{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2918853"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2918853","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανασκόπηση ανοιχτής και ενδαγγειακής αποκατάστασης των ανευρυσμάτων της ανωνύμου αρτηρίας","abstract":"Σκοπός: Καθώς τα ανευρύσματα της ανωνύμου αρτηρίας αποτελούν σπάνια νοσολογική οντότητα σκοπός της παρούσης εργασίας είναι να συλλεχθούν τα υπάρχοντα δεδομένα και να εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα τόσο για τα χαρακτηριστικά της νόσου όσο και για τις μεθόδους αντιμετώπισης. Απώτερος στόχος είναι η ανάλυση και σύγκριση των αποτελεσμάτων της ανοιχτής και της κλειστής / υβριδικής μεθόδου αντιμετώπισης ώστε να παραχθούν και να καταγραφούν συμπεράσματα για χρήση στην καθημερινή κλινική πράξη. Υλικό και μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική διαδικτυακή έρευνα στις βάσεις δεδομένων Medline, Google Scholar και Scopus με ευρείς όρους αναζήτησης χωρίς χρονικούς περιορισμούς. Συμπεριελήφθησαν τόσο τα αληθή όσο και τα ψευδή ανευρύσματα. Η συντριπτική πλειονότητα των μελετών ήταν αναφορές μεμονωμένων περιστατικών ή μικρές αναδρομικές σειρές με λιγότερους από 5 ασθενείς. Τα δεδομένα καταγράφηκαν σε φύλλα διαχείρισης (Excel) και αναλύθηκαν με βάση ενδεδειγμένες στατιστικές μεθόδους. Αποτελέσματα: Ανευρέθηκαν 341 ανευρύσματα ανωνύμου αρτηρίας από το 1828 έως και το τέλος του 2019 που αναλύθηκαν ως προς τα δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά τους και τη μεταβολή αυτών στο πέρασμα του χρόνου. Στη σύγκριση των μεθόδων αντιμετώπισης συμμετείχαν 162 περιπτώσεις που αντιμετωπίσθηκαν ανοιχτά, 43 κλειστά και 18 υβριδικά από το 1962 και μετά. Το συχνότερο αίτιο ανευρυσμάτων είναι τα ψευδοανευρύσματα απότοκα κλειστής τραυματικής κάκωσης του θώρακα. Τα πρώιμα αποτελέσματα ήταν ικανοποιητικά και για τις δύο μεθόδους αντιμετώπισης αν και το είδος των επιπλοκών διέφερε σημαντικά. Ο μικρός χρόνος μετεγχειρητικής παρακολούθησης (10,5 μήνες) για την ενδαγγειακή μέθοδο δεν επιτρέπει την εξαγωγή ασφαλών μακροχρόνιων συμπερασμάτων. Συμπεράσματα: Η ενδαγγειακή αντιμετώπιση αποτελεί ελκυστική εναλλακτική μέθοδο της ανοιχτής επέμβασης και, τα τελευταία χρόνια, παρέχει υποσχόμενα αποτελέσματα. Οι κλασικές επιπλοκές της ανοιχτής μεθόδου (από το αναπνευστικό και κεντρικό νευρικό σύστημα), αλλά και αυτές των ενδαγγειακών προθέσεων (ενδοδιαφυγή, μετακίνηση) παραμένουν στο επίκεντρο του προβληματισμού. Η προσεκτική επιλογή των ασθενών είναι απαραίτητη καθώς παραμένει αναπάντητο το ερώτημα της μακροβιότητας των ενδοπροθέσεων.","abstract_html":"Σκοπός: Καθώς τα ανευρύσματα της ανωνύμου αρτηρίας αποτελούν σπάνια νοσολογική οντότητα σκοπός της παρούσης εργασίας είναι να συλλεχθούν τα υπάρχοντα δεδομένα και να εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα τόσο για τα χαρακτηριστικά της νόσου όσο και για τις μεθόδους αντιμετώπισης. Απώτερος στόχος είναι η ανάλυση και σύγκριση των αποτελεσμάτων της ανοιχτής και της κλειστής / υβριδικής μεθόδου αντιμετώπισης ώστε να παραχθούν και να καταγραφούν συμπεράσματα για χρήση στην καθημερινή κλινική πράξη. Υλικό και μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική διαδικτυακή έρευνα στις βάσεις δεδομένων Medline, Google Scholar και Scopus με ευρείς όρους αναζήτησης χωρίς χρονικούς περιορισμούς. Συμπεριελήφθησαν τόσο τα αληθή όσο και τα ψευδή ανευρύσματα. Η συντριπτική πλειονότητα των μελετών ήταν αναφορές μεμονωμένων περιστατικών ή μικρές αναδρομικές σειρές με λιγότερους από 5 ασθενείς. Τα δεδομένα καταγράφηκαν σε φύλλα διαχείρισης (Excel) και αναλύθηκαν με βάση ενδεδειγμένες στατιστικές μεθόδους. Αποτελέσματα: Ανευρέθηκαν 341 ανευρύσματα ανωνύμου αρτηρίας από το 1828 έως και το τέλος του 2019 που αναλύθηκαν ως προς τα δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά τους και τη μεταβολή αυτών στο πέρασμα του χρόνου. Στη σύγκριση των μεθόδων αντιμετώπισης συμμετείχαν 162 περιπτώσεις που αντιμετωπίσθηκαν ανοιχτά, 43 κλειστά και 18 υβριδικά από το 1962 και μετά. Το συχνότερο αίτιο ανευρυσμάτων είναι τα ψευδοανευρύσματα απότοκα κλειστής τραυματικής κάκωσης του θώρακα. Τα πρώιμα αποτελέσματα ήταν ικανοποιητικά και για τις δύο μεθόδους αντιμετώπισης αν και το είδος των επιπλοκών διέφερε σημαντικά. Ο μικρός χρόνος μετεγχειρητικής παρακολούθησης (10,5 μήνες) για την ενδαγγειακή μέθοδο δεν επιτρέπει την εξαγωγή ασφαλών μακροχρόνιων συμπερασμάτων. Συμπεράσματα: Η ενδαγγειακή αντιμετώπιση αποτελεί ελκυστική εναλλακτική μέθοδο της ανοιχτής επέμβασης και, τα τελευταία χρόνια, παρέχει υποσχόμενα αποτελέσματα. Οι κλασικές επιπλοκές της ανοιχτής μεθόδου (από το αναπνευστικό και κεντρικό νευρικό σύστημα), αλλά και αυτές των ενδαγγειακών προθέσεων (ενδοδιαφυγή, μετακίνηση) παραμένουν στο επίκεντρο του προβληματισμού. Η προσεκτική επιλογή των ασθενών είναι απαραίτητη καθώς παραμένει αναπάντητο το ερώτημα της μακροβιότητας των ενδοπροθέσεων.","abstract_has_math":false,"creators":["Παναγιώτου Ιωάννης","Panagiotou Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:58Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2918853"],"render_values":[{"text":"uoadl:2918853","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2918853","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2918853","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2918853","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παναγιώτου Ιωάννης","Panagiotou Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2918853","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2918853"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Καθώς τα ανευρύσματα της ανωνύμου αρτηρίας αποτελούν σπάνια νοσολογική οντότητα σκοπός της παρούσης εργασίας είναι να συλλεχθούν τα υπάρχοντα δεδομένα και να εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα τόσο για τα χαρακτηριστικά της νόσου όσο και για τις μεθόδους αντιμετώπισης. Απώτερος στόχος είναι η ανάλυση και σύγκριση των αποτελεσμάτων της ανοιχτής και της κλειστής / υβριδικής μεθόδου αντιμετώπισης ώστε να παραχθούν και να καταγραφούν συμπεράσματα για χρήση στην καθημερινή κλινική πράξη. Υλικό και μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική διαδικτυακή έρευνα στις βάσεις δεδομένων Medline, Google Scholar και Scopus με ευρείς όρους αναζήτησης χωρίς χρονικούς περιορισμούς. Συμπεριελήφθησαν τόσο τα αληθή όσο και τα ψευδή ανευρύσματα. Η συντριπτική πλειονότητα των μελετών ήταν αναφορές μεμονωμένων περιστατικών ή μικρές αναδρομικές σειρές με λιγότερους από 5 ασθενείς. Τα δεδομένα καταγράφηκαν σε φύλλα διαχείρισης (Excel) και αναλύθηκαν με βάση ενδεδειγμένες στατιστικές μεθόδους. Αποτελέσματα: Ανευρέθηκαν 341 ανευρύσματα ανωνύμου αρτηρίας από το 1828 έως και το τέλος του 2019 που αναλύθηκαν ως προς τα δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά τους και τη μεταβολή αυτών στο πέρασμα του χρόνου. Στη σύγκριση των μεθόδων αντιμετώπισης συμμετείχαν 162 περιπτώσεις που αντιμετωπίσθηκαν ανοιχτά, 43 κλειστά και 18 υβριδικά από το 1962 και μετά. Το συχνότερο αίτιο ανευρυσμάτων είναι τα ψευδοανευρύσματα απότοκα κλειστής τραυματικής κάκωσης του θώρακα. Τα πρώιμα αποτελέσματα ήταν ικανοποιητικά και για τις δύο μεθόδους αντιμετώπισης αν και το είδος των επιπλοκών διέφερε σημαντικά. Ο μικρός χρόνος μετεγχειρητικής παρακολούθησης (10,5 μήνες) για την ενδαγγειακή μέθοδο δεν επιτρέπει την εξαγωγή ασφαλών μακροχρόνιων συμπερασμάτων. Συμπεράσματα: Η ενδαγγειακή αντιμετώπιση αποτελεί ελκυστική εναλλακτική μέθοδο της ανοιχτής επέμβασης και, τα τελευταία χρόνια, παρέχει υποσχόμενα αποτελέσματα. Οι κλασικές επιπλοκές της ανοιχτής μεθόδου (από το αναπνευστικό και κεντρικό νευρικό σύστημα), αλλά και αυτές των ενδαγγειακών προθέσεων (ενδοδιαφυγή, μετακίνηση) παραμένουν στο επίκεντρο του προβληματισμού. Η προσεκτική επιλογή των ασθενών είναι απαραίτητη καθώς παραμένει αναπάντητο το ερώτημα της μακροβιότητας των ενδοπροθέσεων.","Objectives: Innominate artery aneurysms are a rare entity. The purpose of this work is to collect existing data and reach conclusions about both the characteristics of the disease and the methods of treatment. The ultimate goal is to analyze and compare the results of the open and closed/hybrid methods of treatment in order to produce conclusions for use in daily clinical practice. Material and Methods: A systematic online research was performed on Medline, Google Scholar, and Scopus databases with extensive search terms and no time constraints. Both true and false aneurysms were included. The overwhelming majority of studies were case reports or small retrospective series with less than 5 patients. Data were recorded in Excel sheets and analyzed using appropriate statistical methods. Results: 341 innominate artery aneurysms were found from 1828 to the end of 2019 that were analyzed for their demographic and clinical characteristics and their change over time. Comparison of treatment methods involved 162 open, 43 closed and 18 hybrid cases from 1962 onwards. The most common cause of innominate artery aneurysms is pseudoaneurysms due to closed thoracic injury. Early results were satisfactory for both methods although the type of complications varied significantly. The short post-operative follow-up time (10.5 months) for the endovascular treatment does not allow safe long-term conclusions to be drawn. Conclusions: Endovascular therapy offers an attractive alternative to open surgery and, in recent years, has yielded promising results. The classic open complications (from respiratory and central nervous system) and those of endovascular treatment (endoleaks and migration) remain at the center of concern. Careful selection of patients is essential as there is still insufficient data in the literature on the long-term outcome of stents."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανασκόπηση ανοιχτής και ενδαγγειακής αποκατάστασης των ανευρυσμάτων της ανωνύμου αρτηρίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παναγιώτου Ιωάννης","Panagiotou Ioannis"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Σκοπός: Καθώς τα ανευρύσματα της ανωνύμου αρτηρίας αποτελούν σπάνια νοσολογική οντότητα σκοπός της παρούσης εργασίας είναι να συλλεχθούν τα υπάρχοντα δεδομένα και να εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα τόσο για τα χαρακτηριστικά της νόσου όσο και για τις μεθόδους αντιμετώπισης. Απώτερος στόχος είναι η ανάλυση και σύγκριση των αποτελεσμάτων της ανοιχτής και της κλειστής / υβριδικής μεθόδου αντιμετώπισης ώστε να παραχθούν και να καταγραφούν συμπεράσματα για χρήση στην καθημερινή κλινική πράξη. Υλικό και μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική διαδικτυακή έρευνα στις βάσεις δεδομένων Medline, Google Scholar και Scopus με ευρείς όρους αναζήτησης χωρίς χρονικούς περιορισμούς. Συμπεριελήφθησαν τόσο τα αληθή όσο και τα ψευδή ανευρύσματα. Η συντριπτική πλειονότητα των μελετών ήταν αναφορές μεμονωμένων περιστατικών ή μικρές αναδρομικές σειρές με λιγότερους από 5 ασθενείς. Τα δεδομένα καταγράφηκαν σε φύλλα διαχείρισης (Excel) και αναλύθηκαν με βάση ενδεδειγμένες στατιστικές μεθόδους. Αποτελέσματα: Ανευρέθηκαν 341 ανευρύσματα ανωνύμου αρτηρίας από το 1828 έως και το τέλος του 2019 που αναλύθηκαν ως προς τα δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά τους και τη μεταβολή αυτών στο πέρασμα του χρόνου. Στη σύγκριση των μεθόδων αντιμετώπισης συμμετείχαν 162 περιπτώσεις που αντιμετωπίσθηκαν ανοιχτά, 43 κλειστά και 18 υβριδικά από το 1962 και μετά. Το συχνότερο αίτιο ανευρυσμάτων είναι τα ψευδοανευρύσματα απότοκα κλειστής τραυματικής κάκωσης του θώρακα. Τα πρώιμα αποτελέσματα ήταν ικανοποιητικά και για τις δύο μεθόδους αντιμετώπισης αν και το είδος των επιπλοκών διέφερε σημαντικά. Ο μικρός χρόνος μετεγχειρητικής παρακολούθησης (10,5 μήνες) για την ενδαγγειακή μέθοδο δεν επιτρέπει την εξαγωγή ασφαλών μακροχρόνιων συμπερασμάτων. Συμπεράσματα: Η ενδαγγειακή αντιμετώπιση αποτελεί ελκυστική εναλλακτική μέθοδο της ανοιχτής επέμβασης και, τα τελευταία χρόνια, παρέχει υποσχόμενα αποτελέσματα. Οι κλασικές επιπλοκές της ανοιχτής μεθόδου (από το αναπνευστικό και κεντρικό νευρικό σύστημα), αλλά και αυτές των ενδαγγειακών προθέσεων (ενδοδιαφυγή, μετακίνηση) παραμένουν στο επίκεντρο του προβληματισμού. Η προσεκτική επιλογή των ασθενών είναι απαραίτητη καθώς παραμένει αναπάντητο το ερώτημα της μακροβιότητας των ενδοπροθέσεων.","Objectives: Innominate artery aneurysms are a rare entity. The purpose of this work is to collect existing data and reach conclusions about both the characteristics of the disease and the methods of treatment. The ultimate goal is to analyze and compare the results of the open and closed/hybrid methods of treatment in order to produce conclusions for use in daily clinical practice. Material and Methods: A systematic online research was performed on Medline, Google Scholar, and Scopus databases with extensive search terms and no time constraints. Both true and false aneurysms were included. The overwhelming majority of studies were case reports or small retrospective series with less than 5 patients. Data were recorded in Excel sheets and analyzed using appropriate statistical methods. Results: 341 innominate artery aneurysms were found from 1828 to the end of 2019 that were analyzed for their demographic and clinical characteristics and their change over time. Comparison of treatment methods involved 162 open, 43 closed and 18 hybrid cases from 1962 onwards. The most common cause of innominate artery aneurysms is pseudoaneurysms due to closed thoracic injury. Early results were satisfactory for both methods although the type of complications varied significantly. The short post-operative follow-up time (10.5 months) for the endovascular treatment does not allow safe long-term conclusions to be drawn. Conclusions: Endovascular therapy offers an attractive alternative to open surgery and, in recent years, has yielded promising results. The classic open complications (from respiratory and central nervous system) and those of endovascular treatment (endoleaks and migration) remain at the center of concern. Careful selection of patients is essential as there is still insufficient data in the literature on the long-term outcome of stents."],"dc:identifier":["uoadl:2918853","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2918853"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ανασκόπηση ανοιχτής και ενδαγγειακής αποκατάστασης των ανευρυσμάτων της ανωνύμου αρτηρίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:58Z"}