{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2920005"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2920005","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"The ''Cognitive Oblique effect'' and its neural substrate","abstract":"Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η αναπαραγωγή της οπτικής κατεύθυνσης έχει ως αποτέλεσμα δύο ανεξάρτητες πηγές ανισοτροπίας: 1) ένα φαινόμενο της διαγωνίου που συναντάται σε πρώιμο στάδιο εγκεφαλικής επεξεργασίας και εκδηλώνεται με καλύτερη ακρίβεια στην αναπαραγωγή των κατακόρυφων διευθύνσεων συγκριτικά με τις διαγώνιες και 2) ένα φαινόμενο της διαγωνίου ανώτερης νοητικής επεξεργασίας, που εκδηλώνεται με παραμόρφωση της αναπαράστασης του χώρου με διαστολή αυτού γύρω από τις κατακόρυφες διευθύνσεις και συστολή αυτού γύρω από τις διαγώνιες. Το πρώτο φαινόμενο της διαγωνίου, γνωστό ως «οπτικό oblique effect», περιορίζεται αυστηρά στην όραση. Το δεύτερο, γνωστό ως «νοητικό oblique effect», προκαλείται από ένα συστηματικό σφάλμα κατεύθυνσης που παράγεται από τη γνωστική διαδικασία της κατηγοριοποίησης του χώρου. Αυξάνεται με τη μείωση του διαθέσιμου ποσού των πληροφοριών για την κατεύθυνση και παρατηρείται σε διαφορετικές αισθητηριακές οδούς. Αν και οι νευροαπεικονιστικές και ηλεκτροφυσιολογικές μελέτες έχουν μέχρι στιγμής επικεντρωθεί στο «οπτικό oblique effect», λίγα είναι μέχρι στιγμής γνωστά για το εγκεφαλικό υπόστρωμα του «νοητικού oblique effect». Σε αυτό το πείραμα, διερευνήσαμε το μοτίβο της εγκεφαλικής ενεργοποίησης κατά τη διάρκεια μιας δοκιμασίας ευθυγράμμισης βέλους χρησιμοποιώντας ένα μοντέλο fMRI. Το σφάλμα κατεύθυνσης μετρήθηκε κατηγορικά όταν φυσιολογικά άτομα προσπαθούσαν να ευθυγραμμίσουν την κατεύθυνση ενός βέλους προς έναν περιφερειακό στόχο, που βρισκόταν σε μία από τις 3 κατευθύνσεις /γωνίες στόχου (μία κάθετη και δύο διαγώνιες). Αυξήσαμε τη δυσκολία της δοκιμασίας μεταβάλλοντας την απόσταση του στόχου (οπτική γωνία 0.7, 1.4 και 2.1 μοίρες), ενώ το μήκος του βέλους διατηρήθηκε σταθερό (οπτική γωνία 0.7 μοίρες). Υποθέσαμε ότι μόνο στις διαγώνιες διευθύνσεις, η αύξηση της απόστασης του στόχου (μείωση του διαθέσιμου ποσού των πληροφοριών για την κατεύθυνση), θα είχε ως αποτέλεσμα την ενεργοποίηση περιοχών του εγκεφάλου που εμπλέκονται σε υψηλού επιπέδου γνωστικές διεργασίες. Η ανάλυση των απεικονιστικών δεδομένων έδειξε: 1) σημαντική κύρια επίδραση της απόστασης του στόχου στις μετωπιαίες, βρεγματικές και οπτικές περιοχές αμφοτερόπλευρα και διαδοχική αύξηση του εγκεφαλικού σήματος με την αύξηση της απόστασης στόχου, 2) σημαντική επίδραση της γωνίας του στόχου περιορισμένη σε οπτικές περιοχές, όπου παρατηρήθηκε μεγαλύτερη ενεργοποίηση για τις διαγώνιες διευθύνσεις σε σύγκριση με την κάθετη και 3) σημαντική αλληλεπίδραση της γωνίας του στόχου με την απόσταση του στόχου στο δεξιό προσφηνοειδές λόβιο, στην αριστερή άνω κροταφική έλικα, στη βρεγματική καλύπτρα του κεντρικού λοβού και σε μία στελεχιαία περιοχή κοντά στη δεξιά παραιπποκάμπεια έλικα. Στο δεξί προσφηνοειδές λόβιο, δείξαμε μια τάση για αύξηση του εγκεφαλικού σήματος με την αύξηση της δυσκολίας της δοκιμασίας, που αφορά μόνο τις διαγώνιες διευθύνσεις. Τα ευρήματά μας δείχνουν μια πιθανή συσχέτιση αυτού του φαινομένου της διαγωνίου με εγκεφαλικούς τόπους που εμπλέκονται σε ανώτερη νοητική επεξεργασία, σε αντίθεση με το κλασσικό «οπτικό oblique effect», το οποίο σχετίζεται με περιοχές του εγκεφάλου που εμπλέκονται στην πρωτογενή οπτική επεξεργασία.","abstract_html":"Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η αναπαραγωγή της οπτικής κατεύθυνσης έχει ως αποτέλεσμα δύο ανεξάρτητες πηγές ανισοτροπίας: 1) ένα φαινόμενο της διαγωνίου που συναντάται σε πρώιμο στάδιο εγκεφαλικής επεξεργασίας και εκδηλώνεται με καλύτερη ακρίβεια στην αναπαραγωγή των κατακόρυφων διευθύνσεων συγκριτικά με τις διαγώνιες και 2) ένα φαινόμενο της διαγωνίου ανώτερης νοητικής επεξεργασίας, που εκδηλώνεται με παραμόρφωση της αναπαράστασης του χώρου με διαστολή αυτού γύρω από τις κατακόρυφες διευθύνσεις και συστολή αυτού γύρω από τις διαγώνιες. Το πρώτο φαινόμενο της διαγωνίου, γνωστό ως «οπτικό oblique effect», περιορίζεται αυστηρά στην όραση. Το δεύτερο, γνωστό ως «νοητικό oblique effect», προκαλείται από ένα συστηματικό σφάλμα κατεύθυνσης που παράγεται από τη γνωστική διαδικασία της κατηγοριοποίησης του χώρου. Αυξάνεται με τη μείωση του διαθέσιμου ποσού των πληροφοριών για την κατεύθυνση και παρατηρείται σε διαφορετικές αισθητηριακές οδούς. Αν και οι νευροαπεικονιστικές και ηλεκτροφυσιολογικές μελέτες έχουν μέχρι στιγμής επικεντρωθεί στο «οπτικό oblique effect», λίγα είναι μέχρι στιγμής γνωστά για το εγκεφαλικό υπόστρωμα του «νοητικού oblique effect». Σε αυτό το πείραμα, διερευνήσαμε το μοτίβο της εγκεφαλικής ενεργοποίησης κατά τη διάρκεια μιας δοκιμασίας ευθυγράμμισης βέλους χρησιμοποιώντας ένα μοντέλο fMRI. Το σφάλμα κατεύθυνσης μετρήθηκε κατηγορικά όταν φυσιολογικά άτομα προσπαθούσαν να ευθυγραμμίσουν την κατεύθυνση ενός βέλους προς έναν περιφερειακό στόχο, που βρισκόταν σε μία από τις 3 κατευθύνσεις /γωνίες στόχου (μία κάθετη και δύο διαγώνιες). Αυξήσαμε τη δυσκολία της δοκιμασίας μεταβάλλοντας την απόσταση του στόχου (οπτική γωνία 0.7, 1.4 και 2.1 μοίρες), ενώ το μήκος του βέλους διατηρήθηκε σταθερό (οπτική γωνία 0.7 μοίρες). Υποθέσαμε ότι μόνο στις διαγώνιες διευθύνσεις, η αύξηση της απόστασης του στόχου (μείωση του διαθέσιμου ποσού των πληροφοριών για την κατεύθυνση), θα είχε ως αποτέλεσμα την ενεργοποίηση περιοχών του εγκεφάλου που εμπλέκονται σε υψηλού επιπέδου γνωστικές διεργασίες. Η ανάλυση των απεικονιστικών δεδομένων έδειξε: 1) σημαντική κύρια επίδραση της απόστασης του στόχου στις μετωπιαίες, βρεγματικές και οπτικές περιοχές αμφοτερόπλευρα και διαδοχική αύξηση του εγκεφαλικού σήματος με την αύξηση της απόστασης στόχου, 2) σημαντική επίδραση της γωνίας του στόχου περιορισμένη σε οπτικές περιοχές, όπου παρατηρήθηκε μεγαλύτερη ενεργοποίηση για τις διαγώνιες διευθύνσεις σε σύγκριση με την κάθετη και 3) σημαντική αλληλεπίδραση της γωνίας του στόχου με την απόσταση του στόχου στο δεξιό προσφηνοειδές λόβιο, στην αριστερή άνω κροταφική έλικα, στη βρεγματική καλύπτρα του κεντρικού λοβού και σε μία στελεχιαία περιοχή κοντά στη δεξιά παραιπποκάμπεια έλικα. Στο δεξί προσφηνοειδές λόβιο, δείξαμε μια τάση για αύξηση του εγκεφαλικού σήματος με την αύξηση της δυσκολίας της δοκιμασίας, που αφορά μόνο τις διαγώνιες διευθύνσεις. Τα ευρήματά μας δείχνουν μια πιθανή συσχέτιση αυτού του φαινομένου της διαγωνίου με εγκεφαλικούς τόπους που εμπλέκονται σε ανώτερη νοητική επεξεργασία, σε αντίθεση με το κλασσικό «οπτικό oblique effect», το οποίο σχετίζεται με περιοχές του εγκεφάλου που εμπλέκονται στην πρωτογενή οπτική επεξεργασία.","abstract_has_math":false,"creators":["Φιλιππακοπούλου Ευγενία","Filippakopoulou Eugenia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:39:12Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2920005"],"render_values":[{"text":"uoadl:2920005","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2920005","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2920005","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2920005","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φιλιππακοπούλου Ευγενία","Filippakopoulou Eugenia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2920005","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2920005"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η αναπαραγωγή της οπτικής κατεύθυνσης έχει ως αποτέλεσμα δύο ανεξάρτητες πηγές ανισοτροπίας: 1) ένα φαινόμενο της διαγωνίου που συναντάται σε πρώιμο στάδιο εγκεφαλικής επεξεργασίας και εκδηλώνεται με καλύτερη ακρίβεια στην αναπαραγωγή των κατακόρυφων διευθύνσεων συγκριτικά με τις διαγώνιες και 2) ένα φαινόμενο της διαγωνίου ανώτερης νοητικής επεξεργασίας, που εκδηλώνεται με παραμόρφωση της αναπαράστασης του χώρου με διαστολή αυτού γύρω από τις κατακόρυφες διευθύνσεις και συστολή αυτού γύρω από τις διαγώνιες. Το πρώτο φαινόμενο της διαγωνίου, γνωστό ως «οπτικό oblique effect», περιορίζεται αυστηρά στην όραση. Το δεύτερο, γνωστό ως «νοητικό oblique effect», προκαλείται από ένα συστηματικό σφάλμα κατεύθυνσης που παράγεται από τη γνωστική διαδικασία της κατηγοριοποίησης του χώρου. Αυξάνεται με τη μείωση του διαθέσιμου ποσού των πληροφοριών για την κατεύθυνση και παρατηρείται σε διαφορετικές αισθητηριακές οδούς. Αν και οι νευροαπεικονιστικές και ηλεκτροφυσιολογικές μελέτες έχουν μέχρι στιγμής επικεντρωθεί στο «οπτικό oblique effect», λίγα είναι μέχρι στιγμής γνωστά για το εγκεφαλικό υπόστρωμα του «νοητικού oblique effect». Σε αυτό το πείραμα, διερευνήσαμε το μοτίβο της εγκεφαλικής ενεργοποίησης κατά τη διάρκεια μιας δοκιμασίας ευθυγράμμισης βέλους χρησιμοποιώντας ένα μοντέλο fMRI. Το σφάλμα κατεύθυνσης μετρήθηκε κατηγορικά όταν φυσιολογικά άτομα προσπαθούσαν να ευθυγραμμίσουν την κατεύθυνση ενός βέλους προς έναν περιφερειακό στόχο, που βρισκόταν σε μία από τις 3 κατευθύνσεις /γωνίες στόχου (μία κάθετη και δύο διαγώνιες). Αυξήσαμε τη δυσκολία της δοκιμασίας μεταβάλλοντας την απόσταση του στόχου (οπτική γωνία 0.7, 1.4 και 2.1 μοίρες), ενώ το μήκος του βέλους διατηρήθηκε σταθερό (οπτική γωνία 0.7 μοίρες). Υποθέσαμε ότι μόνο στις διαγώνιες διευθύνσεις, η αύξηση της απόστασης του στόχου (μείωση του διαθέσιμου ποσού των πληροφοριών για την κατεύθυνση), θα είχε ως αποτέλεσμα την ενεργοποίηση περιοχών του εγκεφάλου που εμπλέκονται σε υψηλού επιπέδου γνωστικές διεργασίες. Η ανάλυση των απεικονιστικών δεδομένων έδειξε: 1) σημαντική κύρια επίδραση της απόστασης του στόχου στις μετωπιαίες, βρεγματικές και οπτικές περιοχές αμφοτερόπλευρα και διαδοχική αύξηση του εγκεφαλικού σήματος με την αύξηση της απόστασης στόχου, 2) σημαντική επίδραση της γωνίας του στόχου περιορισμένη σε οπτικές περιοχές, όπου παρατηρήθηκε μεγαλύτερη ενεργοποίηση για τις διαγώνιες διευθύνσεις σε σύγκριση με την κάθετη και 3) σημαντική αλληλεπίδραση της γωνίας του στόχου με την απόσταση του στόχου στο δεξιό προσφηνοειδές λόβιο, στην αριστερή άνω κροταφική έλικα, στη βρεγματική καλύπτρα του κεντρικού λοβού και σε μία στελεχιαία περιοχή κοντά στη δεξιά παραιπποκάμπεια έλικα. Στο δεξί προσφηνοειδές λόβιο, δείξαμε μια τάση για αύξηση του εγκεφαλικού σήματος με την αύξηση της δυσκολίας της δοκιμασίας, που αφορά μόνο τις διαγώνιες διευθύνσεις. Τα ευρήματά μας δείχνουν μια πιθανή συσχέτιση αυτού του φαινομένου της διαγωνίου με εγκεφαλικούς τόπους που εμπλέκονται σε ανώτερη νοητική επεξεργασία, σε αντίθεση με το κλασσικό «οπτικό oblique effect», το οποίο σχετίζεται με περιοχές του εγκεφάλου που εμπλέκονται στην πρωτογενή οπτική επεξεργασία.","Previous studies have shown that visual direction reproduction results in two independent sources of anisotropy: a low level oblique effect, manifested in better accuracy in the reproduction of cardinal directions compared to oblique and a high level oblique effect, manifested in a distortion of directional space representation with space expansion around the cardinal directions and space contraction around the oblique directions. The low level oblique effect, known as ‘’visual’, is strictly confined to vision. The high level oblique effect, known as ‘’cognitive’’, is caused by a systematic directional error introduced by the cognitive process of space categorization. It increases with decreasing amount of directional information and is observed in different sensory modalities. Although neuroimaging and electrophysiological studies so far have focused on the visual oblique effect, little is already known about the neural correlate of the cognitive or high level oblique effect. In this experiment, we investigated the cortical activation pattern during an arrow alignment task using an event-related fMRI model at high field. Directional error was measured categorically when normal individuals tried to align the direction of an arrow towards a peripheral target located in one of 3 directions/target angles (vertical and 11.25 degrees left and right to that). Task difficulty was manipulated by varying target distance (0.7, 1.4 and 2.1 degrees visual angle), while the arrow length was kept constant (0.7 degrees visual angle). We hypothesized that in the diagonal orientations the increasing target distance (decreasing amount of directional information) would result in activation of brain areas involved in higher cognitive processing. Whole brain analysis and following exploratory ROI analysis results showed: 1) a significant main effect of target distance observed in frontal, parietal, visual areas bilaterally and a gradual increase of BOLD response with the increase of target distance including all the clusters, 2) a significant effect of target angle on activation restricted in visual associative areas. In these areas a greater activation was observed for the diagonal directions compared to cardinal. 3) a significant interaction of target angle with target distance in right precuneus, left operculum, left superior temporal area and a brainstem region close to the right parahippocampal area. In the right precuneus, we showed a trend for higher activation with increasing task difficulty concerning only the diagonals. Our findings suggest a possible neural correlate of this oblique effect in brain areas involved in higher cognitive processing, in contrast to the classic oblique effect, which is represented in brain areas involved in primary visual processing."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["The ''Cognitive Oblique effect'' and its neural substrate"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φιλιππακοπούλου Ευγενία","Filippakopoulou Eugenia"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η αναπαραγωγή της οπτικής κατεύθυνσης έχει ως αποτέλεσμα δύο ανεξάρτητες πηγές ανισοτροπίας: 1) ένα φαινόμενο της διαγωνίου που συναντάται σε πρώιμο στάδιο εγκεφαλικής επεξεργασίας και εκδηλώνεται με καλύτερη ακρίβεια στην αναπαραγωγή των κατακόρυφων διευθύνσεων συγκριτικά με τις διαγώνιες και 2) ένα φαινόμενο της διαγωνίου ανώτερης νοητικής επεξεργασίας, που εκδηλώνεται με παραμόρφωση της αναπαράστασης του χώρου με διαστολή αυτού γύρω από τις κατακόρυφες διευθύνσεις και συστολή αυτού γύρω από τις διαγώνιες. Το πρώτο φαινόμενο της διαγωνίου, γνωστό ως «οπτικό oblique effect», περιορίζεται αυστηρά στην όραση. Το δεύτερο, γνωστό ως «νοητικό oblique effect», προκαλείται από ένα συστηματικό σφάλμα κατεύθυνσης που παράγεται από τη γνωστική διαδικασία της κατηγοριοποίησης του χώρου. Αυξάνεται με τη μείωση του διαθέσιμου ποσού των πληροφοριών για την κατεύθυνση και παρατηρείται σε διαφορετικές αισθητηριακές οδούς. Αν και οι νευροαπεικονιστικές και ηλεκτροφυσιολογικές μελέτες έχουν μέχρι στιγμής επικεντρωθεί στο «οπτικό oblique effect», λίγα είναι μέχρι στιγμής γνωστά για το εγκεφαλικό υπόστρωμα του «νοητικού oblique effect». Σε αυτό το πείραμα, διερευνήσαμε το μοτίβο της εγκεφαλικής ενεργοποίησης κατά τη διάρκεια μιας δοκιμασίας ευθυγράμμισης βέλους χρησιμοποιώντας ένα μοντέλο fMRI. Το σφάλμα κατεύθυνσης μετρήθηκε κατηγορικά όταν φυσιολογικά άτομα προσπαθούσαν να ευθυγραμμίσουν την κατεύθυνση ενός βέλους προς έναν περιφερειακό στόχο, που βρισκόταν σε μία από τις 3 κατευθύνσεις /γωνίες στόχου (μία κάθετη και δύο διαγώνιες). Αυξήσαμε τη δυσκολία της δοκιμασίας μεταβάλλοντας την απόσταση του στόχου (οπτική γωνία 0.7, 1.4 και 2.1 μοίρες), ενώ το μήκος του βέλους διατηρήθηκε σταθερό (οπτική γωνία 0.7 μοίρες). Υποθέσαμε ότι μόνο στις διαγώνιες διευθύνσεις, η αύξηση της απόστασης του στόχου (μείωση του διαθέσιμου ποσού των πληροφοριών για την κατεύθυνση), θα είχε ως αποτέλεσμα την ενεργοποίηση περιοχών του εγκεφάλου που εμπλέκονται σε υψηλού επιπέδου γνωστικές διεργασίες. Η ανάλυση των απεικονιστικών δεδομένων έδειξε: 1) σημαντική κύρια επίδραση της απόστασης του στόχου στις μετωπιαίες, βρεγματικές και οπτικές περιοχές αμφοτερόπλευρα και διαδοχική αύξηση του εγκεφαλικού σήματος με την αύξηση της απόστασης στόχου, 2) σημαντική επίδραση της γωνίας του στόχου περιορισμένη σε οπτικές περιοχές, όπου παρατηρήθηκε μεγαλύτερη ενεργοποίηση για τις διαγώνιες διευθύνσεις σε σύγκριση με την κάθετη και 3) σημαντική αλληλεπίδραση της γωνίας του στόχου με την απόσταση του στόχου στο δεξιό προσφηνοειδές λόβιο, στην αριστερή άνω κροταφική έλικα, στη βρεγματική καλύπτρα του κεντρικού λοβού και σε μία στελεχιαία περιοχή κοντά στη δεξιά παραιπποκάμπεια έλικα. Στο δεξί προσφηνοειδές λόβιο, δείξαμε μια τάση για αύξηση του εγκεφαλικού σήματος με την αύξηση της δυσκολίας της δοκιμασίας, που αφορά μόνο τις διαγώνιες διευθύνσεις. Τα ευρήματά μας δείχνουν μια πιθανή συσχέτιση αυτού του φαινομένου της διαγωνίου με εγκεφαλικούς τόπους που εμπλέκονται σε ανώτερη νοητική επεξεργασία, σε αντίθεση με το κλασσικό «οπτικό oblique effect», το οποίο σχετίζεται με περιοχές του εγκεφάλου που εμπλέκονται στην πρωτογενή οπτική επεξεργασία.","Previous studies have shown that visual direction reproduction results in two independent sources of anisotropy: a low level oblique effect, manifested in better accuracy in the reproduction of cardinal directions compared to oblique and a high level oblique effect, manifested in a distortion of directional space representation with space expansion around the cardinal directions and space contraction around the oblique directions. The low level oblique effect, known as ‘’visual’, is strictly confined to vision. The high level oblique effect, known as ‘’cognitive’’, is caused by a systematic directional error introduced by the cognitive process of space categorization. It increases with decreasing amount of directional information and is observed in different sensory modalities. Although neuroimaging and electrophysiological studies so far have focused on the visual oblique effect, little is already known about the neural correlate of the cognitive or high level oblique effect. In this experiment, we investigated the cortical activation pattern during an arrow alignment task using an event-related fMRI model at high field. Directional error was measured categorically when normal individuals tried to align the direction of an arrow towards a peripheral target located in one of 3 directions/target angles (vertical and 11.25 degrees left and right to that). Task difficulty was manipulated by varying target distance (0.7, 1.4 and 2.1 degrees visual angle), while the arrow length was kept constant (0.7 degrees visual angle). We hypothesized that in the diagonal orientations the increasing target distance (decreasing amount of directional information) would result in activation of brain areas involved in higher cognitive processing. Whole brain analysis and following exploratory ROI analysis results showed: 1) a significant main effect of target distance observed in frontal, parietal, visual areas bilaterally and a gradual increase of BOLD response with the increase of target distance including all the clusters, 2) a significant effect of target angle on activation restricted in visual associative areas. In these areas a greater activation was observed for the diagonal directions compared to cardinal. 3) a significant interaction of target angle with target distance in right precuneus, left operculum, left superior temporal area and a brainstem region close to the right parahippocampal area. In the right precuneus, we showed a trend for higher activation with increasing task difficulty concerning only the diagonals. Our findings suggest a possible neural correlate of this oblique effect in brain areas involved in higher cognitive processing, in contrast to the classic oblique effect, which is represented in brain areas involved in primary visual processing."],"dc:identifier":["uoadl:2920005","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2920005"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["The ''Cognitive Oblique effect'' and its neural substrate"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:39:12Z"}