{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2918333"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2918333","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Induction of Hematopoietic Stem and Progenitor Cells (HSPCs) reprogramming by innate immunity stimulants promotes extramedullary hematopoiesis and exacerbates tissue inflammation","abstract":"Ιστορικό: Τα αρχέγονα προγονικά αιμοποιητικά κύτταρα (ΑΠΑΚ) κατοικούν στη αιμοποιητική μυελική φολέα σε αδρανή κατάσταση. Υπό συνθήκες στρες και φλεγμονής, ανταποκρίνονται πολλαπλασιαζόμενα και διαφοροποιούμενα ώστε να καλύψουν την ανάγκη για διαφοροποιημένα αιμοποιητικά κύτταρα. Η συστηματική φλεγμονή ενισχύει τόσο τη μυελική όσο και την εξωμυελική μυελοποίηση ώστε να καλυφθεί η αυξημένη ζήτηση κυττάρων περιφέρεια. Σε αυτήν τη κατάσταση, τα ΑΠΑΚ μεταναστεύουν από τον μυελό των οστών και εδράζουν στον ερυθρό πολφό του σπλήνα, ώστε να παράγουν μυελοειδή κύτταρα (ουδετερόφιλα και μονοκύτταρα). Σε προκαταρκτικά πειράματα, έχουμε εντοπίσει την ύπαρξη εξωμυελικής αιμοποίησης και κοκκιοποίησης σε ΣΕΛ ποντικού με την ανάδειξει ΑΠΑΚ και Πρόγονων Κοκκιοκυττάρων μονοκυττάρων στον σπλήνα. Στόχοι: Για να μελετήσουμε τον αντίκτυπο αυτού του ευρήματος στη φλεγμονή των ιστών, επιδιώξαμε να επιταχύνουμε αυτήν τη διαδικασία χρησιμοποιώντας β-γλυκάνη, έναν πρότυπο επαγωγέα της εκπαιδευμένης ανοσίας (έμφυτη μνήμη του ανοσοποιητικού συστήματος) - και να μελετήσουμε τον αντίκτυπό της στην αιματοποίηση και τη φλεγμονή των ιστών σε ένα ζωικό μοντέλο Συστηματικού Ερυθηματώδους Λύκου(SLE). Μέθοδοι: Στα ποντίκια NZW / B F1 εγχύθηκε β-γλυκάνη ή PBS (μάρτυρας), ξεκινώντας από την ηλικία των 3 μηνών (προκλινικό στάδιο), κάθε δύο εβδομάδες έως 6 μηνών (εμφανής νεφρική νόσος- αναγνωρίσιμη μέσω πρωτεϊνουρίας). Σε αυτό το σημείο τα ζώα θυσιάστηκαν και συλλέχθηκαν ιστοί για επακόλουθα πειράματα. Αποτελέσματα: Η χορήγηση β-γλυκάνης οδήγησε σε ένα πιο προχωρημένο και σοβαρό πρότυπο σπειραματονεφρίτιδας με ταυτόχρονη επίταση της μυελικής αιμοποίηση προς την μυελώδη σειρά. Τα ουδετερόφιλα και τα ΑΠΑΚ αυξήθηκαν στο μυελό των οστών και στο περιφερικό αίμα, ενώ οι πρόγονοι κοκκιοκυττάρων-μονοκυττάρων μειώθηκαν, χαρακτηριστικά που υποδηλώνουν την ύπαρξη εναλλακτικής οδού κοκκιοποίησης. Αξιοσημείωτα, παρατηρήθηκε μαζική σπληνομεγαλία και τα ΑΠΑΚ του σπλήνα αυξήθηκαν σημαντικά, ενδεικτικό της επίτασης της σπληνικής εξωμυελικής αιματοποίησης (EMH). Συμπεράσματα: Στον ΣΕΛ, η επαγωγή της εκπαιδευμένης ανοσίας έχει ως αποτέλεσμα την επίταση τόσο της μυελοειδούς διαφοροποίσης όσο και της σπληνικής εξωμυελικής αιμοποίησης, με ταυτόχρονη πρόωρη έναρξη και έξαρση της σπειραματονεφρίτιδας. Αυτές οι παρατηρήσεις υποστηρίζουν το ρόλο του επαναπρογραμματισμού των ΑΠΑΚ στην φλεγμονή και την ιστική βλάβη.","abstract_html":"Ιστορικό: Τα αρχέγονα προγονικά αιμοποιητικά κύτταρα (ΑΠΑΚ) κατοικούν στη αιμοποιητική μυελική φολέα σε αδρανή κατάσταση. Υπό συνθήκες στρες και φλεγμονής, ανταποκρίνονται πολλαπλασιαζόμενα και διαφοροποιούμενα ώστε να καλύψουν την ανάγκη για διαφοροποιημένα αιμοποιητικά κύτταρα. Η συστηματική φλεγμονή ενισχύει τόσο τη μυελική όσο και την εξωμυελική μυελοποίηση ώστε να καλυφθεί η αυξημένη ζήτηση κυττάρων περιφέρεια. Σε αυτήν τη κατάσταση, τα ΑΠΑΚ μεταναστεύουν από τον μυελό των οστών και εδράζουν στον ερυθρό πολφό του σπλήνα, ώστε να παράγουν μυελοειδή κύτταρα (ουδετερόφιλα και μονοκύτταρα). Σε προκαταρκτικά πειράματα, έχουμε εντοπίσει την ύπαρξη εξωμυελικής αιμοποίησης και κοκκιοποίησης σε ΣΕΛ ποντικού με την ανάδειξει ΑΠΑΚ και Πρόγονων Κοκκιοκυττάρων μονοκυττάρων στον σπλήνα. Στόχοι: Για να μελετήσουμε τον αντίκτυπο αυτού του ευρήματος στη φλεγμονή των ιστών, επιδιώξαμε να επιταχύνουμε αυτήν τη διαδικασία χρησιμοποιώντας β-γλυκάνη, έναν πρότυπο επαγωγέα της εκπαιδευμένης ανοσίας (έμφυτη μνήμη του ανοσοποιητικού συστήματος) - και να μελετήσουμε τον αντίκτυπό της στην αιματοποίηση και τη φλεγμονή των ιστών σε ένα ζωικό μοντέλο Συστηματικού Ερυθηματώδους Λύκου(SLE). Μέθοδοι: Στα ποντίκια NZW / B F1 εγχύθηκε β-γλυκάνη ή PBS (μάρτυρας), ξεκινώντας από την ηλικία των 3 μηνών (προκλινικό στάδιο), κάθε δύο εβδομάδες έως 6 μηνών (εμφανής νεφρική νόσος- αναγνωρίσιμη μέσω πρωτεϊνουρίας). Σε αυτό το σημείο τα ζώα θυσιάστηκαν και συλλέχθηκαν ιστοί για επακόλουθα πειράματα. Αποτελέσματα: Η χορήγηση β-γλυκάνης οδήγησε σε ένα πιο προχωρημένο και σοβαρό πρότυπο σπειραματονεφρίτιδας με ταυτόχρονη επίταση της μυελικής αιμοποίηση προς την μυελώδη σειρά. Τα ουδετερόφιλα και τα ΑΠΑΚ αυξήθηκαν στο μυελό των οστών και στο περιφερικό αίμα, ενώ οι πρόγονοι κοκκιοκυττάρων-μονοκυττάρων μειώθηκαν, χαρακτηριστικά που υποδηλώνουν την ύπαρξη εναλλακτικής οδού κοκκιοποίησης. Αξιοσημείωτα, παρατηρήθηκε μαζική σπληνομεγαλία και τα ΑΠΑΚ του σπλήνα αυξήθηκαν σημαντικά, ενδεικτικό της επίτασης της σπληνικής εξωμυελικής αιματοποίησης (EMH). Συμπεράσματα: Στον ΣΕΛ, η επαγωγή της εκπαιδευμένης ανοσίας έχει ως αποτέλεσμα την επίταση τόσο της μυελοειδούς διαφοροποίσης όσο και της σπληνικής εξωμυελικής αιμοποίησης, με ταυτόχρονη πρόωρη έναρξη και έξαρση της σπειραματονεφρίτιδας. Αυτές οι παρατηρήσεις υποστηρίζουν το ρόλο του επαναπρογραμματισμού των ΑΠΑΚ στην φλεγμονή και την ιστική βλάβη.","abstract_has_math":false,"creators":["Δούμας Σταύρος-Αλέξανδρος-Πέτρος","Doumas Stavros-Alexandros-Petros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:53Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2918333"],"render_values":[{"text":"uoadl:2918333","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2918333","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2918333","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2918333","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δούμας Σταύρος-Αλέξανδρος-Πέτρος","Doumas Stavros-Alexandros-Petros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2918333","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2918333"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ιστορικό: Τα αρχέγονα προγονικά αιμοποιητικά κύτταρα (ΑΠΑΚ) κατοικούν στη αιμοποιητική μυελική φολέα σε αδρανή κατάσταση. Υπό συνθήκες στρες και φλεγμονής, ανταποκρίνονται πολλαπλασιαζόμενα και διαφοροποιούμενα ώστε να καλύψουν την ανάγκη για διαφοροποιημένα αιμοποιητικά κύτταρα. Η συστηματική φλεγμονή ενισχύει τόσο τη μυελική όσο και την εξωμυελική μυελοποίηση ώστε να καλυφθεί η αυξημένη ζήτηση κυττάρων περιφέρεια. Σε αυτήν τη κατάσταση, τα ΑΠΑΚ μεταναστεύουν από τον μυελό των οστών και εδράζουν στον ερυθρό πολφό του σπλήνα, ώστε να παράγουν μυελοειδή κύτταρα (ουδετερόφιλα και μονοκύτταρα). Σε προκαταρκτικά πειράματα, έχουμε εντοπίσει την ύπαρξη εξωμυελικής αιμοποίησης και κοκκιοποίησης σε ΣΕΛ ποντικού με την ανάδειξει ΑΠΑΚ και Πρόγονων Κοκκιοκυττάρων μονοκυττάρων στον σπλήνα. Στόχοι: Για να μελετήσουμε τον αντίκτυπο αυτού του ευρήματος στη φλεγμονή των ιστών, επιδιώξαμε να επιταχύνουμε αυτήν τη διαδικασία χρησιμοποιώντας β-γλυκάνη, έναν πρότυπο επαγωγέα της εκπαιδευμένης ανοσίας (έμφυτη μνήμη του ανοσοποιητικού συστήματος) - και να μελετήσουμε τον αντίκτυπό της στην αιματοποίηση και τη φλεγμονή των ιστών σε ένα ζωικό μοντέλο Συστηματικού Ερυθηματώδους Λύκου(SLE). Μέθοδοι: Στα ποντίκια NZW / B F1 εγχύθηκε β-γλυκάνη ή PBS (μάρτυρας), ξεκινώντας από την ηλικία των 3 μηνών (προκλινικό στάδιο), κάθε δύο εβδομάδες έως 6 μηνών (εμφανής νεφρική νόσος- αναγνωρίσιμη μέσω πρωτεϊνουρίας). Σε αυτό το σημείο τα ζώα θυσιάστηκαν και συλλέχθηκαν ιστοί για επακόλουθα πειράματα. Αποτελέσματα: Η χορήγηση β-γλυκάνης οδήγησε σε ένα πιο προχωρημένο και σοβαρό πρότυπο σπειραματονεφρίτιδας με ταυτόχρονη επίταση της μυελικής αιμοποίηση προς την μυελώδη σειρά. Τα ουδετερόφιλα και τα ΑΠΑΚ αυξήθηκαν στο μυελό των οστών και στο περιφερικό αίμα, ενώ οι πρόγονοι κοκκιοκυττάρων-μονοκυττάρων μειώθηκαν, χαρακτηριστικά που υποδηλώνουν την ύπαρξη εναλλακτικής οδού κοκκιοποίησης. Αξιοσημείωτα, παρατηρήθηκε μαζική σπληνομεγαλία και τα ΑΠΑΚ του σπλήνα αυξήθηκαν σημαντικά, ενδεικτικό της επίτασης της σπληνικής εξωμυελικής αιματοποίησης (EMH). Συμπεράσματα: Στον ΣΕΛ, η επαγωγή της εκπαιδευμένης ανοσίας έχει ως αποτέλεσμα την επίταση τόσο της μυελοειδούς διαφοροποίσης όσο και της σπληνικής εξωμυελικής αιμοποίησης, με ταυτόχρονη πρόωρη έναρξη και έξαρση της σπειραματονεφρίτιδας. Αυτές οι παρατηρήσεις υποστηρίζουν το ρόλο του επαναπρογραμματισμού των ΑΠΑΚ στην φλεγμονή και την ιστική βλάβη.","Background: Hematopoietic Stem and Progenitor Cells (HSPCs) reside in the BM niche and remain in a quiescent state. Under stress or inflammatory conditions, they respond by proliferating and differentiating to replenish any progeny needed. Systemic Inflammation enhances both medullary and extramedullary myelopoiesis to meet the increased demand for effector cells in the periphery. In this setting, HPSCs migrate from the BM and seed the red pulp of the spleen to produce myeloid cells (neutrophils and monocytes). In preliminary experiments, we have identified extramedullary hematopoiesis and granulopoiesis in murine SLE with HSPCs and GMPs accumulating in the spleen. Objectives: To study the impact of this finding on tissue inflammation, we sought to accelerate this process by using β-glucan, a trained immunity inducer (innate immune system memory) - and study its impact on hematopoiesis and tissue inflammation in an animal model of Systemic Lupus Erythematosus (SLE). Methods: NZW/B F1 mice were injected with β-glucan (prototypical trained immunity inducer) or PBS (control), starting at 3months old (preclinical stage), every two weeks until 6months old (overt kidney disease is identifiable through proteinuria). At this point the animals were sacrificed and tissues were harvested for subsequent experiments. Results: B-glucan administration resulted in a more advanced and severe pattern of glomerulonephritis with concomitant accentuation of bone marrow hematopoietic myeloid skewing. Neutrophils and HSPCs were increased in the bone marrow and peripheral blood, while granulocyte-monocyte progenitors were decreased, features suggestive of an alternative granulopoiesis pathway. Remarkably, massive splenomegaly was observed and spleen HSPCs were significantly increased, indicative of splenic extramedullary hematopoiesis (EMH) exacerbation. Conclusions: In the SLE setting, trained immunity induction results in accentuation of bone marrow myeloid skewing and splenic EMH with concomitant accelerated nephritis onset and progression. These observations support the role of HSPCs reprograming in tissue inflammation and damage."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Induction of Hematopoietic Stem and Progenitor Cells (HSPCs) reprogramming by innate immunity stimulants promotes extramedullary hematopoiesis and exacerbates tissue inflammation"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δούμας Σταύρος-Αλέξανδρος-Πέτρος","Doumas Stavros-Alexandros-Petros"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Ιστορικό: Τα αρχέγονα προγονικά αιμοποιητικά κύτταρα (ΑΠΑΚ) κατοικούν στη αιμοποιητική μυελική φολέα σε αδρανή κατάσταση. Υπό συνθήκες στρες και φλεγμονής, ανταποκρίνονται πολλαπλασιαζόμενα και διαφοροποιούμενα ώστε να καλύψουν την ανάγκη για διαφοροποιημένα αιμοποιητικά κύτταρα. Η συστηματική φλεγμονή ενισχύει τόσο τη μυελική όσο και την εξωμυελική μυελοποίηση ώστε να καλυφθεί η αυξημένη ζήτηση κυττάρων περιφέρεια. Σε αυτήν τη κατάσταση, τα ΑΠΑΚ μεταναστεύουν από τον μυελό των οστών και εδράζουν στον ερυθρό πολφό του σπλήνα, ώστε να παράγουν μυελοειδή κύτταρα (ουδετερόφιλα και μονοκύτταρα). Σε προκαταρκτικά πειράματα, έχουμε εντοπίσει την ύπαρξη εξωμυελικής αιμοποίησης και κοκκιοποίησης σε ΣΕΛ ποντικού με την ανάδειξει ΑΠΑΚ και Πρόγονων Κοκκιοκυττάρων μονοκυττάρων στον σπλήνα. Στόχοι: Για να μελετήσουμε τον αντίκτυπο αυτού του ευρήματος στη φλεγμονή των ιστών, επιδιώξαμε να επιταχύνουμε αυτήν τη διαδικασία χρησιμοποιώντας β-γλυκάνη, έναν πρότυπο επαγωγέα της εκπαιδευμένης ανοσίας (έμφυτη μνήμη του ανοσοποιητικού συστήματος) - και να μελετήσουμε τον αντίκτυπό της στην αιματοποίηση και τη φλεγμονή των ιστών σε ένα ζωικό μοντέλο Συστηματικού Ερυθηματώδους Λύκου(SLE). Μέθοδοι: Στα ποντίκια NZW / B F1 εγχύθηκε β-γλυκάνη ή PBS (μάρτυρας), ξεκινώντας από την ηλικία των 3 μηνών (προκλινικό στάδιο), κάθε δύο εβδομάδες έως 6 μηνών (εμφανής νεφρική νόσος- αναγνωρίσιμη μέσω πρωτεϊνουρίας). Σε αυτό το σημείο τα ζώα θυσιάστηκαν και συλλέχθηκαν ιστοί για επακόλουθα πειράματα. Αποτελέσματα: Η χορήγηση β-γλυκάνης οδήγησε σε ένα πιο προχωρημένο και σοβαρό πρότυπο σπειραματονεφρίτιδας με ταυτόχρονη επίταση της μυελικής αιμοποίηση προς την μυελώδη σειρά. Τα ουδετερόφιλα και τα ΑΠΑΚ αυξήθηκαν στο μυελό των οστών και στο περιφερικό αίμα, ενώ οι πρόγονοι κοκκιοκυττάρων-μονοκυττάρων μειώθηκαν, χαρακτηριστικά που υποδηλώνουν την ύπαρξη εναλλακτικής οδού κοκκιοποίησης. Αξιοσημείωτα, παρατηρήθηκε μαζική σπληνομεγαλία και τα ΑΠΑΚ του σπλήνα αυξήθηκαν σημαντικά, ενδεικτικό της επίτασης της σπληνικής εξωμυελικής αιματοποίησης (EMH). Συμπεράσματα: Στον ΣΕΛ, η επαγωγή της εκπαιδευμένης ανοσίας έχει ως αποτέλεσμα την επίταση τόσο της μυελοειδούς διαφοροποίσης όσο και της σπληνικής εξωμυελικής αιμοποίησης, με ταυτόχρονη πρόωρη έναρξη και έξαρση της σπειραματονεφρίτιδας. Αυτές οι παρατηρήσεις υποστηρίζουν το ρόλο του επαναπρογραμματισμού των ΑΠΑΚ στην φλεγμονή και την ιστική βλάβη.","Background: Hematopoietic Stem and Progenitor Cells (HSPCs) reside in the BM niche and remain in a quiescent state. Under stress or inflammatory conditions, they respond by proliferating and differentiating to replenish any progeny needed. Systemic Inflammation enhances both medullary and extramedullary myelopoiesis to meet the increased demand for effector cells in the periphery. In this setting, HPSCs migrate from the BM and seed the red pulp of the spleen to produce myeloid cells (neutrophils and monocytes). In preliminary experiments, we have identified extramedullary hematopoiesis and granulopoiesis in murine SLE with HSPCs and GMPs accumulating in the spleen. Objectives: To study the impact of this finding on tissue inflammation, we sought to accelerate this process by using β-glucan, a trained immunity inducer (innate immune system memory) - and study its impact on hematopoiesis and tissue inflammation in an animal model of Systemic Lupus Erythematosus (SLE). Methods: NZW/B F1 mice were injected with β-glucan (prototypical trained immunity inducer) or PBS (control), starting at 3months old (preclinical stage), every two weeks until 6months old (overt kidney disease is identifiable through proteinuria). At this point the animals were sacrificed and tissues were harvested for subsequent experiments. Results: B-glucan administration resulted in a more advanced and severe pattern of glomerulonephritis with concomitant accentuation of bone marrow hematopoietic myeloid skewing. Neutrophils and HSPCs were increased in the bone marrow and peripheral blood, while granulocyte-monocyte progenitors were decreased, features suggestive of an alternative granulopoiesis pathway. Remarkably, massive splenomegaly was observed and spleen HSPCs were significantly increased, indicative of splenic extramedullary hematopoiesis (EMH) exacerbation. Conclusions: In the SLE setting, trained immunity induction results in accentuation of bone marrow myeloid skewing and splenic EMH with concomitant accelerated nephritis onset and progression. These observations support the role of HSPCs reprograming in tissue inflammation and damage."],"dc:identifier":["uoadl:2918333","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2918333"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Induction of Hematopoietic Stem and Progenitor Cells (HSPCs) reprogramming by innate immunity stimulants promotes extramedullary hematopoiesis and exacerbates tissue inflammation"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:53Z"}