{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2918996"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2918996","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ενδαγγειακή αντιμετώπιση στένωσης υπονεφρικού τμήματος αορτής. Συστηματική ανασκόπηση","abstract":"Σκοπός: Η είσοδος της ενδαγγειακής χειρουργικής και η συνεχής βελτίωση τόσο των υλικών αλλά και των τεχνικών έδωσε τη δυνατότητα της αντιμετώπισης της αορτικής αποφρακτικής νόσου ακόμη μάλιστα και σύνθετων βλαβών. Συστηματικές ανασκοπήσεις της αορτικής αγγειοπλαστικής λείπουν από τη βιβλιογραφία Η εργασία αυτή στόχο της έχει μετά από ενδελεχή ανασκόπηση της σχετικής βιβλιογραφίας να αναδείξει την εφαρμοσιμότητα, ασφάλεια και αποτελεσματικότητα της μεθόδου ώστε να είναι δυνατή η εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων για την καταλληλότερη διαχείριση αυτών των ασθενών. Υλικό – Μέθοδος: Μελετήθηκαν 20 εργασίες που αφορούν την ενδαγγειακή αντιμετώπιση της υπονεφρικής αθηρωματικής νόσου την τελευταία 15ετία με αριθμό ασθενών >10. Ο συνολικός αριθμός των ασθενών που αντιμετωπίσθηκαν ήταν 643. Σε 15 μελέτες διευκρινίζεται το είδος των ενδοναρθήκων της αγγειοπλαστικής και σε αυτές διαπιστώνεται ότι υπερέχουν αριθμητικά τα balloon mounted stents έναντι των self expandable stents (262/142). Αποτελέσματα: Καταγράφηκαν 35 επιπλοκές με κατανομή σε 20 μείζονες και 15 ελάσσονες, δηλ ποσοστό 5,7%. Επίσης μετεπεμβατικά αντιμετωπίσθηκαν 29 νέες βλάβες εντός των stents από τις οποίες οι 23 αντιμετωπίσθηκαν με νέα αγγειοπλαστική. Το ποσσοτό τεχνικής επιτυχίας της αγγειοπλαστικής ήταν 94 % Ενώ το ποσοστό της πρωτογενούς βατότητας στην τριετία ήταν 85,5% κατά μέσον όρο. Συμπεράσματα: Η αγγειοπλαστική της αποφρακτικής νόσου της υπονεφρικής αορτής αποτελεί μία τεχνική που με την εξέλιξη των τεχνικών και υλικών μπορεί να αντιμετωπίσει ακόμη και σύνθετες βλάβες του αορτολαγόνιου άξονα. Η νοσηρότητα είναι χαμηλή ενή η πρωτογενής βατότητα είναι υψηλή. Τυχαιοποιημένες μελέτες θα βοηθήσουν στην εξαγωγή ασφαλέστερων συμπερασμάτων.","abstract_html":"Σκοπός: Η είσοδος της ενδαγγειακής χειρουργικής και η συνεχής βελτίωση τόσο των υλικών αλλά και των τεχνικών έδωσε τη δυνατότητα της αντιμετώπισης της αορτικής αποφρακτικής νόσου ακόμη μάλιστα και σύνθετων βλαβών. Συστηματικές ανασκοπήσεις της αορτικής αγγειοπλαστικής λείπουν από τη βιβλιογραφία Η εργασία αυτή στόχο της έχει μετά από ενδελεχή ανασκόπηση της σχετικής βιβλιογραφίας να αναδείξει την εφαρμοσιμότητα, ασφάλεια και αποτελεσματικότητα της μεθόδου ώστε να είναι δυνατή η εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων για την καταλληλότερη διαχείριση αυτών των ασθενών. Υλικό – Μέθοδος: Μελετήθηκαν 20 εργασίες που αφορούν την ενδαγγειακή αντιμετώπιση της υπονεφρικής αθηρωματικής νόσου την τελευταία 15ετία με αριθμό ασθενών &gt;10. Ο συνολικός αριθμός των ασθενών που αντιμετωπίσθηκαν ήταν 643. Σε 15 μελέτες διευκρινίζεται το είδος των ενδοναρθήκων της αγγειοπλαστικής και σε αυτές διαπιστώνεται ότι υπερέχουν αριθμητικά τα balloon mounted stents έναντι των self expandable stents (262/142). Αποτελέσματα: Καταγράφηκαν 35 επιπλοκές με κατανομή σε 20 μείζονες και 15 ελάσσονες, δηλ ποσοστό 5,7%. Επίσης μετεπεμβατικά αντιμετωπίσθηκαν 29 νέες βλάβες εντός των stents από τις οποίες οι 23 αντιμετωπίσθηκαν με νέα αγγειοπλαστική. Το ποσσοτό τεχνικής επιτυχίας της αγγειοπλαστικής ήταν 94 % Ενώ το ποσοστό της πρωτογενούς βατότητας στην τριετία ήταν 85,5% κατά μέσον όρο. Συμπεράσματα: Η αγγειοπλαστική της αποφρακτικής νόσου της υπονεφρικής αορτής αποτελεί μία τεχνική που με την εξέλιξη των τεχνικών και υλικών μπορεί να αντιμετωπίσει ακόμη και σύνθετες βλάβες του αορτολαγόνιου άξονα. Η νοσηρότητα είναι χαμηλή ενή η πρωτογενής βατότητα είναι υψηλή. Τυχαιοποιημένες μελέτες θα βοηθήσουν στην εξαγωγή ασφαλέστερων συμπερασμάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Γιαννακάκης Σωτήριος","Giannakakis Sotirios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:58Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2918996"],"render_values":[{"text":"uoadl:2918996","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2918996","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2918996","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2918996","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γιαννακάκης Σωτήριος","Giannakakis Sotirios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2918996","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2918996"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Η είσοδος της ενδαγγειακής χειρουργικής και η συνεχής βελτίωση τόσο των υλικών αλλά και των τεχνικών έδωσε τη δυνατότητα της αντιμετώπισης της αορτικής αποφρακτικής νόσου ακόμη μάλιστα και σύνθετων βλαβών. Συστηματικές ανασκοπήσεις της αορτικής αγγειοπλαστικής λείπουν από τη βιβλιογραφία Η εργασία αυτή στόχο της έχει μετά από ενδελεχή ανασκόπηση της σχετικής βιβλιογραφίας να αναδείξει την εφαρμοσιμότητα, ασφάλεια και αποτελεσματικότητα της μεθόδου ώστε να είναι δυνατή η εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων για την καταλληλότερη διαχείριση αυτών των ασθενών. Υλικό – Μέθοδος: Μελετήθηκαν 20 εργασίες που αφορούν την ενδαγγειακή αντιμετώπιση της υπονεφρικής αθηρωματικής νόσου την τελευταία 15ετία με αριθμό ασθενών >10. Ο συνολικός αριθμός των ασθενών που αντιμετωπίσθηκαν ήταν 643. Σε 15 μελέτες διευκρινίζεται το είδος των ενδοναρθήκων της αγγειοπλαστικής και σε αυτές διαπιστώνεται ότι υπερέχουν αριθμητικά τα balloon mounted stents έναντι των self expandable stents (262/142). Αποτελέσματα: Καταγράφηκαν 35 επιπλοκές με κατανομή σε 20 μείζονες και 15 ελάσσονες, δηλ ποσοστό 5,7%. Επίσης μετεπεμβατικά αντιμετωπίσθηκαν 29 νέες βλάβες εντός των stents από τις οποίες οι 23 αντιμετωπίσθηκαν με νέα αγγειοπλαστική. Το ποσσοτό τεχνικής επιτυχίας της αγγειοπλαστικής ήταν 94 % Ενώ το ποσοστό της πρωτογενούς βατότητας στην τριετία ήταν 85,5% κατά μέσον όρο. Συμπεράσματα: Η αγγειοπλαστική της αποφρακτικής νόσου της υπονεφρικής αορτής αποτελεί μία τεχνική που με την εξέλιξη των τεχνικών και υλικών μπορεί να αντιμετωπίσει ακόμη και σύνθετες βλάβες του αορτολαγόνιου άξονα. Η νοσηρότητα είναι χαμηλή ενή η πρωτογενής βατότητα είναι υψηλή. Τυχαιοποιημένες μελέτες θα βοηθήσουν στην εξαγωγή ασφαλέστερων συμπερασμάτων.","Objectives: Utilization of endovascular techniques broaden the available therapies for severe aortic stenosis. In the literature there is no systematic review available regarding transluminal aortic angioplasty. Aim of this study is to perform a systematic review and summarize data about outcomes of this technique (feasibility, safety, patency). Material and methods: A systematic literature review was conducted to identify eligible studies published between January 2005 and December 2019. The following databases were used as seach engines: PubMed and Scopus. Eligible studies included two major criteria: (i) patients with aortic occlusive disease (ii) studies including at least 10 patients. Results: Overall, a total of 643 patients were included in 20 studies. In most cases, balloon expandable stents were preferred over self-expandable stents (262 vs 142). Regarding complications, there were 30 complications reported (20 major and 15 minor) which represent an incidence of 5.7%. Also, there were 29 in-stent restenosis noted, 23 of which were treated with a repeated angioplasty. Technical success was estimated to be 94% and three-year primary patency was 85.5%. Conclusion: Transluminal angioplasty of aorta is a feasible procedure even for complex aortoiliac lesions. Low morbidity and high short and mid-term primary patency represent the major advantages of this method. Further studies and randomized controlled trials are essential to prove this suggestion"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ενδαγγειακή αντιμετώπιση στένωσης υπονεφρικού τμήματος αορτής. Συστηματική ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γιαννακάκης Σωτήριος","Giannakakis Sotirios"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Σκοπός: Η είσοδος της ενδαγγειακής χειρουργικής και η συνεχής βελτίωση τόσο των υλικών αλλά και των τεχνικών έδωσε τη δυνατότητα της αντιμετώπισης της αορτικής αποφρακτικής νόσου ακόμη μάλιστα και σύνθετων βλαβών. Συστηματικές ανασκοπήσεις της αορτικής αγγειοπλαστικής λείπουν από τη βιβλιογραφία Η εργασία αυτή στόχο της έχει μετά από ενδελεχή ανασκόπηση της σχετικής βιβλιογραφίας να αναδείξει την εφαρμοσιμότητα, ασφάλεια και αποτελεσματικότητα της μεθόδου ώστε να είναι δυνατή η εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων για την καταλληλότερη διαχείριση αυτών των ασθενών. Υλικό – Μέθοδος: Μελετήθηκαν 20 εργασίες που αφορούν την ενδαγγειακή αντιμετώπιση της υπονεφρικής αθηρωματικής νόσου την τελευταία 15ετία με αριθμό ασθενών >10. Ο συνολικός αριθμός των ασθενών που αντιμετωπίσθηκαν ήταν 643. Σε 15 μελέτες διευκρινίζεται το είδος των ενδοναρθήκων της αγγειοπλαστικής και σε αυτές διαπιστώνεται ότι υπερέχουν αριθμητικά τα balloon mounted stents έναντι των self expandable stents (262/142). Αποτελέσματα: Καταγράφηκαν 35 επιπλοκές με κατανομή σε 20 μείζονες και 15 ελάσσονες, δηλ ποσοστό 5,7%. Επίσης μετεπεμβατικά αντιμετωπίσθηκαν 29 νέες βλάβες εντός των stents από τις οποίες οι 23 αντιμετωπίσθηκαν με νέα αγγειοπλαστική. Το ποσσοτό τεχνικής επιτυχίας της αγγειοπλαστικής ήταν 94 % Ενώ το ποσοστό της πρωτογενούς βατότητας στην τριετία ήταν 85,5% κατά μέσον όρο. Συμπεράσματα: Η αγγειοπλαστική της αποφρακτικής νόσου της υπονεφρικής αορτής αποτελεί μία τεχνική που με την εξέλιξη των τεχνικών και υλικών μπορεί να αντιμετωπίσει ακόμη και σύνθετες βλάβες του αορτολαγόνιου άξονα. Η νοσηρότητα είναι χαμηλή ενή η πρωτογενής βατότητα είναι υψηλή. Τυχαιοποιημένες μελέτες θα βοηθήσουν στην εξαγωγή ασφαλέστερων συμπερασμάτων.","Objectives: Utilization of endovascular techniques broaden the available therapies for severe aortic stenosis. In the literature there is no systematic review available regarding transluminal aortic angioplasty. Aim of this study is to perform a systematic review and summarize data about outcomes of this technique (feasibility, safety, patency). Material and methods: A systematic literature review was conducted to identify eligible studies published between January 2005 and December 2019. The following databases were used as seach engines: PubMed and Scopus. Eligible studies included two major criteria: (i) patients with aortic occlusive disease (ii) studies including at least 10 patients. Results: Overall, a total of 643 patients were included in 20 studies. In most cases, balloon expandable stents were preferred over self-expandable stents (262 vs 142). Regarding complications, there were 30 complications reported (20 major and 15 minor) which represent an incidence of 5.7%. Also, there were 29 in-stent restenosis noted, 23 of which were treated with a repeated angioplasty. Technical success was estimated to be 94% and three-year primary patency was 85.5%. Conclusion: Transluminal angioplasty of aorta is a feasible procedure even for complex aortoiliac lesions. Low morbidity and high short and mid-term primary patency represent the major advantages of this method. Further studies and randomized controlled trials are essential to prove this suggestion"],"dc:identifier":["uoadl:2918996","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2918996"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ενδαγγειακή αντιμετώπιση στένωσης υπονεφρικού τμήματος αορτής. Συστηματική ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:58Z"}