{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2919124"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2919124","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Στρες Ενδοπλασματικού Δικτύου Και Διαταραχή Ωσμωτικού Ισοζυγίου Σε Καρδιακούς Μυοβλάστες H9c2, Σηματοδοτικά Μονοπάτια Που Ενεργοποιούνται Και Ο Ρόλος Αντιοξειδωτικών Ουσιών Στις Επαγόμενες Αποκρίσεις","abstract":"Το ενδοπλασματικό δίκτυο (ΕΔ) είναι ένα οργανίδιο υπεύθυνο για πλήθος κυτταρικών διεργασιών, με κυριότερη ίσως την πρωτεϊνοσύνθεση και την αναδίπλωση των πρωτεϊνών. Η διαταραχή της ομοιόστασής του ονομάζεται στρες του ενδοπλασματικού δικτύου (ΣΕΔ) και φαίνεται να εμπλέκεται σε πληθώρα καρδιαγγειακών παθήσεων. Το ΣΕΔ μπορεί να προκληθεί με πολλούς τρόπους, με κάθε ερέθισμα να ενεργοποιεί με διαφορετικό μηχανισμό, την επαγωγή της τελικής απόκρισης. Κομβικής σημασίας για τη διασφάλιση της κυτταρικής ομοιόστασης είναι και η διατήρηση του ωσμωτικού ισοζυγίου. Τροποποιήσεις στη βαθμίδωση των συγκεντρώσεων των ωσμωλυτών εκατέρωθεν της πλασματικής μεμβράνης επάγουν ωσμωτικό στρες, με καταστροφικές πιθανόν συνέπειες για τα καρδιομυοκύτταρα, ενώ και αυτό φαίνεται να εμπλέκεται σε πολλές παθολογικές καταστάσεις του μυοκαρδίου. Τα τελευταία χρόνια, μάλιστα, αρκετές μελέτες υποδεικνύουν την επαγωγή του ΣΕΔ κάτω από συνθήκες διαταραχής του ωσμωτικού ισοζυγίου, σε πολλούς κυτταρικούς τύπους. Στόχος της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση των σηματοδοτικών μονοπατιών που επάγονται κάτω από συνθήκες ΣΕΔ, παρουσία δυο διαφορετικών χημικών ουσιών, της διθειοθρεϊτόλης (DTT) και της τουνικαμυκίνης (ΤΝ), καθώς και κάτω από συνθήκες διαταραχής του ωσμωτικού ισοζυγίου, σε καρδιακούς μυοβλάστες H9c2. Η επαγωγή του ΣΕΔ πιστοποιήθηκε μέσω του προσδιορισμού των επιπέδων φωσφορυλίωσης του μεταφραστικού παράγοντα eIF2α καθώς και των πρωτεϊνικών επιπέδων της ενδογενούς στο ΕΔ πρωτεΐνης-συνοδού BiP. Ειδικότερα, παρατηρήθηκε αύξηση των επιπέδων αυτών των δεικτών, η οποία εμφάνισε διαφορετικό πρότυπο για κάθε χημική ουσία, ενώ με διαφορετικό τρόπο παρατηρήθηκε ότι κινητοποιούνται και τα μονοπάτια της απόπτωσης και της αυτοφαγίας. Επιπρόσθετα, σε ότι αφορά στην επαγωγή του ΣΕΔ από το DTT, επίδραση με αντιοξειδωτικές ουσίες, καθώς και με EGTA και νιφεδιπίνη, κατέδειξαν την εμπλοκή του οξειδωτικού στρες, αλλά όχι των ιόντων ασβεστίου στις μελετούμενες αποκρίσεις. Καλλιέργεια των κυττάρων σε υπερωσμωτικές συνθήκες (0,5M σορβιτόλης) είχε σαν αποτέλεσμα την ενεργοποίηση της απόπτωσης και της μακροαυτοφαγίας. Παράλληλα, υπερωσμωτικές συνθήκες προκάλεσαν την ενεργοποίηση των JNKs, της p38 MAPK, όπως και της AMPK. Από την άλλη, υπότονες συνθήκες φάνηκε να ενεργοποιούν την αυτοφαγία, αλλά όχι την απόπτωση στους εξεταζόμενους χρόνους. Αντίστοιχα, ενεργοποιήθηκαν τα μονοπάτια των AMPK/Raptor και των ERKs, αλλά όχι αυτό της p38 MAPK. Επίδραση με υπερωσμωτικές όπως και με υπότονες συνθήκες, οδήγησε σε επαγωγή του ΣΕΔ, όπως υποδηλώνει η φωσφορυλίωση του eIF2α που ανιχνεύθηκε, στην οποία μάλιστα φαίνεται να εμπλέκονται τα ενδοκυττάρια επίπεδα ROS. Συμπερασματικά, η DTT και η ΤΝ είναι δυο πολύ αποτελεσματικοί επαγωγείς του ΣΕΔ σε καρδιακούς μυοβλάστες H9c2, επηρεάζοντας την κυτταρική απόκριση με διαφορετικό τρόπο. Συγκριτική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων μας υποδεικνύει μια πιο άμεση απόκριση παρουσία DTT, σε σχέση με την ΤΝ. Επίσης, υπερωσμωτικές και υπότονες συνθήκες οδηγούν στην ενεργοποίηση μονοπατιών των MAPKs, της ΑΜΡΚ και της αυτοφαγίας. Ανιχνεύθηκε ακόμη και η επαγωγή ΣΕΔ κάτω από αυτές τις συνθήκες, με τη σχέση μεταξύ υπότονων συνθηκών και ΣΕΔ να εντοπίζεται για πρώτη φορά σε καρδιακούς μυοβλάστες.","abstract_html":"Το ενδοπλασματικό δίκτυο (ΕΔ) είναι ένα οργανίδιο υπεύθυνο για πλήθος κυτταρικών διεργασιών, με κυριότερη ίσως την πρωτεϊνοσύνθεση και την αναδίπλωση των πρωτεϊνών. Η διαταραχή της ομοιόστασής του ονομάζεται στρες του ενδοπλασματικού δικτύου (ΣΕΔ) και φαίνεται να εμπλέκεται σε πληθώρα καρδιαγγειακών παθήσεων. Το ΣΕΔ μπορεί να προκληθεί με πολλούς τρόπους, με κάθε ερέθισμα να ενεργοποιεί με διαφορετικό μηχανισμό, την επαγωγή της τελικής απόκρισης. Κομβικής σημασίας για τη διασφάλιση της κυτταρικής ομοιόστασης είναι και η διατήρηση του ωσμωτικού ισοζυγίου. Τροποποιήσεις στη βαθμίδωση των συγκεντρώσεων των ωσμωλυτών εκατέρωθεν της πλασματικής μεμβράνης επάγουν ωσμωτικό στρες, με καταστροφικές πιθανόν συνέπειες για τα καρδιομυοκύτταρα, ενώ και αυτό φαίνεται να εμπλέκεται σε πολλές παθολογικές καταστάσεις του μυοκαρδίου. Τα τελευταία χρόνια, μάλιστα, αρκετές μελέτες υποδεικνύουν την επαγωγή του ΣΕΔ κάτω από συνθήκες διαταραχής του ωσμωτικού ισοζυγίου, σε πολλούς κυτταρικούς τύπους. Στόχος της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση των σηματοδοτικών μονοπατιών που επάγονται κάτω από συνθήκες ΣΕΔ, παρουσία δυο διαφορετικών χημικών ουσιών, της διθειοθρεϊτόλης (DTT) και της τουνικαμυκίνης (ΤΝ), καθώς και κάτω από συνθήκες διαταραχής του ωσμωτικού ισοζυγίου, σε καρδιακούς μυοβλάστες H9c2. Η επαγωγή του ΣΕΔ πιστοποιήθηκε μέσω του προσδιορισμού των επιπέδων φωσφορυλίωσης του μεταφραστικού παράγοντα eIF2α καθώς και των πρωτεϊνικών επιπέδων της ενδογενούς στο ΕΔ πρωτεΐνης-συνοδού BiP. Ειδικότερα, παρατηρήθηκε αύξηση των επιπέδων αυτών των δεικτών, η οποία εμφάνισε διαφορετικό πρότυπο για κάθε χημική ουσία, ενώ με διαφορετικό τρόπο παρατηρήθηκε ότι κινητοποιούνται και τα μονοπάτια της απόπτωσης και της αυτοφαγίας. Επιπρόσθετα, σε ότι αφορά στην επαγωγή του ΣΕΔ από το DTT, επίδραση με αντιοξειδωτικές ουσίες, καθώς και με EGTA και νιφεδιπίνη, κατέδειξαν την εμπλοκή του οξειδωτικού στρες, αλλά όχι των ιόντων ασβεστίου στις μελετούμενες αποκρίσεις. Καλλιέργεια των κυττάρων σε υπερωσμωτικές συνθήκες (0,5M σορβιτόλης) είχε σαν αποτέλεσμα την ενεργοποίηση της απόπτωσης και της μακροαυτοφαγίας. Παράλληλα, υπερωσμωτικές συνθήκες προκάλεσαν την ενεργοποίηση των JNKs, της p38 MAPK, όπως και της AMPK. Από την άλλη, υπότονες συνθήκες φάνηκε να ενεργοποιούν την αυτοφαγία, αλλά όχι την απόπτωση στους εξεταζόμενους χρόνους. Αντίστοιχα, ενεργοποιήθηκαν τα μονοπάτια των AMPK/Raptor και των ERKs, αλλά όχι αυτό της p38 MAPK. Επίδραση με υπερωσμωτικές όπως και με υπότονες συνθήκες, οδήγησε σε επαγωγή του ΣΕΔ, όπως υποδηλώνει η φωσφορυλίωση του eIF2α που ανιχνεύθηκε, στην οποία μάλιστα φαίνεται να εμπλέκονται τα ενδοκυττάρια επίπεδα ROS. Συμπερασματικά, η DTT και η ΤΝ είναι δυο πολύ αποτελεσματικοί επαγωγείς του ΣΕΔ σε καρδιακούς μυοβλάστες H9c2, επηρεάζοντας την κυτταρική απόκριση με διαφορετικό τρόπο. Συγκριτική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων μας υποδεικνύει μια πιο άμεση απόκριση παρουσία DTT, σε σχέση με την ΤΝ. Επίσης, υπερωσμωτικές και υπότονες συνθήκες οδηγούν στην ενεργοποίηση μονοπατιών των MAPKs, της ΑΜΡΚ και της αυτοφαγίας. Ανιχνεύθηκε ακόμη και η επαγωγή ΣΕΔ κάτω από αυτές τις συνθήκες, με τη σχέση μεταξύ υπότονων συνθηκών και ΣΕΔ να εντοπίζεται για πρώτη φορά σε καρδιακούς μυοβλάστες.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπουρούτη Κωνσταντίνα-Ελένη","Bourouti Konstantina-Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:38:58Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2919124"],"render_values":[{"text":"uoadl:2919124","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2919124","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2919124","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2919124","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπουρούτη Κωνσταντίνα-Ελένη","Bourouti Konstantina-Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2919124","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2919124"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το ενδοπλασματικό δίκτυο (ΕΔ) είναι ένα οργανίδιο υπεύθυνο για πλήθος κυτταρικών διεργασιών, με κυριότερη ίσως την πρωτεϊνοσύνθεση και την αναδίπλωση των πρωτεϊνών. Η διαταραχή της ομοιόστασής του ονομάζεται στρες του ενδοπλασματικού δικτύου (ΣΕΔ) και φαίνεται να εμπλέκεται σε πληθώρα καρδιαγγειακών παθήσεων. Το ΣΕΔ μπορεί να προκληθεί με πολλούς τρόπους, με κάθε ερέθισμα να ενεργοποιεί με διαφορετικό μηχανισμό, την επαγωγή της τελικής απόκρισης. Κομβικής σημασίας για τη διασφάλιση της κυτταρικής ομοιόστασης είναι και η διατήρηση του ωσμωτικού ισοζυγίου. Τροποποιήσεις στη βαθμίδωση των συγκεντρώσεων των ωσμωλυτών εκατέρωθεν της πλασματικής μεμβράνης επάγουν ωσμωτικό στρες, με καταστροφικές πιθανόν συνέπειες για τα καρδιομυοκύτταρα, ενώ και αυτό φαίνεται να εμπλέκεται σε πολλές παθολογικές καταστάσεις του μυοκαρδίου. Τα τελευταία χρόνια, μάλιστα, αρκετές μελέτες υποδεικνύουν την επαγωγή του ΣΕΔ κάτω από συνθήκες διαταραχής του ωσμωτικού ισοζυγίου, σε πολλούς κυτταρικούς τύπους. Στόχος της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση των σηματοδοτικών μονοπατιών που επάγονται κάτω από συνθήκες ΣΕΔ, παρουσία δυο διαφορετικών χημικών ουσιών, της διθειοθρεϊτόλης (DTT) και της τουνικαμυκίνης (ΤΝ), καθώς και κάτω από συνθήκες διαταραχής του ωσμωτικού ισοζυγίου, σε καρδιακούς μυοβλάστες H9c2. Η επαγωγή του ΣΕΔ πιστοποιήθηκε μέσω του προσδιορισμού των επιπέδων φωσφορυλίωσης του μεταφραστικού παράγοντα eIF2α καθώς και των πρωτεϊνικών επιπέδων της ενδογενούς στο ΕΔ πρωτεΐνης-συνοδού BiP. Ειδικότερα, παρατηρήθηκε αύξηση των επιπέδων αυτών των δεικτών, η οποία εμφάνισε διαφορετικό πρότυπο για κάθε χημική ουσία, ενώ με διαφορετικό τρόπο παρατηρήθηκε ότι κινητοποιούνται και τα μονοπάτια της απόπτωσης και της αυτοφαγίας. Επιπρόσθετα, σε ότι αφορά στην επαγωγή του ΣΕΔ από το DTT, επίδραση με αντιοξειδωτικές ουσίες, καθώς και με EGTA και νιφεδιπίνη, κατέδειξαν την εμπλοκή του οξειδωτικού στρες, αλλά όχι των ιόντων ασβεστίου στις μελετούμενες αποκρίσεις. Καλλιέργεια των κυττάρων σε υπερωσμωτικές συνθήκες (0,5M σορβιτόλης) είχε σαν αποτέλεσμα την ενεργοποίηση της απόπτωσης και της μακροαυτοφαγίας. Παράλληλα, υπερωσμωτικές συνθήκες προκάλεσαν την ενεργοποίηση των JNKs, της p38 MAPK, όπως και της AMPK. Από την άλλη, υπότονες συνθήκες φάνηκε να ενεργοποιούν την αυτοφαγία, αλλά όχι την απόπτωση στους εξεταζόμενους χρόνους. Αντίστοιχα, ενεργοποιήθηκαν τα μονοπάτια των AMPK/Raptor και των ERKs, αλλά όχι αυτό της p38 MAPK. Επίδραση με υπερωσμωτικές όπως και με υπότονες συνθήκες, οδήγησε σε επαγωγή του ΣΕΔ, όπως υποδηλώνει η φωσφορυλίωση του eIF2α που ανιχνεύθηκε, στην οποία μάλιστα φαίνεται να εμπλέκονται τα ενδοκυττάρια επίπεδα ROS. Συμπερασματικά, η DTT και η ΤΝ είναι δυο πολύ αποτελεσματικοί επαγωγείς του ΣΕΔ σε καρδιακούς μυοβλάστες H9c2, επηρεάζοντας την κυτταρική απόκριση με διαφορετικό τρόπο. Συγκριτική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων μας υποδεικνύει μια πιο άμεση απόκριση παρουσία DTT, σε σχέση με την ΤΝ. Επίσης, υπερωσμωτικές και υπότονες συνθήκες οδηγούν στην ενεργοποίηση μονοπατιών των MAPKs, της ΑΜΡΚ και της αυτοφαγίας. Ανιχνεύθηκε ακόμη και η επαγωγή ΣΕΔ κάτω από αυτές τις συνθήκες, με τη σχέση μεταξύ υπότονων συνθηκών και ΣΕΔ να εντοπίζεται για πρώτη φορά σε καρδιακούς μυοβλάστες.","Endoplasmic reticulum (ER) is an organelle playing a major role in many cellular processes, such as protein synthesis and folding. Disruption of its homeostasis is known as ER stress (ERS) and is implicated in a number of cardiovascular diseases. Different stimuli can induce ERS, with each one triggering a cellular response via a different mechanism. Equally important for preservation of cellular homeostasis is the maintenance of its osmotic equilibrium. Alterations in osmolyte concentration balance across the cellular membrane cause osmotic stress, with potentially detrimental effects on cardiomyocyte viability, implicated in many cardiomyopathies. Of note, recent emerging evidence suggests the induction of ERS by osmotic stress in many cell types. In the present study we aimed to investigate the signaling pathways induced by ERS in H9c2 cardiac myoblasts after exposure to dithiothreitol (DTT) or tunicamycin (TN), as well as under osmotic stress. Induction of ERS was studied by observing the phosphorylation levels of eIF2α translation factor and the protein levels of ER-resident chaperon BiP. Different patterns of elevation of both levels were observed after incubation with each inducer and apoptotic and autophagic pathways were affected in different ways. In addition, cultivation with antioxidants, EGTA or nifedipine suggested the implication of intracellular ROS, but not that of calcium ions in the induction of ERS by DTT. Induction of ERS was verified by detecting phosphorylation levels of eIF2α translation factor as well as total protein levels of ER-resident chaperon BiP. In particular, both markers were differentially regulated after incubation with DTT or ΤΝ and we also observed a diverse activation of the apoptotic and autophagic pathways under these experimental conditions. In addition, as far as DTT-induced ERS is concerned, pre-incubation with antioxidants, EGTA or nifedipine revealed implication of intracellular ROS but not of calcium ions in the molecular mechanisms triggered. When H9c2 cells were exposed to hyperosmotic conditions (0.5 M sorbitol), apoptosis and macroautophagy were potently activated. Furthermore, hyperosmotic stress led to phosphorylation of JNKs, p38 MAPK and AMPK. On the other hand, our results indicated the activation of macroautophagy, but not apoptosis under hypotonic conditions. Similarly, activation of the AMPK/Raptor axis and of ERKs, but not of p38 MAPK were observed. Interestingly, ERS was found to be induced under both hypotonic and hyperosmotic conditions, evidenced by phosphorylation of eIF2α, through a mechanism involving intracellular levels of ROS. Collectively, DTT and TN are two potent ERS inducers in H9c2 cardiac myoblasts, triggering diverse cellular responses. Evaluation of our results showed a more potent and immediate response in the presence of DTT compared to that induced by TN. What is more, hyperosmotic and hypotonic conditions were found to activate MAPKs, AMPK, autophagy as well as ERS. To our knowledge, stimulation of ERS under hypotonic conditions was demonstrated for the first time, in cardiac myoblasts."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Στρες Ενδοπλασματικού Δικτύου Και Διαταραχή Ωσμωτικού Ισοζυγίου Σε Καρδιακούς Μυοβλάστες H9c2, Σηματοδοτικά Μονοπάτια Που Ενεργοποιούνται Και Ο Ρόλος Αντιοξειδωτικών Ουσιών Στις Επαγόμενες Αποκρίσεις"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπουρούτη Κωνσταντίνα-Ελένη","Bourouti Konstantina-Eleni"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Το ενδοπλασματικό δίκτυο (ΕΔ) είναι ένα οργανίδιο υπεύθυνο για πλήθος κυτταρικών διεργασιών, με κυριότερη ίσως την πρωτεϊνοσύνθεση και την αναδίπλωση των πρωτεϊνών. Η διαταραχή της ομοιόστασής του ονομάζεται στρες του ενδοπλασματικού δικτύου (ΣΕΔ) και φαίνεται να εμπλέκεται σε πληθώρα καρδιαγγειακών παθήσεων. Το ΣΕΔ μπορεί να προκληθεί με πολλούς τρόπους, με κάθε ερέθισμα να ενεργοποιεί με διαφορετικό μηχανισμό, την επαγωγή της τελικής απόκρισης. Κομβικής σημασίας για τη διασφάλιση της κυτταρικής ομοιόστασης είναι και η διατήρηση του ωσμωτικού ισοζυγίου. Τροποποιήσεις στη βαθμίδωση των συγκεντρώσεων των ωσμωλυτών εκατέρωθεν της πλασματικής μεμβράνης επάγουν ωσμωτικό στρες, με καταστροφικές πιθανόν συνέπειες για τα καρδιομυοκύτταρα, ενώ και αυτό φαίνεται να εμπλέκεται σε πολλές παθολογικές καταστάσεις του μυοκαρδίου. Τα τελευταία χρόνια, μάλιστα, αρκετές μελέτες υποδεικνύουν την επαγωγή του ΣΕΔ κάτω από συνθήκες διαταραχής του ωσμωτικού ισοζυγίου, σε πολλούς κυτταρικούς τύπους. Στόχος της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση των σηματοδοτικών μονοπατιών που επάγονται κάτω από συνθήκες ΣΕΔ, παρουσία δυο διαφορετικών χημικών ουσιών, της διθειοθρεϊτόλης (DTT) και της τουνικαμυκίνης (ΤΝ), καθώς και κάτω από συνθήκες διαταραχής του ωσμωτικού ισοζυγίου, σε καρδιακούς μυοβλάστες H9c2. Η επαγωγή του ΣΕΔ πιστοποιήθηκε μέσω του προσδιορισμού των επιπέδων φωσφορυλίωσης του μεταφραστικού παράγοντα eIF2α καθώς και των πρωτεϊνικών επιπέδων της ενδογενούς στο ΕΔ πρωτεΐνης-συνοδού BiP. Ειδικότερα, παρατηρήθηκε αύξηση των επιπέδων αυτών των δεικτών, η οποία εμφάνισε διαφορετικό πρότυπο για κάθε χημική ουσία, ενώ με διαφορετικό τρόπο παρατηρήθηκε ότι κινητοποιούνται και τα μονοπάτια της απόπτωσης και της αυτοφαγίας. Επιπρόσθετα, σε ότι αφορά στην επαγωγή του ΣΕΔ από το DTT, επίδραση με αντιοξειδωτικές ουσίες, καθώς και με EGTA και νιφεδιπίνη, κατέδειξαν την εμπλοκή του οξειδωτικού στρες, αλλά όχι των ιόντων ασβεστίου στις μελετούμενες αποκρίσεις. Καλλιέργεια των κυττάρων σε υπερωσμωτικές συνθήκες (0,5M σορβιτόλης) είχε σαν αποτέλεσμα την ενεργοποίηση της απόπτωσης και της μακροαυτοφαγίας. Παράλληλα, υπερωσμωτικές συνθήκες προκάλεσαν την ενεργοποίηση των JNKs, της p38 MAPK, όπως και της AMPK. Από την άλλη, υπότονες συνθήκες φάνηκε να ενεργοποιούν την αυτοφαγία, αλλά όχι την απόπτωση στους εξεταζόμενους χρόνους. Αντίστοιχα, ενεργοποιήθηκαν τα μονοπάτια των AMPK/Raptor και των ERKs, αλλά όχι αυτό της p38 MAPK. Επίδραση με υπερωσμωτικές όπως και με υπότονες συνθήκες, οδήγησε σε επαγωγή του ΣΕΔ, όπως υποδηλώνει η φωσφορυλίωση του eIF2α που ανιχνεύθηκε, στην οποία μάλιστα φαίνεται να εμπλέκονται τα ενδοκυττάρια επίπεδα ROS. Συμπερασματικά, η DTT και η ΤΝ είναι δυο πολύ αποτελεσματικοί επαγωγείς του ΣΕΔ σε καρδιακούς μυοβλάστες H9c2, επηρεάζοντας την κυτταρική απόκριση με διαφορετικό τρόπο. Συγκριτική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων μας υποδεικνύει μια πιο άμεση απόκριση παρουσία DTT, σε σχέση με την ΤΝ. Επίσης, υπερωσμωτικές και υπότονες συνθήκες οδηγούν στην ενεργοποίηση μονοπατιών των MAPKs, της ΑΜΡΚ και της αυτοφαγίας. Ανιχνεύθηκε ακόμη και η επαγωγή ΣΕΔ κάτω από αυτές τις συνθήκες, με τη σχέση μεταξύ υπότονων συνθηκών και ΣΕΔ να εντοπίζεται για πρώτη φορά σε καρδιακούς μυοβλάστες.","Endoplasmic reticulum (ER) is an organelle playing a major role in many cellular processes, such as protein synthesis and folding. Disruption of its homeostasis is known as ER stress (ERS) and is implicated in a number of cardiovascular diseases. Different stimuli can induce ERS, with each one triggering a cellular response via a different mechanism. Equally important for preservation of cellular homeostasis is the maintenance of its osmotic equilibrium. Alterations in osmolyte concentration balance across the cellular membrane cause osmotic stress, with potentially detrimental effects on cardiomyocyte viability, implicated in many cardiomyopathies. Of note, recent emerging evidence suggests the induction of ERS by osmotic stress in many cell types. In the present study we aimed to investigate the signaling pathways induced by ERS in H9c2 cardiac myoblasts after exposure to dithiothreitol (DTT) or tunicamycin (TN), as well as under osmotic stress. Induction of ERS was studied by observing the phosphorylation levels of eIF2α translation factor and the protein levels of ER-resident chaperon BiP. Different patterns of elevation of both levels were observed after incubation with each inducer and apoptotic and autophagic pathways were affected in different ways. In addition, cultivation with antioxidants, EGTA or nifedipine suggested the implication of intracellular ROS, but not that of calcium ions in the induction of ERS by DTT. Induction of ERS was verified by detecting phosphorylation levels of eIF2α translation factor as well as total protein levels of ER-resident chaperon BiP. In particular, both markers were differentially regulated after incubation with DTT or ΤΝ and we also observed a diverse activation of the apoptotic and autophagic pathways under these experimental conditions. In addition, as far as DTT-induced ERS is concerned, pre-incubation with antioxidants, EGTA or nifedipine revealed implication of intracellular ROS but not of calcium ions in the molecular mechanisms triggered. When H9c2 cells were exposed to hyperosmotic conditions (0.5 M sorbitol), apoptosis and macroautophagy were potently activated. Furthermore, hyperosmotic stress led to phosphorylation of JNKs, p38 MAPK and AMPK. On the other hand, our results indicated the activation of macroautophagy, but not apoptosis under hypotonic conditions. Similarly, activation of the AMPK/Raptor axis and of ERKs, but not of p38 MAPK were observed. Interestingly, ERS was found to be induced under both hypotonic and hyperosmotic conditions, evidenced by phosphorylation of eIF2α, through a mechanism involving intracellular levels of ROS. Collectively, DTT and TN are two potent ERS inducers in H9c2 cardiac myoblasts, triggering diverse cellular responses. Evaluation of our results showed a more potent and immediate response in the presence of DTT compared to that induced by TN. What is more, hyperosmotic and hypotonic conditions were found to activate MAPKs, AMPK, autophagy as well as ERS. To our knowledge, stimulation of ERS under hypotonic conditions was demonstrated for the first time, in cardiac myoblasts."],"dc:identifier":["uoadl:2919124","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2919124"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Στρες Ενδοπλασματικού Δικτύου Και Διαταραχή Ωσμωτικού Ισοζυγίου Σε Καρδιακούς Μυοβλάστες H9c2, Σηματοδοτικά Μονοπάτια Που Ενεργοποιούνται Και Ο Ρόλος Αντιοξειδωτικών Ουσιών Στις Επαγόμενες Αποκρίσεις"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:38:58Z"}