{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2917801"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2917801","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση κυκλοφορούντων Τ-Λεμφοκυττάρων με πολυπαραμετρική κυτταρομετρία ροής σε ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη","abstract":"ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της μελέτης είναι να διερευνηθεί η επίδραση της γλυκαιμικής ρύθμισης, του ΒΜΙ, της διάρκειας και των επιπλοκών, καθώς και των θεραπευτικών προσεγγίσεων του Διαβήτη, στην έκφραση των CD3+ λεμοκυττάρων και των υποπληθυσμών CD3+CD4+, CD3+CD8+, Tregs. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Στην μελέτη συμμετείχαν 43 άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2, τα oποία προσέρχονταν σε τακτική βάση σε ιδιωτικό ιατρείο, για την θεραπεία και τη παρακολούθηση της νόσου τους. Όλοι υποβλήθηκαν σε εξέταση Hb1Ac και κυτταρομετρία ροής, με σκοπό να διερευνηθεί πιθανή συσχέτιση της HbA1c, με τον αριθμό των λεμφοκυττάρων και ειδικότερα με τους υποπληθυσμούς των Τ-κυττάρων, όπως CD3+, CD3+CD4+, CD3+CD8+,Tregs. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Στις αντίστοιχες αναλύσεις για τα 43 άτομα που έπασχαν από Διαβήτη τύπου 2, φάνηκε μια σημαντική συσχέτιση της HbA1c με τον απόλυτο αριθμό των λεμφοκυττάρων (p= 0,004, r= -0,402), όχι όμως των υποπληθυσμών τους CD3+, CD3+CD4+, CD3+CD8+, Tregs, καθώς και των λόγων CD3+CD4+/CD3+CD8+, Tregs/CD3+CD8+. Αντίθετα,για τα ποσοστά των λεμφοκυττάρων και των παραπάνω υποπληθυσμών δεν σημειώνεται καμία σημαντική συσχέτιση με την HbA1c. Στα άτομα αυτά το ΒΜΙ συσχετίζεται σημαντικά με τον απόλυτο αριθμό των λεμφοκυττάρων (p=0,003, r=-0,415) των CD3+ (p=0,012, r=-0,342), CD3+CD8+ (p= 0,001, r= -0,443) και του λόγου CD3+CD4+/CD3+CD8+ (p= 0,021, r=0,311). Από την άλλη δεν παρατηρείται σημαντική συσχέτιση των ποσοστών των λεμφοκυττάρων και των CD3+. Παρουσιάζεται όμως συσχέτιση των ποσοστών των CD3+CD8+ (p=0,01, r= -0,354)του λόγου των ποσοστών CD3+CD4+/CD3+CD8+ (p= 0,021, r= 0,312). Σε σχέση με την ηλικία ανευρίσκεται σημαντική συσχέτιση μόνο με τον απόλυτο αριθμό των Tregs (p= 0,004, r= 0,396) και των ποσοστών των CD3+ (P=0,011, r= 0,347), Tregs (p=0,005, r= 0,389). Για την διάρκεια του Διαβήτη συσχετίστηκαν μόνο τα ποσοστά των CD3+ (p=0,023, r= 0,305). Δεν βρέθηκε καμία συσχέτιση για τους απόλυτους αριθμούς των υποπληθυσμών των λεμφοκυττάρων. Μικρότερη παρουσία επιπλοκών παρουσιάστηκε σε μικρότερες ηλικίες (p= 0,010), με χα-μηλότερη HbA1c (p= 0,029) και μικρότερου αριθμού Tregs (p= 0,001), όπως και με μικρό-τερα ποσοστά Tregs (p= 0,003). H χρήση στατινών συνδυάζεται με αυξημένους αριθμούς CD3+ (p= 0,023), Tregs (p= 0,033), CD3+CD4+ (p= 0,043) των αντίστοιχων ποσοστών τους (p= 0,010), (p= 0,033), (p= 0,037). Τα άτομα μεγαλύτερης ηλι- κίας (p= 0,004) κάνουν χρήση ακετυλοσαλικυλικού οξέος παρουσιάζοντας αυξημένους α- ριθμούς και ποσοστά των Tregs (p= 0,003), (p= 0,006). Οι αντί-υπερτασικοί παράγοντες ανταγωνιστές μετετρεπτι-κού ενζύμου και υποδοχέων της αγγειοτενσίνης χορήγούνται σε μεγαλύτερες ηλικίες (p= 0,001) και παρουσιάζουν αυξημένα ποσοστά CD3+ (p= 0,022), όχι όμως και απόλυτου α-ριθμού αυτών. Η χορήγηση SGLT2i δεν παρουσιάζει διαφοροποίηση στους αριθμούς των λεμφοκυττάρων και των υποπληθυσμών τους, όμως εμφανίζονται μειωμένα ποσοστά CD3+ (p= 0,015) και CD3+CD8+ (p= 0,036). Αντίστοιχα η χρήση των GLP1-RA δεν συνδυάζεται με αλλαγές στον αριθμό των λεμφοκυττάρων και των υποπληθυσμών τους, αλλά με αύξηση των ποσοστών των συνολικών λεμφοκυττάρων (p= 0,034). Η μετφορμίνη φαίνεται να μειώνει τα ποσοστά των CD3+CD4+ (p= 0,034). Τέλος η ινσουλίνη συνδυάζεται με αυ-ξημένη HbA1c (p= 0,002), χωρίς σημαντικές διακυμάνσεις στους αριθμούς και των ποσοστών των λεμφοκυττάρων. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η HBA1c σχετίζεται αρνητικά με τον αριθμό των συνολικών λεμφοκυττά- ρων. Η έκφραση των CD3+ υποπληθυσμών συσχετίζεται εντονότερα με το ΒΜΙ, το φύλο, την ηλικία, την διάρκεια του Διαβήτη και την ύπαρξη επιπλοκών. Επιμέρους συσχετίσεις με τους CD3+ υποπληθυσμούς εμφανίζει η χρήση αντιδιαβητικών φαρμάκων.","abstract_html":"ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της μελέτης είναι να διερευνηθεί η επίδραση της γλυκαιμικής ρύθμισης, του ΒΜΙ, της διάρκειας και των επιπλοκών, καθώς και των θεραπευτικών προσεγγίσεων του Διαβήτη, στην έκφραση των CD3+ λεμοκυττάρων και των υποπληθυσμών CD3+CD4+, CD3+CD8+, Tregs. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Στην μελέτη συμμετείχαν 43 άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2, τα oποία προσέρχονταν σε τακτική βάση σε ιδιωτικό ιατρείο, για την θεραπεία και τη παρακολούθηση της νόσου τους. Όλοι υποβλήθηκαν σε εξέταση Hb1Ac και κυτταρομετρία ροής, με σκοπό να διερευνηθεί πιθανή συσχέτιση της HbA1c, με τον αριθμό των λεμφοκυττάρων και ειδικότερα με τους υποπληθυσμούς των Τ-κυττάρων, όπως CD3+, CD3+CD4+, CD3+CD8+,Tregs. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Στις αντίστοιχες αναλύσεις για τα 43 άτομα που έπασχαν από Διαβήτη τύπου 2, φάνηκε μια σημαντική συσχέτιση της HbA1c με τον απόλυτο αριθμό των λεμφοκυττάρων (p= 0,004, r= -0,402), όχι όμως των υποπληθυσμών τους CD3+, CD3+CD4+, CD3+CD8+, Tregs, καθώς και των λόγων CD3+CD4+/CD3+CD8+, Tregs/CD3+CD8+. Αντίθετα,για τα ποσοστά των λεμφοκυττάρων και των παραπάνω υποπληθυσμών δεν σημειώνεται καμία σημαντική συσχέτιση με την HbA1c. Στα άτομα αυτά το ΒΜΙ συσχετίζεται σημαντικά με τον απόλυτο αριθμό των λεμφοκυττάρων (p=0,003, r=-0,415) των CD3+ (p=0,012, r=-0,342), CD3+CD8+ (p= 0,001, r= -0,443) και του λόγου CD3+CD4+/CD3+CD8+ (p= 0,021, r=0,311). Από την άλλη δεν παρατηρείται σημαντική συσχέτιση των ποσοστών των λεμφοκυττάρων και των CD3+. Παρουσιάζεται όμως συσχέτιση των ποσοστών των CD3+CD8+ (p=0,01, r= -0,354)του λόγου των ποσοστών CD3+CD4+/CD3+CD8+ (p= 0,021, r= 0,312). Σε σχέση με την ηλικία ανευρίσκεται σημαντική συσχέτιση μόνο με τον απόλυτο αριθμό των Tregs (p= 0,004, r= 0,396) και των ποσοστών των CD3+ (P=0,011, r= 0,347), Tregs (p=0,005, r= 0,389). Για την διάρκεια του Διαβήτη συσχετίστηκαν μόνο τα ποσοστά των CD3+ (p=0,023, r= 0,305). Δεν βρέθηκε καμία συσχέτιση για τους απόλυτους αριθμούς των υποπληθυσμών των λεμφοκυττάρων. Μικρότερη παρουσία επιπλοκών παρουσιάστηκε σε μικρότερες ηλικίες (p= 0,010), με χα-μηλότερη HbA1c (p= 0,029) και μικρότερου αριθμού Tregs (p= 0,001), όπως και με μικρό-τερα ποσοστά Tregs (p= 0,003). H χρήση στατινών συνδυάζεται με αυξημένους αριθμούς CD3+ (p= 0,023), Tregs (p= 0,033), CD3+CD4+ (p= 0,043) των αντίστοιχων ποσοστών τους (p= 0,010), (p= 0,033), (p= 0,037). Τα άτομα μεγαλύτερης ηλι- κίας (p= 0,004) κάνουν χρήση ακετυλοσαλικυλικού οξέος παρουσιάζοντας αυξημένους α- ριθμούς και ποσοστά των Tregs (p= 0,003), (p= 0,006). Οι αντί-υπερτασικοί παράγοντες ανταγωνιστές μετετρεπτι-κού ενζύμου και υποδοχέων της αγγειοτενσίνης χορήγούνται σε μεγαλύτερες ηλικίες (p= 0,001) και παρουσιάζουν αυξημένα ποσοστά CD3+ (p= 0,022), όχι όμως και απόλυτου α-ριθμού αυτών. Η χορήγηση SGLT2i δεν παρουσιάζει διαφοροποίηση στους αριθμούς των λεμφοκυττάρων και των υποπληθυσμών τους, όμως εμφανίζονται μειωμένα ποσοστά CD3+ (p= 0,015) και CD3+CD8+ (p= 0,036). Αντίστοιχα η χρήση των GLP1-RA δεν συνδυάζεται με αλλαγές στον αριθμό των λεμφοκυττάρων και των υποπληθυσμών τους, αλλά με αύξηση των ποσοστών των συνολικών λεμφοκυττάρων (p= 0,034). Η μετφορμίνη φαίνεται να μειώνει τα ποσοστά των CD3+CD4+ (p= 0,034). Τέλος η ινσουλίνη συνδυάζεται με αυ-ξημένη HbA1c (p= 0,002), χωρίς σημαντικές διακυμάνσεις στους αριθμούς και των ποσοστών των λεμφοκυττάρων. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η HBA1c σχετίζεται αρνητικά με τον αριθμό των συνολικών λεμφοκυττά- ρων. Η έκφραση των CD3+ υποπληθυσμών συσχετίζεται εντονότερα με το ΒΜΙ, το φύλο, την ηλικία, την διάρκεια του Διαβήτη και την ύπαρξη επιπλοκών. Επιμέρους συσχετίσεις με τους CD3+ υποπληθυσμούς εμφανίζει η χρήση αντιδιαβητικών φαρμάκων.","abstract_has_math":false,"creators":["Ρηγόπουλος Δημήτριος","Rigopoulos Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:31Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2917801"],"render_values":[{"text":"uoadl:2917801","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917801","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917801","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2917801","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ρηγόπουλος Δημήτριος","Rigopoulos Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2917801","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917801"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της μελέτης είναι να διερευνηθεί η επίδραση της γλυκαιμικής ρύθμισης, του ΒΜΙ, της διάρκειας και των επιπλοκών, καθώς και των θεραπευτικών προσεγγίσεων του Διαβήτη, στην έκφραση των CD3+ λεμοκυττάρων και των υποπληθυσμών CD3+CD4+, CD3+CD8+, Tregs. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Στην μελέτη συμμετείχαν 43 άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2, τα oποία προσέρχονταν σε τακτική βάση σε ιδιωτικό ιατρείο, για την θεραπεία και τη παρακολούθηση της νόσου τους. Όλοι υποβλήθηκαν σε εξέταση Hb1Ac και κυτταρομετρία ροής, με σκοπό να διερευνηθεί πιθανή συσχέτιση της HbA1c, με τον αριθμό των λεμφοκυττάρων και ειδικότερα με τους υποπληθυσμούς των Τ-κυττάρων, όπως CD3+, CD3+CD4+, CD3+CD8+,Tregs. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Στις αντίστοιχες αναλύσεις για τα 43 άτομα που έπασχαν από Διαβήτη τύπου 2, φάνηκε μια σημαντική συσχέτιση της HbA1c με τον απόλυτο αριθμό των λεμφοκυττάρων (p= 0,004, r= -0,402), όχι όμως των υποπληθυσμών τους CD3+, CD3+CD4+, CD3+CD8+, Tregs, καθώς και των λόγων CD3+CD4+/CD3+CD8+, Tregs/CD3+CD8+. Αντίθετα,για τα ποσοστά των λεμφοκυττάρων και των παραπάνω υποπληθυσμών δεν σημειώνεται καμία σημαντική συσχέτιση με την HbA1c. Στα άτομα αυτά το ΒΜΙ συσχετίζεται σημαντικά με τον απόλυτο αριθμό των λεμφοκυττάρων (p=0,003, r=-0,415) των CD3+ (p=0,012, r=-0,342), CD3+CD8+ (p= 0,001, r= -0,443) και του λόγου CD3+CD4+/CD3+CD8+ (p= 0,021, r=0,311). Από την άλλη δεν παρατηρείται σημαντική συσχέτιση των ποσοστών των λεμφοκυττάρων και των CD3+. Παρουσιάζεται όμως συσχέτιση των ποσοστών των CD3+CD8+ (p=0,01, r= -0,354)του λόγου των ποσοστών CD3+CD4+/CD3+CD8+ (p= 0,021, r= 0,312). Σε σχέση με την ηλικία ανευρίσκεται σημαντική συσχέτιση μόνο με τον απόλυτο αριθμό των Tregs (p= 0,004, r= 0,396) και των ποσοστών των CD3+ (P=0,011, r= 0,347), Tregs (p=0,005, r= 0,389). Για την διάρκεια του Διαβήτη συσχετίστηκαν μόνο τα ποσοστά των CD3+ (p=0,023, r= 0,305). Δεν βρέθηκε καμία συσχέτιση για τους απόλυτους αριθμούς των υποπληθυσμών των λεμφοκυττάρων. Μικρότερη παρουσία επιπλοκών παρουσιάστηκε σε μικρότερες ηλικίες (p= 0,010), με χα-μηλότερη HbA1c (p= 0,029) και μικρότερου αριθμού Tregs (p= 0,001), όπως και με μικρό-τερα ποσοστά Tregs (p= 0,003). H χρήση στατινών συνδυάζεται με αυξημένους αριθμούς CD3+ (p= 0,023), Tregs (p= 0,033), CD3+CD4+ (p= 0,043) των αντίστοιχων ποσοστών τους (p= 0,010), (p= 0,033), (p= 0,037). Τα άτομα μεγαλύτερης ηλι- κίας (p= 0,004) κάνουν χρήση ακετυλοσαλικυλικού οξέος παρουσιάζοντας αυξημένους α- ριθμούς και ποσοστά των Tregs (p= 0,003), (p= 0,006). Οι αντί-υπερτασικοί παράγοντες ανταγωνιστές μετετρεπτι-κού ενζύμου και υποδοχέων της αγγειοτενσίνης χορήγούνται σε μεγαλύτερες ηλικίες (p= 0,001) και παρουσιάζουν αυξημένα ποσοστά CD3+ (p= 0,022), όχι όμως και απόλυτου α-ριθμού αυτών. Η χορήγηση SGLT2i δεν παρουσιάζει διαφοροποίηση στους αριθμούς των λεμφοκυττάρων και των υποπληθυσμών τους, όμως εμφανίζονται μειωμένα ποσοστά CD3+ (p= 0,015) και CD3+CD8+ (p= 0,036). Αντίστοιχα η χρήση των GLP1-RA δεν συνδυάζεται με αλλαγές στον αριθμό των λεμφοκυττάρων και των υποπληθυσμών τους, αλλά με αύξηση των ποσοστών των συνολικών λεμφοκυττάρων (p= 0,034). Η μετφορμίνη φαίνεται να μειώνει τα ποσοστά των CD3+CD4+ (p= 0,034). Τέλος η ινσουλίνη συνδυάζεται με αυ-ξημένη HbA1c (p= 0,002), χωρίς σημαντικές διακυμάνσεις στους αριθμούς και των ποσοστών των λεμφοκυττάρων. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η HBA1c σχετίζεται αρνητικά με τον αριθμό των συνολικών λεμφοκυττά- ρων. Η έκφραση των CD3+ υποπληθυσμών συσχετίζεται εντονότερα με το ΒΜΙ, το φύλο, την ηλικία, την διάρκεια του Διαβήτη και την ύπαρξη επιπλοκών. Επιμέρους συσχετίσεις με τους CD3+ υποπληθυσμούς εμφανίζει η χρήση αντιδιαβητικών φαρμάκων.","AIM: The aim of the study is to investigate the T-Leucocytes population in Type 2 Diabetes patients, in correlation with the glycaemic control. METHOLOGY: 43 T2D patients submitted in multiparametric flow cytometry and were carry out regrations between HbA1c, BMI, and the subpopulations of CD3+ RESULT: HbA1c correlated negatively with leucocytes (p= 0,004, r= -0,402), but didn’t cor- relate with the subpopulations CD3+, CD3+CD4+, CD3+CD8+, Tregs. BMI correlated significantly with leucocytes(p=0,003, r=-0,415), CD3+ (p=0,012, r=-0,342), CD3+CD8+ (p= 0,001, r= -0,443) and the ratio CD3+CD4+/CD3+CD8+ (p= 0,021, r= 0,311). Age correlated signifi- cantly with Tregs (p= 0,004, r= 0,396) and the percentages of CD3+ (p=0,011, r= 0,347), Tregs (p=0,005, r= 0,389). Diabetes duration correlated with the percentage of CD3+ (p= 0,023, r= 0,305). Less diabetes complications are presented in younger patients (p= 0,010),lower HbA1c (p= 0,029) less Tregs events and percentage (p= 0,001), (p= 0,003). Anti-hypertensive agents appear increasing average of CD3+ (p= 0,022). Anti-diabetics agents as SGLT2i appear decreasing averages of CD3+ (p= 0,015) και CD3+CD8+ (p= 0,036), GLP1-1RA increasing average of leucocytes (p= 0,034), metformin decreasing average CD3+CD4+ (p= 0,034). The use of insulin correlated with HbA1c (p= 0,002). CONCLUSION: HbA1c correlated negatively with leucocytes (p= 0,004, r= -0,402). CD3+ subpopulations correlated with BMI, sex, age, diabetes duration and the presentation of diabetic complications. Anti-diabetic agents use appear with different CD3+ subpopulations averages."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση κυκλοφορούντων Τ-Λεμφοκυττάρων με πολυπαραμετρική κυτταρομετρία ροής σε ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ρηγόπουλος Δημήτριος","Rigopoulos Dimitrios"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της μελέτης είναι να διερευνηθεί η επίδραση της γλυκαιμικής ρύθμισης, του ΒΜΙ, της διάρκειας και των επιπλοκών, καθώς και των θεραπευτικών προσεγγίσεων του Διαβήτη, στην έκφραση των CD3+ λεμοκυττάρων και των υποπληθυσμών CD3+CD4+, CD3+CD8+, Tregs. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Στην μελέτη συμμετείχαν 43 άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2, τα oποία προσέρχονταν σε τακτική βάση σε ιδιωτικό ιατρείο, για την θεραπεία και τη παρακολούθηση της νόσου τους. Όλοι υποβλήθηκαν σε εξέταση Hb1Ac και κυτταρομετρία ροής, με σκοπό να διερευνηθεί πιθανή συσχέτιση της HbA1c, με τον αριθμό των λεμφοκυττάρων και ειδικότερα με τους υποπληθυσμούς των Τ-κυττάρων, όπως CD3+, CD3+CD4+, CD3+CD8+,Tregs. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Στις αντίστοιχες αναλύσεις για τα 43 άτομα που έπασχαν από Διαβήτη τύπου 2, φάνηκε μια σημαντική συσχέτιση της HbA1c με τον απόλυτο αριθμό των λεμφοκυττάρων (p= 0,004, r= -0,402), όχι όμως των υποπληθυσμών τους CD3+, CD3+CD4+, CD3+CD8+, Tregs, καθώς και των λόγων CD3+CD4+/CD3+CD8+, Tregs/CD3+CD8+. Αντίθετα,για τα ποσοστά των λεμφοκυττάρων και των παραπάνω υποπληθυσμών δεν σημειώνεται καμία σημαντική συσχέτιση με την HbA1c. Στα άτομα αυτά το ΒΜΙ συσχετίζεται σημαντικά με τον απόλυτο αριθμό των λεμφοκυττάρων (p=0,003, r=-0,415) των CD3+ (p=0,012, r=-0,342), CD3+CD8+ (p= 0,001, r= -0,443) και του λόγου CD3+CD4+/CD3+CD8+ (p= 0,021, r=0,311). Από την άλλη δεν παρατηρείται σημαντική συσχέτιση των ποσοστών των λεμφοκυττάρων και των CD3+. Παρουσιάζεται όμως συσχέτιση των ποσοστών των CD3+CD8+ (p=0,01, r= -0,354)του λόγου των ποσοστών CD3+CD4+/CD3+CD8+ (p= 0,021, r= 0,312). Σε σχέση με την ηλικία ανευρίσκεται σημαντική συσχέτιση μόνο με τον απόλυτο αριθμό των Tregs (p= 0,004, r= 0,396) και των ποσοστών των CD3+ (P=0,011, r= 0,347), Tregs (p=0,005, r= 0,389). Για την διάρκεια του Διαβήτη συσχετίστηκαν μόνο τα ποσοστά των CD3+ (p=0,023, r= 0,305). Δεν βρέθηκε καμία συσχέτιση για τους απόλυτους αριθμούς των υποπληθυσμών των λεμφοκυττάρων. Μικρότερη παρουσία επιπλοκών παρουσιάστηκε σε μικρότερες ηλικίες (p= 0,010), με χα-μηλότερη HbA1c (p= 0,029) και μικρότερου αριθμού Tregs (p= 0,001), όπως και με μικρό-τερα ποσοστά Tregs (p= 0,003). H χρήση στατινών συνδυάζεται με αυξημένους αριθμούς CD3+ (p= 0,023), Tregs (p= 0,033), CD3+CD4+ (p= 0,043) των αντίστοιχων ποσοστών τους (p= 0,010), (p= 0,033), (p= 0,037). Τα άτομα μεγαλύτερης ηλι- κίας (p= 0,004) κάνουν χρήση ακετυλοσαλικυλικού οξέος παρουσιάζοντας αυξημένους α- ριθμούς και ποσοστά των Tregs (p= 0,003), (p= 0,006). Οι αντί-υπερτασικοί παράγοντες ανταγωνιστές μετετρεπτι-κού ενζύμου και υποδοχέων της αγγειοτενσίνης χορήγούνται σε μεγαλύτερες ηλικίες (p= 0,001) και παρουσιάζουν αυξημένα ποσοστά CD3+ (p= 0,022), όχι όμως και απόλυτου α-ριθμού αυτών. Η χορήγηση SGLT2i δεν παρουσιάζει διαφοροποίηση στους αριθμούς των λεμφοκυττάρων και των υποπληθυσμών τους, όμως εμφανίζονται μειωμένα ποσοστά CD3+ (p= 0,015) και CD3+CD8+ (p= 0,036). Αντίστοιχα η χρήση των GLP1-RA δεν συνδυάζεται με αλλαγές στον αριθμό των λεμφοκυττάρων και των υποπληθυσμών τους, αλλά με αύξηση των ποσοστών των συνολικών λεμφοκυττάρων (p= 0,034). Η μετφορμίνη φαίνεται να μειώνει τα ποσοστά των CD3+CD4+ (p= 0,034). Τέλος η ινσουλίνη συνδυάζεται με αυ-ξημένη HbA1c (p= 0,002), χωρίς σημαντικές διακυμάνσεις στους αριθμούς και των ποσοστών των λεμφοκυττάρων. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η HBA1c σχετίζεται αρνητικά με τον αριθμό των συνολικών λεμφοκυττά- ρων. Η έκφραση των CD3+ υποπληθυσμών συσχετίζεται εντονότερα με το ΒΜΙ, το φύλο, την ηλικία, την διάρκεια του Διαβήτη και την ύπαρξη επιπλοκών. Επιμέρους συσχετίσεις με τους CD3+ υποπληθυσμούς εμφανίζει η χρήση αντιδιαβητικών φαρμάκων.","AIM: The aim of the study is to investigate the T-Leucocytes population in Type 2 Diabetes patients, in correlation with the glycaemic control. METHOLOGY: 43 T2D patients submitted in multiparametric flow cytometry and were carry out regrations between HbA1c, BMI, and the subpopulations of CD3+ RESULT: HbA1c correlated negatively with leucocytes (p= 0,004, r= -0,402), but didn’t cor- relate with the subpopulations CD3+, CD3+CD4+, CD3+CD8+, Tregs. BMI correlated significantly with leucocytes(p=0,003, r=-0,415), CD3+ (p=0,012, r=-0,342), CD3+CD8+ (p= 0,001, r= -0,443) and the ratio CD3+CD4+/CD3+CD8+ (p= 0,021, r= 0,311). Age correlated signifi- cantly with Tregs (p= 0,004, r= 0,396) and the percentages of CD3+ (p=0,011, r= 0,347), Tregs (p=0,005, r= 0,389). Diabetes duration correlated with the percentage of CD3+ (p= 0,023, r= 0,305). Less diabetes complications are presented in younger patients (p= 0,010),lower HbA1c (p= 0,029) less Tregs events and percentage (p= 0,001), (p= 0,003). Anti-hypertensive agents appear increasing average of CD3+ (p= 0,022). Anti-diabetics agents as SGLT2i appear decreasing averages of CD3+ (p= 0,015) και CD3+CD8+ (p= 0,036), GLP1-1RA increasing average of leucocytes (p= 0,034), metformin decreasing average CD3+CD4+ (p= 0,034). The use of insulin correlated with HbA1c (p= 0,002). CONCLUSION: HbA1c correlated negatively with leucocytes (p= 0,004, r= -0,402). CD3+ subpopulations correlated with BMI, sex, age, diabetes duration and the presentation of diabetic complications. Anti-diabetic agents use appear with different CD3+ subpopulations averages."],"dc:identifier":["uoadl:2917801","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917801"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διερεύνηση κυκλοφορούντων Τ-Λεμφοκυττάρων με πολυπαραμετρική κυτταρομετρία ροής σε ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:31Z"}