{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2917600"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2917600","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη των πιθανών επιπτώσεων του βρυγμού στο στοματογναθικό σύστημα σε παιδιά με μικτή οδοντοφυΐα ηλικίας οκτώ εώς δέκα ετών","abstract":"Ο βρυγμός είναι μία κλινική οντότητα που αποτελεί ένα αμφιλεγόμενο θέμα διαχρονικά, λόγω της πολυπαραγοντικής φύσης του. Επιδημιολογικά φαίνεται να παρουσιάζει μεγάλη διακύμανση, ενδεχομένως λόγω των διαφορών στην διαγνωστική ακρίβεια που παρουσιάζει κάθε διαγνωστικό μέσο (ατομικό αναμνηστικό και ιστορικό, κλινικά σημεία και συμπτώματα κατά την κλινική εξέταση, ηλεκτρομυογραφία, πολυϋπνογραφία). Η πλειοψηφία των δημοσιευμένων κλινικών μελετών για το βρυγμό έχουν γίνει σε ενήλικες και είναι περιορισμένες οι μελέτες για το βρυγμό της παιδικής ηλικίας. Eπιπλέον μέχρι σήμερα δεν έχει αναπτυχθεί συγκεκριμένο πρωτόκολλο εξέτασης για τους οδοντιάτρους, που να αφορά το νυχτερινό βρυγμό της παιδικής ηλικίας. Η παρούσα μελέτη διερευνά κατά πόσο ο βρυγμός μπορεί να προκαλέσει δυσλειτουργία στο Στοματογναθικό Σύστημα των παιδιών, με τη χρήση ενός πρωτοκόλλου που σχεδιάστηκε για αυτή την κλινική μελέτη και ήταν εμπνευσμένο από το πρωτόκολλο των DC-TMD για ενήλικες. Στόχος: Η μελέτη των πιθανών επιπτώσεων του βρυγμού στο στοματογναθικό σύστημα παιδιών ηλικίας οκτώ εώς δέκα ετών. Διερευνάται σε μία κλινκή μελέτη κοόρτης κατά πόσο ο βρυγμός μπορεί να προκαλέσει κάποια δυσλειτουργία στο στοματογναθικό σύστημα σε παιδιά αυτής της ηλικίας. Μεθοδολογία: Το δείγμα αποτελείται από 78 υγιή παιδιά που ταξινομήθηκαν σε δύο ομάδες, βρυγμού και μη βρυγμού. Ο διαχωρισμός έγινε με βάση την αναφορά των γονέων ή κηδεμόνων τους στην επιτέλεση ή όχι βρυγμού σε σχετικό ερωτηματολόγιο. Η ομάδα του νυχτερινού βρυγμού είχε 31 συμμετέχοντες και η άλλη ομάδα που αποτελούσε την ομάδα ελέγχου είχε 47 συμμετέχοντες. Όλοι οι γονείς και κηδεμόνες κλήθηκαν να απαντήσουν κάποιο σχετικό ερωτηματολόγιο για να διακριβωθεί η καταλληλότητα κάθε συμμετέχοντα για τη μελέτη και εάν τηρούνταν τα κριτήρια συμμετοχής. Στη συνέχεια κάθε συμμετέχοντας κλήθηκε να απαντήσει ένα ερωτηματολόγιο και υποβλήθηκε σε κλινική εξέταση. Τα ερωτηματολόγια και η κλινική εξέταση στηρήχθηκαν στο πρωτόκολλο κλινικής εξέτασης των DC-TMD των ενηλίκων με κάποιες τροποποιήσεις ώστε να γίνει η διαδικασία κατάλληλη για παιδιά. Οι τροποποιήσεις που έγιναν αφορούσαν τη διατύπωση των ερωτήσεων στα ερωτηματολόγια, την προσθήκη εικόνων, την προσθήκη άσχετων ερωτήσεων ώστε να επιβεβαιώσουμε το βαθμό αφοσοίωσης των συμμετεχόντων, την μείωση της δύναμης ψηλάφησης, και τη χρήση στηθοσκοπίου στην καταγραφή των ήχων των κροταφογναθικών διαρθρώσεων κατά τις λειτουργικές κινήσεις της κάτω γνάθου. Το κομμάτι της διάγνωσης όπως δίνεται από την τυποποιημένη εξέταση DC-TMD, περιελάμβανε τις διαταραχές που διερευνήθηκαν ως πιθανές επιπτώσεις του βρυγμού. Από το διαγνωστικό δέντρο των DC-TMD αγνοήθηκαν τα κομμάτια που επέβαλλαν εξέταση με μαγνητική τομογραφία ή ακτινογραγικό έλεγχο για επιβεβαίωση της διάγνωσης. Αποτελέσματα: Από το δείγμα προέκυψε ότι η συχνότητα εμφάνισης του βρυγμού στα υγιή παιδιά αυτής της ηλικίας αντιστοιχεί σε ποσοστό 39.74%. Δεν υπάρχουν στατιστικά σημαντικές διαφορές ανάμεσα στην ομάδα βρυγμού και την ομάδα ελέγχου, και από τα αποτελέσματα προκύπτει ότι επιβεβαιώνεται η μηδενική υπόθεση,σύμφωνα με την οποία ο βρυγμός δε φαίνεται να σχετίζεται με την πρόκληση δυσλειτουργίας στο ΣΣ. Από τις διαγνώσεις διαταραχών πόνου όπως δίνονται στα DC-TMD οι μόνες διαγνώσεις παθολογίας που προέκυψαν ήταν η μυαλγία σε ποσοστά 19.4% στην ομάδα βρυγμού έναντι 19,1% στην ομάδα ελέγχου και συνολικά 19,2% στο σύνολο των συμμετεχόντων, η αρθραλγία δεξιά σε ποσοστά 3,2% στην ομάδα βρυγμού έναντι 2,1% στην ομάδα ελέγχου και στο σύνολο 2,6%, η αρθραλγία αριστερά καταγράφηκε μόνο στην ομάδα ελέγχου σε ποσοτό 2,3% και 1,3% στο σύνολο των συμμετεχόντων και κεφαλαλγία οφειλόμενη σε κρανιογναθική διαταραχή καταγράφηκε μόνο στην ομάδα ελέγχου σε ποσοτό 2,1% και 1,3% στο σύνολο των συμμετεχόντων. Από τις ενδοαρθρικές διαταραχές η μόνη διάγνωση διαταραχής ήταν η μετατόπιση δίσκου με επαναφορά σε ποσοστό 9,7% δεξιά και 6,5% αριστερά για την ομάδα βρυγμού, και 14,9% δεξιά και 21,3% αριστερά για την ομάδα ελέγχου. Στο σύνολο των συμμετοχών καταγράφηκε σε ποσοστό 12,8% μετατόπιση του δίσκου με επαναφορά δεξιά και 15,4% μετατόπιση του δίσκου με επαναφορά αριστερά. Συμπεράσματα: Η παρούσα κλινική μελέτη δε δείχνει στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στην ομάδα βρυγμού και την ομάδα ελέγχου, για την εκδήλωση δυσλειτουργίας στο στοματογναθικό σύτημα. Από το δείγμα της παρούσας κλινικής μελέτης, ο νυχτερινός βρυγμός δε φαίνεται να σχετίζεται με την πρόκληση δυσλειτουργίας στο στοματογναθικό σύστημα των παιδιών ηλικίας οκτώ εώς δέκα ετών. Η επανάληψη του ίδιου πρωτοκόλλου με μεγαλύτερο δείγμα και η πολυϋπνογραφική καταγραφή δεδομένων, θα χρησιμεύσει για μελλοντική αναφορά.","abstract_html":"Ο βρυγμός είναι μία κλινική οντότητα που αποτελεί ένα αμφιλεγόμενο θέμα διαχρονικά, λόγω της πολυπαραγοντικής φύσης του. Επιδημιολογικά φαίνεται να παρουσιάζει μεγάλη διακύμανση, ενδεχομένως λόγω των διαφορών στην διαγνωστική ακρίβεια που παρουσιάζει κάθε διαγνωστικό μέσο (ατομικό αναμνηστικό και ιστορικό, κλινικά σημεία και συμπτώματα κατά την κλινική εξέταση, ηλεκτρομυογραφία, πολυϋπνογραφία). Η πλειοψηφία των δημοσιευμένων κλινικών μελετών για το βρυγμό έχουν γίνει σε ενήλικες και είναι περιορισμένες οι μελέτες για το βρυγμό της παιδικής ηλικίας. Eπιπλέον μέχρι σήμερα δεν έχει αναπτυχθεί συγκεκριμένο πρωτόκολλο εξέτασης για τους οδοντιάτρους, που να αφορά το νυχτερινό βρυγμό της παιδικής ηλικίας. Η παρούσα μελέτη διερευνά κατά πόσο ο βρυγμός μπορεί να προκαλέσει δυσλειτουργία στο Στοματογναθικό Σύστημα των παιδιών, με τη χρήση ενός πρωτοκόλλου που σχεδιάστηκε για αυτή την κλινική μελέτη και ήταν εμπνευσμένο από το πρωτόκολλο των DC-TMD για ενήλικες. Στόχος: Η μελέτη των πιθανών επιπτώσεων του βρυγμού στο στοματογναθικό σύστημα παιδιών ηλικίας οκτώ εώς δέκα ετών. Διερευνάται σε μία κλινκή μελέτη κοόρτης κατά πόσο ο βρυγμός μπορεί να προκαλέσει κάποια δυσλειτουργία στο στοματογναθικό σύστημα σε παιδιά αυτής της ηλικίας. Μεθοδολογία: Το δείγμα αποτελείται από 78 υγιή παιδιά που ταξινομήθηκαν σε δύο ομάδες, βρυγμού και μη βρυγμού. Ο διαχωρισμός έγινε με βάση την αναφορά των γονέων ή κηδεμόνων τους στην επιτέλεση ή όχι βρυγμού σε σχετικό ερωτηματολόγιο. Η ομάδα του νυχτερινού βρυγμού είχε 31 συμμετέχοντες και η άλλη ομάδα που αποτελούσε την ομάδα ελέγχου είχε 47 συμμετέχοντες. Όλοι οι γονείς και κηδεμόνες κλήθηκαν να απαντήσουν κάποιο σχετικό ερωτηματολόγιο για να διακριβωθεί η καταλληλότητα κάθε συμμετέχοντα για τη μελέτη και εάν τηρούνταν τα κριτήρια συμμετοχής. Στη συνέχεια κάθε συμμετέχοντας κλήθηκε να απαντήσει ένα ερωτηματολόγιο και υποβλήθηκε σε κλινική εξέταση. Τα ερωτηματολόγια και η κλινική εξέταση στηρήχθηκαν στο πρωτόκολλο κλινικής εξέτασης των DC-TMD των ενηλίκων με κάποιες τροποποιήσεις ώστε να γίνει η διαδικασία κατάλληλη για παιδιά. Οι τροποποιήσεις που έγιναν αφορούσαν τη διατύπωση των ερωτήσεων στα ερωτηματολόγια, την προσθήκη εικόνων, την προσθήκη άσχετων ερωτήσεων ώστε να επιβεβαιώσουμε το βαθμό αφοσοίωσης των συμμετεχόντων, την μείωση της δύναμης ψηλάφησης, και τη χρήση στηθοσκοπίου στην καταγραφή των ήχων των κροταφογναθικών διαρθρώσεων κατά τις λειτουργικές κινήσεις της κάτω γνάθου. Το κομμάτι της διάγνωσης όπως δίνεται από την τυποποιημένη εξέταση DC-TMD, περιελάμβανε τις διαταραχές που διερευνήθηκαν ως πιθανές επιπτώσεις του βρυγμού. Από το διαγνωστικό δέντρο των DC-TMD αγνοήθηκαν τα κομμάτια που επέβαλλαν εξέταση με μαγνητική τομογραφία ή ακτινογραγικό έλεγχο για επιβεβαίωση της διάγνωσης. Αποτελέσματα: Από το δείγμα προέκυψε ότι η συχνότητα εμφάνισης του βρυγμού στα υγιή παιδιά αυτής της ηλικίας αντιστοιχεί σε ποσοστό 39.74%. Δεν υπάρχουν στατιστικά σημαντικές διαφορές ανάμεσα στην ομάδα βρυγμού και την ομάδα ελέγχου, και από τα αποτελέσματα προκύπτει ότι επιβεβαιώνεται η μηδενική υπόθεση,σύμφωνα με την οποία ο βρυγμός δε φαίνεται να σχετίζεται με την πρόκληση δυσλειτουργίας στο ΣΣ. Από τις διαγνώσεις διαταραχών πόνου όπως δίνονται στα DC-TMD οι μόνες διαγνώσεις παθολογίας που προέκυψαν ήταν η μυαλγία σε ποσοστά 19.4% στην ομάδα βρυγμού έναντι 19,1% στην ομάδα ελέγχου και συνολικά 19,2% στο σύνολο των συμμετεχόντων, η αρθραλγία δεξιά σε ποσοστά 3,2% στην ομάδα βρυγμού έναντι 2,1% στην ομάδα ελέγχου και στο σύνολο 2,6%, η αρθραλγία αριστερά καταγράφηκε μόνο στην ομάδα ελέγχου σε ποσοτό 2,3% και 1,3% στο σύνολο των συμμετεχόντων και κεφαλαλγία οφειλόμενη σε κρανιογναθική διαταραχή καταγράφηκε μόνο στην ομάδα ελέγχου σε ποσοτό 2,1% και 1,3% στο σύνολο των συμμετεχόντων. Από τις ενδοαρθρικές διαταραχές η μόνη διάγνωση διαταραχής ήταν η μετατόπιση δίσκου με επαναφορά σε ποσοστό 9,7% δεξιά και 6,5% αριστερά για την ομάδα βρυγμού, και 14,9% δεξιά και 21,3% αριστερά για την ομάδα ελέγχου. Στο σύνολο των συμμετοχών καταγράφηκε σε ποσοστό 12,8% μετατόπιση του δίσκου με επαναφορά δεξιά και 15,4% μετατόπιση του δίσκου με επαναφορά αριστερά. Συμπεράσματα: Η παρούσα κλινική μελέτη δε δείχνει στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στην ομάδα βρυγμού και την ομάδα ελέγχου, για την εκδήλωση δυσλειτουργίας στο στοματογναθικό σύτημα. Από το δείγμα της παρούσας κλινικής μελέτης, ο νυχτερινός βρυγμός δε φαίνεται να σχετίζεται με την πρόκληση δυσλειτουργίας στο στοματογναθικό σύστημα των παιδιών ηλικίας οκτώ εώς δέκα ετών. Η επανάληψη του ίδιου πρωτοκόλλου με μεγαλύτερο δείγμα και η πολυϋπνογραφική καταγραφή δεδομένων, θα χρησιμεύσει για μελλοντική αναφορά.","abstract_has_math":false,"creators":["Χρυσοστόμου Δέσποινα-Σοφία","Chrysostomou Despina-Sophia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:29Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2917600"],"render_values":[{"text":"uoadl:2917600","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917600","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917600","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2917600","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χρυσοστόμου Δέσποινα-Σοφία","Chrysostomou Despina-Sophia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2917600","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917600"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο βρυγμός είναι μία κλινική οντότητα που αποτελεί ένα αμφιλεγόμενο θέμα διαχρονικά, λόγω της πολυπαραγοντικής φύσης του. Επιδημιολογικά φαίνεται να παρουσιάζει μεγάλη διακύμανση, ενδεχομένως λόγω των διαφορών στην διαγνωστική ακρίβεια που παρουσιάζει κάθε διαγνωστικό μέσο (ατομικό αναμνηστικό και ιστορικό, κλινικά σημεία και συμπτώματα κατά την κλινική εξέταση, ηλεκτρομυογραφία, πολυϋπνογραφία). Η πλειοψηφία των δημοσιευμένων κλινικών μελετών για το βρυγμό έχουν γίνει σε ενήλικες και είναι περιορισμένες οι μελέτες για το βρυγμό της παιδικής ηλικίας. Eπιπλέον μέχρι σήμερα δεν έχει αναπτυχθεί συγκεκριμένο πρωτόκολλο εξέτασης για τους οδοντιάτρους, που να αφορά το νυχτερινό βρυγμό της παιδικής ηλικίας. Η παρούσα μελέτη διερευνά κατά πόσο ο βρυγμός μπορεί να προκαλέσει δυσλειτουργία στο Στοματογναθικό Σύστημα των παιδιών, με τη χρήση ενός πρωτοκόλλου που σχεδιάστηκε για αυτή την κλινική μελέτη και ήταν εμπνευσμένο από το πρωτόκολλο των DC-TMD για ενήλικες. Στόχος: Η μελέτη των πιθανών επιπτώσεων του βρυγμού στο στοματογναθικό σύστημα παιδιών ηλικίας οκτώ εώς δέκα ετών. Διερευνάται σε μία κλινκή μελέτη κοόρτης κατά πόσο ο βρυγμός μπορεί να προκαλέσει κάποια δυσλειτουργία στο στοματογναθικό σύστημα σε παιδιά αυτής της ηλικίας. Μεθοδολογία: Το δείγμα αποτελείται από 78 υγιή παιδιά που ταξινομήθηκαν σε δύο ομάδες, βρυγμού και μη βρυγμού. Ο διαχωρισμός έγινε με βάση την αναφορά των γονέων ή κηδεμόνων τους στην επιτέλεση ή όχι βρυγμού σε σχετικό ερωτηματολόγιο. Η ομάδα του νυχτερινού βρυγμού είχε 31 συμμετέχοντες και η άλλη ομάδα που αποτελούσε την ομάδα ελέγχου είχε 47 συμμετέχοντες. Όλοι οι γονείς και κηδεμόνες κλήθηκαν να απαντήσουν κάποιο σχετικό ερωτηματολόγιο για να διακριβωθεί η καταλληλότητα κάθε συμμετέχοντα για τη μελέτη και εάν τηρούνταν τα κριτήρια συμμετοχής. Στη συνέχεια κάθε συμμετέχοντας κλήθηκε να απαντήσει ένα ερωτηματολόγιο και υποβλήθηκε σε κλινική εξέταση. Τα ερωτηματολόγια και η κλινική εξέταση στηρήχθηκαν στο πρωτόκολλο κλινικής εξέτασης των DC-TMD των ενηλίκων με κάποιες τροποποιήσεις ώστε να γίνει η διαδικασία κατάλληλη για παιδιά. Οι τροποποιήσεις που έγιναν αφορούσαν τη διατύπωση των ερωτήσεων στα ερωτηματολόγια, την προσθήκη εικόνων, την προσθήκη άσχετων ερωτήσεων ώστε να επιβεβαιώσουμε το βαθμό αφοσοίωσης των συμμετεχόντων, την μείωση της δύναμης ψηλάφησης, και τη χρήση στηθοσκοπίου στην καταγραφή των ήχων των κροταφογναθικών διαρθρώσεων κατά τις λειτουργικές κινήσεις της κάτω γνάθου. Το κομμάτι της διάγνωσης όπως δίνεται από την τυποποιημένη εξέταση DC-TMD, περιελάμβανε τις διαταραχές που διερευνήθηκαν ως πιθανές επιπτώσεις του βρυγμού. Από το διαγνωστικό δέντρο των DC-TMD αγνοήθηκαν τα κομμάτια που επέβαλλαν εξέταση με μαγνητική τομογραφία ή ακτινογραγικό έλεγχο για επιβεβαίωση της διάγνωσης. Αποτελέσματα: Από το δείγμα προέκυψε ότι η συχνότητα εμφάνισης του βρυγμού στα υγιή παιδιά αυτής της ηλικίας αντιστοιχεί σε ποσοστό 39.74%. Δεν υπάρχουν στατιστικά σημαντικές διαφορές ανάμεσα στην ομάδα βρυγμού και την ομάδα ελέγχου, και από τα αποτελέσματα προκύπτει ότι επιβεβαιώνεται η μηδενική υπόθεση,σύμφωνα με την οποία ο βρυγμός δε φαίνεται να σχετίζεται με την πρόκληση δυσλειτουργίας στο ΣΣ. Από τις διαγνώσεις διαταραχών πόνου όπως δίνονται στα DC-TMD οι μόνες διαγνώσεις παθολογίας που προέκυψαν ήταν η μυαλγία σε ποσοστά 19.4% στην ομάδα βρυγμού έναντι 19,1% στην ομάδα ελέγχου και συνολικά 19,2% στο σύνολο των συμμετεχόντων, η αρθραλγία δεξιά σε ποσοστά 3,2% στην ομάδα βρυγμού έναντι 2,1% στην ομάδα ελέγχου και στο σύνολο 2,6%, η αρθραλγία αριστερά καταγράφηκε μόνο στην ομάδα ελέγχου σε ποσοτό 2,3% και 1,3% στο σύνολο των συμμετεχόντων και κεφαλαλγία οφειλόμενη σε κρανιογναθική διαταραχή καταγράφηκε μόνο στην ομάδα ελέγχου σε ποσοτό 2,1% και 1,3% στο σύνολο των συμμετεχόντων. Από τις ενδοαρθρικές διαταραχές η μόνη διάγνωση διαταραχής ήταν η μετατόπιση δίσκου με επαναφορά σε ποσοστό 9,7% δεξιά και 6,5% αριστερά για την ομάδα βρυγμού, και 14,9% δεξιά και 21,3% αριστερά για την ομάδα ελέγχου. Στο σύνολο των συμμετοχών καταγράφηκε σε ποσοστό 12,8% μετατόπιση του δίσκου με επαναφορά δεξιά και 15,4% μετατόπιση του δίσκου με επαναφορά αριστερά. Συμπεράσματα: Η παρούσα κλινική μελέτη δε δείχνει στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στην ομάδα βρυγμού και την ομάδα ελέγχου, για την εκδήλωση δυσλειτουργίας στο στοματογναθικό σύτημα. Από το δείγμα της παρούσας κλινικής μελέτης, ο νυχτερινός βρυγμός δε φαίνεται να σχετίζεται με την πρόκληση δυσλειτουργίας στο στοματογναθικό σύστημα των παιδιών ηλικίας οκτώ εώς δέκα ετών. Η επανάληψη του ίδιου πρωτοκόλλου με μεγαλύτερο δείγμα και η πολυϋπνογραφική καταγραφή δεδομένων, θα χρησιμεύσει για μελλοντική αναφορά.","Objective: Bruxism is a clinical entity that has been a controversial subject throughout the years due to its multifactorial nature. Occurrence of sleep bruxism appears to have a wide fluctuation epidemiologically, probably due to the difference in accuracy of each method used as a diagnostic tool (personal report, history, clinical signs and symptoms, electromyography, polysmonography). The majority of the published clinical studies on bruxism include adult participants, and there are limited clinical studies on sleep bruxism occuring during childhood. Furthermore, to this day there is not any particular clinical examination protocol on sleep bruxism in childhood for the dentists. The objective of the present study was to investigate whether sleep bruxism causes dysfunction of the masticatory system in children using a protocol that was designed for this clinical study, and it was originally inspired by the DC-TMD protocol used in adults. Aim: The present clinical study is a clinical cohort study on children aged between eight and ten years old, that investigates whether sleep bruxism in childhood affects the masticatory system and the related structures. Method: The sample used is consisted of 78 healthy children aged between eight and ten years old, who were sorted into two groups based on the their parents or legal guardians' reports of sleep bruxism or absence of sleep bruxism. The one group was consisted of 31 children who performed sleep bruxism, and the other group consisted of 47 children with absence of sleep bruxism and it was used as the control group. All the parents or legal guardians answered a questionnaire that was enlightening about the suitability of each child-participant for the clinical study and was crucial in distinguishing the participants that fulfilled the inclusion criteria. Then each participant answered a questionnaire and was clinically examined. The questionnaires used and the clinical examination were originally based on the DC-TMD protocol for adults, with some alterations in order to make the process suitable for children. Alterations made include change in expression of some questions of the original questionnaire, inclusion of pictures, addition of irrelevant questions to check the level of devotion of the participants to the process, change of the force of palpation at the clinical examination, and use of stethoscope to record the sounds produced by the temporomandibular joints during the functional movements of the mandible. The diagnosis section of the original DC-TMD clinical examination paper, served as the list of the possible harmful effects on the masticatory system indicating a dysfunction. The parts of the decision tree of the DC-TMD that included MRI examination or radiographic examination were ignored. Results: The sample of the study appears to show prevalence of 39,74% of sleep bruxism in healthy children. There are no significant statistical differences between the group of SB and the control group, and the null Hypothesis is accepted, which means that sleep bruxism appears to be irrelevant in causing dysfunction of the masticatory system in children at this age. From the list of diagnosis given by the DC-TMD, myalgia was diagnosed for the 19,4% of the participants in SB group whereas 19,1% of the participants in the control group were diagnosed with the condition and 19,2% was the overall result from all participants, arthalgia on the right was 3,2% in SB group, 2,1% in the control group and 2,6% the overall percentage, arthralgia on the left was recorded only for the control group at 2,1% with 1,3% overall percentage, and headache attributed to TMD was diagnosed only for the control group at 2,1% with 1,3% overall percentage from all participants. The only diagnosis of intrarticular TMJ disorder was disc displacement with reduction on the right and on the left. It was calculated at 9,7% on the right and 6,5% on the left for SB group, and at 14,9% on the right and 21,3% on the left in the control group. The overall frequency was 12,8% for disc displacement with reduction on the right and 15,4% for disc displacement with reduction on the left. Conclusion: The results of this clinical study do not show any significant difference between the sleep bruxism group and the control group. Therefore the sample of this study indicates that sleep bruxism seems to be irrelevant in causing dysfunction of the masticatory system. The repetition of the same protocol with a larger sample, and the use of polysomnographic records may prove helpful for future reference."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη των πιθανών επιπτώσεων του βρυγμού στο στοματογναθικό σύστημα σε παιδιά με μικτή οδοντοφυΐα ηλικίας οκτώ εώς δέκα ετών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χρυσοστόμου Δέσποινα-Σοφία","Chrysostomou Despina-Sophia"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Ο βρυγμός είναι μία κλινική οντότητα που αποτελεί ένα αμφιλεγόμενο θέμα διαχρονικά, λόγω της πολυπαραγοντικής φύσης του. Επιδημιολογικά φαίνεται να παρουσιάζει μεγάλη διακύμανση, ενδεχομένως λόγω των διαφορών στην διαγνωστική ακρίβεια που παρουσιάζει κάθε διαγνωστικό μέσο (ατομικό αναμνηστικό και ιστορικό, κλινικά σημεία και συμπτώματα κατά την κλινική εξέταση, ηλεκτρομυογραφία, πολυϋπνογραφία). Η πλειοψηφία των δημοσιευμένων κλινικών μελετών για το βρυγμό έχουν γίνει σε ενήλικες και είναι περιορισμένες οι μελέτες για το βρυγμό της παιδικής ηλικίας. Eπιπλέον μέχρι σήμερα δεν έχει αναπτυχθεί συγκεκριμένο πρωτόκολλο εξέτασης για τους οδοντιάτρους, που να αφορά το νυχτερινό βρυγμό της παιδικής ηλικίας. Η παρούσα μελέτη διερευνά κατά πόσο ο βρυγμός μπορεί να προκαλέσει δυσλειτουργία στο Στοματογναθικό Σύστημα των παιδιών, με τη χρήση ενός πρωτοκόλλου που σχεδιάστηκε για αυτή την κλινική μελέτη και ήταν εμπνευσμένο από το πρωτόκολλο των DC-TMD για ενήλικες. Στόχος: Η μελέτη των πιθανών επιπτώσεων του βρυγμού στο στοματογναθικό σύστημα παιδιών ηλικίας οκτώ εώς δέκα ετών. Διερευνάται σε μία κλινκή μελέτη κοόρτης κατά πόσο ο βρυγμός μπορεί να προκαλέσει κάποια δυσλειτουργία στο στοματογναθικό σύστημα σε παιδιά αυτής της ηλικίας. Μεθοδολογία: Το δείγμα αποτελείται από 78 υγιή παιδιά που ταξινομήθηκαν σε δύο ομάδες, βρυγμού και μη βρυγμού. Ο διαχωρισμός έγινε με βάση την αναφορά των γονέων ή κηδεμόνων τους στην επιτέλεση ή όχι βρυγμού σε σχετικό ερωτηματολόγιο. Η ομάδα του νυχτερινού βρυγμού είχε 31 συμμετέχοντες και η άλλη ομάδα που αποτελούσε την ομάδα ελέγχου είχε 47 συμμετέχοντες. Όλοι οι γονείς και κηδεμόνες κλήθηκαν να απαντήσουν κάποιο σχετικό ερωτηματολόγιο για να διακριβωθεί η καταλληλότητα κάθε συμμετέχοντα για τη μελέτη και εάν τηρούνταν τα κριτήρια συμμετοχής. Στη συνέχεια κάθε συμμετέχοντας κλήθηκε να απαντήσει ένα ερωτηματολόγιο και υποβλήθηκε σε κλινική εξέταση. Τα ερωτηματολόγια και η κλινική εξέταση στηρήχθηκαν στο πρωτόκολλο κλινικής εξέτασης των DC-TMD των ενηλίκων με κάποιες τροποποιήσεις ώστε να γίνει η διαδικασία κατάλληλη για παιδιά. Οι τροποποιήσεις που έγιναν αφορούσαν τη διατύπωση των ερωτήσεων στα ερωτηματολόγια, την προσθήκη εικόνων, την προσθήκη άσχετων ερωτήσεων ώστε να επιβεβαιώσουμε το βαθμό αφοσοίωσης των συμμετεχόντων, την μείωση της δύναμης ψηλάφησης, και τη χρήση στηθοσκοπίου στην καταγραφή των ήχων των κροταφογναθικών διαρθρώσεων κατά τις λειτουργικές κινήσεις της κάτω γνάθου. Το κομμάτι της διάγνωσης όπως δίνεται από την τυποποιημένη εξέταση DC-TMD, περιελάμβανε τις διαταραχές που διερευνήθηκαν ως πιθανές επιπτώσεις του βρυγμού. Από το διαγνωστικό δέντρο των DC-TMD αγνοήθηκαν τα κομμάτια που επέβαλλαν εξέταση με μαγνητική τομογραφία ή ακτινογραγικό έλεγχο για επιβεβαίωση της διάγνωσης. Αποτελέσματα: Από το δείγμα προέκυψε ότι η συχνότητα εμφάνισης του βρυγμού στα υγιή παιδιά αυτής της ηλικίας αντιστοιχεί σε ποσοστό 39.74%. Δεν υπάρχουν στατιστικά σημαντικές διαφορές ανάμεσα στην ομάδα βρυγμού και την ομάδα ελέγχου, και από τα αποτελέσματα προκύπτει ότι επιβεβαιώνεται η μηδενική υπόθεση,σύμφωνα με την οποία ο βρυγμός δε φαίνεται να σχετίζεται με την πρόκληση δυσλειτουργίας στο ΣΣ. Από τις διαγνώσεις διαταραχών πόνου όπως δίνονται στα DC-TMD οι μόνες διαγνώσεις παθολογίας που προέκυψαν ήταν η μυαλγία σε ποσοστά 19.4% στην ομάδα βρυγμού έναντι 19,1% στην ομάδα ελέγχου και συνολικά 19,2% στο σύνολο των συμμετεχόντων, η αρθραλγία δεξιά σε ποσοστά 3,2% στην ομάδα βρυγμού έναντι 2,1% στην ομάδα ελέγχου και στο σύνολο 2,6%, η αρθραλγία αριστερά καταγράφηκε μόνο στην ομάδα ελέγχου σε ποσοτό 2,3% και 1,3% στο σύνολο των συμμετεχόντων και κεφαλαλγία οφειλόμενη σε κρανιογναθική διαταραχή καταγράφηκε μόνο στην ομάδα ελέγχου σε ποσοτό 2,1% και 1,3% στο σύνολο των συμμετεχόντων. Από τις ενδοαρθρικές διαταραχές η μόνη διάγνωση διαταραχής ήταν η μετατόπιση δίσκου με επαναφορά σε ποσοστό 9,7% δεξιά και 6,5% αριστερά για την ομάδα βρυγμού, και 14,9% δεξιά και 21,3% αριστερά για την ομάδα ελέγχου. Στο σύνολο των συμμετοχών καταγράφηκε σε ποσοστό 12,8% μετατόπιση του δίσκου με επαναφορά δεξιά και 15,4% μετατόπιση του δίσκου με επαναφορά αριστερά. Συμπεράσματα: Η παρούσα κλινική μελέτη δε δείχνει στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στην ομάδα βρυγμού και την ομάδα ελέγχου, για την εκδήλωση δυσλειτουργίας στο στοματογναθικό σύτημα. Από το δείγμα της παρούσας κλινικής μελέτης, ο νυχτερινός βρυγμός δε φαίνεται να σχετίζεται με την πρόκληση δυσλειτουργίας στο στοματογναθικό σύστημα των παιδιών ηλικίας οκτώ εώς δέκα ετών. Η επανάληψη του ίδιου πρωτοκόλλου με μεγαλύτερο δείγμα και η πολυϋπνογραφική καταγραφή δεδομένων, θα χρησιμεύσει για μελλοντική αναφορά.","Objective: Bruxism is a clinical entity that has been a controversial subject throughout the years due to its multifactorial nature. Occurrence of sleep bruxism appears to have a wide fluctuation epidemiologically, probably due to the difference in accuracy of each method used as a diagnostic tool (personal report, history, clinical signs and symptoms, electromyography, polysmonography). The majority of the published clinical studies on bruxism include adult participants, and there are limited clinical studies on sleep bruxism occuring during childhood. Furthermore, to this day there is not any particular clinical examination protocol on sleep bruxism in childhood for the dentists. The objective of the present study was to investigate whether sleep bruxism causes dysfunction of the masticatory system in children using a protocol that was designed for this clinical study, and it was originally inspired by the DC-TMD protocol used in adults. Aim: The present clinical study is a clinical cohort study on children aged between eight and ten years old, that investigates whether sleep bruxism in childhood affects the masticatory system and the related structures. Method: The sample used is consisted of 78 healthy children aged between eight and ten years old, who were sorted into two groups based on the their parents or legal guardians' reports of sleep bruxism or absence of sleep bruxism. The one group was consisted of 31 children who performed sleep bruxism, and the other group consisted of 47 children with absence of sleep bruxism and it was used as the control group. All the parents or legal guardians answered a questionnaire that was enlightening about the suitability of each child-participant for the clinical study and was crucial in distinguishing the participants that fulfilled the inclusion criteria. Then each participant answered a questionnaire and was clinically examined. The questionnaires used and the clinical examination were originally based on the DC-TMD protocol for adults, with some alterations in order to make the process suitable for children. Alterations made include change in expression of some questions of the original questionnaire, inclusion of pictures, addition of irrelevant questions to check the level of devotion of the participants to the process, change of the force of palpation at the clinical examination, and use of stethoscope to record the sounds produced by the temporomandibular joints during the functional movements of the mandible. The diagnosis section of the original DC-TMD clinical examination paper, served as the list of the possible harmful effects on the masticatory system indicating a dysfunction. The parts of the decision tree of the DC-TMD that included MRI examination or radiographic examination were ignored. Results: The sample of the study appears to show prevalence of 39,74% of sleep bruxism in healthy children. There are no significant statistical differences between the group of SB and the control group, and the null Hypothesis is accepted, which means that sleep bruxism appears to be irrelevant in causing dysfunction of the masticatory system in children at this age. From the list of diagnosis given by the DC-TMD, myalgia was diagnosed for the 19,4% of the participants in SB group whereas 19,1% of the participants in the control group were diagnosed with the condition and 19,2% was the overall result from all participants, arthalgia on the right was 3,2% in SB group, 2,1% in the control group and 2,6% the overall percentage, arthralgia on the left was recorded only for the control group at 2,1% with 1,3% overall percentage, and headache attributed to TMD was diagnosed only for the control group at 2,1% with 1,3% overall percentage from all participants. The only diagnosis of intrarticular TMJ disorder was disc displacement with reduction on the right and on the left. It was calculated at 9,7% on the right and 6,5% on the left for SB group, and at 14,9% on the right and 21,3% on the left in the control group. The overall frequency was 12,8% for disc displacement with reduction on the right and 15,4% for disc displacement with reduction on the left. Conclusion: The results of this clinical study do not show any significant difference between the sleep bruxism group and the control group. Therefore the sample of this study indicates that sleep bruxism seems to be irrelevant in causing dysfunction of the masticatory system. The repetition of the same protocol with a larger sample, and the use of polysomnographic records may prove helpful for future reference."],"dc:identifier":["uoadl:2917600","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917600"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη των πιθανών επιπτώσεων του βρυγμού στο στοματογναθικό σύστημα σε παιδιά με μικτή οδοντοφυΐα ηλικίας οκτώ εώς δέκα ετών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:29Z"}