{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2919732"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2919732","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Θεραπευτικές προσεγγίσεις ατλαντοαξονικής αστάθειας σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα","abstract":"Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μια αρκετά συχνή νόσος μιας και επηρεάζει περίπου το 1% του ενήλικου πληθυσμού. Η χρόνια υμενίτιδα που προκαλεί μπορεί να οδηγήσει σε οστικές διαβρώσεις και χαλαρότητα των συνδέσμων με αποτέλεσμα την αστάθεια και το υπεξάρθρημα ή εξάρθρημα της ατλαντοαξονικής άρθρωσης. Οι απεικονιστικοί έλεγχοι που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση και την παρακολούθηση της ατλαντοαξονικής αστάθειας είναι οι απλές ακτινογραφίες, η αξονική τομογραφία και η μαγνητική τομογραφία. Στόχος της θεραπευτικής αγωγής είναι να ελεγχθεί η δραστηριότητα της νόσου και να επιβραδυνθεί η βλάβη των αρθρώσεων. Παρότι μέχρι σχετικά πρόσφατα οι φαρμακευτικές επιλογές για τους ασθενείς περιορίζονταν στα ΜΣΑΦ, τα κορτικοστεροειδή και τα παυσίπονα, τα τελευταία χρόνια μια νέα κατηγορία φαρμάκων, τα τροποποιητικά της νόσου φάρμακα (DMARDs), είναι διαθέσιμα και χάρη στη υψηλή αποτελεσματικότητα τους έχουν σχεδόν αντικαταστήσει όλα τα προηγούμενα. Στη σύγχρονη εποχή η επίδραση της χρήσης των νέων φαρμακευτικών παραγόντων στην προσβολή της ατλαντοαξονικής άρθρωσης από τη ρευματοειδή αρθρίτιδα είναι σαφές πως είναι ευνοϊκή εντούτοις δεν είναι ξεκάθαρο αν επιβραδύνει απλά ή και προλαμβάνει την εξέλιξη των αλλοιώσεων. Σίγουρα από ότι φαίνεται από τη βιβλιογραφία, η χρήση των τροποποιητικών της νόσου φαρμάκων φαίνεται να έχει μειώσει την ανάγκη για χειρουργικές παρεμβάσεις .Αν η φαρμακευτική αγωγή αποτύχει είναι καιρός να σκεφτούμε το ενδεχόμενο χειρουργικής επέμβασης . Οι ενδείξεις της χειρουργικής αντιμετώπισης περιλαμβάνουν τον εμμένων αυχενικό πόνο, τη νευρολογική δυσλειτουργία ή τις παθολογικές απεικονιστικές μετρήσεις Κατά τη χειρουργική επέμβαση στόχος είναι να σταθεροποιηθεί ο άτλαντας σε σχέση με τον άξονα και να αποσυμπιεστεί ο νωτιαίος μυελός για να αποτρέψουμε την εμφάνιση νευρολογικών συμπτωμάτων. Στην βιβλιογραφία περιγράφονται διάφορες τεχνικές για να επιτευχθεί η ατλαντοαξονική σπονδυλοδεσία. Αυτές όλες οι τεχνικές παρέχουν στον χειρουργό επιλογές για να θεραπεύσει την ατλαντοαξονική αστάθεια ανάλογα με την ανατομία του ασθενή, την ακεραιότητα των οστικών δομών, και την χειρουργική του εμπειρία.","abstract_html":"Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μια αρκετά συχνή νόσος μιας και επηρεάζει περίπου το 1% του ενήλικου πληθυσμού. Η χρόνια υμενίτιδα που προκαλεί μπορεί να οδηγήσει σε οστικές διαβρώσεις και χαλαρότητα των συνδέσμων με αποτέλεσμα την αστάθεια και το υπεξάρθρημα ή εξάρθρημα της ατλαντοαξονικής άρθρωσης. Οι απεικονιστικοί έλεγχοι που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση και την παρακολούθηση της ατλαντοαξονικής αστάθειας είναι οι απλές ακτινογραφίες, η αξονική τομογραφία και η μαγνητική τομογραφία. Στόχος της θεραπευτικής αγωγής είναι να ελεγχθεί η δραστηριότητα της νόσου και να επιβραδυνθεί η βλάβη των αρθρώσεων. Παρότι μέχρι σχετικά πρόσφατα οι φαρμακευτικές επιλογές για τους ασθενείς περιορίζονταν στα ΜΣΑΦ, τα κορτικοστεροειδή και τα παυσίπονα, τα τελευταία χρόνια μια νέα κατηγορία φαρμάκων, τα τροποποιητικά της νόσου φάρμακα (DMARDs), είναι διαθέσιμα και χάρη στη υψηλή αποτελεσματικότητα τους έχουν σχεδόν αντικαταστήσει όλα τα προηγούμενα. Στη σύγχρονη εποχή η επίδραση της χρήσης των νέων φαρμακευτικών παραγόντων στην προσβολή της ατλαντοαξονικής άρθρωσης από τη ρευματοειδή αρθρίτιδα είναι σαφές πως είναι ευνοϊκή εντούτοις δεν είναι ξεκάθαρο αν επιβραδύνει απλά ή και προλαμβάνει την εξέλιξη των αλλοιώσεων. Σίγουρα από ότι φαίνεται από τη βιβλιογραφία, η χρήση των τροποποιητικών της νόσου φαρμάκων φαίνεται να έχει μειώσει την ανάγκη για χειρουργικές παρεμβάσεις .Αν η φαρμακευτική αγωγή αποτύχει είναι καιρός να σκεφτούμε το ενδεχόμενο χειρουργικής επέμβασης . Οι ενδείξεις της χειρουργικής αντιμετώπισης περιλαμβάνουν τον εμμένων αυχενικό πόνο, τη νευρολογική δυσλειτουργία ή τις παθολογικές απεικονιστικές μετρήσεις Κατά τη χειρουργική επέμβαση στόχος είναι να σταθεροποιηθεί ο άτλαντας σε σχέση με τον άξονα και να αποσυμπιεστεί ο νωτιαίος μυελός για να αποτρέψουμε την εμφάνιση νευρολογικών συμπτωμάτων. Στην βιβλιογραφία περιγράφονται διάφορες τεχνικές για να επιτευχθεί η ατλαντοαξονική σπονδυλοδεσία. Αυτές όλες οι τεχνικές παρέχουν στον χειρουργό επιλογές για να θεραπεύσει την ατλαντοαξονική αστάθεια ανάλογα με την ανατομία του ασθενή, την ακεραιότητα των οστικών δομών, και την χειρουργική του εμπειρία.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζωγάκης Ευστάθιος","Zogakis Efstathios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:39:10Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2919732"],"render_values":[{"text":"uoadl:2919732","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2919732","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2919732","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2919732","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζωγάκης Ευστάθιος","Zogakis Efstathios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2919732","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2919732"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μια αρκετά συχνή νόσος μιας και επηρεάζει περίπου το 1% του ενήλικου πληθυσμού. Η χρόνια υμενίτιδα που προκαλεί μπορεί να οδηγήσει σε οστικές διαβρώσεις και χαλαρότητα των συνδέσμων με αποτέλεσμα την αστάθεια και το υπεξάρθρημα ή εξάρθρημα της ατλαντοαξονικής άρθρωσης. Οι απεικονιστικοί έλεγχοι που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση και την παρακολούθηση της ατλαντοαξονικής αστάθειας είναι οι απλές ακτινογραφίες, η αξονική τομογραφία και η μαγνητική τομογραφία. Στόχος της θεραπευτικής αγωγής είναι να ελεγχθεί η δραστηριότητα της νόσου και να επιβραδυνθεί η βλάβη των αρθρώσεων. Παρότι μέχρι σχετικά πρόσφατα οι φαρμακευτικές επιλογές για τους ασθενείς περιορίζονταν στα ΜΣΑΦ, τα κορτικοστεροειδή και τα παυσίπονα, τα τελευταία χρόνια μια νέα κατηγορία φαρμάκων, τα τροποποιητικά της νόσου φάρμακα (DMARDs), είναι διαθέσιμα και χάρη στη υψηλή αποτελεσματικότητα τους έχουν σχεδόν αντικαταστήσει όλα τα προηγούμενα. Στη σύγχρονη εποχή η επίδραση της χρήσης των νέων φαρμακευτικών παραγόντων στην προσβολή της ατλαντοαξονικής άρθρωσης από τη ρευματοειδή αρθρίτιδα είναι σαφές πως είναι ευνοϊκή εντούτοις δεν είναι ξεκάθαρο αν επιβραδύνει απλά ή και προλαμβάνει την εξέλιξη των αλλοιώσεων. Σίγουρα από ότι φαίνεται από τη βιβλιογραφία, η χρήση των τροποποιητικών της νόσου φαρμάκων φαίνεται να έχει μειώσει την ανάγκη για χειρουργικές παρεμβάσεις .Αν η φαρμακευτική αγωγή αποτύχει είναι καιρός να σκεφτούμε το ενδεχόμενο χειρουργικής επέμβασης . Οι ενδείξεις της χειρουργικής αντιμετώπισης περιλαμβάνουν τον εμμένων αυχενικό πόνο, τη νευρολογική δυσλειτουργία ή τις παθολογικές απεικονιστικές μετρήσεις Κατά τη χειρουργική επέμβαση στόχος είναι να σταθεροποιηθεί ο άτλαντας σε σχέση με τον άξονα και να αποσυμπιεστεί ο νωτιαίος μυελός για να αποτρέψουμε την εμφάνιση νευρολογικών συμπτωμάτων. Στην βιβλιογραφία περιγράφονται διάφορες τεχνικές για να επιτευχθεί η ατλαντοαξονική σπονδυλοδεσία. Αυτές όλες οι τεχνικές παρέχουν στον χειρουργό επιλογές για να θεραπεύσει την ατλαντοαξονική αστάθεια ανάλογα με την ανατομία του ασθενή, την ακεραιότητα των οστικών δομών, και την χειρουργική του εμπειρία.","Rheumatoid arthritis is an inflammatory disease that commonly affects the cervical spine. These patients often suffer from atlantoaxial instability, which is characterized by excessive movement at the junction between the first and the second cervical vertebrae as a result of either a bony or ligamentous laxity. Symptoms of this disease may vary from pain to myelopathy and nerve palsies. Imaging modalities used for the diagnosis and screening of the atlantoaxial instability in rheumatoid patients are plain radiographs, computed tomography (CT) and magnetic resonance imaging (MRI). Each imaging method has its benefits and limitations. Until recently drug therapy included nonsteroidal anti-inflammatory drugs, corticosteroids and painkillers for these patients. Recently disease-modifying antirheumatic drugs (DMARDS) have replaced the former drugs and have achieved satisfactory results. If pharmacotherapy fails including persistent cervical pain and neurologic dysfunction along with abnormal imaging parameters, surgical intervention must take place. Goals of surgical intervention are atlantoaxial stabilization and spinal cord decompression. Surgical options for atlantoaxial instability include wiring techniques, atlantoaxial fusion with posterior instrumentation, c1 laminectomy and even transoral resection of dens. All these techniques offer a great variety of options in treating atlantoaxial instability but always the surgeon’s experience, the patient’s anatomy and the integrity of the bony structures should be taken into consideration."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Θεραπευτικές προσεγγίσεις ατλαντοαξονικής αστάθειας σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζωγάκης Ευστάθιος","Zogakis Efstathios"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μια αρκετά συχνή νόσος μιας και επηρεάζει περίπου το 1% του ενήλικου πληθυσμού. Η χρόνια υμενίτιδα που προκαλεί μπορεί να οδηγήσει σε οστικές διαβρώσεις και χαλαρότητα των συνδέσμων με αποτέλεσμα την αστάθεια και το υπεξάρθρημα ή εξάρθρημα της ατλαντοαξονικής άρθρωσης. Οι απεικονιστικοί έλεγχοι που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση και την παρακολούθηση της ατλαντοαξονικής αστάθειας είναι οι απλές ακτινογραφίες, η αξονική τομογραφία και η μαγνητική τομογραφία. Στόχος της θεραπευτικής αγωγής είναι να ελεγχθεί η δραστηριότητα της νόσου και να επιβραδυνθεί η βλάβη των αρθρώσεων. Παρότι μέχρι σχετικά πρόσφατα οι φαρμακευτικές επιλογές για τους ασθενείς περιορίζονταν στα ΜΣΑΦ, τα κορτικοστεροειδή και τα παυσίπονα, τα τελευταία χρόνια μια νέα κατηγορία φαρμάκων, τα τροποποιητικά της νόσου φάρμακα (DMARDs), είναι διαθέσιμα και χάρη στη υψηλή αποτελεσματικότητα τους έχουν σχεδόν αντικαταστήσει όλα τα προηγούμενα. Στη σύγχρονη εποχή η επίδραση της χρήσης των νέων φαρμακευτικών παραγόντων στην προσβολή της ατλαντοαξονικής άρθρωσης από τη ρευματοειδή αρθρίτιδα είναι σαφές πως είναι ευνοϊκή εντούτοις δεν είναι ξεκάθαρο αν επιβραδύνει απλά ή και προλαμβάνει την εξέλιξη των αλλοιώσεων. Σίγουρα από ότι φαίνεται από τη βιβλιογραφία, η χρήση των τροποποιητικών της νόσου φαρμάκων φαίνεται να έχει μειώσει την ανάγκη για χειρουργικές παρεμβάσεις .Αν η φαρμακευτική αγωγή αποτύχει είναι καιρός να σκεφτούμε το ενδεχόμενο χειρουργικής επέμβασης . Οι ενδείξεις της χειρουργικής αντιμετώπισης περιλαμβάνουν τον εμμένων αυχενικό πόνο, τη νευρολογική δυσλειτουργία ή τις παθολογικές απεικονιστικές μετρήσεις Κατά τη χειρουργική επέμβαση στόχος είναι να σταθεροποιηθεί ο άτλαντας σε σχέση με τον άξονα και να αποσυμπιεστεί ο νωτιαίος μυελός για να αποτρέψουμε την εμφάνιση νευρολογικών συμπτωμάτων. Στην βιβλιογραφία περιγράφονται διάφορες τεχνικές για να επιτευχθεί η ατλαντοαξονική σπονδυλοδεσία. Αυτές όλες οι τεχνικές παρέχουν στον χειρουργό επιλογές για να θεραπεύσει την ατλαντοαξονική αστάθεια ανάλογα με την ανατομία του ασθενή, την ακεραιότητα των οστικών δομών, και την χειρουργική του εμπειρία.","Rheumatoid arthritis is an inflammatory disease that commonly affects the cervical spine. These patients often suffer from atlantoaxial instability, which is characterized by excessive movement at the junction between the first and the second cervical vertebrae as a result of either a bony or ligamentous laxity. Symptoms of this disease may vary from pain to myelopathy and nerve palsies. Imaging modalities used for the diagnosis and screening of the atlantoaxial instability in rheumatoid patients are plain radiographs, computed tomography (CT) and magnetic resonance imaging (MRI). Each imaging method has its benefits and limitations. Until recently drug therapy included nonsteroidal anti-inflammatory drugs, corticosteroids and painkillers for these patients. Recently disease-modifying antirheumatic drugs (DMARDS) have replaced the former drugs and have achieved satisfactory results. If pharmacotherapy fails including persistent cervical pain and neurologic dysfunction along with abnormal imaging parameters, surgical intervention must take place. Goals of surgical intervention are atlantoaxial stabilization and spinal cord decompression. Surgical options for atlantoaxial instability include wiring techniques, atlantoaxial fusion with posterior instrumentation, c1 laminectomy and even transoral resection of dens. All these techniques offer a great variety of options in treating atlantoaxial instability but always the surgeon’s experience, the patient’s anatomy and the integrity of the bony structures should be taken into consideration."],"dc:identifier":["uoadl:2919732","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2919732"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Θεραπευτικές προσεγγίσεις ατλαντοαξονικής αστάθειας σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:39:10Z"}