{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2918275"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2918275","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση κυκλοφορούντων μονοκυττάρων με πολυπαραμετρική κυτταρομετρία ροής σε ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη","abstract":"Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι το αποτέλεσμα χρόνιας μεταβολικής διαταραχής, η οποία προκαλείται κατά κύριο λόγο από τη μείωση έκκρισης ινσουλίνης ή από τη μειωμένη δράση της ή και από τους δύο αυτούς παράγοντες. Μπορεί να διαιρεθεί σε δύο κύριες κατηγορίες το Διαβήτη Τύπου 1 και τον Διαβήτη Τύπου 2, ωστόσο οι διαφορετικοί μηχανισμοί παθογένειας της νόσου συνδυαστικά με γενετικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες συμβάλλουν στη δημιουργία πολλών τύπων. Όσον αφορά στο Διαβήτη Τύπου 1, ο οποίος επηρεάζει περίπου 1 εκατομμύριο ανθρώπους παγκοσμίως, το ανοσοποιητικό σύστημα καταστρέφει τα β-κύτταρα του παγκρέατος τα οποία εκκρίνουν ινσουλίνη, με αποτέλεσμα τα κύτταρα να μην μπορούν να απορροφήσουν τη γλυκόζη, η οποία είναι απαραίτητη για τη λειτουργία τους. Ακόμα, ο συγκεκριμένος τύπος κατατάσσεται στις ασθένειες με αυτοάνοση αιτιολογία.. Στο Διαβήτη Τύπου 2, ο οργανισμός παρουσιάζει μειωμένη έκκριση ινσουλίνης, μειωμένη ανοχή στη γλυκόζη καθώς και υπεργλυκαιμία, με αποτέλεσμα το ποσό της παραγόμενης γλυκόζης να μην είναι ικανό για καλύψει τις μεταβολικές του ανάγκες. Φαίνεται ότι η φλεγμονή που προκαλείται στον οργανισμό, ενώ είναι σχετικά μικρή, επηρεάζει το ανοσοποιητικό σύστημα στο μεταβολικό σύνδρομο και την παχυσαρκία και δημιουργεί επιπλοκές στη λειτουργία των νεφρών αλλά και του καρδιαγγειακού συστήματος. Στην παρούσα εργασία απομονώθηκαν μονοπύρηνα από το περιφερικό αίμα διαβητικών ατόμων και αναλύθηκαν με πολυχρωματική Κυτταρομετρία Ροής. Κύριος στόχος της μελέτης ήταν η συσχέτιση της HbA1c με τα CD14 και CD16 μονοκύτταρα. Δευτερευόντως, η διερευνήθηκε η ενδεχόμενη συσχέτιση της HbA1c με παραμέτρους όπως η ηλικία, η διάρκεια της νόσου, η εμφάνιση επιπλοκών και ο δείκτης μάζας σώματος (BMI) των ασθενών. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν σημαντική αύξηση των ποσοστών των συνολικών μονοκυττάρων στα άτομα που παρουσιάζουν επιπλοκές του Διαβήτη. Ακόμα, ενδιαφέροντα ευρήματα της μελέτης είναι η θετική συσχέτιση των μονοκυττάρων με την ηλικία, όχι όμως με τo ιστορικό (διάρκεια) της νόσου. Πιθανόν η διάρκεια να μην αποτελεί καθοριστικό παράγοντα ανάπτυξης επιπλοκών, αν σε αυτήν υπάρχει καλή ρύθμιση του Διαβήτη. Αντίθετα, η παχυσαρκία φαίνεται ότι αυξάνει τα classical CD14+CD16-, δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο ανισορροπία μεταξύ των υποπληθυσμών των μονοκυττάρων, που πιθανόν οδηγεί σε ανάπτυξη επιπλοκών. Σημειώνεται ότι στην παρούσα μελέτη τα CD14+CD16- εμφάνιζαν αυξημένους μέσους όρους σε άτομα με επιπλοκές του Διαβήτη.","abstract_html":"Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι το αποτέλεσμα χρόνιας μεταβολικής διαταραχής, η οποία προκαλείται κατά κύριο λόγο από τη μείωση έκκρισης ινσουλίνης ή από τη μειωμένη δράση της ή και από τους δύο αυτούς παράγοντες. Μπορεί να διαιρεθεί σε δύο κύριες κατηγορίες το Διαβήτη Τύπου 1 και τον Διαβήτη Τύπου 2, ωστόσο οι διαφορετικοί μηχανισμοί παθογένειας της νόσου συνδυαστικά με γενετικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες συμβάλλουν στη δημιουργία πολλών τύπων. Όσον αφορά στο Διαβήτη Τύπου 1, ο οποίος επηρεάζει περίπου 1 εκατομμύριο ανθρώπους παγκοσμίως, το ανοσοποιητικό σύστημα καταστρέφει τα β-κύτταρα του παγκρέατος τα οποία εκκρίνουν ινσουλίνη, με αποτέλεσμα τα κύτταρα να μην μπορούν να απορροφήσουν τη γλυκόζη, η οποία είναι απαραίτητη για τη λειτουργία τους. Ακόμα, ο συγκεκριμένος τύπος κατατάσσεται στις ασθένειες με αυτοάνοση αιτιολογία.. Στο Διαβήτη Τύπου 2, ο οργανισμός παρουσιάζει μειωμένη έκκριση ινσουλίνης, μειωμένη ανοχή στη γλυκόζη καθώς και υπεργλυκαιμία, με αποτέλεσμα το ποσό της παραγόμενης γλυκόζης να μην είναι ικανό για καλύψει τις μεταβολικές του ανάγκες. Φαίνεται ότι η φλεγμονή που προκαλείται στον οργανισμό, ενώ είναι σχετικά μικρή, επηρεάζει το ανοσοποιητικό σύστημα στο μεταβολικό σύνδρομο και την παχυσαρκία και δημιουργεί επιπλοκές στη λειτουργία των νεφρών αλλά και του καρδιαγγειακού συστήματος. Στην παρούσα εργασία απομονώθηκαν μονοπύρηνα από το περιφερικό αίμα διαβητικών ατόμων και αναλύθηκαν με πολυχρωματική Κυτταρομετρία Ροής. Κύριος στόχος της μελέτης ήταν η συσχέτιση της HbA1c με τα CD14 και CD16 μονοκύτταρα. Δευτερευόντως, η διερευνήθηκε η ενδεχόμενη συσχέτιση της HbA1c με παραμέτρους όπως η ηλικία, η διάρκεια της νόσου, η εμφάνιση επιπλοκών και ο δείκτης μάζας σώματος (BMI) των ασθενών. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν σημαντική αύξηση των ποσοστών των συνολικών μονοκυττάρων στα άτομα που παρουσιάζουν επιπλοκές του Διαβήτη. Ακόμα, ενδιαφέροντα ευρήματα της μελέτης είναι η θετική συσχέτιση των μονοκυττάρων με την ηλικία, όχι όμως με τo ιστορικό (διάρκεια) της νόσου. Πιθανόν η διάρκεια να μην αποτελεί καθοριστικό παράγοντα ανάπτυξης επιπλοκών, αν σε αυτήν υπάρχει καλή ρύθμιση του Διαβήτη. Αντίθετα, η παχυσαρκία φαίνεται ότι αυξάνει τα classical CD14+CD16-, δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο ανισορροπία μεταξύ των υποπληθυσμών των μονοκυττάρων, που πιθανόν οδηγεί σε ανάπτυξη επιπλοκών. Σημειώνεται ότι στην παρούσα μελέτη τα CD14+CD16- εμφάνιζαν αυξημένους μέσους όρους σε άτομα με επιπλοκές του Διαβήτη.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσολάκου Χρυσούλα","Tsolakou Chrysoula"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:53Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2918275"],"render_values":[{"text":"uoadl:2918275","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2918275","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2918275","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2918275","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσολάκου Χρυσούλα","Tsolakou Chrysoula"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2918275","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2918275"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι το αποτέλεσμα χρόνιας μεταβολικής διαταραχής, η οποία προκαλείται κατά κύριο λόγο από τη μείωση έκκρισης ινσουλίνης ή από τη μειωμένη δράση της ή και από τους δύο αυτούς παράγοντες. Μπορεί να διαιρεθεί σε δύο κύριες κατηγορίες το Διαβήτη Τύπου 1 και τον Διαβήτη Τύπου 2, ωστόσο οι διαφορετικοί μηχανισμοί παθογένειας της νόσου συνδυαστικά με γενετικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες συμβάλλουν στη δημιουργία πολλών τύπων. Όσον αφορά στο Διαβήτη Τύπου 1, ο οποίος επηρεάζει περίπου 1 εκατομμύριο ανθρώπους παγκοσμίως, το ανοσοποιητικό σύστημα καταστρέφει τα β-κύτταρα του παγκρέατος τα οποία εκκρίνουν ινσουλίνη, με αποτέλεσμα τα κύτταρα να μην μπορούν να απορροφήσουν τη γλυκόζη, η οποία είναι απαραίτητη για τη λειτουργία τους. Ακόμα, ο συγκεκριμένος τύπος κατατάσσεται στις ασθένειες με αυτοάνοση αιτιολογία.. Στο Διαβήτη Τύπου 2, ο οργανισμός παρουσιάζει μειωμένη έκκριση ινσουλίνης, μειωμένη ανοχή στη γλυκόζη καθώς και υπεργλυκαιμία, με αποτέλεσμα το ποσό της παραγόμενης γλυκόζης να μην είναι ικανό για καλύψει τις μεταβολικές του ανάγκες. Φαίνεται ότι η φλεγμονή που προκαλείται στον οργανισμό, ενώ είναι σχετικά μικρή, επηρεάζει το ανοσοποιητικό σύστημα στο μεταβολικό σύνδρομο και την παχυσαρκία και δημιουργεί επιπλοκές στη λειτουργία των νεφρών αλλά και του καρδιαγγειακού συστήματος. Στην παρούσα εργασία απομονώθηκαν μονοπύρηνα από το περιφερικό αίμα διαβητικών ατόμων και αναλύθηκαν με πολυχρωματική Κυτταρομετρία Ροής. Κύριος στόχος της μελέτης ήταν η συσχέτιση της HbA1c με τα CD14 και CD16 μονοκύτταρα. Δευτερευόντως, η διερευνήθηκε η ενδεχόμενη συσχέτιση της HbA1c με παραμέτρους όπως η ηλικία, η διάρκεια της νόσου, η εμφάνιση επιπλοκών και ο δείκτης μάζας σώματος (BMI) των ασθενών. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν σημαντική αύξηση των ποσοστών των συνολικών μονοκυττάρων στα άτομα που παρουσιάζουν επιπλοκές του Διαβήτη. Ακόμα, ενδιαφέροντα ευρήματα της μελέτης είναι η θετική συσχέτιση των μονοκυττάρων με την ηλικία, όχι όμως με τo ιστορικό (διάρκεια) της νόσου. Πιθανόν η διάρκεια να μην αποτελεί καθοριστικό παράγοντα ανάπτυξης επιπλοκών, αν σε αυτήν υπάρχει καλή ρύθμιση του Διαβήτη. Αντίθετα, η παχυσαρκία φαίνεται ότι αυξάνει τα classical CD14+CD16-, δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο ανισορροπία μεταξύ των υποπληθυσμών των μονοκυττάρων, που πιθανόν οδηγεί σε ανάπτυξη επιπλοκών. Σημειώνεται ότι στην παρούσα μελέτη τα CD14+CD16- εμφάνιζαν αυξημένους μέσους όρους σε άτομα με επιπλοκές του Διαβήτη.","The aim of this study was to investigate the monocytes population in Type 2 Diabetes patients in relation to the glycaemic profile of those patients. Blood samples were collected from forty three Type 2 Diabetes patients and subjected to multiparametric flow cytometry and regression analyses were carried out between the subpopulations of CD14 and CD16 cells and HbA1c as well as body mass index (BMI) of the patients. The results of the study revealed that age did not significantly correlate with the HbA1c levels, while HbA1c correlated with BMI (p= 0.033), the Diabetes disease history (duration) (p= 0.011) and potential diabetes complications (p= 0.016). No significant correlation was found between the number of monocytes or their subpopulations and HbA1c. Interestingly, there was a significant increase in the number of monocytes (p=0.026) and their percentages (p= 0.007) in patients that exhibited complications of the disease. In the same individuals, the average number of CD14+CD16 have also been shown to be at similarly high levels (p=0.042). The age of the patients significantly correlated with the number of monocytes (p= 0.044) and their percentages (p= 0.024), while no significant correlations were revealed between the other cell subpopulations. The BMI of the patients significantly correlated with the levels of CD14+CD16- (p= 0.037). Finally, the history (duration) of diabetes did correlate with neither the number of monocytes nor their subpopulations."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση κυκλοφορούντων μονοκυττάρων με πολυπαραμετρική κυτταρομετρία ροής σε ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσολάκου Χρυσούλα","Tsolakou Chrysoula"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι το αποτέλεσμα χρόνιας μεταβολικής διαταραχής, η οποία προκαλείται κατά κύριο λόγο από τη μείωση έκκρισης ινσουλίνης ή από τη μειωμένη δράση της ή και από τους δύο αυτούς παράγοντες. Μπορεί να διαιρεθεί σε δύο κύριες κατηγορίες το Διαβήτη Τύπου 1 και τον Διαβήτη Τύπου 2, ωστόσο οι διαφορετικοί μηχανισμοί παθογένειας της νόσου συνδυαστικά με γενετικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες συμβάλλουν στη δημιουργία πολλών τύπων. Όσον αφορά στο Διαβήτη Τύπου 1, ο οποίος επηρεάζει περίπου 1 εκατομμύριο ανθρώπους παγκοσμίως, το ανοσοποιητικό σύστημα καταστρέφει τα β-κύτταρα του παγκρέατος τα οποία εκκρίνουν ινσουλίνη, με αποτέλεσμα τα κύτταρα να μην μπορούν να απορροφήσουν τη γλυκόζη, η οποία είναι απαραίτητη για τη λειτουργία τους. Ακόμα, ο συγκεκριμένος τύπος κατατάσσεται στις ασθένειες με αυτοάνοση αιτιολογία.. Στο Διαβήτη Τύπου 2, ο οργανισμός παρουσιάζει μειωμένη έκκριση ινσουλίνης, μειωμένη ανοχή στη γλυκόζη καθώς και υπεργλυκαιμία, με αποτέλεσμα το ποσό της παραγόμενης γλυκόζης να μην είναι ικανό για καλύψει τις μεταβολικές του ανάγκες. Φαίνεται ότι η φλεγμονή που προκαλείται στον οργανισμό, ενώ είναι σχετικά μικρή, επηρεάζει το ανοσοποιητικό σύστημα στο μεταβολικό σύνδρομο και την παχυσαρκία και δημιουργεί επιπλοκές στη λειτουργία των νεφρών αλλά και του καρδιαγγειακού συστήματος. Στην παρούσα εργασία απομονώθηκαν μονοπύρηνα από το περιφερικό αίμα διαβητικών ατόμων και αναλύθηκαν με πολυχρωματική Κυτταρομετρία Ροής. Κύριος στόχος της μελέτης ήταν η συσχέτιση της HbA1c με τα CD14 και CD16 μονοκύτταρα. Δευτερευόντως, η διερευνήθηκε η ενδεχόμενη συσχέτιση της HbA1c με παραμέτρους όπως η ηλικία, η διάρκεια της νόσου, η εμφάνιση επιπλοκών και ο δείκτης μάζας σώματος (BMI) των ασθενών. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν σημαντική αύξηση των ποσοστών των συνολικών μονοκυττάρων στα άτομα που παρουσιάζουν επιπλοκές του Διαβήτη. Ακόμα, ενδιαφέροντα ευρήματα της μελέτης είναι η θετική συσχέτιση των μονοκυττάρων με την ηλικία, όχι όμως με τo ιστορικό (διάρκεια) της νόσου. Πιθανόν η διάρκεια να μην αποτελεί καθοριστικό παράγοντα ανάπτυξης επιπλοκών, αν σε αυτήν υπάρχει καλή ρύθμιση του Διαβήτη. Αντίθετα, η παχυσαρκία φαίνεται ότι αυξάνει τα classical CD14+CD16-, δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο ανισορροπία μεταξύ των υποπληθυσμών των μονοκυττάρων, που πιθανόν οδηγεί σε ανάπτυξη επιπλοκών. Σημειώνεται ότι στην παρούσα μελέτη τα CD14+CD16- εμφάνιζαν αυξημένους μέσους όρους σε άτομα με επιπλοκές του Διαβήτη.","The aim of this study was to investigate the monocytes population in Type 2 Diabetes patients in relation to the glycaemic profile of those patients. Blood samples were collected from forty three Type 2 Diabetes patients and subjected to multiparametric flow cytometry and regression analyses were carried out between the subpopulations of CD14 and CD16 cells and HbA1c as well as body mass index (BMI) of the patients. The results of the study revealed that age did not significantly correlate with the HbA1c levels, while HbA1c correlated with BMI (p= 0.033), the Diabetes disease history (duration) (p= 0.011) and potential diabetes complications (p= 0.016). No significant correlation was found between the number of monocytes or their subpopulations and HbA1c. Interestingly, there was a significant increase in the number of monocytes (p=0.026) and their percentages (p= 0.007) in patients that exhibited complications of the disease. In the same individuals, the average number of CD14+CD16 have also been shown to be at similarly high levels (p=0.042). The age of the patients significantly correlated with the number of monocytes (p= 0.044) and their percentages (p= 0.024), while no significant correlations were revealed between the other cell subpopulations. The BMI of the patients significantly correlated with the levels of CD14+CD16- (p= 0.037). Finally, the history (duration) of diabetes did correlate with neither the number of monocytes nor their subpopulations."],"dc:identifier":["uoadl:2918275","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2918275"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διερεύνηση κυκλοφορούντων μονοκυττάρων με πολυπαραμετρική κυτταρομετρία ροής σε ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:53Z"}