{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2919177"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2919177","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος του σωματικού βάρους στην πρόγνωση ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο - 10ετής παρακολούθηση ασθενών στην Μονάδα Εμφραγμάτων","abstract":"Υπόβαθρο: Σε εγκατεστημένο οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (ACS ) με σημαντικές επιπλοκές (π.χ. καρδιακή ανεπάρκεια), οι υπέρβαροι / παχύσαρκοι ασθενείς δείχνουν να έχουν πλεονέκτημα επιβίωσης. Ο βαθμός στον οποίο συμβαίνει αυτό σχετίζεται με ορισμένα χαρακτηριστικά που παραμένουν ασαφή. Σκοπός: να αξιολογηθεί ο ρόλος του δείκτη μάζας σώματος (BMI)όσον αφορά τη πρόγνωση για ACS και διερευνηθούν πρόσθετες πιθανές αλληλεπιδράσεις . Μέθοδοι: τη περίοδο 2006-2009, 1,000 ασθενείς νοσηλευόμενοι στην Α Καρδιολογική Κλινική Αθηνών με διάγνωση ACS εντάχθηκαν στην μελέτη. Το 2016, ολοκληρώθηκαν 10 χρονια παρακολούθησης (75% ποσοστό συμμετοχής ). Υπέρβαροι ασθενείς ορίστηκαν ως 25< BMI< 29.9 kg / m2 , εν παχύσαρκοι ως BMI> 29,9 kg / m2. Αποτελέσματα: Έπειτα από στατιστική ανάλυση το BMI και η εμφάνιση ACS εντός 10 ετών εμφάνισαν σχέση J-shape (ρ=0,009). Σε πολυπαραγοντική λογιστική παλίνδρομη ανάλυση , οι υπέρβαροι ασθενείς είχαν σημαντικά καλύτερη πρόγνωση pα εμφάνιση ACS σε σύγκριση με τους ασθενείς με φυσιολογικό BMI (ΟR=0.45,95% CI (0.23 , 0.90) ) , ενώ οι παχύσαρκοι ασθενείς δεν είχαν σημαντικές διαφορές σε σύγκριση με την ομάδα αναφοράς . Σημαντικές αλληλεπιδράσεις παρατηρήθηκαν μεταξύ κοινωνικο-δημογραφικών , κλινικών παραμέτρων και του τρόπου ζωής με το BMI σε σχέση με τη 10ετή εμφάνιση ACS ( all ps for interaction<10% ) , η προαναφερθείσα παράδοξη αλληλεπίδραση διατηρήθηκε μόνο σε θήλεις ασθενείς OR=0.37, 95% CI (0.16, 0.82) ) , <65 ετών (ΟR= 0.25 , 95% CI (0.09, 0.69 ) ) , HFrEF OR=0.35 , 95% CI (0.13 , 0.89), υπερχοληστερολαιμικές (OR=0.23 , 95% CI (0.07 , 0,81), χωρίς υπέρταση (OR= 0.31, 95% CI (0.12 , 0.82) ) και σακχαρώδη διαβήτη (OR=0.29, 95% CI (0.09 , 0,95) ) , με μέτρια ή υψηλή προτίμηση στη μεσογειακή διατροφή (OR= 0.43 , 95% CI ( 0.22 , 0.86) ) και σωματικά ασκούμενες (OR= 0.37, 95% CI (0,15, 0,88)). Συμπεράσματα: το παράδοξο των υπέρβαρων εμφανίστηκε σε ασθενείς με Καρδιακή ανεπάρκεια όσον αφορά τη 10ετη πρόγνωση εμφάνισης ACS. Παρ' όλα αυτά, ορισμένες μεμονωμένες περιπτώσεις έχουν αναφερθεί που δεν ακολουθούν το μοτίβο, πράγμα που σημαίνει ότι αυτή η παράδοξη αλληλεπίδραση δεν συμπεριλαμβάνει όλους τους ασθενείς.","abstract_html":"Υπόβαθρο: Σε εγκατεστημένο οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (ACS ) με σημαντικές επιπλοκές (π.χ. καρδιακή ανεπάρκεια), οι υπέρβαροι / παχύσαρκοι ασθενείς δείχνουν να έχουν πλεονέκτημα επιβίωσης. Ο βαθμός στον οποίο συμβαίνει αυτό σχετίζεται με ορισμένα χαρακτηριστικά που παραμένουν ασαφή. Σκοπός: να αξιολογηθεί ο ρόλος του δείκτη μάζας σώματος (BMI)όσον αφορά τη πρόγνωση για ACS και διερευνηθούν πρόσθετες πιθανές αλληλεπιδράσεις . Μέθοδοι: τη περίοδο 2006-2009, 1,000 ασθενείς νοσηλευόμενοι στην Α Καρδιολογική Κλινική Αθηνών με διάγνωση ACS εντάχθηκαν στην μελέτη. Το 2016, ολοκληρώθηκαν 10 χρονια παρακολούθησης (75% ποσοστό συμμετοχής ). Υπέρβαροι ασθενείς ορίστηκαν ως 25&lt; BMI&lt; 29.9 kg / m2 , εν παχύσαρκοι ως BMI&gt; 29,9 kg / m2. Αποτελέσματα: Έπειτα από στατιστική ανάλυση το BMI και η εμφάνιση ACS εντός 10 ετών εμφάνισαν σχέση J-shape (ρ=0,009). Σε πολυπαραγοντική λογιστική παλίνδρομη ανάλυση , οι υπέρβαροι ασθενείς είχαν σημαντικά καλύτερη πρόγνωση pα εμφάνιση ACS σε σύγκριση με τους ασθενείς με φυσιολογικό BMI (ΟR=0.45,95% CI (0.23 , 0.90) ) , ενώ οι παχύσαρκοι ασθενείς δεν είχαν σημαντικές διαφορές σε σύγκριση με την ομάδα αναφοράς . Σημαντικές αλληλεπιδράσεις παρατηρήθηκαν μεταξύ κοινωνικο-δημογραφικών , κλινικών παραμέτρων και του τρόπου ζωής με το BMI σε σχέση με τη 10ετή εμφάνιση ACS ( all ps for interaction&lt;10% ) , η προαναφερθείσα παράδοξη αλληλεπίδραση διατηρήθηκε μόνο σε θήλεις ασθενείς OR=0.37, 95% CI (0.16, 0.82) ) , &lt;65 ετών (ΟR= 0.25 , 95% CI (0.09, 0.69 ) ) , HFrEF OR=0.35 , 95% CI (0.13 , 0.89), υπερχοληστερολαιμικές (OR=0.23 , 95% CI (0.07 , 0,81), χωρίς υπέρταση (OR= 0.31, 95% CI (0.12 , 0.82) ) και σακχαρώδη διαβήτη (OR=0.29, 95% CI (0.09 , 0,95) ) , με μέτρια ή υψηλή προτίμηση στη μεσογειακή διατροφή (OR= 0.43 , 95% CI ( 0.22 , 0.86) ) και σωματικά ασκούμενες (OR= 0.37, 95% CI (0,15, 0,88)). Συμπεράσματα: το παράδοξο των υπέρβαρων εμφανίστηκε σε ασθενείς με Καρδιακή ανεπάρκεια όσον αφορά τη 10ετη πρόγνωση εμφάνισης ACS. Παρ&#x27; όλα αυτά, ορισμένες μεμονωμένες περιπτώσεις έχουν αναφερθεί που δεν ακολουθούν το μοτίβο, πράγμα που σημαίνει ότι αυτή η παράδοξη αλληλεπίδραση δεν συμπεριλαμβάνει όλους τους ασθενείς.","abstract_has_math":false,"creators":["Σταυροπούλου Γιαννούλα","Stavropoulou Giannoula"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:39:00Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2919177"],"render_values":[{"text":"uoadl:2919177","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2919177","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2919177","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2919177","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σταυροπούλου Γιαννούλα","Stavropoulou Giannoula"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2919177","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2919177"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Υπόβαθρο: Σε εγκατεστημένο οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (ACS ) με σημαντικές επιπλοκές (π.χ. καρδιακή ανεπάρκεια), οι υπέρβαροι / παχύσαρκοι ασθενείς δείχνουν να έχουν πλεονέκτημα επιβίωσης. Ο βαθμός στον οποίο συμβαίνει αυτό σχετίζεται με ορισμένα χαρακτηριστικά που παραμένουν ασαφή. Σκοπός: να αξιολογηθεί ο ρόλος του δείκτη μάζας σώματος (BMI)όσον αφορά τη πρόγνωση για ACS και διερευνηθούν πρόσθετες πιθανές αλληλεπιδράσεις . Μέθοδοι: τη περίοδο 2006-2009, 1,000 ασθενείς νοσηλευόμενοι στην Α Καρδιολογική Κλινική Αθηνών με διάγνωση ACS εντάχθηκαν στην μελέτη. Το 2016, ολοκληρώθηκαν 10 χρονια παρακολούθησης (75% ποσοστό συμμετοχής ). Υπέρβαροι ασθενείς ορίστηκαν ως 25< BMI< 29.9 kg / m2 , εν παχύσαρκοι ως BMI> 29,9 kg / m2. Αποτελέσματα: Έπειτα από στατιστική ανάλυση το BMI και η εμφάνιση ACS εντός 10 ετών εμφάνισαν σχέση J-shape (ρ=0,009). Σε πολυπαραγοντική λογιστική παλίνδρομη ανάλυση , οι υπέρβαροι ασθενείς είχαν σημαντικά καλύτερη πρόγνωση pα εμφάνιση ACS σε σύγκριση με τους ασθενείς με φυσιολογικό BMI (ΟR=0.45,95% CI (0.23 , 0.90) ) , ενώ οι παχύσαρκοι ασθενείς δεν είχαν σημαντικές διαφορές σε σύγκριση με την ομάδα αναφοράς . Σημαντικές αλληλεπιδράσεις παρατηρήθηκαν μεταξύ κοινωνικο-δημογραφικών , κλινικών παραμέτρων και του τρόπου ζωής με το BMI σε σχέση με τη 10ετή εμφάνιση ACS ( all ps for interaction<10% ) , η προαναφερθείσα παράδοξη αλληλεπίδραση διατηρήθηκε μόνο σε θήλεις ασθενείς OR=0.37, 95% CI (0.16, 0.82) ) , <65 ετών (ΟR= 0.25 , 95% CI (0.09, 0.69 ) ) , HFrEF OR=0.35 , 95% CI (0.13 , 0.89), υπερχοληστερολαιμικές (OR=0.23 , 95% CI (0.07 , 0,81), χωρίς υπέρταση (OR= 0.31, 95% CI (0.12 , 0.82) ) και σακχαρώδη διαβήτη (OR=0.29, 95% CI (0.09 , 0,95) ) , με μέτρια ή υψηλή προτίμηση στη μεσογειακή διατροφή (OR= 0.43 , 95% CI ( 0.22 , 0.86) ) και σωματικά ασκούμενες (OR= 0.37, 95% CI (0,15, 0,88)). Συμπεράσματα: το παράδοξο των υπέρβαρων εμφανίστηκε σε ασθενείς με Καρδιακή ανεπάρκεια όσον αφορά τη 10ετη πρόγνωση εμφάνισης ACS. Παρ' όλα αυτά, ορισμένες μεμονωμένες περιπτώσεις έχουν αναφερθεί που δεν ακολουθούν το μοτίβο, πράγμα που σημαίνει ότι αυτή η παράδοξη αλληλεπίδραση δεν συμπεριλαμβάνει όλους τους ασθενείς.","Background: In patients with Acute Coronary Syndrome (ACS) with major complications (e.g. heart failure), overweight / obese patients seem to have an advantage in surviving. The degree to which this occurs relates to certain characteristics that remain unclear. Aim: To assess the role of body mass index (BMI) with regards to the prognosis of ACS and to investigate potential additional interactions. Methods: During the period 2006- 2009, 1,000 patients hospitalized in the 1 st Cardiological Clinic of Athens, diagnosed with ACS, were entered into the study. In 2016, 10 years of surveillance were completed (75% participation). Overweight patients were defined as those with 25 ≤ ΒΜΙ ≤ 29.9 kg / m2, while obese patients were defined as those with BMI&gt; 29.9 kg / m2. Results: Following statistical analysis, the BMI and the appearance of ACS within 10 years have a J-shape relation (ρ = 0,009). In multifactorial logistical palindromic analysis, overweight patients had a significantly better prognosis in showing ACS, compared to patients with normal BMI (OR = 0.45, 95% CI (0.23, 0.90)), while obese patients had no significant differences compared to the reference group. Significant interactions were observed between social-demographic, clinical parameters and lifestyle with BMI in relation with the 10-year appearance of ACS (all ps for interaction≤10%), the aforementioned paradoxical interaction was maintained only in female patients (OR = 0.37, 95% CI (0.16, 0.82)), ≤65 years of age (OR = 0.25, 95% CI (0.09, 0.69)), HFrEF (OR = 0.35, 95% CI (0.13, 0.89)), hypercholesterolemic (OR = 0.23, 95% CI (0.07, 0.81)), without hypertension (OR = 0.31, 95% CI (0.12, 0.82)) and diabetes (OR = 0.29, 95% CI (0.09, 0.95)), with average or high preference to the Mediterranean diet (OR = 0.43, 95% CI ( 0.22, 0.86)) and exercising (OR = 0.37, 95% CI (0,15, 0,88)). Conclusions: The paradox of overweight people appeared in patients with heart failure with regards to the 10-year prognosis of ACS appearance. Despite that, certain isolated cases have been reported to not follow the pattern, which means that the paradoxical interaction does not include all patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος του σωματικού βάρους στην πρόγνωση ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο - 10ετής παρακολούθηση ασθενών στην Μονάδα Εμφραγμάτων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σταυροπούλου Γιαννούλα","Stavropoulou Giannoula"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Υπόβαθρο: Σε εγκατεστημένο οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (ACS ) με σημαντικές επιπλοκές (π.χ. καρδιακή ανεπάρκεια), οι υπέρβαροι / παχύσαρκοι ασθενείς δείχνουν να έχουν πλεονέκτημα επιβίωσης. Ο βαθμός στον οποίο συμβαίνει αυτό σχετίζεται με ορισμένα χαρακτηριστικά που παραμένουν ασαφή. Σκοπός: να αξιολογηθεί ο ρόλος του δείκτη μάζας σώματος (BMI)όσον αφορά τη πρόγνωση για ACS και διερευνηθούν πρόσθετες πιθανές αλληλεπιδράσεις . Μέθοδοι: τη περίοδο 2006-2009, 1,000 ασθενείς νοσηλευόμενοι στην Α Καρδιολογική Κλινική Αθηνών με διάγνωση ACS εντάχθηκαν στην μελέτη. Το 2016, ολοκληρώθηκαν 10 χρονια παρακολούθησης (75% ποσοστό συμμετοχής ). Υπέρβαροι ασθενείς ορίστηκαν ως 25< BMI< 29.9 kg / m2 , εν παχύσαρκοι ως BMI> 29,9 kg / m2. Αποτελέσματα: Έπειτα από στατιστική ανάλυση το BMI και η εμφάνιση ACS εντός 10 ετών εμφάνισαν σχέση J-shape (ρ=0,009). Σε πολυπαραγοντική λογιστική παλίνδρομη ανάλυση , οι υπέρβαροι ασθενείς είχαν σημαντικά καλύτερη πρόγνωση pα εμφάνιση ACS σε σύγκριση με τους ασθενείς με φυσιολογικό BMI (ΟR=0.45,95% CI (0.23 , 0.90) ) , ενώ οι παχύσαρκοι ασθενείς δεν είχαν σημαντικές διαφορές σε σύγκριση με την ομάδα αναφοράς . Σημαντικές αλληλεπιδράσεις παρατηρήθηκαν μεταξύ κοινωνικο-δημογραφικών , κλινικών παραμέτρων και του τρόπου ζωής με το BMI σε σχέση με τη 10ετή εμφάνιση ACS ( all ps for interaction<10% ) , η προαναφερθείσα παράδοξη αλληλεπίδραση διατηρήθηκε μόνο σε θήλεις ασθενείς OR=0.37, 95% CI (0.16, 0.82) ) , <65 ετών (ΟR= 0.25 , 95% CI (0.09, 0.69 ) ) , HFrEF OR=0.35 , 95% CI (0.13 , 0.89), υπερχοληστερολαιμικές (OR=0.23 , 95% CI (0.07 , 0,81), χωρίς υπέρταση (OR= 0.31, 95% CI (0.12 , 0.82) ) και σακχαρώδη διαβήτη (OR=0.29, 95% CI (0.09 , 0,95) ) , με μέτρια ή υψηλή προτίμηση στη μεσογειακή διατροφή (OR= 0.43 , 95% CI ( 0.22 , 0.86) ) και σωματικά ασκούμενες (OR= 0.37, 95% CI (0,15, 0,88)). Συμπεράσματα: το παράδοξο των υπέρβαρων εμφανίστηκε σε ασθενείς με Καρδιακή ανεπάρκεια όσον αφορά τη 10ετη πρόγνωση εμφάνισης ACS. Παρ' όλα αυτά, ορισμένες μεμονωμένες περιπτώσεις έχουν αναφερθεί που δεν ακολουθούν το μοτίβο, πράγμα που σημαίνει ότι αυτή η παράδοξη αλληλεπίδραση δεν συμπεριλαμβάνει όλους τους ασθενείς.","Background: In patients with Acute Coronary Syndrome (ACS) with major complications (e.g. heart failure), overweight / obese patients seem to have an advantage in surviving. The degree to which this occurs relates to certain characteristics that remain unclear. Aim: To assess the role of body mass index (BMI) with regards to the prognosis of ACS and to investigate potential additional interactions. Methods: During the period 2006- 2009, 1,000 patients hospitalized in the 1 st Cardiological Clinic of Athens, diagnosed with ACS, were entered into the study. In 2016, 10 years of surveillance were completed (75% participation). Overweight patients were defined as those with 25 ≤ ΒΜΙ ≤ 29.9 kg / m2, while obese patients were defined as those with BMI&gt; 29.9 kg / m2. Results: Following statistical analysis, the BMI and the appearance of ACS within 10 years have a J-shape relation (ρ = 0,009). In multifactorial logistical palindromic analysis, overweight patients had a significantly better prognosis in showing ACS, compared to patients with normal BMI (OR = 0.45, 95% CI (0.23, 0.90)), while obese patients had no significant differences compared to the reference group. Significant interactions were observed between social-demographic, clinical parameters and lifestyle with BMI in relation with the 10-year appearance of ACS (all ps for interaction≤10%), the aforementioned paradoxical interaction was maintained only in female patients (OR = 0.37, 95% CI (0.16, 0.82)), ≤65 years of age (OR = 0.25, 95% CI (0.09, 0.69)), HFrEF (OR = 0.35, 95% CI (0.13, 0.89)), hypercholesterolemic (OR = 0.23, 95% CI (0.07, 0.81)), without hypertension (OR = 0.31, 95% CI (0.12, 0.82)) and diabetes (OR = 0.29, 95% CI (0.09, 0.95)), with average or high preference to the Mediterranean diet (OR = 0.43, 95% CI ( 0.22, 0.86)) and exercising (OR = 0.37, 95% CI (0,15, 0,88)). Conclusions: The paradox of overweight people appeared in patients with heart failure with regards to the 10-year prognosis of ACS appearance. Despite that, certain isolated cases have been reported to not follow the pattern, which means that the paradoxical interaction does not include all patients."],"dc:identifier":["uoadl:2919177","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2919177"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο ρόλος του σωματικού βάρους στην πρόγνωση ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο - 10ετής παρακολούθηση ασθενών στην Μονάδα Εμφραγμάτων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:39:00Z"}