε ασθενείς με υποτροπιάζον ή και ανθεκτικό πολλαπλό μυέλωμα και σε νεοδιαγνωσθέντες ασθενείς. Σκοπός: Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η βιβλιογραφική ανασκόπηση των κλινικών μελετών που συντέλεσαν στην χορήγηση έγκρισης κυκλοφορίας από τον FDA και τον ΕΜΑ, σε δύο μονοκλωνικά αντισώματα, το Daratumumab και το Elotuzumab. Υλικά-Μέθοδος: Έγινε βιβλιογραφική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων Pub-Med και clinicaltrials.gov και συμπεριλήφθηκαν δεδομένα που αντιστοιχούν σε 15 κλινικές μελέτες, ενώ γίνεται αναφορά σε δεδομένα που αντλήθηκαν από 68 σχετιζόμενα ,δημοσιευμένα papers. Για το σκοπό της εργασίας επιλέχθηκαν μόνο κλινικές μελέτες για τις οποίες έχει ολοκληρωθεί η ανάλυση των δεδομένων τους και έχει γίνει γνωστοποίησή τους. Οι επελεγμένες μελέτες είναι φάσης 1,2,3 και 4 , με ολοκληρωμένη τη φάση ένταξης ασθενών. Αποτελέσματα: Οι 15 κλινικές μελέτες που επιλέχθηκαν συνετέλεσαν στην έγκριση που έδωσε ο FDA και ο ΕΜΑ στα δύο μελετώμενα mAbs. To Daratumumab εγκρίθηκε ως μονοθεραπεία με όφελος ORR 29% και μέσο PFS 3.7 μήνες σύμφωνα με τη μελέτη SIRIUS. Ως συνδυαστική θεραπεία με Lenalidomide/dexamethasone με όφελος ORR 31% και μέσο PFS 3.8 μήνες σύμφωνα με τη μελέτη ΜΜΥ3003, σε συνδυασμό με Bortezomib/dexamethasone με όφελος ORR 79.3% σύμφωνα με τη μελέτη CASTOR, σε συνδυασμό με Pomalidomide/dexamethasone με όφελος ORR 60% και μέσο PFS 8.8 μήνες σύμφωνα με τη μελέτη ΕQUULEUS, συνδυαστικά με Bortezomib/Melphalan/Prednisone με όφελος ORR 90.9% και μέσο PFS 71.6% σύμφωνα με τη μελέτη ALCYONE και σε συνδυασμό με Bortezomib/thalidomide/dexamethasone με δεδομένα της μελέτης CASSIOPEIA. Το Elotuzumab, εγκρίθηκε ως συνδυαστική θεραπεία με Lenalidomide/Dexamethasone με όφελος PFS-ELd 68% έναντι PFS-Ld 57% στη μελέτη ELOQUENT-2 και σε συνδιασμό με Pomalidomide/Dexamethasone με PFS-EPd 10.25 μήνες έναντι PFS-Pd 4.67 μήνες στη μελέτη ELOQUENT-3, σε ασθενείς με πολλαπλό μυέλωμα. Πρόσφατη έγκριση χορηγήθηκε σε ένα ακόμα mAb ,το isatuximab ,βασισμένη στα αποτελέσματα της μελέτης ICARIA. Συμπεράσματα: Τα μονοκλωνικά αντισώματα αποτελούν τη θεραπευτική επιλογή του παρόντος και του μέλλοντος όσον αφορά στο πολλαπλό μυέλωμα, και η έρευνα σχετικά με νέα μονοκλωνικά αντισώματα, βρίσκεται σε συνεχή εξέλιξη και αναμένεται στο σύντομο μέλλον έγκριση και νέων μορίων είτε ως μονοθεραπεία είτε ως συνδυαστική θεραπεία.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοντογεώργου Δέσποινα","Kontogeorgou Despoina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:29Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2917556"],"render_values":[{"text":"uoadl:2917556","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917556","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917556","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2917556","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοντογεώργου Δέσποινα","Kontogeorgou Despoina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2917556","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917556"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Το πολλαπλό μυέλωμα αποτελεί μια πλασματοκυτταρική δυσκρασία η οποία χαρακτηρίζεται ως χρόνια και ανίατη με συχνές περιόδους ύφεσης και υποτροπής. Την τελευταία δεκαετία υπάρχει σημαντική πρόοδος στην κατανόηση των δεδομένων της παθοφυσιολογίας της νόσου , η οποία έχει ως επακόλουθο την ανάπτυξη νέων αποτελεσματικότερων και ασφαλέστερων μορίων που βελτιώνουν την ποιότητα ζωής των ασθενών και επιμηκύνουν το προσδόκιμο όριο ζωής τους. Τα μονοκλωνικά αντισώματα αποτελούν ίσως την πιο ραγδαία αναπτυσσόμενη και πλέον υποσχόμενη κατηγορία αντιμυελωματικών φαρμάκων. Αποτελούν πλέον θεραπεία επιλογής σε ασθενείς με υποτροπιάζον ή και ανθεκτικό πολλαπλό μυέλωμα και σε νεοδιαγνωσθέντες ασθενείς. Σκοπός: Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η βιβλιογραφική ανασκόπηση των κλινικών μελετών που συντέλεσαν στην χορήγηση έγκρισης κυκλοφορίας από τον FDA και τον ΕΜΑ, σε δύο μονοκλωνικά αντισώματα, το Daratumumab και το Elotuzumab. Υλικά-Μέθοδος: Έγινε βιβλιογραφική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων Pub-Med και clinicaltrials.gov και συμπεριλήφθηκαν δεδομένα που αντιστοιχούν σε 15 κλινικές μελέτες, ενώ γίνεται αναφορά σε δεδομένα που αντλήθηκαν από 68 σχετιζόμενα ,δημοσιευμένα papers. Για το σκοπό της εργασίας επιλέχθηκαν μόνο κλινικές μελέτες για τις οποίες έχει ολοκληρωθεί η ανάλυση των δεδομένων τους και έχει γίνει γνωστοποίησή τους. Οι επελεγμένες μελέτες είναι φάσης 1,2,3 και 4 , με ολοκληρωμένη τη φάση ένταξης ασθενών. Αποτελέσματα: Οι 15 κλινικές μελέτες που επιλέχθηκαν συνετέλεσαν στην έγκριση που έδωσε ο FDA και ο ΕΜΑ στα δύο μελετώμενα mAbs. To Daratumumab εγκρίθηκε ως μονοθεραπεία με όφελος ORR 29% και μέσο PFS 3.7 μήνες σύμφωνα με τη μελέτη SIRIUS. Ως συνδυαστική θεραπεία με Lenalidomide/dexamethasone με όφελος ORR 31% και μέσο PFS 3.8 μήνες σύμφωνα με τη μελέτη ΜΜΥ3003, σε συνδυασμό με Bortezomib/dexamethasone με όφελος ORR 79.3% σύμφωνα με τη μελέτη CASTOR, σε συνδυασμό με Pomalidomide/dexamethasone με όφελος ORR 60% και μέσο PFS 8.8 μήνες σύμφωνα με τη μελέτη ΕQUULEUS, συνδυαστικά με Bortezomib/Melphalan/Prednisone με όφελος ORR 90.9% και μέσο PFS 71.6% σύμφωνα με τη μελέτη ALCYONE και σε συνδυασμό με Bortezomib/thalidomide/dexamethasone με δεδομένα της μελέτης CASSIOPEIA. Το Elotuzumab, εγκρίθηκε ως συνδυαστική θεραπεία με Lenalidomide/Dexamethasone με όφελος PFS-ELd 68% έναντι PFS-Ld 57% στη μελέτη ELOQUENT-2 και σε συνδιασμό με Pomalidomide/Dexamethasone με PFS-EPd 10.25 μήνες έναντι PFS-Pd 4.67 μήνες στη μελέτη ELOQUENT-3, σε ασθενείς με πολλαπλό μυέλωμα. Πρόσφατη έγκριση χορηγήθηκε σε ένα ακόμα mAb ,το isatuximab ,βασισμένη στα αποτελέσματα της μελέτης ICARIA. Συμπεράσματα: Τα μονοκλωνικά αντισώματα αποτελούν τη θεραπευτική επιλογή του παρόντος και του μέλλοντος όσον αφορά στο πολλαπλό μυέλωμα, και η έρευνα σχετικά με νέα μονοκλωνικά αντισώματα, βρίσκεται σε συνεχή εξέλιξη και αναμένεται στο σύντομο μέλλον έγκριση και νέων μορίων είτε ως μονοθεραπεία είτε ως συνδυαστική θεραπεία.","Introduction: Multiple myeloma is a plasma cell dyscrasia characterized as chronic and incurable with frequent periods of remission and relapse. In the last decade there has been significant progress in understanding the pathophysiology of the disease, which has led to the development of new, more effective and safer molecules that improve the quality of life of patients and extend their survival. Monoclonal antibodies are probably the fastest growing and most promising class of anti-myeloma drugs. They constitute the treatment of choice in patients with refractory or/and relapsed multiple myeloma and in newly diagnosed patients in combination with other antimyeloma agents. Aim of the study: The aim of this study is the systematic review of the clinical trials that led to the FDA and EMA approval of two monoclonal antibodies, Daratumumab and Elotuzumab indicated in multiple myeloma. Material-Methods: A Systematic literature research was performed on the Pub-Med and clinicaltrials.gov databases and the data from 15 clinical trials were included. In addition to the above, data were also extracted from 68 related published papers. For the purpose of this review, only clinical trials with completed data analysis and published results have been selected. The analysed studies are phase 1,2,3 or 4, with the enrollment period completed. Results: The selected clinical trials led to the FDA and EMA approval of the analysed mAbs. Daratumumab was approved as monotherapy with ORR 29% and a mean PFS 3.7 months according to the SIRIUS study. As a combination therapy with Lenalidomide/dexamethasone with ORR 31% and mean PFS 3.8 months according to MMY3003 study, in combination with Bortezomib/dexamethasone with ORR 79.3% according to CASTOR study, in combination with Pomalidomide/dexamethasone with ORR 60% and mean PFS 8.8 months according to EQUULEUS study, in combination with Bortezomib/Melphalan/Prednisone with ORR 90.9% and mean PFS 71.6% according to ALCYONE study, and in combination with Bortezomib/thalidomide/dexamethasone according to CASSIOPEIA trial. Elotuzumab was approved as a combination therapy with Lenalidomide/Dexamethasone with PFS-ELd 68% versus PFS-Ld 57% in the ELOQUENT-2 study and in combination with Pomalidomide/ Dexamethasone with PFS-EPd 10.25 months versus a PFS-Pd 4.67 months in the ELOQUENT-3 study, both in patients with multiple myeloma. In addition to those agents, another mAb, isatuximab, was recently approved based on the results of the ICARIA study. Conclusions: Monoclonal antibodies are the therapeutic choice of the present and future for multiple myeloma, and research on new monoclonal antibodies is in process. New molecules are expected to be adopted either as monotherapy or as a combination therapy in the near future."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος των μονοκλωνικών αντισωμάτων anti-CD38 και anti-SLAMF7 στο πολλαπλό μυέλωμα: από τις προκλινικές μελέτες στις εγκρίσεις κυκλοφορίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοντογεώργου Δέσποινα","Kontogeorgou Despoina"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Εισαγωγή: Το πολλαπλό μυέλωμα αποτελεί μια πλασματοκυτταρική δυσκρασία η οποία χαρακτηρίζεται ως χρόνια και ανίατη με συχνές περιόδους ύφεσης και υποτροπής. Την τελευταία δεκαετία υπάρχει σημαντική πρόοδος στην κατανόηση των δεδομένων της παθοφυσιολογίας της νόσου , η οποία έχει ως επακόλουθο την ανάπτυξη νέων αποτελεσματικότερων και ασφαλέστερων μορίων που βελτιώνουν την ποιότητα ζωής των ασθενών και επιμηκύνουν το προσδόκιμο όριο ζωής τους. Τα μονοκλωνικά αντισώματα αποτελούν ίσως την πιο ραγδαία αναπτυσσόμενη και πλέον υποσχόμενη κατηγορία αντιμυελωματικών φαρμάκων. Αποτελούν πλέον θεραπεία επιλογής σε ασθενείς με υποτροπιάζον ή και ανθεκτικό πολλαπλό μυέλωμα και σε νεοδιαγνωσθέντες ασθενείς. Σκοπός: Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η βιβλιογραφική ανασκόπηση των κλινικών μελετών που συντέλεσαν στην χορήγηση έγκρισης κυκλοφορίας από τον FDA και τον ΕΜΑ, σε δύο μονοκλωνικά αντισώματα, το Daratumumab και το Elotuzumab. Υλικά-Μέθοδος: Έγινε βιβλιογραφική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων Pub-Med και clinicaltrials.gov και συμπεριλήφθηκαν δεδομένα που αντιστοιχούν σε 15 κλινικές μελέτες, ενώ γίνεται αναφορά σε δεδομένα που αντλήθηκαν από 68 σχετιζόμενα ,δημοσιευμένα papers. Για το σκοπό της εργασίας επιλέχθηκαν μόνο κλινικές μελέτες για τις οποίες έχει ολοκληρωθεί η ανάλυση των δεδομένων τους και έχει γίνει γνωστοποίησή τους. Οι επελεγμένες μελέτες είναι φάσης 1,2,3 και 4 , με ολοκληρωμένη τη φάση ένταξης ασθενών. Αποτελέσματα: Οι 15 κλινικές μελέτες που επιλέχθηκαν συνετέλεσαν στην έγκριση που έδωσε ο FDA και ο ΕΜΑ στα δύο μελετώμενα mAbs. To Daratumumab εγκρίθηκε ως μονοθεραπεία με όφελος ORR 29% και μέσο PFS 3.7 μήνες σύμφωνα με τη μελέτη SIRIUS. Ως συνδυαστική θεραπεία με Lenalidomide/dexamethasone με όφελος ORR 31% και μέσο PFS 3.8 μήνες σύμφωνα με τη μελέτη ΜΜΥ3003, σε συνδυασμό με Bortezomib/dexamethasone με όφελος ORR 79.3% σύμφωνα με τη μελέτη CASTOR, σε συνδυασμό με Pomalidomide/dexamethasone με όφελος ORR 60% και μέσο PFS 8.8 μήνες σύμφωνα με τη μελέτη ΕQUULEUS, συνδυαστικά με Bortezomib/Melphalan/Prednisone με όφελος ORR 90.9% και μέσο PFS 71.6% σύμφωνα με τη μελέτη ALCYONE και σε συνδυασμό με Bortezomib/thalidomide/dexamethasone με δεδομένα της μελέτης CASSIOPEIA. Το Elotuzumab, εγκρίθηκε ως συνδυαστική θεραπεία με Lenalidomide/Dexamethasone με όφελος PFS-ELd 68% έναντι PFS-Ld 57% στη μελέτη ELOQUENT-2 και σε συνδιασμό με Pomalidomide/Dexamethasone με PFS-EPd 10.25 μήνες έναντι PFS-Pd 4.67 μήνες στη μελέτη ELOQUENT-3, σε ασθενείς με πολλαπλό μυέλωμα. Πρόσφατη έγκριση χορηγήθηκε σε ένα ακόμα mAb ,το isatuximab ,βασισμένη στα αποτελέσματα της μελέτης ICARIA. Συμπεράσματα: Τα μονοκλωνικά αντισώματα αποτελούν τη θεραπευτική επιλογή του παρόντος και του μέλλοντος όσον αφορά στο πολλαπλό μυέλωμα, και η έρευνα σχετικά με νέα μονοκλωνικά αντισώματα, βρίσκεται σε συνεχή εξέλιξη και αναμένεται στο σύντομο μέλλον έγκριση και νέων μορίων είτε ως μονοθεραπεία είτε ως συνδυαστική θεραπεία.","Introduction: Multiple myeloma is a plasma cell dyscrasia characterized as chronic and incurable with frequent periods of remission and relapse. In the last decade there has been significant progress in understanding the pathophysiology of the disease, which has led to the development of new, more effective and safer molecules that improve the quality of life of patients and extend their survival. Monoclonal antibodies are probably the fastest growing and most promising class of anti-myeloma drugs. They constitute the treatment of choice in patients with refractory or/and relapsed multiple myeloma and in newly diagnosed patients in combination with other antimyeloma agents. Aim of the study: The aim of this study is the systematic review of the clinical trials that led to the FDA and EMA approval of two monoclonal antibodies, Daratumumab and Elotuzumab indicated in multiple myeloma. Material-Methods: A Systematic literature research was performed on the Pub-Med and clinicaltrials.gov databases and the data from 15 clinical trials were included. In addition to the above, data were also extracted from 68 related published papers. For the purpose of this review, only clinical trials with completed data analysis and published results have been selected. The analysed studies are phase 1,2,3 or 4, with the enrollment period completed. Results: The selected clinical trials led to the FDA and EMA approval of the analysed mAbs. Daratumumab was approved as monotherapy with ORR 29% and a mean PFS 3.7 months according to the SIRIUS study. As a combination therapy with Lenalidomide/dexamethasone with ORR 31% and mean PFS 3.8 months according to MMY3003 study, in combination with Bortezomib/dexamethasone with ORR 79.3% according to CASTOR study, in combination with Pomalidomide/dexamethasone with ORR 60% and mean PFS 8.8 months according to EQUULEUS study, in combination with Bortezomib/Melphalan/Prednisone with ORR 90.9% and mean PFS 71.6% according to ALCYONE study, and in combination with Bortezomib/thalidomide/dexamethasone according to CASSIOPEIA trial. Elotuzumab was approved as a combination therapy with Lenalidomide/Dexamethasone with PFS-ELd 68% versus PFS-Ld 57% in the ELOQUENT-2 study and in combination with Pomalidomide/ Dexamethasone with PFS-EPd 10.25 months versus a PFS-Pd 4.67 months in the ELOQUENT-3 study, both in patients with multiple myeloma. In addition to those agents, another mAb, isatuximab, was recently approved based on the results of the ICARIA study. Conclusions: Monoclonal antibodies are the therapeutic choice of the present and future for multiple myeloma, and research on new monoclonal antibodies is in process. New molecules are expected to be adopted either as monotherapy or as a combination therapy in the near future."],"dc:identifier":["uoadl:2917556","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917556"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο ρόλος των μονοκλωνικών αντισωμάτων anti-CD38 και anti-SLAMF7 στο πολλαπλό μυέλωμα: από τις προκλινικές μελέτες στις εγκρίσεις κυκλοφορίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:29Z"}