{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2919809"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2919809","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μετωπιαία ινωτική αλωπεκία και συννοσηρότητες. Τι δηλώνουν για την παθογένεια του νοσήματος","abstract":"Η μετωπιαία ινωτική αλωπεκία (ΜΙΑ) είναι μια πρωτοπαθής λεμφοκυτταρική ουλωτική αλωπεκία. Προσβάλει κυρίως γυναίκες της λευκής φυλής μετά την εμμηνόπαυση. Την τελευταία δεκαετία η νόσος εμφανίζει μεγάλη συχνότητα. Η πάθηση χαρακτηρίζεται από ταινιοειδή υποχώρηση (band-like) της μετωποκροταφικής παρυφής του τριχωτού της κεφαλής με απώλεια οφρύων, βλεφαρίδων και τριχών σώματος. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η αναζήτηση και ο προσδιορισμός του επιπολασμού νοσημάτων που συνυπάρχουν με τη ΜΙΑ και τι δηλώνουν για την παθογένεια του νοσήματος . Μέθοδος: Η έρευνα περιλαμβάνει 45 περιπτώσεις γυναικών, που διαγνώστηκαν με ΜΙΑ την πενταετία 2015-2019 στη Β΄ Πανεπιστημιακή Κλινική στο Νοσοκομείο “Αττικόν”. H διάγνωση έγινε με βάση το ιστορικό και τη κλινική εικόνα των ασθενών ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις επιβεβαιώθηκε ιστολογικά. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς ήταν όλες γυναίκες με μέσο όρο ηλικίας πρώτης επίσκεψης 63,9 έτη. Μεταεμμηνοπαυσιακές: 40 (88%), προεμμηνοπαυσιακές: 5 (1.2%). Συνύπαρξη ΜΙΑ με υποθυρεοειδισμό παρατηρήθηκε σε 11 (24,4%) ασθενείς ενώ θυρεοειδίτιδα Ηαshimoto [ (+) ΑΘΑ ] σε 6 (13,3%) ασθενείς. Άλλα αυτοάνοσα νοσήματα που συνυπήρχαν ήταν λεύκη (3 ασθ., 6,6%), ψωρίαση (1ασθ., 2,2%) , ομαλός λειχήνας (2 ασθ., 4,4% ) , ροδόχρους νόσος (2 ασθ., 4,4%) και εντοπισμένο σκληρόδερμα ( 1ασθ., 2,2%). Σε 27(60%) ασθενείς διαπιστώθηκε ανδρογενετική αλωπεκία (ΑΓΑ), σε 12(26,6%) ασθενείς διαπιστώθηκε δυσλιπιδαιμία, σε 10(22,2%) υπέρταση, σε 7(15,5%) σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 (ΣΔ ΙΙ) και σε 4(8.8%) ασθενείς οστεοπόρωση. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της μελέτης μας είναι ενδεικτικά υπέρ μίας σημαντικής συσχέτισης μεταξύ θυρεοειδικής νόσου και ΜΙΑ. Η συνύπαρξη με άλλα αυτοάνοσα νοσήματα ενισχύει την άποψη ότι η ΜΙΑ θεωρείται αυτοάνοσο νόσημα. Εξαιτίας των κοινών γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων μεταξύ των αυτοάνοσων νοσημάτων οι ασθενείς μπορούν να αναπτύξουν περισσοτέρων του ενός αυτοάνοσα νοσήματα (πολυαυτοανοσία).","abstract_html":"Η μετωπιαία ινωτική αλωπεκία (ΜΙΑ) είναι μια πρωτοπαθής λεμφοκυτταρική ουλωτική αλωπεκία. Προσβάλει κυρίως γυναίκες της λευκής φυλής μετά την εμμηνόπαυση. Την τελευταία δεκαετία η νόσος εμφανίζει μεγάλη συχνότητα. Η πάθηση χαρακτηρίζεται από ταινιοειδή υποχώρηση (band-like) της μετωποκροταφικής παρυφής του τριχωτού της κεφαλής με απώλεια οφρύων, βλεφαρίδων και τριχών σώματος. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η αναζήτηση και ο προσδιορισμός του επιπολασμού νοσημάτων που συνυπάρχουν με τη ΜΙΑ και τι δηλώνουν για την παθογένεια του νοσήματος . Μέθοδος: Η έρευνα περιλαμβάνει 45 περιπτώσεις γυναικών, που διαγνώστηκαν με ΜΙΑ την πενταετία 2015-2019 στη Β΄ Πανεπιστημιακή Κλινική στο Νοσοκομείο “Αττικόν”. H διάγνωση έγινε με βάση το ιστορικό και τη κλινική εικόνα των ασθενών ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις επιβεβαιώθηκε ιστολογικά. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς ήταν όλες γυναίκες με μέσο όρο ηλικίας πρώτης επίσκεψης 63,9 έτη. Μεταεμμηνοπαυσιακές: 40 (88%), προεμμηνοπαυσιακές: 5 (1.2%). Συνύπαρξη ΜΙΑ με υποθυρεοειδισμό παρατηρήθηκε σε 11 (24,4%) ασθενείς ενώ θυρεοειδίτιδα Ηαshimoto [ (+) ΑΘΑ ] σε 6 (13,3%) ασθενείς. Άλλα αυτοάνοσα νοσήματα που συνυπήρχαν ήταν λεύκη (3 ασθ., 6,6%), ψωρίαση (1ασθ., 2,2%) , ομαλός λειχήνας (2 ασθ., 4,4% ) , ροδόχρους νόσος (2 ασθ., 4,4%) και εντοπισμένο σκληρόδερμα ( 1ασθ., 2,2%). Σε 27(60%) ασθενείς διαπιστώθηκε ανδρογενετική αλωπεκία (ΑΓΑ), σε 12(26,6%) ασθενείς διαπιστώθηκε δυσλιπιδαιμία, σε 10(22,2%) υπέρταση, σε 7(15,5%) σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 (ΣΔ ΙΙ) και σε 4(8.8%) ασθενείς οστεοπόρωση. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της μελέτης μας είναι ενδεικτικά υπέρ μίας σημαντικής συσχέτισης μεταξύ θυρεοειδικής νόσου και ΜΙΑ. Η συνύπαρξη με άλλα αυτοάνοσα νοσήματα ενισχύει την άποψη ότι η ΜΙΑ θεωρείται αυτοάνοσο νόσημα. Εξαιτίας των κοινών γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων μεταξύ των αυτοάνοσων νοσημάτων οι ασθενείς μπορούν να αναπτύξουν περισσοτέρων του ενός αυτοάνοσα νοσήματα (πολυαυτοανοσία).","abstract_has_math":false,"creators":["Σαραφόπουλος Ανδρέας","Sarafopoulos Andreas"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:39:12Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2919809"],"render_values":[{"text":"uoadl:2919809","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2919809","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2919809","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2919809","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σαραφόπουλος Ανδρέας","Sarafopoulos Andreas"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2919809","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2919809"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μετωπιαία ινωτική αλωπεκία (ΜΙΑ) είναι μια πρωτοπαθής λεμφοκυτταρική ουλωτική αλωπεκία. Προσβάλει κυρίως γυναίκες της λευκής φυλής μετά την εμμηνόπαυση. Την τελευταία δεκαετία η νόσος εμφανίζει μεγάλη συχνότητα. Η πάθηση χαρακτηρίζεται από ταινιοειδή υποχώρηση (band-like) της μετωποκροταφικής παρυφής του τριχωτού της κεφαλής με απώλεια οφρύων, βλεφαρίδων και τριχών σώματος. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η αναζήτηση και ο προσδιορισμός του επιπολασμού νοσημάτων που συνυπάρχουν με τη ΜΙΑ και τι δηλώνουν για την παθογένεια του νοσήματος . Μέθοδος: Η έρευνα περιλαμβάνει 45 περιπτώσεις γυναικών, που διαγνώστηκαν με ΜΙΑ την πενταετία 2015-2019 στη Β΄ Πανεπιστημιακή Κλινική στο Νοσοκομείο “Αττικόν”. H διάγνωση έγινε με βάση το ιστορικό και τη κλινική εικόνα των ασθενών ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις επιβεβαιώθηκε ιστολογικά. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς ήταν όλες γυναίκες με μέσο όρο ηλικίας πρώτης επίσκεψης 63,9 έτη. Μεταεμμηνοπαυσιακές: 40 (88%), προεμμηνοπαυσιακές: 5 (1.2%). Συνύπαρξη ΜΙΑ με υποθυρεοειδισμό παρατηρήθηκε σε 11 (24,4%) ασθενείς ενώ θυρεοειδίτιδα Ηαshimoto [ (+) ΑΘΑ ] σε 6 (13,3%) ασθενείς. Άλλα αυτοάνοσα νοσήματα που συνυπήρχαν ήταν λεύκη (3 ασθ., 6,6%), ψωρίαση (1ασθ., 2,2%) , ομαλός λειχήνας (2 ασθ., 4,4% ) , ροδόχρους νόσος (2 ασθ., 4,4%) και εντοπισμένο σκληρόδερμα ( 1ασθ., 2,2%). Σε 27(60%) ασθενείς διαπιστώθηκε ανδρογενετική αλωπεκία (ΑΓΑ), σε 12(26,6%) ασθενείς διαπιστώθηκε δυσλιπιδαιμία, σε 10(22,2%) υπέρταση, σε 7(15,5%) σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 (ΣΔ ΙΙ) και σε 4(8.8%) ασθενείς οστεοπόρωση. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της μελέτης μας είναι ενδεικτικά υπέρ μίας σημαντικής συσχέτισης μεταξύ θυρεοειδικής νόσου και ΜΙΑ. Η συνύπαρξη με άλλα αυτοάνοσα νοσήματα ενισχύει την άποψη ότι η ΜΙΑ θεωρείται αυτοάνοσο νόσημα. Εξαιτίας των κοινών γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων μεταξύ των αυτοάνοσων νοσημάτων οι ασθενείς μπορούν να αναπτύξουν περισσοτέρων του ενός αυτοάνοσα νοσήματα (πολυαυτοανοσία).","Frontal fibrosing alopecia (FFA) is a primary lymphocytic cicatricial alopecia occurring predominantly in white postmenopausal women. The last decade the incidence of FFA has increased significantly. The disease characterized by a progressive band-like recession of the frontotemporal hairline and eyebrows loss as well as eyelash loss and body hair loss. The purpose of this study is to find and determine the prevalence of diseases co-existing with FFA and what does this suggest regarding the pathogenesis of the disease. Methods : We studied 45 cases diagnosed with FFA. All patients were examined during the period 2015 - 2019 at the Second University Clinic at Attikon Hospital. The diagnosis was made by patient’s history and typical clinical clues of the disease and in some cases was confirmed histologically. Results : Patients were all women with an average age of first visit 63.9 years Post-menopausal: 40 (88%), pre-menopausal: 5 (1.2%). FFA with hypothyroidism was observed in 11 (24.4%) patients while Hashimoto's thyroiditis [(+) ATA] in 6 (13.3%) patients. Other autoimmune diseases were vitiligo (3 patients, 6.6%), psoriasis (1 patient, 2.2%), lichen planus (2 patients, 4.4%), rosacea (2 patients, 4%) and localized scleroderma (1patient, 2.2%). 27(60%) patients had androgenetic alopecia (AGA), 12 (26.6%) dyslipidaemia, 10 (22.2%) hypertension, 7 (15.5%) diabetes type 2 and 4(8,8%) osteoporosis. Conclusions : The results of our study revealed a strong association between thyroid disease and FFA. Coexistence with other autoimmune diseases support an immunologic cause of this disease. Because of the similar genetic and environmental factors among the autoimmune diseases, patient with one autoimmune disease can develop other concomitant autoimmune disorders. (poly-autoimmunity)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μετωπιαία ινωτική αλωπεκία και συννοσηρότητες. Τι δηλώνουν για την παθογένεια του νοσήματος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σαραφόπουλος Ανδρέας","Sarafopoulos Andreas"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η μετωπιαία ινωτική αλωπεκία (ΜΙΑ) είναι μια πρωτοπαθής λεμφοκυτταρική ουλωτική αλωπεκία. Προσβάλει κυρίως γυναίκες της λευκής φυλής μετά την εμμηνόπαυση. Την τελευταία δεκαετία η νόσος εμφανίζει μεγάλη συχνότητα. Η πάθηση χαρακτηρίζεται από ταινιοειδή υποχώρηση (band-like) της μετωποκροταφικής παρυφής του τριχωτού της κεφαλής με απώλεια οφρύων, βλεφαρίδων και τριχών σώματος. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η αναζήτηση και ο προσδιορισμός του επιπολασμού νοσημάτων που συνυπάρχουν με τη ΜΙΑ και τι δηλώνουν για την παθογένεια του νοσήματος . Μέθοδος: Η έρευνα περιλαμβάνει 45 περιπτώσεις γυναικών, που διαγνώστηκαν με ΜΙΑ την πενταετία 2015-2019 στη Β΄ Πανεπιστημιακή Κλινική στο Νοσοκομείο “Αττικόν”. H διάγνωση έγινε με βάση το ιστορικό και τη κλινική εικόνα των ασθενών ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις επιβεβαιώθηκε ιστολογικά. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς ήταν όλες γυναίκες με μέσο όρο ηλικίας πρώτης επίσκεψης 63,9 έτη. Μεταεμμηνοπαυσιακές: 40 (88%), προεμμηνοπαυσιακές: 5 (1.2%). Συνύπαρξη ΜΙΑ με υποθυρεοειδισμό παρατηρήθηκε σε 11 (24,4%) ασθενείς ενώ θυρεοειδίτιδα Ηαshimoto [ (+) ΑΘΑ ] σε 6 (13,3%) ασθενείς. Άλλα αυτοάνοσα νοσήματα που συνυπήρχαν ήταν λεύκη (3 ασθ., 6,6%), ψωρίαση (1ασθ., 2,2%) , ομαλός λειχήνας (2 ασθ., 4,4% ) , ροδόχρους νόσος (2 ασθ., 4,4%) και εντοπισμένο σκληρόδερμα ( 1ασθ., 2,2%). Σε 27(60%) ασθενείς διαπιστώθηκε ανδρογενετική αλωπεκία (ΑΓΑ), σε 12(26,6%) ασθενείς διαπιστώθηκε δυσλιπιδαιμία, σε 10(22,2%) υπέρταση, σε 7(15,5%) σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 (ΣΔ ΙΙ) και σε 4(8.8%) ασθενείς οστεοπόρωση. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της μελέτης μας είναι ενδεικτικά υπέρ μίας σημαντικής συσχέτισης μεταξύ θυρεοειδικής νόσου και ΜΙΑ. Η συνύπαρξη με άλλα αυτοάνοσα νοσήματα ενισχύει την άποψη ότι η ΜΙΑ θεωρείται αυτοάνοσο νόσημα. Εξαιτίας των κοινών γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων μεταξύ των αυτοάνοσων νοσημάτων οι ασθενείς μπορούν να αναπτύξουν περισσοτέρων του ενός αυτοάνοσα νοσήματα (πολυαυτοανοσία).","Frontal fibrosing alopecia (FFA) is a primary lymphocytic cicatricial alopecia occurring predominantly in white postmenopausal women. The last decade the incidence of FFA has increased significantly. The disease characterized by a progressive band-like recession of the frontotemporal hairline and eyebrows loss as well as eyelash loss and body hair loss. The purpose of this study is to find and determine the prevalence of diseases co-existing with FFA and what does this suggest regarding the pathogenesis of the disease. Methods : We studied 45 cases diagnosed with FFA. All patients were examined during the period 2015 - 2019 at the Second University Clinic at Attikon Hospital. The diagnosis was made by patient’s history and typical clinical clues of the disease and in some cases was confirmed histologically. Results : Patients were all women with an average age of first visit 63.9 years Post-menopausal: 40 (88%), pre-menopausal: 5 (1.2%). FFA with hypothyroidism was observed in 11 (24.4%) patients while Hashimoto's thyroiditis [(+) ATA] in 6 (13.3%) patients. Other autoimmune diseases were vitiligo (3 patients, 6.6%), psoriasis (1 patient, 2.2%), lichen planus (2 patients, 4.4%), rosacea (2 patients, 4%) and localized scleroderma (1patient, 2.2%). 27(60%) patients had androgenetic alopecia (AGA), 12 (26.6%) dyslipidaemia, 10 (22.2%) hypertension, 7 (15.5%) diabetes type 2 and 4(8,8%) osteoporosis. Conclusions : The results of our study revealed a strong association between thyroid disease and FFA. Coexistence with other autoimmune diseases support an immunologic cause of this disease. Because of the similar genetic and environmental factors among the autoimmune diseases, patient with one autoimmune disease can develop other concomitant autoimmune disorders. (poly-autoimmunity)."],"dc:identifier":["uoadl:2919809","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2919809"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μετωπιαία ινωτική αλωπεκία και συννοσηρότητες. Τι δηλώνουν για την παθογένεια του νοσήματος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:39:12Z"}