{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2919864"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2919864","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εξωσωματική κυκλοφορία και επαγόμενη από ηπαρίνη θρομβοκυτταροπενία (HIT)","abstract":"Ο όρος «Εξωσωματική Κυκλοφορία» περιγράφει την διαδικασία με την οποία το αίμα κυκλοφορεί και οξυγονώνεται, παρακάμπτοντας την καρδιά και τους πνεύμονες και επαναπροωθείται στην αορτή, με την χρήση της μηχανής εξωσωματικής κυκλοφορίας. Χρησιμοποιείται για την διενέργεια καρδιοχειρουργικών επεμβάσεων στην συμβατική της μορφή και με την μορφή της εξωσωματικής μεμβράνης οξυγόνωσης, ως υποστηρικτική της κυκλοφορίας του αίματος και της αναπνευστικής λειτουργίας, (AV και VV ECMO αντίστοιχα). Η ηπαρίνη, ένας πολυσακχαρίτης ο οποίος συνδέεται με την αντιθρομβίνη ΙΙΙ, είναι το σύνηθες αντιπηκτικό στην εξωσωματική κυκλοφορία, κυρίως λόγω της ύπαρξης αντιδότου (πρωταμίνη). Η έκθεση στην ηπαρίνη μπορεί να προκαλέσει τον σχηματισμό παθογονικών IgG αντισωμάτων, που προκαλούν ενεργοποίηση των αιμοπεταλίων, αναγνωρίζοντας συμπλέγματα του παράγοντα αιμοπεταλίων 4 (PF4) και ηπαρίνης στην επιφάνεια των αιμοπεταλίων ως αντιγονικό ερέθισμα, με αποτέλεσμα την θρομβοπενία (σημαντική έως και απειλητική για την ζωή μείωση του αριθμού των αιμοπεταλίων) και την παραγωγή θρομβίνης, με αυξημένο κίνδυνο θρόμβωσης. Η κατάσταση αυτή καλείται θρομβοπενία επαγόμενη από ηπαρίνη (ΗΙΤ) και η διάγνωση της γίνεται με την χρήση αλγορίθμων, στους οποίους λαμβάνονται υπ΄όψιν διάφοροι παράγοντες και επιβεβαιώνεται με εργαστηριακές δοκιμασίες ανίχνευσης αντισωμάτων. Η αντιμετώπιση της συνίσταται στην άμεση διακοπή της ηπαρίνης και αντικατάστασή της με εναλλακτικά αντιπηκτικά, συνήθως άμεσους αναστολείς θρομβίνης (λεπιρουδίνη, αργκατρομπάνη, μπιβαλιρουδίνη) ή ηπαρινοειδή (δαναπαροϊδικό νάτριο και εκλεκτικοί αναστολείς του ενεργοποιημένου παράγονα Χ (φονταπαρινόξη). Η διάγνωση της ΗΙΤ σε ασθενείς, οι οποίοι υποβάλλονται σε καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις με την χρήση εξωσωματικής κυκλοφορίας, παρουσιάζει ιδιαιτερότητες, λόγω της εμφάνισης θρομβοπενίας μετά το πέρας της επέμβασης, ως επιπλοκή της εξωσωματικής κυκλοφορίας. Στους ασθενείς αυτούς βρίσκει εφαρμογή ένας διαφορετικός αλγόριθμος βαθμολόγησης, στον οποίο αξιολογείται και ο χρόνος της εξωσωματικής κυκλοφορίας. Η θεραπευτική αντιμετώπιση ασθενών με ΗΙΤ, που υποβάλλοντια σε εξωσωματική κυκλοφορία, συνίσταται στη χρήση της ηπαρίνης σε περίπτωση ασθενών με ΗΙΤ χωρίς ανιχνεύσιμα αντισώματα ή, σε περίπτωση επείγουσας επέμβασης σε ασθενείς με ανιχνεύσιμα αντισώματα ΗΙΤ, στη χρήση άμεσων αναστολέων θρομβίνης (λεπιρουδίνη, μπιβαλιρουδίνη, αργκατρομπάνη) και ιδιαίτερα της μπιβαλιρουδίνης, ως τον μόνο ευρέως μελετημένο, με προοπτικές πολυκεντρικές μελέτες, άμεσο ανταγωνιστή θρομβίνης. Ιδιαίτερα στην περίπτωση της υποστήριξης με ECMO, συνιστάται η χρήση αργκατρομπάνης ή μπιβαλιρουδίνης, σε χαμηλότερες δόσεις από αυτές της συμβατικής εξωσωματικής κυκλοφορίας.","abstract_html":"Ο όρος «Εξωσωματική Κυκλοφορία» περιγράφει την διαδικασία με την οποία το αίμα κυκλοφορεί και οξυγονώνεται, παρακάμπτοντας την καρδιά και τους πνεύμονες και επαναπροωθείται στην αορτή, με την χρήση της μηχανής εξωσωματικής κυκλοφορίας. Χρησιμοποιείται για την διενέργεια καρδιοχειρουργικών επεμβάσεων στην συμβατική της μορφή και με την μορφή της εξωσωματικής μεμβράνης οξυγόνωσης, ως υποστηρικτική της κυκλοφορίας του αίματος και της αναπνευστικής λειτουργίας, (AV και VV ECMO αντίστοιχα). Η ηπαρίνη, ένας πολυσακχαρίτης ο οποίος συνδέεται με την αντιθρομβίνη ΙΙΙ, είναι το σύνηθες αντιπηκτικό στην εξωσωματική κυκλοφορία, κυρίως λόγω της ύπαρξης αντιδότου (πρωταμίνη). Η έκθεση στην ηπαρίνη μπορεί να προκαλέσει τον σχηματισμό παθογονικών IgG αντισωμάτων, που προκαλούν ενεργοποίηση των αιμοπεταλίων, αναγνωρίζοντας συμπλέγματα του παράγοντα αιμοπεταλίων 4 (PF4) και ηπαρίνης στην επιφάνεια των αιμοπεταλίων ως αντιγονικό ερέθισμα, με αποτέλεσμα την θρομβοπενία (σημαντική έως και απειλητική για την ζωή μείωση του αριθμού των αιμοπεταλίων) και την παραγωγή θρομβίνης, με αυξημένο κίνδυνο θρόμβωσης. Η κατάσταση αυτή καλείται θρομβοπενία επαγόμενη από ηπαρίνη (ΗΙΤ) και η διάγνωση της γίνεται με την χρήση αλγορίθμων, στους οποίους λαμβάνονται υπ΄όψιν διάφοροι παράγοντες και επιβεβαιώνεται με εργαστηριακές δοκιμασίες ανίχνευσης αντισωμάτων. Η αντιμετώπιση της συνίσταται στην άμεση διακοπή της ηπαρίνης και αντικατάστασή της με εναλλακτικά αντιπηκτικά, συνήθως άμεσους αναστολείς θρομβίνης (λεπιρουδίνη, αργκατρομπάνη, μπιβαλιρουδίνη) ή ηπαρινοειδή (δαναπαροϊδικό νάτριο και εκλεκτικοί αναστολείς του ενεργοποιημένου παράγονα Χ (φονταπαρινόξη). Η διάγνωση της ΗΙΤ σε ασθενείς, οι οποίοι υποβάλλονται σε καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις με την χρήση εξωσωματικής κυκλοφορίας, παρουσιάζει ιδιαιτερότητες, λόγω της εμφάνισης θρομβοπενίας μετά το πέρας της επέμβασης, ως επιπλοκή της εξωσωματικής κυκλοφορίας. Στους ασθενείς αυτούς βρίσκει εφαρμογή ένας διαφορετικός αλγόριθμος βαθμολόγησης, στον οποίο αξιολογείται και ο χρόνος της εξωσωματικής κυκλοφορίας. Η θεραπευτική αντιμετώπιση ασθενών με ΗΙΤ, που υποβάλλοντια σε εξωσωματική κυκλοφορία, συνίσταται στη χρήση της ηπαρίνης σε περίπτωση ασθενών με ΗΙΤ χωρίς ανιχνεύσιμα αντισώματα ή, σε περίπτωση επείγουσας επέμβασης σε ασθενείς με ανιχνεύσιμα αντισώματα ΗΙΤ, στη χρήση άμεσων αναστολέων θρομβίνης (λεπιρουδίνη, μπιβαλιρουδίνη, αργκατρομπάνη) και ιδιαίτερα της μπιβαλιρουδίνης, ως τον μόνο ευρέως μελετημένο, με προοπτικές πολυκεντρικές μελέτες, άμεσο ανταγωνιστή θρομβίνης. Ιδιαίτερα στην περίπτωση της υποστήριξης με ECMO, συνιστάται η χρήση αργκατρομπάνης ή μπιβαλιρουδίνης, σε χαμηλότερες δόσεις από αυτές της συμβατικής εξωσωματικής κυκλοφορίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Στεργιάννη Μαρία","Stergianni Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:39:12Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2919864"],"render_values":[{"text":"uoadl:2919864","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2919864","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2919864","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2919864","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Στεργιάννη Μαρία","Stergianni Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2919864","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2919864"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο όρος «Εξωσωματική Κυκλοφορία» περιγράφει την διαδικασία με την οποία το αίμα κυκλοφορεί και οξυγονώνεται, παρακάμπτοντας την καρδιά και τους πνεύμονες και επαναπροωθείται στην αορτή, με την χρήση της μηχανής εξωσωματικής κυκλοφορίας. Χρησιμοποιείται για την διενέργεια καρδιοχειρουργικών επεμβάσεων στην συμβατική της μορφή και με την μορφή της εξωσωματικής μεμβράνης οξυγόνωσης, ως υποστηρικτική της κυκλοφορίας του αίματος και της αναπνευστικής λειτουργίας, (AV και VV ECMO αντίστοιχα). Η ηπαρίνη, ένας πολυσακχαρίτης ο οποίος συνδέεται με την αντιθρομβίνη ΙΙΙ, είναι το σύνηθες αντιπηκτικό στην εξωσωματική κυκλοφορία, κυρίως λόγω της ύπαρξης αντιδότου (πρωταμίνη). Η έκθεση στην ηπαρίνη μπορεί να προκαλέσει τον σχηματισμό παθογονικών IgG αντισωμάτων, που προκαλούν ενεργοποίηση των αιμοπεταλίων, αναγνωρίζοντας συμπλέγματα του παράγοντα αιμοπεταλίων 4 (PF4) και ηπαρίνης στην επιφάνεια των αιμοπεταλίων ως αντιγονικό ερέθισμα, με αποτέλεσμα την θρομβοπενία (σημαντική έως και απειλητική για την ζωή μείωση του αριθμού των αιμοπεταλίων) και την παραγωγή θρομβίνης, με αυξημένο κίνδυνο θρόμβωσης. Η κατάσταση αυτή καλείται θρομβοπενία επαγόμενη από ηπαρίνη (ΗΙΤ) και η διάγνωση της γίνεται με την χρήση αλγορίθμων, στους οποίους λαμβάνονται υπ΄όψιν διάφοροι παράγοντες και επιβεβαιώνεται με εργαστηριακές δοκιμασίες ανίχνευσης αντισωμάτων. Η αντιμετώπιση της συνίσταται στην άμεση διακοπή της ηπαρίνης και αντικατάστασή της με εναλλακτικά αντιπηκτικά, συνήθως άμεσους αναστολείς θρομβίνης (λεπιρουδίνη, αργκατρομπάνη, μπιβαλιρουδίνη) ή ηπαρινοειδή (δαναπαροϊδικό νάτριο και εκλεκτικοί αναστολείς του ενεργοποιημένου παράγονα Χ (φονταπαρινόξη). Η διάγνωση της ΗΙΤ σε ασθενείς, οι οποίοι υποβάλλονται σε καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις με την χρήση εξωσωματικής κυκλοφορίας, παρουσιάζει ιδιαιτερότητες, λόγω της εμφάνισης θρομβοπενίας μετά το πέρας της επέμβασης, ως επιπλοκή της εξωσωματικής κυκλοφορίας. Στους ασθενείς αυτούς βρίσκει εφαρμογή ένας διαφορετικός αλγόριθμος βαθμολόγησης, στον οποίο αξιολογείται και ο χρόνος της εξωσωματικής κυκλοφορίας. Η θεραπευτική αντιμετώπιση ασθενών με ΗΙΤ, που υποβάλλοντια σε εξωσωματική κυκλοφορία, συνίσταται στη χρήση της ηπαρίνης σε περίπτωση ασθενών με ΗΙΤ χωρίς ανιχνεύσιμα αντισώματα ή, σε περίπτωση επείγουσας επέμβασης σε ασθενείς με ανιχνεύσιμα αντισώματα ΗΙΤ, στη χρήση άμεσων αναστολέων θρομβίνης (λεπιρουδίνη, μπιβαλιρουδίνη, αργκατρομπάνη) και ιδιαίτερα της μπιβαλιρουδίνης, ως τον μόνο ευρέως μελετημένο, με προοπτικές πολυκεντρικές μελέτες, άμεσο ανταγωνιστή θρομβίνης. Ιδιαίτερα στην περίπτωση της υποστήριξης με ECMO, συνιστάται η χρήση αργκατρομπάνης ή μπιβαλιρουδίνης, σε χαμηλότερες δόσεις από αυτές της συμβατικής εξωσωματικής κυκλοφορίας.","Extracorporeal circulation ( or cardiopulmonary bypass - CPB) is a procedure during which the blood of the patient is drained from the right side of the heart, oxygenated through an artificial device and pumped back to the aorta. Conventional CPB is used for cardiac surgery, while another form, the extracorporeal membrane oxygenation (ECMO) is used for respiratory support (VV ECMO) or cardiac support (VA ECMO). Heparin, a polysaccharide, potentiate thrombin inhibition by binding with antithrombin III (ATIII) and is the anticoagulant of choice for CPB, mostly because of its easy neutralization with protamine. Heparin exposure can induce the formation of pathogenic IgG antibodies that cause platelet activation by recognizing complexes of platelet factor 4 (PF4) and heparin on platelet surfaces and thus resulting in thrombocytopenia and thrombin generation with increased risk of thrombosis. The disorder is called heparin induced thrombocytopenia (HIT) and its initial clinical diagnosis is based on a scoring system (which includes multiple variables) and then confirmed by laboratory testing. Treatment of HIT includes the immediate stop of heparin and the use of alternative anticoagulants, such as direct thrombin inhibitors (argatroban, lepirudin, bivalirudin), the heparinoid (danaparoid) and fondaparinux. Specific for the post-CPB patients, who had cardiac surgery, is a scoring system, which assesses, among others, the duration of CPB; this is necessary because of the thrombocytopenia caused as a side effect of CPB. A patient with an historic of HIT but with undetectable antibodies can be safely re-exposed to heparin for cardiac surgery with CPB. However, if an urgent cardiac surgical procedure with CPB must be performed while HIT antibodies remain detectable, alternative anticoagulant agents, such as the direct thrombin inhibitors, lepirudin, argatroban and bivalirudin, must be used, with the last being the drug of choice. Especially for ECMO, it is recommended the delivery of lower dose infusion of argatroban or bivalirudin, compared with conventional CPB."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εξωσωματική κυκλοφορία και επαγόμενη από ηπαρίνη θρομβοκυτταροπενία (HIT)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Στεργιάννη Μαρία","Stergianni Maria"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Ο όρος «Εξωσωματική Κυκλοφορία» περιγράφει την διαδικασία με την οποία το αίμα κυκλοφορεί και οξυγονώνεται, παρακάμπτοντας την καρδιά και τους πνεύμονες και επαναπροωθείται στην αορτή, με την χρήση της μηχανής εξωσωματικής κυκλοφορίας. Χρησιμοποιείται για την διενέργεια καρδιοχειρουργικών επεμβάσεων στην συμβατική της μορφή και με την μορφή της εξωσωματικής μεμβράνης οξυγόνωσης, ως υποστηρικτική της κυκλοφορίας του αίματος και της αναπνευστικής λειτουργίας, (AV και VV ECMO αντίστοιχα). Η ηπαρίνη, ένας πολυσακχαρίτης ο οποίος συνδέεται με την αντιθρομβίνη ΙΙΙ, είναι το σύνηθες αντιπηκτικό στην εξωσωματική κυκλοφορία, κυρίως λόγω της ύπαρξης αντιδότου (πρωταμίνη). Η έκθεση στην ηπαρίνη μπορεί να προκαλέσει τον σχηματισμό παθογονικών IgG αντισωμάτων, που προκαλούν ενεργοποίηση των αιμοπεταλίων, αναγνωρίζοντας συμπλέγματα του παράγοντα αιμοπεταλίων 4 (PF4) και ηπαρίνης στην επιφάνεια των αιμοπεταλίων ως αντιγονικό ερέθισμα, με αποτέλεσμα την θρομβοπενία (σημαντική έως και απειλητική για την ζωή μείωση του αριθμού των αιμοπεταλίων) και την παραγωγή θρομβίνης, με αυξημένο κίνδυνο θρόμβωσης. Η κατάσταση αυτή καλείται θρομβοπενία επαγόμενη από ηπαρίνη (ΗΙΤ) και η διάγνωση της γίνεται με την χρήση αλγορίθμων, στους οποίους λαμβάνονται υπ΄όψιν διάφοροι παράγοντες και επιβεβαιώνεται με εργαστηριακές δοκιμασίες ανίχνευσης αντισωμάτων. Η αντιμετώπιση της συνίσταται στην άμεση διακοπή της ηπαρίνης και αντικατάστασή της με εναλλακτικά αντιπηκτικά, συνήθως άμεσους αναστολείς θρομβίνης (λεπιρουδίνη, αργκατρομπάνη, μπιβαλιρουδίνη) ή ηπαρινοειδή (δαναπαροϊδικό νάτριο και εκλεκτικοί αναστολείς του ενεργοποιημένου παράγονα Χ (φονταπαρινόξη). Η διάγνωση της ΗΙΤ σε ασθενείς, οι οποίοι υποβάλλονται σε καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις με την χρήση εξωσωματικής κυκλοφορίας, παρουσιάζει ιδιαιτερότητες, λόγω της εμφάνισης θρομβοπενίας μετά το πέρας της επέμβασης, ως επιπλοκή της εξωσωματικής κυκλοφορίας. Στους ασθενείς αυτούς βρίσκει εφαρμογή ένας διαφορετικός αλγόριθμος βαθμολόγησης, στον οποίο αξιολογείται και ο χρόνος της εξωσωματικής κυκλοφορίας. Η θεραπευτική αντιμετώπιση ασθενών με ΗΙΤ, που υποβάλλοντια σε εξωσωματική κυκλοφορία, συνίσταται στη χρήση της ηπαρίνης σε περίπτωση ασθενών με ΗΙΤ χωρίς ανιχνεύσιμα αντισώματα ή, σε περίπτωση επείγουσας επέμβασης σε ασθενείς με ανιχνεύσιμα αντισώματα ΗΙΤ, στη χρήση άμεσων αναστολέων θρομβίνης (λεπιρουδίνη, μπιβαλιρουδίνη, αργκατρομπάνη) και ιδιαίτερα της μπιβαλιρουδίνης, ως τον μόνο ευρέως μελετημένο, με προοπτικές πολυκεντρικές μελέτες, άμεσο ανταγωνιστή θρομβίνης. Ιδιαίτερα στην περίπτωση της υποστήριξης με ECMO, συνιστάται η χρήση αργκατρομπάνης ή μπιβαλιρουδίνης, σε χαμηλότερες δόσεις από αυτές της συμβατικής εξωσωματικής κυκλοφορίας.","Extracorporeal circulation ( or cardiopulmonary bypass - CPB) is a procedure during which the blood of the patient is drained from the right side of the heart, oxygenated through an artificial device and pumped back to the aorta. Conventional CPB is used for cardiac surgery, while another form, the extracorporeal membrane oxygenation (ECMO) is used for respiratory support (VV ECMO) or cardiac support (VA ECMO). Heparin, a polysaccharide, potentiate thrombin inhibition by binding with antithrombin III (ATIII) and is the anticoagulant of choice for CPB, mostly because of its easy neutralization with protamine. Heparin exposure can induce the formation of pathogenic IgG antibodies that cause platelet activation by recognizing complexes of platelet factor 4 (PF4) and heparin on platelet surfaces and thus resulting in thrombocytopenia and thrombin generation with increased risk of thrombosis. The disorder is called heparin induced thrombocytopenia (HIT) and its initial clinical diagnosis is based on a scoring system (which includes multiple variables) and then confirmed by laboratory testing. Treatment of HIT includes the immediate stop of heparin and the use of alternative anticoagulants, such as direct thrombin inhibitors (argatroban, lepirudin, bivalirudin), the heparinoid (danaparoid) and fondaparinux. Specific for the post-CPB patients, who had cardiac surgery, is a scoring system, which assesses, among others, the duration of CPB; this is necessary because of the thrombocytopenia caused as a side effect of CPB. A patient with an historic of HIT but with undetectable antibodies can be safely re-exposed to heparin for cardiac surgery with CPB. However, if an urgent cardiac surgical procedure with CPB must be performed while HIT antibodies remain detectable, alternative anticoagulant agents, such as the direct thrombin inhibitors, lepirudin, argatroban and bivalirudin, must be used, with the last being the drug of choice. Especially for ECMO, it is recommended the delivery of lower dose infusion of argatroban or bivalirudin, compared with conventional CPB."],"dc:identifier":["uoadl:2919864","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2919864"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εξωσωματική κυκλοφορία και επαγόμενη από ηπαρίνη θρομβοκυτταροπενία (HIT)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:39:12Z"}