{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2918510"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2918510","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ύπνος και σεξουαλική υγεία","abstract":"Εισαγωγή: Η σχέση μεταξύ του συνδρόμου αποφρακτικής υπνικής άπνοιας και της στυτικής δυσλειτουργίας αναφέρθηκε για πρώτη φορά 40 χρόνια πριν. Μέχρι σήμερα έχουν προταθεί πολλοί μηχανισμοί για τη συσχέτιση της υπνικής άπνοιας με τη στυτική δυσλειτουργία, καταστάσεις οι οποίες έχουν πολλούς κοινούς παράγοντες κινδύνου. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν να διερευνήσει τη συσχέτιση μεταξύ του συνδρόμου αποφρακτικής άπνοιας ύπνου και της στυτικής δυσλειτουργίας. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μελέτη ανασκόπησης. Έγινε αναζήτηση στην ελληνική και διεθνή βιβλιογραφία στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων Pubmed, Cinahl, Sciverse Scopus και Proquest Οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν ήταν διαταραχές ύπνου, στυτική δυσλειτουργία, σεξουαλική λειτουργία, σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας ύπνου, αποφρακτική άπνοια ύπνου, αερισμός με θετική πίεση, ύπνος, υποξία, σεξουαλικότητα, διεθνής δείκτης στυτικής δυσλειτουργίας, άνδρες. Αποτελέσματα: Βρέθηκαν συνολικά 12 άρθρα. Οι περισσότερες ήταν ελεγχόμενες προοπτικές κλινικές μελέτες και διερευνούσαν μόνο την επίπτωση της στυτικής δυσλειτουργίας σε ασθενείς με σύνδρομο αποφρακτικής υπνικής άπνοιας. Στο σύνολο σχεδόν των μελετών, η αξιολόγηση της στυτικής λειτουργίας/δυσλειτουργίας γινόταν με το διεθνή δείκτη για τη στυτική λειτουργία – IIEF. Όλες οι μελέτες έδειξαν ότι οι ασθενείς με σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας ύπνου είχαν χειρότερη στυτική λειτουργία σε σχέση με τους υγιείς μάρτυρες. Η επίπτωση της στυτικής δυσλειτουργίας σε ασθενείς με σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας ύπνου κυμαίνεται από 21,4% έως 64,41%. Η τακτική χρήση της CPAP (για 1-12 μήνες) σε ασθενείς με υπνική άπνοια βελτιώνει σημαντικά τη στυτική λειτουργία των ασθενών με σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας ύπνου, όπως και η χορήγηση σιλδεναφίλης. Οι παράγοντες κινδύνου που βρέθηκαν να είναι υπεύθυνοι για τις σοβαρές μορφές στυτικής δυσλειτουργίας είναι η αυξημένη ηλικία, ο σακχαρώδης διαβήτης, η αρτηριακή υπέρταση, η λήψη φαρμακευτικών σκευασμάτων ΑΜΕΑ και αναστολέων υποδοχέων αγγειοτενσίνης ΙΙ, ο υψηλότερος δείκτης μάζας σώματος, ο υψηλότερος AHI, ο υψηλότερος δείκτης arousals, το υψηλότερο TST90 και το χαμηλότερο PaO2. Συμπεράσματα: Το σύνδρομο αποφρακτικής υπνικής άπνοιας συνδέεται με τη στυτική δυσλειτουργία. Μετά από 1-12 μήνες τακτικής χρήσης CPAP, τα συμπτώματα στους ασθενείς με υπνική άπνοια βελτιώνονται. Ακόμη περισσότερη βελτίωση έχουν οι ασθενείς στους οποίους χορηγείται σιλδεναφίλη. Κάθε ασθενής που αξιολογείται για στυτική δυσλειτουργία, θα πρέπει να εξετάζεται για υπνική άπνοια.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η σχέση μεταξύ του συνδρόμου αποφρακτικής υπνικής άπνοιας και της στυτικής δυσλειτουργίας αναφέρθηκε για πρώτη φορά 40 χρόνια πριν. Μέχρι σήμερα έχουν προταθεί πολλοί μηχανισμοί για τη συσχέτιση της υπνικής άπνοιας με τη στυτική δυσλειτουργία, καταστάσεις οι οποίες έχουν πολλούς κοινούς παράγοντες κινδύνου. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν να διερευνήσει τη συσχέτιση μεταξύ του συνδρόμου αποφρακτικής άπνοιας ύπνου και της στυτικής δυσλειτουργίας. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μελέτη ανασκόπησης. Έγινε αναζήτηση στην ελληνική και διεθνή βιβλιογραφία στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων Pubmed, Cinahl, Sciverse Scopus και Proquest Οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν ήταν διαταραχές ύπνου, στυτική δυσλειτουργία, σεξουαλική λειτουργία, σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας ύπνου, αποφρακτική άπνοια ύπνου, αερισμός με θετική πίεση, ύπνος, υποξία, σεξουαλικότητα, διεθνής δείκτης στυτικής δυσλειτουργίας, άνδρες. Αποτελέσματα: Βρέθηκαν συνολικά 12 άρθρα. Οι περισσότερες ήταν ελεγχόμενες προοπτικές κλινικές μελέτες και διερευνούσαν μόνο την επίπτωση της στυτικής δυσλειτουργίας σε ασθενείς με σύνδρομο αποφρακτικής υπνικής άπνοιας. Στο σύνολο σχεδόν των μελετών, η αξιολόγηση της στυτικής λειτουργίας/δυσλειτουργίας γινόταν με το διεθνή δείκτη για τη στυτική λειτουργία – IIEF. Όλες οι μελέτες έδειξαν ότι οι ασθενείς με σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας ύπνου είχαν χειρότερη στυτική λειτουργία σε σχέση με τους υγιείς μάρτυρες. Η επίπτωση της στυτικής δυσλειτουργίας σε ασθενείς με σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας ύπνου κυμαίνεται από 21,4% έως 64,41%. Η τακτική χρήση της CPAP (για 1-12 μήνες) σε ασθενείς με υπνική άπνοια βελτιώνει σημαντικά τη στυτική λειτουργία των ασθενών με σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας ύπνου, όπως και η χορήγηση σιλδεναφίλης. Οι παράγοντες κινδύνου που βρέθηκαν να είναι υπεύθυνοι για τις σοβαρές μορφές στυτικής δυσλειτουργίας είναι η αυξημένη ηλικία, ο σακχαρώδης διαβήτης, η αρτηριακή υπέρταση, η λήψη φαρμακευτικών σκευασμάτων ΑΜΕΑ και αναστολέων υποδοχέων αγγειοτενσίνης ΙΙ, ο υψηλότερος δείκτης μάζας σώματος, ο υψηλότερος AHI, ο υψηλότερος δείκτης arousals, το υψηλότερο TST90 και το χαμηλότερο PaO2. Συμπεράσματα: Το σύνδρομο αποφρακτικής υπνικής άπνοιας συνδέεται με τη στυτική δυσλειτουργία. Μετά από 1-12 μήνες τακτικής χρήσης CPAP, τα συμπτώματα στους ασθενείς με υπνική άπνοια βελτιώνονται. Ακόμη περισσότερη βελτίωση έχουν οι ασθενείς στους οποίους χορηγείται σιλδεναφίλη. Κάθε ασθενής που αξιολογείται για στυτική δυσλειτουργία, θα πρέπει να εξετάζεται για υπνική άπνοια.","abstract_has_math":false,"creators":["Κύρκου Κωνσταντίνα","Kirkou Konstandina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:55Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2918510"],"render_values":[{"text":"uoadl:2918510","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2918510","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2918510","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2918510","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κύρκου Κωνσταντίνα","Kirkou Konstandina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2918510","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2918510"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η σχέση μεταξύ του συνδρόμου αποφρακτικής υπνικής άπνοιας και της στυτικής δυσλειτουργίας αναφέρθηκε για πρώτη φορά 40 χρόνια πριν. Μέχρι σήμερα έχουν προταθεί πολλοί μηχανισμοί για τη συσχέτιση της υπνικής άπνοιας με τη στυτική δυσλειτουργία, καταστάσεις οι οποίες έχουν πολλούς κοινούς παράγοντες κινδύνου. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν να διερευνήσει τη συσχέτιση μεταξύ του συνδρόμου αποφρακτικής άπνοιας ύπνου και της στυτικής δυσλειτουργίας. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μελέτη ανασκόπησης. Έγινε αναζήτηση στην ελληνική και διεθνή βιβλιογραφία στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων Pubmed, Cinahl, Sciverse Scopus και Proquest Οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν ήταν διαταραχές ύπνου, στυτική δυσλειτουργία, σεξουαλική λειτουργία, σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας ύπνου, αποφρακτική άπνοια ύπνου, αερισμός με θετική πίεση, ύπνος, υποξία, σεξουαλικότητα, διεθνής δείκτης στυτικής δυσλειτουργίας, άνδρες. Αποτελέσματα: Βρέθηκαν συνολικά 12 άρθρα. Οι περισσότερες ήταν ελεγχόμενες προοπτικές κλινικές μελέτες και διερευνούσαν μόνο την επίπτωση της στυτικής δυσλειτουργίας σε ασθενείς με σύνδρομο αποφρακτικής υπνικής άπνοιας. Στο σύνολο σχεδόν των μελετών, η αξιολόγηση της στυτικής λειτουργίας/δυσλειτουργίας γινόταν με το διεθνή δείκτη για τη στυτική λειτουργία – IIEF. Όλες οι μελέτες έδειξαν ότι οι ασθενείς με σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας ύπνου είχαν χειρότερη στυτική λειτουργία σε σχέση με τους υγιείς μάρτυρες. Η επίπτωση της στυτικής δυσλειτουργίας σε ασθενείς με σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας ύπνου κυμαίνεται από 21,4% έως 64,41%. Η τακτική χρήση της CPAP (για 1-12 μήνες) σε ασθενείς με υπνική άπνοια βελτιώνει σημαντικά τη στυτική λειτουργία των ασθενών με σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας ύπνου, όπως και η χορήγηση σιλδεναφίλης. Οι παράγοντες κινδύνου που βρέθηκαν να είναι υπεύθυνοι για τις σοβαρές μορφές στυτικής δυσλειτουργίας είναι η αυξημένη ηλικία, ο σακχαρώδης διαβήτης, η αρτηριακή υπέρταση, η λήψη φαρμακευτικών σκευασμάτων ΑΜΕΑ και αναστολέων υποδοχέων αγγειοτενσίνης ΙΙ, ο υψηλότερος δείκτης μάζας σώματος, ο υψηλότερος AHI, ο υψηλότερος δείκτης arousals, το υψηλότερο TST90 και το χαμηλότερο PaO2. Συμπεράσματα: Το σύνδρομο αποφρακτικής υπνικής άπνοιας συνδέεται με τη στυτική δυσλειτουργία. Μετά από 1-12 μήνες τακτικής χρήσης CPAP, τα συμπτώματα στους ασθενείς με υπνική άπνοια βελτιώνονται. Ακόμη περισσότερη βελτίωση έχουν οι ασθενείς στους οποίους χορηγείται σιλδεναφίλη. Κάθε ασθενής που αξιολογείται για στυτική δυσλειτουργία, θα πρέπει να εξετάζεται για υπνική άπνοια.","Introduction: The relationship between obstructive sleep apnea syndrome (OSAS) and erectile dysfunction (ED) was first reported 40 years ago. Today, many mechanisms have been proposed for correlating OSAS with ED and the two conditions seem to have many common risk factors. Aim: The aim of this study was to investigate the relationship between obstructive sleep apnea syndrome and erectile dysfunction. Methodology: This is a review study of the Greek and international bibliography in the electronic databases Pubmed, Cinahl, Sciverse Scopus and Proquest. The key words used were sleep disorder, erectile dysfunction, sexual performance, obstructive sleep apnea syndrome, obstructive sleep apnea, CPAP (positive air pressure ventilation), sleep, hypoxia, sexuality, international index of erectile dysfunction, men. Results: A total of 12 articles were found. Most were prospective controlled clinical trials and they had investigated the incidence of ED in patients with OSAS. In almost all studies, evaluation of erectile function/dysfunction was performed with the International Erectile Function Index. Patients with OSAS seem to have worse erectile function than healthy controls. The incidence of ED in patients with OSAS ranges from 21.4% to 64.41%. Regular use of CPAP for 1-12 months in patients with sleep apnea significantly improves the erectile function of patients with OSAS, as does sildenatil. The risk factors found to be responsible for the serious forms of ED are increased age, diabetes mellitus, medications for hypertension, higher body mass index, higher AHI, higher arousals index, higher TST90 and lower PaO2. Conclusions: Obstructive sleep apnea syndrome is associated with erectile dysfunction. After 1-12 months of regular use of CPAP, symptoms in sleep apnea patients are improving. Still more improvement is seen in patients receiving sildenafil. Any patient assessed for ED should be evaluated for sleep apnea."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ύπνος και σεξουαλική υγεία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κύρκου Κωνσταντίνα","Kirkou Konstandina"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η σχέση μεταξύ του συνδρόμου αποφρακτικής υπνικής άπνοιας και της στυτικής δυσλειτουργίας αναφέρθηκε για πρώτη φορά 40 χρόνια πριν. Μέχρι σήμερα έχουν προταθεί πολλοί μηχανισμοί για τη συσχέτιση της υπνικής άπνοιας με τη στυτική δυσλειτουργία, καταστάσεις οι οποίες έχουν πολλούς κοινούς παράγοντες κινδύνου. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν να διερευνήσει τη συσχέτιση μεταξύ του συνδρόμου αποφρακτικής άπνοιας ύπνου και της στυτικής δυσλειτουργίας. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μελέτη ανασκόπησης. Έγινε αναζήτηση στην ελληνική και διεθνή βιβλιογραφία στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων Pubmed, Cinahl, Sciverse Scopus και Proquest Οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν ήταν διαταραχές ύπνου, στυτική δυσλειτουργία, σεξουαλική λειτουργία, σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας ύπνου, αποφρακτική άπνοια ύπνου, αερισμός με θετική πίεση, ύπνος, υποξία, σεξουαλικότητα, διεθνής δείκτης στυτικής δυσλειτουργίας, άνδρες. Αποτελέσματα: Βρέθηκαν συνολικά 12 άρθρα. Οι περισσότερες ήταν ελεγχόμενες προοπτικές κλινικές μελέτες και διερευνούσαν μόνο την επίπτωση της στυτικής δυσλειτουργίας σε ασθενείς με σύνδρομο αποφρακτικής υπνικής άπνοιας. Στο σύνολο σχεδόν των μελετών, η αξιολόγηση της στυτικής λειτουργίας/δυσλειτουργίας γινόταν με το διεθνή δείκτη για τη στυτική λειτουργία – IIEF. Όλες οι μελέτες έδειξαν ότι οι ασθενείς με σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας ύπνου είχαν χειρότερη στυτική λειτουργία σε σχέση με τους υγιείς μάρτυρες. Η επίπτωση της στυτικής δυσλειτουργίας σε ασθενείς με σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας ύπνου κυμαίνεται από 21,4% έως 64,41%. Η τακτική χρήση της CPAP (για 1-12 μήνες) σε ασθενείς με υπνική άπνοια βελτιώνει σημαντικά τη στυτική λειτουργία των ασθενών με σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας ύπνου, όπως και η χορήγηση σιλδεναφίλης. Οι παράγοντες κινδύνου που βρέθηκαν να είναι υπεύθυνοι για τις σοβαρές μορφές στυτικής δυσλειτουργίας είναι η αυξημένη ηλικία, ο σακχαρώδης διαβήτης, η αρτηριακή υπέρταση, η λήψη φαρμακευτικών σκευασμάτων ΑΜΕΑ και αναστολέων υποδοχέων αγγειοτενσίνης ΙΙ, ο υψηλότερος δείκτης μάζας σώματος, ο υψηλότερος AHI, ο υψηλότερος δείκτης arousals, το υψηλότερο TST90 και το χαμηλότερο PaO2. Συμπεράσματα: Το σύνδρομο αποφρακτικής υπνικής άπνοιας συνδέεται με τη στυτική δυσλειτουργία. Μετά από 1-12 μήνες τακτικής χρήσης CPAP, τα συμπτώματα στους ασθενείς με υπνική άπνοια βελτιώνονται. Ακόμη περισσότερη βελτίωση έχουν οι ασθενείς στους οποίους χορηγείται σιλδεναφίλη. Κάθε ασθενής που αξιολογείται για στυτική δυσλειτουργία, θα πρέπει να εξετάζεται για υπνική άπνοια.","Introduction: The relationship between obstructive sleep apnea syndrome (OSAS) and erectile dysfunction (ED) was first reported 40 years ago. Today, many mechanisms have been proposed for correlating OSAS with ED and the two conditions seem to have many common risk factors. Aim: The aim of this study was to investigate the relationship between obstructive sleep apnea syndrome and erectile dysfunction. Methodology: This is a review study of the Greek and international bibliography in the electronic databases Pubmed, Cinahl, Sciverse Scopus and Proquest. The key words used were sleep disorder, erectile dysfunction, sexual performance, obstructive sleep apnea syndrome, obstructive sleep apnea, CPAP (positive air pressure ventilation), sleep, hypoxia, sexuality, international index of erectile dysfunction, men. Results: A total of 12 articles were found. Most were prospective controlled clinical trials and they had investigated the incidence of ED in patients with OSAS. In almost all studies, evaluation of erectile function/dysfunction was performed with the International Erectile Function Index. Patients with OSAS seem to have worse erectile function than healthy controls. The incidence of ED in patients with OSAS ranges from 21.4% to 64.41%. Regular use of CPAP for 1-12 months in patients with sleep apnea significantly improves the erectile function of patients with OSAS, as does sildenatil. The risk factors found to be responsible for the serious forms of ED are increased age, diabetes mellitus, medications for hypertension, higher body mass index, higher AHI, higher arousals index, higher TST90 and lower PaO2. Conclusions: Obstructive sleep apnea syndrome is associated with erectile dysfunction. After 1-12 months of regular use of CPAP, symptoms in sleep apnea patients are improving. Still more improvement is seen in patients receiving sildenafil. Any patient assessed for ED should be evaluated for sleep apnea."],"dc:identifier":["uoadl:2918510","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2918510"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ύπνος και σεξουαλική υγεία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:55Z"}