{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2917611"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2917611","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ore mineralogy of the Serifos Granodiorite, Cyclades, Greece: Genetic relationship with the skarn formation in the southwestern Serifos","abstract":"Η περιοχή της Σερίφου αποτελεί κομμάτι του Αττικο-Κυκλαδικού-Πελαγονικού ορογενετικού τόξου. Το νησί είναι γνωστό για την μεταλλευτική δραστηριότητα κατά την αρχαιότητα και κατά τον τελευταίο αιώνα (1880-1950), κυρίως λόγω της εκμετάλλευσης σιδηρούχων σκαρν κοιτασμάτων, όπως έχει περιγραφεί από τον Salemink (1985) και από τον Doucoux et al (2017). Τρεις τεκτονο-μεταμορφωμικές ενότητες έχουν διακριθεί στο νησί, από το κατώτατο σημείο στην κορυφή το Ηπειρωτικό Κυκλαδικό Υπόβαθρο (CCB): η ενότητα Κυανοσχιστολίδων Κυκλάδων (CBU) και η Ανώτερη Κυκλαδική Ενότητα (UCU) μαζί με ένα I-τύπου γρανοδιορίτη ο οποίος διεισδύει μεταξύ 11,6 και 9,5 Ma διαπερνόντας τα πετρώματα των CCB και των CBU ενοτήτων προκαλώντας μεταμόρφωση επαφής στα εγγύς μάρμαρα και σχιστολίθους, με αποτέλεσμα τόσο τη δημιουργία των calcic εξω - και ενδο-skarns όσο και κοιτάσματα από αντικατάσταση ανθρακικών πετρωμάτων καθώς και φλεβών χαμηλής θερμοκρασίας. Στο νοτιοανατολικό τμήμα του νησιού, εμφανίζεται ένα άλλο πυριγενές σώμα, το οποίο περιγράφηκε πρόσφατα από τον Βουδούρη (2010) ως \"λευκογρανίτης\" και ονομάζεται \"απλογρανίτης\" σε αυτή τη μελέτη. Η παρούσα μελέτη επικεντρώθηκε σε πέντε περιοχές εντός του γρανοδιορίτη και των σωμάτων απλογρανίτη. Η πρώτη περιοχή βρίσκεται στην περιοχή της Χώρας εντός του εσωτερικού τμήματος του γρανοδιορίτη και αποτελείται από διάσπαρτο σιδηροπυρίτη και χαλκοπυρίτη , μαζί με ψευδόμορφα γκαιτίτη κατά σιδηροπυρίτη καθώς και μαγνητίτη ως φλέβες. Δευτερογενής μαλαχίτης και αζουρίτης εμφανίζονται επίσης σε αυτήν την περιοχή. Η δεύτερη περιοχή είναι ένα σύστημα υδροθερμικών φλεβών χαλαζία που βρίσκεται στην περιοχή του Κουταλά, μέσα στο εξωτερικό τμήμα του γρανοδιορίτη. Οι καλυμμένες φλέβες έχουν διεύθυνση E-W και αποτελούν μια πιθανή οδό (π.χ. ζώνες τροφοδοσίας) για τα μαγματικά υδροθερμικά ρευστά που μεταναστεύουν πλευρικά και προς τα πάνω μέσα στα μάρμαρα της CBU. Η τρίτη περιοχή στην περιοχή του Σωτήρα εντός του απλογρανίτη, χαρακτηρίζεται από διάσπαρτη μεταλλοφορία σιδηροπυρίτη όπου ο σιδηροπυρίτης εμφανίζεται μέσα σε μιαρολιθικά έγκοιλα. Μεγάλες φλέβες χαλαζία χωρίς μεταλλικά ορυκτά εμφανίζονται επίσης σε αυτήν την περιοχή. Η τέταρτη περιοχή βρίσκεται στην περιοχή Κεφάλα και χαρακτηρίζεται από διάσπαρητ μεταλλοφορία σιδηροπυρίτη εντός του απλογρανίτη. Τέλος, η πέμπτη περιοχή στην περιοχή Ελικοδρομίου στο εσωτερικό τμήμα του γρανοδιορίτη, είναι ένα χαλαζιακό stockwork σουλφιδίων που αποτελείται κυρίως από σιδηροπυρίτη, χαλαζία, χαλκοπυρίτη και Ti-οξείδια (ανατάση/ρουτίλιο). Σε ένα δείγμα, βρέθηκε αυτοφυές βισμούθιο καθώς και θειοάλατα βισμουθίου. Στην περιοχή του Κουταλά, μια εκτεταμένη νατρούχος εξαλλοίωση επηρεάζει τον γρανοδιορίτη, ενώ στην περιοχή του Ελικοδρόμου εμφανίζεται μια λιγότερο έντονη σερικιτική αλλοίωση. Δεν έχουν βρεθεί τέτοιες αλλοιώσεις στην περιοχή του Σωτήρα όπου ο απλογρανίτης είναι το κυρίαρχο σώμα. Επιπλέον, παρέχουμε νέα μικροθερμομετρικά δεδομένα από τις φλέβες χαλαζία στην περιοχή του Κουταλά και από τις φλέβες χαλαζία στην περιοχή του Σωτήρα. Τα μετρούμενα εγκλείσματα παρουσιάζουν ένα εύρος θερμοκρασιών ομογενοποίησης από 200° έως 550°C με μέση θερμοκρασία 350°C, ενώ η μετρούμενη αλατότητα κυμαίνεται από 5 έως 45 wt%NaCl equiv. Ο κύριος στόχος αυτής της μελέτης είναι η κατανόηση της σχέσης μεταξύ όλων αυτών των περιοχών και της πιθανής γενετικής τους σχέσης με την μεταλλοποίηση του skarn στο νοτιοδυτικό τμήμα της Σερίφου.","abstract_html":"Η περιοχή της Σερίφου αποτελεί κομμάτι του Αττικο-Κυκλαδικού-Πελαγονικού ορογενετικού τόξου. Το νησί είναι γνωστό για την μεταλλευτική δραστηριότητα κατά την αρχαιότητα και κατά τον τελευταίο αιώνα (1880-1950), κυρίως λόγω της εκμετάλλευσης σιδηρούχων σκαρν κοιτασμάτων, όπως έχει περιγραφεί από τον Salemink (1985) και από τον Doucoux et al (2017). Τρεις τεκτονο-μεταμορφωμικές ενότητες έχουν διακριθεί στο νησί, από το κατώτατο σημείο στην κορυφή το Ηπειρωτικό Κυκλαδικό Υπόβαθρο (CCB): η ενότητα Κυανοσχιστολίδων Κυκλάδων (CBU) και η Ανώτερη Κυκλαδική Ενότητα (UCU) μαζί με ένα I-τύπου γρανοδιορίτη ο οποίος διεισδύει μεταξύ 11,6 και 9,5 Ma διαπερνόντας τα πετρώματα των CCB και των CBU ενοτήτων προκαλώντας μεταμόρφωση επαφής στα εγγύς μάρμαρα και σχιστολίθους, με αποτέλεσμα τόσο τη δημιουργία των calcic εξω - και ενδο-skarns όσο και κοιτάσματα από αντικατάσταση ανθρακικών πετρωμάτων καθώς και φλεβών χαμηλής θερμοκρασίας. Στο νοτιοανατολικό τμήμα του νησιού, εμφανίζεται ένα άλλο πυριγενές σώμα, το οποίο περιγράφηκε πρόσφατα από τον Βουδούρη (2010) ως &quot;λευκογρανίτης&quot; και ονομάζεται &quot;απλογρανίτης&quot; σε αυτή τη μελέτη. Η παρούσα μελέτη επικεντρώθηκε σε πέντε περιοχές εντός του γρανοδιορίτη και των σωμάτων απλογρανίτη. Η πρώτη περιοχή βρίσκεται στην περιοχή της Χώρας εντός του εσωτερικού τμήματος του γρανοδιορίτη και αποτελείται από διάσπαρτο σιδηροπυρίτη και χαλκοπυρίτη , μαζί με ψευδόμορφα γκαιτίτη κατά σιδηροπυρίτη καθώς και μαγνητίτη ως φλέβες. Δευτερογενής μαλαχίτης και αζουρίτης εμφανίζονται επίσης σε αυτήν την περιοχή. Η δεύτερη περιοχή είναι ένα σύστημα υδροθερμικών φλεβών χαλαζία που βρίσκεται στην περιοχή του Κουταλά, μέσα στο εξωτερικό τμήμα του γρανοδιορίτη. Οι καλυμμένες φλέβες έχουν διεύθυνση E-W και αποτελούν μια πιθανή οδό (π.χ. ζώνες τροφοδοσίας) για τα μαγματικά υδροθερμικά ρευστά που μεταναστεύουν πλευρικά και προς τα πάνω μέσα στα μάρμαρα της CBU. Η τρίτη περιοχή στην περιοχή του Σωτήρα εντός του απλογρανίτη, χαρακτηρίζεται από διάσπαρτη μεταλλοφορία σιδηροπυρίτη όπου ο σιδηροπυρίτης εμφανίζεται μέσα σε μιαρολιθικά έγκοιλα. Μεγάλες φλέβες χαλαζία χωρίς μεταλλικά ορυκτά εμφανίζονται επίσης σε αυτήν την περιοχή. Η τέταρτη περιοχή βρίσκεται στην περιοχή Κεφάλα και χαρακτηρίζεται από διάσπαρητ μεταλλοφορία σιδηροπυρίτη εντός του απλογρανίτη. Τέλος, η πέμπτη περιοχή στην περιοχή Ελικοδρομίου στο εσωτερικό τμήμα του γρανοδιορίτη, είναι ένα χαλαζιακό stockwork σουλφιδίων που αποτελείται κυρίως από σιδηροπυρίτη, χαλαζία, χαλκοπυρίτη και Ti-οξείδια (ανατάση/ρουτίλιο). Σε ένα δείγμα, βρέθηκε αυτοφυές βισμούθιο καθώς και θειοάλατα βισμουθίου. Στην περιοχή του Κουταλά, μια εκτεταμένη νατρούχος εξαλλοίωση επηρεάζει τον γρανοδιορίτη, ενώ στην περιοχή του Ελικοδρόμου εμφανίζεται μια λιγότερο έντονη σερικιτική αλλοίωση. Δεν έχουν βρεθεί τέτοιες αλλοιώσεις στην περιοχή του Σωτήρα όπου ο απλογρανίτης είναι το κυρίαρχο σώμα. Επιπλέον, παρέχουμε νέα μικροθερμομετρικά δεδομένα από τις φλέβες χαλαζία στην περιοχή του Κουταλά και από τις φλέβες χαλαζία στην περιοχή του Σωτήρα. Τα μετρούμενα εγκλείσματα παρουσιάζουν ένα εύρος θερμοκρασιών ομογενοποίησης από 200° έως 550°C με μέση θερμοκρασία 350°C, ενώ η μετρούμενη αλατότητα κυμαίνεται από 5 έως 45 wt%NaCl equiv. Ο κύριος στόχος αυτής της μελέτης είναι η κατανόηση της σχέσης μεταξύ όλων αυτών των περιοχών και της πιθανής γενετικής τους σχέσης με την μεταλλοποίηση του skarn στο νοτιοδυτικό τμήμα της Σερίφου.","abstract_has_math":false,"creators":["Ξυπνητός Δημήτρης"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:29Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2917611"],"render_values":[{"text":"uoadl:2917611","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917611","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917611","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2917611","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ξυπνητός Δημήτρης"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2917611","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917611"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η περιοχή της Σερίφου αποτελεί κομμάτι του Αττικο-Κυκλαδικού-Πελαγονικού ορογενετικού τόξου. Το νησί είναι γνωστό για την μεταλλευτική δραστηριότητα κατά την αρχαιότητα και κατά τον τελευταίο αιώνα (1880-1950), κυρίως λόγω της εκμετάλλευσης σιδηρούχων σκαρν κοιτασμάτων, όπως έχει περιγραφεί από τον Salemink (1985) και από τον Doucoux et al (2017). Τρεις τεκτονο-μεταμορφωμικές ενότητες έχουν διακριθεί στο νησί, από το κατώτατο σημείο στην κορυφή το Ηπειρωτικό Κυκλαδικό Υπόβαθρο (CCB): η ενότητα Κυανοσχιστολίδων Κυκλάδων (CBU) και η Ανώτερη Κυκλαδική Ενότητα (UCU) μαζί με ένα I-τύπου γρανοδιορίτη ο οποίος διεισδύει μεταξύ 11,6 και 9,5 Ma διαπερνόντας τα πετρώματα των CCB και των CBU ενοτήτων προκαλώντας μεταμόρφωση επαφής στα εγγύς μάρμαρα και σχιστολίθους, με αποτέλεσμα τόσο τη δημιουργία των calcic εξω - και ενδο-skarns όσο και κοιτάσματα από αντικατάσταση ανθρακικών πετρωμάτων καθώς και φλεβών χαμηλής θερμοκρασίας. Στο νοτιοανατολικό τμήμα του νησιού, εμφανίζεται ένα άλλο πυριγενές σώμα, το οποίο περιγράφηκε πρόσφατα από τον Βουδούρη (2010) ως \"λευκογρανίτης\" και ονομάζεται \"απλογρανίτης\" σε αυτή τη μελέτη. Η παρούσα μελέτη επικεντρώθηκε σε πέντε περιοχές εντός του γρανοδιορίτη και των σωμάτων απλογρανίτη. Η πρώτη περιοχή βρίσκεται στην περιοχή της Χώρας εντός του εσωτερικού τμήματος του γρανοδιορίτη και αποτελείται από διάσπαρτο σιδηροπυρίτη και χαλκοπυρίτη , μαζί με ψευδόμορφα γκαιτίτη κατά σιδηροπυρίτη καθώς και μαγνητίτη ως φλέβες. Δευτερογενής μαλαχίτης και αζουρίτης εμφανίζονται επίσης σε αυτήν την περιοχή. Η δεύτερη περιοχή είναι ένα σύστημα υδροθερμικών φλεβών χαλαζία που βρίσκεται στην περιοχή του Κουταλά, μέσα στο εξωτερικό τμήμα του γρανοδιορίτη. Οι καλυμμένες φλέβες έχουν διεύθυνση E-W και αποτελούν μια πιθανή οδό (π.χ. ζώνες τροφοδοσίας) για τα μαγματικά υδροθερμικά ρευστά που μεταναστεύουν πλευρικά και προς τα πάνω μέσα στα μάρμαρα της CBU. Η τρίτη περιοχή στην περιοχή του Σωτήρα εντός του απλογρανίτη, χαρακτηρίζεται από διάσπαρτη μεταλλοφορία σιδηροπυρίτη όπου ο σιδηροπυρίτης εμφανίζεται μέσα σε μιαρολιθικά έγκοιλα. Μεγάλες φλέβες χαλαζία χωρίς μεταλλικά ορυκτά εμφανίζονται επίσης σε αυτήν την περιοχή. Η τέταρτη περιοχή βρίσκεται στην περιοχή Κεφάλα και χαρακτηρίζεται από διάσπαρητ μεταλλοφορία σιδηροπυρίτη εντός του απλογρανίτη. Τέλος, η πέμπτη περιοχή στην περιοχή Ελικοδρομίου στο εσωτερικό τμήμα του γρανοδιορίτη, είναι ένα χαλαζιακό stockwork σουλφιδίων που αποτελείται κυρίως από σιδηροπυρίτη, χαλαζία, χαλκοπυρίτη και Ti-οξείδια (ανατάση/ρουτίλιο). Σε ένα δείγμα, βρέθηκε αυτοφυές βισμούθιο καθώς και θειοάλατα βισμουθίου. Στην περιοχή του Κουταλά, μια εκτεταμένη νατρούχος εξαλλοίωση επηρεάζει τον γρανοδιορίτη, ενώ στην περιοχή του Ελικοδρόμου εμφανίζεται μια λιγότερο έντονη σερικιτική αλλοίωση. Δεν έχουν βρεθεί τέτοιες αλλοιώσεις στην περιοχή του Σωτήρα όπου ο απλογρανίτης είναι το κυρίαρχο σώμα. Επιπλέον, παρέχουμε νέα μικροθερμομετρικά δεδομένα από τις φλέβες χαλαζία στην περιοχή του Κουταλά και από τις φλέβες χαλαζία στην περιοχή του Σωτήρα. Τα μετρούμενα εγκλείσματα παρουσιάζουν ένα εύρος θερμοκρασιών ομογενοποίησης από 200° έως 550°C με μέση θερμοκρασία 350°C, ενώ η μετρούμενη αλατότητα κυμαίνεται από 5 έως 45 wt%NaCl equiv. Ο κύριος στόχος αυτής της μελέτης είναι η κατανόηση της σχέσης μεταξύ όλων αυτών των περιοχών και της πιθανής γενετικής τους σχέσης με την μεταλλοποίηση του skarn στο νοτιοδυτικό τμήμα της Σερίφου.","The Serifos district is part of the Attico-Cycladic-Pelagonian ore belt. The island is known for mining activity through the ancient times and in the last century (1880-1950), mainly exploiting an Fe-skarn deposits, as described by Salemink (1985) and Ducoux et al. (2017). Three tectono-metamorphic units have been distinguished in the island, from the bottom to the top the Continental Cycladic Basement (CCB): the Cycladic Blueschist Unit (CBU) and the Upper Cycladic Unit (UCU) along with an I-type granodiorite intrusion emplaced at 11,6 to 9,5 Ma penetrating the rocks of the CCB and the CBU units and causing contact metamorphism in the proximal marbles and schists, consequently forming calcic exo- and endo-skarns as long as carbonate-replacement ores and retrograde low-temperature veins. In the southeastern part of the island, another igneous body crops out, described recently by Voudouris (2010) as ‘’leucogranite’’ and called ‘’aplogranite’’ in this study. The present study has been focused on five mineralized areas within the granodiorite and the aplogranite bodies. The first prospect is located in the Chora area within the inner part of the granodiorite and consists of disseminated pyrite and chalcopyrite mineralization, along with goethite pseudomorphs after pyrite and magnetite as veins. Secondary malachite and azurite also occur in this area. The second prospect is a sheeted quartz vein system located in the Koutalas area, within the outer part of the granodiorite. The sheeted veins trend E-W and represent a possible pathway (e.g. feeder zones) for the magmatic aqueous fluids migrating laterally and upwards within the marbles of the CBU. The third prospect in the Sotiras area within the aplogranite, is characterized by a disseminated pyrite mineralization where pyrite occurs inside miarolitic cavities. Large quartz veins without ore minerals also occur in this area. The fourth prospect is located in the Kefala area and is characterized by pyrite dissemination within the aplogranite. Finally, the fifth prospect in the Heliport area in the inner part of the granodiorite, is a sulfide stockwork-type mineralization consisting mainly of quartz pyrite, chalcopyrite and Ti-oxides (anatase/rutile). In one sample, native bismuth and bismuth sulfosalt have been found. In the Koutalas prospect, an extended sodic alteration affects the granodiorite, while in the Heliport area a less intense sericitic alteration occurs. No such alterations have been found in the Sotiras area where the aplogranite is the dominant body. Moreover, we provide new microthermometric data from the quartz sheeted veins in the Koutalas area and from the quartz veins in the Sotiras area. The measured inclusions present a range of homogenization temperatures from 200° to 550°C with a mean temperature of 350°C, while the measured salinity ranges from 5 to 45 wt%NaCl equiv. The major goal of this study is to understand how the relationship between all these prospects and their possible genetic relation with the skarn mineralization in the southwestern part of Serifos"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ore mineralogy of the Serifos Granodiorite, Cyclades, Greece: Genetic relationship with the skarn formation in the southwestern Serifos"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ξυπνητός Δημήτρης"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η περιοχή της Σερίφου αποτελεί κομμάτι του Αττικο-Κυκλαδικού-Πελαγονικού ορογενετικού τόξου. Το νησί είναι γνωστό για την μεταλλευτική δραστηριότητα κατά την αρχαιότητα και κατά τον τελευταίο αιώνα (1880-1950), κυρίως λόγω της εκμετάλλευσης σιδηρούχων σκαρν κοιτασμάτων, όπως έχει περιγραφεί από τον Salemink (1985) και από τον Doucoux et al (2017). Τρεις τεκτονο-μεταμορφωμικές ενότητες έχουν διακριθεί στο νησί, από το κατώτατο σημείο στην κορυφή το Ηπειρωτικό Κυκλαδικό Υπόβαθρο (CCB): η ενότητα Κυανοσχιστολίδων Κυκλάδων (CBU) και η Ανώτερη Κυκλαδική Ενότητα (UCU) μαζί με ένα I-τύπου γρανοδιορίτη ο οποίος διεισδύει μεταξύ 11,6 και 9,5 Ma διαπερνόντας τα πετρώματα των CCB και των CBU ενοτήτων προκαλώντας μεταμόρφωση επαφής στα εγγύς μάρμαρα και σχιστολίθους, με αποτέλεσμα τόσο τη δημιουργία των calcic εξω - και ενδο-skarns όσο και κοιτάσματα από αντικατάσταση ανθρακικών πετρωμάτων καθώς και φλεβών χαμηλής θερμοκρασίας. Στο νοτιοανατολικό τμήμα του νησιού, εμφανίζεται ένα άλλο πυριγενές σώμα, το οποίο περιγράφηκε πρόσφατα από τον Βουδούρη (2010) ως \"λευκογρανίτης\" και ονομάζεται \"απλογρανίτης\" σε αυτή τη μελέτη. Η παρούσα μελέτη επικεντρώθηκε σε πέντε περιοχές εντός του γρανοδιορίτη και των σωμάτων απλογρανίτη. Η πρώτη περιοχή βρίσκεται στην περιοχή της Χώρας εντός του εσωτερικού τμήματος του γρανοδιορίτη και αποτελείται από διάσπαρτο σιδηροπυρίτη και χαλκοπυρίτη , μαζί με ψευδόμορφα γκαιτίτη κατά σιδηροπυρίτη καθώς και μαγνητίτη ως φλέβες. Δευτερογενής μαλαχίτης και αζουρίτης εμφανίζονται επίσης σε αυτήν την περιοχή. Η δεύτερη περιοχή είναι ένα σύστημα υδροθερμικών φλεβών χαλαζία που βρίσκεται στην περιοχή του Κουταλά, μέσα στο εξωτερικό τμήμα του γρανοδιορίτη. Οι καλυμμένες φλέβες έχουν διεύθυνση E-W και αποτελούν μια πιθανή οδό (π.χ. ζώνες τροφοδοσίας) για τα μαγματικά υδροθερμικά ρευστά που μεταναστεύουν πλευρικά και προς τα πάνω μέσα στα μάρμαρα της CBU. Η τρίτη περιοχή στην περιοχή του Σωτήρα εντός του απλογρανίτη, χαρακτηρίζεται από διάσπαρτη μεταλλοφορία σιδηροπυρίτη όπου ο σιδηροπυρίτης εμφανίζεται μέσα σε μιαρολιθικά έγκοιλα. Μεγάλες φλέβες χαλαζία χωρίς μεταλλικά ορυκτά εμφανίζονται επίσης σε αυτήν την περιοχή. Η τέταρτη περιοχή βρίσκεται στην περιοχή Κεφάλα και χαρακτηρίζεται από διάσπαρητ μεταλλοφορία σιδηροπυρίτη εντός του απλογρανίτη. Τέλος, η πέμπτη περιοχή στην περιοχή Ελικοδρομίου στο εσωτερικό τμήμα του γρανοδιορίτη, είναι ένα χαλαζιακό stockwork σουλφιδίων που αποτελείται κυρίως από σιδηροπυρίτη, χαλαζία, χαλκοπυρίτη και Ti-οξείδια (ανατάση/ρουτίλιο). Σε ένα δείγμα, βρέθηκε αυτοφυές βισμούθιο καθώς και θειοάλατα βισμουθίου. Στην περιοχή του Κουταλά, μια εκτεταμένη νατρούχος εξαλλοίωση επηρεάζει τον γρανοδιορίτη, ενώ στην περιοχή του Ελικοδρόμου εμφανίζεται μια λιγότερο έντονη σερικιτική αλλοίωση. Δεν έχουν βρεθεί τέτοιες αλλοιώσεις στην περιοχή του Σωτήρα όπου ο απλογρανίτης είναι το κυρίαρχο σώμα. Επιπλέον, παρέχουμε νέα μικροθερμομετρικά δεδομένα από τις φλέβες χαλαζία στην περιοχή του Κουταλά και από τις φλέβες χαλαζία στην περιοχή του Σωτήρα. Τα μετρούμενα εγκλείσματα παρουσιάζουν ένα εύρος θερμοκρασιών ομογενοποίησης από 200° έως 550°C με μέση θερμοκρασία 350°C, ενώ η μετρούμενη αλατότητα κυμαίνεται από 5 έως 45 wt%NaCl equiv. Ο κύριος στόχος αυτής της μελέτης είναι η κατανόηση της σχέσης μεταξύ όλων αυτών των περιοχών και της πιθανής γενετικής τους σχέσης με την μεταλλοποίηση του skarn στο νοτιοδυτικό τμήμα της Σερίφου.","The Serifos district is part of the Attico-Cycladic-Pelagonian ore belt. The island is known for mining activity through the ancient times and in the last century (1880-1950), mainly exploiting an Fe-skarn deposits, as described by Salemink (1985) and Ducoux et al. (2017). Three tectono-metamorphic units have been distinguished in the island, from the bottom to the top the Continental Cycladic Basement (CCB): the Cycladic Blueschist Unit (CBU) and the Upper Cycladic Unit (UCU) along with an I-type granodiorite intrusion emplaced at 11,6 to 9,5 Ma penetrating the rocks of the CCB and the CBU units and causing contact metamorphism in the proximal marbles and schists, consequently forming calcic exo- and endo-skarns as long as carbonate-replacement ores and retrograde low-temperature veins. In the southeastern part of the island, another igneous body crops out, described recently by Voudouris (2010) as ‘’leucogranite’’ and called ‘’aplogranite’’ in this study. The present study has been focused on five mineralized areas within the granodiorite and the aplogranite bodies. The first prospect is located in the Chora area within the inner part of the granodiorite and consists of disseminated pyrite and chalcopyrite mineralization, along with goethite pseudomorphs after pyrite and magnetite as veins. Secondary malachite and azurite also occur in this area. The second prospect is a sheeted quartz vein system located in the Koutalas area, within the outer part of the granodiorite. The sheeted veins trend E-W and represent a possible pathway (e.g. feeder zones) for the magmatic aqueous fluids migrating laterally and upwards within the marbles of the CBU. The third prospect in the Sotiras area within the aplogranite, is characterized by a disseminated pyrite mineralization where pyrite occurs inside miarolitic cavities. Large quartz veins without ore minerals also occur in this area. The fourth prospect is located in the Kefala area and is characterized by pyrite dissemination within the aplogranite. Finally, the fifth prospect in the Heliport area in the inner part of the granodiorite, is a sulfide stockwork-type mineralization consisting mainly of quartz pyrite, chalcopyrite and Ti-oxides (anatase/rutile). In one sample, native bismuth and bismuth sulfosalt have been found. In the Koutalas prospect, an extended sodic alteration affects the granodiorite, while in the Heliport area a less intense sericitic alteration occurs. No such alterations have been found in the Sotiras area where the aplogranite is the dominant body. Moreover, we provide new microthermometric data from the quartz sheeted veins in the Koutalas area and from the quartz veins in the Sotiras area. The measured inclusions present a range of homogenization temperatures from 200° to 550°C with a mean temperature of 350°C, while the measured salinity ranges from 5 to 45 wt%NaCl equiv. The major goal of this study is to understand how the relationship between all these prospects and their possible genetic relation with the skarn mineralization in the southwestern part of Serifos"],"dc:identifier":["uoadl:2917611","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917611"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Ore mineralogy of the Serifos Granodiorite, Cyclades, Greece: Genetic relationship with the skarn formation in the southwestern Serifos"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:29Z"}