{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2919430"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2919430","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οργάνωση και Διοίκηση Οργανισμών: Η θεωρία των Οργανισμών Υψηλής Αξιοπιστίας σε σχέση με τη Διαχείριση Κρίσεων και Καταστροφών","abstract":"Κατά τη μακρόχρονη ιστορία της ύπαρξής του, ο άνθρωπος καταβάλλει μια διαρκή προσπάθεια που έχει ως αποτέλεσμα διάφορα επιτεύγματα που χαρακτηρίζονται ως τεχνολογικά. Στο πλαίσιο αυτό, ο άνθρωπος κατορθώνει να παράγει και να ελέγχει δυνάμεις, να αξιοποιεί τις κινήσεις και τις αλληλομετατροπές των διαφόρων μορφών της ύλης και των πεδίων της, να επεξεργάζεται και να συνθέτει υλικά από τα οποία εφευρίσκει και δημιουργεί διάφορα κατασκευάσματα. Παράλληλα με την εξέλιξη της τεχνολογίας ο άνθρωπος αναπτύσσει ολοένα και πιο μελετημένα συστήματα οργάνωσης και διοίκησης για τους οργανισμούς που παράγουν τα αγαθά και παρέχουν τις υπηρεσίες της τεχνολογίας, καθώς και να διαχειρίζεται κρίσεις και καταστροφές που προκύπτουν από την χρήση της. Τα ατυχήματα υπήρξαν ανέκαθεν μέρος της ανθρώπινης πραγματικότητας, εντούτοις η σύγχρονη κοινωνία αντιμετωπίζει με αυξανόμενο ρυθμό, μεγάλης κλίμακας ατυχήματα και κινδύνους που προκύπτουν από την τεχνολογία που του προσφέρει τα ζητούμενα αγαθά και υπηρεσίες: οι πυρηνικοί σταθμοί, τα πετροχημικά εργοστάσια, οι πλατφόρμες εξόρυξης πετρελαίου, οι αερομεταφορές και οι θαλάσσιες μεταφορές πετρελαιοειδών, τα χημικά εργοστάσια λειτουργούν ως συστήματα της σύγχρονης τεχνολογίας, τα οποία, ενώ επιτρέπουν την ανάπτυξη και υπόσχονται παγκόσμια ευημερία, την ίδια στιγμή μπορεί να προκαλέσουν πολλούς θανάτους και τεράστιες καταστροφές στις ιδιοκτησίες και στο περιβάλλον. Στο πλαίσιο της βελτίωσης της ασφάλειας και ελαχιστοποίησης ατυχημάτων σε οργανισμούς που λειτουργούν υπό συνθήκες μεγάλης πίεσης και που ένα λάθος μπορεί να προκαλέσει τεράστια καταστροφή, επιστήμονες από τη δεκαετία του 1980 διερευνούν ποια χαρακτηριστικά είναι εκείνα που ορίζουν έναν Οργανισμό Υψηλής Αξιοπιστίας. Ως Οργανισμός Υψηλής Αξιοπιστίας, θεωρείται αυτός που έχει καταφέρει να αποφύγει καταστροφές σε ένα περιβάλλον όπου τα κανονικά και φυσιολογικά ατυχήματα είναι αναμενόμενα λόγω της πολυπλοκότητας που επικρατεί στο σύστημα. Η ασφάλεια είναι η πρώτη και θεμελιώδης προτεραιότητα των στόχων ενός τεχνολογικού οργανισμού υψηλής αξιοπιστίας και η ανάπτυξη μίας «κουλτούρας ασφάλειας» είναι ένα βασικό εργαλείο του για την επίτευξη της ασφάλειας. Στην πραγματικότητα όμως επιβεβαιώνεται η θεωρία των Οργανισμών Υψηλής Αξιοπιστίας ή η συγκεκριμένη θεωρία αποτελεί έναν ιδεατό τύπο οργάνωσης και διοίκησης οργανισμών με υψηλούς κινδύνους, τον οποίο ελπίζουν ότι θα προσεγγίσουν οι οργανισμοί αλλά τελικά δεν θα τον πετύχουν ποτέ; Ποια είναι η σχέση της αξιοπιστίας με την ασφάλεια; Όταν προκύψει η κρίση ή και η καταστροφή πώς την διαχειρίζονται οι Οργανισμοί Υψηλής Αξιοπιστίας; Το ερωτήματα αυτά θα διερευνηθούν στην παρούσα εργασία με σκοπό να διαπιστωθεί εάν πράγματι υπάρχει τρόπος οι Οργανισμοί που καλούνται να λειτουργούν με υψηλούς κινδύνους και χωρίς κανένα περιθώριο λάθους, να διασφαλίσουν έναν αποτελεσματικό και ασφαλή τρόπο λειτουργίας. Κατόπιν αναφοράς στη σχετική βιβλιογραφία για τη θεωρία των Οργανισμών Υψηλής Αξιοπιστίας και για τις έννοιες της διαχείρισης κρίσεων και καταστροφών θα μελετηθεί η περίπτωση της οργανισμού TEPCO, ο οποίος διοικεί το πυρηνικό εργοστάσιο Fukushima Daiichi, όπου και έλαβε χώρα το πυρηνικό ατύχημα το 2011. Λειτουργούσε η TEPCO ως Οργανισμός Υψηλής Αξιοπιστίας; Είχε καλλιεργήσει η TEPCO κουλτούρα ασφάλειας; Πώς διαχειρίστηκε την κρίση και την καταστροφή; Τα συμπεράσματα της εργασίας θα συμβάλουν στην καλύτερη κατανόηση της οργάνωσης και διοίκησης οργανισμών υψηλής αξιοπιστίας σε σχέση με τη διαχείριση κρίσεων και καταστροφών.","abstract_html":"Κατά τη μακρόχρονη ιστορία της ύπαρξής του, ο άνθρωπος καταβάλλει μια διαρκή προσπάθεια που έχει ως αποτέλεσμα διάφορα επιτεύγματα που χαρακτηρίζονται ως τεχνολογικά. Στο πλαίσιο αυτό, ο άνθρωπος κατορθώνει να παράγει και να ελέγχει δυνάμεις, να αξιοποιεί τις κινήσεις και τις αλληλομετατροπές των διαφόρων μορφών της ύλης και των πεδίων της, να επεξεργάζεται και να συνθέτει υλικά από τα οποία εφευρίσκει και δημιουργεί διάφορα κατασκευάσματα. Παράλληλα με την εξέλιξη της τεχνολογίας ο άνθρωπος αναπτύσσει ολοένα και πιο μελετημένα συστήματα οργάνωσης και διοίκησης για τους οργανισμούς που παράγουν τα αγαθά και παρέχουν τις υπηρεσίες της τεχνολογίας, καθώς και να διαχειρίζεται κρίσεις και καταστροφές που προκύπτουν από την χρήση της. Τα ατυχήματα υπήρξαν ανέκαθεν μέρος της ανθρώπινης πραγματικότητας, εντούτοις η σύγχρονη κοινωνία αντιμετωπίζει με αυξανόμενο ρυθμό, μεγάλης κλίμακας ατυχήματα και κινδύνους που προκύπτουν από την τεχνολογία που του προσφέρει τα ζητούμενα αγαθά και υπηρεσίες: οι πυρηνικοί σταθμοί, τα πετροχημικά εργοστάσια, οι πλατφόρμες εξόρυξης πετρελαίου, οι αερομεταφορές και οι θαλάσσιες μεταφορές πετρελαιοειδών, τα χημικά εργοστάσια λειτουργούν ως συστήματα της σύγχρονης τεχνολογίας, τα οποία, ενώ επιτρέπουν την ανάπτυξη και υπόσχονται παγκόσμια ευημερία, την ίδια στιγμή μπορεί να προκαλέσουν πολλούς θανάτους και τεράστιες καταστροφές στις ιδιοκτησίες και στο περιβάλλον. Στο πλαίσιο της βελτίωσης της ασφάλειας και ελαχιστοποίησης ατυχημάτων σε οργανισμούς που λειτουργούν υπό συνθήκες μεγάλης πίεσης και που ένα λάθος μπορεί να προκαλέσει τεράστια καταστροφή, επιστήμονες από τη δεκαετία του 1980 διερευνούν ποια χαρακτηριστικά είναι εκείνα που ορίζουν έναν Οργανισμό Υψηλής Αξιοπιστίας. Ως Οργανισμός Υψηλής Αξιοπιστίας, θεωρείται αυτός που έχει καταφέρει να αποφύγει καταστροφές σε ένα περιβάλλον όπου τα κανονικά και φυσιολογικά ατυχήματα είναι αναμενόμενα λόγω της πολυπλοκότητας που επικρατεί στο σύστημα. Η ασφάλεια είναι η πρώτη και θεμελιώδης προτεραιότητα των στόχων ενός τεχνολογικού οργανισμού υψηλής αξιοπιστίας και η ανάπτυξη μίας «κουλτούρας ασφάλειας» είναι ένα βασικό εργαλείο του για την επίτευξη της ασφάλειας. Στην πραγματικότητα όμως επιβεβαιώνεται η θεωρία των Οργανισμών Υψηλής Αξιοπιστίας ή η συγκεκριμένη θεωρία αποτελεί έναν ιδεατό τύπο οργάνωσης και διοίκησης οργανισμών με υψηλούς κινδύνους, τον οποίο ελπίζουν ότι θα προσεγγίσουν οι οργανισμοί αλλά τελικά δεν θα τον πετύχουν ποτέ; Ποια είναι η σχέση της αξιοπιστίας με την ασφάλεια; Όταν προκύψει η κρίση ή και η καταστροφή πώς την διαχειρίζονται οι Οργανισμοί Υψηλής Αξιοπιστίας; Το ερωτήματα αυτά θα διερευνηθούν στην παρούσα εργασία με σκοπό να διαπιστωθεί εάν πράγματι υπάρχει τρόπος οι Οργανισμοί που καλούνται να λειτουργούν με υψηλούς κινδύνους και χωρίς κανένα περιθώριο λάθους, να διασφαλίσουν έναν αποτελεσματικό και ασφαλή τρόπο λειτουργίας. Κατόπιν αναφοράς στη σχετική βιβλιογραφία για τη θεωρία των Οργανισμών Υψηλής Αξιοπιστίας και για τις έννοιες της διαχείρισης κρίσεων και καταστροφών θα μελετηθεί η περίπτωση της οργανισμού TEPCO, ο οποίος διοικεί το πυρηνικό εργοστάσιο Fukushima Daiichi, όπου και έλαβε χώρα το πυρηνικό ατύχημα το 2011. Λειτουργούσε η TEPCO ως Οργανισμός Υψηλής Αξιοπιστίας; Είχε καλλιεργήσει η TEPCO κουλτούρα ασφάλειας; Πώς διαχειρίστηκε την κρίση και την καταστροφή; Τα συμπεράσματα της εργασίας θα συμβάλουν στην καλύτερη κατανόηση της οργάνωσης και διοίκησης οργανισμών υψηλής αξιοπιστίας σε σχέση με τη διαχείριση κρίσεων και καταστροφών.","abstract_has_math":false,"creators":["Τουλιάτου Έλλη","Touliatou Elli"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:39:00Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2919430"],"render_values":[{"text":"uoadl:2919430","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2919430","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2919430","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2919430","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τουλιάτου Έλλη","Touliatou Elli"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2919430","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2919430"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Κατά τη μακρόχρονη ιστορία της ύπαρξής του, ο άνθρωπος καταβάλλει μια διαρκή προσπάθεια που έχει ως αποτέλεσμα διάφορα επιτεύγματα που χαρακτηρίζονται ως τεχνολογικά. Στο πλαίσιο αυτό, ο άνθρωπος κατορθώνει να παράγει και να ελέγχει δυνάμεις, να αξιοποιεί τις κινήσεις και τις αλληλομετατροπές των διαφόρων μορφών της ύλης και των πεδίων της, να επεξεργάζεται και να συνθέτει υλικά από τα οποία εφευρίσκει και δημιουργεί διάφορα κατασκευάσματα. Παράλληλα με την εξέλιξη της τεχνολογίας ο άνθρωπος αναπτύσσει ολοένα και πιο μελετημένα συστήματα οργάνωσης και διοίκησης για τους οργανισμούς που παράγουν τα αγαθά και παρέχουν τις υπηρεσίες της τεχνολογίας, καθώς και να διαχειρίζεται κρίσεις και καταστροφές που προκύπτουν από την χρήση της. Τα ατυχήματα υπήρξαν ανέκαθεν μέρος της ανθρώπινης πραγματικότητας, εντούτοις η σύγχρονη κοινωνία αντιμετωπίζει με αυξανόμενο ρυθμό, μεγάλης κλίμακας ατυχήματα και κινδύνους που προκύπτουν από την τεχνολογία που του προσφέρει τα ζητούμενα αγαθά και υπηρεσίες: οι πυρηνικοί σταθμοί, τα πετροχημικά εργοστάσια, οι πλατφόρμες εξόρυξης πετρελαίου, οι αερομεταφορές και οι θαλάσσιες μεταφορές πετρελαιοειδών, τα χημικά εργοστάσια λειτουργούν ως συστήματα της σύγχρονης τεχνολογίας, τα οποία, ενώ επιτρέπουν την ανάπτυξη και υπόσχονται παγκόσμια ευημερία, την ίδια στιγμή μπορεί να προκαλέσουν πολλούς θανάτους και τεράστιες καταστροφές στις ιδιοκτησίες και στο περιβάλλον. Στο πλαίσιο της βελτίωσης της ασφάλειας και ελαχιστοποίησης ατυχημάτων σε οργανισμούς που λειτουργούν υπό συνθήκες μεγάλης πίεσης και που ένα λάθος μπορεί να προκαλέσει τεράστια καταστροφή, επιστήμονες από τη δεκαετία του 1980 διερευνούν ποια χαρακτηριστικά είναι εκείνα που ορίζουν έναν Οργανισμό Υψηλής Αξιοπιστίας. Ως Οργανισμός Υψηλής Αξιοπιστίας, θεωρείται αυτός που έχει καταφέρει να αποφύγει καταστροφές σε ένα περιβάλλον όπου τα κανονικά και φυσιολογικά ατυχήματα είναι αναμενόμενα λόγω της πολυπλοκότητας που επικρατεί στο σύστημα. Η ασφάλεια είναι η πρώτη και θεμελιώδης προτεραιότητα των στόχων ενός τεχνολογικού οργανισμού υψηλής αξιοπιστίας και η ανάπτυξη μίας «κουλτούρας ασφάλειας» είναι ένα βασικό εργαλείο του για την επίτευξη της ασφάλειας. Στην πραγματικότητα όμως επιβεβαιώνεται η θεωρία των Οργανισμών Υψηλής Αξιοπιστίας ή η συγκεκριμένη θεωρία αποτελεί έναν ιδεατό τύπο οργάνωσης και διοίκησης οργανισμών με υψηλούς κινδύνους, τον οποίο ελπίζουν ότι θα προσεγγίσουν οι οργανισμοί αλλά τελικά δεν θα τον πετύχουν ποτέ; Ποια είναι η σχέση της αξιοπιστίας με την ασφάλεια; Όταν προκύψει η κρίση ή και η καταστροφή πώς την διαχειρίζονται οι Οργανισμοί Υψηλής Αξιοπιστίας; Το ερωτήματα αυτά θα διερευνηθούν στην παρούσα εργασία με σκοπό να διαπιστωθεί εάν πράγματι υπάρχει τρόπος οι Οργανισμοί που καλούνται να λειτουργούν με υψηλούς κινδύνους και χωρίς κανένα περιθώριο λάθους, να διασφαλίσουν έναν αποτελεσματικό και ασφαλή τρόπο λειτουργίας. Κατόπιν αναφοράς στη σχετική βιβλιογραφία για τη θεωρία των Οργανισμών Υψηλής Αξιοπιστίας και για τις έννοιες της διαχείρισης κρίσεων και καταστροφών θα μελετηθεί η περίπτωση της οργανισμού TEPCO, ο οποίος διοικεί το πυρηνικό εργοστάσιο Fukushima Daiichi, όπου και έλαβε χώρα το πυρηνικό ατύχημα το 2011. Λειτουργούσε η TEPCO ως Οργανισμός Υψηλής Αξιοπιστίας; Είχε καλλιεργήσει η TEPCO κουλτούρα ασφάλειας; Πώς διαχειρίστηκε την κρίση και την καταστροφή; Τα συμπεράσματα της εργασίας θα συμβάλουν στην καλύτερη κατανόηση της οργάνωσης και διοίκησης οργανισμών υψηλής αξιοπιστίας σε σχέση με τη διαχείριση κρίσεων και καταστροφών.","Throughout the long history of his existence, man has made a constant effort that has resulted in various technological achievements. In this context, man manages to produce and control forces, to utilize the movements and mutual transformations of the various forms of matter and its fields, to process and compose materials from which he invents and creates various constructions. Along with the evolution of technology, man is developing more and more sophisticated systems of organization and administration for the organizations that produce goods and provide the services of technology, as well as to manage crises and disasters that result from its use. Accidents have always been part of human reality, yet modern society is facing increasing rates, large-scale accidents and the dangers posed by the technology that offers society the goods and services needed: nuclear power plants, petrochemical plants, platforms aviation and marine oil transportation, chemical plants act as systems of modern technology, which, while allowing growth and promising global prosperity, can at the same time cause many deaths and huge damage to property and the environment. In the context of improving safety and minimizing accidents in organizations operating under high pressure and where a mistake can cause enormous damage, scientists since the 1980s have been exploring what defines a High Reliability Organization. A High Reliability Organisation is considered to be the one that has managed to avoid disasters in an environment where normal accidents are expected, due to the complexity that prevails in the system. Safety is the first and foremost priority of the goals of a high-reliability technology organization, and developing a \"safety culture\" is a key tool for achieving security. In reality, however, is the theory of High Reliability Organizations confirmed, or is this theory an ideal type of organization and management of high-risk organizations, which the organizations hope will approach but will never succeed? What is the relationship between reliability and safety? When the crisis arises or even the disaster, how do the High Reliability Organizations manage it? These questions will be explored in this paper to determine if there is indeed a way for Organizations that are called to operate at high risk and without any margin of error, to ensure an efficient and safe mode of operation. Following the relevant literature on the theory of High Reliability Organizations and the concepts of crisis and disaster management, the case of TEPCO, which manages the Fukushima Daiichi nuclear plant, where the nuclear accident took place in 2011, will be studied. Was TEPCO a High Reliability Organization? Had TEPCO cultivated a safety culture? How did he manage the crisis and the disaster? The conclusions of this dissertation will contribute to a better understanding of the organization and management of high-reliability organizations in relation to crisis and disaster management."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οργάνωση και Διοίκηση Οργανισμών: Η θεωρία των Οργανισμών Υψηλής Αξιοπιστίας σε σχέση με τη Διαχείριση Κρίσεων και Καταστροφών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τουλιάτου Έλλη","Touliatou Elli"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Κατά τη μακρόχρονη ιστορία της ύπαρξής του, ο άνθρωπος καταβάλλει μια διαρκή προσπάθεια που έχει ως αποτέλεσμα διάφορα επιτεύγματα που χαρακτηρίζονται ως τεχνολογικά. Στο πλαίσιο αυτό, ο άνθρωπος κατορθώνει να παράγει και να ελέγχει δυνάμεις, να αξιοποιεί τις κινήσεις και τις αλληλομετατροπές των διαφόρων μορφών της ύλης και των πεδίων της, να επεξεργάζεται και να συνθέτει υλικά από τα οποία εφευρίσκει και δημιουργεί διάφορα κατασκευάσματα. Παράλληλα με την εξέλιξη της τεχνολογίας ο άνθρωπος αναπτύσσει ολοένα και πιο μελετημένα συστήματα οργάνωσης και διοίκησης για τους οργανισμούς που παράγουν τα αγαθά και παρέχουν τις υπηρεσίες της τεχνολογίας, καθώς και να διαχειρίζεται κρίσεις και καταστροφές που προκύπτουν από την χρήση της. Τα ατυχήματα υπήρξαν ανέκαθεν μέρος της ανθρώπινης πραγματικότητας, εντούτοις η σύγχρονη κοινωνία αντιμετωπίζει με αυξανόμενο ρυθμό, μεγάλης κλίμακας ατυχήματα και κινδύνους που προκύπτουν από την τεχνολογία που του προσφέρει τα ζητούμενα αγαθά και υπηρεσίες: οι πυρηνικοί σταθμοί, τα πετροχημικά εργοστάσια, οι πλατφόρμες εξόρυξης πετρελαίου, οι αερομεταφορές και οι θαλάσσιες μεταφορές πετρελαιοειδών, τα χημικά εργοστάσια λειτουργούν ως συστήματα της σύγχρονης τεχνολογίας, τα οποία, ενώ επιτρέπουν την ανάπτυξη και υπόσχονται παγκόσμια ευημερία, την ίδια στιγμή μπορεί να προκαλέσουν πολλούς θανάτους και τεράστιες καταστροφές στις ιδιοκτησίες και στο περιβάλλον. Στο πλαίσιο της βελτίωσης της ασφάλειας και ελαχιστοποίησης ατυχημάτων σε οργανισμούς που λειτουργούν υπό συνθήκες μεγάλης πίεσης και που ένα λάθος μπορεί να προκαλέσει τεράστια καταστροφή, επιστήμονες από τη δεκαετία του 1980 διερευνούν ποια χαρακτηριστικά είναι εκείνα που ορίζουν έναν Οργανισμό Υψηλής Αξιοπιστίας. Ως Οργανισμός Υψηλής Αξιοπιστίας, θεωρείται αυτός που έχει καταφέρει να αποφύγει καταστροφές σε ένα περιβάλλον όπου τα κανονικά και φυσιολογικά ατυχήματα είναι αναμενόμενα λόγω της πολυπλοκότητας που επικρατεί στο σύστημα. Η ασφάλεια είναι η πρώτη και θεμελιώδης προτεραιότητα των στόχων ενός τεχνολογικού οργανισμού υψηλής αξιοπιστίας και η ανάπτυξη μίας «κουλτούρας ασφάλειας» είναι ένα βασικό εργαλείο του για την επίτευξη της ασφάλειας. Στην πραγματικότητα όμως επιβεβαιώνεται η θεωρία των Οργανισμών Υψηλής Αξιοπιστίας ή η συγκεκριμένη θεωρία αποτελεί έναν ιδεατό τύπο οργάνωσης και διοίκησης οργανισμών με υψηλούς κινδύνους, τον οποίο ελπίζουν ότι θα προσεγγίσουν οι οργανισμοί αλλά τελικά δεν θα τον πετύχουν ποτέ; Ποια είναι η σχέση της αξιοπιστίας με την ασφάλεια; Όταν προκύψει η κρίση ή και η καταστροφή πώς την διαχειρίζονται οι Οργανισμοί Υψηλής Αξιοπιστίας; Το ερωτήματα αυτά θα διερευνηθούν στην παρούσα εργασία με σκοπό να διαπιστωθεί εάν πράγματι υπάρχει τρόπος οι Οργανισμοί που καλούνται να λειτουργούν με υψηλούς κινδύνους και χωρίς κανένα περιθώριο λάθους, να διασφαλίσουν έναν αποτελεσματικό και ασφαλή τρόπο λειτουργίας. Κατόπιν αναφοράς στη σχετική βιβλιογραφία για τη θεωρία των Οργανισμών Υψηλής Αξιοπιστίας και για τις έννοιες της διαχείρισης κρίσεων και καταστροφών θα μελετηθεί η περίπτωση της οργανισμού TEPCO, ο οποίος διοικεί το πυρηνικό εργοστάσιο Fukushima Daiichi, όπου και έλαβε χώρα το πυρηνικό ατύχημα το 2011. Λειτουργούσε η TEPCO ως Οργανισμός Υψηλής Αξιοπιστίας; Είχε καλλιεργήσει η TEPCO κουλτούρα ασφάλειας; Πώς διαχειρίστηκε την κρίση και την καταστροφή; Τα συμπεράσματα της εργασίας θα συμβάλουν στην καλύτερη κατανόηση της οργάνωσης και διοίκησης οργανισμών υψηλής αξιοπιστίας σε σχέση με τη διαχείριση κρίσεων και καταστροφών.","Throughout the long history of his existence, man has made a constant effort that has resulted in various technological achievements. In this context, man manages to produce and control forces, to utilize the movements and mutual transformations of the various forms of matter and its fields, to process and compose materials from which he invents and creates various constructions. Along with the evolution of technology, man is developing more and more sophisticated systems of organization and administration for the organizations that produce goods and provide the services of technology, as well as to manage crises and disasters that result from its use. Accidents have always been part of human reality, yet modern society is facing increasing rates, large-scale accidents and the dangers posed by the technology that offers society the goods and services needed: nuclear power plants, petrochemical plants, platforms aviation and marine oil transportation, chemical plants act as systems of modern technology, which, while allowing growth and promising global prosperity, can at the same time cause many deaths and huge damage to property and the environment. In the context of improving safety and minimizing accidents in organizations operating under high pressure and where a mistake can cause enormous damage, scientists since the 1980s have been exploring what defines a High Reliability Organization. A High Reliability Organisation is considered to be the one that has managed to avoid disasters in an environment where normal accidents are expected, due to the complexity that prevails in the system. Safety is the first and foremost priority of the goals of a high-reliability technology organization, and developing a \"safety culture\" is a key tool for achieving security. In reality, however, is the theory of High Reliability Organizations confirmed, or is this theory an ideal type of organization and management of high-risk organizations, which the organizations hope will approach but will never succeed? What is the relationship between reliability and safety? When the crisis arises or even the disaster, how do the High Reliability Organizations manage it? These questions will be explored in this paper to determine if there is indeed a way for Organizations that are called to operate at high risk and without any margin of error, to ensure an efficient and safe mode of operation. Following the relevant literature on the theory of High Reliability Organizations and the concepts of crisis and disaster management, the case of TEPCO, which manages the Fukushima Daiichi nuclear plant, where the nuclear accident took place in 2011, will be studied. Was TEPCO a High Reliability Organization? Had TEPCO cultivated a safety culture? How did he manage the crisis and the disaster? The conclusions of this dissertation will contribute to a better understanding of the organization and management of high-reliability organizations in relation to crisis and disaster management."],"dc:identifier":["uoadl:2919430","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2919430"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Οργάνωση και Διοίκηση Οργανισμών: Η θεωρία των Οργανισμών Υψηλής Αξιοπιστίας σε σχέση με τη Διαχείριση Κρίσεων και Καταστροφών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:39:00Z"}