{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2917991"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2917991","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προβλήματα σχετικά με τον εννοιολογικό προσδιορισμό των παραληρητικών ιδεών στις ψυχωτικές διαταραχές","abstract":"Η εργασία εστιάζει σε μια γενικότερη διερεύνηση του φαινομένου των παραληρητικών ιδεών. Οι παραληρητικές ιδέες ανήκουν στην ευρύτερη κατηγορία των ψυχοπαθολογικών διαταραχών περιεχομένου της σκέψης και, ενώ η διάγνωσή τους είναι ευχερής στην καθημερινή κλινική πράξη, η έννοιά τους παραμένει ασαφής. Στο DSM-5 ως παραληρητικές λογίζονται οι πεποιθήσεις εκείνες του ατόμου περί της εξωτερικής πραγματικότητας που είναι εσφαλμένες, συνιστούν λογικά άκυρες συναγωγές και δεν γίνονται αποδεκτές από τα υπόλοιπα μέλη του πολιτισμικού κοινωνικού συστήματος ένταξής του. Ως προς το θεματικό τους περιεχόμενο οι παραληρητικές ιδέες ταξινομούνται ως παραληρητικές ιδέες απειλούμενης προσβολής της ατομικής ασφάλειας, αξιοπρέπειας και της ιδιωτικότητας της προσωπικής ζωής (π.χ. παραληρητικές ιδέες καταδίωξης και συνωμοσίας), παραληρητικές ιδέες αυτοεκτίμησης και αυτοαξιολόγησης ατομικής ακεραιότητας (π.χ. παραληρητικές ιδέες ενοχής, αυτομομφής, υποχονδρίασης, μεγαλειωδών ικανοτήτων) και παραληρητικές ιδέες ερωτικού βίου (π.χ. παραληρητική ζηλοτυπία, παραληρητική ερωτομανία). Ως προς τα χαρακτηριστικά και παίρνοντας ως βάση τον ορισμό που δίνεται στο DSM-5 διερευνάται αρχικά το αν πρόκειται για πεποιθήσεις, αν είναι εσφαλμένες, ο βαθμός βεβαιότητάς τους, αν βασίζονται πάντοτε σε άκυρες συναγωγές, αν αφορούν αποκλειστικά την εξωτερική πραγματικότητα, αν έρχονται πάντοτε σε αντίθεση με αυτό που “σχεδόν όλοι πιστεύουν” καθώς και αν αυτά τα χαρακτηριστικά των παραληρητικών ιδεών, τις διαφοροποιούν ευκρινώς από άλλες συναφείς κλινικές διαταραχές, όπως είναι η αυτοεξαπάτηση, οι υπερτιμημένες ιδέες, οι μυθοπλασίες και οι ιδεοληψίες.","abstract_html":"Η εργασία εστιάζει σε μια γενικότερη διερεύνηση του φαινομένου των παραληρητικών ιδεών. Οι παραληρητικές ιδέες ανήκουν στην ευρύτερη κατηγορία των ψυχοπαθολογικών διαταραχών περιεχομένου της σκέψης και, ενώ η διάγνωσή τους είναι ευχερής στην καθημερινή κλινική πράξη, η έννοιά τους παραμένει ασαφής. Στο DSM-5 ως παραληρητικές λογίζονται οι πεποιθήσεις εκείνες του ατόμου περί της εξωτερικής πραγματικότητας που είναι εσφαλμένες, συνιστούν λογικά άκυρες συναγωγές και δεν γίνονται αποδεκτές από τα υπόλοιπα μέλη του πολιτισμικού κοινωνικού συστήματος ένταξής του. Ως προς το θεματικό τους περιεχόμενο οι παραληρητικές ιδέες ταξινομούνται ως παραληρητικές ιδέες απειλούμενης προσβολής της ατομικής ασφάλειας, αξιοπρέπειας και της ιδιωτικότητας της προσωπικής ζωής (π.χ. παραληρητικές ιδέες καταδίωξης και συνωμοσίας), παραληρητικές ιδέες αυτοεκτίμησης και αυτοαξιολόγησης ατομικής ακεραιότητας (π.χ. παραληρητικές ιδέες ενοχής, αυτομομφής, υποχονδρίασης, μεγαλειωδών ικανοτήτων) και παραληρητικές ιδέες ερωτικού βίου (π.χ. παραληρητική ζηλοτυπία, παραληρητική ερωτομανία). Ως προς τα χαρακτηριστικά και παίρνοντας ως βάση τον ορισμό που δίνεται στο DSM-5 διερευνάται αρχικά το αν πρόκειται για πεποιθήσεις, αν είναι εσφαλμένες, ο βαθμός βεβαιότητάς τους, αν βασίζονται πάντοτε σε άκυρες συναγωγές, αν αφορούν αποκλειστικά την εξωτερική πραγματικότητα, αν έρχονται πάντοτε σε αντίθεση με αυτό που “σχεδόν όλοι πιστεύουν” καθώς και αν αυτά τα χαρακτηριστικά των παραληρητικών ιδεών, τις διαφοροποιούν ευκρινώς από άλλες συναφείς κλινικές διαταραχές, όπως είναι η αυτοεξαπάτηση, οι υπερτιμημένες ιδέες, οι μυθοπλασίες και οι ιδεοληψίες.","abstract_has_math":false,"creators":["Σαλαμάς Γεώργιος","Salamas Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:31Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2917991"],"render_values":[{"text":"uoadl:2917991","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917991","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917991","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2917991","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σαλαμάς Γεώργιος","Salamas Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2917991","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917991"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η εργασία εστιάζει σε μια γενικότερη διερεύνηση του φαινομένου των παραληρητικών ιδεών. Οι παραληρητικές ιδέες ανήκουν στην ευρύτερη κατηγορία των ψυχοπαθολογικών διαταραχών περιεχομένου της σκέψης και, ενώ η διάγνωσή τους είναι ευχερής στην καθημερινή κλινική πράξη, η έννοιά τους παραμένει ασαφής. Στο DSM-5 ως παραληρητικές λογίζονται οι πεποιθήσεις εκείνες του ατόμου περί της εξωτερικής πραγματικότητας που είναι εσφαλμένες, συνιστούν λογικά άκυρες συναγωγές και δεν γίνονται αποδεκτές από τα υπόλοιπα μέλη του πολιτισμικού κοινωνικού συστήματος ένταξής του. Ως προς το θεματικό τους περιεχόμενο οι παραληρητικές ιδέες ταξινομούνται ως παραληρητικές ιδέες απειλούμενης προσβολής της ατομικής ασφάλειας, αξιοπρέπειας και της ιδιωτικότητας της προσωπικής ζωής (π.χ. παραληρητικές ιδέες καταδίωξης και συνωμοσίας), παραληρητικές ιδέες αυτοεκτίμησης και αυτοαξιολόγησης ατομικής ακεραιότητας (π.χ. παραληρητικές ιδέες ενοχής, αυτομομφής, υποχονδρίασης, μεγαλειωδών ικανοτήτων) και παραληρητικές ιδέες ερωτικού βίου (π.χ. παραληρητική ζηλοτυπία, παραληρητική ερωτομανία). Ως προς τα χαρακτηριστικά και παίρνοντας ως βάση τον ορισμό που δίνεται στο DSM-5 διερευνάται αρχικά το αν πρόκειται για πεποιθήσεις, αν είναι εσφαλμένες, ο βαθμός βεβαιότητάς τους, αν βασίζονται πάντοτε σε άκυρες συναγωγές, αν αφορούν αποκλειστικά την εξωτερική πραγματικότητα, αν έρχονται πάντοτε σε αντίθεση με αυτό που “σχεδόν όλοι πιστεύουν” καθώς και αν αυτά τα χαρακτηριστικά των παραληρητικών ιδεών, τις διαφοροποιούν ευκρινώς από άλλες συναφείς κλινικές διαταραχές, όπως είναι η αυτοεξαπάτηση, οι υπερτιμημένες ιδέες, οι μυθοπλασίες και οι ιδεοληψίες.","Η εργασία εστιάζει σε μια γενικότερη διερεύνηση του φαινομένου των παραληρητικών ιδεών. Οι παραληρητικές ιδέες ανήκουν στην ευρύτερη κατηγορία των ψυχοπαθολογικών διαταραχών περιεχομένου της σκέψης και, ενώ η διάγνωσή τους είναι ευχερής στην καθημερινή κλινική πράξη, η έννοιά τους παραμένει ασαφής. Στο DSM-5 ως παραληρητικές λογίζονται οι πεποιθήσεις εκείνες του ατόμου περί της εξωτερικής πραγματικότητας που είναι εσφαλμένες, συνιστούν λογικά άκυρες συναγωγές και δεν γίνονται αποδεκτές από τα υπόλοιπα μέλη του πολιτισμικού κοινωνικού συστήματος ένταξής του."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προβλήματα σχετικά με τον εννοιολογικό προσδιορισμό των παραληρητικών ιδεών στις ψυχωτικές διαταραχές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σαλαμάς Γεώργιος","Salamas Georgios"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η εργασία εστιάζει σε μια γενικότερη διερεύνηση του φαινομένου των παραληρητικών ιδεών. Οι παραληρητικές ιδέες ανήκουν στην ευρύτερη κατηγορία των ψυχοπαθολογικών διαταραχών περιεχομένου της σκέψης και, ενώ η διάγνωσή τους είναι ευχερής στην καθημερινή κλινική πράξη, η έννοιά τους παραμένει ασαφής. Στο DSM-5 ως παραληρητικές λογίζονται οι πεποιθήσεις εκείνες του ατόμου περί της εξωτερικής πραγματικότητας που είναι εσφαλμένες, συνιστούν λογικά άκυρες συναγωγές και δεν γίνονται αποδεκτές από τα υπόλοιπα μέλη του πολιτισμικού κοινωνικού συστήματος ένταξής του. Ως προς το θεματικό τους περιεχόμενο οι παραληρητικές ιδέες ταξινομούνται ως παραληρητικές ιδέες απειλούμενης προσβολής της ατομικής ασφάλειας, αξιοπρέπειας και της ιδιωτικότητας της προσωπικής ζωής (π.χ. παραληρητικές ιδέες καταδίωξης και συνωμοσίας), παραληρητικές ιδέες αυτοεκτίμησης και αυτοαξιολόγησης ατομικής ακεραιότητας (π.χ. παραληρητικές ιδέες ενοχής, αυτομομφής, υποχονδρίασης, μεγαλειωδών ικανοτήτων) και παραληρητικές ιδέες ερωτικού βίου (π.χ. παραληρητική ζηλοτυπία, παραληρητική ερωτομανία). Ως προς τα χαρακτηριστικά και παίρνοντας ως βάση τον ορισμό που δίνεται στο DSM-5 διερευνάται αρχικά το αν πρόκειται για πεποιθήσεις, αν είναι εσφαλμένες, ο βαθμός βεβαιότητάς τους, αν βασίζονται πάντοτε σε άκυρες συναγωγές, αν αφορούν αποκλειστικά την εξωτερική πραγματικότητα, αν έρχονται πάντοτε σε αντίθεση με αυτό που “σχεδόν όλοι πιστεύουν” καθώς και αν αυτά τα χαρακτηριστικά των παραληρητικών ιδεών, τις διαφοροποιούν ευκρινώς από άλλες συναφείς κλινικές διαταραχές, όπως είναι η αυτοεξαπάτηση, οι υπερτιμημένες ιδέες, οι μυθοπλασίες και οι ιδεοληψίες.","Η εργασία εστιάζει σε μια γενικότερη διερεύνηση του φαινομένου των παραληρητικών ιδεών. Οι παραληρητικές ιδέες ανήκουν στην ευρύτερη κατηγορία των ψυχοπαθολογικών διαταραχών περιεχομένου της σκέψης και, ενώ η διάγνωσή τους είναι ευχερής στην καθημερινή κλινική πράξη, η έννοιά τους παραμένει ασαφής. Στο DSM-5 ως παραληρητικές λογίζονται οι πεποιθήσεις εκείνες του ατόμου περί της εξωτερικής πραγματικότητας που είναι εσφαλμένες, συνιστούν λογικά άκυρες συναγωγές και δεν γίνονται αποδεκτές από τα υπόλοιπα μέλη του πολιτισμικού κοινωνικού συστήματος ένταξής του."],"dc:identifier":["uoadl:2917991","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2917991"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Προβλήματα σχετικά με τον εννοιολογικό προσδιορισμό των παραληρητικών ιδεών στις ψυχωτικές διαταραχές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:31Z"}